Αγάπη μου μωρό μου μάτια μου φως μου 

..να κρατάς ανεβασμένη ψυχολογία για να περάσει γρήγορα το χεράκι σου. Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα πάει καλά ότι θα έχεις απόλυτη πρόοδο και πλήρη θεραπεία. 

Σε είδα στον ύπνο μου, ήταν ένα περίεργο όνειρο. Παρακολουθούσαμε κάτι σαν θέατρο σε ένα λιμάνι που η σκηνή του ήταν το πίσω μέρος από ένα φέρρυμποτ. Παίζανε ιταλικά κυρίως αλλά και αραβικά και ελληνικά αλλά ήταν όλα χάλια κατινίστικα και όλο βρίζανε και δεν ξέρω πως μετά τα έβλεπα όλα αυτά από μια μπαλκονόπορτα ενός δωματίου που είχα πέσει σε μια πολυθρόνα τέντα λιώμα από κάτι ωραία τσιγάρα που μου έβαζε ο αδερφός σου αλλά ήμουν και λίγο στην τσίτα και πεταγόμουν και σφιγγόμουν κάπως γιατί σε περίμενα κάπου ήσουν εκεί στο σπίτι αυτό λίγο πιο μέσα και σα να πέρναγες και να έφευγες σαν αστραπή και να ξαναπέρναγες και να ξαναέφευγες όπως όταν διασχίζουμε γρήγορα έναν δρόμο. 

 

 Είδα όνειρο ότι είχα πάει να βρω τον Έκτωρα και είχε ένα σινεμά και ήτανε κι άλλος κόσμος και κάποια στιγμή κάτσαμε βλέπαμε μία ταινία με φίλησε ήρθα φιληθήκαμε πολύ πολύ ωραία και μαγικά και μου είπε να κάτσω εκεί το βράδυ αλλά του είπα ότι θα ξαναπάω αύριο και βγήκα έξω γιατί έπρεπε να προλάβω να φτάσω νωρίς σε κάτι συγγενείς μου που θα έμενα ήμουνα στην αθήνα αλλά δεν ξέρω αυτή η συγγενείς μου είναι από την πάτρα τέλος πάντων βγαίνοντας με πλησιάζανε άνθρωποι πολύ θερμά και με πλησίας εκείνος που μίλαγε αγγλικά σαν να με ήξερε και τον ρώτησα  αν με ξέρει αλλά μου είπε όχι είδα το αμάξι μου παρκαρισμένο ήμουνα με ταγροτικό ναι πριν φύγω από το σινεμά τώρα που το θυμήθηκα το πιο σημαντικο πώς κάποια γκρίνιαζε ότι δεν έχουν να πληρωσουν καθαρίστρια και αφού είπα να φύγω μετά το φιλί ας πούμε κάποια πόρτα άνοιξε προς το υπόγειο και άκουσα μία φωνή που νόμιζα ότι ήταν η μητέρα του κάτω στο δωμάτιο δηλαδή ήταν το δωμάτιο κάτω και ήτανε κάπως έτσι πονεμένη και αυστηρη και παραπονεμένη η φωνή η οποία μου φάνηκε κάπως απόκοσμη και ανησυχητική που με έκανε να φύγω πιο γρηγορα και ένιωσα ότι δεν ήθελα ούτε αύριο να πάω κάτω σε αυτό το δωμάτιο που άκουσα αυτή τη φωνή που ήταν σαν τέλος πάντων κάπως καθηλωμένη δηλαδή εκεί και μίλησε προστακτικά κάπως πάρα πονεμένα αυστηρά τέλος πάντων μαλωνε σα να περίμενε πολύ ώρα  μετά βγήκα έξω με προσεγγίζανε πολύ θερμά άνθρωποι και αυτός ο τύπος με τα αγγλικά σαν να με ήξερε δηλαδή σαν να με ήξερε ξέρω γω για το έργο μου κάτι αλλά μου είπε ότι δεν με ήξερε και πήγα στο αμάξι και κάπως θυμήθηκα ότι έπρεπε να πάρω και τα ποδήλατα των παιδιών και πήγα κάπου διπλα πήρα τα ποδήλατα και πήγαινα προς το αμάξι σαν σαν όλοι αυτοί με τη θερμότητα τους να μου να με εμποδιζαν να φύγω και πήγα να ξεκλειδώσω το αυτοκίνητο άφησα τα ποδήλατα δίπλα και πήγα να ξεκλειδωσω το αυτοκίνητο και να τα φορτώσω αλλά μου πεσε κάτω το κλειδί και προσπάθεισα να το βρω και ήτανε πάρα πολλά κλειδιά κάτω πεσμενα και δεν έβρισκα το δικό μου εκείνη την ώρα με πήρε το φρικ  τηλέφωνο κάτι ήθελε να μου πει να με ευχαριστήσει δηλαδή ήτανε πολύ ωραία η φωνή της κάτι ήθελε να μου πει και της είπα ότι σαν έχει περάσει η ώρα τη ρώτησα αν μπορούσα να πάω να μείνω εκει να τα πούμε κι  έγινε κατευθείαν ειρωνική έτσι και απόμακρη η φωνή της και μου είπε ότι κάπου υπάρχει μία κλινική για εθισμένους δεν ξέρω κάτι κάτι τέτοιο μου ειπε ότι εκεί θα έπρεπε να παναμείνω δηλαδή μου την είπε τελείως και άκυρα και τις έκλεισα το τηλέφωνο και είχαν ανέβει στην καρότσα του αγροτικού κάποια άνθρωποι κάποια παιδιά από εκεί πέρα έτσι νεολαία και ανέβηκα και εγώ με βουτήξανε κάπως σαν σε συναυλία και ανέβηκα ήταν ανε μια κοπέλα πάνω μου γυμνη και φασωνόμασταν στιγμιαία αλλά κατέβηκα αμέσως γιατί έψαχνα τα ποδήλατα και τα κλειδιά να βάλω ήθελα να φυγω και είδα κάποιο κλειδί που σα να ταίριαζε και ήθελα να το δοκιμάσω αλλά δεν θυμάμαι κάτι άλλο πρέπει να ξύπνησα εκεί πέρα. το όνειρο με προβλημάτισε σήμερα πάρα πολύ γιατί ενώ ένιωθα και ήθελα να μείνω εκεί και ένιωθα ωραία και νιώθω ότι ήθελα να μείνω εκεί στο σινεμά για τον Έκτωρα μετά μάλιστα κοίταξα και είχαν κλείσει τα φώτα είχε κλείσει και η πόρτα μετά εκεί που έψαχνα το κλειδί αλλά δεν πήγα να χτυπήσω κάπως ξύπνησα εκεί πέρα μου έκανε περιέργεια έτσι αυτά τα συναισθήματα που ένιωσα μέσα στο σινεμά ότι ήθελα να κάτσω αλλά ένιωθα και κάπως σαν σαν παγίδα εκεί πέρα όχι από τον έκτορα από το περιβάλλον και με και με τρόμαξε έτσι και αυτή η φωνή από το υπόγειο ότι υπήρχε κάποιος καθυλωμένος εκεί πέρα που δεν ήταν καθόλου  θετικο αλλά ήταν σαν θρίλερ ας πούμε αυτό στο υπόγειο και η άλλη η τύπισσα πάνω που φώναζε και λέει γιατί δεν έχουμε λεφτά να καθαρίσουμε το χώρο κάπως έτσι καθαρίστρια να πληρώσουν την καθαρίστρια σα να με κοιτάζει και να το λέει για να με διοξει και μετά που βγήκα και όλη αυτή η άνθρωποι ας πούμε που ενω ήτανε θετικό όλο αυτό ένιωθα ήταν θετική προσέγγισή τους ένιωθα στην ουσία οτι απλά με εμποδίζουν ομως να φύγω να πάω ας πούμε στους οικείους μου. με πονάει το χέρι μου σήμερα λόγω του ότι έγραψα πολύ χθες και δεν έχω κοιμηθεί κιόλας καλά για αυτό γράφω στο ai θα έχει και λάθη αλλά ήθελα αυτό το όνειρο να το κρατήσω να τον μελετήσω και αφού είναι με ανθρώπους που με ενδιαφέρουν αν τους ενδιαφερει να το ξέρουν δηλαδή ότι συνέβηκε αυτό στο υποσυνείδητό μου

