Και να σε ρωτήσω αγάπη μου   ..   πως πάνε οι πορτοκαλιές σου εφέτο;

Τίτλος για παραμύθι

 

 Το ουράνιο τόξο και το παγώνι

 

Ούτε καταστάσεις να πιέζω μ' αρέσει ούτε να εκθέτω τα προσωπικά μου σε τρίτους μήπως και με βοηθήσουνε. Έχω φάει ήδη δυο φορές άκυρο και πρέπει τουλάχιστον να τριτώσω την προσπάθεια.

 Εσύ λες τα καταφέρνεις καλά κι έτσι. Και το ίδιο σου κάνει. Αλήθεια λες; 

Θυμάσαι πού με άφησες; Στον πατέρα μου και στον αδερφό μου. Τόσο πολύ σε δυσκόλεψα να πάμε να δούμε το έργο; 

Ο αδερφός μου ούτε καν μου ανέφερε ποτέ τίποτε. Απομακρύνθηκε, χαθήκαμε εντελώς.

 Τί ψάχνω κι εγώ τώρα μετά από τόσα χρόνια και τόσο κρύα που έχουμε φερθεί. 

Ποιήματα είναι που μιλάνε σε όσους. 

 Κόλλησα κι εγώ από πέντε συμπτώσεις. 

Σε τούτο το στενό..  τα μούτρα μου θα φάω πάλι. Κι αδημονώ , λες και δεν ξέρω ήδη πως είναι δική μου διαταραχή. 

καίγομαι και χασμουριέμαι

 

-ΒΑΤΡΑΧΟΣ!!!

-ΒΛΑΚΑ ..

 

Ο Αλιτζίμ Μισενιάζυ είναι εραστής. Είναι μαζί ταυτόχρονα, αποτυχημένος νταβατζής και ερωτευμένη πόρνη. Ένας σκοτωμένος μπάτσος κι άγγελος έκπτωτος. Γεννιέται - στην αγκαλιά της. Πεθαίνει - στην αγκαλιά της. 

Θα μου μιλάς

Θα είμαι σοβαρό παιδί

Υπάκουο αλλά δημιουργικό

Θα μου μιλάς

και θα κάθομαι κλαρίνο.

                      Το αδέσποτο -σου-

Τέσσερα τσαλακωμένα ποιήματα της ίδιας ημέρας

          

              του ALiTZiM MiSENiAZi

ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ 

Βάρυνε πολύ ο Χριστός

Έσπασε ο σταυρός.

Κι έπεσε.

Κουλουριάστηκε 

κι από τις διαμπερείς του τρύπες είδα 

άμμο να περνά μετρώντας.

Κι όταν πέρασε όλη 

γίνανε κλειδαρότρυπες.

 

Τότε κάτι άφησε ελεύθερες τις γωνιές του ουρανού κι αυτός μαζεύτηκε ρολό όπως ο χάρτης

Κι ήρθε και πέρασε στου φύλακα των κλειδιών το στεφάνι.

Ξάφνου, πάλι γύρισα κι είδα πως έχασα το παιδί!

Έχασα το παιδί απ' τα μάτια μου!

Έχασα το παιδί απ' τα αυτία μου!

Πού είναι το παιδί που κάνει τον ουρανό ρολό ντουντούκα και τηλεσκόπιο!

..."Μα κυρά μου, σήμερα, οι κυρίες τα κλειδώνουνε τα παιδιά τους".

ΤAVOLΑ PALCOSENICO ASSE DI LENGO 

Pensi che anch' io ci abbia capito qualcosa

Dal momento che è in bambino, qualche marachella la farà anche lui

Siccome è avvocato, queste cose le saprà

Se piove, l'aria rinfrescherà

Piange come un bambino

È come te

Oggi fa dieci anni dalla nascita di mio fratello

Come, come se, quasi che

Correva come se qualcuno lo stesse in seguendo

Mi sembra che tu mi stia prendendo in giro

Piuttosto, un po' 

Un po' troppo nevrosso

Che mai, cosa mai

Urvala come se la stessero ammazzando:

Ti telefono appena arrivo.

