αν με έβαζαν να διαλέξω ανάμεσα στην Μαγδαληνή ή την Διοτίμα δεν θα μου έπαιρνε ούτε μισό δευτερόλεπτο για να απαντήσω, ΤΗΝ ΔΙΟΤΙΜΑ!
Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΜΕ ΕΧΕΙ ΤΣΑΚΙΣΕΙ
Η ΒΑΛΙΤΣΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ
Αγάπη μου, θέλω να είναι καλά το χέρι σου και όλη η υγεία σου. Η ζωή σου και το έργο σου. Προσπαθώ να ηρεμίσω και να πηγαίνω με την κατάσταση.
Καταλαβαίνω ότι έχεις πρώτα την ζωή σου. Κι όταν διερωτήθηκες αν θα την έδινες για εμένα είπες όχι.
Φοβάμαι ότι δεν μπορώ να σε τελειώσω. Γιατί έχεις κάτι άλλο στο μυαλό σου.
η Γη γυρίζει γύρω από τον εαυτό της διότι υπάρχουν κάποιοι που γεννήθηκαν να πιστεύουν στο Γεωκεντρικό σύστημα. Σε ένα γεωκεντρικό σύστημα ο Ήλιος είναι τόσο Ηλιοκεντρικός όσο η Γη γεωκεντρική. Στην εποχή μας το να πεις πως είσαι γεωκεντρικός είναι θέμα.
οι παλαιοί έλεγαν αυτόν που αγαπάς να τον βρίζεις στους άλλους για να μαθαίνεις. Πολλοί πεθαίνουν σε αυτήν την τάξη και δεν πάνε στην επόμενη που πρέπει να βρίζεις αυτό που μισείς και να λες σ' αγαπώ σε αυτό που αγαπάς για να πας στην πάρακάτω τάξη που σε στέλνουν όλα στην αγάπη, και βλέπεις το ΚΑΛΛΟΣ!
Αγάπη μου, ο χειρότερος εφιάλτης είναι η κλαψομούνα φάση μίζερες ταινίες του Ξανθόπουλου. Ρώσικη σχολή καλύτερα.. πλιζ
Να έχω κάνει τόση περφόρμανς και να κοιτάω το κοινό και να έχει μείνει μόνο μια κλαψομούνα εκεί και να θέλω να την ρωτήσω αν κλαίει γιατί έχει κάνει κάποια μαλακία και φοβάται μην την μαλώσουνε ή από έρωτα και ζήλια.
.. αν είχες έναν άντρα της προκοπής δεν θα τράβαγες τέτοιες ταλαιπωρίες ούτε κουσούρια από τέτοια θα σου είχαν μείνει.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ
Τόσο ωραία και ταλαντούχα γυναίκα έξυπνη!
Τι να του κάνει η αστυνομία.. να είχες έναν άντρα της προκοπής να τον βάλει στην θέση του όπως πρέπει. Τέτοια γυναίκα να περιμένει από την αστυνομία. Που καταντήσαμε αγάπη μου... που είναι οι άντρες οι παλιοί .. πως έχεις μείνει έτσι! Καημένο μου και πονάς.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΟΝΑΕΙ
.. ΤΣΟΥΖΕΙ ..
ΝΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Μας γάμησες με την Θήβα σου, όλο Σφίγγα λοιμό και τούμπαλιν. Λες και δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Στριμμένη δυσκοίλια. Να περιμένω την αναλαμπή σου .. στα βιβλιοπωλεία και το ίντερνετ. Κοράκι, μνημόσυνο κηδεία χαλβάδιασμα. Να κάτσεις στον Τζοντζον σου μωρή Μπάρμπυ που τον έχεις κάνει και φαίνεται εκατό χρονών από την ταλαιπωρία. Να του κάθεσαι μωρή του ανθρώπου, τον έχεις έτσι άντρα να σου στηρίζει το σπίτι και δεν του κάθεσαι. Να του κάθεσαι να είσαι σωστή. Τί μαλακίες είναι αυτές σα να του λες προβολή και μετάθεση σε είχα κάνει δεν σε είδα ποτέ. Γύρευε τί μαλάκας είναι κι αυτός και τι προβολή και μετάθεση σε είχε κάνει κι εσένα που κάθεται και σου κάνει τον άντρα χωρίς να του κάθεσαι. Να γαμιόσαστε αγάπη μου, να κάνετε έρωτα, να είστε σωστοί, να μην είστε μόνο για τα της επιβίωσης εκεί πέρα, δε λέει να τραβάς τέτοια ταφόπλακα σπίτι σου .. να κάνεις τέτοιο σαμποτάζ στον εαυτό σου για να γράφεις ποίηση και μαλακίες.
Αγάπη μου, γιατί μας αφήνεις να είμαστε έτσι; Σκέφτομαι πως δοκιμάζεις την πίστη μου και φυσικά αντιδρώ γιατί πατάς απάνω στον κάλο μου για να το κάνεις αυτό. Κι είναι και μάταιο διότι πίστη δεν έχω εκτός από κάτι στιγμές που βλέπω τον Θεό μπροστά μου. Αυτό που έχω και με κρατάει είναι η ελπίδα. Στην ελπίδα μου μπορώ να βασίζομαι και να βασιστείς κι εσύ αν θες. Η διαφορά της πίστης με την ελπίδα είναι στα αίτια και τα αιτιάτα. Η ελπίδα χρειάζεται κάτι να βλέπει. Εγώ συγκεκριμένα χρειάζομαι λογικές ελπίδες μόνο. Οι παράλογες πατάνε τον κάλο μου και αντιδρώ.
Αγάπη μου, θέλω σοβαρή σχέση. Είμαι πολύ σοβαρός άνθρωπος και θέλω σοβαρή σχέση. Δεν με καλύπτει μια ιντερνετική σχέση φάση ερωτομανία, με απαξιώνει αυτή η κατάσταση. Υποφέρω και προσπαθώ να βρω κάτι να κάνω να ξεκολλήσω και θα ήθελα να βρω σύντροφο σταθερό και σοβαρό. Που να έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και όνειρα, καλή επικοινωνία κατανόηση κι ερωτική χημεία. Είναι εύκολο γιατί δεν ζητάω να ερωτευτώ κάποιον γιατί είμαι ήδη ερωτευμένη. Απλά πρέπει να μην έχω καμιά ελπίδα μαζί σου και θα μπορέσω να το πράξω, να γίνω κι εγώ όπως ο περισσότερος κόσμος. Αν τραβήξω την μπρίζα πάει η ελπίδα. Τώρα είμαστε σαν το σύνθημα που γράφουνε στους τοίχους: "άμα βγει η πρίζα πάει ο πολιτισμός σας". Ας μην τα καταφέρω πάλι, πρέπει να προσπαθώ. Δεν γίνεται να λέω πως δεν μπορώ να πάω με άλλον άνθρωπο και πως έχω κλειδωθεί σε μια τέτοια σχέση ψυχολογικού ενδιαφέροντος που λες κι εσύ. Δεν πρέπει να τα παρατάω, πρέπει να προσπαθώ. Κι ας μην τα καταφέρνω κι ας περνάω την θάλασσα του Τριέρ. Δεν θέλω σχέση φάση ερωτομανίας μέσο ίντερνετ. Και δεν θέλω αντίπαλο. Θέλω συμπαίκτη.
