Δεν σε θέλουν δυνατό γι' αυτό προωθούν τέτοιες μαλακίες απόψεις και τις πλασάρουν τόσο ωραία για Νόμπελ! Κοίτα πόσο δυνατός γίνεσαι όταν είσαι καλά, ακόμη και με μια πιο δευτεροκλασάτη επιλογή, ακόμη κι αν δεν είσαι με την πρώτη σου επιλογή κοίτα πόσο δυνατός γίνεσαι. Όταν πονάς δεν μπορείς να σκεφτείς καλά, δεν μπορείς να σκεφτείς μπροστά, μένεις καθηλωμένος. Φτάνεις να γίνεσαι ανάπηρος στο πιο βασικό πράγμα. 

 Για να τελειώνουμε με αυτή τη μαλακία και με όλους τους εγωπαθείς ανώμαλους εδώ πέρα που στην πραγματικότητα δεν γουστάρουν ούτε τα άντερά τους και βαυκαλίζονται στις ονειροφαντασίες τους και καμώνονται ότι ξέρουν από "μουσική" επειδή έχουν πιάσει πεντακόσιες κιθάρες ή πέντε διάσημες ξέρω 'γω και ουσιαστικά "καμία". Λοιπόν, εγώ δεν καψουρεύτηκα στην απουσία, στην απουσία κοίταξα να ασχοληθώ με τους άλλους στόχους μου, στην απουσία έφυγα και στην απουσία φεύγω. Απλά καθυστερώ λίγο διότι δίνω στους ανθρώπους πραγματικά πάρα μα πάρα πολλές ευκαιρίες να το έχω καρατσεκαρισμένο που λέμε. Λοιπόν εγώ ξανακαψουρεύτηκα όταν είδα τα βιβλία που είχαν τα λόγια που είμασταν μαζί κι αυτό το θεώρησα ως παρουσία. Αν αυτό τελικά ήταν η κηδεία μου και η κηδεία του μαζί και δεν ήταν η νοσταλγία του μαζί και η επιθυμία του μαζί εγώ θα φύγω. Φεύγω δλδ διότι το έχω καρατσεκάρει και τελικά ήταν η κηδεία και δεν ενδιαφέρομαι να κάνω καριέρα πεθαμένου, για χόμπυ ίσως .. για λίγο να το κρατήσω και τιμής ένεκεν και ως τρίτος πια. 

   

    

ερμηνεία πάνω στο ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ

 

Bizzare

 

Ο υπέροχος Bizzare, ζωγράφος Στέλιος ΦαΪτάκης, είχε πει πως, πρέπει να μοιραζόμαστε τα μυστικά από τις ανακαλύψεις μας πάνω στα μέσα και τις τεχνικές της τέχνης μας, διότι αλλιώς θα σαπίσουν μέσα μας. Και συμφωνώ με αυτό βεβαίως. Ήταν ένας άνθρωπος που εργαζόταν αδιάκοπα πάνω στην τέχνη και τον εαυτό του νυχθημερόν και χάρισε πάρα πολλά στον κόσμο χωρίς να κοστολογεί έτσι κοντόφθαλμα και υλικά τον κόπο του που ήταν τεράστιος και ανυπολόγιστος. Αξίζει κανείς να ασχοληθεί να μάθει περισσότερα για αυτόν και για το έργο του και για την ζωή του και να παραδειγματιστεί από αυτά και την αξιακή του κλίμακα γενικότερα. Ο θάνατος του τον Οκτώβριο του ’23 με συντάραξε και μάλιστα όξυνε κατά πολύ τα ψυχικά προβλήματα που αντιμετώπιζα εκείνον τον καιρό. Και γιατί δεν ήξερα αν ήταν μοιραίο ή αν ήταν λόγο κάποιου πειραματισμού του η νεφρική ανεπάρκεια που τον βρήκε και διάβασα πως κατέληξε μέσα σε χειρουργείο στον εγκέφαλο. Η τέχνη του ενοχλούσε και σίγουρα είχε πολλούς εχθρούς. Κάθε έργο του ειδικά τα μνημειακών διαστάσεων όταν τα κοιτάς από κοντά σε πιάνει δέος. Μπόρεσε να εικονοποιήσει σκέψεις και αφηγήσεις που όταν τολμά ο εγκέφαλος μου να τις σχηματίσει τρομάζω γιατί ξέρω πως οι άνθρωποι που τόλμησαν να τις εκστομίσουν από ένα μεγάλο βήμα σκοτώθηκαν εξαφανίστηκαν θάφτηκαν ή και καταστράφηκαν ποικιλοτρόπως. Θαυμάζω πολύ αυτόν τον καλλιτέχνη που νόμιζα πως είχα πρωτοέρθει ζωντανά σε επαφή με το έργο του στην πρώτη μπιενάλε της Αθήνας αλλά τελικά τον γνώριζα από την εφηβεία μου αφού  είχε φιλοτεχνήσει εξώφυλλο δίσκου των terror ex crew και πολλά γκράφιτι κυρίως στην Αθήνα με το ετερώνυμο Bizzare. Βρίσκω πολλά κοινά μαζί του με τον τρόπο που ασκούμε κι εγώ συνήθως στην τέχνη μου. Χρησιμοποιώντας δλδ μια κλασική βασική τεχνική και ύστερα πάνω της κάποια επαναστατικά στοιχεία και εργαλεία φτάνοντας σε ένα πολύ συγκεκριμένο αποτέλεσμα που δεν χωράει πολλές ερωτήσεις. Η ζωντανή παρουσίαση του έργου, η εμπειρία του να δεις κάποια τοιχογραφία του ζωντανά με τα μάτια σου προκαλεί ένα βίωμα που δεν μπορείς να το έχεις κοιτώντας το από μια φωτογραφία. Αυτό έχω παρατηρήσει πως συμβαίνει και με τα δικά μου έργα που χάνουν πάρα πολύ όταν διαβάζονται από άλλους σε σχέση με την προσωπική μου ας το πούμε απαγγελία. Δεν έχω πρόθεση να συγκριθώ βεβαίως αλλά το επισημαίνω ως κάτι που με έδεσε με αυτόν τον ζωγράφο όσο με κανέναν άλλο καλλιτέχνη. Κι από εκεί κατάλαβα κι όλας πως στην τέχνη σου όταν έχεις λεπτομερές προσωπικό αποτύπωμα, όταν είσαι μια πραγματική ιδιοφυία, είναι αδύνατο να σε κλέψει να σε αντιγράψει κάποιος άλλος. Αυτά τα σπασικλάκια που αγκαλιάζουν το γραπτό τους και το δείχνουν μόνο στον δάσκαλο δεν έχουν δικιά τους προσωπικότητα και γι’ αυτό φοβούνται να δημιουργήσουν ανοιχτά διότι δεν έχουν τίποτε ουσιαστικά καινούριο να δώσουν. Μπορεί, μπορεί να το κάνουν και για το ατομικό κέρδος, δεν ξέρω. Όμως ο καλλιτέχνης χωρίς αρκετή συνείδηση για το κοινό καλό και την προσφορά και την επιστροφή του χαρίσματός τους στο σύμπαν ας το πούμε δεν νομίζω πως θα φτάσουν ποτέ στην αληθινή ευχαρίστηση και λύτρωση που προσφέρει η τέχνη κι ούτε εξελίσσονται βαθιά ώστε να φτάσουν κάποτε στην ισορροπία την αρμονία και την γαλήνη που προσφέρει η πνευματική διαδρομή και η κατανόηση των υπαρξιακών ερωτήσεων. Είναι μεγάλο κρίμα που μετά από τις εκθέσεις καταστρέφονταν οι τεράστιες τοιχογραφίες του Φαϊτάκη. Αυτά τα έργα όσοι τα είδαν πραγματικά βγήκαν πιο δυνατοί και πολύ κερδισμένοι ψυχικά νοητικά και πνευματικά. Είναι κρίμα τεράστιο γιατί ακόμη κι αν ακούν για τον ζωγράφο αυτόν δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν και να νιώσουν πόση και ποια  ήταν η προσφορά του.

θες δεν θες ξενερώνεις μετά

 Λυπάμαι που ο Γονίδης φαίνεται να συντάσσεται με την κακοκρατία. Μου άρεσε αυτό το κάτι το τσιγγάνικο που έχει η φωνή του και εκτονωνόμουν με κάποια τέτοια χαζοτράγουδα. Στην αρχή με τις απόψεις του έλεγα, δεν μπορεί μας δουλεύει, μας δοκιμάζει και κάτι άλλο θα εννοεί, κάτι άλλο θέλει να πει. Όμως συνέχισε έτσι χωρίς να δείχνει κάτι πως το πήγαινε κάπου αλλού και είναι το λιγότερο ενοχλητικό να έχει κανείς αποκρυσταλλώσει τέτοιες απόψεις. Θέλω δεν θέλω πια όταν τον ακούω κάνω αυτήν την σύνδεση στο μυαλό μου και δεν μπορώ να χαλαρώσω και να απολαύσω τα τραγούδια του. Ναι μεν μπορεί να διαχωρίσει κανείς το έργο από τον καλλιτέχνη αλλά οι επιλογές του καλλιτέχνη καμιά φορά μας αποκαλύπτουν κάτι που ίσως να μην είχαμε προσέξει και στο έργο του. Όταν ο καλλιτέχνης είναι υποκείμενο πως να τον ξεχωρίσεις από το έργο του; Για να τον ξεχωρίσεις θα πρέπει να τον δεις ως αντικείμενο. Ακόμη και η σκέτη ερμηνεία, το performing που λέμε, περνάει από έναν αγωγό που είναι η ψυχή του κάθε καλλιτέχνη κι αυτό σίγουρα κάπως επηρεάζει το αποτέλεσμα, ίσως σε κάποιες λεπτομέρειες που είναι δύσκολο να παρατηρηθούν αν δεν εμβαθύνεις ή κι αν ο στίχος ας πούμε δεν θίγει και δεν πραγματεύεται τα θέματα που χρειάζεται για να τον αποκαλύψουν.          

πουλημένοι... ότι σας συμφέρει ... και τα χάπατα από κάτω...

 Αντικειμενικά αν θέλαμε να μιλήσουμε, θα έπρεπε στις καλύτερες συλλογές σύγχρονης ελληνικής ποίησης να συμπεριληφθεί και η δικιά μου, το τελευταίο μου αυτό βιβλίο. Επομένως τα κριτήρια με τα οποία γίνονται αυτές οι συμπεριλήψεις δεν είναι αντικειμενικά ή πάσχουν τέλος πάντων. Δηλαδή δεν κρίνουν την ποίηση αυτήν καθ΄ αυτή αλλά προφανώς κρίνουν κάτι άλλο. Το τι μπορεί να είναι αυτό το άλλο μάλλον θα εξαρτάται από παράγοντες που μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί για την εποχή μας... Γι' αυτό θα ήταν αστείο να δώσω συγχαρητήρια. Τί συγχαρητήρια να δώσω, ή ακόμη και να τα δεχθεί κανείς, τί, για τα άλλα κριτήρια;  

όνειρο από ΛΑ (κούρδισμα από φλογέρα άλτο)

 

ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΟ ΛΑ

 

Ήθελα μια μέρα να σε έβρισκα 

γυμνή στο κρεβάτι μου

να μου χαμογελούσες να σου χαμογελούσα

να σ΄ αγκάλιαζα σφιχτά

Να έπλεχα το κορμί μου στο δικό σου

-για- να ακούσω το αίμα μας να κυλά 

    το αίμα μας να κυλά

-Να νιώσω- το χάδι από τις ανάσες μας 

και το χάδι απ’ τα νερά

    το χάδι απ' τα νερά

Θα σε φιλούσα και Θα με φιλούσες όταν 

άλλο πια δεν θα άντεχα και δεν θα άντεχες

-Θα ξεκινούσε ένα- ταξίδι 

που δεν χωράει στα μυαλά

Δεν χωράει στα μυαλά

Δεν χωράει στα μυαλά

Δεν χωράει στα μυαλά

 

Χρόνια πολλάααααααααααααγάπη μου!

