Πίστη

 

Είμαι ένας εξεγερμένος του κόσμου 

κι αυτό να το ακολουθώ πιστά. 

Αν ασκεί εξουσία πάνω μου η εξέγερση 

δεν είναι εξέγερση. 

Προσάναμμα

 

Ξέρεις πως φτιάχνουν προσάναμμά; Σπάμε σιγά σιγά ξερά κλαράκια.

Τα γυρίζουμε σα στεφάνι. Ζυγίζουμε την ελαστικότητα και όπου τσακίζει του δίνουμε μια προς τα πάνω και σπάει. 

Να μην έχεις καθόλου αχούρα. Αν έχεις τρυπιέσαι και γεμίζεις με γρατζουνιές. Θέλει αργά. Να το βλέπεις πότε σε ζητάει η εκτίναξη. 

Η φωτιά είναι στοιχείο από τα ιερά, έχει τελετουργία. Αλλιώς γίνονται τα χέρια σου χάλια. 

Μιλάνε τα πράγματα, όλα τα πράγματα μιλάνε όταν ανοίγεις τα αυτιά σου για να σου πουν. 

Κανένα φιλί

 

Μια μέρα με κατέκτησε οριστικά.  Βήμα το βήμα, αμέτρητα λεπτά. Από τότε δεν γίνεται σε κανέναν άλλονε να το δόσω. Κι όταν, τις πιο δυστυχισμένες μου στιγμές «το δίνω κι αλλού» πρέπει αμέσως να φεύγω. Να πηγαίνω κάπου μόνος μου να μαλακιστώ με την εικόνα της ήσυχα να ολοκληρώσω. Μου τον χώνει συνοφρυωμένα και ήρεμα. Το αειθαλές πέος της. Ο οργασμός μας ανεξάντλητος. Κι εξαντλητικός, που γαμώ τόσο σφιχτά το πιο τζαζ μήπως ακινητοποιηθεί και γλιτώσω. Πώς στήθηκε το πιο αληθινό μου δράμα. Απλώνω τα ρούχα μας και είμαστε ευτυχισμένοι. Αλλά είπαμε ρε φίλε, να μη τελειώνει με γάμο. Ούτε και δικαστήριο.