Κοίτα πόσα χάπατα έχεις μαζέψει εκεί πέρα που περνιούνται πως έχουν επίπεδο. Το βλέπεις;
και πόσους κρυόκωλους που νομίζουν πως κάνετε χιούμορ, ενώ αποκαλύπτεται το πόσο σκλάβοι και καταπιεσμένοι και φοβισμένοι είναι (είστε;) που αδυνατούν να εκφραστούν στα ίσια.
.. πως την βρίσκεις έτσι; αυτό είναι το "αστικά" ε, που ζεις και εκφράζεσαι .. έτσι είναι; είναι έτσι;
Αν είναι έτσι καλύτερα κάτσε με τον τζοντζόν σου, τί να σε κάνω μωρή μπάρμπυ, στα δικά μου περιβάλλοντα θα μου ψοφήσεις στη βδομάδα πάνω και θα κλαίω.
Ποια είναι αυτή .. που λέει χυδαίο τον Φάνη και υβριστή; Έχει κακές παραισθήσεις και δεν το ξέρει;
Αγάπη μου, παραλίγο να πετύχεις αυτό που λέω "βλέμμα για έμβρυο" ! Μπράβο. Θέλει λίγο .. λίγο πιο ζεστά και να εκπέμπει έτσι αλλά πιο δυνατά πολύ δυνατά και βαθιά το ενδιαφέρον. Όταν το πετύχεις αυτό είναι το βλέμμα που αποτρέπει το έγκλημα να ξέρεις και θα μπορείς να αντιμετωπίζεις και τους πιο πειραγμένους έτσι δεν θα φοβάσαι άνθρωπο, στα τετ α τετ, τουλάχιστον. Μπράβο, είσαι πολύ κοντά σε μια μεγάλη κατάκτηση! Κι ένα υπερόπλο.
Στο έχω ξαναπεί αλλά δεν φαίνεται να κατανοείς. Αλλιώς μιλάει κάποιος που είναι που κατάγεται πχ από ένα νησί αλλιώς ένας που πηγαίνει στο νησί για να εργαστεί κι αλλιώς ένας τουρίστας. Κι εσύ μιλάς για την νύχτα σαν τουρίστας, εντάξει έστω ταξιδιώτης, να το πω καλύτερα. Εντάξει και σα να είσαι από εκεί ώρες ώρες. Σου λείπει όμως η ματιά εκείνου που έχει εργαστεί εκεί. Κι εμένα μου λείπει κάτι.
δεν ήθελα να μιλήσω για την πρεζούπολη του Άργους και για το τί είναι το κράτος εκεί, όπως και η μέσα Αθήνα άλλωστε, ούτε για την πουτανόπολη της Ηλείας ΓΙΑΤΙ δεν συγκλονίστηκα αφού έχω να κλαίω τον δικό μου άνθρωπο που έχει σκοτωθεί εκεί ο οποίος υπήρξε αργήτης και ο καλύτερος ντράμερ του κόσμου για μένα και βαπόρι και καταραμένος διότι με κόλλησε κάποτε στην πρέζα. Έχω ζήσει και λίγο στο Άργος κι υπάρχουν ιστορίες που δεν μπορεί να τις γράψει πχ ο Αλήτις ή δεν τις είδε και ίσως για αυτό να μιλά ρομαντικά για αυτόν τον κόσμο. Κι όποιος μιλά από συννεφάκια για την νύχτα και το που στέκεται και πως στέκεται η υποδομή της δεν έχει χάσει άνθρωπο από νύχτα ή δεν έχασε δικά του κομμάτια εκεί. Κι εγώ δεν μπορώ να τις γράψω ούτε να τις πω και που τις έζησα θα κινδυνεύω για πάντα. Η άποψή μου είναι ότι μόνο ανάπηροι μπαίνουν σε πόστα γενικά και μιλάμε τώρα για μια συμπλοκή αναπήρων και από τις δύο μεριές κι αυτή στο Άργος. Μπορεί και να μην ήταν αυτός που κυνηγούσαν αλλά μπορεί και να ήταν. Μπορεί να τον πυροβόλησαν στο κεφάλι από την τρέλα τους αλλά μπορεί και ο ίδιος πάνω στην τρέλα του να πήδηξε μέσα στους πυροβολισμούς και να ήταν πιο γρήγορος από αυτούς ας πούμε είναι το ίδιο πιθανό. Σίγουρα έγινε βραχυκύκλωμα πάντως. Μιλάς σαν χαζή ώρες ώρες και σε συναισθηματικό παραλήρημα. Κι εγώ το παθαίνω. Έχω δικό μου νεκρό να θρηνώ και όλα αυτά τα βλέπω όπως κακές αναμνήσεις που δεν χρειάζομαι. Οι δηλώσεις που προωθούνται με σκοπό να κανονικοποιηθεί το θέμα κτλ και για αποπροσανατολισμό κτλ θα έπρεπε να θάβονται να μην ακούγονται να μην ανακυκλώνονται τέτοια πράγματα να μην παίρνουν διαστάσεις και χώρο στο κεφάλι μας γιατί είναι κι αυτά σαν σφαίρες που ρίχνονται από την δίωξη και πηδάμε μέσα τους από κάποιο λυτρωτικό παραλήρημα ή που τις τρώμε από κάποιους εντελώς αρρωστημένους την ώρα που τρέχουμε να σωθούμε.
Έχω αδυναμία στις πούστρες. και σε εσένα. Πάντα με μπέρδευε αυτό και με απασχολούσε σαν μεγάλο φιλοσοφικό ερώτημα. Γιατί ενώ η μεγαλύτερη αδυναμία που έχω είναι στις πούστρες, έχω αδυναμία σε εσένα.
Είσαι πολύ ωραία γυναίκα, φαίνεσαι πολύ γυναίκα. Δε νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην τον καυλώνεις. Έχω προσπαθήσει πολύ αλλά πάντα τελικά καυλώνω, όπως και αρχικά.
Δεν θες όμως να βρεθούμε και καταλαβαίνεις πως ο καυλωμένος ο άνθρωπος χρειάζεται να βρίσκει μια λύση να ξεκαυλώνει. Γι' αυτό τις ωραίες και τους ωραίους είναι χαζομάρα που οι περισσότεροι άσκημοι τους μισούν ενώ θα έπρεπε να τους κοιτάζουν σαν ευεργέτες που τους στέλνουν καυλωμένο έτοιμο κόσμο.
Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις. Φαίνεται πως έχουμε πρόβλημα κατανόησης μεγάλο. Στο πρόβλημά σου .. στο πρόβλημά μου, το ένα ταΐζει το άλλο.
παλιόπαιδο .. γιατί δεν μου λες ότι δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια; δεν μπορώ να κοιμηθώ. σήμερα δεν πήγα ούτε θάλασσα είμαι πολύ δυστυχισμένη. δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. αλλά δεν γίνεται να μπω στο τρίτο στάδιο της ερωτομανίας. πρέπει να βρεθούμε με την θέλησή σου και μου πεις ότι δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. θέλω να λουστώ να περάσω ένα τρίμερ να πάρω το λεωφορείο και να έρθω στο κρεβάτι σου. να δέσουμε κάπου σταθερά το χεράκι σου ξέρω γω κάπως να μην γίνει καμιά ζημιά και να τυλιχτούμε σε ένα φιλί βαθύ και λάγνο. φως μου σε έχω πολύ άχτι. αχ τι σε έχω. δεν θυμάμαι πόσες φορές έχω έρθει σε αυτήν την κατάσταση. Θάλασσα είσαι. σε θέλω πλακωτό πολύ κλατς. τί ποίημα να γράψω έτσι. πως γράφεις ρε πούστη. μπορείς και γράφεις. παλιόπαιδο για να με τρελάνεις το κάνεις. ξέρω πως είναι. γι΄αυτό κι εγώ θα βάλω μαγιό να κάνω περπάτημα πασαρέλα με πλάτες και θα χορέψωω σάμπα. στο ίντερνετ; να ξεβρακωθώ και να ρίχνω κολοσκάμπιλα και βυζοσκάμπιλα σάμπα; πάμε καλά; πάμε ντουγρού έ. . έχω τρελαθεί. δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. μωρό μου .. αγάπη μου .. μωρό μου .. αγάπη μου .. θέλω κείμενο. Όχι! θέλω ραντεβού και δωμάτιο. Θέλω κείμενο και ραντεβού και δωμάτιο.
εσύ; καλά;
θα πάρεις;
Που ήμουν εγώ όταν με χρειαζόσουν;
Έλιαζα τις πατούσες μου στο ηλιοβασίλεμα.
δεν είχα καταλάβει
ήμουν σε άμυνα
έπεσα στον γκρεμό
δεν είχα καταλάβει
δεν ήξερα
νόμιζα πως είχα τρελαθεί
και ακόμη δεν ξέρω
αλλά δεν έχει σημασία πια, έγινε τώρα, έρθεις δεν έρθεις, ήρθες, πέρασες.
Σε θέλω, είσαι η ζωή μου. Θέλω να μένω κοντά σου. Μαζί σου. δεν θυμάμαι πόσες φορές στο έχω ξαναπεί. Περιμένουμε κάτι; .. ή ..
είσαι θεόμουρλη και θα με μαζέψουνε;
Οιωνός είπα και σταμάτησα τις εργασίες για σήμερα ... κι έπεσα σε βαριές σκέψεις.
Ο Άλλος διαβάζει ντέζερτ ενώ γράφει ντιζέρτ, κι ανάποδα. Τέτοια παθαίνουν τα ΔΕΠΥ και τα δυσλεκτικά τα έρμα και μετά λες μα τόσο έξυπνος άνθρωπος πως έτσι!
Αγαπούσα πολύ τον παππού μου τον Μιχάλη. Όλοι οι άλλοι τον φοβόντουσαν και τα παιδιά του πάρα πολύ. Μόνο η γιαγιά μου τον λάτρευε, πέθανε με το όνομά του στο στόμα της. Κι εγώ, που λόγο δυσλεξίας ΔΕΠΥ ξέρω 'γω του είχα σπάσει τα όρια που δεν πιάναν οι φοβέρες γιατί δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά αυτά με τιμωρίες τον λάτρευα. Ο παππούς μου ήταν μεγάλος τζογαδόρος και όταν τον πετύχαινα σε περίεργα στέκια τον χαιρέταγα και με κέρναγε ενώ οι άλλοι της οικογένειας ας πούμε θα είχαν κρυφτεί κάτω από το τραπέζι και θα έτρεχαν να φύγουν κατουρημένοι αν και με τον τρόπο του αυτόν τους έκανε όλους τους να μην υπήρχε ποτέ περίπτωση να τους συναντήσεις σε τέτοια μέρη. Κάναμε σα κόντρες στο δρόμο εγώ με την 250αρα την μηχανή κι αυτός με το παπί το 150αρι και με κέρδιζε γιατί ήξερε όλους τους δρόμους της περιοχής στο ακριβώς. Καθόμασταν στο καφενείο μαζί και πέρναγε καμιά κολάρα καμιά κούκλα και κοιταζόμασταν και λέγαμε μαζί πω πω! Είχαμε γίνει σα φίλοι. Ήταν πάνω από 80 και φόραγε όρθιος τις κάλτσες του και τα παπούτσια του με τέλεια ισορροπία. Τυφλώθηκε στα 91 του και αυτό τον έκανε να παραιτηθεί και να πεθάνει στα 92 του στις 12 12 2011 σε γηροκομείο στην Σπάρτη όπου τον πήγαν μετά την τύφλωσή του. Η καταγωγή του λέγετε πως ήταν από την προσηλιακή Μάνη μα κανείς δεν ξέρει από που και λέγετε ότι είχε έρθει από βεντέτα ως εργάτης στα χωράφια της γιαγιάς μου κι έτσι την παντρεύτηκε την έκλεψε και της χάρισε την την ομορφιά του την λεβεντιά του και 5 όμορφα κι έξυπνα παιδιά. Στην κηδεία του έγινα ντίρλα από ούζα και δεν θυμάμαι τίποτα. Κι ούτε το επώνυμό του υπάρχει αλλού. Ήταν μάστορας στο επάγγελμα και αυτός έχει χτίσει το γεφύρι του χωριού κι έκανε και κοινοτάρχης. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου κλέψανε πρόσφατα την χρυσή ταυτότητα του χεριού που μου είχε κάνει δώρο στην γέννησή μου. Θα είχε φαίνεται κερδίσει πολλά εκείνη τη μέρα γιατί δεν έκανε σε όλους τέτοια δώρα. Με έλεγε "λούκι" γιατί λέει ήμουν ίσα με ένα λούκι από καλαμπόκι όταν γεννήθηκα που ήμουν οκταμηνήτικο δυο κιλά. Ή μπορεί κι από το λάκι το τυχερός, δεν ξέρω... αλλά μου έχουνε πει πως από το μαιευτήριο που με είδε στην Καλαμάτα του κόλλησε και με έλεγε "λούκι" ο παππούς μου δεν με είπε Νάνσυ ή Διονυσία. Μια μέρα, νύχτα δλδ, σε ένα ξενυχτάδικο καλτ που τον είδα, ήμουν δεν ήμουν 16, και μου έδωσε τότε με τις δραχμές ένα πεντοχίλιαρο που ήταν πολλά λεφτά τότε και μου λέει να πας να πάρεις ρολόι να γυρνάς νωρίς σπίτι. Τέτοια ωραία μαλώματα μου έκανε ο παππούς μου. Με ξεχώριζε από όλους. Μου λείπει.
σε έβλεπα στο όνειρο μου. είμασταν εντελώς γιαπωνέζικα ίσα που αγγιζόμασταν ελαφρά δίπλα δίπλα. λυπήθηκα πάρα πολύ όταν ξύπνησα και είδα πως ήμουν στο κρεβάτι μου έβαλα τα κλάματα. μου είναι αδιανόητο να θες κάποιον να σε θέλει τόσο και να μην βρίσκεστε. δεν πάει το μυαλό μου τί άσχημη τρέλα μπορεί να είναι αυτή. δεν θέλω να έχεις καμιά τέτοια άσχημη τρέλα. γι' αυτό προτιμώ να σκεφτώ πως απλά δεν με σκέφτεσαι και δεν με θες και πως το ζω μόνη μου όλο αυτό από μια όμορφη τρέλα με σινιάλα από το υπερπέραν κι ηλεκτρομεταφορές από τα αστέρια κι οργόνη από άλλον χωροχρόνο και χιλιάδες συμπτώσεις.
όχι , με νοιάζει πολύ αν η χαρά είναι ψεύτικη. Κλαίω. Γιατί εκτροχιάζεται έτσι το μυαλό μου και κάνω την επαλήθευση και μου περισσεύουν πολλά μηδενικά. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου μίλησε το παιδικό. όχι γιατί μου είπε κάτι κακό ή ότι δεν είμαι συνηθισμένη και ψύχραιμη, απλά γιατί κατάλαβα πως η ευτυχία μου και η αυτοπεποίθησή μου ήταν από τρέλα αυτές τις μέρες. Κι όντως φάλτσαρα και δεν με ένοιαζε που φάλτσαρα ενώ έχω αυτί και ας μην έχω ας πούμε Τη φωνή με ενδιαφέρει κανονικά να είμαι τουλάχιστον σωστή στις νότες. Αν και κουρδισμένη και σωστή έχω κάνει τα πιο τρελά μου. Γι΄αυτό σου λέω δεν ξέρω. Απλά το παθαίνω αυτό και πυροδοτείτε από κείμενά σου. Φτάνω σε ένα όριο πολύ έξω από το κανονικό μου όριο κι από εδώ και πέρα πρέπει κάποιος να με προσέχει τύπου κάποιος σαμάνος που προσέχει τούς που κοινωνάνε πεγιότ αγιουβάσκα και τέτοια ωραία μα ακόμη πιο πέρα. Ενώ είμαι τελείως σόμπερ. όμως δεν έχω εδώ τώρα κάποιον και είμαι στο μεταίχμιο και στεναχωριέμαι που πατάω όλα τα φρένα μου γιατί... άμα σου πω τις ιστορίες θα καταλάβεις γιατί αν περάσω στην φιλοσοφία και τον ηλεκτρισμό φεύγω εντελώς. Ας πούμε την άλλη φορά οδηγούσα με το ένα χέρι και το ένα πόδι για να μην κάνει κύκλωμα ηλεκτρικό παράλληλης σύνδεσης το σώμα μου μια ώρα από την Καλαμάτα μέχρι το Καλό Νερο μέχρι να πέσω στην θάλασσα για να αποφορτίσω τον ηλεκτρισμό μου, με πόνους ψυχοσωματικά ξέρω γω που ένιωθα από υπερ αυξημένο ηλεκτρικό φορτίο σε όλο μου το σώμα και με σπασμούς. Λοιπόν. Σε οποιοδήποτε άλλο τυπικό πολιτισμένο κράτος θα με είχανε μαζέψει και είναι τύχη που δεν μου συνέβει κάποιο ατύχημα. Και άλλες ιστορίες με τελετουργικές "περφόρμανς" εδώ γύρω και περιπέτειες καταδίωξης επιτελείων κλοιών κτλ. Κι είναι κρίμα για πέντε τέτοια τσίρκα να μπω σε μόνιμη αγωγή και να χάσω την υπόλοιπη υγεία μου το σώμα μου και το ταπεραμέντο μου και την κατα τα άλλα ωραία μου τρέλα. Επειδή διαβάζω κάτι κείμενα και βαράω χαϊλίκια και μετά επαληθεύω μαθηματικά πως δεν έρχεται από εσένα και ψάχνω να βρω από που μου έρχεται και ποιος σε χρησιμοποιεί εναντίον μου και φτάνω να φοράω Ιερατικό άμφιο να μιλάω με τους Ατλάντιους τον Ερμή τους ταπεινούς να σβήνω Ήλιους να αντιστρέφω αστερισμούς να στρατεύω τα αγρίμια να προκαλώ φαινόμενα να έχω θερμική όραση να μπαίνω σε άλλες διαστάσεις να βγαίνω στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο και την Αποκάλυψη. Αλλά αν όντως έρχεται από εσένα κι εσύ μου το αρνείσαι έτσι μαθηματικά τόσον καιρό τι θα γίνει; Ίσως κάτι πιο νορμάλ; Δεν ξέρω. Πάντως μέχρι στιγμής μπορώ και το κλείνω με κλάματα και στα πολύ δυνατά του με λεκάνες με νερά και βουτιά στη θάλασσα γιατί πιστεύω πως έχει να κάνει με ηλεκτρικό φορτίο, ηλεκτρομαγνητικό δλδ. Αυτά αγάπη μου. Να προσέχεις να πάει καλά η θεραπεία σου και το έργο σου πάντα το θαυμάζω και το λαχταράω. Μπορώ και μεταφέρομαι ιδανικά και τέλεια μέσα από τις κυριολεξίες σου και αυτό είναι ποίηση. Αλλά δεν ξέρω αν το κάνεις εσύ ή αν το κάνω εγώ ή αν γίνεται μαζί. Μαζί θα ήθελα, το μαζί θα ήθελα. Και δεν μπορεί να είναι χειρότερο κι εντονότερο από την αποκάλυψη και τον 4ο παγκόσμιο. ή μπορεί λες; κοίτα να δεις που είναι το ίδιο .. να χαρούμε όμως πραγματικά και λίγο. Να πατάω τουλάχιστον μαθηματικά να μην ψάχνομαι να ξέρω τι συμβαίνει. Δεν το τραβάω. Το είδα που βγαίνει. Εδώ θα μείνω και στο μηδέν.
Δεν με νοιάζει πια αν η χαρά είναι ψεύτικη
Illusion
κι ίσως τόσα χρόνια
Να αναζητώ ποια είναι η αλήθεια
για να μπορώ να της ξεφεύγω
Τελικά
Όπως κάνω και με τον κόσμο
Που είναι κι αυτός κάτι για να λαχταράς
περισσότερο την ώρα που θα βρεθώ
λίγο πιο πέρα
στο illusion
το ανάμεσα του εκείνου κι εμένα
Ευτυχώς νυχτώνει
και δεν βλέπω να γράψω
Κι αρχίζω να διαβάζω
τον ουρανό.
Ήταν το άλλο
Μέχρι που αγγιχτήκαμε
Μετά δεν ξεχωρίζω τι είναι τι
Τι μας συμβαίνει
Έτσι μπαίνεις στο πεδίο της άγνοιας
Σε αυτό δηλαδή που είναι το μόνο
που πραγματικά μπορείς να γνωρίζεις
Κάτι σα να με τρύπησε και χύθηκε
όλη η ημιμάθεια έξω
την άδειασα και την άδειασε
κι ενώθηκε κι έγινε
η γνώση του κόσμου
Αυτή η στιγμή που είναι ίδια για όλους
και ίδια κάθε φορά
κι αν την ξέρεις κάθε φορά
μπορείς να βρεις τι είναι ο χρόνος κάθε φορά
γιατί αυτός είναι ο μόνος που αλλάζει
ο χρόνος ως εποχή. Εσύ.
