τί θα γίνει με τα βοσκοτόπια

 

ΤΑ ΖΗΤΑΝΕ ΕΤΑΙΡΙΕΣ;

συγχωρεσέ με

 σεβντά ναλκά ντέρτι μεράκλωμα και διώρθωσε το τούμπαλιν σε τανάπαλιν

σε παρακαλώ ..

MAZI

λάθος στον συμβολισμό/ μεγάλο πρόβλημα η κοινωνία

 Τα φίδια και τα μεταλλικά μάτια δεν φταίνε σε κάτι που είναι τόσο σαγηνευτικά. Τα φίδια είναι σύμβολο υγείας και το μέταλλο δύναμης.

 

Τα ταξί που λες ήθελα να ήξερα ακριβώς τί είναι. 

κουδουνίστρα κι η Γη

 

με την μύτη σου το παθαίνω* στάση Ραπουνζέλ

Ωραία ησυχία

  Είμαι στην άλλη άκρη και χαζεύω την απέναντι και όλη την παλέτα. Δεν μπορεί να είναι τόσο πεζή η ζωή, μου κάνει πλάκα ! Με δοκιμάζει. Θα την τρελάνω ..

πενταήμερη σε ιαματικά λουτρά

 

ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΝ

ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΚΟΙΝΟΝ

ΘΕΛΩ ΚΟΥΡΑ

ΕΣΥ είσαι για μασάζ τζακούζι; 

.. να το φιλοσοφύσουμε

μαντίλι καλαματιανό

 Μιλάμε για τέντωμα καλό

συνεχίστε παρακαλώ ..

ΡΗΞΕ 

ΝΤΕΡΤΙ

 

 

Αγάπη μου με έχει πιάσει κάτι σα να μην υπάρχει αύριο και θέλω να σε δω. Είναι εντελώς παράλογο να ποντάρω σε κάτι τέτοιο και να έχω συγκεντρωθεί απόλυτα σε αυτή τη μεθυσμένη προσευχή. Συνειδητά έχει τρυπήσει ο χρόνος μια σκουλικότρυπα που δεν δουλεύει τίποτα εκεί μέσα παρά μόνο οι παραισθήσεις. Όταν όλος κι ο υπόλοιπος εγκέφαλος δεν περιμένει χαΐρι από τις αισθήσεις η σκουλικότρυπα και οι παραισθήσεις είναι παράδεισος. Βάζω τραγουδάκια και σ΄ακούω, γελάκια αναστεναγμοί σαλάκια μίξες κλάματα. Το κάνουμε με τις ώρες. Έτσι πάμε χαζεύοντας και μετά τρέχουμε το προλαβαίνουμε μπαίνουμε και μετά ξανα χαζεύοντας και μετά ξανατρέχουμε. Γινόμαστε διάφορα αξιοπερίεργα. Δεν το πιστεύω πως σε έχω στην αγκαλιά μου! Θέλω να το εκμεταλλευτώ τέλεια. Με συνεπαίρνει κάθε τόσο κολλάω επαναλαμβάνομαι για να καταλάβω. Δωσ’μου την ευτυχία σου στο ζητάω. Πως στο ζητάω. Σου λέω πως είναι απαραίτητο για την δικιά μου ευτυχία. Είναι μακρύς ο δρόμος. Η νύχτα τεράστια και η μέρα δύσκολη και θυσιαστική. Πιστεύω σε εμάς πάρα πολύ. Στον καθένα μόνο του δεν πολύ-πιστεύω.  Σε εμάς πιστεύω πάρα μα πάρα πολύ. Δεν φοβάμαι την φθορά. Δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος που να μας φτάνει.  Για εμάς εδώ σε αυτή τη ζωή. Πόσο πολύ ταιριάζουνε τα κορμιά μας και οι μυρωδιές μας και οι ήχοι μας. Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ ΕΝΤΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ.   Έστω σα μοιρολόι! Τι λέμε τώρα πρωί πρωί. Για αποχωρισμούς δλδ. Να σου πω μπράβο μωρό μου; Με τρελαίνεις με τη φούστα. Σ΄αρέσει η δικιά μου; Χάλια είναι ας τις βγάλουμε. Τι γλυκιά που είσαι έτσι. Κι είμαι του αλμυρού ρε μπέημπ αλλά είναι κάτι ώρες .. τέτοιες.

