.. πρόσφατα θυμήθηκα εκείνο το απόγευμα στον Κούκο, που ένα σμήνος αγριόπαπιες μωλώπισε τον ουρανό. Το θυμήθηκα πριν λίγες μέρες. Μου ήρθαν κάποιες εικόνες και το συναίσθημα, το αίσθημα ξέρω 'γω. Δεν ελπίζω τίποτε αλλά πιστεύω προσωπικά πως μια μέρα θα συνέλθω, κάτι θα με βοηθήσει και θα συνέλθω. Τώρα είμαι πολύ βυθισμένη. Τώρα είμαι πολύ βυθισμένο. Όταν ξεμπερδεύεται ο άνθρωπος ο ποιητής, που ψάχνει την αλήθεια, πως να ξαναπαραμυθιαστεί. Εννοώ πως τα αυθεντικά αισθήματα νομίζω πως συμβαίνουν μια φορά στην ζωή και δεν τον μπερδεύεις με άλλον. Όλοι οι άλλοι κι όλα τα άλλα σου μπερδεύονται με εκείνον. Ότι κι όσοι μπερδεύονται με εκείνον σημαίνουν τα προβλήματά σου, αυτά που πρέπει να λύσεις μέσα σου. Εντάξει, δεν έχω βαρεθεί, κανείς δεν βαριέται όταν πονάει, όταν η στέρηση μοιάζει σα να πεθαίνεις, όταν παλεύεις με τα κύματα της ψυχής σου και της ψυχής σας. Αγάπη μου, δεν μπορώ άλλο στο ΕΝΑ, κουράστηκα, θα βγω στο ΚΑΛΛΟΣ.
ΕΓΩ/ΠΟΛΛΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή