έχω πονοκεφαλιάσει

 δεν ήξερα τί να πω και είπα για τα πνευματικά δικαιώματα για να δικαιολογήσω κάπως την συμπεριφορά να μην εκθέσω το αίσθημα και για να δω αντιδράσεις. τελείως κόντρα ρόλος. κι άλλος ένας κόντρα ρόλος. γεμάτη η ιστορία κόντρα ρόλους και από μεριάς σου και από μεριάς μου, αλλά εσύ το ξεκίνησες. 

  όλα ξεκίνησαν από τις μαλακίες που μου είπες πως μου έδωσες το τηλέφωνό σου για να μην σε πω ομοφοβική και στην πρώτη σου κουβέντα ότι σ΄αρέσει το πέος παύση τελεία. κάτι μαλακίες και με τις ίδιες μαλακίες το τερμάτισες.

τί να έλεγα που να τα πω αυτά κι είπα για τα δικαιώματα. τί να έλεγα ότι μας έχει γαμήσει η ζήλια και το μίσος μας έχει κάνει το μυαλό χυλό η αδιέξοδη καύλα.. και δεν μπορούμε να κουνηθούμε από την ζαλάδα 

έχεις όλα αυτά που θα μπορούσαν να με κάνουν να μείνω για πάντα κοντά σου, αλλά δεν δίνεις τίποτα μη τυχόν και προδοθείς μη τυχόν και εξαπατηθείς. Άρα δεν με έχεις ερωτευτεί και δεν ξέρω πως το λένε αυτό που έχεις πάθει μαζί μου και μόνο για γκάφες και κακίες είσαι ικανή και να παίζεις το τέλειο δράμα σου μόνη σου στην σκηνή ενώ στην πραγματικότητα να την βρίσκεις να με παίζεις να με φτύνεις και να με μειώνεις.   Αυτό που έχω δει είναι πως μόνο στην σκηνή πάνω στα φώτα μόνη σου είσαι όπως σε θέλω ότι θέλω κι έχω ερωτευθεί. Και ελεεινολογώ για σένα αλλά και για εμένα το ίδιο που σε έχω ερωτευθεί. 

 

 ήρθε μια σκύλα εδώ την άνοιξη σε κακά χάλια τόσο που νόμιζα πως πέθαινε από καλαζάρ και ζευγάρωσε με τον Τζίμη και τις έδωσα φάρμακα για παράσιτα μέσα έξω και σιγά σιγά συνήλθε και γυάλισε η τρίχα της και δεν φαίνεται να έχει καλαζάρ και της έδωσα το όνομά σου λίγο αλλιώς την είπα Χάρις. Και μια μέρα μέσα στα μάτια μας και μέσα απ΄τα χέρια μας πήρε το πιο χοντρό γατάκι και έτρεξε και το έφαγε τόσο γρήγορα που την πήρα στο κατόπι με το μηχανάκι όπως το είχε στο στόμα κι έτρεχε και θύμωσα κι αν είχα αυτοκίνητο θα την είχα πάει στο βουνό αλλά μετά την συγχώρεσα και σήμερα μόλις βγήκα έξω μου είχε φέρει σκοτωμένη την κουκουβάγια που μιλούσα μαζί της μόλις χθες και το μεσημέρι αλλά και τη νύχτα πριν κοιμηθώ και τρελάθηκα. Η ζήλια της είναι ανεκδιήγητη με έχει πεθάνει. Γιατί να το πάθω αυτό σήμερα το πρωί! ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

    

ΠΗΡΕΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΑΡ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΠΑΡΤΑ ΚΑΙ ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ

 .. εσύ δεν ξέρω αν εξέπεσες από έρωτα κι έκανες την μια γκάφα πίσω από την άλλη ή είναι απλά από κακία κι ανταγωνισμό. Αν ήταν από έρωτα δικό μας έτσι η αύρα σου ή είσαι τόσο ερωτικός άνθρωπος που να είσαι πάντα έτσι δεν ξέρω. Κι αν είναι το λογικό να νιώθεις μειονεκτικά δίπλα μου και να προσπάθησες τόσο πολύ να με μειώσεις. Κι αν απλά θέλησες ΤΕΛΙΚΑ να με ξεφορτωθείς ή αν ήθελες να μου πεις κάτι άλλο. Δεν ξέρω, γιατί ενώ ένιωθα πολλές φορές το φέρσιμό σου να υποτιμά την νοημοσύνη μου και την προσωπικότητά μου κι έλεγα δεν μπορεί με δουλεύει αλλά τί θέλει να μου πει! την ίδια στιγμή από κάτι ανεξήγητο μαγεύομαι από αυτή την γκάφα και την βρίσκω τόσο ερωτικά απελπισμένη από αυτό που θέλω και λιώνω διαλύομαι παραλύω. 

ΑΜΦΙΒΑΛΩ ΚΑΙ ΠΟΝΩ ΚΙ ΑΚΡΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ

   αλλά θα ήταν καλύτερα να προχώραγε λίγο η φάση. έχω απαιτήσεις από την ζωή μου να έχω τουλάχιστον τα βασικά κι αυτή η αέρινη φάση με έχει φέρει  σε πρακτικό τέλμα

Παυσανίας vs Τσιώλη

 

ο Παυσανίας στο εγκώμιό του λέει αντίθετα από τον Τσιώλη ότι δλδ οι αρχαίοι μας πρόγονοι στην κλασική Αθήνα συγχωρούσαν όσους από έρωτα εκπέσανε και μάλιστα πως μόνο οι ερωτευμένοι συγχωρούνται για όλα από θεούς κι ανθρώπους. Και το ίδιο πιστεύω κι εγώ και το έχω γράψει και στο ποίημα μου "η κρεμάλα" . Δεν πιστεύω πως ο Τσιώλης δεν είχε μελετήσει το θελκτικότερο και σημαντικότερο έργο του Πλάτωνα αλλά το λέει έτσι διότι είναι λίγοι οι άνθρωποι που μπορούν να ερωτευθούν και επομένως να καταλάβουν και τους άλλους ερωτευμένους ειδικά οι σύγχρονοι. Δεν ξέρω γιατί το λέει αυτό αφού ο έρωτας είναι η βάση του ανθρώπου και του κόσμου ολόκληρου. Και δεν μπορεί να λέγεται άνθρωπος αυτός που δεν κατανοεί τον ερωτευμένο αλλά λέγεται ανθρωπάκος όπως τον έλεγε ο Ράιχ. Επομένως ο Τσιώλης έπρεπε να πει ότι τα ανθρωπάκια δεν συγχωρούν όσους από έρωτα εκπέσανε. Και είναι μεγάλο κρίμα να έχεις αφήσει την συνθήκη έτσι μεταξύ μας ακόμη να μας έχεις παγιώσει επισήμως εκεί και να θέλεις να φαίνεσαι κι εσύ στην επίσημη, πως να το πω, ιστορία μας ένα ανθρωπάκι που δεν συγχωρεί.   

γλυκιά ερημιά

 

ΓΛΥΚΙΑ ΕΡΗΜΙΑ

 

Γλυκιά που είναι η ερημιά

μακριά από του κόσμου τα βάσανα

από την βουή και την ψευτιά

τα γυάλινα τα κρύα κάστρα

 

Σαν νύχτα που κυλάει αργά

όπως για ακίνητα περνιούνται τα άστρα

κι ακούγεται στην σιγαλιά

ο αέρας η καρδιά κι η ανάσα

 

Γλυκιά που φαίνεται η ερημιά

στου πικραμένου τα ανθρώπινα τα μάτια

σαν γύρω τους απλώνονται αχνά στοιχειά

αυτών που θέλησε τα διάφανα χάδια

 

Κι ακούγεται πέρα βραχνά μια γλαύκα

σαν τραίνο που από τον κάμπο τον χαιρετά

Κι ακούγεται ένα αλύχτισμα που κι άλλα αρχινά

σα να ‘ρθε το πνεύμα και τον ζυγώνει σιμά

 

Μπορεί και να είναι η πεθυμιά του σαν κύμα

που βγαίνει απ’ την σκέψη και την φύση ξυπνά

Μπορεί και να είναι το πνεύμα που ήρθε

Η αγάπη η μεγάλη του που σε εκείνον γυρνά.

 

πες μου την αλήθεια ..

-την αλήθεια που θέλω

την αλήθεια που χρειάζομαι-

  

 αγάπη μου, τί διαφορά έχει το κοιτάζω με το κυττάζω;  

και τί διαφορά έχει το καλλίτερα από το καλύτερα; 

είναι σύνθετα αυτά με τα διπλά γράμματα, έτσι είναι; 

όπως και η λέξη γράμμα είναι σύνθετη, έτσι δεν είναι; 

 πως είναι αγάπη μου το χεράκι σου ;

ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ

 

                     Αγκαλιά με τον Πλάτωνα

 

Στην μαθητεία μου την πιο σπουδαία

Διδάχτηκα από πνεύματα αρχαία

Πώς να γαμιέμαι ανδρειωμένα

Στητά με το κεφάλι ψηλά 

Με αυστηρές γραμμές

Πάτημα ακλόνητο 

λαβές από πάλη

Ερώμενος να γίνομαι που αφήνει

στον εραστή του να γινεί η καμπύλη 

Ιδανικά να μπαίνει 

η μορφή της ιδέας

του ενός μέσα στον άλλον

ΕΓΩ ΠΟΛΛΑ

Μέχρι το ΕΝΑ

Μέχρι το ΚΑΛΛΟΣ

στην απέραντη ατέλειωτη νύχτα

 

ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΤΕΛΙΩΤΗ ΝΥΧΤΑ

 

Εκείνος που είδε τα γαλαξιακά μάτια

Βρέθηκε μέσα στην ατέλειωτη και απέραντη νύχτα

Που μένει αξημέρωτη

Και τα φώτα της είναι τα μακρινά άστρα

 

Αν ήταν κάπου εδώ

Θα πήγαινε προς τα εκεί να κατευθυνθεί

Μα όλοι το ξέρουν πως ο ουρανός είναι αδιάβατος

Και γράμματα δεν γράφουν τα αστέρια ή γράφουν με πέντε αστέρια όλο το αλφάβητο

 

Τα κοιτάζει καλά και βλέπει σύμβολα

Σε έναν απέραντο δίσκο

Λες από κάποιον χαμένο πολιτισμό

Τον πολιτισμό τον δικό του.

 

Μου λείπει η Γη

Μου λείπει η παρέα και τα γέλια.   

 

Μου λείπει μια βόλτα με το αυτοκίνητο

Και μια τρυφερή ερωτική στιγμή

Όπως τότε που το δοκιμάζαμε αυτό σαν παιχνίδι

και ζευγαρώναμε μόνο και μόνο για να δούμε πως παίζεται.