         

που να απευθυνθώ δλδ αποταθείτε μου

 

ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ; 

 που να σε ψάξω; 

στην κοινωνική στήλη; 

στις ειδήσεις; 

σε κανα περίεργο ψευδώνυμο;

σε τίποτα αφιερωμένα σε άλλους από αλλού; 

ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΕΛΑΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΚΟΥΒΕΝΤΑ; 

ΕΙΔΕΣ ΕΣΥ ΚΑΝΑΝ ΕΝΤΑΞΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ; 

  

Ανταλλάζεται με δονητή και ουίσκι

 Οι καριέρες μου είναι εντάξει. Ποιητής, έχω ας πούμε εκατό διακόσιες σελίδες της προκοπής μέσα στις τόσες χιλιάδες. Αλχημιστής, έχω να δείξω. Πνευματιστής να να κατουριέσαι. Αγρότης, ο ελαιώνας ζωηρότατος, το ελαιόδασος με έχει λατρέψει. Μια χαρά οι καριέρες μου μια χαρά και σύνταξη άμα θέλω να πάρω παίρνω να πω σαν άνθρωπος πρόσφερα και με το παραπάνω. Τί όνειρα να κάνω πάνω σε αυτά; Η φιλοσοφία ίσως μπορέσει πάλι να με κολλήσει κι εκείνο το μυθιστόρημα. Έφτασα στο τέλος που είχα βρει και δεν έγινε κάτι. Νόμιζα πως αλλά τρίχες, χειρότερα. Ο πόνος είναι ζωοποιό συναίσθημα. Και ο φόβος θανατικό. Πόνος φόβος πάνε μαζί τελικά. Πόνος χωρίς φόβο είναι ξενέρωτη φάση και φόβος χωρίς πόνο ξενέρωτη φάση. Θα μου πεις ρεεε χάθηκε η χαρά και η ευφορία για να κάθεσαι να την βρίσκεις με φόβο και πόνο. Καλά είσαι, πέταγα την προηγούμενη εβδομάδα και σέρνομαι αυτή. Να βρω έναν ρεγουλατόρο κάπου στα ενδιάμεσα να πάρω κανά σταθεροποιητή μπαταρίας να βάλω. Μήπως να με ανταλλάζατε με κανα ρομπότ.       

εσύ; καλά; 

δεν ενώ, αυτή είναι η φάση

 Μου τα έλεγε ο Τζίμης, η χειρότερη περίοδος μιας γυναίκας είναι σαράντα με πενήντα και μετά ξαναστρώνει. Έχω νεύρα και νύστα. Εχθές εννιά η ώρα ροχάλιζα. Μου έρχονται και κάτι μνηστήρες το αφάν γκατέ της κοινωνίας με στάτους περιουσίες αλλά πάρ' τον έναν και βάρ' τον άλλο. Αυτό κάνω, με βγάζουνε λιγουλάκι ξεσκάω στις αφραγκιές μου και μετά καθαρίζει κανας φίλος σκάνε και φεύγουνε. Τα συνηθισμένα. Παλιοζωή. Παλιοκαψούρα και δεν συμμαζεύεται. Δεν έχω καμία όρεξη για να κάνω την τυφλή εντομεταξύ έτσι για τα παιδιά το κάνω να αλλάζουνε λίγο παραστάσεις. Πρέπει να ξαναξεκινήσω συνεδρίες τον Ηρακλή δεν έχει σταυρώσει ούτε έναν φίλο. Έναν έκανε στο δημοτικό κι έφυγε φέτος Αθήνα. Εγώ πρέπει να κινηθώ για να φύγω κι εγώ για Αθήνα. Μα δεν ξέρω αν θα είναι καλύτερα. Όσες φορές ανέβηκα απελπισία ήταν η φάση, εντάξει είχα και κάποιες στιγμές μαγικές, όπως κι εδώ τις έχω. Απλά εκεί είναι εξόντωση κι όλας από την άποψη ότι δεν ενώ.    

Ο Τζίμης δαγκωμένος πάλι

 

Σ' ευχαριστώ μωρό μου

 Πέρασα ώρες διαβάζοντας το μπλογκ ου μινγκ. Μ' αρέσουνε κι εμένα οι μπέυρούτ. Και που λίγο είμαι να φύγω ταξίδι ψυχωτικό μαζί της. Έφυγα δλδ. Κι έχει κάτι αυτή η Κυριακή.

    

αγάπη μου!

«Το να ζεις είναι το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο – οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς υπάρχουν» 

          Oscar Wilde

Κι εγώ, κάθε φορά που έρχομαι να σε βρω νιώθω πως ζω! Ας μη σε βρήκα, θυμήθηκα τί είναι ζωή. Και θέλω να το ξανακάνω. Η ζωή μου πάει καλύτερα. Μπορώ να το ξανακάνω. 

Είμαι χαρούμενη. 

τί μας λέτε!