 

Παρισινά μπορντέλα

 ΠΑΡΙΣΙΝΑ ΜΠΟΡΝΤΕΛΑ

 

 Πάντα με θλίβει ότι μου θυμίζει την ατμόσφαιρα

των Παρισινών μπορντέλων.

 

Αυτά τα βλέμματα από τα θηράματα

που ψάχνουν προστασία και δύναμη μοιάζουν πολύ λυπημένα

Ιδίως όταν εναλλάσσονται με εκείνα των θηρευτών

Όπου με μια κρυφή πονηρία χαιρέκακη κι έναν υπόκωφο θυμό του πάγου φέγγουν.

 Πάντα με θλίβει ότι μου θυμίσει την ατμόσφαιρα

Παρισινών μπορντέλων.

 

Πράγματα που για εμένα στέκονται εντελώς αντιερωτικά

και πονεμένα θέματα μου ανοίγουνε της ύπαρξης

και δράματα κοινωνικά της νύχτας.

Μοιάζουν με κράχτες κράζοντας μια πραμάτεια ικανοποίησης

πολύ μακριά από την ευχαρίστηση.       

 Πάντα με θλίβει η ατμόσφαιρα των Παρισινών μπορντέλων

 

Και ασχημίζει μες τα μάτια μου αυτό

που κάποιος άλλος θα έλεγε

την καλλονή των καλλονών.

Κωνσταντίνος Καβάφης

 «Επάνοδος από την Ελλάδα»


Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμ’, Έρμιππε.
Μεθαύριο, θαρρώ· έτσ’ είπε ο πλοίαρχος.
Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε·
νερά της Κύπρου, της Συρίας, και της Αιγύπτου,
αγαπημένα των πατρίδων μας νερά.
Γιατί έτσι σιωπηλός; Ρώτησε την καρδιά σου,
όσο που απ’ την Ελλάδα μακρυνόμεθαν
δεν χαίροσουν και συ; Αξίζει να γελιούμαστε; —
αυτό δεν θα ’ταν βέβαια ελληνοπρεπές.


Ας την παραδεχθούμε την αλήθεια πια·
είμεθα Έλληνες κ’ εμείς — τι άλλο είμεθα; —
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις της Ασίας,
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις
που κάποτε ξενίζουν τον Ελληνισμό.


Δεν μας ταιριάζει, Έρμιππε, εμάς τους φιλοσόφους
να μοιάζουμε σαν κάτι μικροβασιλείς μας
(θυμάσαι πώς γελούσαμε με δαύτους
σαν επισκέπτονταν τα σπουδαστήριά μας)
που κάτω απ’ το εξωτερικό τους το επιδεικτικά
ελληνοποιημένο, και (τι λόγος!) μακεδονικό,
καμιά Αραβία ξεμυτίζει κάθε τόσο
καμιά Μηδία που δεν περιμαζεύεται,
και με τι κωμικά τεχνάσματα οι καημένοι
πασχίζουν να μη παρατηρηθεί.


A όχι δεν ταιριάζουνε σ’ εμάς αυτά.
Σ’ Έλληνας σαν κ’ εμάς δεν κάνουν τέτοιες μικροπρέπειες.
Το αίμα της Συρίας και της Αιγύπτου
που ρέει μες στες φλέβες μας να μη ντραπούμε,
να το τιμήσουμε και να το καυχηθούμε.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ και ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Κατανοώ αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν από ντροπή κι ενοχή για τον άλφα βήτα τραυματικό τους  λόγο. Πρέπει να ασκηθούμε να βλέπουμε πίσω από τα προσωπεία. Πρέπει να ασκηθούμε και να βλέπουμε τι μας διεγείρει από φόβο κι από τραύμα και τι από τον ωραίο τον πραγματικό έρωτα αυτόν της ανώτερης συνείδησης και της εξελιγμένης διαλεκτικής. Να εξετάζουμε την ντροπή και την ενοχή μας και τι είναι αυτό που μπορεί να μας παραλύει και τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να απευθύνουμε και να εξομολογηθούμε την έλξη και την διέγερσή μας. Πιθανότατα να είναι κάποιος κόμπος της αβύσσου μας που εκδηλώνεται έτσι.

Πολλές φορές οι άνθρωποι αδυνατούν να δουν την ζημιά που τους έχουν κάνει δασκάλοι τους μέντορές τους ινδάλματά τους οι γονείς και οι άνθρωποι που θαυμάζουν. Είναι πολύ δύσκολο αυτό είναι πραγματικά πολύ δύσκολο αλλά φανερώνεται στις ερωτικές τους επιλογές και εκεί εξετάζεται πιο εύκολα. Στον τρόπο που μένει παθητικός κάποιος και στον τρόπο που γίνεται ο ενεργητικός ας πούμε. Διότι στον ωραίο τον πραγματικό έρωτα αυτό δεν υπάρχει, ο ανώτερος έρωτας είναι μια χορογραφία που είναι ισοδύναμη και ισοσκελισμένη και κάθε τι αλλιώτικο από αυτό είναι προβληματικό και έχει γράψει πολύ ο Φουκώ για αυτά. Και γι’ αυτό πονάς όταν φεύγει ο άλλος γιατί σε έχει ξεφτιλίσει και σου άρεσε ή τον ξεφτίλισες και σου άρεσε. Κι εκεί πρέπει να ακούσεις και να εντρυφήσεις και να εξετάσεις τον πόνο σου και την ντροπή ή την ενοχή σου βαθύτερα. Να καταφέρεις να πηδήξεις πάνω από αυτά και να τα αφήσεις πίσω σου ως έναν πολύ άσχημο εφιάλτη. Τότε θα έχεις ανέβει επίπεδο και θα βρίσκεσαι πιο κοντά στο ωραίο και το ΚΑΛΛΟΣ βεβαίως.

Διάβασα ξανά το μπορντό βιβλίο έχοντας παράλληλα να τρέχει στο μυαλό μου αυτή η απαίσια ταινία «το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι» και είδα κάποια κοινά μεταξύ τους και ένιωσα αποστροφή για την τραυματική παθητικότητα και την εξίσου τραυματική ενεργητικότητα των πρωταγωνιστών.  Βρήκα πολλά στοιχεία εξουσιασμού μέσω του σεξ είδα την ανισορροπία και την τραγική έλλειψη ουσιαστικής σύνδεσης, στήριξης κι αποδοχής, επικοινωνίας κι αγάπης. Αλλυλοσεβασμού σεβασμού αυτοσεβασμού πειθαρχίας και αυτοκυριαρχίας. Μίλια μακριά από το ωραίο το ευαίσθητο και το λεπτοφυές που μπορεί να ανοίγει τα ανώτερα επίπεδα που λαχταρά ο εξελιγμένος άνθρωπος και οι αναζητήσεις του.

Είναι γεγονός πως κάποιες καψούρες έρχονται για να σου θυμίσουν όλα σου τα τραύματα να τα συγκεντρώσουν και να σε δοκιμάσουν μέχρι να καταφέρεις να τις αποτινάξεις από πάνω σου όσες φορές χρειαστεί μαζί με όλα τα σκοτάδια της ιστορίας σου να αλλάξεις τον προσανατολισμό σου και να αφήσεις πίσω σου όλον τον εφιάλτη συνολικά. Αν μπορέσεις να διατηρήσεις την ντροπή ή-/και- την ενοχή σου από την αρχή μέχρι το τέλος νομίζω τελικά πως θα τα καταφέρεις κάποια στιγμή. Η ντροπή και η ενοχή είναι εσωτερικοί συναγερμοί της συνείδησης που βοηθούν ιδιαίτερα έναν άνθρωπο να προλάβει ή και να διορθώσει τον χαρακτήρα του και τον προσανατολισμό του αν όχι τις καταστάσεις. Η ντροπή και η ενοχή είναι συναισθήματα που έχουν δαιμονοποιηθεί από πολλούς που αρέσκονται να κωφεύουν, και που συμφέρει και κάποιους τρίτους αυτό βέβαια, ενώ μπορούν να είναι υγιή και ναι αυτά τα υγιή συναισθήματα είναι οι συναγερμοί της συνείδησης. 

Τέλος, θέλω να θυμίσω κάτι για την ευτυχία και την ευζωία. Ουκ εν τω πολλώ το ΕΥ. Μη ζηλεύεται τις περιπέτειες και τις κατακτήσεις τους πολεμοχαρείς και τους στρατόκαυλους. Τι να ζηλέψει ένας Διογένης από έναν Μέγα Αλέξανδρο; Ο Μεγαλέξανδρος όμως έχει να ζηλέψει από έναν Διογένη. Αλλά χρειάζεται να έχεις ανεπτυγμένη συνείδηση και εξελιγμένη διαλεκτική για να συνειδητοποιήσεις και να παραδεχθείς κάτι τέτοιο. Κρατήστε τον χρόνο και τον κόπο που πετάτε για μια εικόνα και ένα λάιφ στάυλ που τελικά θα σας οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο εξοντωμένο από την ίδια την υπερπροσπάθεια και την δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα γύρω σας μίλια μακριά από την πραγματική σας πατρίδα και τον αληθινό και πραγματικά ελεύθερο εαυτό σας τις ανάγκες και τα θέλω του. Τι να ζηλέψει ένας Διογένης από έναν Μεγαλέξανδρο! Είναι γεγονός ιστορικό και αδιαμφισβήτητο. Κι αν μπορείτε να σκεφτείτε τι είναι αυτό που ζήλεψε ο Μέγας Αλέξανδρος από τον Διογένη είστε σε καλό δρόμο.               

 

τέλος

 Σταθερά βλέπω "ανθρώπους" να μπαίνουν εδώ μέσα και έχω χρόνια να πάρω ένα σχόλιο. Κοίτα "άνθρωπε" αν σε ενδιαφέρει ο άλλος πραγματικά του λες μια κουβέντα. Κατάλαβες; ΟΥ ΝΑ ΧΑΘΗΤΕ ΠΑΡΑΣΙΤΑ. ΣΤΟΝ ΑΓΎΡΙΣΤΟ ΡΕΕΕΕΕΕΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ. ΠΑΡΤΑΛΙΑ. ΠΑΡΑΣΙΤΑ. ΨΗΡΕΣ. ΟΥ ΡΕ. ΜΑΤΑΚΙΔΕΣ ΑΝΩΜΑΛΑΡΕΣ ΓΕΛΟΙΟΙ. ΝΑ ΣΑΣ ΕΠΙΑΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΦΤΎΝΑΤΕ ΑΙΜΑ ΤΩΡΑ ΑΝ ΗΣΑΣΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ.     ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ γελοίοι 

 πόσα κιλά μαλάκας μπορεί να είσαι όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να χαροπαλεύει κι εσύ κάθεσαι και ρομαντζάρεις ..

 Γιατί φέρνεις στο προσκήνιο πάλι αυτόν τον μαλάκα; Μου έχουν πει πως ήσουν πολύ διαχυτική μαζί του δημόσια έδειχνες να τον διεκδικείς και να τον θέλεις πάρα πολύ. είσαι μια αναίσθητη, σε εμένα βρήκες να εξαντλήσεις όλη σου την αφλογιστία και την κακία και το μίσος. δεν είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Ερωτευμένη είμαι με αυτήν που θα ήθελες να είσαι. Να τονε βάλεις εξώφυλλο τον μαλάκα μπας και καταφέρω να ξενερώσω εντελώς και διαπαντώς κάποια στιγμή. ναι αυτός ο μαλάκας σου αξίζει να περιγράφει το έργο σου. Εννοείται πως εγώ σου πέφτω πάρα πολύ και δεν μπορείς να σταθείς δίπλα μου. Δεν μπόρεσες όσες χρυσές ευκαιρίες κι αν σου δόθηκαν και λογικά δεν θα μπορέσεις. Δεν είσαι εσύ αυτή που θέλω, είναι αυτή που θα ήθελες να είσαι αλλά δεν είσαι. γι' αυτό δεν κατάφερες να κάνεις ούτε 10μ από το δωμάτιο σου για να έρθεις να με βρεις. αυτός σου αξίζει ,κι αυτό που είχες ή και έχεις μαζί του, για να περιγράφει το έργο σου. τέτοιες σχέσεις σου πρέπουν και τέτοιες δημιουργίες για να σε περιγράφουν και ποτέ δεν θα νιώσεις αυτό που τόσο καλά περιγράφεις στα βιβλία σου, αυτή θα είναι αυτή που θα ήθελες να είσαι, αλλα δεν είσαι εσύ. Εκεί άλλωστε είναι και η διαφορά του ποιητή από τον συγγραφέα, κι εσύ είσαι συγγραφέας. Κι είσαι πολύ μακριά από τον ήρωά σου.              