 Ελλάδα μου λοιπόν είμαι ο Γέρος του Μωριά που με έκλεισες στο Μπούρτζι να ψοφήσω και την σκλαβιά από τους αφέντες σου θέλησες πάλι. 

 

δεν γίνονται αυτά!  .. κοιτάτε ρε έναν μαλάκα διαιτητή που δίνει πέναλτι και κόκκινη κάρτα στον τερματοφύλακα για φάση που έγινε στην μεσαία γραμμή και πριν από την σέντρα.

τί να περιμένει ένας απελπισμένος κι άπιστος

 

Η στέρηση η ζήλεια κι η απελπισία με έφερε πολλές φορές σε σημείο να δεχθώ παρηγοριά. σελ. 88  είπες εσύ, εγώ λέω πως δεν υπάρχει τίποτα δικό σου που να μην με αφορά.

Ακόμη και στην αιωνιότητα και τον ιδανικό τόπο με έκρυψες στην σκιά σου και στις σκιές άλλων. Θέση δεν έχω δίπλα σου. Θέση δεν βρήκα δίπλα σου πουθενά.

Σε καλούσα στην θέση δίπλα μου κι εσύ με έστελνες σε κάτι θέσεις γαλαρίας και ορθίων κι εξόριστων και παρείσακτων και ανεπιθύμητων.   Ποιον, ΕΜΕΝΑ που είμαι κορυφή !  

Και τα δέχτηκα όλα σου. Και ζω σχεδόν είκοσι χρόνια μέσα στην στέρηση την ζήλεια και την απελπισία ενώ σου προσφέρω ότι έχω και δεν έχω.

Λοιπόν, θα σε σκότωνα μωρή αλλά βλέπω ένα φοβισμένο αγοράκι που το γαμήσανε στις πόρτες άσκημα και δεν πέρασε καλά ούτε στην κοινωνία. Γι’ αυτό και κρύβεται γι’ αυτό και κρύβει.  Και δεν μπορώ σ΄αγαπάω. Έτσι ξεγελιέμαι πέφτω στην αδυναμία και το πιθανότερο είναι να με σκοτώσεις πάλι εσύ. Γιατί η αλήθεια είναι ότι έχεις περάσει πολύ καλά, το ξέρω, οι καταθλιψάρες είναι όλοι καλοζώητοι  και οι πιο εύθυμοι άνθρωποι είναι κακοζωησμένοι.  

 

Θα ήθελα να σου γράψω κάτι ρομαντικό κάτι πολύ ρομαντικό αλλά η στέρηση κι η ζήλεια κι απελπισία με έχουν κάνει χάλια. Θέλω μόνο να σε δω. Θέλω να σε δω μόνο αν το θες κι εσύ. Πεθαίνω για την αγκαλιά σου και τα φιλιά σου τα πραγματικά. Για τα μάτια σου και την φωνή σου.   

Θέλω να είσαι καλά να γίνει καλά το χέρι σου. Να κάνεις αυτά που σου αρέσουν και σε ευχαριστούν. Είσαι σε μια ηλικία που πρέπει να έχεις καταλάβει και να έχεις φτιάξει τις συνθήκες ώστε να κάνεις μόνο ότι σου αρέσει και σε ευχαριστεί. Άρα το ότι δεν με βάζεις στην ζωή σου να σημαίνει ότι δεν σου αρέσω και δεν σε ευχαριστώ.

Σε ευχαριστώ πάντως που σου άρεσε να σε συνοδεύσω στην αιωνιότητα σε εκείνα τα δυο βιβλία της προηγούμενης δεκαετίας. Με γέμισαν ελπίδα πως θα ήθελες και στην ζωή. Μια ελπίδα που με κράτησε ως τώρα. Κι ας με έκρυβες εντάξει. Αλλά γιατί; Αφού είμαι κορυφή! Άρα .. ΠΡΟΕΧΕΙ ΑΛΛΟΣ προέχει άλλος. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΧΟΝΕΨΩ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΘΩ

 Απόψε θα παρακολουθήσω θέατρο. Παίζουν "οι συνένοχοι" του Γκαίτε.

 

 καλημέρα

παρακαλ

( .. δεν με ενδιαφέρει να ακούσω το όνομά μου που γράφει η κρατική ταυτότητά μου, μίλησα με νεκρούς και μου είπαν πως έχουν άλλα ονόματα εκεί -κι εδώ- έχουν τα παντοτινά τους ονόματα. Κι αυτό είναι πιο ενδιαφέρον. ) 

 

 

τα καινούρια έργα της μικρής

 

 προσοχή πολύ, είναι περίεργη ημέρα

 Αγάπη μου, να ξεκουράζεσαι, να σκέφτεσαι όμορφα πράγματα, να πάει καλά το χεράκι σου ..

 

Όπως δένουν τα κομποσχοίνια φτιάχνω στραπόν με τα μπαλόνια του κλόουν. Φυσώ μέσα τους τα ονόματά μας.  Δακρύζω και γελάω. Με την αγάπη μου. Νιώθω εντάξει. Θα ηρεμίσω. Ελπίζω. Εσύ; Πόσες ώρες να μας πάρει………

θέματα

 

 

 

πως είναι το χέρι σου; εγώ κάτι οικογενιακές πίκρες πάλι προέκυψαν με την αδερφή μου

 Σήμερα έβρεχε και είδα την παρένθεση και την εκδρομή του Κανελλόπουλου. Στην παρένθεση μου έκανε εντύπωση που μιλούσε μόνο η γυναίκα. Στην εκδρομή στο τέλος έβαλα τα κλάματα. Από θέμα αισθητικής προσέγγισης και θεματολογίας μου άρεσαν πάρα πολύ. 

 

ΦΙΛΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΠΙΚΑΣΟ

               φιλί με τον Παύλο Πικάσο

Πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες

Μετακομίζουν τα μπάνια και οι σκάλες

Ανάμεσα δουλειά και hobby

Κλέφτες κι αστυνόμοι

 

Ώσπου να βιδωθεί το κουρτινόξυλο

Να βγούμε από το Μεγαλοβδόμαδο

Με ονοματεπώνυμο

write - in question

 Στόν υπερκορεσμό και στην μεγάλη πείνα

όπως σπαθί σαν μια αναλαμπή

οι ερωτήσεις που είναι

Μέσα μας γραμμένα

Απαντάνε.

  

προσοχή στις μεταφορές ως αναφορές

 

όταν λοιπόν γράφουμε με μεταφορά και προσπαθούμε να αναφερθούμε εκεί που θέλουμε με μεταφορά και αναφερόμαστε μεταφορικά πχ στην θάλασσα, στον ουρανό, στον Μεγαλέξανδρο, στον Τζιμ Μόρισον ξέρω γω, το βάρος αυτού στον οποίον θέλουμε να αναφερθούμε αλλά του αναφερόμαστε μεταφορικά πχ ως θάλασσα Μεγαλέξανδρο κτλ, το βάρος της μεταφοράς αυτής με το βάρος της κυριολεξίας δλδ αυτού στον οποίον κυριολεκτικά αναφερόμαστε και το βάρος της ίδιας της πλοκής της αναφοράς σχηματίζουν ένα τρίγωνο που εάν είναι κανονικό δλδ ισόπλευρο μπορεί στην προοπτική του να κάνει την παράλληλο να συμπίπτει. στις άλλες περιπτώσεις τα σχήματα τις απομακρύνουν ή μπορεί και να τις οδηγήσουν σε μια τομή σε ένα σημείο που τέμνονται δλδ και ύστερα να τραβάν αντίθετες αμβλείες και αποκλείνουσες πορείες. Οι μεταφορές λοιπόν για κάποιον που πιστεύει στην δύναμη της σκέψης και την ενέργεια της ψυχής ειδικά όταν δημοσιεύεται και κοινωνείται η σκέψη σε πλήθος ανθρώπων κατ εμέ σίγουρα επιρρεάζουν κάτι στην ροή λίγο έως πολύ. Η ποίηση δεν είναι για πλάκα ούτε μια απλή εκτόνωση κτλ είναι μυστήριο τελετή επίκληση  εξομολόγηση προσευχή. Και χρειάζεται προσοχή και συνείδηση όπως σα να κάνεις ψυχοπροσανατολισμό.  Να γνωρίζεις καλά που είσαι και που θέλεις να πας. Είναι δύσκολα θέματα αυτά να μπορέσει κανείς να τα κατανοήσει και να τα εκφράσει. 

       

σύμπτωση παραλλήλων

 

Ο υπερρεαλισμός αγαπήθηκε πολύ από τους ποιητές και τους αναγνώστες. Διαμόρφωσε με εντελώς διαφορετικά κριτήρια τα μοντέλα. Η ποίηση βγήκε εντελώς από τις προηγούμενές βάσεις της κι ίσως για αυτό να χάθηκε ακόμη και το λαϊκό μέσα στο μοντέρνο και όλα μαζί να έπεσαν μέσα στο άπατο βαρέλι του μεταμοντέρνου και τις σκληρές συνέπειες της εικονικότητας.  Ο υπερρεαλισμός προετοίμασε το έδαφος για την εικονικότητα και το τεχνητό τοπίο. Οι άνθρωποι φαίνεται πως κεντρίζονται όταν κάποιος παίζει με το μυαλό μας. Όμως γνωρίζοντας κανείς Ιστορία Τέχνης βλέπει πως αυτή είναι μια αδύναμη προσέγγιση, διότι η μεταφορά που ψάχνει να κυριολεκτήσει έχει μικρότερη δυναμική από την κυριολεξία που ψάχνει να μεταφερθεί.  Κι ακόμη κι αν είναι δυνατή και πάλι οδηγείτε με μεγαλύτερη σφοδρότητα στον γκρεμό του μεταμοντερνισμού και τις ψευδαισθήσεις της εικονικότητας. Ο υπερρεαλισμός λοιπόν είναι για μένα ένας λάθος δρόμος. Μπορεί να σε βγάλει σε πολύ ωραία ξέφωτα αλλά τελικά σε γκρεμίζει στην εικονικότητα και τις ψευδαισθήσεις. Είναι τόσο λάθος για εμένα όσο είναι η και η βιομηχανική επανάσταση. Αυτοί είναι λάθος δρόμοι για την ζωή και την τέχνη. Ας κρατήσουμε τουλάχιστον αυτό ως θεώρημα, 

η κυριολεξία είναι πιο δυνατή από την μεταφορά. 

Όμως ποίηση είναι όπου η κυριολεξία και η μεταφορά έχουν το ίδιο βάρος και φτιάχνουν ισόπλευρα τρίγωνα. Τα βλέπω και τα ισοσκελή και τα ορθογώνια αλλά τα ισόπλευρα είναι τα πιο σημαντικά κι επιθυμητά, διότι είναι αυτά όπου μπορούν τελικά να κάνουν να συμπίπτει η παράλληλος

, με κοινή πορεία. 