για εμένα η δόξα φλερτάρει με τον θάνατο όταν μου λείπουν τα απλά

 

Απόψε ξύπνησα από νευρόπονο στο στήθος κατά τις 5 το πρωί. Έβλεπα όνειρα, είδα όλα μου τα σόγια. Οι καλαματιανοί με εμπαίζανε και οι από δω με κέρναγαν μαύρο. Ξαγρύπνησα με σκέψεις.  

Άκου αγάπη μου, καμιά ανάγκη δεν έχω από δόξα. Την δόξα την έχω ζήσει στα καλύτερά της και στα χειρότερά της. Στα 16 μου έφτασα στο απόγειο. Είμαι ο σύγχρονος Ρεμπώ. Με είπανε ποιήτρια οι φίλοι μου ο πατέρας μου οι αγαπημένοι μου δάσκαλοι από τα 15 μου, σε μια ηλικία που τα αισθήματα είναι αγνά και άγρια. Μου φτιάξαν γκράφιτι μνημειακών διαστάσεων με στίχους μου και άκουγα στο γήπεδο τα συνθήματά μου. Τιμήθηκα δλδ κι ήμουν σεβαστή από τα πρόσωπα που ζούσα μαζί που αγαπούσα και με ενδιαφέρανε κι όχι από ξένους από δημάρχους ακαδημίες και τέτοια ψυχρά πράγματα. Στα 19 μου όμως άρχισα να πεθάνω γιατί τι να την κάνεις την ιστορία και την δόξα και τα ύψη όταν σου λείπουν τα απλά, η αγκαλιά το χάδι το φιλί από αυτόν που θέλεις όταν δεν έχεις αυτόν που θέλεις όπως τον θέλεις είναι πολύ σκληρό το ύψος και θέλεις να πεθάνεις. Την δόξα λοιπόν την έχω ζήσει τόσο ωραία που και το νόμπελ να πάρω δεν θα είναι τόσο ζεστά κι ωραία. Τώρα λέμε να μην πάρω το Νόμπελ αλλά να πάρω μια νύχτα. Βέβαια καλύτερη θα είναι η νύχτα από το νόμπελ αλλά τα συναισθήματα τα εφηβικά τα φιλικά τα αγνά και συντροφικά δεν ξέρω αν τα πιάνει. Προτιμώ καλύτερα μια σύνδεση μια σχέση ζωής ουσιαστική και πραγματική.            

 Σερί σε βλέπω στον ύπνο μου κάθε νύχτα πόσες μέρες τώρα. Σε είδα συναχωμένη πρόσεχε. Κι εμένα που με είδα με σπυριά αδιαθέτησα το πρωί. Προσπαθούσα να θυμηθώ τον δρόμο να επιστρέψω σπίτι σου με ένα καινούριο μεγάλο σκούτερ ηλεκτρικό και χάθηκα σε μια παραλιακή κωμόπολη που είχε κάτι βράχια σαν τεράστια χαλίκια με νερά και σχήματα πανέμορφα και ξύπνησα την ώρα που μου είχε κλείσει τον δρόμο ένα λεωφορείο που έμπαινε μέσα σε ένα μαγαζί ταβέρνα. έμπαινε από μια μεγάλη πόρτα ίσα ίσα κι εγώ έπεσα απαλά σε ένα κράσπεδο μέσα και σταμάτησα.  πιο πριν ήμουνα σπίτι σου και κάποια φάση ήρθε η Αννα και μας έκοψε πάνω που κάτι πήγε να γίνει και έβγαλα τα σκουπίδια και πήγα να πάρω το σκούτερ και χάθηκα σε αυτή την πανέμορφη παραθαλάσσια πόλη κτλ.

κι εχθές ήταν το όνειρο στο ιστορικό κέντρο μιας πανέμορφης πόλης από τον μεσαίωνα που έμενα με τα παιδιά κι είχε μια πλατεία με ένα αντίγραφο του ναού που έχει εδώ αλλά ήταν η Αθήνα. και σε γύρευα να σε βρω και μπλέχτηκα σε μια συναυλία που ήταν φίλοι μου από τα Εξάρχεια κι ήταν πολύ ωραία. Πολύ όμορφο όνειρο.  