 έχω κίτρινες μίξες

 

 

 Ήταν λίγο άστοχη η γκρίνια μου , το ένιωσα.

 

 Ήλπιζα ότι θα τα κατάφερνες και θα άλλαζε κάτι. Πίστευα πως θα είχες την ικανότητα δλδ τις υποδομές μέσα σου το κριτήριο και την ψυχή και τα μάτια να τα εκτιμήσεις και να τους φερθείς ανάλογα. Ότι πιο φωτεινό σου χαρίστηκε, η αγάπη και το πιο αθώο και ζεστό ενδιαφέρον, ο ανώτερος έρωτας αυτός, εσύ τον κλείδωσες και τον πέταξες στα σκοτάδια, τον εξαφάνισες από προσώπου γης κι έσβησες το όνομά του και τα ονόματά του. Μιλώ για τα ποιήματα που σου χάρισα. Αυτά που έχεις καταχωνιάσει και θάψει. δλδ για τον ιδρώτα τις σκέψεις και τα αισθήματα, τον κόπο και τα αποκτήματα μιας ψυχής. Ότι πιο φωτεινό ζεστό και αθώο σου χαρίστηκε ποτέ από ενήλικα εσύ το έθαψες και το καταχώνιασες και το εξαφάνισες. Καταλαβαίνω λοιπόν πως δεν είχες τις υποδομές και την δύναμη να δεχτείς κάτι τέτοιο. Άρα, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω που ήταν σα να τα πέταξα. Και μάλλον έγινε έτσι επειδή είμαι πιο μπροστά από την εποχή μου. Και θα τα βρει κάποτε αυτός που τους πρέπει. 

     

καλή επιτυχία

 Μάλιστα, ένα βιβλίο για τους μέτριους και αποτυχημένους που μπερκρουλιάζουν και πλουτίζουνε τους έξυπνους. Φοβερό τάργκετ γκρουπ, γεμάτος ο κόσμος, θα πουλήσει σίγουρα. Εμένα δεν με πιάνει βέβαια, εγώ ξέρω πως τα έδωσα ΟΛΑ και τα δίνω όλα και θα τα δίνω όλα κάθε φορά που το νιώθω και με το παραπάνω. Ωστόσο δεν το αποκλείω να σκάσω τα δέκα ευρώ για να το πάρω αν και πιθανότατα να είναι και αυτό μπαγιάτικο και ψιλοκολάζ στη φάση. Μ΄ αρέσει όμως η φωνή σου, ότι να λέει κι ο στίχος ..  μ' αρέσει η φωνή σου.   Σε κάποιες συγκεκριμένες τονικότητες ειδικά πάρα πολύ.

 Ο Νάρκισσος την βρίσκει με τον πνιγμό 

Και να γαμιέται με την στύση του κρεμασμένου

Κι αυτά είναι χιλιόμετρα μακριά 

από τον πραγματικό έρωτα. 

Είναι λογικό να τα βλέπει για αντιερωτικά 

ένας πραγματικά ερωτικός άνθρωπος.

Ένας ερωτικός άνθρωπος ας πούμε

δεν μπορεί να παρακολουθήσει πορνό 

χωρίς να του προκαλέσει κάποια αποστροφή

δλδ το σέξυ δεν είναι πάντα ερωτικό.

Όπως και το γυμνό αυτό καθ αυτό

δεν είναι από μόνο του ερωτικό

Η στάση το κάνει το ύφος και η έκφραση

 Μιλάμε για δυστυχίες, από τον έναν μαλάκα να πέφτεις στον άλλο. Αυτός που σε συζήταγε κι όλας. Που λένε πως άμα δεν γαμήσει δεν ζωγραφίζει. Ε βέβαια, με τέτοια κριτήρια, οι άνθρωποι της προκοπής δεν έχουν καμιά ελπίδα μαζί σου. Κι αν πάει κάποιος να σου δώσει κάτι καλό, να σε βάλει δίπλα του στα ίσα, παθαίνεις δυσανεξία, όπως έγινε με εμένα. Είδες το καθρέφτισμά σου και τρόμαξες.

 

αρρώστησα με το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι

 Μιλάμε για μεγάλο πλήγμα στην λίμπιντο στην αισθητική και την ισορροπία αυτή η ταινία και δεν κάνω καμιά πλάκα, έπεσε το ανόσοπητικό μου ξύπνησα χάλια πετάχτηκα μες την νύχτα με πόνο στο κεφάλι και στον λαιμό, κρύωσα. Από που να το πρωτοπιάσεις δλδ από την ανεκδιήγητη παθητικότητα της και την βοθρίλα και την παρταλίαση του να ξεκαυλώνει στο σακί. Δέκα βιάγκρα να έχεις πάρει το βλέπεις αυτό το έργο και σου πέφτει. Έχω φρικάρει που την συγκαταλέγει ο κόσμος στις πιο ερωτικές ταινίες. Γι' αυτό έχει τέτοια χάλια ο κοσμάκης είναι είναι εντελώς ξεπετοκακογαμημένος κακοποιημένος. Θρίλερ ήταν αυτό όχι ερωτική ταινία. Πρέπει να είσαι πάρα πολύ ανώμαλος για να πεις ερωτικό αυτό το πράμα.

χάλια μαύρα για λύπηση εντελώς

 Με έχουν κουράσει οι διφορούμενες παπαριές. Κι εκεί που πάω να βγω σε άτοπο έρχεσαι και μου λες ότι θες να τιμήσεις στο έργο σου αυτόν που άφηνε τους φίλους του να σε προσβάλουν σε κοινή θέα. Βέβαια κι εγώ όσο κι αν προσπάθησα που μέχρι και κατηγορία άδικη δέχτηκα για να μην σε μισήσουν δικοί μου άνθρωποι δεν τα κατάφερα, όχι από κάτι που είπα εγώ αλλά από την δική σου συμπεριφορά προς αυτούς και σε σχέση με εμένα.  Ωστόσο είναι ανωμαλία ακόμη κι αν απομονωθεί το γεγονός να θες να τιμήσεις κάποιον που άφηνε τους φίλους του να σε προσβάλουν χωρίς να κάνει κάτι, στον χώρο του και σε κοινή θέα. Τέτοια εκτίμηση δείχνεις στο έργο σου; Προφανώς γουστάρεις κι εσύ τα ασάλιωτα τα δίλεπτα και με τα ρούχα και το λιπαντικό σου είναι εντάξει. Τί να ευχαριστηθείς ρε μαλάκα με το λιπαντικό; Τον βιασμό; Μιλάμε για χάλια που όταν σου συμβαίνουν τουλάχιστον δεν τα καμαρώνεις και ψάχνεις τρόπους και παλεύεις με κάθε τρόπο να συνέλθεις. Είναι ανωμαλία δικιά σου να βάλεις αυτόν στο εξώφυλλο που άφηνε τους φίλους του σε κοινή θέα να σε προσβάλουν. Μιλάμε για χάλια μαύρα. Να πεθάνω δλδ να μαραζώσω εντελώς σαν τον Σιδηρόπουλο και το τραγούδι του "η ύστατη στιγμή". Βλέπεις έναν άνθρωπο να υποφέρει να πεθαίνει και του βάζεις να δει τέτοια, χρηστικές βολές. Τι μεγαλοψυχία δλδ , μπλάβο, διαλέγεις και τρως καλά. Θα τα δίνεις κι όλας. Έλα κατα δω να κάνεις κανα τέτοιο να το φας επί δέκα. 

     

... και θα βάλεις του εραστή σου στο εξώφυλλο; πάλι ε ,το τερπνόν μετά του οφελίμου .. ε όλους να τους βολέψεις κάπου να υπάρχουν στο έργο σου τη μεγάλη καρδιά που είσαι! θα βάλεις αυτουνού που μου έλεγες πως δεν είχε το πάθος που ήθελες .. ΧΑ! τόσο καλά μπράβο αφού δεν έχεις κανέναν καλύτερο τί να κάνεις κι εσύ βολέψου έτσι

 Τί σου άρεσε από το τελέυταίο τανγκό στο Παρίσι, είδες εσύ κάποιον αισθησιασμό σε όλη την ταινία; είδες κάποιον αισθησιασμό στο ένα και μοναδικό φιλί που δώσανε στην αρχή; ένα καύλωμα ξεκαύλωμα είδα εγώ και στην πρώτη σκηνή την γαμούσε όπως σχιάχνουμε το σακί για να το δέσουμε και αυτή του έκανε μαλάξεις στην πλάτη ίδια με αυτές που σου κάνει ένας προπονητής. ήταν δλδ θυελλώδεις εραστές αυτοί που το κάναν ένα λεπτό και με τα ρούχα έτσι; είδες αν ανταλλάξουνε καμιά λέξη με αισθησιασμό; που μιλάγανε σαν παλιοσειρούλες από τον στρατό ακόμη και μετά από τον βιασμό; που την έπλενε στην μπανιέρα όπως πλένουμε το καπό του αυτοκινήτου; που την σήκωνε αγκαλιά και την κουβάλαγε όπως κουβαλάμε τα κοιμισμένα παιδιά, είδες εσύ κάποιον αισθησιασμό στην αγκαλιά αυτή; είδες κανένα χάδι κανένα φιλί κανα κερί αναμμένο κανα ροδοπέταλο; είδες πουθενά το κόμπιασμα και το χάσιμο που σου προκαλεί ο έρωτας; τί παρτάλια ήταν αυτά και επιστρέφαν στις ζωές τους σα να μην έγινε τίποτα και άλλους είχαν στις ζωές τους πρωταγωνιστές κανονικότατα σα να μην τρέχει τίποτα. είδες παιδί μου κάποιον αισθησιασμό σε όλο το έργο η μόνη σκηνή που είχε κάποια ευαισθησία μεταξύ τους ήταν αυτή με τα κολοδάχτυλα. Μιλάμε για χάλια αν θεωρείται αυτό θυελλώδη έρωτα είναι να σας κλαιν οι ρέγκες. Μια τεμπελιά ένα ξεκαύλωμα. Δεν κάνανε ούτε μισή κίνηση να φτιάξει ο ένας μια ατμόσφαιρα για τον άλλο μια ιεροτελεστία ένα προκαταρτικό έστω. Μιλάμε για χάλια. Ούτε καν σεξ δεν το λες αυτό, αυτό το λες ξεκαύλωμα. Και με τι καυλώνανε δεν κατάλαβα αφού δεν υπήρχε αισθησιασμός μεταξύ τους, εντελώς άρρωστο και από αλλού όλο το συναίσθημα. Και η ευαισθησία που έβγαλε ο Πωλ ήταν όπως κλαις την μάνα σου ας πούμε και το κλάμα της αλληνής όπως όταν κλαις τον σκύλο σου. Θυελλώδης εραστές αυτοί; που το κάνανε σαν σακιά ένα λεπτό με τα ρούχα χωρίς ένα αισθησιακό χάδι ένα αισθησιακό φιλί και χωρίς προκαταρτικά; ΤΙ ΝΑ ΠΩ ..  να τους χαίρεστε τους θυελλώδης έρωτές σας και τους βιαστές σας, εγώ δεν θα πάρω. Είμαι μάλλον κάπως πιο ευαίσθητο και αισθησιακό πλάσμα. Για να μην πω για το επίπεδο και των δυονών τους, από σκέψη και αισθητική σκέψης και βασικές αρχές. Γάμησε τα. Τί μπορεί να σου δώσει αυτή η ταινία τι να κερδίσει κανείς βλέποντάς την. .. χάλια .. για λύπηση.

