Για την Ιστορία

 

Μαραθώνιος Ποίησης ΕΚΠΑ, 21 Μαρτίου 2024

Φαντάζομαι πως οι άνθρωποι που γυρνάμε με λασπωμένα παπούτσια και καρουλιασμένα χέρια από τα χωράφια νιώθουμε κάπως διαφορετικά τέτοιες εμπειρίες.

 Θυμάμαι το 2011 που με κάλεσαν από την Ιαπωνική Πρεσβία στο Μέγαρο Μαξίμου ανάμεσα στους 250 Έλληνες που θέλησε να ευχαριστήσει η Ιαπωνία για την συμπαράσταση που δείξαμε τότε στο τραγικό γεγονός της ραδιενεργής έκριξης στην Φουκοσίμα.

 Το απρόσμενο κάλεσμα το έλαβα για μια  επιστολή που έστειλα, όντας συγκλονισμένη και δηλώνοντας διαθέσιμη για όποια βοήθεια. Την έστειλα στο email της πρεσβίας τις πρώτες ώρες της καταστροφής.

Αυτά τα δύο είναι τα πιο κοσμικά γεγονότα της μέχρι τώρα ζωής μου. Και το γράφω εδώ τώρα μήπως υπάρχουν για να τα δίχνω στα εγγόνια μου που λέμε. 

Salto mortale

 

Ανάσα και 

στην εκπνοή 

το σάλτο.

Salto Mortale

Μετά απ' το χαμό

Κάτι εντυπώσεις μείνανε χωρίς λοιπά στοιχεία. 

Αισθήματα απ'αυτά που συναντάς μονάχα στα βιβλία 

έξω απ' του χάρτη τα σημεία πέσ'το νησί πειρατικό

Στο πέρα δώθε του μυαλού που γράφει σβήνει

σε χείλα πηγαδιού που χαρακιές αφήνει 

μα η δίψα αυτή δεν είναι για νερό.

Σ' αυτό τον τόπο δεν υπάρχει πουθενά να ξαποστάσεις

ούτε και πρέπει να ακουστείς αν λαχανιάσεις

είν' η σιωπή βαθιά σαν ο εχθρός παραμονεύει

Εδώ θα αφήσω τιμαλφή και άλλα σκεύη

μαζί θα θάψω της καρδιάς το περιστέρι

να επιστρέψω να τιμήσω να αποθέσω

σκέψεις που θα' ρθουνε μετά απ' το χαμό.

χτιστάδες

καρτέρι κι αγκυλώθηκα
είπε ο χείμαρος..

για κάποια "κυριακή" μυστήρια
όπου με πιάσανε στον ύπνο
και ξύπνησαν στ'΄όνειρο
ιδρωμένοι κατάκοποι
από σφυργές που σχίζουν
 νοτίζοντας .

είπες πολλά για κείνη τη μεταφορά..
κατεβήκαμε στον ανεφοδιασμό να πάρουμε αέρα

αέρα να δεις !!!

να τονε δεις και να τον διοχετεύσεις
στο πνευστό με τη γεωμετρία.
να αφήνεις το θαύμα σου.
Α ααααα να λες
μες την ικανοποίηση.




 

Στεφάνου Δ Π

Ήρθα εδώ για να τιμήσω

Αν έχω κάτι να χαρίσω

είναι γι' αυτούς τους ποιητές

Που επτασφράγιστη 
κρατούνε τη σοδειά τους

σαν τις βδομάδες που συλλάβαν το αιώνιο

Τους Κάποιους άλλους 

που κατάπιανε το κώνειο

Κι αυτούς που κρέμασαν ανάθεμα 
-στολίδια στη πουτάνα-

Είν' άλλωστε παιδιά απ' την ίδια μάνα

Οι ατσαλάκωτοι αυτόχειρες

κι αυτοί
που δέχτηκαν στο μέτωπο σημάδια 

Ήρθα εδώ με έναν σκοπό 
Να τραγουδήσω

Για τις ατέλειες 
που σβήνουνε στο φως

κι αρχίζουν θέατρο 
να παίζουν οι σκιές τους

Ήρθα και!

Στέκομαι

Από ώθηση 
ένσημη ανάσα 
βαριά να θέσω

-το φέσι μου-.

Στεφάνι Δ Π

Προσκινώ.

(fotoart E.Naranjo)