 

Σε είδα σε όνειρο. Ήμασταν σε ένα μεγάλο φωτεινό δωμάτιο με ένα μεγάλο κρεβάτι με διαφορετικά σκεπάσματα και τα είχαμε πετάξει και φιλιόμασταν μέχρι που άνοιξε η πόρτα του σπιτιού και μπήκε ο άντρας σου και σηκώθηκες και μου είπες να ντυθώ μα δεν πρόλαβα ίσα που πρόλαβα να σκεπαστώ όταν με είδε. Τότε είδα πως είχα τρύπια φόρμα διαφορετικές κάλτσες και λαδωμένη κουβέρτα κι ένιωσα πολύ άβολα κι ανασφαλής για την εμφάνιση μου. Εσύ ήσουν ευδιάθετη και μου έκανες πλάκες κι ήσουν και πολύ θερμή και συνεχίσαμε να δίνουμε κλεφτά φιλιά μεθυστικά πολύ ωραία. Ήταν η ώρα όμως να χωρίσουμε και λέγαμε ένα μέρος να συναντηθούμε πάλι κάπου στην ΒοΪδοκοιλιά μου είπες σε μια γκλαμουριά φάση με τέτοιες καφετέριες και είπα εντάξει ενώ δεν τα πολιγουστάρω αυτά τα μέρη. Και κάπως βρεθήκαμε εκεί σε μια παρέα που ήταν όλοι παλιοί άνθρωποι και φίλοι δικοί μου. Ήταν η Κοροβίλα με την γυναίκα της ο Πάνος ο Μακουίν και η Κωσταντίνα από Καλαμάτα που μου έλεγε πως τα είχε φτιάξει μες τα μέλια με έναν που ήξερα καλά πως ήταν βίαιος (μακαρίτης στην πραγματικότητα τώρα πια αυτός τον βρήκανε κόκαλο από όβερ ντόουζ πάνω στο τρακτέρι πάνε πολλά χρόνια) και της το είπα κι έκανε πως δεν άκουγε κι έφυγε κι έτρεψα και της είπα πως δεν ήθελα να την στεναχωρώ αλλά αφού το ήξερα έπρεπε να της το πω αλλά τώρα που μεγάλωσε μπορεί να έχει αλλάξει. Κι έφυγε να πάει να τον βρει. Και όπως γύριζα στο τραπέζι πέρασε μια κοπέλα από το εξωτερικό που ήξερα και με αγκάλιασε πολύ θερμά και κοιταζόμασταν όλο χαρά και πέρασες κάπως σα να μας σκούντηξες και την στραβοκοίταξες πολύ άσχημα που απόρησε κι εγώ έπιασα τα μάγουλά μου σαν από απελπισία και ντροπή. Και ξύπνησα.

 

        

 σε είδα στο όνειρό μου. ήμουν στην πόλη που βλέπω στον ύπνο μου μα έμοιαζε πιο πολύ με την Αθήνα. Ήμουν στην Αθήνα στο σπίτι σου με τους ανθρώπους σου την οικογένεια σου. Κι ήταν περίεργο αυτό το ζεστοκρύο στην ατμόσφαιρα το κάπως μαγκωμένο αλλά μαγικό. Τέλος πάντων πόσο να καθόμουν νομίζω ήμουν δυο μέρες εκεί και κάτι της λογικής με έδιωχνε κι εσύ; με τρόπο; στα παιδιά μου να γυρίσω. έφυγα και περπάταγα ανέβαινα την Πειραιώς αλλά βρέθηκα και σε ένα άλλο σημείο με κουτούκια που έχω ξαναδεί πιο βόρεια μα ήταν ερημιά και όπως βγήκα πάλι στην Πειραιώς σε είδα ξαφνικά μπροστά μου σα να πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλο και αγκαλιαστήκαμε και φιληθήκαμε κι ήταν εκρηκτικό σα να έχασα την επαφή με το περιβάλλον και ήταν το πάνω χείλος σου από μέσα όπως το έγλυφα χιλιοδαγκωμένο αλλά δεν θυμόμουν να το είχα δαγκώσει εγώ μα το αντιμετώπισα περίεργα σαν ευαισθησία κι όχι σαν γεγονός μα κάπως με επανέφερε στην επαφή με το περιβάλλον. Εκείνη την ώρα πέρασε η αδερφή μου με ένα άσπρο γυαλιστερό τουριστικό λεωφορείο άδειο μόνο με τον οδηγό και με φώναξε ότι φεύγαμε από την πόλη με αυτό και έτρεξα και μπήκα μέσα κι εσύ έμεινες στην θέση σου και σε κοιτούσα όπως μίκραινες με την απόσταση. Και κάτι με έπιασε και κατέβηκα στο Γκάζι γιατί ήθελα να μείνω κι άλλο. Σκέφτηκα να πήγαινα στον Κεραμικό μα όταν είδα το λεωφορείο να φεύγει κάτι με έπιασε και έτρεχα να το ξαναπρολάβω και ξύπνησα κάπου εκεί που βγαίνει η Ιερά οδός. 

Χάρηκα που σας είδα. Σας αγαπώ πάρα πολύ. 

       

 είδα ένα μακρύ περιπετειώδες όνειρο. ξύπνησα στις 8 και λόγο πόνου δεν το έγραψα γιατί το πρωί είναι η πιο δύσκολη ώρα για το χέρι μου και με ξαναπήρε ο ύπνος και ξύπνησα 12 και. ήταν σε μια παραλία με κολπίσκους και βράχια. όπως στο βιντεοκλιπ αλλά μέρα. είχε πολύ κόσμο κι είχα τσακωθεί με κάποιους γιατί είχα κάνει κάτι προκλητικό. το μόνο γνωστό πρόσωπο που θυμάμαι από το όνειρο είναι ο Έκτωρ ο οποίος είχε ένα σπίτι στην παραλία με μια βεράντα με κόσμο και με κάλεσε να πάω εκεί και νομίζω πως ξύπνησα όταν έφτασα εκεί και το είδα. σε είδα; εσύ ήσουν;

σήμερα πονάω πιο πολύ από εχθές. ίσως φταίει η προπονησούλα που έκανα χθες το μεσημέρι. ακίνητο πονάει, με ασκήσεις πονάει. θέλω καλό γιατρό να μου δώσει κατεύθυνση. σκέφτομαι την Δευτέρα να πάω πάλι στον ιδιωτικό γιατί πως να περιμένω έτσι μέχρι τον Μάρτη. πονάει σα χαλασμένο με αυτό το ηχόχρωμα του πόνου από τα νεύρα που με πονούσε παλιά και το πόδι όταν το είχα χαλάσει από την μέση. σταμάτησα τα βολταρεν γιατί δεν μπορώ να πάρω άλλα πήρα ήδη πολλά. δεν μπορώ να γράψω να οδηγήσω να μαλακιστώ να κάνω τις δουλειές μου. με το αριστερό πάει πολύ αργά. είναι γεγονός πως ένας που ασκήθηκε δεξιόχειρας όταν γράφει με το αριστερό γράφει αλλιώς. δεν μπορώ ας πούμε να γράψω αυτόματη ή μπρειν στορμ και παραλήρημα με το αριστερό πάω σα χελώνα. ούτε ηχογράφιση μπορώ να κάνω για καταγραφή γιατί έχω μάθει να γράφω με σιωπή κι όχι τόσο να προφέρω, έχω σχέση με το μολύβι και το χαρτί. το βιώνω λοιπόν σαν περιορισμό όλο αυτό ακόμη και στην γραφή. τόσο πολύ που χάνω την υπομονή και σκέφτομαι να κλείσω ραντεβού στο Ριο να πάω να το βάλω για σφάξιμο.  