TAXIS & ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

Οι πιωμένοι είναι μεταντεκαβλέ

Οι πιωμένοι μυρίζουν ξινίλα

>> κουνιούνται σαν παγωμένη σούπα

>> καίγονται με την φωτιά

>> πνίγονται με το νερό

>> δεν είναι καλή παρέα

Οι πιωμένοι νομίζουν ό,τι είναι 

Αλλά οι πιωμένοι ήταν.

 ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΟΣ

Σπάσαν τα λάστιχα 

Ο ιδιωκτήτης αδιαφορεί

Οι μούφες δεν κάνουνε επαφή

Σημειώνεται τρελή διαρροή

Και κανένας δεν ξέρει

Μέχρι πότε θα τρέχει 

αυτό το μουνί.

Είμαι αρκούντως εντάξει

 

Πιστεύω πως ξέρει. Ίσως και να ξέρει. Δε μου το έχει πει. Αναφορές μόνο. Έτσι, καλύτερα να νομίζει πως δεν ξέρω πως είναι. Καλύτερα να μην ξέρει κανείς πως υπάρχουνε σοβαροί λόγοι ώστε  μην εμπιστεύομαι το ίδιο το ολόδικό μου μυαλό. 

Μην αργήσεις

 

Με έπισε και στρήψαμε στη Θρασύβουλου. Κοίτα του λέω, η ταμπέλα αυτή λέει απαγορεύονται οι νταλίκες. Με έχει σταματήσει εκεί που σου έδωσε το ραντεβού της συμφοράς, Αγίας Λαύρας, τραβάει και το λ όταν το λέει. Ο Τρελός. Δεν έχει καμία ελπίδα, του το λέω και δεν το καταλαβαίνει.. Έλα πάρτον, μια ακαδιμαϊκή ώρα του είπα, έχει γίνει αηδεία πια, θα τον παρατήσω στην στάση. Σιγά, τι θα κάνει. Το πολύ πολύ να γράψει με μπλάνκο κανα σύνθημα στη στάση. Είναι για κλάματα. Την ζηλεύω την τρέλα του όμως να ξέρεις. Άντε έλα.. που είσαι; Να σε δω να ηρεμίσει. 

 

Χαράματα

Βυζαίνω τα χείλη σου 

μες τα κλάματα.

Τί έχω πάθει; 

Χαράματα

Βυζαίνω τη γλώσσα σου 

μες τα κλάματα.

Τί έχω πάθει;

 

Θα φιληθούμε. Ακούς Σύμπαν! ΘΑ ΦΙΛΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΡΩΤΑ. Επιτόπου ασυγκράτητα.

Θα φιλιώμαστε και θα κάνουμε Έρωτα. Εμείς και το Σύμπαν.. και κανένας άλλος. _

Jastar Amenge Dur

 

Κοίταξέ με. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να φύγουμε μαζί.

Είσαι ένα άλογο που πάνω του δεν έχει καταφέρει ν' ανέβει κανείς.

 Γιατί μου ψιθυρίζεις το μυστικό της ζωής και δεν το ακούω; Και τα παίρνω πίσω όλα που σου χαρίζω, για να μου το πεις, όλη μου τη ζωή που σου χαρίζω, απ 'τα νεύρα μου που δεν ακούω.  

Απλά κάτι ακούω που με τραβάει πάνω σου και με πιάνει σύγκορμη λαχτάρα μανική. 

Και θέλω πάρα πολύ να σε βοηθήσω να μου το πεις.

Πες μου το.. δεν ακούω. Μου το ψιθυρίζεις και δεν το ακούω και μου έρχεται να σε πνίξω..

Ανοίγω τις παλάμες μου στο στήθος και τον λαιμό σου. Ναι.. 

..Να σ'αγγίξω εννοώ μάτια μου, 

να σ' αγγίζω..

