κάτι σαν όνειρο

 

Διάβασα πως υπάρχει μια συχνότητα που μεταβιβάζει ηλεκτρομαγνητικά το DNA με μέσον το νερό. Ο Μίλαν Κούντερα μίλησε για τους ανθρώπους που εκπέμπουν σε άλλες συχνότητες. Μα εγώ βλέπω πως οι άνθρωποι σε αυτήν την ίδια συχνότητα είναι απίθανο να ξεκολλήσει ο ένας τον άλλον. έτσι όταν πέφτςι ο ένας θα πέφτει κι ο άλλος, όταν χάνεται στο άπειρο της σιωπής ο ένας θα χάνεται κι ο άλλος μα κι όταν είναι καλά ο ένας είναι κι ο άλλος. Υπάρχει όμως και η θέληση και η προσπάθεια και το ανθρώπινο μυαλό που γεννάει και τα δικά του και μπορεί να πηγαίνει και κόντρα σε κάθε ροή. Βέβαια αυτό χρειάζεται ενέργεια και θέληση και δύναμη κι από την ίδια σου την σάρκα να τρως. Δουλεύει ακόμη το μυαλό μου αυτήν την μεταφορά με την τοιχογραφία και τις πέτρες. Τα δέκα σπαθιά του ταρώ καρφωμένα στην πλάτη. Αναγέννηση. Καταστροφή για αναγέννηση. 

χρειάζομαι δουλειά. σκέφτηκα να στείλω βιογραφικό κάπου που μου αρέσει. μακάρι να με πάρουν, το έχω μεγάλη ανάγκη. σήμερα θα γυρίσω σπίτι. η μάνα μου κουράστηκε και μας είπε να τα μαζέψουμε από εδώ πέρα. κι εγώ έχω κουραστεί, πάνε μήνες τώρα που προσπαθώ να φτιάξω τα χαλασμένα. Μια το χέρι μια οι ζημιές. Χάρηκα που μπήκες κι εσύ στα νερά σου. Τα φτιάχνεις γρήγορα σε βλέπω κάπως  καλά κι έχεις βοήθειες και θα τα καταφέρεις να τα αποκαταστήσεις και να τα ξαναστήσεις όλα. Εγώ θέλω δουλειά και για χρήματα αλλά και για να σταθώ ψυχολογικά και να αλλάξω και να γεμίσω ενέργεια. Μήπως έτσι και καταφέρω να εφαρμόσω και στην τέχνη αυτά που μου έδειξε η έρευνα που έκανα για την ποίηση τα προηγούμενα χρόνια. Μιας και η ποίηση είναι ότι πιο κοντά μου αγαπημένο. Ελπίδες δεν έχω για το όνειρο. Κάτι σαν όνειρο περιμένω. Κάτι ΣΑΝ όνειρο. 

    

 

κατά φαντασίαν

 

ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ

 

Σαν τραγί μπαίνεις μέσα μου

σαν βέλος

και σαν άγκυρα

από το τρελό σου καράβι

 

Και βελάζεις από τα έγκατα

Και βρυχώμαι όπως το λιοντάρι  

 

που του έχεις τρυπήσει

όλα τα στρώματα

της τοιχογραφίας του

Έχεις ξηλώσει Αγίους κι Αγίες

Κι έχουνε μείνει μόνο οι πέτρες που σε ξέρουνε

 

Κατά φαντασίαν

Από τα μάτια σου

όταν σκουραίνουνε

 όλοι έχουν το συνθηματικό τους. εμείς έχουμε αυτό με την εγωπαθή μαζώχα να μας ανάβει. το προέβλεψα και είδα από την προηγούμενη ένα πολύ σέξυ όνειρο. σε είχα επισκεφθεί και ήσουν στο κρεβάτι και είχες παρέα μια μοντέρνα θειά σε μια πολυθρόνα που έλυνε σταυρόλεξα, ξέρεις λέξεις που τις σταυρώνεις και σε σταυρώνουν κι αυτές μετά. δεν ξέρω πως αλλά βρέθηκα μέσα στα σκεπάσματα και σε ρώταγα να μου δείξεις πως να σε φιλήσω για να μην πονέσεις και μου έδωσες ένα πολύ τσουχτερό φιλί .. και φιλιώμασταν και κάναμε θόρυβο και είπε η θειά καλά τι είναι εκεί κανά μωρό... καλά, κάντε ότι θέλετε. κι ένιωθα και την μάνα σου στο δίπλα δωμάτιο αλλά μετά από λίγο είπε κι εκείνη... καλά, κάντε ότι θέλετε. Και φιλιόμασταν τσουχτερά και μετά έγινε πολύ ωραίο και βγήκαμε κι έξω σε ένα παζάρι. φορούσες κάτι κολλητά και σε χούφτωνα ανάμεσα στα πόδια σου και σε έπιανα από πίσω από την μέση σου και την κολάρα σου και δίναμε ρουφηχτά φιλιά και μου έφευγε το μυαλό κι ήταν σαν όνειρο που τα έβλεπα γύρω μας όλα σαν σε βυθό. Κι είχες τα κέφια σου και μου έκανες μια χαζή και γελάγαμε που μου έλεγες, άσε με χρωστάω και την τηλεόραση...  κι ύστερα ξύπνησα και λυπήθηκα πολύ που ξύπνησα αλλά μου άλλαξε κάπως η διάθεση και είμαι καλύτερα. 

Αλλά δεν ξέρω τι να σου πω για την εγωπαθή μαζώχα. έχω μια άλλη εκδοχή, την ανάποδη, την οριακή, που με απασχολεί. Ενώ το Εγώ δεν είναι κακιά λέξη και πιο ωραία γράφεται το Εγό με όμικρον. Με απασχολεί η διαφορά του Εγώ και του Εαυτού. Βασικά με απασχολεί η αυτογνωσία. Και το να γνωρίζεις την θέση σου είναι μεγάλη υπόθεση και βεβαίως δεν μπορεί κανείς να στο πει αλλά το βλέπεις εσύ ναι και ο άλλος γίνεται καθρέφτης και κάτι βλέπεις. Βλέπεις κι εσένα και την θέση σου κι έχει σημασία να ξέρεις. Η αυτογνωσία μπορεί να σταθεί ως ανώτερος σκοπός της ζωής, ως ένας σκοπός που αξίζει τέλος πάντων την ζωή να του αφιερώσεις. Κι όντως είναι λεπτές οι γραμμές μέσα σε μια ασχολία που το κέντρο της είναι ο εαυτός. Αυτή όμως είναι μια ανώτερη εγωκεντρική ασχολία και κάποτε την είπαν ανώτατη την αυτογνωσία και ουδεμία σχέση έχει με τον εγωπαθή που περιγράφεις. Επίσης, δεν ξέρω πως μπορεί ο ερωτευμένος να υπάρξει ανιδιοτελής ως προς το υποκείμενο του πόθου του. Ξέρεις τα έχω προσπαθήσει αυτά πολύ και πιστεύω πως μπορώ και φτάνω την αγάπη πάνω από τον έρωτα. Αλλά έχω διαλύσει "λίγο" σε ετούτη τη στράτα. Εντάξει με την αγάπη όμως τον έρωτα προτιμάμε κι αυτός θέλει και μια επιβεβαίωση ρε παιδί μου εννοείται πως θέλει την θέση δίπλα κι έχω φτάσει τα όρια και μου έρχεται να τον σκοτώσω να το ρίξω στον θεό στην ποίηση, πόσο να αντέξω τα ανθρώπινα έτσι! Και τώρα εσύ είσαι και ασθενής και αμαρτίαν ουκ έχεις κι έχεις δικαιολογία πλήρη. Από που να βγάλω να σου δώσω; θέλω να δώσω γιατί τώρα είναι που χρειάζεται να δώσω. Μα πες μου από που! Που βιώνω τον αποκλεισμό σε όλο μου το τομάρι και το πνεύμα και την ψυχή με γεωμετρική πρόοδο. Και μου την δίνει απείρως. Αυτογνωσία λέω, ποια είναι η θέση μου; Τι είμαι για εσένα; πότε που και πως και γιατί; Αφού και θέλω και ζωντανή είμαι άρα και μπορώ. 

             

   

 

 

 

σ' αγαπώ. προσεύχομαι. πονάω. δουλεύω έπιασα εργαλεία βαριά σήμερα. μαλακίες κάνω. αλλά δεν αντέχω να σκέφτομαι. δεν αντέχω να νιώθω. χρειάζεται υπομονή. και σύνεση. θέλω να είμαστε καλά. 

 

 

θυμός και λύπη έρωτά μου μα σ΄αγαπώ και για αυτήν την ανωμαλία του χαρακτήρα σου που το είπες κομψά παράτολμο να το πούμε κι οριακά θυσιαστικό που μου δημιουργεί απέραντο θυμό και λύπη

 

Η τεράστια λύπη μου και ο τεράστιος θυμός μου δημιουργούν μια απόκοσμη ισορροπία, ένα άπειρο μηδέν εν τρικυμία εσωτερική. Το μυαλό μου δεν χωράει. Το μυαλό μου ανοίγει και ξεχειλίζει από παντού σαν να είναι ένα σημείο όπου το πέρασμα του ουράνιου ποταμού.