 

     

Η εμπιστοσύνη είναι το κλειδί που σου δίνεται από μια χαραμάδα για την πύλη που ανοίγει από μέσα το μέσα

Ξύπνησα πεντακόσιες φορές μες την νύχτα, είδα πάρα πολλά όνειρα. Μέχρι ότι ήμουν έγκυος στο τρίτο μου παιδί με γυναίκα και καθόταν όρθιο σε στάση προσοχής μες την κοιλιά μου. Βασανίστηκα όλη νύχτα πέρασα από σαράντα κύματα.  

.. και το "άσχετο" το παράξενο μου έχει κολλήσει αυτό το τραγούδι:

Η αγάπη θέλει χρόνο. Πατάει σε κανόνες θεωρήματα φυσική άλγεβρα τριγωνομετρία γεωμετρία τυπολόγια. Είναι φυσικός καταλύτης για την κίνηση του ανθρώπου και της ζωής.  

Ο έρωτας είναι κάτι ακαριαίο. Φαινόμενο μυστήριο μυστική μαγική μοναδική συνταγή σύνοδος συναστρία. Εκκριτική ένωση μέσα σε στοιχειά. Μοναδικό κράμα. Δεν γίνεται σε εργαστηριακές συνθήκες. Ότι και να λένε οι βιοχημικοί επιστήμονες με τα συνθετικά που φτιάχνουν και τις μεταλλαγμένες απομιμήσεις.

        

Εσύ πως είσαι;

 

Έβλεπα πάλι απόψε όνειρα, πολλά όνειρα νομίζω ή ένα μεγάλο. Είχαν ένταση αλλά δεν ήταν κακά. Θυμάμαι ένα στιγμιότυπο που που εκεί ξύπνησα, ήμουν με τον ξάδερφό μου τον ραλίστα τον μηχανικό και τρέχαμε με το αμάξι σε κάτι δάση στα βουνά και σε μια στροφή βγήκε το αμάξι αλλά άλλαξε τότε το σκηνικό και σερνόταν έξω από την στροφή σε έναν κάμπο με χρυσά χορτάρια και πήγαινε πήγαινε πολύ ώρα κι όταν σταμάτησε άνοιξα την πόρτα και σα να πάτησα νερά και του λέω πέσαμε στο νερό και μου λέει όχι και κοίταξα κάτω και δεν είχε νερό και κοίταξα δίπλα και ήταν η θάλασσα στα δυο μέτρα είχαμε σταματήσει και κολλήσει στην αμμουδιά το αμάξι δεν είχε πάθει γρατζουνιά κι είχαμε σταματήσει δυο μέτρα από μια θάλασσα ήρεμη και πανέμορφη κι ήταν εκεί ένα χωριό που μας περίμεναν κι ήταν η αδερφή μου εκεί ξαδέρφες μου κάτι ΄τέτοιο γινόταν και μπήκαμε σε μια αυλή και χαιρετούσα θερμά χειραψίες με τα δυο μου χέρια και κάποιος με έπιασε και με κοιτούσε κολλημένος και δεν με άφηνε, είχαμε πολύ θερμή υποδοχή είχε πολύ κόσμο και είδα πως έφτιαχναν τραπέζι και ρώτησα τί να κάνω να βοηθήσω στο τραπέζι και ξύπνησα πέντε και κάτι τα ξημερώματα εκεί έτσι. Ήταν μεγάλο όνειρο και αυτό μάλλον να ήταν το τελείωμα. 

 

είδα εφιάλτη

 

Κάπου ήμουν έξω με παρέα σε μια πόλη και χωρίς να πω τίποτε σε κανέναν έφυγα κάτι να πάρω από το σπίτι μου κανα πεντάρι τετράγωνα από εκεί και πέρασα μια πλατεία που ήταν μια θειά και τραγουδούσε υπέροχα παραδοσιακά ακαπέλα κι είχε μαζευτεί κόσμος κι εκεί κάπως κοντοστάθηκα αλλά προχώρησα και μπήκα σε ένα σπίτι που δεν ξέρω αν ήταν το δικό μου ήταν σαν το δικό μου κι ήταν μέσα μια κοπέλα που μου την έπεφτε και δεν ξέρω γιατί αλλά νόμιζα πως μου την είχες στείλει εσύ την είχες πληρώσει και την έπιασα λίγο και τις έγλυψα μια τα χείλη που τα είχε σαλιώσει κι αυτή και την ρώτησα περιπαιχτικά αλλά σοβαρά αν της έδωσες καλό μεροκάματο και πήρε ένα τηλέφωνο την πήρανε δεν κατάλαβα αλλά σε άκουγα μέσα από την γραμμή να γελάς περίεργα σαν σε ανέκδοτο κι ήταν αυτή η πιο όμορφη στιγμή του ονείρου και γέλασα έτσι κι εγώ αν και δεν ήξερα αν ήσουν όντως εσύ ή χρησιμοποιούσανε αυτοί την φωνή σου. Και μπήκε και ένας άλλος στο σπίτι ένας τύπος και κατάλαβα πως κάτι θα γινότανε αλλά είχα ιδρώσει πολύ και πήγα να κάνω μπάνιο γιατί κολλούσε η μπλούζα μου κι η μπλούζα μου είχε γίνει πολύ στενή στην πλάτη δεν έβγαινε και τους ζήτησα βοήθεια να μου την τραβήξουνε λίγο αλλά δεν έβγαινε ούτε με αυτούς όμως τελικά έβγαλα μόνη μου το ένα μανίκι και μετά το άλλο και βγήκε. Μόλις βγήκα από το μπάνιο ήταν ξαπλωμένη η κοπέλα αυτή και στην πλάτη της ήταν κάτι σημάδια σαν απόχρωματισμοί δέρματος που ήταν σαν φύλλα και λουλούδια και σκέφτηκα πως με ένα περίγραμμα ταττού τα είδα αυτά θα ήταν πολύ ωραία και τότε είπε πως την πονάνε πως κάτι έχει. Και με έπιασε ο άλλος από τα χέρια κάπως με μια λαβή μου τα γύρισε πίσω και μου είπε επιτακτικά πως πρέπει να φύγουμε να πάμε κάπου κι εμένα μου πέρασε από το μυαλό πως θα σε έβλεπα, δεν φαινόταν για καλό αλλά μου πέρασε από το μυαλό πως θα με πήγαινε σε εσένα και είχα χαρεί.  Αλλά τελικά είδα τον νεκροθάφτη σε ένα σκοτεινό σημείο στον δρόμο μέσα σε μια κλούβα που ήταν κι άλλοι μέσα και όπως βγήκε και με είχε πιάσει σφιχτά ό άλλος έβαζα δύναμη και κάπως τα γύρναγα τα χέρια μου και τα έκανα γροθιές και πήδαγα και κάπως τον μετακινούσα και ίσως τα κατάφερνα να βγω από την λαβή αλλά μόλις βγήκε ο νεκροθάφτης κατάλαβα πως μου την είχαν στημένη και θα έπεφτε πολύ άσχημο γαμίσι και χαλάρωσα γιατί δεν θα τα έβγαζα έτσι κι αλλιώς πέρα και σκέφτηκα πως θα ταν καλύτερα να κάνω κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση να συντομεύει η φάση και ξύπνησα από τον εφιάλτη.       