Μισό μισό μισό μισό μισό... πάρε αγκαλιά "μου"

 

Μ’ αρέσει να σου δίνω. Σκέφτομαι το πρόσωπό σου και βλέπω τις εκφράσεις του. Το λιώσιμο, τον θυμό, την αηδία, το σπάσιμο, την απογοήτευση, την λαγνεία, την συμπάθεια, την χαρά, το μίσος ίσως την συμπόνια, την επιθυμία, το ταξίδι, τη βαρεμάρα, την απελπισία, το ξάφνιασμα, την λαχτάρα, τον πόνο, την έξαψη, τις περίεργες σκέψεις, την απορία, το περιπαικτικό ύφος, τον τρόμο, την ευτυχία, το μπέρδεμα όλων αυτών και των άλλων που ξεχνάω.  Αλήθεια, μ’ αρέσει να σου δίνω και δεν μπορεί να είναι ανασφάλεια όλο αυτό! Γιατί αν είναι από ανασφάλεια είναι και μια φανταστική ανασφάλεια που να είναι τόσο φανταστικά. Φ α ν τ α σ τ ι κ ό κι ακαταμάχητο Με ταλέντο στην φαντασία Να με περιμένεις Απάντησε Να σε περιμένω όπως τον Ήλιο, για την ευχή στον Ήλιο, όταν αγγίζει τον ορίζοντα μέχρι το δευτερόλεπτο που χάνεται να την κάνω. Να την κάνω. Ξέρεις. Στο Όλα καλά. Γεια σου…  είμαι εδώ για σένα, να σε περιμένω, στο έτσι. 

Ο πεινασμένος που μελετούσε Καβάφη

 

Κρατήσου να φας με όρεξη.

Δε στο λέγανε μικρό;

(Το μωρό απειλεί να σπάσει το πιάτο...)

"Μάλιστα μητέρα, θα μελετήσω μέχρι να έρθει η ώρα"

Καλό είναι να πεινάσεις και λίγο.

 Να εκτιμάς.

Γιατί, τί θα σε κάνω μετά!

Πρέπει να μάθεις και χωρίς τη Σατραπεία. 

Να μια -ωραία -δική σου- Σατράπεια... 

που θα σε δοξάσει στην Αγορά και στον Δήμο.

Και σε φιλάω

 

Μ'αρέσει να μαθαίνω πράγματα για σένα, φτιάχνω καινούριες εικόνες. 

Καρδούλα μου πως χτύπαγες (νεορεμπέτικο)

 

Καρδούλα μου πως χτύπαγες (νεορεμπέτικο)

 

Επήδηξα στον κήπο σου την νύχτα για να κλέψω

την λεμονιά που έγερνε να σπάσει απ’ τους καρπούς

μα στο παράθυρό σου στάθηκα απ 'έξω

 και τα ‘βαλα με δαίμονες θεούς και ουρανούς   

 

Εσύ είσ’ η τιμωρία μου κι η πληρωμή μου

Να με έχεις διώξει και να με πονάς

η έρημη ψυχή μου πώς να σε πληρώσει

στα ζάρια χάσαμε τα αισθήματα κι εμάς

 

Επήδηξα στον κήπο σου την νύχτα για να κλέψω

την λεμονιά που έγερνε να σπάσει απ’ τους καρπούς

μα στο παράθυρό σου στάθηκα απ 'έξω

 καρδούλα μου πως χτύπαγες εως τους ουρανούς.  

 

Τι ωραία που κοιμάται το μωρό μου ..

 