Οι πληγές είναι σημεία μνήμης, λένε. Κι εσύ τώρα είσαι πιο κοντά στην αλήθεια από ποτέ. Πιο κοντά στην αυτογνωσία. Πιο κοντά στην αληθινή ζωή και την θέαση ολόκληρου του κόσμου. 

Η καρδιά μου δεν χωράει. Η καρδιά μου ανοίγει και ξεχειλίζει από παντού σαν να είναι ένα σημείο όπου το πέρασμα του ουράνιου ποταμού. 

    

ΖΗΤΑ ΨΑΞΕ ΒΡΕΣ ΠΑΡΕ ΚΙ ΑΛΛΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

 

Αγάπη μου θα γίνεις καλά. Θα γίνεις καλύτερα από πριν να το θέλεις. Γι’ αυτό προσεύχομαι να έχεις δύναμη θέληση πίστη κι ελπίδα. Προσπάθησε να βγεις από το σοκ και να ηρεμίσεις. Η δεη η πυροσβεστική το σπίτι κι αυτά είναι δευτερεύοντα. Το πρώτο είσαι εσύ. Ηρέμισε και βάλε το μυαλό σου να σκεφτεί καλά να βρεις τους καλύτερους γιατρούς να πάει καλά το χειρουργείο. Σκέψου ποιοι άνθρωποι έχουν δύναμη σε θέσεις που μπορούν να βοηθήσουν και χτύπα πόρτες να βρεις τον καλύτερο γιατρό να σε χειρουργήσει τώρα. Ηρέμισε σκέψου και ζήτα βοήθεια και μην περιμένεις την ροή του νοσοκομείου. Σε παρακαλώ. ψυχραιμία και εξυπνάδα χρειάζεται. Οι φίλοι σου είναι καθήκον τους να σε βοηθήσουν και αυτά δεν είναι να σκέφτεσαι πως θα τα ξεπληρώσεις, αυτά είναι όπως το ξεμάτιασμα που δεν λέμε ευχαριστώ. Χρεωνόμαστε όταν ζητάμε κάποια χάρη κι όχι όταν υπάρχει τέτοια ανάγκη είναι καθήκον αυτονόητο ότι πρέπει να φροντίσουν οι αγαπημένοι σου τώρα για το καλύτερο δυνατόν. Πάρε βοήθεια άνοιξε την ατζέντα και χτύπα τις δυνατότερες πόρτες να βρεις τον καλύτερο γιατρό σε παρακαλώ τώρα. Αυτό είναι το πρώτο. Πιστεύω ότι έχεις δυνατούς φίλους. Καθάρισε το μυαλό σου και ζήτα βοήθεια και μην περιμένεις αυτούς που δεν ξέρουν το πότε θα σε χειρουργήσουν. Δεν θέλω να σε στρεσάρω αλλά όλοι ξέρουμε πως έχει μεγάλη σημασία το πότε και το ποιος. Πάρε το Νιάρχο να σε βοηθήσει, δεν ξέρω ποιον, πάρε όποιον έχεις πιο δυνατό. Βάλε άλλους να πάρουν αλλά ζήτα να σου βρουν τον καλύτερο γιατρό. Θέλω να έχεις δύναμη θέληση πίστη κι ελπίδα. Πως όλα θα γίνουν καλύτερα από πριν. Προσεύχομαι. Να σε αναλάβει ο καλύτερος γιατρός του κόσμου. Να χειρουργηθείς άμεσα από τον καλύτερο γιατρό του κόσμου. Και να βγεις καλύτερα από πριν αγάπη μου. Να το πιστέψεις να το θες και να γίνει. Να είσαι δυνατή αγάπη μου. Ο πόνος και η ταλαιπωρία είναι το τελευταίο. Θέλουμε τον καλύτερο γιατρό τώρα. Γιατί το κάνουν αυτό με τις διαγνώσεις και δεν ξέρουν και πότε αυτοί στον Ευαγγελισμό; Θεέ μου στείλε μας στον καλύτερο του κόσμου. Σε παρακαλώ να πάνε όλα κατ ευχήν. Να γίνει καλύτερα από πριν. 

πέφτω, παλεύω να κρατηθώ

δεν έχω όρεξη για τίποτα

δεν μπορώ να μάθω νέα από πουθενά

μόνο προσεύχομαι

 

 Αγάπη μου θα πάνε όλα καλά

να έχεις θέληση πίστη και δύναμη

Να περάσει.

ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ Ο ΘΕΟΣ

 

Προσπαθώ να καταλάβω τι σε έπιασε τις δυο φορές που σου είπα πως θέλω να  εγκατασταθώ στην Αθήνα. Γιατί αντέδρασες τόσο .. ανάποδα. Θα κράταγες κρυφά πράγματα και σχέση κανονική να είχαμε θα σκοτωνόμασταν γιατί θα με άφηνες στην απέξω σε πράγματα που θα έκανες θα προτιμούσες άλλους πιο κοντά σου δλδ στην καρδιά σου και δεν θα με έβαζες στο δωμάτιο σου και θα ένιωθα κομπάρσος. Κι εσύ θα ένιωθες κομπάρσος που θα τύχαινε κάποιον φίλο να αφήσω να μου χώσει την γλώσσα του στο στόμα μου και να με χουφτώσει ή και να πήγαινα με άλλους για να μην νιώθω κομπάρσος ή από φιλευσπλαχνία ή κι επειδή είναι ωραίες κάποιες δονήσεις. κι εσύ κάπως έτσι. αλλά πάντα το σεξ είναι κάτι δισεκατομμύρια σκαλιά κάτω από τον έρωτα. Και δεν είναι κανείς να ζηλεύει το σεξ αλλά εννοείται πως το ζηλεύουμε αν το κάνει ο άνθρωπος που είμαστε ερωτευμένοι ζηλεύουμε τον άλλο που πάει μαζί του γιατί θα θέλαμε να είμαστε εμείς στην θέση του και ζηλεύουμε και τους άλλους τις καρδιάς του αν έχουν κάποια θέση πάνω από εμάς κάποια ώρα ή και συνέχεια. Ζηλεύουμε μέχρι και τους πεθαμένους. Εγώ είμαι πολύ συγκεντρωτικός χαρακτήρας και στον έρωτα ειδικά μου κορυφώνεται η πάθηση. Θα πρέπει να τους αγαπήσω όλους και να τους εμπιστευτώ και πάλι χρειάζομαι όλα τα κλειδιά στα χέρια μου και να παίρνω ανταπόκριση και σημασία. Ξεχνάω εύκολα αλλά και όταν θυμάμαι τα θυμάμαι όλα μαζί και δεν θέλω να τα θυμάμαι. Η οργή μου δημιουργεί μικροκλίμα, όλα τα έντονα συναισθήματά μου σε ξεσπάσματα επηρεάζουν τον καιρό σε μια κάποια ακτίνα. αυτό το έχουν δει άνθρωποι κι όσοι το έχουν δει δεν μπορούν να το ξεχάσουν γιατί είναι κάτι εντελώς μεταφυσικό. Και για να μην τρελαθώ το έχω εξηγήσει ότι απλά προαισθάνομαι ένα τέτοιο τοπικό φαινόμενο και μου βγαίνει να μπαίνω κι εγώ μαζί του έτσι κι όχι ότι το προκαλώ εγώ. Γι’ αυτό εκεί που λέει ο ποιητής, τι θα πούμε στον θεό για αυτή την νύχτα που δεν είμαστε μαζί τώρα θα ξέρει πως πιο καλά θα το έγραφε, τι θα μας πει ο θεός για αυτήν την νύχτα που δεν είμαστε μαζί. Κατάλαβες, μην τρελαθούμε κι όλας ότι λέμε εμείς στον θεό κάτι. Τι να του πούμε εμείς του θεού, καμιά προσευχή μόνο. Τα βλέπει, τι να του πούμε εμείς, να τα πούμε για να τα ακούσουμε εμείς δλδ όπως θα τα λέγαμε στον θεό, ωραία. Λοιπόν, θέλω να έρθω Αθήνα για σένα και μπορώ. Κι έχω φάει δυο πορτάρες στην μούρη. Μάλλον, μια πόρτα και μια ταφόπλακα. Εγώ, ένα από τα καλύτερα και τα πιο άξια παιδιά της οικουμένης, με έρωτα βαρύ και αγάπη Ιερή κι αδιαπραγμάτευτη. Τι να υποθέσω, ότι δεν με γουστάρεις ή ότι δεν με γουστάρεις δια ζώσης ή ότι είσαι θεόμουρλη και ανίκανη να το διαχειριστείς. Λες και είναι καμιά επιστήμη. Ή ότι φοβάσαι μη σκοτωθούμε και να είναι τίποτα καταραμένο αυτό και τέτοια ποιητικά μοιραία κι αιώνια. Να προσέχεις τι λες τι γράφεις και τις ημερομηνίες και τους κύκλους και τις τροχιές στον ουρανό. Κι εγώ το ίδιο. Δεν υπάρχει γόμα στο σύμπαν στο έχω πει ούτε επανεκδώσεις και διορθώσεις. Ούτε λογοτεχνικά κόλπα και μπερδέματα με αφιερώσεις και άλλα έξω κι άλλα μέσα και φαντασία μου πλανεύτρα. Μόνο αλήθεια υπάρχει στο σύμπαν και ακούει και βλέπει και ξέρει και δεν παίζει. Ενημερώνουμε, τα πράγματα όλα στην θέση τους. Καλούμε. Ρωτάμε. Τελετουργούμε αγνοί και πεντακάθαροι. Ξηγιόμαστε στους που δεν γνωρίζουν. Τους πάμε μέχρι εκεί που μπορούν και τους επιστρέφουμε αν πρέπει. Δεν τους αφήνουμε όπου μας έρθει, δεν τους πετάμε, δεν τους διώχνουμε στο πουθενά. Δεν τους κοροηδεύουμε με παπάτζες για να τους ξεφορτωθούμε. Δεν τους αδειάζουμε στο πουθενά. Ξηγιόμαστε όταν δεν μπορούμε, λέμε δεν μπορώ, δεν λέμε χίλιες δυο μαλακίες, παίρνουμε την ευθύνη της ανημπόριας μας. Μιλάμε, λέμε συγνώμη, νόμιζα αλλά τελικά δεν. Λέμε, θέλω απλά να φύγω γιατί έτσι το νιώθω. Δεν υπάρχει σήμερα μόνο σε αγαπώ και αύριο μόνο σε μισώ. Ή σήμερα σε αγαπώ και αύριο αγαπώ κάποιον άλλο, αυτά είναι ούτε για παιδάκια.      Λέμε, θέλω να σε φιλήσω. Γαμώτο. ΛΕΜΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΗΣΩ. Λέμε, σε θέλω. ΛΕΜΕ ΣΕ ΘΕΛΩ. Λέμε, σε έχω ερωτευτεί. ΣΕ ΕΧΩ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ. Εσένα.  Ώριμα πράγματα. Ψημένα .. αχ    Σα την μάνα μου ακούγομαι την μουρμούρα της όταν με γιατροπορεύει, είδες πόσο έχω ωριμάσει! 