Όντας το μέτρο σταθερό πάντα
…κάτι τέτοια σκέφτομαι όταν λείπει
Κι αδυνατώ
Να φτάσω στην μοναδική γνώση
Που είναι η άγνοια.
Περπατησιές στης άμμου τα βρεγμένα
Ευφρόσυνο πέρασμα
Κι ο αγέρας που σε χαϊδεύει
Τα καλοκαιρινά πνεύματα
Πας και μένεις
Σαν κύμα σηκώνεσαι
γυρίζεις σπας και σαρώνεις
Πηγαίνεις πηγαίνεις
Όριο φωτός
στου σκοταδιού την έκταση
Αλήθεια, ότι στο ανάμεσα
σκέψης και αίσθησης
Πηγαίνεις πηγαίνεις
Σαν κύμα σηκώνεσαι
Γυρίζεις σπας και σαρώνεις
Πας και μένεις.
Πειραγμένη φωτογραφία σε ιατρικό ανακοινωθέν. Μπήκα σε επεισόδιο. Μου μιλάει πάλι το παιδικό από το γιουτουμπ. Προσπαθώ να βγω. Όλα καλά ακούγονται αλλά δεν ξέρω τί γίνεται και τί είναι. Το παιδικό μου μιλούσε πριν λίγο. Έχω αναστατωθεί πάρα πολύ.
Δεν το πιστεύω! Παρακολουθείς τον καιρό; Και ξέρεις και την περιοχή τέλεια! Γιατί πέρασαν μπόρες τις προηγούμενες μέρες έβρεξε κανονικά και σήμερα έρχεται φάτσα ο αέρας. Άνοιξα το ράδιο και πιάνει καθαρά μόνο Ιταλία, δεν μπορώ να σταυρώσω ούτε ένα λαϊκό. Αφού ακόμη και τα κρατικά κανάλια παίζουν με παράσιτα.
Χύθηκα όπως το διάβαζα. Ο εγκέφαλός μου φτιάχνει περίεργα πράγματα αλλά στο συγκεκριμένο όσες φορές να το διαβάσω το ίδιο βλέπω. 69 χιλιάδες δισεκατομμύρια φορές συν συν... Το ίδιο μαζί βλέπω.
Τελικά είχα μάτι χθες. Κάποιος φαίνεται με μάτιασε στον εσπερινό της Αγ.Κυριακής. Ήταν πανέμορφα όλα σε σκεφτόμουν ένιωθα υπέροχα και φορούσα κι ωραίο πουκάμισο. Καθόμουν σε μια ξαπλώστρα που είχα τραβήξει μες στην μέση στην παραλία όταν κατέβηκε η εικόνα στο λιμάνι, στήνουν φώτα και μικροφωνική στο πάρκινγκ στο παλιό τελωνείο. Ότι είχε πέσει ο ήλιος και ήταν σαν ταινία του Τσιώλη που λες κι εσύ. Πήγαινε μπροστά η φιλαρμονική με την καλοκαιρινή της την στολή, άσπρο μπλε κόκκινο πορτοκαλί, και την είχε βάλει κλασικά τριάδες πρώτα τα κλαρίνα μετά τα σαξόφωνα μετά οι κορνέτες και οι τρομπέτες κι ερχόντουσαν πίσω τα κόρνα οι τούμπες και τα τύμπανα με την κάσα. Κι από πίσω η εικόνα με τα παπαδάκια τους παπάδες και τον κόσμο με κεριά, ουρά καμιά εκατοστή μέτρα, μες το λυκαυγές. Περνούσανε στα αριστερά μου και μπροστά είχα την θάλασσα με όλα αυτά τα χρώματα που επέμεναν από το ηλιοβασίλεμα. Ήταν κι η Νέδα πανέμορφη ξυπόλυτη με τα μαλλιά της φιδωτά από την θάλασσα και φορούσε ένα ωραίο ολόσωμο ζιπκιλοτ την έκανα χάζι που είχε ανέβει με κάτι φίλους στην κεφάλη της κουστωδίας. Έπαιζε η μπάντα χαρούμενα, χτυπούσαν οι καμπάνες, ήταν πολύ όμορφα πραγματικά. Κοιτούσα τα πρώτα άστρα την θάλασσα την γιορτή που μύριζε γλυκό λιβάνι. Ε κάποιος από τον κόσμο θα με μάτιασε που ήμουν με ωραίο πουκάμισο μες στην μέση στην παραλία και με έπιασε αργά το κεφάλι μου, αυτό μάλλον. Μόλις ξάπλωσα ξεματιαζόμουν μια ώρα τρέχαν τα μάτια μου προσευχόμουν. Και ξανά μαλακιζόμουν μέχρι που τα κατάφερα και ηρέμισα και ξύπνησα καλά σήμερα ευτυχώς. Αλλά πάρε εσύ και πες μου ..
Υδροπλάνο μου, σ' αγαπώ. Να κάνεις τα πράγματα που σε ξεκουράζουν φως μου, αυτά είναι και τα πιο ωραία, γενικά, τα καλύτερα είναι αυτά που μας ξεκουράζουν και μας ηρεμούν και είναι σα να λύνουν τους κόμπους μας. Σ' αγαπώ φως μου. Αυτή με την κόκκινη ρόμπα θέλω να μου την γνωρίσεις .. πολύ την συμπάθησα.
Με κάνεις και χαμογελώ και κοιτάω τον ουρανό και νιώθω. Σ' ευχαριστώ. Θέλω να πηγαίνει καλά το χεράκι σου. Ακούω τραγούδια και σε σκέφτομαι αλλά πρέπει να κατέβω στην πόλη να κάνω και καμιά δουλειά κι εδώ. Με λιώνεις και χαζεύω. Αλλά είναι πολύ όμορφα. Τί δλδ πρέπει να χωρίζουμε ή να φτάνω να μην αντέχω για να κάνω και καμιά δουλειά πέρα από τα βασικά. Πως θα γίνει να το ρυθμίσουμε κάπως καλύτερα αυτό; Στις φρίκες πάω γκανιάν και τώρα που νιώθω τόσο όμορφα κοιτάω τον ουρανό και το ταβάνι και σε βλέπω πολύ όμορφα. Το ξέρω όμως πως έτσι πρέπει να είναι η ζωή, να κάνουμε τα βασικά και μετά ότι μας αρέσει. Οι βλάκες τρέχουν και όλο δουλεύουν. Αλλά θέλω να είμαστε μαζί και να είναι έτσι η ζωή. Ναι, μπορεί και έτσι. Αφού, να ας πούμε εχθές ούτε κάπνισα πολύ ούτε καν όλο το κακάο μου δεν ήπια και χάζευα και δεν ήθελα τίποτα. Κάτι φορές με φυτιλιάζεις και κατεβάζω τον Βόσπορο. Ενώ όταν είμαστε καλά και πάμε βόλτα με υδροπλάνο γίνομαι εντελώς αντικαταναλωτική. Και συμφέρω. Και νιώθω και δεν σκέφτομαι. Η σκέψη καίει πάρα πολλές θερμίδες. Κατάλαβες. Και το φυτίλιασμα τρώει σε μια νύχτα όλη την αποθήκη. Είναι πολύ βαθύ και πολιτικό το θέμα.
Η στάση ζωής δυτικό παράθυρο άβυσσος είναι η πιο ψυχεδελική. Αλλά το λούκι ο νεροχύτης κι η πίτσα είναι το πιο ευαίσθητο ψυχικά πανοραμικό πώς να το πω. Βέβαια τα κενά της αναρρωτικής είναι όλη η αγάπη και η παραίσθηση και το πιο ενδιαφέρον για την έρευνα και την επιστήμη.
Αγάπη μου, τα γυρίσματά σου οι αλλαγές σου με συνεπαίρνουν. Είσαι ασταμάτητη και φαίνεται ότι έχεις χρόνια στα ντεκς και φυσικό ταλέντο. Πως η ποιότητα και η διάρκεια σε χαρακτηρίζουν. Πως είναι ανοιχτό το τρίτο σου μάτι και τα βλέπεις όλα αυτά και τα ζεις! Και που ξεφεύγεις και γελάς μ΄αρέσει και που συνέρχεσαι πιο πολύ.
Έλιωσα, καμιά φορά σε βρίζω πως δεν το έχεις αλλά έρχονται κάτι τέτοιες αναγνώσεις και νιώθω γυναίκα κι αφήνομαι όσο δεν μου έτυχε ποτέ. Και ύστερα θέλω κι εγώ την στολή του ναύτη. Τα κενά της αναρρωτικής, την πίτσα στο λούκι και το δυτικό παράθυρο άβυσσος , τις βρύσες την τρέλα το λιώσιμο τον Έλιοτ. Τις Τετάρτες τις Παρασκευές, μισή μέρα το πολύ να κρατάνε. Τα φιλιά τα γέλια τα νησιά.
Με έπιασε το στομάχι μου πάλι ψυχή κεφάλι πάνω κάτω. Είσαι ο Έρωτας προσωποποιημένος. Ποιος να σε διαβάσει έτσι και να μην λαβωθεί. Είναι πολλοί; Είναι πολύ. Είναι ξανά πιο πολύ. Κι έχω μείνει πίσω ..
τα χρεώνεις όλα στον φόβο δλδ στην ανασφάλεια δλδ στην ζήλεια. βάλε μας ένα δακτυλίδι να κόψουμε και το φλερτ. το φλερτ είναι υγεία όμως. για προκλητικές φωτογραφίσεις δεν λέει τίποτα το συμβόλαιο; για διακοπές με φίλους κτλ; να γυρίσουμε στον μεσαίωνα. εδώ έχουμε καταστραφεί και μας πειράζει που δεχόμαστε λίγο το φλερτ και πάμε διακοπές και βγάζουμε και φωτογραφίες για να πούμε τί, τί λένε αυτές οι φωτογραφίες;
Σήμερα βρήκα ένα ψόφιο χελωνάκι, κάτι του είχε φάει το κεφάλι.
Βρίσκομαι εδώ στην ερημιά για δυο λόγους, για εσένα και για εμένα. Αυτή τη φορά να έρθεις χωρίς φόβο. (Και το πάθος; Το πάθος πάει παρέα με τον φόβο όμως, έτσι δεν είναι;) Να έρθεις, να είμαι με καναν παίδαρο και να σου έχω πει κιόλας μην έρθεις αν δεν με βλέπεις φιλικά, από την αρχή μέχρι το τέλος, την ίδια μαλακία. Να έρθεις όμως εσύ να φύγουμε μαζί και τέτοια. Καταλάβατε, το κείμενο ήταν μοντάζ και λείπουν αυτά που απαντούν στο καλά τέτοιοι ωραίοι άνθρωποι ερωτικοί κι ερωτευμένοι και είναι μόνοι και φοβισμένοι κι έχουν καταστραφεί ερωτικά και κλωτσάνε πέντε ευκαιρίες την ημέρα κάθε μέρα. Γιατί προσπαθήσανε να το παλέψουνε λίγο να μην πέσουν μέσα στην φωτιά .. όπως τα λέει ο Μάλαμας, "την τέταρτη να θυμηθώ να σβήσω την φωτιά" .
.. βάζω ξύδι για να μην με τρώνε τα κουνούπια κι εκείνα εκεί... φαίνεται οι σκέψεις μου μου γλυκαίνουν το αίμα.
Αλλά οι στίχοι μου απόψε είναι σκληροί
Είναι τα όνειρα (τα οράματα)
κηδείες με ξένα κόλλυβα
των τότε των πεταμένων
των τώρα των πεθαμένων
.. και άντε βρες πως να κλείνει ωραία αυτό το ποίημα
.. σε ποιον μιλάς έτσι γλυκά; ποιος είναι ο εσένα;
πολύ προσοχή πολύ σήμερα
τρις και μισή εδώ πήρε φωτιά το τηγάνι και το έβγαλα έξω φλεγόμενο
τέσσερις και μισή έπεσε και έσπασε ο καθρέφτης του μπάνιου.
να σκέφτεσαι καλά για το χέρι σου ότι και να σου λένε ακόμη και οι γιατροί. θα κάνεις πάλι πολλά πράγματα. όταν έσπασα την μέση μου σκεφτόμουν ότι πάει τελείωσε η μέση μου και τέτοια, δεν είναι έτσι όμως. αν έχεις θέληση τελικά θα βρεις τρόπο και θα κάνεις περισσότερα από τον μέσο άνθρωπο γιατί βλέπεις υγειές και σέρνονται και ανθρώπους με προβλήματα και αλωνίζουν και κυλάνε τα βουνά. όταν θέλεις βρίσκεται ο τρόπος. και υπάρχει και ο Στέλιος που σε τένοντες και μυες κάνει θαύματα. όταν έρθει αυτή η ώρα να πας να τον δεις. εγώ πάντως για τέτοια θέματα από εδώ και πέρα μόνο Στέλιο που φτιάχνει και κομμένους και καμένους φτιάχνει. Να έχεις θέληση μόνο να θες το χέρι σου πίσω και θα το πάρεις.