Αγάπη μου αγάπη μου ψυχή μου φως μου. Ήταν τόσο ωραίο. Δεν ξέρω γιατί το διέγραψα. Μάλλον ξέρω. Είχε μια μικρή ειρωνεία κι ένα μεγάλο ψέμα. Δεν γινόταν αλλιώς. Πως αλλιώς. Σε είδα που γούρλωσες τα μάτια στον κβαντικό χώρο που το διάβασες και είδα και τον γιατρό μου στον πραγματικό να μου λέει μα γιατί δε με ακούτε κυρία μου. Κεριά και λιβάνια. Άσ’ τον αυτόν, εσύ φταις. Μίλησες για μένα σε ανθρώπους που δε με αποδέχονται κι ίσως να μην με αποδέχεσαι κι εσύ… κι εγώ και τρελαίνομαι. Γι αυτό το έσβησα. Ήθελα μόνο να σου πω την αγάπη μου, σε όλες μου τις εκφάνσεις, να με συναντάς σε όποια θέλεις. Και στην τρέλα να με λησμονήσεις … αν θες έτσι αγάπη μου … να μένω εκεί να κάνω το πιο δικό μου ταξίδι το ανεπίστρεπτο. Το κάνω. Εντάξει, «η θάλασσα προχωράει μπροστά». Κι εγώ την ντροπή μου την φτιάχνω εκκεντρικότητα, ερωτική διέγερση και η ενοχή που νιώθω δεν είναι δα και τόσο άσχημη τώρα. Όταν τη νιώθω είναι όπως όταν χάνει κανείς την παρθενιά του ή όταν την παίρνει από κάποιον. Όμορφο είναι, ας πούμε, κάπως. Εσύ είσαι πιο όμορφη. Είσαι η μούσα μου και θέλω να σοβαρευτώ για σένα. Να είμαι ο Δανδής σου. Ένας Δανδής που μπαίνει ο Πάνας μέσα του, κάτι τέτοιο. Νεοάγριο και ρομαντικό και αναγεννησιακό και ψαγμένο μετά-μεταμοντέρνο. Όχι και τόσο αφηρημένο τώρα όμως. Είναι σα κουνημένο, εν κινήσει, ξέρεις. Το βλέπω πού είναι μπερδεμένο. Είναι σαν ένα σχοινί, μια σύγχυση ερωτικής ντροπής κι ενοχής, όπως σου είπα παραπάνω.. ένα σχοινί που όσο μπερδεύεται με σφίγγει και μ’ αρέσει πολύ αυτή η αίσθηση, παραίσθηση, συναίσθημα, πες ο όπως είναι. Η μεγάλη ερώτηση είναι. Γιατί παίρνω από αυτό κομμάτια του και τα μετουσιώνω αλλού.  Είναι το ασαφές πρότυπο που μου ζητάει την διάσπαση, είναι που είμαι ΔΕΠΥ, είναι καριολιά, ανασφάλεια, εκδίκηση μίσος, πολυσεξουαλικότητα, εθισμός, φυγομανία, δονζουανισμός, κάποιο σύμπλεγμα που με παραμελείς είναι σου είπα θεραπεύεται με σκανδιναβική θεραπεία και θέλω να με αναλάβεις με αυτό το έχω σχεδόν λύσει. Τρία πράγματα είναι ακόμα. Το μικρό να περάσει την φροϋδική ηλικία, η γαμημένη η εφορία και το χαρτί από το δημαρχείο σου. Αλλά γιατί δεν αρραβωνιαζόμαστε μέχρι τότε; Πες μου Στέλλα; Γέλα μωράκι μου λίγο. Έλα να σε πάρω αγκαλιά .. να «κοιμηθούμε».

χωρίς λογικές ελπίδες είμαι αυτό που θες

 