 .. κάτι τέτοια χάλια θα βάλεις κι εσύ στο εξώφυλλο. Ε τέτοιος είναι ο κόσμος αυτά του αρέσουνε καλά κάνεις αυτό πουλάει αυτό σ΄αρέσει. Εγώ πάντως θα το σκίσω το εξώφυλλο και μέσα ότι δε μου αρέσει το σκίζω. Χρακ στο δευτερόλεπτο. Όπως ο Πωλ την άλληνε που δε θυμάμαι πως την λέγανε. Μη ξεράσω. 

   

      

 Όμως και ξενερωμένη και χαλασμένη όταν είμαι από κάτι συνεχίζεις να με ενδιαφέρεις σαν άνθρωπος, και σαν καλλιτέχνης το ίδιο όσο πριν και πάντα από την αρχή.   

είναι μια ταινία για άσχετους που δεν έχουν βγάλει ποτέ τους από μέσα τους μια ολόκληρη νότα

 Με χάλασε αυτή η ταινία, το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι. Ήμουν καλά και με ξενέρωσε. Δεν την είχα δει, σήμερα το πρωί την είδα και δεν θέλω να την ξαναδώ. Απορώ γιατί την λένε ερωτική, δεν με έφτιαξε πουθενά, ίσα ίσα ξύπνησα φτιαγμένη και με χάλασε και δεν έχω συνέλθει, ξενέρωσα εντελώς από όλες τις πλευρές και τις απόψεις. Ούτε κάποια συγκίνηση μου προκάλεσε. Καλλιτεχνικά κάτι έλεγε αλλά από σενάριο εμένα τουλάχιστον δεν μου είπε κάτι. Εγκεφαλικά δλδ η αισθητική του ήταν χάλια για μένα γενικώς. Καμία σύνδεση δεν είχε κανένας με κανέναν εκεί μέσα. Όλοι οι χαρακτήρες ήταν εντελώς για πέταμα. Δεν θα ασχολιόμουν με τέτοιους τύπους. ΜΕ ΧΑΛΑΣΕ. ΕΧΩ ΞΕΝΕΡΩΣΕΙ

πεθαμένοι κάνουμε καλύτερα την δουλειά μας

 .. μπορείς να ανοιγοκλείσεις τα κέντρα σου; κλείσε τον κόλο σου το πουλί την κοιλιά σου την ψυχή σου την καρδιά σου τον λαιμό σου το μυαλό σου. κλείστα και ξανα άνοιχτα από κάτω προς τα πάνω και από πάνω προς τα κάτω. ρώτα τα ένα ένα ξεχωριστά. συμφωνούν σε κάτι; σε ένα πρόσωπο συμφωνούν; βάρα τον ήχο πάνω από τον ουρανίσκο, το μυαλό σου τί λέει; η καρδιά σου τί λέει; η ψυχή σου; βάρα πιο βαθιά βάρα στα βαθύτερα τί λένε αυτά; άμα δεν συμφωνούν παράτα το. άμα συμφωνούν δες αν συμφωνούν και του αλλουνού τα κέντρα. άκου από που σου μιλάει, προσπάθησε να του δώσεις θέματα από κάθε κέντρο κι άκου από κάθε κέντρο πως σου μιλάει. βγάζει μια νότα από όλο το ηχείο; και τί λέει αυτή η νότα. 

Μετά το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι δεν έχω κάτι να πω πέρα από αυτό που έγραψα παραπάνω, κι ότι πεθαμένοι κάνουμε καλύτερα την δουλειά μας.

Γιατί έβαλες αυτήν την ταινία; Βάλε άλλη. Μετά από αυτήν την ταινία δεν θέλω τίποτα να πω, δεν θέλω να ξαναμιλήσουμε ποτέ. Τέλος, πριν σκοτώσεις -ή και "σκοτώσεις"- κάποιον, σκέψου καλά τί είναι αυτός για εσένα, γιατί αν είναι το πιο σημαντικό αυτός για εσένα το πιθανότερο είναι να αυτοκτονήσεις μετά -ή και να "αυτοκτονήσεις". 

 

     

 Θα ήθελα να μου έδινες πρόσβαση στον ατομικό φάκελο υγείας σου. 

Και γιατί τον λένε ατομικό και δεν τον λένε προσωπικό; ξέρουμε; Διότι θέλουν να μας τα πάρουν αυτά τα δικαιώματα. Τί είναι το άτομο δλδ; Τίποτε ιδιαίτερο. Ενώ το πρόσωπο είναι κάτι! .. είναι κάτι ιδιαίτερο και το ιδιαίτερο έχει μέσα του την λέξη ΙΔΙΟΝ την μοναδικότητα! Χάνουμε την μοναδικότητά μας σε λίγο και το δικαίωμά μας να εξετάζετε η περίπτωσή μας από άνθρωπο, επιτροπές, ανθρώπους κτλ, να μας πετάνε στα μηχανήματα και να φεύγουνε δλδ.    

Τα δικαιώματα των ζώων κοίτα. Σκοπεύουν μέχρι και να μην μας αφήνουν να ζευγαρώνουμε ελεύθερα με όποιον θέλουμε!  Ακούς, μωρό μου, έλα! να προλάβουμε .. 

.. (και "τί μαλακίες χρειάζεται να πει ένας άνθρωπος για να αντικρύσει ένα σουτιέν σε μια καρέκλα" ..)

    

δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πύον έβγαλε αυτό το καυλόσπυρο ..

.. αυτός που σου κάνει τα φώτοσοπ είναι μεγάλος καλλιτέχνης πάντως, φτάνει στην ματιά του ερωτευμένου..  

 

(photo , αστροναύτης)

έχω λιώσει

 Είμαι καλύτερα; Δεν ξέρω γιατί βασανίζομαι για πράγματα εντελώς εκτός λογικής. Γιατί να βασανίζομαι  ακόμη και για το παρελθόν και το μέλλον, να βασανίζομαι τόσο . Τί να ζητήσω και τι να σκεφτώ μέσα σε αυτήν την συνθήκη τί να ελπίσω. Όταν η φαντασία και το όνειρο πατάει πάνω σε κάτι πραγματικό, και είσαι ζωντανός και είναι και ο άλλος ζωντανός, η ελπίδα αυτή που σε κρατάει ζωντανό, η ελπίδα αυτή που συντρίβεται συνεχώς απάνω στην λογική και την συνθήκη, που έχει επιτάξει όλες τις αισθήσεις και τις προοπτικές. 

Κρέμομαι πάνω από ένα μεταίχμιο. Δεν ξέρω αγάπη μου. Ξέρω μόνο πως θα ήθελα να φερθώ πολύ τρυφερά στο θηρίο που αγαπώ και μ' αρέσει να προκαλώ να αγριεύω και να τρελαίνω.    Είναι βασανιστικό και άδοξο να είμαι έτσι εδώ σήμερα.   

  

.. αγάπη μου, έχεις όντως καριέρα στο εξωτερικό ως πορνοστάρ ή είναι κι αυτό ένας αστικός μύθος που κατέβηκε από τον ουρανό αποκλειστικά για να με βασανίζει ως κάρμα μου;  

έχω κι εγώ ιστορίες με σελέμπριτιζ ..

 

ακούω λαϊκά γιατί είμαι του δράματος και της υπερβολής και επειδή κρυφογουστάρω το ξεκατίνιασμα και το μαλλιοτράβηγμα στο σεξ με πεθαίνει

 (σα μαλάκας την πάτησε, του τα έφαγε η έξυπνη, μέχρι και τα ρούχα του πήρε .. και τον παράτησε στα κρύα του λουτρού, με το πουλί στο χέρι)

ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΨΟΥΡΑ ΜΟΥ Ε ΘΥΜΩΝΩ ..

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΙΝΣΗ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΟΥΔΕΝ ΛΑΘΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ

 ΤΙ ΔΩΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΜΛΚΙΕΣ ...

Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΡΕΕΕΕ!

ΨΩΜΙ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΡΕ

τα λεφτά μου πίσω ΡΕ

.. έφαγα κάτι μανιτάρια και ξεμπλόκαρα, ξεμπλόκαρε η μνήμη μου και τα θυμήθηκα και τα άλλα μισά.

ΚΟΛΠΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ Ε

Πλασματική χρεωκοπία για να μείνει ο κόσμος απλήρωτος 

Χρεοκοπούν την θυγατρική πετάνε τον κόσμο στον δρόμο χωρίς αποζημίωση χωρίς τίποτε και μετά την ξανα αγοράζουν και δεν τρέχει τίποτα.

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕ

ΘΕΛΩ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ!

Τι σαν το ανέκδοτο με τον γύφτο κι εγώ, που τους έπεσε στον δρόμο το παιδί από το ντάτσουν και του λέει η γυναίκα σταμάτα το παιδί και της λέει δεν πειράζει θα κάνουμε άλλο ...

 

αχ μωρό μου, δεν πειράζει για τα λεφτά, για το αντάλλαγμα πειράζει .. αγάπη μου

ΤΑ ΕΧΑΣΑ ΟΛΑ; 

 .. δεν χρειάζεται να πούμε πάλι το αριστοτελικό, είσαι ότι τρως. Είσαι ότι λαμβάνουν οι αισθήσεις σου και ότι καταναλώνεις. 

.. να βλέπεις την μπαλίτσα σου και την ομαδάρα σου να φωνάζεις γκοοοοοοοοολ και να περνάς την ελεύθερη ώρα σου με τα γκοσιπ των σελέμπριτις όπως κάνει όλος ο κόσμος. Κανένα πρόβλημα βεβαίως κι αλίμονο διότι θέλω κι εγώ τον χρόνο μου να ασχοληθώ με τα ενδιαφέροντά μου, τα υπόλοιπα δλδ που τα θυμάμαι όταν ξενερώνω μαζί σου αφού μπορώ να ασχολούμαι μόνο μαζί σου και συνήθως προσωπικά μονοπωλείς το ενδιαφέρον μου. Αν και δεν είναι καθόλου ωραίο να φέρομαι έτσι στα υπόλοιπα ενδιαφέροντά μου δλδ να τα θυμάμαι όταν ξενερώνω μαζί σου ή θυμώνω ή νιώθω πως με φτύνεις και πως με έχεις ξεφορτωθεί (μα δεν μου ταιριάζει αυτή η λέξη, φορτώθηκα σε κανέναν εγώ;). Αν είχαν στόμα να μιλήσουν θα με έβριζαν και θα με έστελναν και θα μου γυρνούσαν την πλάτη και καλά θα έκαναν. Αλλά ευτυχώς μιλάμε για πράγματα χωρίς βούληση κρίση και λογική, δεν μιλάμε για ανθρώπους, μιλάω για έρευνες και τέχνες, για τρίχες πηλό και σκουπίδια.  

Όταν πέφτει το επίπεδό σου επικίνδυνα και περνάνε ώρες ή και μέρες χωρίς να ασχοληθείς με κάτι υψηλό ανησυχώ και σε ρωτάω, τι έγινε πως είσαι, όλα καλά. Μπορεί βρε άνθρωπε να μην είχε ψάρι σήμερα η θάλασσα και πουλάκι ο ουρανός, δεν χάλασε ο κόσμος θα φάμε ρύζι με χόρτα. Μπορεί να μην έχεις όρεξη για μάθημα κοινωνική στήλη της προκοπής ή και να θες να γίνεις ένα με το πλήθος, να ξεκουραστείς ρε παιδί μου το κατανοώ, μπορεί να περνάς δύσκολα να περνάς φάση πένθος/ χαρά ή το οτιδήποτε, δεν βγαίνει μονορούφι η ανηφόρα. 