ΠΟΥΣΤΡΑΤΕ
ΑΡΧΥΤΗ
ΘΕΟΜΟΥΝΟ
ΠΑΝΚΑΥΛΕ
Να σε κάνω εγώ εσένα λεφτά για βιβλία;
Να δω τα δοντάκια σου;
Μιλάς και γίνομαι μπαρούτι
σήμερα το πρωί καθάρισα το δυτικό λιθόστρωτο που ήταν εδώ και ενάμιση χρόνο λογγωμένο και έδινε μια εικόνα εγκατάλειψης όπως και πολλά άλλα εδώ γύρω με την περιπέτεια του χεριού μου. έβγαλα τα χόρτα με το γράβαλο και την αξίνα και το σκούπισα και φάνηκαν οι πέτρες και φώτισε ο τόπος ομόρφυνε πάρα πολύ. Το μεσημέρι με πήρε η φίλη μου η Ιουλία τηλέφωνο και μου είπε πως παραιτήθηκε από την γριά που φύλαγε κι ήταν εσώκλειστη από το '24 και πέταξα από την χαρά μου! Μετά σου λένε να μην πιστεύεις στο φενγκ σουι. Το δυτικό μέρος του σπιτιού είναι η κοινωνική ζωή και να μόλις το φρόντισα λίγο αμέσως λειτούργησε! Η Ιουλία είναι η μόνη φίλη που έχω εδώ, κανονική φίλη έμπιστη και πιστή που μου έχει σταθεί και της έχω σταθεί και δεν έχω κρατήσει κανέναν άλλο φίλο εδώ μπορεί να μιλάω με πολύ κόσμο έξω αλλά φίλους στενούς δεν έχω κι είναι μεγάλη χαρά που θα έχω πάλι κάποιον να κάνουμε πράγματα. Καθάρισα και λίγο στον βοριά που είναι τα ταξίδια και βοριοανατολικά που είναι ο μεγάλος εραστής, για να δούμε .. ευτυχώς που πιστεύω το φενγκ σούι και καθαρίζω κι έξω καμιά φορά και αφήνω μέσα χώρο στο σπίτι και σκουπίζω και καμιά φορά να ρέει η ενέργεια. Δουλεύω ακόμη στο βορινό δωμάτιο, έχει πολύ δουλειά γιατί είχε ζημιές από το ταβάνι μέχρι το πάτωμα θέλει πάλι τρίψιμο και βάψιμο και πολλά στοκαρίσματα και έκοψα το δάκτυλό μου πριν λίγες μέρες και έμεινα λίγο πίσω. Στο ανατολικό δωμάτιο θα πέσει η περισσότερη δουλειά γιατί ήταν της μικρής και έχει ζωγραφίσει με μαρκαδόρο δυο τοίχους όταν την έβαζα τιμωρία στο δωμάτιο της έκανε καταστροφές ξήλωνε μέχρι και τις γάζες που είχα βάλει ανάμεσα στα πατερά για να πετύχω ομοιομορφία στην ένωση του τοίχου με τα κυπαρίσσια που είναι ακανόνιστα ξύλα και έχει ζημιές τέτοιες μέχρι και στο ταβάνι μιλάμε η μικρή μέσα και τα κουτάβια έξω, θέλει πολύ δουλειά να το συνεφέρω οι φανέλες μου ζυγίζουν ένα κιλό παραπάνω από τον ιδρώτα. κοιμάμαι ας πούμε και την ακούω να καρφώνει και όταν σηκώνομαι βλέπω πχ έναν πίνακα καρφωμένο με ατσαλόπροκα ένα μέτρο από το έδαφος ύψος κάτι άκυρα και με τι δύναμη αυτό το παιδί που θέλει μπράτσα να βάλεις ατσαλόπροκα. Σπασμένα πλακάκια κτλ, η μικρή είναι ο δαίμονας της Τανζανίας αλλά ξυπνάω κάτι φορές και μου έχει δίπλα μου βάζο με λουλούδια ή έχει πάρει μόνη της το χαλί έξω και το πλένει, από τα καλύτερα μέχρι τα χειρότερα δλδ και κάτι ώρες μιλάει σα βόθρος και κάτι ώρες τραγουδάει τόσο γλυκά. Και θέλει και τα ζώα της μέσα στο σπίτι. Κι ο Ηρακλής μου φωνάζει πολύ τελευταία δεν μπορώ να του μιλήσω, έχω γίνει "της καρπαζιάς" εδώ μέσα.
Για το δικό μας θέμα .. τι να πω. Και τι να κάνω. Δεν λειτουργώ καλά σου λέω με κανέναν δεν μπορώ να χαρώ. Κι έχω περάσει το όριο της διεκδίκησης και βαδίζω στην περιοχή της καταδίκης και της ψόφιας και της τάχαμου αντίδρασης.
γράφω ..
Για να δω τα μάτια σου βρεγμένα και φωτισμένα
.. ένα κατεβατό μαλακίες σμιλεμένες με όλα τα ποιητικά εργαλεία
λέξεις κοινές πρόστυχες που λέει κι ο ποιητής κι εγώ δεν είμαι 70, να ήμουν 70 να έλεγα πως την βρίσκω μα βράζω ακόμη και δεν μπορώ να την βρω ακόμη πες κι ότι καταφέρω να σε φωτίσω και να σε βρέξω τί να το κάνω αν δεν είμαι εκεί να το δω και να το χαρώ. Ανιδιοτελώς .. πάμε καλά, ποιος τα κάνει αυτά; Υπάρχει ανιδιοτέλεια στον έρωτα; Τί είναι αυτό; Το αντίθετο του νάρκισσου ας πούμε; Θέλει δυο το έργο και στα ίσα, δεν παίζεται αλλιώς. Άκου ανιδιοτέλεια στον έρωτα! πως είναι αυτό; πως γίνεται αυτό;
Όταν λοιπόν υπάρχουν αντικρουόμενες ψυχοποθολογίες που η μια τρέφει την άλλη είναι άστα να πάνε. Κι όσο το τραβάει ο καθένας ατομικά στην καλύτερη περίπτωση απλά θα επιβιώνουμε με πολύ κόπο κι ο καθένας μόνος του. Εγώ θα σκέφτομαι πως όλα αυτά είναι του μυαλού μου και πως είμαι μόνη μου πιστεύοντας ότι έτσι ελέγχω ένα επεισόδιο και με τοποθετώ στις πραγματικές μου διαστάσεις τις σύμφωνες με τα λογικά δεδομένα τέλος πάντων. Κι εσύ θα σκέφτεσαι πως είσαι μόνη σου για να ελέγχεις έτσι το δικό σου μυαλό να βρίσκεται σε διαστάσεις που δεν δικαιολογούν κρίσεις ανασφάλειας κτλ. Αν είναι έτσι τα πράγματα πιθανολογώ δλδ πως κάτι τέτοιο συμβαίνει φίφτι φίφτι με το να είναι εντελώς δικό μου το αίσθημα ως ψυχοπαθολογικό σύμπτωμα. Με τα ποσοστά των πιθανοτήτων να παίζουν και να παλατζάρουν μέσα μου συνεχώς και να προσπαθώ να ισορροπώ και να επιβιώνω κάπως νορμάλ κάθε μέρα κάθε ώρα κάθε λεπτό και κάθε δευτερόλεπτο μέχρι τον ύπνο και την μάχη της επόμενης και της κάθε μέρας στον βασικότερο και τον κεντρικότερο τομέα της ζωής που επηρεάζει όλη την ενέργεια του ανθρώπου και τα πάντα του και των γύρω του φυσικά. Ενώ θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο μέσω της επικοινωνίας και της ειλικρίνειας. Έτσι θα γινόταν τουλάχιστον εάν υπήρχε αγάπη και πίστη στην αγάπη τουλάχιστον. Να μπορούσε ο ένας να επαναλάβει στον άλλον όσες φορές του χρειάζεται το τι συμβαίνει πραγματικά και να φρενάρει το μυαλό του άλλου. Αν υπήρχε αγάπη και πίστη στην αγάπη αυτό θα γινόταν. Όμως δεν γίνεται και γι΄αυτό δεν μπορούμε να μιλάμε για αγάπη. Είναι ο καθένας μόνος του, δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα στο κύριο και κεντρικό επίπεδο που είναι αυτό το οποίο βασίζει όλη την ισορροπία. Σε αυτό ήθελα να σε έβλεπα και το έχω προσπαθήσει πολύ με αρνητικό ή μηδενικό όμως αποτέλεσμα, πράγμα που όξινε τα επεισόδια μου.