Πες το μου επιτέλους ! Είναι αυτό; Αυτό είναι; Φτιάχνουμε ο καθένας μια ράγα για το τρένο μας; Κοίτα. Έρχομαι στην θέση σου και είναι όλα τόσο γλυκά που σ’ αγκαλιάζω και σε φιλάω  σου πιάνω τα χέρια να παίξουμε. Έρχομαι στην θέση σου και μπαίνω μέσα σου και μπαίνεις μέσα μου και συμβαίνει κάτι πολύ όμορφο. Με τις προεκτάσεις μας. Τους ανθρώπους και τις καταστάσεις τις πόλεις τα δάση το έργο την ακεραιότητα  …έλα ξέρεις τι θέλω να πω… εννοώ είναι όλα τόσο γλυκά κι ήταν γλυκά ακόμα και μέσα στην πίκρα τους -του χωρισμού μας- γιατί είναι ο αγώνας για να σταθούμε όρθιοι. Δίχως να προδώσουμε και να προδοθούμε… -από- το ίδιο μας το είναι. Έλα. Πες μου. Φτιάχνω μια ράγα από δω μέχρι εκεί. Έχει κάνει τον γύρω της Γης έχει αστοχήσει αμέτρητες φορές από μια χαζή αμφιταλάντευση στο τελευταίο πάτημα κάθε φορά και μια γρατζουνιά. Κι ελατήριο το έχω κάνει. Εντάξει. Αλλά τώρα… Τίποτα δεν θέλω να πω. Είναι μερικά «πράγματα» που καλούνται να αποσαφηνιστούν κι από τους δυο μας. Να μας εκπλήξουμε! Ναι. Το ξέρεις. Μπαίνω συχνά στην θέση σου. Μπαίνω μέσα σου και μπαίνεις μέσα μου και συμβαίνει κάτι πολύ όμορφο. Και θέλω να το κάνουμε πραγματικότητα. Πες όμως. Έλα. Πες τα όλα. Έχω τρελαθεί στα αλήθεια; 

ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΩΡΑ

 

ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΩΡΑ

 

Θέλω να έρθω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα Όπως την έχω ονειρευτεί -όταν χύνω τη νύχτα- ή και αλλιώς να βγει δε με ενοχλείΘα ήθελα να πάμε σε μια παραλία να ξεπλυθούμε απ΄ τον ιδρώτα να σταματήσουμε με φιλιά και σηκωμένες τις μπλούζες πολλές φορές κατά τη διαδρομή Θέλω να οδηγώ με το ένα χέρι και με το άλλο να σε πειράζω Να βριζόμαστε και να λέμε γλυκόλογα την ίδια στιγμή Να σου λέω πόσο σε έχω ερωτευτεί Ότι θέλω να τα πω ιδιαιτέρως με το μουνί σου μούρη με μούρη γιατί έχουμε να κάνουμε μεγάλη κουβέντα και πάρα πολύ σοβαρή Να έχω μαζί μου νερό ψωμί λάδι με φέτα Φρούτα κι ίσως ταχίνι με κακάο και κανένα τσιγάρο  Ένα ψαθί και μια πετσέτα Για να σταματήσουμε όταν φτάσουμε στην άκρη της Γης Θέλω να έρθω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα που να κρατήσει για όλη μας τη ζωή Να τα πω ιδιαιτέρως με το μουνί σου μούρη με μούρη γιατί έχουμε να κάνουμε μεγάλη κουβέντα και πάρα πολύ σοβαρή Να πάμε σε μια παραλία να ξεπλυθούμε απ΄ τον ιδρώτα Να σταματήσουμε με φιλιά και σηκωμένες τις μπλούζες πολλές φορές κατά τη διαδρομή Όπως το έχω ονειρευτεί -όταν χύνω τη νύχτα- ή και αλλιώς να βγει δε με ενοχλεί Για να σταματήσουμε όταν φτάσουμε στην άκρη της Γης Θέλω να έρθω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα που να κρατήσει για όλη μας τη ζωή

ΒΙΟCYBORG συναισθήματα

 

Ήταν σαν ήχος από αμάξι 

που ανέβαινε σπινιάρωντας τα χώματα στο δρόμο

Ίδια η βουή, κι ήταν αυτή 

από ένα αεροπλάνο που ταξίδευε τον κόσμο

-Είπα στα αεροπλάνα σου να μην ξαναπεράσουν από εδώ.-

Έφτιαξα τόξο απ' τα σκουπίδια μιας ομπρέλας 

να έχω όπλο

στα αεροπλάνα σου να επιτεθώ

Αφού δεν γίνεται τον ουρανό να κόψω 

Λάσπη να βάφομαι θα παίρνω και το τόξο

Λάσπη να βάφομαι θα παίρνω και το τόξο

Τον ουρανό να κόψω.

Τα αεροπλάνα σου να μην ξαναπεράσουν από εδώ.

(Photoart by my Κωνσταντίνα Ζέρβα)