 δεν θα ξαναπαίξω κόντρα ρόλο ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ

ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΕΝΕΙΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΕ ΚΗΔΕΙΕΣ

 Να αναβάλεις το πένθος

Θέλεις το χέρι σου

έρωτά μου ..

 

να ελαφρύνουμε λίγο ..

Μεγαλείο

 

ΜΕΓΑΛΕΙΟ

Φοράω ένα κοκκαλωμένο τζιν 

κι ένα κοκκαλωμένο 

πουκάμισο 

 έχω να λουστώ κανα μήνα

Πάντα έτσι με κάνει 

η φαντασίωση με την μπατσίνα ..

Μεγαλείο!

Δεν είμαι καλά!    (ρ)

Μεγαλείο

Είναι η τελευταία μου επιθυμία

Είμαι σε φαντασίωση εδώ κι ένα μήνα 

μα δεν ξέρω αν θα προλάβω 

ή αν θα με προλάβει η αστυνομία 

 

 

 Αν μου έλεγαν Χριστός ή Σωκράτης , Σωκράτη λέω. 

Πάρε με να σου πω για το κβαντ και τον χρόνο ..

ΠΡΑΤΩ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

 ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ .. 

ΣΚΑΣΕ ΗΛΙΘΙΟ

 αν με έβαζαν να διαλέξω ανάμεσα στην Μαγδαληνή ή την Διοτίμα δεν θα μου έπαιρνε ούτε μισό δευτερόλεπτο για να απαντήσω, ΤΗΝ ΔΙΟΤΙΜΑ! 

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΜΕ ΕΧΕΙ ΤΣΑΚΙΣΕΙ 

Η ΒΑΛΙΤΣΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

μαύρη κηλίδα στο πάτωμα της καλοκαιρινής κουζίνας

 Αγάπη μου, θέλω να είναι καλά το χέρι σου και όλη η υγεία σου. Η ζωή σου και το έργο σου. Προσπαθώ να ηρεμίσω και να πηγαίνω με την κατάσταση. 

Καταλαβαίνω ότι έχεις πρώτα την ζωή σου. Κι όταν διερωτήθηκες αν θα την έδινες για εμένα είπες όχι. 

Φοβάμαι ότι δεν μπορώ να σε τελειώσω. Γιατί έχεις κάτι άλλο στο μυαλό σου. 

  

 

Τί κάνεις όταν μπαίνει ανάμεσά μας ο Επίκουρος

 η Γη γυρίζει γύρω από τον εαυτό της διότι υπάρχουν κάποιοι που γεννήθηκαν να πιστεύουν στο Γεωκεντρικό σύστημα. Σε ένα γεωκεντρικό σύστημα ο Ήλιος είναι τόσο Ηλιοκεντρικός όσο η Γη γεωκεντρική. Στην εποχή μας το να πεις πως είσαι γεωκεντρικός είναι θέμα. 

οι παλαιοί έλεγαν αυτόν που αγαπάς να τον βρίζεις στους άλλους για να μαθαίνεις. Πολλοί πεθαίνουν σε αυτήν την τάξη και δεν πάνε στην επόμενη που πρέπει να βρίζεις αυτό που μισείς και να λες σ' αγαπώ σε αυτό που αγαπάς για να πας στην πάρακάτω τάξη που σε στέλνουν όλα στην αγάπη, και βλέπεις το  ΚΑΛΛΟΣ!

ο χειρότερος εφιάλτης είναι η κλαψομούνα

 Αγάπη μου, ο χειρότερος εφιάλτης είναι η κλαψομούνα φάση μίζερες ταινίες του Ξανθόπουλου.  Ρώσικη σχολή καλύτερα..  πλιζ

Να έχω κάνει τόση περφόρμανς και να κοιτάω το κοινό και να έχει μείνει μόνο μια κλαψομούνα εκεί και να θέλω να την ρωτήσω αν κλαίει γιατί έχει κάνει κάποια μαλακία και φοβάται μην την μαλώσουνε ή από έρωτα και ζήλια. 

..

.. σας ξέρω εσάς τους ζηλιάριδες, το μυαλό σας είναι το πιο άπιστο του κόσμου. Κάνετε συνειρμούς που μπορούν να ξεπεράσουν και το μεγαλύτερο παρτόλι.

Από ζήλια πέθανα σε μια προηγούμενη ζωή μου .. ξέρω.

αυτό που αισθάνομαι

 δεν είναι χυδαίο 

δεν είναι γελοίο 

   Άρα είναι ο εφιάλτης μου ότι το βλέπεις έτσι.

 

 Πήρα ντεπόν μοβ που υποφέρεις και υποφέρω .. δεν γίνεται να ζούμε μακριά και χώρια, χώρια και μακριά 

 

 

 

 

.. αν είχες έναν άντρα της προκοπής δεν θα τράβαγες τέτοιες ταλαιπωρίες ούτε κουσούρια από τέτοια θα σου είχαν μείνει.  

ΔΥΣΤΥΧΩΣ

Τόσο ωραία και ταλαντούχα γυναίκα έξυπνη!  

Τι να του κάνει η αστυνομία.. να είχες έναν άντρα της προκοπής να τον βάλει στην θέση του όπως πρέπει. Τέτοια γυναίκα να περιμένει από την αστυνομία. Που καταντήσαμε αγάπη μου... που είναι οι άντρες οι παλιοί .. πως έχεις μείνει έτσι! Καημένο μου και πονάς. 

ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΟΝΑΕΙ

.. ΤΣΟΥΖΕΙ ..

ΝΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

 

 

Είμαι βαθιά με το υποβρύχιο Θαλασσουρανέ μου ..

 

 

 

να του κάθεσαι μωρή του ανθρώπου

 Μας γάμησες με την Θήβα σου, όλο Σφίγγα λοιμό και τούμπαλιν. Λες και δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Στριμμένη δυσκοίλια. Να περιμένω την αναλαμπή σου .. στα βιβλιοπωλεία και το ίντερνετ. Κοράκι,  μνημόσυνο κηδεία χαλβάδιασμα. Να κάτσεις στον Τζοντζον σου μωρή Μπάρμπυ που τον έχεις κάνει και φαίνεται εκατό χρονών από την ταλαιπωρία. Να του κάθεσαι μωρή του ανθρώπου, τον έχεις έτσι άντρα να σου στηρίζει το σπίτι και δεν του κάθεσαι. Να του κάθεσαι να είσαι σωστή. Τί μαλακίες είναι αυτές σα να του λες προβολή και μετάθεση σε είχα κάνει δεν σε είδα ποτέ. Γύρευε τί μαλάκας είναι κι αυτός και τι προβολή και μετάθεση σε είχε κάνει κι εσένα που κάθεται και σου κάνει τον άντρα χωρίς να του κάθεσαι. Να γαμιόσαστε αγάπη μου, να κάνετε έρωτα, να είστε σωστοί, να μην είστε μόνο για τα της επιβίωσης εκεί πέρα, δε λέει να τραβάς τέτοια ταφόπλακα σπίτι σου ..  να κάνεις τέτοιο σαμποτάζ στον εαυτό σου για να γράφεις ποίηση και μαλακίες. 

    

λογικές ελπίδες

 Αγάπη μου, γιατί μας αφήνεις να είμαστε έτσι; Σκέφτομαι πως δοκιμάζεις την πίστη μου και φυσικά αντιδρώ γιατί πατάς απάνω στον κάλο μου για να το κάνεις αυτό. Κι είναι και μάταιο διότι πίστη δεν έχω εκτός από κάτι στιγμές που βλέπω τον Θεό μπροστά μου. Αυτό που έχω και με κρατάει είναι η ελπίδα. Στην ελπίδα μου μπορώ να βασίζομαι και να βασιστείς κι εσύ αν θες. Η διαφορά της πίστης με την ελπίδα είναι στα αίτια και τα αιτιάτα. Η ελπίδα χρειάζεται κάτι να βλέπει. Εγώ συγκεκριμένα χρειάζομαι λογικές ελπίδες μόνο. Οι παράλογες πατάνε τον κάλο μου και αντιδρώ.   

   

"άμα βγει η πρίζα πάει ο πολιτισμός σας"

Αγάπη μου, θέλω σοβαρή σχέση. Είμαι πολύ σοβαρός άνθρωπος και θέλω σοβαρή σχέση. Δεν με καλύπτει μια ιντερνετική σχέση φάση ερωτομανία, με απαξιώνει αυτή η κατάσταση. Υποφέρω και προσπαθώ να βρω κάτι να κάνω να ξεκολλήσω και θα ήθελα να βρω σύντροφο σταθερό και σοβαρό. Που να έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και όνειρα, καλή επικοινωνία κατανόηση κι ερωτική χημεία. Είναι εύκολο γιατί δεν ζητάω να ερωτευτώ κάποιον γιατί είμαι ήδη ερωτευμένη. Απλά πρέπει να μην έχω καμιά ελπίδα μαζί σου και θα μπορέσω να το πράξω, να γίνω κι εγώ όπως ο περισσότερος κόσμος. Αν τραβήξω την μπρίζα πάει η ελπίδα. Τώρα είμαστε σαν το σύνθημα που γράφουνε στους τοίχους: "άμα βγει η πρίζα πάει ο πολιτισμός σας". Ας μην τα καταφέρω πάλι, πρέπει να προσπαθώ. Δεν γίνεται να λέω πως δεν μπορώ να πάω με άλλον άνθρωπο και πως έχω κλειδωθεί σε μια τέτοια σχέση ψυχολογικού ενδιαφέροντος που λες κι εσύ. Δεν πρέπει να τα παρατάω, πρέπει να προσπαθώ. Κι ας μην τα καταφέρνω κι ας περνάω την θάλασσα του Τριέρ. Δεν θέλω σχέση φάση ερωτομανίας μέσο ίντερνετ. Και δεν θέλω αντίπαλο. Θέλω συμπαίκτη. 

    

Άμε πια θεόμουρλη, κομπλεξική να λες χυδαίο τον Φάνη

 Κοίτα πόσα χάπατα έχεις μαζέψει εκεί πέρα που περνιούνται πως έχουν επίπεδο. Το βλέπεις;

και πόσους κρυόκωλους που νομίζουν πως κάνετε χιούμορ, ενώ αποκαλύπτεται το πόσο σκλάβοι και καταπιεσμένοι και φοβισμένοι είναι (είστε;) που αδυνατούν να εκφραστούν στα ίσια.  