Αυτό που σκέφτομαι πολύ συχνά τελευταία είναι πως ήθελες να με ξεφορτωθείς. Κατανοώ πως δεν αντέχτε αυτή η κατάσταση να ζούμε χώρια και είναι λογικό να φωνάζει κανείς ΤΕΕΕΕΕΕΛΟΟΟΟΟΣ και να θέλει να το εννοεί. Μου συμβαίνει κι εμένα, τελευταία πιο συχνά και σε καθημερινή βάση. Μάλιστα μια φορά που πέρασε το 24ωρο άρχισα να ελπίζω πως λυτρώθηκα αλλά μετά έσκασε καινούριο κύμα και ξεσηκώθηκε απίστευτη καταιγίδα. Δεν ξέρω μου φαίνεται πως είναι κι αυτό σαν τα αστρικά μου ταξίδια. Βγαίνω από το σώμα μου πετάω αλλά δεν θέλω να το χάσω από τα μάτια μου και τελικά ποτέ δεν φεύγω να το αφήσω από το οπτικό μου πεδίο γιατί φοβάμαι αν δεν βρω τον δρόμο μετά να το δω να ξαναμπώ. Κι αν κρίνω από τον εαυτό μου κανείς δεν έχει προχωρήσει πέρα και έξω από την στρατόσφαιρα και είναι όλα ψέματα πως έχουμε πάει μέχρι και τον Άρη. Καταρχήν η βαρύτητα, χωρίς την βαρύτητα δεν υπάρχει σύσταση, δεν υπάρχει καν κίνηση. Μπορώ να καταλάβω πως η βάση του χρόνου είναι κάτι, το άχρονο. Μου έχει συμβεί να αισθανθώ μια άλλη χρονική σειρά από την γνωστή και να νιώσω μια στιγμή πιο πίσω ή πιο μπροστά, να νιώσω και σταματημένη, πολλές φορές. Θα μπορούσα στα αστρικά μου ταξίδια αν με βοηθούσε κάποιος που να πιστεύω πως με αγαπάει πολύ και που με πιστεύει και πιστεύει και στα αστρικά ταξίδια να του εμπιστευθώ να προσέχει το σώμα μου και να τολμήσω να βγω έξω από την στρατόσφαιρα. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Θα μπορούσα να εμπιστευτώ εσένα που νιώθω την αγάπη σου ώρες ώρες μ΄αγαπάς πολύ αλλά κάποιες άλλες καθόλου και δεν ξέρω πες ότι έχω βγει από την στρατόσφαιρα κι εσύ εκεί που με αγαπάς να φας την φλασιά και να μην με αγαπάς και να χάσω την σύνδεση και άντε γειά να μείνω για πάντα μια ψυχή χωρισμένη από το σώμα. Είναι εφιάλτης αυτό. Γι' αυτό εξασκούμε και στις αρνητικές συνδέσεις, τις μελετάω τέλος πάντων, διότι θέλω να κάνω ένα τέτοιο ταξίδι. Και η σύνδεση έχει βασική σημασία, η αρνητική και η θετική. Δεν γίνεται να είναι πάντα θετική και το ξέρουμε. Εμένα μου αρέσει αυτό το δέος όταν ξεκολλάς από το σώμα σου και αρχίζεις να ανεβαίνεις, θα το έκανα μόνο και μόνο για την βόλτα. Ότι κάνω πρώτη βάζω την ευχαρίστηση της βόλτας. Και κάνω πράγματα γιατί σκέφτομαι πως έχουν μια ωραία βόλτα ως επιβράβευση. Γαμώ την πουτάνα μου ναι, πουλιέμαι συνέχεια για μια βόλτα. Αλλά εντάξει, δεν είναι τόσο τραγικό, θα μπορούσαμε να το πούμε κομψά πως είμαι άνθρωπος με υπερβολικά ισχυρό το αίσθημα της ευθύνης και των υποχρεώσεων. Όταν δέχομαι κάτι συνυπολογίζω στο βάρος του την επιθυμία αυτού που μου το έδωσε για το πως θα ήθελε να το μεταχειρίζομαι και τον σκοπό για τον οποίο μου το έδωσε. Κι αν δεν συμφωνώ με αυτά δεν το παίρνω, δεν το δέχομαι, προσπαθώ έτσι. Γι' αυτό και πληγώνομαι απίστευτα όταν σκέφτομαι τα ποιήματα μου που σου χάρισα. Αλλά πάντα μέσα μου υπάρχει κάτι που λέει πως δεν με πέταξες πως με έχεις εκτιμήσει, χωρίς να το βλέπω και πουθενά ξεκάθαρα. Πολύ δύσκολη δοκιμασία αυτή για έναν εκ φύσεως άπιστο και αμφισβητία. 

Γυμνά καλώδια οι συνδέσεις μας 

.. μωρό μου 

Μέσα στην βροχή ..

Σε θέλω κι ας πεθάνω

 στο λέω από την αρχή     

      

Έχω ενθουσιαστεί με τους ρυθμούς που μου έρχονται τελευταία. Είναι εντελώς αρχαίοι! Πιο αρχαίοι από τους πρώτους μου!

Μου φτάνει αυτή η βόλτα που κάνω με τις δημιουργίες μου. Μου φτάνει, αν και καταφεύγω αναγκαστικά στην τέχνη. Σου έχω πει πως θα αντάλλαζα το έργο με την ζωή. Και τι άλλο .. να δώσω, αν δεν φτάνει, να τσοντάρω κάτι ακόμα. Έχω. Είμαι. 

Έτσι όπως ξεκατινιάζεσαι και έτσι όπως διαγράφεις αγαπημένους σου σκέφτομαι πως θα έχεις πετάξει κι εμένα. Έτσι όπως ξεκατινιάζεσαι σκέφτομαι πως είναι πιθανό να γαμιέσαι έτσι ελαφρώς (αλλά πάντα με τα ωραία σου ελληνικά που τα θαυμάζω) και να μην υπάρχω πουθενά και σχίζομαι και σε φτιάχνω δυο γιατί δεν μπορώ να σταματήσω να σε έχω πολύ ψηλά να είσαι το όνειρό μου και η κορφή των αισθημάτων και των εμπειριών που μπορεί να βιώσει και να αισθανθεί ο άνθρωπος. Ο ποιητής που κοιτάει τον Θεό στα μάτια.

Εμένα με γουστάρει ο θεός γιατί δεν του ζητάω ελεημοσύνη, του ζητάω να με μαθαίνει πράγματα. Κι όταν βρέχει ανοίγω το παράθυρο και του φωνάζω, Πλύνε ΠΛΥΝΕ ρε!!! και πάω κι εγώ και πλένω και έτσι επικοινωνούμε και καταλαβαινόμαστε.     Ξέρω λίγο ποια είναι "η δουλειά του" και δεν του ζητάω παράλογα πράγματα τύπου έρωτα χωρίς σεξ .. ή έρωτα χωρίς ζήλια.  Ακούς,  

ΚΗΔΕΙΑ ΑΛΑ ΒΟΡΕΙΟ ΚΟΡΕΑ

 Ο ΚΙΜ ΔΙΕΤΑΞΕ:

όποιος δεν κλαίει καλά θα εκτελείται 

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΛΑ ΠΕΘΑΝΕ

μπορώ κι εγώ να θυμώσω

 Υπόψιν , το να χρεώνεις ευθύνες στον άνθρωπό σου που πέθανε, όπως και ο θυμός προς το πρόσωπο του, είναι στάδια του πένθους. Τα γνωρίζεις αυτά βεβαίως. Δεν χρειάζεται να εξαγριώνεται κανείς με τέτοιες συμπεριφορές ούτε είναι συνθήκη αυτή για πάγιες κρίσεις. Αυτή η μαλακία που κυκλοφορεί και ανακυκλώνεται με τις αντιδράσεις για τον θάνατο του Μαζώ δικαιολογείται μόνο από τον πόνο της απώλειάς του.  

ΤΑΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΤΕ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑΛ ΚΟΡΕΚΤ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΛΕΤΕ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑΝ ΝΑ ΒΙΩΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝΕ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΑ. ΟΥ ΝΑ ΧΑΘΗΤΕ ΚΑΤΙΝΕΣ ΕΙΣΤΕ ΠΟΥ ΣΧΟΛΙΑΖΕΤΕ ΠΟΙΟΣ ΕΚΛΑΙΓΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΙ ΣΑΣ ΠΟΥ ΣΧΟΛΙΑΖΕΤΕ ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΑΛΛΑ ΞΕΡΕΤΕ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΓΙΑ ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΡΕ ΠΟΙΟΣ ΕΚΛΕΓΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ.. ΚΑΤΙΝΕΣ ΕΙΣΤΕ ΠΟΥ ΣΧΟΛΙΑΖΕΤΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΣΟ ΚΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΙ ΑΝ ΜΙΛΑΤΕ ΟΣΟ ΚΑΛΑ ΚΙ ΑΝ ΚΛΑΙΤΕ.  ΑΙΣΧΟΣ. ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΤΗΝ ΜΙΚΡΟΤΗΤΑ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑΛ ΚΟΡΕΚΤ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ. 

 

 

 Τα έργα μου είναι έργα και αν θέλει να τα κρίνει κάποιος ας τα κρίνει ως έργα τέχνης. 

Λυπούμαι, είχε άλλη πρόθεση. Φόνος εξ αμελείας. Μετάνιωσε που δεν φρόντισε να μας τοποθετήσει μέσα σε ένα πιο προστατευμένο περιβάλλον

 Αν σας ενόχλησε η λέξη πουτάνα που είπα, για τον εαυτό μου κυρίως μιλώντας και για όσους ανθρώπους, που μέσα από την ανέχεια τις στερήσεις και τον πόλεμο από τους γύρω και την κοινωνία που έχει συνηθίσει να εκδίδεται και να προσλαμβάνει ως επιτυχία την γνωστή εικόνα που όλοι ξέρουμε. Λοιπόν μίλησα για όσους θέλησαν να βγουν από αυτήν την λογική και την συνθήκη και αγωνίζονται κόντρα σε αυτό, αρνούμενοι αυτήν την συνθήκη και την εικόνα της . Η αγάπη σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, επιθυμείς να είσαι σωστός καθαρός και εντάξει στο σύνολό σου. Η αγάπη σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, αλλιώς δεν είναι αγάπη. Ας το πούμε σταματάς να εγκληματείς, θες να σταματήσεις να εγκληματείς, προσπαθείς. Κι αν σας πέφτει και η λέξη έγκλημα βαριά «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω». Δεν μπορώ να μιλήσω με κανέναν ενήλικο σοβαρά και βαθιά εαν δεν παραδεχτεί πως και πουτάνα έχει υπάρξει κι έχει εγκληματήσει ποικιλοτρόπως λίγο ή πολύ, άμεσα ή έμμεσα τέλος πάντων. Αυτό είναι μια παραδοχή και η παραδοχές είναι βήματα προς την αλήθεια και την αυτογνωσία.  Αν σας χαλάω την αισθητική σας καμιά φορά, πιστέψτε με πως δεν έχει τόση σημασία όσο έχουν τα βήματα αυτά.  Εάν δεν το βλέπετε αυτό και σας προσβάλει μπορεί όντως να μην έχετε ιδέα, να ζήτε ακόμη ως "παιδιά" μέσα στην βίλα του κυνόδοντα, αλλά δεν το νομίζω.  