στάση στην διπλή γραμμή του δρόμου

 δεν μπορώ να ξεκολλήσω από αυτό το τραγούδι ακόμη. συγνώμη. κάτι θέλει κι άλλο ακόμη δεν με αφήνει. μου κάνει εσωτερική δουλειά.

το '23 όταν πέρασα το μεγάλο επεισόδιο μου που κράτησε 40 μέρες περίπου χωρίς να έχω πάρει καμία περιέργη ουσία κι ήθελα κι έπινα 3 με 4 λίτρα νερό. Σε τελετή τελετουργικά. που ξεκίνησε τότε που έβαλα το μπορντό μου ιερατικό νυχτικό και πήγα στον ναό εδώ και κάτι με πέταξε κάτω πόσα μέτρα και με σήκωσε και είδα το στερέωμα μέρα μεσημέρι όλους τους πλανήτες και τους αστερισμούς και την πυραμίδα και το σέλας και τον θεό. τότε που είδα με θερμική όραση το κύκλωμα στην λάμπα και μου μιλούσε το ραδιόφωνο κι ο Ερμής και βγαίναν οι Ατλάντιοι πάνω από την Πρώτη να με βοηθήσουν και με χτυπούσαν με λέιζερ οι ταπεινοί και πάταγα μόνο μέσα σε λεκάνες με νερά ή και έβλεπα τον Πάνα και βόσκαγα μαζί του στα τέσσερα. που πήρα την καμένη σούστα και έκανα ινσταλέσιον τελετή στην γεώτριση και διάφορες τελετές και διάφορά τέτοια τότε που είδα ανεστραμένους αστερισμούς και αστερισμούς να σβήνουν. Να είναι καλά η Ιουλία που μας φρόντιζε εδώ πέρα και δεν έγινε τίποτα κακό και δεν με μαζέψανε. Και να είναι καλά και ο γιατρός μου που με έφερε πίσω και μόνο με τα λόγια του από αυτό το ταξίδι σε άλλες συχνότητες ας το πούμε. Λοιπόν τότε περνούσα μια δοκιμασία με το ραδιόφωνο. Μου παίζανε τραγούδια που μέσα τους είχανε ήχους σου σάλια κλάματα αναστεναγμούς γελάκια κτλ διαδραστικά φάση κι εγώ έπρεπε να κρατήσω χαρακτήρα να αντέξω και να περάσω την δοκιμασία. Ξέσπαγα σε κάποια τραγούδια και μου τα ξαναέπαιζαν μέχρι να κρατήσω χαρακτήρα να περάσει το επόμενο.   Εντάξει. Έχουμε αντέξει, επιβιώσει κι έχουμε βγει Θηρία από πολύ δύσκολες καταστάσεις.  Όλα καλά θα πάνε. 

ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ

 

Τώρα που έχεις τον πόνο σου είναι ευκαιρία να σου πω κι εγώ τον δικό μου. Από τότε που έπεσα πάνω σου ξεκίνησα μια διαδρομή. Σχοινοβατώντας ασταμάτητα αγκομαχώντας κι ιδρώνοντας συνεχώς προσπαθώντας να κρατήσω ισορροπία και να περάσω απέναντι από έναν γκρεμό.  Προσπαθώ πολύ επίπονα επίμονα να ισορροπήσω ανάμεσα σε αυτό που νιώθω πως είναι με αυτό που μου δίνεται ως η εικόνα του είναι. Να σου λένε μαύρο και να βλέπεις άσπρο είναι μεγάλη δοκιμασία για την ισορροπία ενός ανθρώπου. Να σου λένε άσπρο και να βλέπεις ροζ. Να σου λένε μαύρο και να βλέπεις κόκκινο. Να μου λες άλλα και να βλέπω άλλα δλδ. Άλλος άνθρωπος αν ήταν στην θέση μου θα είχε καταλήξει με ζουρλομανδύα ζόμπι με πρησμένη κοιλιά κίτρινος από τα ζουρλόχαπα. Ένας θεός ξέρει πως τα καταφέρνω και στέκομαι ισορροπώ και προχωρώ. Αφήνω αυτό το ημερολόγιο και για την επιστήμη. Υπήρξα τυχερή που είχα λάβει πρακτορική εκπαίδευση κι αυτό με βοήθησε κάπως να ανταπεξέλθω και να επιβιώσω μέσα σε αυτήν την ιστορία κι αυτό σε ότι αφορά την κρίση μου τα αντανακλαστικά μου και την συγκέντρωση μου στην πορεία προς τον προορισμό στην πίστη στον εαυτό μου. Εγώ βλέπω αυτό εσύ μου λες κάτι άλλο και τρέχα γύρευε. Κλειδώθηκα μέσα σε μια τρελή κατάσταση. Ποιος να με καταλάβει ποιος να με συμπονέσει και σε ποιον να εξομολογηθώ. Έμεινα πολύ μόνη. Κλαίω για αυτό. Είναι δύσκολο να μιλήσω για αυτό που μου συμβαίνει κι είναι ακόμη πιο δύσκολο να ακουστώ. Η ιστορία μου δεν έχει πολλά κοινά με τις ιστορίες των άλλων ανθρώπων κι έχω μείνει πολύ μόνη σε αυτό. Και κλαίω για αυτό γιατί μ΄αρέσουν οι άνθρωποι και θα ήθελα να συναισθάνομαι και να με συναισθάνονται σε αυτή την ιστορία την ερωτική ιστορία που είναι ο πυρήνας και η ενέργεια όλου του κόσμου. Κάποιο λάθος κάνω και έχω μείνει τόσο μόνη και μοναδική στην ιστορία μου και δεν υπάρχει χειρότερη μοναξιά από το να νιώθεις τόσο ακατανόητος και να έχω και χάρισμα στην αποτύπωση και στην μετάδοση συναισθημάτων. Είμαι και δεν είμαι ταυτοχρόνως. Υπάρχω και δεν υπάρχω. Ασταμάτητα. Ούτε μια ώρα μια αγκαλιά ερωτική να γύρω να ησυχάσω, να αφήσω το άχθος αρούρης του εγκεφάλου μου και της ψυχής μου, να ξαποστάσω σε έναν προορισμό έναν σταθμό έστω. Υπερπροσπάθεια και στερήσεις. Κλαίω γιατί χανόμαστε και μου λείπεις.