.. πως την βρίσκεις έτσι;  αυτό είναι το "αστικά" ε, που ζεις και εκφράζεσαι .. έτσι είναι; είναι έτσι; 

Αν είναι έτσι καλύτερα κάτσε με τον τζοντζόν σου, τί να σε κάνω μωρή μπάρμπυ, στα δικά μου περιβάλλοντα θα μου ψοφήσεις στη βδομάδα πάνω και θα κλαίω.      

Ποια είναι αυτή .. που λέει χυδαίο τον Φάνη και υβριστή; Έχει κακές παραισθήσεις και δεν το ξέρει; 

 Αγάπη μου, παραλίγο να πετύχεις αυτό που λέω "βλέμμα για έμβρυο" ! Μπράβο. Θέλει λίγο .. λίγο πιο ζεστά και να εκπέμπει έτσι αλλά πιο δυνατά πολύ δυνατά και βαθιά το ενδιαφέρον. Όταν το πετύχεις αυτό είναι το βλέμμα που αποτρέπει το έγκλημα να ξέρεις και θα μπορείς να αντιμετωπίζεις και τους πιο πειραγμένους έτσι δεν θα φοβάσαι άνθρωπο, στα τετ α τετ, τουλάχιστον. Μπράβο, είσαι πολύ κοντά σε μια μεγάλη κατάκτηση! Κι ένα υπερόπλο. 

   

 Στο έχω ξαναπεί αλλά δεν φαίνεται να κατανοείς. Αλλιώς μιλάει κάποιος που είναι που κατάγεται πχ από ένα νησί αλλιώς ένας που πηγαίνει στο νησί για να εργαστεί κι αλλιώς ένας τουρίστας. Κι εσύ μιλάς για την νύχτα σαν τουρίστας, εντάξει έστω ταξιδιώτης, να το πω καλύτερα. Εντάξει και σα να είσαι από εκεί ώρες ώρες. Σου λείπει όμως η ματιά εκείνου που έχει εργαστεί εκεί. Κι εμένα μου λείπει κάτι. 

 

 δεν ήθελα να μιλήσω για την πρεζούπολη του Άργους και για το τί είναι το κράτος εκεί, όπως και η μέσα Αθήνα άλλωστε, ούτε για την πουτανόπολη της Ηλείας ΓΙΑΤΙ δεν συγκλονίστηκα αφού έχω να κλαίω τον δικό μου άνθρωπο που έχει σκοτωθεί εκεί ο οποίος υπήρξε αργήτης και ο καλύτερος ντράμερ του κόσμου για μένα και βαπόρι και καταραμένος διότι με κόλλησε κάποτε στην πρέζα. Έχω ζήσει και λίγο στο Άργος κι υπάρχουν ιστορίες που δεν μπορεί να τις γράψει πχ ο Αλήτις ή δεν τις είδε και ίσως για αυτό να μιλά ρομαντικά για αυτόν τον κόσμο. Κι όποιος μιλά από συννεφάκια για την νύχτα και το που στέκεται και πως στέκεται η υποδομή της δεν έχει χάσει άνθρωπο από νύχτα ή δεν έχασε δικά του κομμάτια εκεί. Κι εγώ δεν μπορώ να τις γράψω ούτε να τις πω και που τις έζησα θα κινδυνεύω για πάντα. Η άποψή μου είναι ότι μόνο ανάπηροι μπαίνουν σε πόστα γενικά και μιλάμε τώρα για μια συμπλοκή αναπήρων και από τις δύο μεριές κι αυτή στο Άργος. Μπορεί και να μην ήταν αυτός που κυνηγούσαν αλλά μπορεί και να ήταν. Μπορεί να τον πυροβόλησαν στο κεφάλι από την τρέλα τους αλλά μπορεί και ο ίδιος πάνω στην τρέλα του να πήδηξε μέσα στους πυροβολισμούς και να ήταν πιο γρήγορος από αυτούς ας πούμε είναι το ίδιο πιθανό. Σίγουρα έγινε βραχυκύκλωμα πάντως. Μιλάς σαν χαζή ώρες ώρες και σε συναισθηματικό παραλήρημα. Κι εγώ το παθαίνω. Έχω δικό μου νεκρό να θρηνώ και όλα αυτά τα βλέπω όπως κακές αναμνήσεις που δεν χρειάζομαι. Οι δηλώσεις που προωθούνται με σκοπό να κανονικοποιηθεί το θέμα κτλ και για αποπροσανατολισμό κτλ θα έπρεπε να θάβονται να μην ακούγονται να μην ανακυκλώνονται τέτοια πράγματα να μην παίρνουν διαστάσεις και χώρο στο κεφάλι μας γιατί είναι κι αυτά σαν σφαίρες που ρίχνονται από την δίωξη και πηδάμε μέσα τους από κάποιο λυτρωτικό παραλήρημα ή που τις τρώμε από κάποιους εντελώς αρρωστημένους την ώρα που τρέχουμε να σωθούμε. 

  

 

 

 

 

 

 Αγάπη μου, σε έχω ερωτευτεί. Το ξέρω ότι σε έχω ερωτευτεί επειδή δεν λειτουργώ καλά με άλλους. Και δεν χαίρομαι να γαμήσω κανέναν άλλο. Σε έχω ερωτευτεί και μ' αρέσει πάρα πολύ που κατα βάθος είσαι ένα υπερρομαντικό πλάσμα.   

πουτάνα ποίηση

 Έχω αδυναμία στις πούστρες. και σε εσένα. Πάντα με μπέρδευε αυτό και με απασχολούσε σαν μεγάλο φιλοσοφικό ερώτημα. Γιατί ενώ η μεγαλύτερη αδυναμία που έχω είναι στις πούστρες, έχω αδυναμία σε εσένα.

Είσαι πολύ ωραία γυναίκα, φαίνεσαι πολύ γυναίκα. Δε νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην τον καυλώνεις. Έχω προσπαθήσει πολύ αλλά πάντα τελικά καυλώνω, όπως και αρχικά.

Δεν θες όμως να βρεθούμε και καταλαβαίνεις πως ο καυλωμένος ο άνθρωπος χρειάζεται να βρίσκει μια λύση να ξεκαυλώνει. Γι' αυτό τις ωραίες και τους ωραίους είναι χαζομάρα που οι περισσότεροι άσκημοι τους μισούν ενώ θα έπρεπε να τους κοιτάζουν σαν ευεργέτες που τους στέλνουν καυλωμένο έτοιμο κόσμο. 

Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις. Φαίνεται πως έχουμε πρόβλημα κατανόησης μεγάλο. Στο πρόβλημά σου .. στο πρόβλημά μου, το ένα ταΐζει το άλλο. 

 

 

 κι όμως .. και πάλι εμάς είδα κάτω από την ντισκομπάλα

 με όλα τα γραμμένα μας φιλιά όταν πρωτογνωριστήκαμε

ραντεβού δωμάτιο και κείμενο

 παλιόπαιδο .. γιατί δεν μου λες ότι δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια; δεν μπορώ να κοιμηθώ. σήμερα δεν πήγα ούτε θάλασσα είμαι πολύ δυστυχισμένη. δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. αλλά δεν γίνεται να μπω στο τρίτο στάδιο της ερωτομανίας. πρέπει να βρεθούμε με την θέλησή σου και μου πεις ότι δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. θέλω να λουστώ να περάσω ένα τρίμερ να πάρω το λεωφορείο και να έρθω στο κρεβάτι σου. να δέσουμε κάπου σταθερά το χεράκι σου ξέρω γω κάπως να μην γίνει καμιά ζημιά και να τυλιχτούμε σε ένα φιλί βαθύ και λάγνο. φως μου σε έχω πολύ άχτι. αχ τι σε έχω. δεν θυμάμαι πόσες φορές έχω έρθει σε αυτήν την κατάσταση. Θάλασσα είσαι. σε θέλω πλακωτό πολύ κλατς. τί ποίημα να γράψω έτσι. πως γράφεις ρε πούστη. μπορείς και γράφεις. παλιόπαιδο για να με τρελάνεις το κάνεις. ξέρω πως είναι. γι΄αυτό κι εγώ θα βάλω μαγιό να κάνω περπάτημα πασαρέλα με πλάτες και θα χορέψωω σάμπα. στο ίντερνετ; να ξεβρακωθώ και να ρίχνω κολοσκάμπιλα και βυζοσκάμπιλα σάμπα; πάμε καλά; πάμε ντουγρού έ. . έχω τρελαθεί. δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. μωρό μου .. αγάπη μου .. μωρό μου .. αγάπη μου .. θέλω κείμενο. Όχι! θέλω ραντεβού και δωμάτιο. Θέλω κείμενο και ραντεβού και δωμάτιο. 

       εσύ; καλά; 

θα πάρεις;

Που ήμουν εγώ όταν με χρειαζόσουν;

Έλιαζα τις πατούσες μου στο ηλιοβασίλεμα.

δεν είχα καταλάβει

ήμουν σε άμυνα

έπεσα στον γκρεμό

δεν είχα καταλάβει

δεν ήξερα

νόμιζα πως είχα τρελαθεί

και ακόμη δεν ξέρω

αλλά δεν έχει σημασία πια, έγινε τώρα, έρθεις δεν έρθεις, ήρθες, πέρασες.

Σε θέλω, είσαι η ζωή μου. Θέλω να μένω κοντά σου. Μαζί σου. δεν θυμάμαι πόσες φορές στο έχω ξαναπεί. Περιμένουμε κάτι; .. ή .. 

είσαι θεόμουρλη και θα με μαζέψουνε; 

 

 

 

 

 

 ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟΝΕ ΦΑΓΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕ ΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΔΥΣΤΡΟΠΟΣ

 

Οιωνός είπα και σταμάτησα τις εργασίες για σήμερα ... κι έπεσα σε βαριές σκέψεις. 

Ο Άλλος διαβάζει ντέζερτ ενώ γράφει ντιζέρτ, κι ανάποδα. Τέτοια παθαίνουν τα ΔΕΠΥ και τα δυσλεκτικά τα έρμα και μετά λες μα τόσο έξυπνος άνθρωπος πως έτσι!  

