Από εκείνο το πλοίο της θάλασσας λοιπόν σώθηκε μόνο ο καπετάνιος. Όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι βυθίστηκαν στα μαύρα σκοτάδια. Ο καπετάνιος λοιπόν που φρόντισε να κλειδώσει να εξαφανίσει στοιχεία και να πηδήξει πρώτος και να σώσει μόνο τα υπάρχοντά του ώστε σήμερα να βλέπει το φως του Ήλιου μόνο αυτός και τα δικά του πράγματα σίγουρα δεν είναι ένας καλός κι ευσυνείδητος καπετάνιος. Η θέση του φέρει ευθύνες για την τύχη του πλοίου του, των ανθρώπων και των πραγμάτων που ταξίδευαν κι εργάζονταν εκεί με την άδειά του. Δεν ενημερώθηκαν δεν προειδοποιήθηκαν ούτε καν να μαζέψουν τα πράγματά τους.  Ύστερα λέει πως αυτά τα πράγματα του δεν είναι από εκείνο το πλοίο αλλά του τα έδωσαν κάποιοι άλλοι ότι τα έφτιαξε με κάποιους άλλους τέλος πάντων, δηλώνει έτσι και καταλαβαίνουμε δλδ το γιατί δεν τον παίρνει να αναφερθεί στην αλήθεια. Με αυτό το πλοίο όμως ταξίδευε και τεράστιο πνευματικό μου σώμα. Πως λοιπόν να νιώθει ένας άνθρωπος που αντικρίζει να φιγουράρουν στις βιτρίνες του καπετάνιου το πνευματικό σώμα , το οποίο και δηλώνει πως είναι από αλλού, όταν ξέρει πως από υπαιτιότητα του καπετάνιου βεβαίως  το δικό του πνευματικό σώμα είναι χαμένο και δεν δύναται να το ξαναδεί και να το ξαναγγίξει. Είναι διπλός και τριπλός ο πόνος και δεν μπορεί κανένα παραμύθιασμα πλέον να τον κάνει γλυκό.  Είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που λυπάμαι όσους με αδικούν διότι είναι διαπιστωμένο πως συνήθως το πληρώνουν στο δεκαπλάσιο με έναν θα έλεγα μεταφυσικό τρόπο. Δεν χρειάζεται να κάνω εγώ τίποτε. Μόνο η αγάπη μπορεί και σώζει τις ψυχές. Δεν έχουν σχέση οι σύγχρονοι νόμοι της κοινωνίας μας. Η αγάπη για το όμορφο το δίκαιο και το αγαθό, που αναβλύζει από τις καρδιές μας και ξεδιψά τον διψασμένον, αυτή μόνο. 

Λοιπόν, το πνευματικό μου σώμα σίγουρα δεν ήθελα να καταποντιστεί για πάντα στα σκοτάδια και στον κρύο πάτο της θάλασσας. Εμπιστεύτηκα αυτόν τον άνθρωπο κι αυτό το πλοίο κακός κάκιστα όπως αποδεικνύεται. Ύστερα δέχτηκα κι αυτήν την εξωφρενική κατηγορία για σεξουαλική παρενόχληση κι όλα αυτά τα θολά τα είδα για αρκετό καιρό ως μια Θεία δοκιμασία. Για να δώσω χρόνο στην συγνώμη σε μια επανορθωτική κίνηση και να ερευνήσω κάτι που μπορεί να μην έβλεπα.