Εσύ λέω δεν δηλώνεις παρουσία κι έτσι δεν μπορεί να σου χρεώσει και κανείς απουσία. Και άμα δήλωνες παρουσία θα είχες και πολλές απουσίες θα έμενες συνέχεια στην ίδια τάξη. Γιατί μπορείς και φεύγεις, το μυαλό σου να τα καταφέρνει και μπορεί και το σώμα σου, έτσι έχω καταλάβει ενώ εγώ είμαι πάντα εδώ να προσπαθώ να ισορροπώ μέσα σε αυτήν την τρέλα που άλλα βλέπω άλλα μου λες και άλλα δηλώνεις. Αν άκουγα αυτά που λες κι αυτά που δηλώνεις θα είχα τρελαθεί θα είχα γκρεμιστεί. Πάω με αυτά που νιώθω και βλέπω και λίγο άμα κάνω προς τα άλλα γονατίζω με πιάνει σκοτοδίνη και χάνω το ρεύμα μου. Μ’ αρέσουν πολύ αυτά που γράφεις. Θα ήθελα να ήταν για μένα, αυτά είναι η ομπρέλα μου που με βοηθάει να σχοινοβατώ. Κι αυτά που μου δηλώνεις κουνάν το σχοινί που πατώ.

Τελευταία δεν είμαι πολύ καλά. Πάνε τρία τέσσερα πέντε χρόνια που έχω εγκαταλείψει τα επίγεια. Όλη μου η δημιουργία ήταν πνευματική και σε απομόνωση. Είναι ζήτημα αν καταφέρνω να κάνω πέντε δέκα πράγματα όλο το χρόνο να αναμιχτώ με ανθρώπους και πάλι μοιάζω πολύ κλειδωμένη και σαν κάτι γύρω μου να υπάρχει αιθέριο κι απροσπέλαστο. Το είχα πάντα αυτό αλλά κατάφερνα και το ξεχνούσα και το έσβηνα κάποιες στιγμές για κάποιους ανθρώπους που ήθελα. Τώρα κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να με ξεκλειδώσει μόνο στα όνειρα μαζί σου το καταφέρνω. Και κλαίω και για αυτό γιατί είμαι μαθηματικό μυαλό και οι πιθανότητες και τα δεδομένα με πετάνε έξω κάθε μέρα που περνάει και πιο μακριά. Αν δεν μπορείς να αλλάξεις λένε, για μια κατάσταση, αποδέξου τη. Την έχω αποδεχθεί. Έρχομαι και τρώω τα μούτρα μου. Κάθε αποτυχία λένε σε φέρνει πιο κοντά στην επιτυχία, γι΄αυτό έρχομαι. Αλλά όσο έρχομαι  η στατιστική αποκλείει την πιθανότητα. Η στατιστική με τον νόμο της τυχαιότητας διαφωνούν. Οι μοίρες τι λένε; Οι γραμμές λένε πως πρέπει να πηγαίνουμε προς τα πάνω και μπροστά γιατί στα σταυροδρόμια στις κατηφόρες σβήνουν οι γραμμές.

          

Θα περάσουν όλα με ηρεμία και ξεκούραση

 αγάπη μου, θέλω να έχεις δύναμη και θέληση. και θα βγεις καλύτερη από αυτή την περιπέτεια. να το πιστέψεις. κάτι έγινε εκεί είχε ουράνιο πέρασμα η ημερομηνία. 

θα ήθελα να σε φροντίζω και να σε δροσίζω. Ήθελα να στα πω όμως κι αυτά που σκέφτηκα. Προσπαθώ να σε φροντίζω και να σε δροσίζω.  

Όσους μαλάκες σου έχουν πει τα χειρότερα για μένα και την προσπάθειά μου να τους κόψεις. Και δεν το ζητώ αυτό για μένα αλλά για σένα. Ακόμη κι αν είναι πρόσωπα του εαυτού σου του ίδιου. 

θα έρθουν καλύτερες μέρες. πρόσεχε όμως τί λαμβάνεις κι από που. 

Να γίνει καλά σύντομα το χεράκι σου. 

Προσεύχομαι να έχεις δίπλα σου συνέχεια ανθρώπους αγαπημένους κι ότι χρειάζεσαι. 

Σ' αγαπώ πάρα πολύ

μια στάση εδώ

 αυτό το τραγούδι μου είχε κολλήσει αυτές τις μέρες από Κυριακή πρωί, αλλά το λέω κάποια σε πρώτο και κάποια σε δεύτερο ενικό και κάποια σε πληθυντικό, βάζω και τα δυο πρόσωπα μέσα. και εκεί που λέει, να με κοιτάζεις τάχα πως με λογαριάζεις το έχω κρατήσει έτσι γιατί θυμάμαι την τελευταία φορά που κοιταχτήκαμε.  το ύφος το ψεύτικο, δικό μου. εντάξει. τα είχα βάλει δίκαια όσο μπορώ ..  αλλά αλλάξω τραγούδι, δεν ήταν καλό , να βρω ένα κάπως πιο χαρούμενο θεραπευτικό κι αισιόδοξο ,, 

  

είναι με μουσική καταγωγή βρίσκω ότι έχει από το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας. 

 

Λίγα λόγια για την Ισότητα, την ισοτιμία την ισορροπία και τα ζεύγη

 

Λίγα λόγια για την Ισότητα, την ισοτιμία την ισορροπία και τα ζεύγη

 Θυμάστε λίγο παλαιότερα που δεν υπήρχαν τόσο πολύ τα σούπερ μάρκετ και τα μεταλλαγμένα; Τότε που πουλούσανε στις λαϊκές και στα μανάβικα τα αγγούρια σε ζευγάρια; Αυτό γινόταν για ισοτιμία και ισορροπία, πράγματα δλδ που πλαισιώνουν την ισότητα και ισότητα δίχως αυτά δεν μπορεί να ισχύει.

 Έτσι ο αγγουράς είχε μια ευκαιρία να ισορροπεί κάπως τα προϊόντα του και να μην αδικεί κι ούτε να αδικείται αφήνοντας τους πελάτες του να διαλέγουν ένα αγγούρι ζευγάρωνε τα μεγαλύτερα με ένα μικρότερο και έτσι ζευγαρωμένα τα μετέφερε και στα σακιά του που έδειχναν έτσι ομοιόμορφα. Η ισότητα φαινόταν κι ήταν πιο εύκολο να υπάρξει σε ζεύγη παρά σε μονάδες, ως θάτερον που θα λέγαν κι οι φιλόσοφοι.

Η Ιερή ζυγαριά της δικαιοσύνης κατάφερνε με τα ζεύγη πιο συχνά να ισορροπεί. Στις μονάδες βλέπεις, ας πούμε στα παζάρια εδώ της μαύρης εργασίας ποιοι μένουν πίσω χωρίς δουλειά, όταν δεν υπάρχει πολύ δουλειά, μένουν πίσω άνθρωποι που η φύση τους έχει φτιάξει λιγότερο ικανούς ας πούμε από άλλους, πράγμα που δεν θα συνέβαινε ας πούμε αν υπήρχε ο παλιός ο αγγουράς να τους πουλάει ζευγαρωμένους. Ώστε να μπορεί, όπως είπαμε, να είναι πιο εφικτή η δικαιοσύνη των ανθρώπων.

Στις μονάδες λοιπόν η ισότητα(ισορροπία και ισοτιμία) ακόμη και ως μαθηματικό όρο να την δούμε γίνεται ως μια στρογγυλοποίηση πολλές φορές έξω από τους ίδιους τους μαθηματικούς κανόνες των δεκαδικών ψηφίων ας πούμε. Εμείς μιλάμε για ισότητα και ισοτιμία μα την ισορροπία ποιος την σκέφτεται ποιος την αναφέρει; Την ισορροπία, την δικαιοσύνη δλδ. Αυτό που κρατάει την τροχιά και όλη την πορεία σε αρμονία.

Μιλάμε έτσι συνέχεια για τα ατομικά δικαιώματα με πρώτο την ισότητα και την ισοτιμία και ας βλέπουμε πως ισορροπία έτσι δεν συμβαίνει. Η ισορροπία, κάτι εντελώς σημαντικό και απαραίτητο. Μήπως μιλώντας για ισότητα χωρίς να μιλάμε για ισορροπία  πάμε ντουγρού για να έχουμε κι εμείς την τύχη των αγγουριών και των ζαρζαβατικών που και μεταλλαγμένα μόνο έμειναν και αν βγει κανέναν μικρό ή μεγάλο βγαίνει εκτός εμπορίου και πετιέται.

Ακόμη κάτι που παρατήρησα πάνω σε αυτό το θέμα, είναι πως υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον στους σκεπτόμενους ανθρώπους που συζητάνε για την πατριαρχία και την μητριαρχία. Πως πρέπει λένε να τελειώσει η πατριαρχία και να επιστρέψει η μητριαρχία. Λένε, διότι η μητριαρχία θα σταματήσει τους πολέμους κτλ. Αυτά μόνο αμυθολόγητοι μπορεί να τα λένε. Και η μυθολογία είναι η γεωγραφία του Ουρανού κι αν δεν την γνωρίζεις είσαι αγεωγράφητος που λέμε, κοσμοαγεωγράφητος να το πω. Κι είναι όντως πολύ βαρύ να είσαι αγεωγράφητος πόσο μάλλον κοσμοαγεωγράφητος. Και αν μη ζευγαρώσεις και με έναν γεωγραφημένο που πας. Παρακαλώ τους υποστηρικτές λοιπόν της μητριαρχίας να ανατρέξουν στην μυθολογία και να φρεσκάρουν λίγο της γνώσεις τους για την Πασιφάη πχ.