Αγαπούσα πολύ τον παππού μου τον Μιχάλη. Όλοι οι άλλοι τον φοβόντουσαν και τα παιδιά του πάρα πολύ. Μόνο η γιαγιά μου τον λάτρευε, πέθανε με το όνομά του στο στόμα της. Κι εγώ, που λόγο δυσλεξίας ΔΕΠΥ ξέρω 'γω του είχα σπάσει τα όρια που δεν πιάναν οι φοβέρες γιατί δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά αυτά με τιμωρίες τον λάτρευα. Ο παππούς μου ήταν μεγάλος τζογαδόρος και όταν τον πετύχαινα σε περίεργα στέκια τον χαιρέταγα και με κέρναγε ενώ οι άλλοι της οικογένειας ας πούμε θα είχαν κρυφτεί κάτω από το τραπέζι και θα έτρεχαν να φύγουν κατουρημένοι αν και με τον τρόπο του αυτόν τους έκανε όλους τους να μην υπήρχε ποτέ περίπτωση να τους συναντήσεις σε τέτοια μέρη. Κάναμε σα κόντρες στο δρόμο εγώ με την 250αρα την μηχανή κι αυτός με το παπί το 150αρι και με κέρδιζε γιατί ήξερε όλους τους δρόμους της περιοχής στο ακριβώς. Καθόμασταν στο καφενείο μαζί και πέρναγε καμιά κολάρα καμιά κούκλα και κοιταζόμασταν και λέγαμε μαζί πω πω! Είχαμε γίνει σα φίλοι. Ήταν πάνω από 80 και φόραγε όρθιος τις κάλτσες του και τα παπούτσια του με τέλεια ισορροπία. Τυφλώθηκε στα 91 του και αυτό τον έκανε να παραιτηθεί και να πεθάνει στα 92 του στις 12 12 2011 σε γηροκομείο στην Σπάρτη όπου τον πήγαν μετά την τύφλωσή του. Η καταγωγή του λέγετε πως ήταν από την προσηλιακή Μάνη μα κανείς δεν ξέρει από που και λέγετε ότι είχε έρθει από βεντέτα ως εργάτης στα χωράφια της γιαγιάς μου κι έτσι την παντρεύτηκε την έκλεψε και της χάρισε την την ομορφιά του την λεβεντιά του και 5 όμορφα κι έξυπνα παιδιά. Στην κηδεία του έγινα ντίρλα από ούζα και δεν θυμάμαι τίποτα. Κι ούτε το επώνυμό του υπάρχει αλλού. Ήταν μάστορας στο επάγγελμα και αυτός έχει χτίσει το γεφύρι του χωριού κι έκανε και κοινοτάρχης. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου κλέψανε πρόσφατα την χρυσή ταυτότητα του χεριού που μου είχε κάνει δώρο στην γέννησή μου. Θα είχε φαίνεται κερδίσει πολλά εκείνη τη μέρα γιατί δεν έκανε σε όλους τέτοια δώρα. Με έλεγε "λούκι" γιατί λέει ήμουν ίσα με ένα λούκι από καλαμπόκι όταν γεννήθηκα που ήμουν οκταμηνήτικο δυο κιλά.  Ή μπορεί κι από το λάκι το τυχερός, δεν ξέρω... αλλά μου έχουνε πει πως από το μαιευτήριο που με είδε στην Καλαμάτα του κόλλησε και με έλεγε "λούκι" ο παππούς μου δεν με είπε Νάνσυ ή Διονυσία.  Μια μέρα, νύχτα δλδ, σε ένα ξενυχτάδικο καλτ που τον είδα, ήμουν δεν ήμουν 16, και μου έδωσε τότε με τις δραχμές ένα πεντοχίλιαρο που ήταν πολλά λεφτά τότε και μου λέει να πας να πάρεις ρολόι να γυρνάς νωρίς σπίτι. Τέτοια ωραία μαλώματα μου έκανε ο παππούς μου. Με ξεχώριζε από όλους. Μου λείπει.

      

 σε έβλεπα στο όνειρο μου. είμασταν εντελώς γιαπωνέζικα ίσα που αγγιζόμασταν ελαφρά δίπλα δίπλα. λυπήθηκα πάρα πολύ όταν ξύπνησα και είδα πως ήμουν στο κρεβάτι μου έβαλα τα κλάματα. μου είναι αδιανόητο να θες κάποιον να σε θέλει τόσο και να μην βρίσκεστε. δεν πάει το μυαλό μου τί άσχημη τρέλα μπορεί να είναι αυτή. δεν θέλω να έχεις καμιά τέτοια άσχημη τρέλα. γι' αυτό προτιμώ να σκεφτώ πως απλά δεν με σκέφτεσαι και δεν με θες και πως το ζω μόνη μου όλο αυτό από μια όμορφη τρέλα με σινιάλα από το υπερπέραν κι ηλεκτρομεταφορές από τα αστέρια κι οργόνη από άλλον χωροχρόνο και χιλιάδες συμπτώσεις. 

 

ενώ έχω δοκιμάσει τα πάντα από ουσίες -και ανθρώπους- και σε τέτοια εξωφρενική κατάσταση δεν βρέθηκα για να πεις ότι είναι από φλας μπακ δεν είναι

 όχι , με νοιάζει πολύ αν η χαρά είναι ψεύτικη. Κλαίω. Γιατί εκτροχιάζεται έτσι το μυαλό μου και κάνω την επαλήθευση και μου περισσεύουν πολλά μηδενικά. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου μίλησε το παιδικό. όχι γιατί μου είπε κάτι κακό ή ότι δεν είμαι συνηθισμένη και ψύχραιμη, απλά γιατί κατάλαβα πως η ευτυχία μου και η αυτοπεποίθησή μου ήταν από τρέλα αυτές τις μέρες. Κι όντως φάλτσαρα και δεν με ένοιαζε που φάλτσαρα ενώ έχω αυτί και ας μην έχω ας πούμε Τη φωνή με ενδιαφέρει κανονικά να είμαι τουλάχιστον σωστή στις νότες. Αν και κουρδισμένη και σωστή έχω κάνει τα πιο τρελά μου. Γι΄αυτό σου λέω δεν ξέρω. Απλά το παθαίνω αυτό και πυροδοτείτε από κείμενά σου. Φτάνω σε ένα όριο πολύ έξω από το κανονικό μου όριο κι από εδώ και πέρα πρέπει κάποιος να με προσέχει τύπου κάποιος σαμάνος που προσέχει τούς που κοινωνάνε πεγιότ αγιουβάσκα και τέτοια ωραία μα ακόμη πιο πέρα. Ενώ είμαι τελείως σόμπερ. όμως δεν έχω εδώ τώρα κάποιον και είμαι στο μεταίχμιο και στεναχωριέμαι που πατάω όλα τα φρένα μου γιατί... άμα σου πω τις ιστορίες θα καταλάβεις γιατί αν περάσω στην φιλοσοφία και τον ηλεκτρισμό φεύγω εντελώς. Ας πούμε την άλλη φορά οδηγούσα με το ένα χέρι και το ένα πόδι για να μην κάνει κύκλωμα ηλεκτρικό παράλληλης σύνδεσης το σώμα μου μια ώρα από την Καλαμάτα μέχρι το Καλό Νερο μέχρι να πέσω στην θάλασσα για να αποφορτίσω τον ηλεκτρισμό μου, με πόνους ψυχοσωματικά ξέρω γω που ένιωθα από υπερ αυξημένο ηλεκτρικό φορτίο σε όλο μου το σώμα και με σπασμούς. Λοιπόν. Σε οποιοδήποτε άλλο τυπικό πολιτισμένο κράτος θα με είχανε μαζέψει και είναι τύχη που δεν μου συνέβει κάποιο ατύχημα. Και άλλες ιστορίες με τελετουργικές "περφόρμανς" εδώ γύρω και περιπέτειες καταδίωξης επιτελείων κλοιών κτλ. Κι είναι κρίμα για πέντε τέτοια τσίρκα να μπω σε μόνιμη αγωγή και να χάσω την υπόλοιπη υγεία μου το σώμα μου και το ταπεραμέντο μου και την κατα τα άλλα ωραία μου τρέλα. Επειδή διαβάζω κάτι κείμενα και βαράω χαϊλίκια και μετά επαληθεύω μαθηματικά πως δεν έρχεται από εσένα και ψάχνω να βρω από που μου έρχεται και ποιος σε χρησιμοποιεί εναντίον μου και φτάνω να φοράω Ιερατικό άμφιο να μιλάω με τους Ατλάντιους τον Ερμή τους ταπεινούς να σβήνω Ήλιους να αντιστρέφω αστερισμούς να στρατεύω τα αγρίμια να προκαλώ φαινόμενα να έχω θερμική όραση να μπαίνω σε άλλες διαστάσεις να βγαίνω στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο και την Αποκάλυψη. Αλλά αν όντως έρχεται από εσένα κι εσύ μου το αρνείσαι έτσι μαθηματικά τόσον καιρό τι θα γίνει; Ίσως κάτι πιο νορμάλ; Δεν ξέρω. Πάντως μέχρι στιγμής μπορώ και το κλείνω με κλάματα και στα πολύ δυνατά του με λεκάνες με νερά και βουτιά στη θάλασσα γιατί πιστεύω πως έχει να κάνει με ηλεκτρικό φορτίο, ηλεκτρομαγνητικό δλδ.  Αυτά αγάπη μου. Να προσέχεις να πάει καλά η θεραπεία σου και το έργο σου πάντα το θαυμάζω και το λαχταράω. Μπορώ και μεταφέρομαι ιδανικά και τέλεια μέσα από τις κυριολεξίες σου και αυτό είναι ποίηση. Αλλά δεν ξέρω αν το κάνεις εσύ ή αν το κάνω εγώ ή αν γίνεται μαζί. Μαζί θα ήθελα, το μαζί θα ήθελα. Και δεν μπορεί να είναι χειρότερο κι εντονότερο από την αποκάλυψη και τον 4ο παγκόσμιο. ή μπορεί λες; κοίτα να δεις που είναι το ίδιο .. να χαρούμε όμως πραγματικά και λίγο. Να πατάω τουλάχιστον μαθηματικά να μην ψάχνομαι να ξέρω τι συμβαίνει. Δεν το τραβάω. Το είδα που βγαίνει. Εδώ θα μείνω και στο μηδέν. 

 

   

         

 

Δεν με νοιάζει πια αν η χαρά είναι ψεύτικη

Illusion

κι ίσως τόσα χρόνια

Να αναζητώ ποια είναι η αλήθεια

για να μπορώ να της ξεφεύγω

Τελικά

Όπως κάνω και με τον κόσμο

Που είναι κι αυτός κάτι για να λαχταράς

περισσότερο την ώρα που θα βρεθώ

λίγο πιο πέρα

στο illusion

το ανάμεσα του εκείνου κι εμένα

 

Ευτυχώς νυχτώνει

και δεν βλέπω να γράψω

Κι αρχίζω να διαβάζω

τον ουρανό.