είχαμε ατύχημα σήμερα η μικρή

 Είδα ένα κωλοόνειρο και δεν ήθελα να σηκωθώ. Με πολύ αγωνία κι επικινδυνότητα όλο το όνειρο και στο τέλος οδηγούσα σε μια ανηφόρα με τρελή κλήση με γκρεμίλες με τα παιδιά μέσα και κάποια στιγμή εκεί που ήταν να βγούμε πάνω άφησα το γκάζι γιατί δεν έβλεπα τί είχε μετά και δεν με έφτασε η γκαζιά μέχρι πάνω και πήγα να ξαναπατήσω άλλο λίγο και είχε παραλύσει το πόδι μου και με πήρε η κατηφόρα προς τα πίσω και δεν είχα πόδια να πατήσω κανένα πετάλ δεν με άκουγαν τα πόδια μου τα είχα χάσει και ξύπνησα απ' τον εφιάλτη. Σηκώθηκα μετά από ώρα κι έφτιαξα ένα κακάο και πριν πιώ μια γουλιά ήρθε η μικρή σκυλοφαγωμένη. Την είχε δαγκώσει το τσοπανόσκυλο του Στριμπάκου γιατί μανουριάσανε λέει τα σκυλιά μεταξύ τους και όπως αγκάλιασε το δικό μας να το προστατέψει της την έχωσε το άλλο. Την έχει κάνει σουρωτήρι στον δεξί καρπό τρεις τρύπες πάνω και δυο κάτω κι έγινε το χέρι της τούμπανο ευτυχώς που δεν της το έκοψε. Και πήγα από κέντρο υγείας μετά νοσοκομείο και από το νοσοκομείο με στέλνανε στην Πάτρα σε παιδορθοπεδικό και δεν καθόταν να της βάλουν γύψο. Δεν καθόταν με τίποτα όλο το πρωί και υπέγραψα το μεσημέρι και φύγαμε και θα πάμε πάλι αύριο το πρωί που θα έχει ορθοπεδικό μήπως και βγάλουμε άκρη εδώ γιατί η ακτινογραφία δεν έδειξε τίποτα αλλά την στείλανε ηλεκτρονικά στην Καλαμάτα και από κει λέγανε γύψο και Πάτρα γιατί έτσι είναι εδώ κανείς δεν παίρνει την ευθύνη και τα στέλνουν όλα Πάτρα αλλά ηλεκτρονικά δεν στέλνουν Πάτρα τίποτα πρέπει να πας ο ίδιος. Δέχτηκε μια επίδεση και πήραμε και την αντιβίωση, το κουνάει μια χαρά όλες τις κινήσεις τις κάνει ούτε ντεπόν της έδωσα και τώρα λέει δεν πονάει αλλά όπως και να το κάνουμε μια αγωνία την έχω. Μέχρι να την δει ένας ορθοπεδικός. Αύριο για καλή μας τύχη θα είναι εκεί ο καλός ορθοπεδικός του νοσοκομείου κι όχι ο άλλος ο μαλάκας που του είχα κάνει την αναφορά την προηγούμενη φορά.      

Καλά μου λένε, ποιος κάνει κουμάντο δεν μπορείς να του επιβάλεις τίποτε αυτού του παιδιού; Δεν το χωράει το μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων πως δεν δουλεύει ούτε η τιμωρία ούτε η επιβράβευση σε αυτό το παιδί δεν μπορείς να επιβάλεις τίποτε αν δεν το θέλει. Ο πιο έμπειρος άνθρωπος που συνάντησα σήμερα στο νοσοκομείο ήταν η ακτινολόγος και μου είπε δεν έχει τίποτα η ακτινογραφία είναι καθαρή και μου είπε πως  είναι σκυλοφάγωμα και δεν πρέπει να δεθεί πρέπει να μείνει στον αέρα. Έτσι την άκουσα αυτή και δεν είπα κι εγώ τίποτα στην Χριστίνα που δεν καθόταν για το γύψο αλλά δεν ξέρω αν θα κατάφερνα και κάτι αν της έλεγα. Εδώ την άλλη φορά που είχε χτυπήσει σε ένα σίδερο τα τράβηξε τα ράμματα και τα έβγαλε μόνη της μια ώρα αφού τις τα είχανε βάλει δεν χαμπαριάζει τίποτα.    Δεν το καταλαβαίνουν, τους λέω εγώ το έχω κλάψει αυτό το παιδί. Από βρέφος το έχω κλάψει και έχω περάσει σε άλλο στάδιο συναισθηματικά μαζί του. Τους το λέω και με κοιτάνε σαν ούφο και σταματάει η συζήτηση.

  

Είχα κόψει τον καφέ και τον ξανάρχισα. μπορεί να φταίει αυτό. Τον άρχισα ως έσχατη λύση για το βαρύ κεφάλι και την ζαλάδα και δούλεψε. Λέω να αρχίσω τα χορτόζουμα τζοχούς ραδίκια για να κόψω τον καφέ. Η πολύ βροχή άλλαξε την βλάστιση και τα εδώδημα κάπως την έχουν ακούσει ενώ το φερτό τριφύλλι από τον βορά έχει κυριαρχίσει. Είδα καινούρια είδη μανηταριών στον ύπνο μου μέσα σε αίθρια με ανθρώπους. 