 μπα! ραντεβουδάκι; ραντεβουδάκι ε ;

 Για την λίστα σας, το έχετε και σε .. πιο συγκεκριμένα;   Το έχετε στο συγκεκριμένα;

Άριστα

 Συγκινήθηκα πολύ με "τα παιδιά του πολέμου", την Μαϊσα, την Τσι, τον Γουίλσον, τον Μοχμ. Συνειδητοποίησα πράγματα που με κάνανε να έχω μια πιο αντικειμενική άποψη για τον κόσμο και την ζωή. Μίλησα πολύ με την Τσι από την Ερυθραία και τον Γουίλσον από το Σουδάν. Η Τσι μια μέρα μου είπε πως έχει 5 μήνες να της έρθει περίοδος και είναι 29. Μου είπε πως μπορεί να είναι από το στρες και προσπάθησα να της κλείσω ένα ραντεβού για γυναικολόγο και ΠΑΠ τεστ, δυο μέρες 10 τηλέφωνα για να μπορέσουμε τελικά να πάμε αύριο στις 9 δωρεάν. Έχει κόκκινη κάρτα αίτησης ασύλου από την Σάμο που της την βγάλανε στις 28 - 9 - 25 και λήγει το '27. Είναι μόλις 2 μήνες στην Ελλάδα, είναι και σκορπιός στο ζώδιο και έχει πραγματικά κάτι πολύ δυναμικό και ευγενικό μέσα της. Δεν ακούει από το ένα αυτί γιατί μου είπε πως την βάρεσε εκεί αστυνομικός στην Τουρκία όταν πήγε να του ξεφύγει και δεν έχει επανέλθει ακόμη η ακοή της. Ήταν με ληγμένη βίζα στην Τουρκία. Μου είπε πως δούλευε πολύ σκληρά εκεί για να έρθει εδώ και αυτό της έχει αφήσει και πόνους στο ένα γόνατο. Δεν ξέρει κολύμπι. Είναι πολύ σπάνιο να ξέρει κάποιος κολύμπι από αυτούς που μπαίνουν στις βάρκες για να έρθουν εδώ. Όλη η ιστορία είναι ένα ταξίδι ζωής ή θανάτου. Πραγματικά καμία σχέση με αμέρικαν ντριμ και είναι για κλοτσές όποιος λέει τέτοια πράγματα και το είχα πει κι εγώ και κάθε φορά μαθαίνω πόσο πολύ κάφρος έχω υπάρξει μέσα στην εξέλιξή μου. Οι φωτογραφίες πάνω στις κάρτες αίτησης ασύλου είναι από δραματικά πρόσωπα με βλέμματα άστα να πάνε. Τους βλέπεις πως είναι σε επεισόδιο εκείνη την ώρα. Οι φωτογραφίες στις αιτήσεις τους είναι άστα να πάνε. Στις ελιές είμασταν πολύ καλά σε σχέση με αυτές τις φωτογραφίες ήμασταν τέλεια.    

Τις πρώτες μέρες που δουλεύαμε ίδρωσα τρελά να τους δείχνω και να τους κατευθύνω. Προσπαθούσα με συμπάθεια κι ευγένεια και τους έλεγα πως άμα αγαπάνε τα δέντρα όλα θα πάνε καλά. Και πήγαν καλά. Πολύ δυνατά παιδιά κι εύστροφα. Κουμπώνουνε το 4Χ4 και πάνε ώρες με έναν ρυθμό. Οι ελιές τους αγάπησαν, κοιτάω τα δέντρα πίσω και δεν τα είχα ξαναδεί τόσο ακμαία μετά το ράβδισμα. Τα μηχανήματα καμιά ζημιά, μόνο μια πληγή σε μια καλωδίωση κι ένα φις που παίζει. Μας αγαπήσανε. Έδωσαν το καλό εαυτό τους. Θεέ μου σ' ευχαριστώ! Βουρκώνω. Θέλω κάτι να κάνω. 

Τους έδωσα το λιγότερο της αγοράς για ελιές 60ευρώ και τους έφτιαχνα τονωτικά τσάι μέλι ξηρούς καρπούς μπουκίτσες ψωμοτύρι ντομάτα, σα τα φασόπουλα τους πρόσεξα. Είμαστε φίλοι. Τελείωσα ως συνεργείο και τα χρήματα μου και τα τρόφιμα ίσα ίσα κι έμεινα με 110ευρώ. Αλλά από αύριο ξαναγεμίζω! Είμαι χαρούμενη, νιώθω ευγνωμοσύνη και ευτυχία. Τα δέντρα, η σοδειά, η συγκομιδή πήγαν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ.

        

       

 Πάλι ταξίδι έφαγα, δεν ήσουν εκεί. Ούτε το πάρτυ ήταν για μένα. 

 

στη μάχη βαριά

 θα σου

τώρα να

τρελαίνομαι για ωμή σάλτσα

 ..

το κέρατό μου

σιγά μη σπάσεις κανα νύχι

.. και για πες μας τώρα μωρό μου ..

ποια είναι πιο δύσκολη, 

η ερώτηση ή η απάντηση;