Ήταν το άλλο

Μέχρι που αγγιχτήκαμε

Μετά δεν ξεχωρίζω τι είναι τι

Τι μας συμβαίνει

Έτσι μπαίνεις στο πεδίο της άγνοιας

Σε αυτό δηλαδή που είναι το μόνο

που πραγματικά μπορείς να γνωρίζεις

Κάτι σα να με τρύπησε και χύθηκε

όλη η ημιμάθεια έξω

την άδειασα και την άδειασε

κι ενώθηκε κι έγινε

η γνώση του κόσμου

Αυτή η στιγμή που είναι ίδια για όλους

και ίδια κάθε φορά

κι αν την ξέρεις κάθε φορά

μπορείς να βρεις τι είναι ο χρόνος κάθε φορά

γιατί αυτός είναι ο μόνος που αλλάζει

ο χρόνος ως εποχή. Εσύ.

Όντας το μέτρο σταθερό πάντα

…κάτι τέτοια σκέφτομαι όταν λείπει

Κι αδυνατώ

Να φτάσω στην μοναδική γνώση

Που είναι η άγνοια.  

 

Πας και μένεις

 

Περπατησιές στης άμμου τα βρεγμένα

Ευφρόσυνο πέρασμα

Κι ο αγέρας που σε χαϊδεύει

Τα καλοκαιρινά πνεύματα

 

Πας και μένεις

Σαν κύμα σηκώνεσαι

γυρίζεις σπας και σαρώνεις

Πηγαίνεις πηγαίνεις

 

Όριο φωτός

στου σκοταδιού την έκταση

Αλήθεια, ότι στο ανάμεσα

σκέψης και αίσθησης

 

Πηγαίνεις πηγαίνεις

Σαν κύμα σηκώνεσαι

Γυρίζεις σπας και σαρώνεις

Πας και μένεις.

 

εντάξει το αναχέτισα

 Πειραγμένη φωτογραφία σε ιατρικό ανακοινωθέν. Μπήκα σε επεισόδιο. Μου μιλάει πάλι το παιδικό από το γιουτουμπ. Προσπαθώ να βγω. Όλα καλά ακούγονται αλλά δεν ξέρω τί γίνεται και τί είναι. Το παιδικό μου μιλούσε πριν λίγο. Έχω αναστατωθεί πάρα πολύ. 

 

Ότι θέλω βλέπω ε, να ρωτήσω .. λίγο αν επιτρέπεται

 Δεν το πιστεύω! Παρακολουθείς τον καιρό; Και ξέρεις και την περιοχή τέλεια! Γιατί πέρασαν μπόρες τις προηγούμενες μέρες έβρεξε κανονικά και σήμερα έρχεται φάτσα ο αέρας. Άνοιξα το ράδιο και πιάνει καθαρά μόνο Ιταλία, δεν μπορώ να σταυρώσω ούτε ένα λαϊκό. Αφού ακόμη και τα κρατικά κανάλια παίζουν με παράσιτα.    

Χύθηκα όπως το διάβαζα. Ο εγκέφαλός μου φτιάχνει περίεργα πράγματα αλλά στο συγκεκριμένο όσες φορές να το διαβάσω το ίδιο βλέπω. 69 χιλιάδες δισεκατομμύρια φορές συν συν...  Το ίδιο μαζί βλέπω.

 

χρόνια πολλά! χτυπάν οι καμπάνες

 Τελικά είχα μάτι χθες. Κάποιος φαίνεται με μάτιασε στον εσπερινό της Αγ.Κυριακής. Ήταν πανέμορφα όλα σε σκεφτόμουν ένιωθα υπέροχα και φορούσα κι ωραίο πουκάμισο. Καθόμουν σε μια ξαπλώστρα που είχα τραβήξει μες στην μέση στην παραλία όταν κατέβηκε η εικόνα στο λιμάνι, στήνουν φώτα και μικροφωνική στο πάρκινγκ στο παλιό τελωνείο. Ότι είχε πέσει ο ήλιος και ήταν σαν ταινία του Τσιώλη που λες κι εσύ. Πήγαινε μπροστά η φιλαρμονική με την καλοκαιρινή της την στολή, άσπρο μπλε κόκκινο πορτοκαλί, και την είχε βάλει κλασικά τριάδες πρώτα τα κλαρίνα μετά τα σαξόφωνα μετά οι κορνέτες και οι τρομπέτες κι ερχόντουσαν πίσω τα κόρνα οι τούμπες και τα τύμπανα με την κάσα. Κι από πίσω η εικόνα με τα παπαδάκια τους παπάδες και τον κόσμο με κεριά, ουρά καμιά εκατοστή μέτρα, μες το λυκαυγές. Περνούσανε στα αριστερά μου και μπροστά είχα την θάλασσα με όλα αυτά τα χρώματα που επέμεναν από το ηλιοβασίλεμα. Ήταν κι η Νέδα πανέμορφη ξυπόλυτη με τα μαλλιά της φιδωτά από την θάλασσα και φορούσε ένα ωραίο ολόσωμο ζιπκιλοτ την έκανα χάζι που είχε ανέβει με κάτι φίλους στην κεφάλη της κουστωδίας. Έπαιζε η μπάντα χαρούμενα, χτυπούσαν οι καμπάνες, ήταν πολύ όμορφα πραγματικά. Κοιτούσα τα πρώτα άστρα την θάλασσα την γιορτή που μύριζε γλυκό λιβάνι. Ε κάποιος από τον κόσμο θα με μάτιασε που ήμουν με ωραίο πουκάμισο μες στην μέση στην παραλία και με έπιασε αργά το κεφάλι μου, αυτό μάλλον. Μόλις ξάπλωσα ξεματιαζόμουν μια ώρα τρέχαν τα μάτια μου προσευχόμουν. Και ξανά μαλακιζόμουν μέχρι που τα κατάφερα και ηρέμισα και ξύπνησα καλά σήμερα ευτυχώς. Αλλά πάρε εσύ και πες μου ..

 

              

πάρε και πες μου που να 'ρθω ή πάτα φρένο, με πονάει το κεφάλι μου

 

 

 Υδροπλάνο μου, σ' αγαπώ. Να κάνεις τα πράγματα που σε ξεκουράζουν φως μου, αυτά είναι και τα πιο ωραία, γενικά, τα καλύτερα είναι αυτά που μας ξεκουράζουν και μας ηρεμούν και είναι σα να λύνουν τους κόμπους μας. Σ' αγαπώ φως μου. Αυτή με την κόκκινη ρόμπα θέλω να μου την γνωρίσεις .. πολύ την συμπάθησα.

Με κάνεις και χαμογελώ και κοιτάω τον ουρανό και νιώθω. Σ' ευχαριστώ. Θέλω να πηγαίνει καλά το χεράκι σου. Ακούω τραγούδια και σε σκέφτομαι αλλά πρέπει να κατέβω στην πόλη να κάνω και καμιά δουλειά κι εδώ. Με λιώνεις και χαζεύω. Αλλά είναι πολύ όμορφα. Τί δλδ πρέπει να χωρίζουμε ή να φτάνω να μην αντέχω για να κάνω και καμιά δουλειά πέρα από τα βασικά. Πως θα γίνει να το ρυθμίσουμε κάπως καλύτερα αυτό; Στις φρίκες πάω γκανιάν και τώρα που νιώθω τόσο όμορφα κοιτάω τον ουρανό και το ταβάνι και σε βλέπω πολύ όμορφα. Το ξέρω όμως πως έτσι πρέπει να είναι η ζωή, να κάνουμε τα βασικά και μετά ότι μας αρέσει. Οι βλάκες τρέχουν και όλο δουλεύουν. Αλλά θέλω να είμαστε μαζί και να είναι έτσι η ζωή. Ναι, μπορεί και έτσι. Αφού, να ας πούμε εχθές ούτε κάπνισα πολύ ούτε καν όλο το κακάο μου δεν ήπια και χάζευα και δεν ήθελα τίποτα. Κάτι φορές με φυτιλιάζεις και κατεβάζω τον Βόσπορο. Ενώ όταν είμαστε καλά και πάμε βόλτα με υδροπλάνο γίνομαι εντελώς αντικαταναλωτική. Και συμφέρω. Και νιώθω και δεν σκέφτομαι. Η σκέψη καίει πάρα πολλές θερμίδες. Κατάλαβες. Και το φυτίλιασμα τρώει σε μια νύχτα όλη την αποθήκη. Είναι πολύ βαθύ και πολιτικό το θέμα.

  

    

 

ξανά πιο πολύ

 

Η στάση ζωής δυτικό παράθυρο άβυσσος είναι η πιο ψυχεδελική. Αλλά το λούκι ο νεροχύτης κι η πίτσα είναι το πιο ευαίσθητο ψυχικά πανοραμικό πώς να το πω. Βέβαια τα κενά της αναρρωτικής είναι όλη η αγάπη και η παραίσθηση και το πιο ενδιαφέρον για την έρευνα και την επιστήμη.

Αγάπη μου, τα γυρίσματά σου οι αλλαγές σου με συνεπαίρνουν. Είσαι ασταμάτητη και φαίνεται ότι έχεις χρόνια στα ντεκς και φυσικό ταλέντο. Πως η ποιότητα και η διάρκεια σε χαρακτηρίζουν. Πως είναι ανοιχτό το τρίτο σου μάτι και τα βλέπεις όλα αυτά και τα ζεις! Και που ξεφεύγεις και γελάς μ΄αρέσει και που συνέρχεσαι πιο πολύ.

Έλιωσα, καμιά φορά σε βρίζω πως δεν το έχεις αλλά έρχονται κάτι τέτοιες αναγνώσεις και νιώθω γυναίκα κι αφήνομαι όσο δεν μου έτυχε ποτέ. Και ύστερα θέλω κι εγώ την στολή του ναύτη. Τα κενά της αναρρωτικής, την πίτσα στο λούκι και το δυτικό παράθυρο άβυσσος , τις βρύσες  την τρέλα το λιώσιμο τον Έλιοτ. Τις Τετάρτες τις Παρασκευές, μισή μέρα το πολύ να κρατάνε. Τα φιλιά τα γέλια τα νησιά.

Με έπιασε το στομάχι μου πάλι ψυχή κεφάλι πάνω κάτω. Είσαι ο Έρωτας προσωποποιημένος. Ποιος να σε διαβάσει έτσι και να μην λαβωθεί. Είναι πολλοί; Είναι πολύ. Είναι ξανά πιο πολύ.   Κι έχω μείνει πίσω ..

 Αγάπη μου, σε ευχαριστώ! Με βοήθησε πολύ το κείμενό σου, τώρα που έχω περίοδο χρειαζόμουν αυτές τις κολπικές συσπάσεις .. 