Είμαι εντάξει με το ΑΙ. Έχει καλύτερο σκεπτικό από το 90% και παραπάνω των ανθρώπων και πόσοι έχουν ιδία άποψη δλδ είναι ελάχιστοι αυτοί που έχουν πραγματικά προσωπικότητα και από το να τρως το φυτευτό σκεπτικό του κάθε ένα καλύτερα να τρως του ΑΙ. Το πρόβλημα είναι η συχνότητα και ότι χάνεται η προσωπικότητα και προωθείται η ατομικότητα. Αν μπορεί να προστατευτεί κάπως το πρόσωπο και η ιδιοφυία είναι εντάξει. Ούτε με τα φάρμακα έχω πρόβλημα. Αν δεν υπήρχαν τα φάρμακα δεν θα ζούσε τώρα ο πατέρας μου ο Φερνάντο και τόσοι άλλοι που αγαπώ. Απλά λέω πως αυτά που παλεύονται αλλιώς καλύτερα είναι να τα παλεύεις αλλιώς να έχεις υπομονή και θέληση και να προσπαθήσεις έστω πριν οδηγηθείς στην φαρμακοβιομηχανία κτλ. Και με τις πλαστικές δεν έχω θέμα. Μαγκιά του όποιος βρίσκει καλούς γιατρούς και γουστάρει να φτιάχνει και τις ατέλειές του ακόμα. Αν είναι πιο χαρούμενος ο άλλος με αυτό το αποτέλεσμα είμαι μαζί του. Εγώ και cyborg θα γίνω αν έχω την δυνατότητα και δω ότι το σώμα μου τα έχει φάει τα ψωμιά του. Αρκεί να μην χάσω την φυσική συχνότητα γιατί μ’ αρέσει η μαγία και πιστεύω ότι γίνεται μέσα από αυτή την συχνότητα κι έχει να κάνει με τον ηλεκτρισμό του εγκεφάλου. Δλδ μπορεί να άλλαζα πράγματα στο σώμα αλλά δεν θα ήθελα να αλλάξω το μυαλό μου ακόμη κι αν μου λένε πως μπορεί να γίνει καλύτερο. Και με τα ψυχοφάρμακα δλδ και με αυτά προτιμώ να υποφέρω στα κάτω γιατί μ’ αρέσουν οι μανίες μου ακόμη και το καταδιωκτικό μου το αντέχω γιατί πάει πακέτο με την αίσθηση μεγαλείου που την γουστάρω και δεν θέλω να τα πειράξω και μου λείπουν και θα ήθελα να είχα χρόνο βοήθεια και συνθήκες να τους αφεθώ ένα φεγγάρι τώρα που τα γνωρίζω και τα διαχειρίζομαι.
Εσύ για να μην έχεις μπει ακόμη χειρουργείο σημαίνει πως είσαι κάπως καλά και σώθηκε το χέρι σου. Αν είναι το δεξί αυτό που είδα και το αριστερό είναι αυτό με τις δεκάδες γάζες και επιδέσμους που λες. Έχει σωθεί και θα έχεις χέρι πάλι με υπομονή. Δεν ξέρω, δεν έχω καταλάβει, αλλιώς φαίνεται κι αλλιώς τα λες. Κι αν είναι το αριστερό αυτό με τον επιδεσμούλη στον καρπό είσαι για σκότωμα. Αν είναι άλλο το άλλο πάλι δεν καταλαβαίνω με πιο σκεπτικό δημιουργείς αυτό το μπέρδεμα και αυτήν την σύγχυση. Δεν καταλαβαίνεις πως υπάρχουν άνθρωποι που αγωνιούνε; Δεν σε νοιάζει η αγωνία μου; Να μην ξέρω για τι να προσευχηθώ να γελάει ο θεός μαζί μου πάλι. Τέλος πάντων το φιλοσόφησα, ότι και να είναι μπορείς να γίνει καλύτερα από πριν. Θα ήθελα όμως να γνωρίζω ακριβώς την κατάσταση σου να φερθώ κι ανάλογα. Είναι σα να αφήνεις τον άλλο να βγαίνει με σαγιονάρες και μαγιό στην Ανταρκτική ή να πηγαίνει με τις φόρμες σε δεξίωση ξέρω γω και με τα καλά του για ύπνο. Να πάρω ξέρω γω την κουτάλα που μαγειρεύω να πάω να μαζέψω ελιές και εξοπλισμό αναρρίχησης για να βγω βόλτα στο λιβάδι, να πάρω την καραμπίνα για να πάω να παίξω με τα παιδιά. Να πάω στην κηδεία να λέω χρόνια πολλά και στον γάμο να λέω και του χρόνου γιατί να μην ξέρω που βρίσκομαι και τι κάνω. Καλά χέσε με εμένα. Εντάξει, δικαιολογήσαι αν είναι έτσι όπως τα λες αλλά αν είναι έτσι όπως τα δείχνεις είσαι για σκότωμα. Καλύτερα βέβαια να είσαι για σκότωμα στην προκειμένη. Αλλά πάλι δεν ξέρω, νομίζω πως το μυαλό και η ψυχή είναι σημαντικότερα από ένα χέρι, ας μην μπορείς να χτενιστείς καλά ας μην μπορείς να κουμπωθείς ας μην μπορείς να πλυθείς σωστά να φτιάξεις να φας, να κάνεις πράγματα βασικά ναι, έζησα κάποιους μήνες με χαλασμένο χέρι και ξέρω, είναι σπαστικό. Να μην μπορείς ούτε να γράψεις ούτε μαλακία να τραβήξεις.
Αχ, ζυμαράκια χλαπάτσες και πλαστελίνη, των παιδιών η χαρά
και για μας που έχουμε μείνει στα δύο το πιο ωραίο είν’ τα φιλιά
Δάφνη δεν έβαλα στον κιμά κι είναι με το κρεμμύδι
και τις ντομάτες τα μακαρόνια πιο γλυκά πιο γλυκά
…ε κάτι τέτοια γράφω τώρα …δεν είναι να τα παρουσιάσω… άσε καλύτερα να λέω κανα τραγουδάκι…
Κι έχει ένα φεγγάρι ! … έβγαινε από το βουνό και όπως οδηγούσα στραβώθηκα, του έπαιξα τα φώτα να τα χαμηλώσει. Αλήθεια μου συνέβει κι αυτό.
