Τα θυμήθηκα τα κουταλάκια, είμασταν μαζί, είναι παρμένα από τις στιχομυθίες μας. Δεν ξέρω γιατί με βασανίζεις έτσι. Δεν μπορώ μακριά σου αν με θες κοντά σου. Αν με θες κοντά σου δεν μπορώ μακριά σου. Δεν ξέρω τί μπορεί να σημαίνει αυτό με τα βιβλία που έφτιαξες από τις στιγμές μας. Γιατί ασχολείσαι έτσι όπως ασχολείσαι, να τα χωρίζεις, να τα χαρίζεις αλλού, να πονάω, να τρελαίνομαι. Δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο. Μου λείπεις. Από την αρχή μου λείπεις σα να είμαστε ζευγάρι, κι ότι έχω κάνει στην προσωπική ζωή μου να το έχω κάνει μαζί σου.