 

μοσχαράκι κοκκινιστό

 έβλεπα στον ύπνο μου ότι ταξίδευα με τα παιδιά και την αδερφή μου σε ένα τρένο που ήταν σαν σπίτι και βρήκα εκεί και μαγείρευα έναν τόνο μοσχαράκι κοκκινιστό στην χύτρα την δεκάλυτρη την καλή μου της φίσλερ και φτάσαμε απρόσμενα κάπου που έπρεπε να κατεβούμε και μάζευα όπως όπως τα πράγματα για να αλλάξουμε τραίνο να πάρουμε το για Αθήνα που έφευγε και όπως κατέβηκα κι ανέβηκα τα είχα πάρει όλα αλλά ξέχασα την χύτρα και πήρα με αγωνία την αδερφή μου τηλέφωνο και μου είπε πως την είχε πάρει αυτή και ησύχασα γιατί κάπου ήταν στο τραίνο κι αυτή και θα βρισκόμασταν μόλις κατεβούμε στον σταθμό Αθήνα.

 

σε είδα τον ύπνο μου. είχες έρθει με μια φίλη σου την Πέννυ (;) να με επισκεφθείτε. ήμουν ξυπόλητη αξύριστη κι εξαθλιωμένη. εσύ ήσουν πολύ όμορφη μα είχες ένα απόμακρο και αποδοκιμαστικό βλέμμα χαρούμενο και ζωηρό ωστόσο. την φίλη σου δεν την επεξεργάστηκα να δω. ήταν περίοδος που μάζευα ελιές αλλά ήταν και καλοκαίρι. ο ελαιώνας είχε πάρα πολλά πανιά με αμέτρητες στρωμένες ελιές αλλά δεν ήταν κανείς εκεί να δουλεύει. έκανα τα πάντα για να σας ευχαριστήσω. πήγα να πάρω το αμάξι για να πάμε παραλία και το έριξα σε κάτι κοτρώνες και σηκώθηκαν οι τροχοί και δεν έβγαινε. μαγείρευα αλλά έκαιγα τα φαγητά. με κοιτούσατε κάπως απόμακρα κάπως ειρωνικά και σα να διασκεδάζατε με τις αποτυχίες μου. αφού τα είχα κάψει όλα και ήσασταν στο τραπέζι έβγαλα κάτι από το ψυγείο και πήγα να το βάλω στο φούρνο και έκανε ένα τσαφ και κάηκε και είδα πως είχε πάρει φωτιά το παράθυρο έξω από τα παραθυρόφυλλα και αναστατώθηκα πολύ γιατί καιγόταν το σπίτι. άρχισα να μαζεύω νερό σε μια κατσαρόλα και μες την αγωνία μου φώναξα αόριστα να την ρίξει κάποιος στον φούρνο που είχε πάρει φωτιά μα κανείς δεν κινήθηκε κι άφησα το νερό να τρέχει στην κατσαρόλα κι έτρεξα έξω που είχε πάρει το παράθυρο φωτιά και προσπαθούσα να συνδέσω ένα λάστιχο στην βρύση. και ξύπνησα. κάπου πιο πριν είχαμε κάπως καταφέρει να πάμε στην αγία κυριακή αλλά ήταν πολύ πιο στενό το λιμάνι και δεν είχε πουθενά αμμουδιά παρά κάτι πλακόστρωτα πεζούλια και είχε παντού κόσμο και ήταν σαν βούρκος τα νερά κι έξω οι πέτρες σκούρες από την βρωμιά. μου έδειχνες ένα βίντεο για το μέρος από το ίντερνετ που ήταν το μέρος όπως είναι κανονικά και ήμουν κι εγώ εμφανιζόμουν κάποια στιγμή που μίλαγα πιο πίσω στα παιδιά που δεν φαίνονταν και ήταν πολύ όμορφα όλα όπως και είναι πραγματικά και μου έλεγες πως το έχεις δει πάρα πολλές φορές αυτό το βίντεο. κι αυτή ήταν η μόνη στιγμή που σε ένιωσα κάπως ζεστά κοντά μου.

          

 

Το μεσημέρι νόμισα ότι πέθαινα. Ήταν τόσο ρεαλιστικό μέχρι που είδα ανθρώπους δικούς μου που ήρθαν να με φροντίσουν. Σχεδόν τους αφέθηκα ναι τους αφέθηκα μέσα σε μια νεκρική γαλήνη να με φροντίσουν. Με ευχαρίστηση κι ανακούφιση που βρέθηκαν δίπλα μου μια τέτοια στιγμή δίπλα μου παλιοί μου αγαπημένοι. Κι έτσι με πήρε ο ύπνος. Έβλεπα όμορφα όνειρα πως πήγαινα με την μητέρα μου οδηγούσα την μηχανή μου κι είδαμε πως η βλάβη ήταν στο δημόσιο δίκτυο και είχε κόσμο που την επισκεύαζε και καβάλαγα πεζοδρόμια και σκάλες κι ήθελα να μου αγοράσει κότες να έχω αυγά και γυρίσαμε στο σπίτι κι ήταν πίσω στις ελιές ένα τρακτέρ και τις συγύριζε όμορφα κι ήταν φωτεινά όλα γύρω μου δουλεμένα και προσεγμένα. Ύστερα ξύπνησα κι ήμουν πάλι στην ίδια την τωρινή μου κατάσταση. Την σχεδόν απελπιστική την έρημη την σχεδόν παρατημένη στο έλεος. Μα σα να ένιωσα έτσι ευγνωμοσύνη που δεν πέθανα το μεσημέρι. Ένιωσα φλόγες πολύ δυνατές ξανά στην καρδιά μου. Και χαζογέλαγα σαν ευτυχισμένη. Την νύχτα έβλεπα πάλι περίεργα όνειρα. Έβλεπα πως ήμουν στο κρεβάτι με έναν μπάτσο που δεν ήθελε να του πειράζω τον κόλο. Είχε κάπως πολύ περίεργα το σώμα σου όταν τον αγκάλιαζα κι ένιωθα τόσο ωραία. Μα σκεφτόμουν πως έχει πάθει κάποια ζημιά από την εξουσία και δεν αντέχει ο καημένος να του πειράζουν τον κόλο. Έσκυψα και τον έγλειφα μα είχε και με την στύση του πρόβλημα αν και δάκρυζε το πέος του τόσο γλυκά. Περνούσαν και μας διέκοπταν και του έλεγα να μπούμε απλά κάτω από τα σκεπάσματα και να μην μας νοιάζει. Κάποια στιγμή μου κατάφερε μια εισχώρηση αλλά ήταν στιγμιαία. Ήταν πολύ έντονο και βασανιστικό όλο το θέμα αλλά τον αγκάλιαζα και είχε το σώμα σου κι ένιωθα τόσο ωραία. Πρέπει να ήταν πρωί που βρεθήκαμε μαζί στο μπάνιο και του είπα πως δεν πέρασα άσχημα και ας μην τελειώσαμε όλη νύχτα και δεν είναι τέτοια πράγματα να τα παίρνουμε κατάκαρδα και πως απλά είναι θέματα αυτά χημείας και πως θα βρεθούνε οι άνθρωποι που θα το κάνουν για μας να ευοδώσει για να λειτουργήσουμε σωστά τέλος πάντων. Και τον είδα που με κοίταξε κάπως με διαφωνία πάνω σε αυτά που έλεγα και είδα στα μάτια του να με ζητά και να θέλει πάλι να προσπαθήσουμε. Κι ένιωθα κι εγώ το ίδιο. Αλλά και σκεφτόμουν θεέ μου τί κάνω εδώ ε με έναν μπάτσο που δεν θέλει να του πειράζουν τον κόλο του! Κι ήταν όλο πολύ μαγικό κι ένιωθα ήδη πολύ ερωτευμένη μαζί του.