Ναι, ήταν πολύ αιμοβόρικη η μητριαρχία. Πόλεμο μπορεί να μην τον έλεγες ακριβώς αλλά σκοτωμός υπήρχε κι εκεί και σίγουρα ήταν ανακουφιστηκό που έληξε. Και τι έγινε όμως θα μου πεις ήρθε μια πατριαρχία που όπως βλέπουμε δεν είναι καλύτερη. Ο αγγουράς θα μπορούσε κι εδώ να φέρει μια λύση όμως. Ούτε πατριαρχία ούτε μητριαρχία, ισορροπία.  

Το ζεύγος έχει γίνει κι αυτό μια λέξη που υποβαθμιστικέ και υποβαθμίζεται πολύ στις μέρες μας. Τι το κατηγορούνε για καπιταλιστική παγίδα, τι για ατομική ανελευθερία και καταδυναστευτικό ζυγό. Μια τόσο ωραία λέξη και πώς να μην είναι ωραία λέξη που έχει μέσα της το ΖΕΥ! Να βλέπεις να την προφέρουν σήμερα ως ζεβγάρι και να πνίγονται, κρίμα είναι, τραυματικό και προπαγάνδα.

Προσωπικά θεωρώ μεγάλη ψευδαίσθηση αυτό που προσφέρει η αγορά και η τεχνολογία σήμερα, να πιστεύεις πως μπορείς να τα καταφέρεις μόνος σου ως άτομο να σταθείς στην ζωή. Έτσι γίνεσαι ζευγάρι με το χρήμα χωρίς να το καταλάβεις και στο χωρίς χρήμα να πεθαίνεις.

 Ένας ίσον κανένας λέγανε και σίγουρα έχει μια βάση αυτό. Όπως και το είμαστε δυο είμαστε τρις είμαστε χίλιοι δεκατρείς φυσικά έτσι πάει.

Μακριά από μας οι μητριαρχίες και οι πατριαρχίες. Αυτά είναι για να συντηρείται η αδικία οι σκοτωμοί και η ανισορροπία. Είναι για ανέραστους και για ανθρώπους που μισούν τον έρωτα και τους ερωτευμένους. Έρωτας είναι να λατρεύεις ελαττώματα. Είναι ακροβατικό και ισορροπία, δεν είναι κι εύκολο πράγμα. Να έχετε ο ένας το χέρι και ο άλλος το μάτι του αγγουρά κι αυτά να εναλλάσσονται αναλόγως τι χρειάζεται, κάθε στιγμή σε κάθε τι μες στην συνύπαρξη. Πιο ζουμερά τα μεγάλα πιο τραγανά τα μικρά, ωραία πράγματα.

Ακούς εκεί ισότητα και ισοτιμία έτσι γενικά και την ισορροπία έτσι στο άντε γειά! Και να  σας βρωμάει και η λέξη ζευγάρι!

ΑΚΟΥΣ ΕΚΕΙ .. να πηγαίνουμε κατά τον γκρεμό έτσι ..  ένας ένας όμως παιδιά και μη σπρώχνεστε μην βρίζετε και μην την πέσετε σε καμιά όμορφη-ο έχει δικηγόρο και πρόστιμα.  

Πάρτε με να τα πω αυτά στις φεμινίστριες να πάθουνε πλατωνικό σπήλαιο εκεί πέρα θέλω σαπόρτ γιατί θα με φάνε. Να γράψω κανα ποίημα καλύτερα. Από αυτά που χτίζω για να μην με σκοτώσουν και μετά όταν ηρεμώ τα ξεχώνω μαύρα από την μούχλα και όπως έχουνε γίνει έτσι τα πετάω. Πέταξα και καθαρά από την τρομάρα μου. Αλήθεια πέταξα πολύ αρχείο αυτή τη φορά του ’15 με ’20 το έκαψα σχεδόν όλο. Λες να ήτανε τόσο μαγικό; Γιατί το σκέφτηκα και αυτό. Λοιπόν. Θέλει πιο μαλακά. Πιο παραβολικά ίσως, μπορεί. Θέλει στην πράξη βασικά. Αλλά εγώ μόνη μου ένα μπακούρι τι να πω για τον έρωτα και την ισορροπία στα φύλα στα αντίθετα και στην ζωή. Ας μιλήσει κανένας που το πέτυχε.

Σ' αγαπώ και σου στέλνω ένα δροσερό φιλί γεμάτο παυσίπονες καταπραϋντικές ανακουφιστικές εσωτερικές δονήσεις προς τα πάνω κουρδισμένες στην συμπάντια συχνότητα

Πρόβλημα στα χέρια είναι πρόβλημα με γυναίκα. Στο δεξί είναι από αυτά που δίνεις, στο αριστερό είναι από αυτά που παίρνεις.  

6 , 7 κι 8 έκανα παρατήρηση στον ουρανό. Ο Δίας είχε αγκαζέ την Αφροδίτη και χόρευαν μαζί όλο τον Ουρανό. Η μικρή άρκτος είχε ανέβει σχεδόν στο μεσουράνημα είδα τον Αρκτούρο και είχε ανέβει και ο Τοξότης μαζί με τον Σκορπιό αρκετά κι είχε γυρίσει το τόξο του προς τα κάτω! Τα 2Ε είχαν μπει μέσα στον γαλαξία. Μου έκανε εντύπωση! Ήταν σαν να υπήρχε ασυνήθιστα μεγάλη και περίεργη κίνηση. Είδα πολλές ευθυγραμμίσεις που σημαίνει πως άνοιγε χώρος για μακρινά διανύσματα. Στέλναμε και λαμβάναμε από πολύ μακριά.

Τί σε έκαψε; Κάτι που έλαβες από κάτι θηλυκό, αλλά τί κι από ποιον; 

Και μη χειρότερα αγάπη μου! Υπομονή Δύναμη και θα βγεις καλύτερα από πριν, να έχεις θέληση να βγεις καλύτερα από πριν.  

Εγώ σε σκέφτομαι και σε αγαπώ ακόμη κι όταν έχω φάει τα πιο δυνατά μανιτάρια! Κι έχω καλά νέα. Εχθές ήταν η τελευταία μου θεραπεία. Ο Στέλιος με σχόλασε και με έγραψε στα ρεκόρ του. Δυόμιση μήνες για παγωμένο ώμο είναι ρεκόρ ακόμη και για επαγγελματίες αθλητές.  

Εύχομαι και για σένα γρήγορη θεραπεία. Θα τσούζει και δεν θέλει νερά αυτό είναι μεγάλο πακέτο. Να είσαι χωρίς λειτουργικό χέρι είναι πολύ σπαστικό. Θα ήθελα να βρίσκομαι πάντα κοντά σου. Και ζητώ συγνώμη για αυτήν μου την σκέψη αν εσύ δεν θες να βρίσκομαι πάντα κοντά σου. Προσπαθώ να κάνω όμορφες σκέψεις. Να προσπαθώ να συναισθανθώ και να ψυχανεμιστώ το πως είσαι εκείνη την στιγμή που σε σκέφτομαι.

Ονειρεύτηκα την Δευτέρα το βράδυ πως τρέχαμε με άλογα στην παραλία και πηγαίναμε για τον γάμο μας. Την Τρίτη το πρωί διάβασα τα νέα σου. Συγκλονίστηκα. Αυτές είναι καταστάσεις που σε αφήνουν μαλάκα και σε τουμπεκιάζουν και βγαίνεις κι αλλιώτικος μετά βγαίνεις πιο μυαλωμένος νομίζω κάπως πιο φρόνιμος και προσεκτικός. 

Μπράβο στο παιδί που αντέδρασε σωστά. Ας πούμε ότι έγινε θυσία και εξαγνισμός και εξευμενισμός. Σε τέτοιες περιπτώσεις πιστεύω χρειάζεται να φροντίσουμε αδικίες προς εμάς τους ίδιους και προς τους άλλους. Εγώ από μεριάς μου ξέρω. Αν νιώθετε αδικία σε σχέση με εμένα κάπου είναι προς τους άλλους που με ξέρουν και με αγαπούν δεν πιστέψαν πως θα μπορούσα ποτέ να παρενοχλήσω σεξουαλικά κανέναν άνθρωπο ποτέ παρά είδαν μια άδικη και παράλογη κρίση από εσένα κι αυτό πρέπει κάπως κάποτε να αποκατασταθεί. Αν μ' αγαπάς και σου λείπω είναι άδικο προς εσένα το να μην βρισκόμαστε. Πράγματα που έχεις να αφήσεις ή να επιστρέψεις να τα επιστρέψεις, γενικά. Φρόντισε να τσεκάρεις αν έρχονται από καλούς και δίκαιους δρόμους αυτά που λαμβάνεις. Αυτό το σήμα είναι που διάβασα από αυτά που μπόρεσα να γνωρίζω.  