Ειδικά σε καταστάσεις συναισθηματικής φόρτισης κυρίως σε απώλειες που τα λόγια είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολα και μπορώ να καταλάβω και τις ανάποδες αντιδράσεις και τις εντελώς άσχετες γνωρίζοντας πως κάποιος μπορεί όντως να φαίνεται εντελώς τρελός και γελοίος μέσα από τις άμυνες του ας πούμε και εύθικτος μπορεί και με μηδενικές ανοχές ή και αντοχές ή και να αποφεύγει να δει το γεγονός και να σου φαίνεται εσένα χαζοχαρούμενος ενώ να αναχαιτίζει τον πανικό και την κατάρρευση. Κι ούτε μπορώ να ξέρω πιο μέσα ή να θεωρώ την ιδία άποψη για κάποιον ή για κάτι ως θέσφατο. Γνωρίζω πως οι καλύτεροι άνθρωποι μπορεί να έχουν φερθεί με τον χειρότερο τρόπο σε κάποιον ή και οι χειρότεροι με τον καλύτερο τρόπο αντιστοίχως. Θεωρώ πως κάθε άνθρωπος έχει μια λογική και όταν δεν έχω ασχοληθεί με την λογική του δεν απομονώνω κανένα γεγονός για να τον κρίνω πάγια κι αν το κάνω το κάνω ως ξέσπασμα καμιά φορά μέσα από την δική μου ψυχολογική κατάσταση εκείνη την στιγμή γνωρίζοντας πως λέω κάποιες κουβέντες παραπάνω από το δικό μου ξεχείλισμα, αρνητικά ή και θετικά, κι αυτό ας συγκαταλεχθεί στα ελαττώματα μου. 

Την αλήθεια την αγάπη και τα περί του αισθήματος δεν την διδάχτηκα στην εκκλησία και το πανεπιστήμιο, τα διδάχτηκα από πόρνες. Από ανθρώπους δλδ καμένους ηττημένους και αποτυχημένους και σακατεμένους κατά κάποιον τρόπο σε ότι αφορά τα αισθήματα. Αν αυτό δεν είναι σεβαστό δεν χρειάζεται να μιλάμε. Και μπορεί η ζωή μου να μην είναι πλήρης αλλά τουλάχιστον δεν με κοροϊδεύω δεν με δουλεύω. Δεν είμαι αυστηρή με την εικόνα όσο είμαι αυστηρή σε ότι αφορά την ουσία των πραγμάτων. 

  

 

 

κατάλαβες .. ο Φρόυντ μιλάει για τα ανθρωπάκια 

δεν μιλάει για μας

, δεν μας έφτανε η φαντασία του δλδ

  Να επιβεβαιώσω

πως δεν καταλήγουν όλα στο σεξ

Δεν τελειώνουν όλοι με το σεξ

Τους οργασμούς χωρίς σεξ

χωρίς καν να το σκέφτεσαι  

Μπορεί να σκέφτεσαι ένα αίσθημα

Πρόσωπο αφοσιωμένο 

Βλέμμα 

καθαρό 

άχρονο

ΝΑΙ !

σε ΠΑΝΑΙΣΘΗΣΗ 

Αυτό είναι ο έρωτας 

που δεν θέλεις να γαμηθείς με άλλον

που σταματάς να καταλήγεις στο σεξ. 

{

Αυτά τα ξέρουν  ..

οι πολύ μεγάλες

οι πολύ παλιές πουτάνες .. 

}

 

συνέπειες του δράματος

 

Υποφέρω, αλλά σκέφτομαι πως έχω την την τέχνη, την μουσική και την ποίηση. Την έχω τόσο πολύ όσο μόνο αυτοί που υποφέρουν πραγματικά πολύ μπορούν να την έχουν. 

 ΣΕ ΠΟΙΑΝΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ ΕΙΝΑΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ;

ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ; 

ΣΤΟΥ ΘΕΟΥ; 

πότε;

 

.. που?

.. ;ASTO

.. βάζεις και μεταλλικά κουτάλια μέσα στα αντικολλητικά .. κάθε μήνα θα θέλουμε τηγάνι ..

ΕΝΑ ΓΑΜΙΣΤΡΩΝΑ 

ΡΕ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

ΒΡΕΣ

ΝΑ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ

συνέχισε έτσι ..

Α άπο το πρωίι τρέχω, κάθε μέρα βγάζω το μεροκάματο .. ήθελα μια γυναίκα να φροντίζει έστω τα ρούχα μας (!).. κι έναν άντρα να κάνει τα ρεπό μου. Σε πειράζει ο κυνισμός μου, σου φταίει το χιούμορ μου .. το παίρνεις για ειρωνεία. Θέλω να έρθω κοντά      να σε..  και με διώχνεις!    Με τραβολογάς να 'ρθω .. και με σπρώχνεις πέρα όταν έρχομαι.   Μετά απειλείς, πλέκεις μεταξύ μας τρίτους..! Οτί ήθελες να με ξεφορτωθείς .. διότι υπήρξα κάποτε παραβατικό στοιχείο. 

 

ΠΛΗΡΗΣ ΠΑΡΑΔΩΣΗ

 

.. και μπορεί να μην μου ρίχνει ούτε ένα βλέμμα!!! (για να με καψουρέψει το κάνει ο πούστης;)

ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

 Ζημιές παθαίνω από υπερβολική αυτοπεποίθηση, μάλλον. Δεν ήμουν συγκεντρωμένη σκεφτόμουν άλλα και πήγα να κάνω σέρβις την ώρα που μαγείρευα κιόλας και διάβαζα τη μικρή. ΛΑΘΟΣ ΒΙΔΑ, η πιο λάθος βίδα που γινόταν. Χοντρή μαλακία. Είχαν πεταχτεί τελικά οι μπίλιες μες την μηχανή όπως έφυγε το ελατήριο γιατί έβαλα και νεύρο. Έλυσε ο Θανάσης όλη την μηχανή για να τις βρει. Φλάτζες καινούριες μιλάμε και η δουλειά για πάνω από 150 ευρώ κόστος από μια μαλακία βίδα. Του έδωσα 3 μπαταρίες αυτοκινήτου παλιές και πράγματα για ανταλλακτικά από το πάρκο μου ένα παλιό ραδιόφωνο, ένα παλιό διπλό κασετόφωνο, μια χαλασμένη ρόμπιν(!) σουμπαρού μηχανή 200cc, ένα χαλασμένο τρυπάνι, μισό αλυσοπρίονο και 50 ευρώ. Δεν έχω πιά πάρκο με μηχανήματα, μου τα πήραν οι γύφτοι και αυτά τα τελευταία τα έδωσα στον Θανάση. Μια σακούλα με τροχούς έχω κρατήσει για να φτιάξω έναν κάποια στιγμή, και πόσο κάνει ένας τροχός δλδ, βλακείες. Έχει αδειάσει ο τόπος γύρω γύρω. Ένας σωρός είναι με σίδερα μια ντάνα κουφώματα κι ένας σωρός με όσα έχω πετάξει για κάψιμο μετά την τελευταία διάρρηξη. Α ναι και 5-6 παλιοποδήλατα. Θα βάλω την φωτιά και θα πάω μια μέρα και στα παλιοσίδερα στην Μεσσήνη και θα γίνουμε κυριλέ εδώ πέρα, δεν θα έχουμε πάρκο με υλικά για πατέντες, μαθήματα και περίεργα μαστορέματα. Και δεν θα μας ζηλεύουν κι οι γύφτοι.  Α ναι κράτησα κι έναν ανεμιστήρα πανέμορφο 10 κιλά σιδερένιο πράγμα βίντατζ του '70. Και μια κεροζάν! για την οποία αδιαφορούν όλοι .. κρυώνει κανείς θέλει κανείς κεροζάν, παφ και τάλιρο; 

    ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΕ

 Έχω κάνει μαλακία; Δεν ξέρω. Μάλλον. Γιατί εδώ την έκανα. Πήγα να αλλάξω λάδια στο παπί κι αντι να λύσω την 17άρα βίδα καταλάθος έλυσα την 14άρα και πετάχτηκε το ελατήριο κάτω της καδένας και πρέπει τώρα να το πάω σπρώχνοντας το πρωί στον Θανάση 4χλμ να το ανοίξουμε καπάκια να βάλει την το ελατήριο και να δει αν είναι η μπίλια κι όλα στην θέση τους.

    

κοίτα αγάπη μου ..

 

το κάνω κι εγώ το χορευτικό από το πνίγομαι(δεν πνίγομαι) του Μαζώ ..

πες ρε Στέλιο τα έχει όλα;

 

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙΣ ΜΩΡΗ;  ........ ΚΑΚΙΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΗ ΠΑΡΤΑΛΟ

 .. όλο και πιο συχνά τελευταία σκέφτομαι να σε βγάλω από την προσευχή μου. Δεν θέλω να καταντήσω σαν τον άλλονε εκεί που τον βλέπεις και τον λυπάσαι, με θαμπή ενέργεια κατεστραμμένη προσωπική ζωή γερασμένο πριν την ώρα του πειθήνιο δουλοπρεπή υποτακτικούλη μαλάκα θλιπτικό με περικεφαλαία θυσιασμένο για το χθες, κι ένα χθες του κερατά δλδ.  Είναι παράδειγμα προς αποφυγήν ο ανθρωπάκος, για θρίλερ τον βλέπω.  Συμπαθέστατος κατά τα άλλα, να είναι καλά .. που σε προσέχει

Άστο, δεν καταλαβαίνω πως αντέχεις τόση δυστυχία δίπλα σου! Μες το σπίτι σου. Πως αντέχεις..

 

 Τον καιρό εκείνο λοιπόν που κατηγορήθηκα άδικα κι εξωφρενικά για την σεξουαλική παρενόχληση, από τον άνθρωπο που είχα μέσα μου πολύ ψηλά, τότε είχα ένα μωρό τριών χρονών στην αγκαλιά μου κι ένα έξι και δεν είχα ακόμη βγει εντελώς από την δικαστική και συναισθηματική βέβαια περιπέτεια του γιού μου. Κανένας άνθρωπος που θα νοιαζόταν έστω ελάχιστα για εμένα ή τα παιδιά μου δεν θα μας έβαζε σε τέτοια δοκιμασία τότε, θα διάλεγε μια άλλη περίοδο ή έναν άλλο τρόπο τέλος πάντων. Για να μην καταρρεύσω ψυχοσυναισθηματικά τότε με την βοήθεια του γιατρού μου προσπάθησα να μεταφράσω το γεγονός συνειδητά όπως θα μου άρεσε εμένα καλύτερα. Τώρα νιώθω πιο δυνατή έχει περάσει πολύς χρόνος και επιθυμώ να κοιτάξω να δω την αντικειμενική αλήθεια του τότε και του σήμερα.   

 Στον Θεό όταν μιλάς και στους νεκρούς, ή κι όταν μιλάς σε εσένα, δεν χρειάζεται κανείς να σε ακούει. Όταν θες να σε ακούει κάποιος μιλώντας στον θεό ή στους νεκρούς ή σε εσένα, στην ουσία παύεις να μιλάς στον Θεό και στους νεκρούς αλλά μιλάς κι αναφέρεσαι σε κάποιους άλλους σε κάποιον άλλο σε κάτι άλλο, αυτή είναι η γνώμη κι η εμπειρία μου για ανθρώπους που έχουν τα λογικά τους.  Δεν έχω κάτι με τα "κοράκια" βέβαια. Τα κοράκια σε τιμάνε όταν πεθάνεις... που λέει κι ο στοίχος. Απλά δεν είναι το φόρτε μου ναι αποφεύγω τις κηδείες λόγο ευαισθησίας και προστασίας της ζωντανής μνήμης.  Την βρίσκω με το ΝΤΟΥΕΝΤΕ κι όχι με το μοιρολόι και τους επικήδειους, δεν είναι το ίδιο, δεν μπορεί να μπερδευτεί από κάποιον που έχει νιώσει το ΝΤΟΥΕΝΤΕ και ξέρει τι είναι. Αν η ανάγκη του άλλου είναι να ακούγονται δημόσια τα λόγια που θέλει να πει στους νεκρούς, δεν ξέρω να απαντήσω από που μπορεί να πηγάζει αυτή η ανάγκη και εννοείται όπως νιώθει ο καθένας σε αυτές τις περιπτώσεις ότι τον βοηθάει.. κι όπου είναι καλύτερος και νιώθει καλύτερα κι ότι τον έλκει κοιτά. Άλλος νιώθει καλύτερα στα νεκροταφεία κι άλλος στις παιδικές χαρές ας πούμε. Βέβαια και κάτι υποδηλώνουν όλα αν θέλει κάποιος να ψαχτεί, τίποτε δεν είναι τυχαίο όπως ξέρουμε. Πάντα θα υπάρχουν και καλές ειδήσεις κι ας μην πουλάνε κι ας μην τις κοιτάμε κι ας μην τις προτιμάμε τέλος πάντων κι ας μην θέλουμε να τις μοιραστούμε για τον αλφα βήτα φόβο μας ή ατομισμό μας ενώ μοιραζόμαστε αφειδώς την κακιά και στενάχωρή μας είδηση.            