                

 Είδα όνειρο πως ράβδιζα μια μεγάλη ελιά που ήταν σαν σπίτι γιατί ήμουν στα απομέσα κι όταν πήγα να κάνω τα απ΄έξω έσυρα μια τεράστια αλουμινένια μπαλκονόπορτα καφέ σε απομίμηση ξύλου και το κοντό μου το ραβδιστικό έγινε στα χέρια μου σαν φορητό τρυπανοκατσάβιδο και πάτησα την σκανδάλη κι έφυγε εκτοξεύτηκε σαν έλικας το μπροστά ο αχινός και το άφησα και πήγα να πάρω το άλλο το μακρύ και ήταν χαλασμένο και το έλυσα να το φτιάξω και μπερδεύτηκα με τα κομμάτια και δεν κατάφερνα ούτε να το δέσω και πήγα στο κοντό να το λύσω προσεκτικά για να δω πάλι την σειρά από τα κομμάτια και όπως το έλυνα ακούω και δούλευε η γεννήτρια και λέω πω! πως δεν έχω καεί τόση ώρα και πετάχτηκα σαν ελατήριο να την κλείσω. Και μάλλον άλλαξα όνειρο εκεί γιατί έβλεπα δυο κορίτσια μικρά στα 12 η μια με 14 η άλλη και κολυμπούσαν σε μια λίμνη και με άλλα παιδιά και κάποια στιγμή φάνηκε κάπως να αλλάζει διάθεση και να προβληματίζεται το μικρό κοριτσάκι και την κοιτάει καλά το άλλο βαθιά στο νερό και της λέει δεν είναι τίποτα κακό απλά σου ήρθε πρώτη περίοδος και τότε ακούω έναν άντρα να της μιλάει και να της λέει τυχερή τώρα θα αρχίσεις τα γαμήσια και της μίλαγε αισχρά ότι είναι έτοιμη και τέτοια και αυτή σαν από άμυνα κι ένστικτό κάπως πλησίασε το άλλο κορίτσι και τότε άρχισαν να κοιτάζονται σα να μεταμορφώθηκαν κι οι δυο σε πιο μεγάλες με τρομερή έλξη μεταξύ τους κι όπως πλησίασαν εντελώς είχε πολύ ομορφιά αγωνία και σασπένς η φάση. Και ξύπνησα.           

 

Είδα όνειρο πως είχανε πάει εκδρομή τα παιδιά και θα τα άφηνε το λεωφορείο στον πύργο του Άιφελ και είχα πάει στο πατρικό μου για να είμαι κοντά να τα περιμένω. Χτύπησα στη μάνα μου και μου έλεγε πως δεν προλαβαίνει ούτε να φάει και έβγαζε από το φούρνο κάτι πίτσες απίστευτα καλλιτεχνήματα με σχέδια σαν υφαντά και μύριζε πολύ ωραία και μου είπε πως ήταν παραγγελία για έναν σύλλογο και πήρε 5 κομμάτια σε ένα πιάτο και ανέβηκε την σκάλα. Πήγα από εκεί στον πατέρα μου και δεν ήταν εκεί αλλά ήταν ανοιχτά και μπήκα και έψαχνα κάτι ψηλά δίπλα στην τηλεόραση εκεί που τα βάζει για να πάρω ντομάτες και κρέας να συμπληρώσω μια μαγεριά και είδα πεταμένα συσκευασμένα τυριά στα σκουπίδια και μπήκε ο Ηρακλής και του λέω κοίτα μα πως δεν τα είδαμε πριν αυτά μα γιατί δεν τα είδαμε και χαλάσαν και άνοιξα το ψυγείο και είδα κρέατα και έβγαλα να πάρω κοτόπουλο και κιμά και όπως τα έπιασα ήταν ζεστά και μάλλον θα ήταν χαλασμένο το ψυγείο αλλά δεν ήταν απλά σε θερμοκρασία δωματίου ήταν ωμά και ζεστά είχαν τουλάχιστον πυρετό. Και φώναξα να βρω τον πατέρα μου και τον άκουσα που αποκρίθηκε από το παλιό  του συζυγικό δωμάτιο και τότε πρόσεξα πως είχε μια πόρτα εκεί που τώρα έχουνε χτίσει τον τοίχο του βερολίνου και την άνοιξα και μπήκα πάλι στο από εκεί σπίτι και είδα πως κάτι συνέχιζε σαν καλωδίωση ως το νότιο παράθυρο και ήταν καλυμμένο με μια ατόφια κυπαρισσόφλιδα κανονικό φυσικό έργο τέχνης και κατέβαινε η μάνα μου τη σκάλα κι έλαμπε και κατάλαβα πως ήταν από έρωτα και σκέφτηκα πως τα βρήκανε και το κάνανε απάνω και θα φάγανε και πίτσα. Και την ρώτησα τι αλλαγές είναι αυτές και μου είπε ε έριξα κανα δυο χιλιάρικα πάλι εγώ μόνη μου και δεν έβαλε τίποτε ο πατέρας σου που δεν μπορώ να συνεννοηθώ όπως τα ξέρεις και είχε κάτι τραγελαφικό σπόντα χιούμορ σοβαρό παράπονο το στο ύφος της. Και είδα εκείνη την ώρα τον Ηρακλή να έχει φύγει και να βγαίνει από την αυλή προς τον πύργο με τα πόδια . Και πήρα το μηχανάκι να πάω να τον πάω σπίτι και να γυρίσω για την μικρή αλλά ένιωθα ΄να μην μπορώ να το κουμαντάρω σα να είχε πολύ βάρος η κλούβα πίσω και να παλατζάριζε περιέργα. Κι έφυγα ευθεία και βγήκα στη γειτόνισσα κι όπως σταμάτησα να το δω με φώναξε και μου είπε τι έχεις πίσω τι ψάρια έχεις πίσω κι έκανα και έπιασα μια διαφάνεια με δυο ρέγγες παστές που είχε πολλά ζουμιά και αυτές είχαν γυρίσει κι έκαναν ένα ωραίο σχήμα σχεδόν κύκλο καθόλου σα παστές ήταν σαν φρέσκιες ακόμη και οι ουρές τους. Και γύρισα το μηχανάκι και είχαν χαλάσει και τα φρένα είδα να είχε βγει ντίζα στο μπροστινό. Το πήγα όπως όπως με δυσκολία στην αυλή ανάμεσα στα ξύλα της μάνας μου και στο κουμ κουατ και τράβαγα την ντίζα και είχε μπλεχτεί το συρματόσκοινο σα μπετονιά σε όλο μπροστά και ξηλωνόταν σα λάστιχο όπως το τραβούσα. Εκείνη την ώρα είχε γυρίσει και ο Ηρακλής και ήταν μαζί μου. Και μπουμπούνισε κι έβαλε αέρα και άρχισε βροχή και έπεσε μόνο του το μηχανάκι κάτω και πήρε μπρός χωρίς καν να έχει πάνω το κλειδί και πάω να το σηκώσω και βγαίνει κι η πίσω ρόδα από την θέση της και πέφτει στραβά σαν ένα στεφάνι γύρω από έναν στύλο. Κοίτα λέω του Ηρακλή αυτό αγγίζει την σφαίρα του μεταφυσικού και κοιταχτήκαμε με σχετικό φρικάρισμα και κατανόηση και σκοτείνιαζε κι άλλο και η βροχή δυνάμωνε και μπήκαμε δίπλα κάτω από το υπόστεγο του γκαράζ και του λέω ενώ είχα ανατριχιάσει κι αρκετά φρικάρει εκεί πέρα με αυτά τα κουλά του λέω δεν τρέχει τίποτα θα πάρουμε το αμάξι. Και κοιτάω το αγροτικό και είχε τα κλειδιά πάνω. Και ξύπνησα.             