Τα μάτια είπανε, τρέχω μη με πιάσεις. Σωστά! Τι χαζή που είμαι! ήσουν ζαλισμένη κι ήμουν τόσο κοντά μα ζαλίστηκα χειρότερα από εσένα κι έπεσα στον γκρεμό κι απέκτησα ρωγμή στο κρανίο μου έχω δυο πόντους ρήγμα στο δόξα πατρί στον έξω φλοιό από το βλέμμα σου πως να μην φοβάμαι .. και με τόσα μεταφυσικά που έχουν γίνει χώρια τα επεισόδια

 τα χρεώνεις όλα στον φόβο δλδ στην ανασφάλεια δλδ στην ζήλεια. βάλε μας ένα δακτυλίδι να κόψουμε και το φλερτ. το φλερτ είναι υγεία όμως. για προκλητικές φωτογραφίσεις δεν λέει τίποτα το συμβόλαιο; για διακοπές με φίλους κτλ; να γυρίσουμε στον μεσαίωνα. εδώ έχουμε καταστραφεί και μας πειράζει που δεχόμαστε λίγο το φλερτ και πάμε διακοπές και βγάζουμε και φωτογραφίες για να πούμε τί, τί λένε αυτές οι φωτογραφίες; 

Σήμερα βρήκα ένα ψόφιο χελωνάκι, κάτι του είχε φάει το κεφάλι. 

Βρίσκομαι εδώ στην ερημιά για δυο λόγους, για εσένα και για εμένα. Αυτή τη φορά να έρθεις χωρίς φόβο. (Και το πάθος; Το πάθος πάει παρέα με τον φόβο όμως, έτσι δεν είναι;) Να έρθεις, να είμαι με καναν παίδαρο και να σου έχω πει κιόλας μην έρθεις αν δεν με βλέπεις φιλικά, από την αρχή μέχρι το τέλος, την ίδια μαλακία. Να έρθεις όμως εσύ να φύγουμε μαζί και τέτοια. Καταλάβατε, το κείμενο ήταν μοντάζ και λείπουν αυτά που απαντούν στο καλά τέτοιοι ωραίοι άνθρωποι ερωτικοί κι ερωτευμένοι και είναι μόνοι και φοβισμένοι κι έχουν καταστραφεί ερωτικά και κλωτσάνε πέντε ευκαιρίες την ημέρα κάθε μέρα. Γιατί προσπαθήσανε να το παλέψουνε λίγο να μην πέσουν μέσα στην φωτιά .. όπως τα λέει ο Μάλαμας, "την τέταρτη να θυμηθώ να σβήσω την φωτιά" . 

ΚΑΛΕ ΚΟΥΚΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ..

Ας το μονταζ

Τα μάτια τι λένε;

τί είπαν τα μάτια;

θα σε γαμήσω και θα φύγω είπανε;

κατάλαβα καλά;

δις! τρις ..

θυμάμαι καλά;

καλά θυμάμαι

ΕΙΠΑΝΕ ΤΡΑΧΑ ΠΙΑΣΕ ΜΕ

ελ καταστρόφ

 

Δία ΔΙΑ με είπανε εμένα!

και τον έχω ανάδρομο στον Σκορπιόοοο

κι εσύ στον Τράγο ορθό

και το σώμα μου το έχω στον Λέοντα

κι εσύ στον Τράγο!

(Σωματικά δλδ εγώ πρέπει να κυνηγάω, μα πως, στα κατσάβραχα και στις γκρεμίλες; Θεέ μου! με πάει για σκότωμα .. ή θάνατο από πείνα .. φακ) 

κι εκεί που έχω τους ζυγούς έχεις τους ταύρους και τα κριάρια

κατάλαβες, είσαι καταδικασμένος να μου οργώνεις και μια μέρα που θα συναντηθούν τα σώματά μας θα σε κάνω μεζεδάκι αλλιώς θα την βγάζεις σε τίποτα κατσάβραχα στις γκρεμίλες (κι εγώ θα πεθαίνω της πείνας γιατί σε έχω ερωτευτεί αληθινά και πραγματικά). Σου το λένε τα άστρα, μην τα βάλεις μαζί μου. Αλλά μην τα ακούς, έλα, ΕΛΑ .. με φόβο και πάθος ΝΑΙ, τί άλλο έχουμε να χάσουμε!

Μαζί θα είμαστε πάντα στον Πλούτωνα , να οργώνουμε τις ψυχές.

     

  

εμένα; &^%$##@%%^&# τι πάω και θυμάμαι .. λες και σου είπα κάτι κακό

.. βάζω ξύδι για να μην με τρώνε τα κουνούπια κι εκείνα εκεί... φαίνεται οι σκέψεις μου μου γλυκαίνουν το αίμα.

Αλλά οι στίχοι μου απόψε είναι σκληροί

   

    Είναι τα όνειρα (τα οράματα) 

    κηδείες με ξένα κόλλυβα

    των τότε των πεταμένων

    των τώρα των πεθαμένων 

.. και άντε βρες πως να κλείνει ωραία αυτό το ποίημα 

.. σε ποιον μιλάς έτσι γλυκά; ποιος είναι ο εσένα; 

 

Προσοχή σήμερα πάρα πολύ παρακαλώ

 πολύ προσοχή πολύ σήμερα

τρις και μισή εδώ πήρε φωτιά το τηγάνι και το έβγαλα έξω φλεγόμενο

τέσσερις και μισή έπεσε και έσπασε ο καθρέφτης του μπάνιου.

να σκέφτεσαι καλά για το χέρι σου ότι και να σου λένε ακόμη και οι γιατροί. θα κάνεις πάλι πολλά πράγματα. όταν έσπασα την μέση μου σκεφτόμουν ότι πάει τελείωσε η μέση μου και τέτοια, δεν είναι έτσι όμως. αν έχεις θέληση τελικά θα βρεις τρόπο και θα κάνεις περισσότερα από τον μέσο άνθρωπο γιατί βλέπεις υγειές και σέρνονται και ανθρώπους με προβλήματα και αλωνίζουν και κυλάνε τα βουνά. όταν θέλεις βρίσκεται ο τρόπος. και υπάρχει και ο Στέλιος που σε τένοντες και μυες κάνει θαύματα. όταν έρθει αυτή η ώρα να πας να τον δεις. εγώ πάντως για τέτοια θέματα από εδώ και πέρα μόνο Στέλιο που φτιάχνει και κομμένους και καμένους φτιάχνει. Να έχεις θέληση μόνο να θες το χέρι σου πίσω και θα το πάρεις.  

 

εις υγείαν της αγάπης μου

 

 αδιαθέτησα .. πέρασε ένα φεγγάρι. 

είχα αδιαθετήσει την μεθεπομένη του γάμου, την ημέρα που έμαθα για το ατύχημα.   

 

προειδοποίηση για μέτριο κύμα καύσωνα

 

ΠΟΥΣΤΡΑΤΕ

ΑΡΧΥΤΗ 

ΘΕΟΜΟΥΝΟ

 ΠΑΝΚΑΥΛΕ

Να σε κάνω εγώ εσένα λεφτά για βιβλία;

Να δω τα δοντάκια σου;

Μιλάς και γίνομαι μπαρούτι

.. εσύ αγάπη μου βράζεις;

 σήμερα το πρωί καθάρισα το δυτικό λιθόστρωτο που ήταν εδώ και ενάμιση χρόνο λογγωμένο και έδινε μια εικόνα εγκατάλειψης όπως και πολλά άλλα εδώ γύρω με την περιπέτεια του χεριού μου. έβγαλα τα χόρτα με το γράβαλο και την αξίνα και το σκούπισα και φάνηκαν οι πέτρες και φώτισε ο τόπος ομόρφυνε πάρα πολύ. Το μεσημέρι με πήρε η φίλη μου η Ιουλία τηλέφωνο και μου είπε πως παραιτήθηκε από την γριά που φύλαγε κι ήταν εσώκλειστη από το '24 και πέταξα από την χαρά μου! Μετά σου λένε να μην πιστεύεις στο φενγκ σουι. Το δυτικό μέρος του σπιτιού είναι η κοινωνική ζωή και να μόλις το φρόντισα λίγο αμέσως λειτούργησε! Η Ιουλία είναι η μόνη φίλη που έχω εδώ, κανονική φίλη έμπιστη και πιστή που μου έχει σταθεί και της έχω σταθεί και δεν έχω κρατήσει κανέναν άλλο φίλο εδώ μπορεί να μιλάω με πολύ κόσμο έξω αλλά φίλους στενούς δεν έχω κι είναι μεγάλη χαρά που θα έχω πάλι κάποιον να κάνουμε πράγματα. Καθάρισα και λίγο στον βοριά που είναι τα ταξίδια και βοριοανατολικά που είναι ο μεγάλος εραστής, για να δούμε .. ευτυχώς που πιστεύω το φενγκ σούι και καθαρίζω κι έξω καμιά φορά και αφήνω μέσα χώρο στο σπίτι και σκουπίζω και καμιά φορά να ρέει η ενέργεια. Δουλεύω ακόμη στο βορινό δωμάτιο, έχει πολύ δουλειά γιατί είχε ζημιές από το ταβάνι μέχρι το πάτωμα θέλει πάλι τρίψιμο και βάψιμο και πολλά στοκαρίσματα και έκοψα το δάκτυλό μου πριν λίγες μέρες και έμεινα λίγο πίσω. Στο ανατολικό δωμάτιο θα πέσει η περισσότερη δουλειά γιατί ήταν της μικρής και έχει ζωγραφίσει με μαρκαδόρο δυο τοίχους όταν την έβαζα τιμωρία στο δωμάτιο της έκανε καταστροφές ξήλωνε μέχρι και τις γάζες που είχα βάλει ανάμεσα στα πατερά για να πετύχω ομοιομορφία στην ένωση του τοίχου με τα κυπαρίσσια που είναι ακανόνιστα ξύλα και έχει ζημιές τέτοιες μέχρι και στο ταβάνι μιλάμε η μικρή μέσα και τα κουτάβια έξω, θέλει πολύ δουλειά να το συνεφέρω οι φανέλες μου ζυγίζουν ένα κιλό παραπάνω από τον ιδρώτα. κοιμάμαι ας πούμε και την ακούω να καρφώνει και όταν σηκώνομαι βλέπω πχ έναν πίνακα καρφωμένο με ατσαλόπροκα ένα μέτρο από το έδαφος ύψος κάτι άκυρα και με τι δύναμη αυτό το παιδί που θέλει μπράτσα να βάλεις ατσαλόπροκα. Σπασμένα πλακάκια κτλ, η μικρή είναι ο δαίμονας της Τανζανίας αλλά ξυπνάω κάτι φορές και μου έχει δίπλα μου βάζο με λουλούδια ή έχει πάρει μόνη της το χαλί έξω και το πλένει, από τα καλύτερα μέχρι τα χειρότερα δλδ και κάτι ώρες μιλάει σα βόθρος και κάτι ώρες τραγουδάει τόσο γλυκά. Και θέλει και τα ζώα της μέσα στο σπίτι. Κι ο Ηρακλής μου φωνάζει πολύ τελευταία δεν μπορώ να του μιλήσω, έχω γίνει "της καρπαζιάς" εδώ μέσα. 