.. να συνεχίσεις έτσι σε παρακαλώ .. διότι έτσι με βοηθάς να ξεκολλήσω από κάποιον που δεν με τιμά να είναι η επιλογή μου ύστερα από όσα υπέστηκα.  

 

Από εκείνο το πλοίο της θάλασσας λοιπόν σώθηκε μόνο ο καπετάνιος. Όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι βυθίστηκαν στα μαύρα σκοτάδια. Ο καπετάνιος λοιπόν που φρόντισε να κλειδώσει να εξαφανίσει στοιχεία και να πηδήξει πρώτος και να σώσει μόνο τα υπάρχοντά του ώστε σήμερα να βλέπει το φως του Ήλιου μόνο αυτός και τα δικά του πράγματα σίγουρα δεν είναι ένας καλός κι ευσυνείδητος καπετάνιος. Η θέση του φέρει ευθύνες για την τύχη του πλοίου του, των ανθρώπων και των πραγμάτων που ταξίδευαν κι εργάζονταν εκεί με την άδειά του. Δεν ενημερώθηκαν δεν προειδοποιήθηκαν ούτε καν να μαζέψουν τα πράγματά τους.  Ύστερα λέει πως αυτά τα πράγματα του δεν είναι από εκείνο το πλοίο αλλά του τα έδωσαν κάποιοι άλλοι ότι τα έφτιαξε με κάποιους άλλους τέλος πάντων, δηλώνει έτσι και καταλαβαίνουμε δλδ το γιατί δεν τον παίρνει να αναφερθεί στην αλήθεια. Με αυτό το πλοίο όμως ταξίδευε και τεράστιο πνευματικό μου σώμα. Πως λοιπόν να νιώθει ένας άνθρωπος που αντικρίζει να φιγουράρουν στις βιτρίνες του καπετάνιου το πνευματικό σώμα , το οποίο και δηλώνει πως είναι από αλλού, όταν ξέρει πως από υπαιτιότητα του καπετάνιου βεβαίως  το δικό του πνευματικό σώμα είναι χαμένο και δεν δύναται να το ξαναδεί και να το ξαναγγίξει. Είναι διπλός και τριπλός ο πόνος και δεν μπορεί κανένα παραμύθιασμα πλέον να τον κάνει γλυκό.  Είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που λυπάμαι όσους με αδικούν διότι είναι διαπιστωμένο πως συνήθως το πληρώνουν στο δεκαπλάσιο με έναν θα έλεγα μεταφυσικό τρόπο. Δεν χρειάζεται να κάνω εγώ τίποτε. Μόνο η αγάπη μπορεί και σώζει τις ψυχές. Δεν έχουν σχέση οι σύγχρονοι νόμοι της κοινωνίας μας. Η αγάπη για το όμορφο το δίκαιο και το αγαθό, που αναβλύζει από τις καρδιές μας και ξεδιψά τον διψασμένον, αυτή μόνο. 

Λοιπόν, το πνευματικό μου σώμα σίγουρα δεν ήθελα να καταποντιστεί για πάντα στα σκοτάδια και στον κρύο πάτο της θάλασσας. Εμπιστεύτηκα αυτόν τον άνθρωπο κι αυτό το πλοίο κακός κάκιστα όπως αποδεικνύεται. Ύστερα δέχτηκα κι αυτήν την εξωφρενική κατηγορία για σεξουαλική παρενόχληση κι όλα αυτά τα θολά τα είδα για αρκετό καιρό ως μια Θεία δοκιμασία. Για να δώσω χρόνο στην συγνώμη σε μια επανορθωτική κίνηση και να ερευνήσω κάτι που μπορεί να μην έβλεπα. 

   

Γιώργο σε ευχαριστώ

 

Όλος ο κόσμος θρηνεί για τον Μαζωνάκη και για το τι συνέβη στο σώμα του. Βρίσκω κάποια κοινά εδώ με αυτό που συνέβη και στο δικό μου πνευματικό σώμα που κάποτε εμπιστεύτηκα στα χέρια της «φίλης» μου της Χαρίτας. Τι συνέβη στο πνευματικό μου σώμα που εμπιστεύτηκα στην Χαρίτα; Ποια ήταν η τύχη του και που βρίσκεται τώρα, πεθαμένο, σκοτωμένο; Είναι θαμμένο ή πεταμένο, καμένο και εξαφανισμένο; Σίγουρα δεν θα ήθελα το υλικό μου σώμα να είχε αυτήν την τύχη, αν και είναι δύσκολο για μένα να διαχωριστεί το υλικό από το πνευματικό μου σώμα και μοιραία βίωσα βιώνω και θα βιώνω την τύχη που είχε, κι έχει και θα έχει, και βιολογικά δλδ ψυχοσωματικά σε μεγάλο βαθμό.   Λοιπόν, υλικά τουλάχιστον, είμαι κι εγώ ένας από τους ανθρώπους που έσωσε ο Μαζώ με τον θάνατό του. Γιώργο, σε ευχαριστώ.

 .. αρκετά συχνά διακρίνω στην έκφραση σου τα χαρακτηριστικά όπου έχουν οι παπαγάλοι και οι σπασίκλες. Μοιάζουν με τεράστιες αποθήκες ανταλλακτικών χωρίς να ξέρουν ή να μπορούν από αυτά να συναρμολογήσουν και να λειτουργήσουν το πιο απλό μηχάνημα. Καθόλου γοητευτικό.

.. και στο λέω για να το κάνεις συχνότερα, σε παρακαλώ .. μου μειώνει τον πόνο από την στέρησή σου.   

 .. αυτό το ιντελεκτουάλ ξεκατίνιασμα στο οποίο επιδίδεσαι και ασκήσε περιοδικώς με απωθεί 

και στο λέω για να το κάνεις συχνότερα σε παρακαλώ ..  χρειάζομαι τον εαυτό μου που και που .. 

 

μεμ μια μελωδεία την βγάζω ..

 

 

οι λέξεις στο μικροσκόπιο και στον μεγεθυντικό φακό και από παραμορφωτικά βιαστικά βλέμματα που μοιάζει να ενδιαφέρονται στην καλύτερη περίπτωση να ξεφορτώσουν και να ξεφορτωθούν

Είναι σημαντικό να μπορεί να μιλάει κανείς σωστά ελληνικά για να μην παρεξηγείται. Για κάποιους ανθρώπους, όπως κι εγώ, αυτό είναι πολύ δύσκολο κυρίως στον προφορικό λόγο αλλά και στον γραπτό που χρειάζεται να το δω άπειρες φορές και πάλι κάποια λάθη δεν τα βλέπω. Καλύτερα είναι να μην μιλάς δημόσια ή να στέλνεις μηνύματα εφόσον δεν μπορείς να εκφραστείς σωστά, διότι υπάρχει η πιθανότητα για μια σου λέξη κι ένα ατόπημα να βρεθείς σε δεινή θέση και να κριθείς και να κατακριθείς χωρίς δεύτερη ευκαιρία και χωρίς να υπάρχει από τους άλλους η διάθεση να ακούσουν τις εξηγήσεις σου. Βέβαια οι άνθρωποι που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες δεν μπαίνουν στον κόπο να σε καταλάβουν και να υπολογίσουν αυτό το ελαφρυντικό που δικαιούσαι αν έχεις δυσκολίες πως μεγάλωσες κι αν είχες την ευκαιρία και την δυνατότητα να γαλουχηθείς με τα σωστά ελληνικά ή και αργότερα στην πορεία σου αν τα κατάφερες και αν μπορούσες και να τα καταφέρεις.  Υπάρχουν άνθρωποι που δεν τα καταφέρνουν στα λόγια αλλά τα καταφέρνουν στην πράξη και το αντίστροφο. Η διάθεση και η κρίση των γύρω είναι συνήθως καταναλωτική επιφανειακή και βιαστική. Κάτι που δεν ανέχονται για τον εαυτό τους το κάνουν όμως στους άλλους. Εκεί βλέπεις πόσο μακριά είναι από το ΕΝΑ ακόμη κι από τα ΠΟΛΛΑ πόσο μάλλον από το ΚΑΛΛΟΣ. Είναι ακόμη στο ΕΓΩ, όσο καλά ελληνικά κι αν μιλάνε. Κάτι τέτοιες στιγμές καταλαβαίνω κι εγώ γιατί έχει γίνει αυτό που έχει γίνει και ησυχάζω.  Αφαιρώ όλα τα λόγια και κρατάω τις πράξεις και τους βίους και βλέπω. Ποιος ενδιαφέρεται πραγματικά να δώσει να βελτιώσει τον κόσμο και το περιβάλλον και ποιος ενδιαφέρεται να πατήσει τον άλλο και να τον προσπεράσει να πάει "εκεί που γίνεται" και που παίζεται το παιχνίδι που λέμε να φτάσει στο κέντρο της πίστας. Δεν ζηλεύω τέτοια πράγματα κι ούτε ποτέ μου αρέσαν τα μαγαζιά. Προτιμώ τα γλέντια στα σπίτια. Κι ούτε ήθελα να δοθώ στον κόσμο, σε πολύ λίγους έχω δοθεί κι από ακόμη λιγότερους έχω πάρει. Δυστυχώς υπάρχουν κάποιες θέσεις που μπορείς να δεις τον άλλο αλλά αυτός δεν μπορεί να σε δει όχι τόσο από θέση αλλά από βλέμμα, ότι δεν έχει το βλέμμα που χρειάζεται για να σε δει. Βλέπει μόνο όσα ξέρει κι όσα μπορεί και θέλει να δει. 

    

 είμαι χάλια από περίοδο

πήρα ντεπόν μοβ

Joyce Mansour

Joyce Mansour (1928-1986)

Άσε με να σ' αγαπώ
αγαπώ τη γεύση απ’ το παχύ σου αίμα
το κρατώ καιρό μέσα στο δίχως δόντια στόμα μου
η πυράδα του μου καίει το λαρύγγι
αγαπώ τον ιδρώτα σου
μ’ αρέσει να χαϊδεύω τις μασχάλες σου
περίρρυτες από χαρά
άσε με να σ' αγαπώ
άσε με να γλείφω τα κλειστά σου μάτια
άσε με να τα τρυπήσω με τη σουβλερή μου γλώσσα
και τη γούβα τους να γεμίσω με το θριαμβευτικό μου
σάλιο
άσε με να σε τυφλώσω.


Joyce Mansour, Ερωτικά, μετάφραση: Έκτωρ Κακναβάτος, Κείμενα, 1978.

 

αχ! Μαϊσα και Τσι! καλές μου δασκάλες του χορού από την Αφρική...

 

...μακάρι να βρω και φέτος μουσικούς χορευτικούς ανθρώπους ρυθμικούς να δουλέψουμε μαζί... 

(το δεξί μου χέρι στα ψηλά είναι ακόμη λίγο κούτσουρο, να το τραβάω κάθε πρωί να κάνω τις ασκήσεις του να συνέλθει. Νιώθω καλά, δυνατή, ότι είμαι εγώ και οι 300 του Λεωνίδα. Ελάτε ρεεε να είμαι εδώ, τι με παραφυλάτε και μπουκάρετε όταν φεύγω.,,  εσένα το χεράκι σου πως είναι;) 

 

 

με την "αγάπη που σκοτώνει"

 ΜΟΥ ΛΕΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ 

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ...