Μάλλον ακούγομαι και λίγο σαν χαρτορίχτρα μέντιουμ πνευματιστής έτσι όπως μιλάω εδώ αλλά και πως να τα πω αυτά;

Άνοιξε το φένγκ σούι και φτιάξε την κουζίνα πάλι αλλά με τους κανόνες κατα γράμμα.  Τί και που κοιτάς όταν πλένεις όταν μαγειρεύεις. Κάνε καλό προσανατολισμό. Μπορεί επήσεις να είχε μείνει κάτι από παλαιότερο κάτοικο.  Θέλει τελετή όλος ο χώρος. Άδειασμα από ενέργειες και μια χαρούμενη τελετή. Θα ήταν ωραία να αλειφόμασταν με λάδι φασκόμηλο και να κάναμε έρωτα σε όλο το σπίτι. 

Είδα τα μάτια σου σοκαρισμένα και τρομαγμένα έτσι όπως δεν τα έχω δει ποτέ και ήθελα να τρέξω στο πλευρό σου κι ένιωσα τον αποκλεισμό και την απόσταση που μου έχεις επιβάλει να με ματώνουν όσο ποτέ τραγικά κι άδικα και κρίμα. Επιθυμώ τα πνεύματα που μ΄αγαπάνε να αγαπάνε κι εσένα. Να έρθουν όμορφες μέρες. Ακόμα κι αν είμαι για σένα κάτι ανεπιθύμητο. Να έρθουν και στις δυο μας πράγματα που να τα επιθυμούμε και που να γίνεται να τα χαρούμε και να τα θέλουν όλοι οι Θεοί. 

     

       

 πολύ τρέξιμο σήκωμα βάρη, σήμερα τελείωσα την μετακόμιση! έρχομαι Αθήνα αύριο και θα κάτσω λίγες μέρες. μόνο βιβλία ρούχα και έπιπλα έχω αφήσει και κάτι παλιοκουζινικά. Το άδειασα. Τέλος. Ορεινό καταφύγιο. Μέχρι και το πλυντήριο πήρα. 

έρχομαι για τον γάμο της Κατερίνας με τον Πάνο και θα κάτσω μέχρι την θεραπεία μου.

  

 

το σπίτι εδώ είναι ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΟΥ

 ήρθε ο Γούλας εδώ πάνω πριν τρις μήνες ενώ έχουμε κόψει από το '21. το '24 με απειλούσε στον πεζόδρομο μπροστά σε κόσμο ότι θα μου σπάσει το σπίτι και θα μου πάρει το αρχείο έλεγε να έρθει με έναν γύφτο φίλο του να πάρει κάτι κεραμίδια που μου έχει φέρει. Κι ενώ τον αποφεύγω σαν τον διάολο το λιβάνι ήρθε με έναν νέγρο από την Σιέρα Λεόνε πριν 3 μήνες και μου λέει σου έφερα φρουρό να πας να φορτώσεις τα πράγματά του θα μείνει εδώ. Λες και ζήτησα εγώ φρουρό! Κάτσαν ώρα τους κέρασα πήγαμε βόλτα το κτήμα τον ρώτησα τον μαύρο πότε έχει γενέθλια τον ωροσκόπο του την πόλη που γεννήθηκε. Θα του έδινα του ανθρώπου μια γωνιά αν και ο χάρτης του έλεγε πως αν και πιστός και φιλότιμος μπορούσε να έχει εμπάθειες και να φτάνει η οργή κι η εκδίκησή του στα άκρα. αλλά σκέφτηκα πως θα βρίσκει ευκαιρία κι ο Σωτήρης έτσι να έρχεται και δεν θέλω ξανά παρτίδες ρε παιδί μου πως το λένε δεν θέλω τίποτα και χρυσάφι να μου φέρει είναι εμπαθής κι αυτός κι εκδικητικός απρόβλεπτος κι επικίνδυνος και δυσκολεύομαι να καταλάβω και πότε λέει αλήθεια. Και του είπα να το σκεφτώ ε να ρωτήσω τα παιδιά δεν είμαι και καλά με το χέρι έχω προβλήματα δεν έχω δουλειά να του δώσω μεροκάματα του ανθρώπου κτλ. και του έστειλα την άλλη μέρα δεν μπορώ να κάνω ή να ξεκινήσω τίποτα καινούριο γιατί έχω το χέρι μου και θέλω να σκεφτώ μόνο την θεραπεία μου του είπα δεν είμαι καλά και δεν είμαι για τίποτα. Κι έμεινε εκεί η ιστορία. Μπορεί να νομίζει ότι έχει μερίδιο εδώ πέρα αλλά πραγματικά τους έχω χρυσοπληρώσει όλους εδώ πέρα έχω ξεχρεώσει και με το παραπάνω. Και πολιτικά διαφωνώ. Ουκ εστί κακόν αναρχίας μείζον. τί δουλειά μπορεί να έχουν οι αντιεξουσιαστές και οι ρουβίκωνες και οι υποστηρικτές της 17νοέμβρη με την Σωκρατική σκέψη την Δημοκρατία και τον ελληνικό πολιτισμό; Ότι είναι κακιά η λέξη εξουσία! Μπες σε μια κουζίνα, απλά, χωρίς να έχει οριστεί αρχιμάγειρας να σου πω εγώ τι θα φας κι αν θα φας. Γίνεται ποτέ να υπάρξει κουζίνα χωρίς αρχηγό; Γίνεται ποτέ να χτιστεί κάτι χωρίς αρχιμάστορα; Μην κοροηδευόμαστε εδώ πέρα για την υποβάθμιση και το χάος που εξυπηρετεί την διάλυση και το ξεπούλημα. Αλληλεγγύη , ωραία λέξη, πρόνοια, κοινωνικό έργο, ανθρωπισμός. Για την ισότητα όμως ας πούμε έχω κάποιες παρατηρήσεις και προβληματισμούς. Για το κοινόν και το ίδιον για την ιδιοκτησία. Να μην έχετε δωμάτιο, να μένετε στο σαλόνι εσείς που δεν θέλετε ιδιοκτησία, να μπαίνει στο δωμάτιό σας ο κοινοτέτοιος να σας κάνει κουμάντο τί θα κάνετε και πως θα το κάνετε και με ποιους θα το κάνετε, εντάξει; ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ την ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΒΓΑΛΕΤΕ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΣΤΟ ΧΟΛ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ. να μην έχετε το δικό σας δωμάτιο να δείτε τι ωραία που θα είναι.   

 Άκου ισότητα έτσι γενικά και κατά της ιδιοκτησίας έτσι γενικά! Πάτε καλά; Αυτά είναι ότι πρέπει για ανεύθυνους και για τεμπέληδες.

 

ας πούμε πως είναι κάποιο σκυλί γορίλας που σκίζει και σπάει πράγματα, πολύ Πόε διαβάζω

 βλέπω κάτι περίεργα πράγματα εδώ πάνω που δεν μπορώ να καταλάβω αν τα κάνει άνθρωπος ή σκυλί. πρέπει να βάλω κάμερες. μόνο με δυο ανθρώπους μπορεί να νιώθουν πως έχουμε κάποια προηγούμενα, με τον Γούλα και τον πατέρα των παιδιών μου, χωρίς να τους έχω όντως κάνει κάτι. απλά γιατί μια μέρα τους έκοψα από την ζωή μου. ούτε με τα πολιτικά ασχολούμαι να με κυνηγάει κάτι ούτε με κάτι άλλο πέρα από πολύ παλιές ιστορίες που απλά γνωρίζω κάποια πράγματα χωρίς να έχω πειράξει απειλήσει αναφέρει ή στοχοποιήσει ποτέ κανέναν ή να χρωστάω κανενός. Δυο άνθρωποι με έχουν απειλήσει ότι θα μου κάνουν κακό κι αυτοί είναι ο Γούλας και ο Θοδωρής. 