Για το δικό μας θέμα .. τι να πω. Και τι να κάνω. Δεν λειτουργώ καλά σου λέω με κανέναν δεν μπορώ να χαρώ. Κι έχω περάσει το όριο της διεκδίκησης και βαδίζω στην περιοχή της καταδίκης και της ψόφιας και της τάχαμου αντίδρασης. 

γράφω ..

Για να δω τα μάτια σου βρεγμένα και φωτισμένα

.. ένα κατεβατό μαλακίες σμιλεμένες με όλα τα ποιητικά εργαλεία 

λέξεις κοινές πρόστυχες που λέει κι ο ποιητής κι εγώ δεν είμαι 70, να ήμουν 70 να έλεγα πως την βρίσκω μα βράζω ακόμη και δεν μπορώ να την βρω ακόμη πες κι ότι καταφέρω να σε φωτίσω και να σε βρέξω τί να το κάνω αν δεν είμαι εκεί να το δω και να το χαρώ. Ανιδιοτελώς .. πάμε καλά, ποιος τα κάνει αυτά; Υπάρχει ανιδιοτέλεια στον έρωτα; Τί είναι αυτό; Το αντίθετο του νάρκισσου ας πούμε; Θέλει δυο το έργο και στα ίσα, δεν παίζεται αλλιώς. Άκου ανιδιοτέλεια στον έρωτα! πως είναι αυτό; πως γίνεται αυτό;

 

 

            

 

καλύτερα μαζί σου και τρελός

 

Όταν λοιπόν υπάρχουν αντικρουόμενες ψυχοποθολογίες που η μια τρέφει την άλλη είναι άστα να πάνε. Κι όσο το τραβάει ο καθένας ατομικά στην καλύτερη περίπτωση απλά θα επιβιώνουμε με πολύ κόπο κι ο καθένας μόνος  του. Εγώ θα σκέφτομαι πως όλα αυτά είναι του μυαλού μου και πως είμαι μόνη μου πιστεύοντας ότι έτσι ελέγχω ένα επεισόδιο και με τοποθετώ στις πραγματικές μου διαστάσεις τις σύμφωνες με τα λογικά δεδομένα τέλος πάντων. Κι εσύ θα σκέφτεσαι πως είσαι μόνη σου για να ελέγχεις έτσι το δικό σου μυαλό να βρίσκεται σε διαστάσεις που δεν δικαιολογούν κρίσεις ανασφάλειας κτλ. Αν είναι έτσι τα πράγματα πιθανολογώ δλδ πως κάτι τέτοιο συμβαίνει φίφτι φίφτι με το να είναι εντελώς δικό μου το αίσθημα ως ψυχοπαθολογικό σύμπτωμα. Με τα ποσοστά των πιθανοτήτων να παίζουν και να παλατζάρουν μέσα μου συνεχώς και να προσπαθώ να ισορροπώ και να επιβιώνω κάπως νορμάλ κάθε μέρα κάθε ώρα κάθε λεπτό και κάθε δευτερόλεπτο μέχρι τον ύπνο και την μάχη της επόμενης και της κάθε μέρας στον βασικότερο και τον κεντρικότερο τομέα της ζωής που επηρεάζει όλη την ενέργεια του ανθρώπου και τα πάντα του και των γύρω του φυσικά. Ενώ θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο μέσω της επικοινωνίας και της ειλικρίνειας. Έτσι θα γινόταν τουλάχιστον εάν υπήρχε αγάπη και πίστη στην αγάπη τουλάχιστον. Να μπορούσε ο ένας να επαναλάβει στον άλλον όσες φορές του χρειάζεται το τι συμβαίνει πραγματικά και να φρενάρει το μυαλό του άλλου. Αν υπήρχε αγάπη και πίστη στην αγάπη αυτό θα γινόταν. Όμως δεν γίνεται και γι΄αυτό δεν μπορούμε να μιλάμε για αγάπη. Είναι ο καθένας μόνος του, δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα στο κύριο και κεντρικό επίπεδο που είναι αυτό το οποίο βασίζει όλη την ισορροπία. Σε αυτό ήθελα να σε έβλεπα και το έχω προσπαθήσει πολύ με αρνητικό ή μηδενικό όμως αποτέλεσμα, πράγμα που όξινε τα επεισόδια μου. 

        

 

Είμαι εντάξει με το ΑΙ. Έχει καλύτερο σκεπτικό από το 90% και παραπάνω των ανθρώπων και πόσοι έχουν ιδία άποψη δλδ είναι ελάχιστοι αυτοί που έχουν πραγματικά προσωπικότητα και από το να τρως το φυτευτό σκεπτικό του κάθε ένα καλύτερα να τρως του ΑΙ. Το πρόβλημα είναι η συχνότητα και ότι χάνεται η προσωπικότητα και προωθείται η ατομικότητα. Αν μπορεί να προστατευτεί κάπως το πρόσωπο και η ιδιοφυία είναι εντάξει. Ούτε με τα φάρμακα έχω πρόβλημα. Αν δεν υπήρχαν τα φάρμακα δεν θα ζούσε τώρα ο πατέρας μου ο Φερνάντο και τόσοι άλλοι που αγαπώ. Απλά λέω πως αυτά που παλεύονται αλλιώς καλύτερα είναι να τα παλεύεις αλλιώς να έχεις υπομονή και θέληση και να προσπαθήσεις έστω πριν οδηγηθείς στην φαρμακοβιομηχανία κτλ. Και με τις πλαστικές δεν έχω θέμα. Μαγκιά του όποιος βρίσκει καλούς γιατρούς και γουστάρει να φτιάχνει και τις ατέλειές του ακόμα. Αν είναι πιο χαρούμενος ο άλλος με αυτό το αποτέλεσμα είμαι μαζί του. Εγώ και cyborg θα γίνω αν έχω την δυνατότητα και δω ότι το σώμα μου τα έχει φάει τα ψωμιά του. Αρκεί να μην χάσω την φυσική συχνότητα γιατί μ’ αρέσει η μαγία και πιστεύω ότι γίνεται μέσα από αυτή την συχνότητα κι έχει να κάνει με τον ηλεκτρισμό του εγκεφάλου. Δλδ μπορεί να άλλαζα πράγματα στο σώμα αλλά δεν θα ήθελα να αλλάξω το μυαλό μου ακόμη κι αν μου λένε πως μπορεί να γίνει καλύτερο. Και με τα ψυχοφάρμακα δλδ και με αυτά προτιμώ να υποφέρω στα κάτω γιατί μ’ αρέσουν οι μανίες μου ακόμη και το καταδιωκτικό μου το αντέχω γιατί πάει πακέτο με την αίσθηση μεγαλείου που την γουστάρω και δεν θέλω να τα πειράξω και μου λείπουν και θα ήθελα να είχα χρόνο βοήθεια και συνθήκες να τους αφεθώ ένα φεγγάρι τώρα που τα γνωρίζω και τα διαχειρίζομαι.

Εσύ για να μην έχεις μπει ακόμη χειρουργείο σημαίνει πως είσαι κάπως καλά και σώθηκε το χέρι σου. Αν είναι το δεξί αυτό που είδα και το αριστερό είναι αυτό με τις δεκάδες γάζες και επιδέσμους που λες. Έχει σωθεί και θα έχεις χέρι πάλι με υπομονή. Δεν ξέρω, δεν έχω καταλάβει, αλλιώς φαίνεται κι αλλιώς τα λες. Κι αν είναι το αριστερό αυτό με τον επιδεσμούλη στον καρπό είσαι για σκότωμα. Αν είναι άλλο το άλλο πάλι δεν καταλαβαίνω με πιο σκεπτικό δημιουργείς αυτό το μπέρδεμα και αυτήν την σύγχυση. Δεν καταλαβαίνεις πως υπάρχουν άνθρωποι που αγωνιούνε; Δεν σε νοιάζει η αγωνία μου; Να μην ξέρω για τι να προσευχηθώ να γελάει ο θεός μαζί μου πάλι. Τέλος πάντων το φιλοσόφησα, ότι και να είναι μπορείς να γίνει καλύτερα από πριν. Θα ήθελα όμως να γνωρίζω ακριβώς την κατάσταση σου να φερθώ κι ανάλογα. Είναι σα να αφήνεις τον άλλο να βγαίνει με σαγιονάρες και μαγιό στην Ανταρκτική ή να πηγαίνει με τις φόρμες σε δεξίωση ξέρω γω και με τα καλά του για ύπνο. Να πάρω ξέρω γω την κουτάλα που μαγειρεύω να πάω να μαζέψω ελιές και εξοπλισμό αναρρίχησης για να βγω βόλτα στο λιβάδι, να πάρω την καραμπίνα για να πάω να παίξω με τα παιδιά. Να πάω στην κηδεία να λέω χρόνια πολλά και στον γάμο να λέω και του χρόνου γιατί να μην ξέρω που βρίσκομαι και τι κάνω. Καλά χέσε με εμένα. Εντάξει, δικαιολογήσαι αν είναι έτσι όπως τα λες αλλά αν είναι έτσι όπως τα δείχνεις είσαι για σκότωμα. Καλύτερα βέβαια να είσαι για σκότωμα στην προκειμένη. Αλλά πάλι δεν ξέρω, νομίζω πως το μυαλό και η ψυχή είναι σημαντικότερα από ένα χέρι, ας μην μπορείς να χτενιστείς καλά ας μην μπορείς να κουμπωθείς ας μην μπορείς να πλυθείς σωστά να φτιάξεις να φας, να κάνεις πράγματα βασικά ναι, έζησα κάποιους μήνες με χαλασμένο χέρι και ξέρω, είναι σπαστικό. Να μην μπορείς ούτε να γράψεις ούτε μαλακία να τραβήξεις.

Αχ, ζυμαράκια χλαπάτσες και πλαστελίνη, των παιδιών η χαρά

και για μας που έχουμε μείνει στα δύο το πιο ωραίο είν’ τα φιλιά

 

Δάφνη δεν έβαλα στον κιμά κι είναι με το κρεμμύδι

και τις ντομάτες τα μακαρόνια πιο γλυκά πιο γλυκά

 

…ε κάτι τέτοια γράφω τώρα …δεν είναι να τα παρουσιάσω… άσε καλύτερα να λέω κανα τραγουδάκι…    

 

Κι έχει ένα φεγγάρι ! … έβγαινε από το βουνό και όπως οδηγούσα στραβώθηκα, του έπαιξα τα φώτα να τα χαμηλώσει.  Αλήθεια μου συνέβει κι αυτό.