περίεργο με την αρχαία έννοια

 

Είδα περίεργο όνειρο. Είδα το παιδί κι ήταν καλά αλλά κάπως πονηρεμένο σφιγμένο προσεχτικό και απόμακρο. Κατάφερα να το διασκεδάσω και να το ηρεμίσω χαλάρωσε και κάθισε και του χάιδεψα τα μαλλιά και το κεφάλι του με τα δυο μου χέρια κι ένιωθα κι ένιωθε μόνο αγάπη και περηφάνια. Ύστερα μπήκες βιαστική ψάχνοντας κάτι και φορούσες μια ρόμπα κλαρωτή γαλάζιο τιρκουάζ και σκούρο μπλλε της γιαγιάς μου και ήσουν πολύ ταλαιπωρημένη μα κάποια στιγμή με κοίταξες και αγκαλιαστήκαμε στα πεταχτά  μα μύριζε ο ιδρώτας σου άσχημα. Συνέχισες κάτι να ψάχνεις κι έφυγες. Το σπίτι είχε πολλούς ορόφους και κάπου στο ισόγειο είδα τον Τζίμη και με κοίταξε και τα μάτια του γυάλιζαν σαν να τα ήξερε όλα και με κοιτούσε ως συμπαραστάτης. Ύστερα κατέβηκες εσύ κι ήσουν πανέμορφη και σα να με έψαχνες και με ρώτησες, πάμε. Βγήκαμε και προχωρούσαμε πολύ θερμά χαρούμενα και αγγιζόμασταν και χαμογελούσαμε και αγκαλιαζόμασταν. Ήσουν και κάπως πιο χύμα και πιο αρρενωπή που με ξένιζε όμορφα πάνω σου και προσπαθούσα να το συνηθίσω. Μπήκαμε σε ένα μαγαζί που ήταν από τα αγαπημένα σου σε έναν καναπέ που ήταν σαν ηπειρώτικο μπάσι και ήμασταν αγκαλιά πολύ στο αμήν καυλωμένα σε κίνηση μα δεν φιλιόμασταν μόνο ακούμπησαν τα χείλια μας κάποια στιγμή και σου είπα στο αυτί και σε ρώτησα, πάμε σε ένα ξενοδοχείο. Που το έλεγα και σοβαρά αλλά και για να αρχίσω κάπως αυτή την κουβέντα. Και κάπως άλλαξες και μου έλεγες στα σοβαρά, νόμιζα στα σοβαρά πως μου έλεγες, πως δεν έχει κανένα νόημα κάτι τέτοιο πως είναι αδιέξοδο. Και έμεινα παγωτό και ξύπνησα.

         Κάπου μέσα στο όνειρο πέρασα και από κάπου που θα τρώγαμε μεσημεριανό και φτιάχναμε πάλι πατάτες με αυγά και το θυμάμαι γιατί κάναμε πλάκα στο πάλι πατάτες με αυγά. 

 είδα στον ύπνο μου τον Θοδωρή. το σώμα του πιο πολύ. το κάναμε και όλο κάτι μας διέκοπτε. σε γενικές γραμμές ήταν ένα ευχάριστο όνειρο. και γενικά νιώθω ευγνωμοσύνη στο σύμπαν για αυτή την ιστορία και για όσα αποκόμισα. Ακόμη και για τους εφιάλτες που έζησα από το '18 μέχρι το '22. Με βοήθησαν να εξελιχθώ. 

 

 Είδα ένα περίεργο όνειρο. Είδα πως φασονώμουν με τον λογιστή μου και πως ο λογιστής μου δεν ήταν ακριβώς όπως είναι ο λογιστής μου ήταν κάπως διαφορετικός άτριχος με τεράστιες πλάτες και ήταν μάλιστα και το αγόρι της αδερφής μου και είχε μια αγωνία παρανομίας η φάση και ενοχής αλλά ήταν ασυγκράτητο και ήμασταν κάπου σε ένα περίεργο δωμάτιο με ανοιχτές πόρτες και είχε κόσμο το σπίτι αλλά δεν μπήκε κανείς μέχρι που έχυσε στα χέρια μου σαν ψεκαστικό ένα περίεργο νεφέλωμα κι έβγαλε μια παχιά σταγόνα στο τέλος που είχε μια πολύ γλυκιά κι απαλή γεύση.