ΜΑ ΚΟΙΤΑΣ ΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΗΝ ΜΙΣΗ ΜΕΡΑ 

Α! "ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ" ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΙΣΗ  

ερωτήματα ρητορικά

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΡΗΤΟΡΙΚΑ

Είναι άχρονο το ΠΑΝ

Έχει το ΟΛΟΝ χρόνο

Έχει το ΕΓΩ τα ΠΟΛΛΑ

Είναι το ΚΑΛΛΟΣ ΕΝΑ

 

.. σκέφτομαι πως είσαι καλύτερα και κινείσαι καλύτερα τώρα που έθρεψε το χέρι σου και περπατάς την πόλη και πιστεύω πως ξέρεις τι κάνεις και γιατί το κάνεις κι ας μην ξέρεις που πας. Πως έχεις συνείδηση και κάποια λογική. Σε εμπιστεύομαι στο βάθος. Θα με βοηθούσε πολύ να μιλούσαμε. Θα με βοηθούσε να έβλεπα πάλι μαζί όλα όσα γράψαμε μαζί. 

  Θα με βοηθούσε να σε έβλεπα και να περνούσαμε χρόνο μαζί. 

 Σήμερα βρέχει ωραία ποτιστική βροχή όπως την ευχήθηκα. Ο ουρανός είναι σκοτεινός και κλεισμένος με σύννεφα ολόγυρα. Χτυπάει ο συναγερμός του ηλεκτρικού. Μπουμπουνίζει. Πέφτουν χοντρές στάλες βροχής. Σήμερα το πρωινό το αφιέρωσα στην ησυχία μου και σε εμένα. Πρακτικά είναι πολλά που τρέχουν στο ή ταν ή επί τας και μόλις προχτές κατάλαβα πως δεν μπορώ ακόμη να δουλέψω βαριά εργαλεία με σκανδάλη. Έκοβα ξύλα με το αλυσοπρίονο και στα δέκα λεπτά με έπιασε το χέρι μου, δεν ξέρω αν κάνω κάποιο λάθος τεχνικό, ναι, δεν έβαλα και περικάρπιο όπως μου είχε πει ο Στέλιος για τα εργαλεία με σκανδάλη, δεν έκανα πάντα καθημερινά τις ασκήσεις μου, άρχισα να πονάω και σταμάτησα. Την επόμενη μέρα ξύπνησα με πόνο, συνέχισα να κάνω άλλες δουλειές χωρίς βαριά εργαλεία με  σκανδάλη και σήμερα ξύπνησα σα να είμαι απλά λίγο πιασμένη στον ώμο το μπράτσο και τον αγκώνα. Το χέρι μου πρέπει να προσέξω. 

Εχθές μπήκα δυναμικά στην νέα σχολική χρονιά, όρια στα ηλεκτρονικά και διάβασμα με την μικρή όλη μέρα. Είναι πολύ πίσω και πρέπει να δουλέψουμε σκληρά. Μάλλιασε, φουσκώνει το στήθος της δεν έχει καμιά δικαιολογία πια, πρέπει να δει τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες. Πήρα το αυστηρό μου, το δεν σηκώνω κουβέντα και αντιρρήσεις, επιτέθηκε αντέδρασε, τη βούτηξα από τα αυτιά της κόλλησα το κούτελό μου στο δικό τις και τις είπα το και το, έβαλε τα κλάματα. Μα καλύτερα να κλαίει τώρα παρά μετά, ήδη είμαστε δυο χρονιές πίσω, θα πρέπει να δώσουμε μεγάλον αγώνα. Πρέπει να είμαι καλά και συγκεντρωμένη να τις δώσω τριπλό αυτό που δεν έδωσα τις προηγούμενες χρονιές να ασχοληθούμε με τα μαθήματα του σχολείου. Καταλαβαίνει, μπορεί να τα καταφέρει. Αλλά δεν της είναι ευχάριστο ούτε ενδιαφέρον και δυσκολεύεται αφού κι εγώ είχα παραιτηθεί. Πραγματικά με φτάνει να χρειάζομαι ηρεμίστηκα και να παλεύω να κρατήσω τον αυτοέλεγχο μου αλλά έχουμε και ωραίες στιγμές και προσπαθώ να της δώσω ένα νόημα για την αξία αυτού του κόπου και να την εμψυχώνω. Να μάθουμε την προπαίδεια και τους αριθμούς δλδ και να ξετρίξει στο διάβασμα και το γράψιμο.  Να κάνουμε πάλι σπίτι τα μαθηματικά της Τετάρτης μπας και βγούμε πραγματικά στις Πέμπτης καμιά φορά πως να γίνει να θυμάται τα ονόματα των αριθμών, είναι θέμα. Σημασία έχει ότι αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να τα δώσουμε όλα, φέτος, να δείξει αν γίνεται. 

Προχωρώ μετ' εμποδίων. Δεν μπορώ να ασχοληθώ με τίποτε αέρινο με τίποτε τύπου "αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήτανε πατίνι". Κλείνω κι άλλο, χρειάζομαι βοήθεια, χρειάζομαι πράγματα που να μην μου τρώνε τον ύπνο, πράγματα ουσιαστικά και φιλικά προσκείμενα που να μην μου δημιουργούν κι άλλες ανησυχίες. Ναι είμαι ένας άνθρωπος που έφτασε στα όρια του και κατάλαβε πως η ζωή του ζητάει όρια για να είναι κάπως πιο ξεκούραστη και μπορεί πιο όμορφη και πιο δίκαια και πόσα άλλα καλά. 

Η δικιά μας ιστορία έγινε δική σου ιστορία. Εγώ Είμαι Εντάξει με αυτό. Ήταν ένα ενδεχόμενο, πικρό μεν αλλά ήταν εξαρχής μια πιθανότητα. Η δικιά μας ιστορία έγινε δική σου ιστορία που μπορεί κάποιος να αγοράσει τα λόγια της με πενήντα ευρώ ξέρω 'γω. Μπορούν αυτά τα λόγια να ταιριάζουν κι αλλού, σαν κάρτες ας πούμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η αλήθεια του καθένα είναι προσωπική. Ο έρωτας πάντως δεν είναι προσωπική υπόθεση, χρειάζεται δύο που να συνδέονται να κάνουν διάλογο και συχνά να συμφωνούν. Λούστηκα πολλά από τα λάθη μου. Ήταν πολύ χρήσιμη εμπειρία. Ακόμη με φυλάς. Τώρα πια αυτό που ονειρεύτηκα είναι ο πήχης μου.      

Ήθελα να γνωρίσω τον Μαζώ. Πίστευα πως θα τον γνώριζα. Το πίστευα τόσο πολύ που δεν το είχα τρέξει. Όπως πιστεύω πως θα γνωρίσω και τον Κραουνάκη κάποια στιγμή και πως θα αγκαλιάσω την Χαρούλα. Πολύ λίγους ανθρώπους και καλλιτέχνες θαυμάζω να μιλάνε μέσα μου να έχω ζήσει τα έργα και τις ερμηνείες τους να τους αφήνομαι και να ασκούν επιρροή μέσα μου. 

 

   

                  

προσωπικά είμαι πολύ βυθισμένος

.. πρόσφατα θυμήθηκα εκείνο το απόγευμα στον Κούκο, που ένα σμήνος αγριόπαπιες μωλώπισε τον ουρανό. Το θυμήθηκα πριν λίγες μέρες. Μου ήρθαν κάποιες εικόνες και το συναίσθημα, το αίσθημα ξέρω 'γω. Δεν ελπίζω τίποτε αλλά πιστεύω προσωπικά πως μια μέρα θα συνέλθω, κάτι θα με βοηθήσει και θα συνέλθω.  Τώρα είμαι πολύ βυθισμένη. Τώρα είμαι πολύ βυθισμένο. Όταν ξεμπερδεύεται ο άνθρωπος ο ποιητής, που ψάχνει την αλήθεια, πως να ξαναπαραμυθιαστεί. Εννοώ πως τα αυθεντικά αισθήματα νομίζω πως συμβαίνουν μια φορά στην ζωή και δεν τον μπερδεύεις με άλλον. Όλοι οι άλλοι κι όλα τα άλλα σου μπερδεύονται με εκείνον. Ότι κι όσοι μπερδεύονται με εκείνον σημαίνουν τα προβλήματά σου, αυτά που πρέπει να λύσεις μέσα σου. Εντάξει, δεν έχω βαρεθεί, κανείς δεν βαριέται όταν πονάει, όταν η στέρηση μοιάζει σα να πεθαίνεις, όταν παλεύεις με τα κύματα της ψυχής σου και της ψυχής σας. Αγάπη μου, δεν μπορώ άλλο στο ΕΝΑ, κουράστηκα, θα βγω στο ΚΑΛΛΟΣ.

 ΕΓΩ/ΠΟΛΛΑ

ΕΝΑ/ΚΑΛΛΟΣ 

 Κουράγιο αγάπη μου ..

(θα μου περάσει κι εμένα ο πνιγμός)

 

 ΚΟΥΡΑΓΙΟ

 

 .. πονάει πάρα πολύ η συνθήκη και η απόσταση, η ερημιά με το όνειρο και τη μνήμη. Είναι το πιο σημαντικό να έχεις δικό σου έναν άνθρωπο, πόσο μάλλον έναν έρωτα. Να μοιράζεστε και να χαίρεστε την ζωή. Πονάει πάρα πολύ η κατάσταση αυτή είναι μια κατάσταση που δεν καταλαβαίνω, με βγάζει στα περιττά, εμένα, το σώμα μου, την υπόστασή μου.     

 

6 9 2026 η μαμα μου στον Αχέρωντα

 

το βρήκα στο φουμπου

 Την έχω γνωρίσει την Αγνή, έχει έρθει στο ΡΕΜ σε όνειρό μου. Είναι εντάξει άνθρωπος, μου ήρθε με ωραία ενέργεια.  

NOE '25

 

ΧΑΡΤΙ και ΦΩΣ, αντανάκλαση από υαλότουβλο

 

ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΤΕΡΟΥΜΑΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ; ΓΙΑΤΙ;

 

ΚΑΥΛΑ ΤΑ ΓΕΜΙΣΤΑ

που σε σκέφτομαι / πως σε σκέφτομαι

 

.. σκέφτομαι την ζωή μας στην Αθήνα

τα χαλίκια τα κύματα το λυκόφως

πλαγιές με χιόνια, παραλίες στον ωκεανό

 

 

 

 Τα θυμήθηκα τα κουταλάκια, είμασταν μαζί, είναι παρμένα από τις στιχομυθίες μας. Δεν ξέρω γιατί με βασανίζεις έτσι. Δεν μπορώ μακριά σου αν με θες κοντά σου. Αν με θες κοντά σου δεν μπορώ μακριά σου. Δεν ξέρω τί μπορεί να σημαίνει αυτό με τα βιβλία που έφτιαξες από τις στιγμές μας. Γιατί ασχολείσαι έτσι όπως ασχολείσαι, να τα χωρίζεις, να τα χαρίζεις αλλού, να πονάω, να τρελαίνομαι. Δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο. Μου λείπεις. Από την αρχή μου λείπεις σα να είμαστε ζευγάρι, κι ότι έχω κάνει στην προσωπική ζωή μου να το έχω κάνει μαζί σου.   

 

παντιέρα ΡΟΖΑ

 

ΟΤΙ ΠΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ

 

στην οργή 'ξηγιόνται στοργικά

 

Και σα στον έρωτα, ΚΚΕ εσωτερικού ψηφίζω

κουράστηκα με τα σπασικλάκια

 

Ψηφίζω ΚΚΕ, για την ανεμελιά, από συναισθηματικό κριτήριο.