ΥΔΡΟΠΛΑΝΟ

 

Αγάπη μου,  έχω μείνει πάλι χωρίς ελπίδα. Η ζυγαριά μου έχει γύρει κι έχει ακουμπήσει στην γη. Θα ήθελα να βρω έναν τρόπο να μηδενίσω. Νιώθω πως οι κύκλοι που κάνω είναι γιατί βρίσκομαι στην βάρκα του έρωτά μας που νομίζω πως κάνουμε και οι δυο κουπί αλλά κάποιος δεν κάνει κι αυτός είσαι εσύ που βαράς αν βαράς τις κουπιές στον αέρα. Και πάει μονόπαντα και στρίβει και κάνει γύρω γύρω και ζαλίζομαι. Δεν είσαι στην βάρκα μας ή δεν κάνεις κουπί; Όπως και να έχει νιώθω πως δεν έχουμε προχωρήσει ούτε ένα μέτρο με τόση υπερπροσπάθεια. Δεν θέλω να πηδήξω στην θάλασσα ούτε να σε πετάξω εσένα στην θάλασσα όσο κι αν στα νεύρα μου αυτό θέλω να κάνω.  Γλάροι περνάνε συνέχεια κι είναι πολύ σπαστικό μαζί με την πανέμορφη λαχταριστή ακτή που βλέπω όταν καθαρίζει η ατμόσφαιρα. Δικαιολογίες δεν έχω πια για κανέναν. Και μη μου ξαναπεί κανείς για βαρκάδα. Θέλω να τελειώσει αυτό το μαρτύριο. Ανησυχώ για την υγεία σου, γιατί δεν κάνεις κουπί; Κι ανησυχώ για την υγεία μου γιατί μπήκα σε αυτήν την βάρκα και γιατί βάζω στα νερά το κουπί ενώ εσύ το βαράς στον αέρα; Μήπως δεν ήταν κουπιά και ήταν φτερά; Φτερά όπως τα είχα δει κι εγώ για φτερά τα είχα δει στην αρχή και δεν ξέρω γιατί το είδα για κουπί το φτερό μου. Το φτερό μου του έρωτά μας που μου το έκοψες το είδα μετά για κουπί. Όπως και να έχει είναι παλιοκατάσταση. Φτερά κουπιά πουλιά ψάρια. Και στεριά πουθενά.  Κι η μόνη ελπίδα κατά την νήσο των Μακάρων. Κρυώνω. Πεινάω. Διψάω. Με έχει κάψει ο Ήλιος. Δεν είναι καθόλου ωραία τέλος πάντων. Έπρεπε να είχαμε υδροπλάνο. Πιρόγες και βάρκες και μαλακίες και ποδήλατα και πεζοί. Θέλω υδροπλάνο. Θα φύγω με το πρώτο υδροπλάνο. Και αν θες έτσι κάτσε εσύ και βάραγε στον αέρα το κουπί σου. Να κάτσω κι εγώ να κάνω οτοστόπ στα υδροπλάνα. Σιγουράκι η αιωνιότητα. Τί το συζητάμε!

    

Βιοχημικός πόλεμος

 Σκέφτηκα μια τρομερή αντικλεπτική παγίδα! θα φύγουν αγνώριστοι οι πούστιδες μόλις ξανάρθουν, αν επιζήσουν δλδ. Μεσαίωνα θέλουνε ρεεεε, να δούνε τί έχουν να πάθουνε.  

αυτό μωρό μου σου τραγουδάω, τα δίνω όλα ,,

Υπάρχει μια αγκαλιά που ηρεμεί κι ένα φιλί 

που ευχαρίστηση μονάχα φέρνει

α

ρ

χ

ε

ι

όχι  ρε, είμαι κλαρίνο .. έχω κι άλλα! και πιο πάνω και πιο κάτω.

 

η άλλη .. τί ρόλο βαράει;

γιατί δεν θέλεις να μου μιλάει; 

αντέχωωωωωωωω

 I LOVE ΤΟΞΟΤΗ !!!!!!!! REALY ρΕεεε

και ο ΚΡΙΟς με πατάτες στον φούρνο το καλύτερό μου.  Τα τρώω όλα, μυαλά αρχίδια εντόσθια ουρά, ξεροψημένα.

Άκου Αφροδίτη στον Κριό!

 Άσε που άμα κοιτάξει κανείς το ωροσκόπιο σου είναι να τραβάει τα μαλλιά του. Ποιος αισθηματίας κι ευαίσθητος άνθρωπος να σε πλησιάσει αγάπη μου με Αφροδίτη στον Κριό και τοξότη στον 5ο οίκο; Κανένας μελλοθάνατος μόνο κανας άσχετος και κανένας χαζοβιόλης. Και καμιά καταδικασμένη εγωπαθής μαζώχα, να γουστάρει το φτύσιμο να κολλάει με τις "κτηνοβασίες" τις εξαφανίσεις τους τσακωμούς και τις εγκαταλείψεις. Άκου Αφροδίτη στον Κριό και 5ο οίκο στον Τοξότη και μας μιλάς και για αισθήματα και έρωτα αξεπέραστο. Θα ήθελες ε.. να τον αξιωθείς κι εσύ μια μέρα. Στο εύχομαι και να σου τύχει κανένας με Αφροδίτη στον Κριό και Τοξότη στον 5ο οίκο, να μάθεις. Παραδομένος ζωογαμημένος παρταλιασμένος και εγκαταλελημένος. Φρίκη. 

Πάμε να φύγουμε

 Ναι είναι λογικό όταν νιώθει κανείς έτσι να προτιμάει την απόσταση και τα όνειρά του από το να μπει πραγματικά σε αυτήν την κόλαση. Να προτιμάει τους φίλους του και τα βιβλία του. 

Ας το πάρω κι εγώ απόφαση. Ότι το μαζί είναι έξω από τις δυνατότητές μας. Και δεν μ' αρέσουν τα αδειάσματα ούτε οι τσακωμοί.    Ξεφυσάω βέβαια που τα σκέφτομαι όλα αυτά με πιάνει το παράπονο για το τόσο κρίμα κι άδικο. Πέφτω σε κατάθλιψη. Χάνω τον κόσμο. Και ξέρω ότι δεν θα μου περάσει. Ότι είναι δειλία και μαλακία στον εγκέφαλο. Ένας συναγερμός που βαράει και μου έχει διαλύσει τα νεύρα και την ζωή. Μια σφαλιάρα που με πετάει χιλιάδες σκαλιά πιο κάτω. Αδυναμία. Αποτυχία. Μοίρα σκληρή και άπονη. Ύπαρξη ελεεινή τρισάθλια και τιποτένια. Καταρρέει όλο το σύστημα. Εκ βάθρων κι εκ θεμελίων. Δεν υπάρχει ούτε το μηδέν εδώ πέρα. 

 

 

 

ζήλια μου παράπονό μου καταδίκη μου

 σήμερα είδα για την γυναικοκτονία που έγινε στην Καλαμάτα. Μου είναι ασύλληπτο το πως μπορεί να πιστέψει κάποιος πως του ανήκει η ζωή ενός άλλου ανθρώπου και να την αφαιρεί. Μάλλον, να φτάνει στο σημείο από ζήλεια να φαντάζεται πως απειλείται η ζωή του και να δολοφονεί βρισκόμενος σε μια φανταστική άμυνα. Τους αυτόχειρες τους καταλαβαίνω καλύτερα. Κι εγώ θέλω το σώμα του έρωτά μου μόνο δικό μου. Δεν με παθιάζει όμως η απιστία, με ξενερώνει. Πλήττει κάπως κιόλας την αυτοπεποίθησή μου και ψάχνω επιβεβαίωση και παρηγοριά αλλού. Νομίζω πως το καλύτερο είναι να μην δίνεται χώρος σε αυτό το συναίσθημα. Το αποφεύγω όσο μπορώ. Φτάνω να λυπάμαι τον άλλο που με αποκρύπτει έτσι. Πέφτει η αξία του όταν τον μοιράζομαι. Δεν μ΄αρέσει. Μπορεί και να τον συμπονέσω που πόνεσαι πηγαίνοντας με κάποιον άλλο ενώ με σκεφτόταν γιατί αυτό είναι πολύ οδυνηρό και νιώθεις πολύ χαμένος όταν το κάνεις. Χάνεις τον εαυτό σου έτσι κι είναι χάλια να χάνεις τον εαυτό σου. Γενικά δεν μ'αρέσει ιδιαίτερα το σεξ ακόμη κι όταν γίνεται με αγάπη. Μ΄αρέσει πολύ ο έρωτας. Μπορώ έτσι να είμαι πιστή. Δεν θα μου άρεσε να έχω έναν άπιστο σύντροφο ούτε κι εγώ να τον ξεφτιλίζω έτσι. Αλλά αυτό που ονομάζω εγώ σύντροφο είναι πολύ ισχυρός δεσμός και σχέση ζωής κοινής ζωής και στόχου πως να το πω. δεν μπορεί ο άλλος να τραβάει μόνος του πορείες και στο θέμα αυτό να απαιτεί πίστη. Παρασύρομαι κι όλας καυλώνω εύκολα. Παρασύρομαι πιο δύσκολα πιά αλλά με τρώει κι ένα γαμώτο που μ΄αφήνεις κι εσύ ακάληπτη στον αέρα. Τί γίνεται με την δικιά μου τιμή; Θα ήθελα να παντρευτώ και να έχω απαιτήσεις κι υποχρεώσεις. Είναι θέματα. Μπαίνω στο λεωφορείο και όλο και κάτι δυναμιτίζει ερωτικά την ατμόσφαιρα. Και σκέφτομαι μα τι λέμε. μπαίνεις και μπαίνω στο μετρό στο λεοφορείο στο μαγαζί και καυλώνει όλη η ατμόσφαιρα. Να ζηλεύεις τέτοιον άνθρωπο θα τρελαθείς θα πάθεις την πλήξη του Μοράβια 24ωρο γαμίσι επί πληρωμή για να είσαι καλά για να είμαι καλά. "Μαρτύριο η αγάπη σου λέω μαρτύριο η αγάπη και κλαίω βασανιστήριο".   Γι' αυτό μονάζω εδώ στην άκρη μου. Γι' αυτό όλα μας τα προβλήματα και οι τσακωμοί. Και υποψιάζομαι ότι μπορεί να είσαι πιο βαριά από εμένα. Εγώ τουλάχιστον δεν παίρνω τόσο στα σοβαρά τον εαυτό μου και η βραχύβια μνήμη μου δεν κρατάει πολύ. Είναι τραγικό όμως να έχεις ερωτευτεί τον άλλον τόσο πολύ που όλοι οι άλλοι να είναι τίποτα και αυτός το ίδιο και να μην μπορείτε να τα βρείτε λόγο ζήλιας. Να τον εκμηδενίζεις λόγο ζήλιας ή να τον απατάς λόγο ζήλιας. Να γίνονται διαφόρων ειδών τέτοιες καταστροφές και ζημιές. Να έχει τρομάξει το μάτι μου. Είναι τρομερό. Είναι καταδίκη. Τόσος κόπος τόσος ιδρώτας να πέφτει στο πουθενά. Χωρίς διαφυγή και χωρίς σωτηρία. "Εσύ κι εγώ μόνοι πάνω στη γη ..ο ω ω "

          

Από την κλωστή του μελιού σου κρατιέμαι 

κι αιώνια πνίγομαι 

τ

η

  

Δεν θα ησυχάσω

Τα σμιχτά φρύδια σου

τα δυνατά σαγόνια σου

οι άγριες τρίχες σου

τα πελώρια στήθη σου

ο Αφρικάνικος κώλος σου

η πλούσια πλάτη σου

τα αφράτα δάκτυλά σου

η απαλή κοιλιά σου

τα αχανή σου μάτια 

ο απόκοσμος κρατήρας του στόματός σου

η άβυσσος τα χάη και τα ερέβη του

η πτυχώσεις και οι ραβδώσεις του 

οι συμπληγάδες των ποδιών σου

κι η ευγενική μύτη σου.

Όλα αυτά το αιδοίο σου 

η μεγαλειώδης μικρογραφία σου.

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

 

να σου πω; 

κανα παντελόνι φοράς; να με ξεκούραζες λίγο..

να σου παίζω εγώ την δύσκολη

θα βρεθούμε ποτές;

το' χεις; ανησυχώ σου λέω.

ΟΧΙ ΡΕΕΕΕ

 

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι έχει προχωρήσει η ανθρωπότητα επειδή έφτιαξε τα όπλα με κουμπιά κι έβαλε τα φάρμακα σε χάπια και έχει ίντερνετ και εργοστάσια ή κι επειδή μαζεύτηκαν οι άνθρωποι στις πόλεις και μιλάνε χαμηλόφωνα ή παπαγαλίζουν την τηλεόραση και το πολίτικαλ κορέκτ. Μιλάω για την πλειοψηφία και την γενική κατάσταση κι όχι για κάτι το ιδιαίτερο και εξαιρετικό που μπορεί να είσαι εσύ κι εγώ κατά βάση κι άλλη βάση κι άλλη βάση. Δεν πιστεύω πως η πόλη εξέλιξε τον άνθρωπο, μάλλον τον πολτοποιεί και τον ισοπεδώνει, όχι τόσο στην επιφάνεια αλλά περισσότερο σε βάθος και τον εισάγει σε μια πειθαρχεία μόνιμης καταπίεσης που του ατροφεί την προσωπικότητα και του ταΐζει την ατομικότητα. Κι όλα αυτά τα κακά ας πούμε της επαρχίας συνεχίζουν να υπάρχουν κι εκεί κάτω από το χαλί και μεταλλάσσονται και σε άλλα ακόμη πιο σκοτεινά κι απάνθρωπα. Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν θα έφευγε από την επαρχεία αν δεν τον έδιωχνε κάτι ή αν δεν ζητούσε κάτι ιδιαίτερο κι εξειδικευμένο όπως ας πούμε έναν δάσκαλο ή έναν γιατρό. Κι αν δεν τον έδιωχνε η στοχευόμενη υποβάθμιση που συντελείτε με απώτερο στόχο την ερήμωση για το ξεπούλημα του φυσικού της πλούτου. Η Μεσσηνία ας πούμε άδειασε το ’50 φύγαν σχεδόν οι όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι κυνηγημένοι, όσοι πρόλαβαν να μην τους σκοτώσουν οι χίτες και οι δοσήλογοι που έπιασαν όλες τις θέσεις εξουσίας και έκαναν κι ακόμη κάνουν ότι θέλουν και οδηγούν στην εξαθλίωση όποιον δεν τους αρέσει, και δεν τους ακολουθεί δουλοπρεπώς. Το ίδιο είναι και στην Αθήνα βέβαια αλλά εκεί χάνεται κάπως και μπορεί να μην φαίνεται τόσο πολύ αλλά έτσι είναι κι εκεί. Μα υπάρχουν πάντα κάποιες οάσεις και κάποια μέρη που κρατάνε ακόμη αντίσταση κι ίσως εκεί είναι πιο μαζεμένα και συγκεντωμένοι οι άνθρωποι και κρατάνε πιο αποτελεσματικά. Πιο επιφανειακά όμως γιατί χωρίς πρωτογενή τομέα τι να κρατήσεις. Από την Μεσσηνία πάντως δεν έφυγε κανείς από φτώχια ούτε από τα νησιά πιστεύω ούτε κι από άλλα μέρη της Ελλάδος διότι τα δάση και οι θάλασσες είναι πλούτος και δεν φύγαν από πείνα και φτώχια του τόπου, φύγαν κυνηγημένοι από τους δυνάστες και τους υπάλληλούς τους. Ποια φτώχια ρεεε εγώ φέτος τάισα και τους γύφτους λέμε. Κι από μυαλά ελεύθερα εδωπέρα, λόγο συνθηκών τέτοια που δεν γίνεται να υπάρξουν σε πολιτείες.

Εμένα μ’ αρέσει να προκαλώ, στην επαρχεία βρίσκω άπειρο κοινό για το χόμπυ μου αυτό. Κάνω κοινωνική περφόρμανς παράγω έργο. Στην πόλη οι άνθρωποι περπατάν κοιμησμένοι δεν βλέπουν γύρω τους τίποτα κι όντως είναι τόσα πολλά που είναι αδύνατον να δει κανείς κάτι πέρα από ένα ελάχιστο μια γραμμή στην πορεία του. Δεν ασχολούνται απλά. Απλά δεν ασχολούνται. Δεν ενδιαφέρονται για σένα και για μένα. Κατάλαβες. Δεν ξέρω όμως τι είναι καλύτερο, να ενδιαφέρονται έστω κι αρνητικά ή να μην ενδιαφέρονται καθόλου οι συνάνθρωποί σου οι συμπολίτες κι οι γείτονες. Κάλιο να σε ζηλεύουνε παρά να σε λυπούνται λέγανε οι παλαιοί. Το χειρότερο πράγμα είναι η αδιαφορία. Και η πόλη είναι γεμάτη αδιαφορία δει αναισθησία. Εγώ θα έρθω όμως στην πόλη. Θα έρθω αναγκαστικά, για δασκάλους και γιατρούς. Για «δασκάλους» και «γιατρούς». Ακόμη κι ενώ γνωρίζω πως η μεγαλύτερη δασκάλα είναι η ελιά και η φύση και ο καλύτερος γιατρός είναι ο ορίζοντας το δάσος κι η θάλασσα. Εσύ γιατί ασχολείσαι αρνητικά με την επαρχία; Βοηθάς την στοχευμένη υποβάθμιση έτσι το ξέρεις ότι εξυπηρετείς έτσι τα συμφέροντα αυτών που θέλουν να την ξεπουλήσουν; Πρόσεξε αγάπη μου γιατί συντάσεσαι με τους εχθρούς της πατρίδας και έτσι όπως μιλάς για την επαρχεία είναι το ίδιο με αυτούς που ανοίγουν το στόμα τους και λένε η Δημοκρατία είναι σκατά. Σκατά στο στόμα σας ρεεεε. Δεν είναι σκατά ούτε η Δημοκρατία ούτε η επαρχία. Δεν είναι η Δημοκρατία ο Κούλης ούτε η επαρχεία είναι οι μαλάκες αυτοί που σου πλήξανε το υπερεγώ σου. ΜΗ ΜΠΕΡΔΕΥΕΣΑΙ. ΜΗΝ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙΣ και μη σπέρνεις σύγχυση και αλλοτρίωση των εννοιών των θεμελίων και των θεσμών.  Φαίνεται το πλήγωμα σου καραμπαμ ότι σε πάει αλλά πως γίνεται να σε πληγώνουν μαλάκες ελεεινοί και τρισάθλιοι ε; γιατί; και ξεσπάς έτσι εξυπηρετώντας τα συμφέροντά τους;  ΟΧΙ ΡΕΕΕ. ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΕΤΣΙ; Να ξεφορτώσεις  την πίκρα σου και να σε συμπονέσουνε ότι μας πληξανε οι ούγκανοι και οι γύφτοι; Πες μου τους εχθρούς σου να σου πω ποιος είσαι. Εντάξει. Σιγά! Ταΐσαμε και τους γύφτους και ψυχαγωγήσαμε τους ούγκανους. ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΣ.