Δεν δέχομαι δικαιολογίες ούτε από ντοκουμέντα αναιρετικά και παπάτζες για πειραματόζωα

Έχω φάει ασυγχώρητη υποβάθμιση και εμετική συμπεριφορά

 Αλλά σ΄αγαπάω σε μισώ και σε θέλω ..

δεν είναι αστείο; -Ε-

 

Τον βλέπεις τον κάθε μαλάκα από το χιούμορ του. Ο πιο μαλάκας είναι αυτός που γελάει μόνο αυτός με το χιούμορ του. Και νομίζω πως μου συμβαίνει αρκετά συχνά .. ιδιαίτερα στα μνημόσυνα και τις κηδείες καλών σε εμένα κι αγαπημένων μου ανθρώπων.

 

 

καλημέρα γιατρέ

SOS να μην ξεχνώ πως ο γιατρός μου έχει πει όταν διχάζομαι τριχάζομαι και πενταχάζομαι κτλ και ψάχνω να βρω τί από όλα συμβαίνει να διαλέγω αμέσως αυτό που μ' αρέσει περισσότερο. 

Επομένως το μωρό μου μ' αγαπάει. Λιώνει για μένα με εμπιστεύεται και δεν υπάρχει κανένας καλύτερος μου ή πάνω από εμένα στην καρδιά της και κανένας δεν την ακουμπάει. Τώρα τί σενάριο πρέπει να σκεφτώ για να κολλήσουν όλα αυτά με την κατάσταση .. είναι ένα θέμα. όμως σε αυτό το σημείο πάλι που έφτασα πρέπει να τον ακούσω τον γιατρό κι ας μην κολλάει τίποτε με την κατάσταση να σκεφτώ.  

Όχι ότι έπαθα κάτι εντελώς τραγικό απλά χτυπάει κόκκινα το υπαρξιακό και παθαίνω και κρίση ταυτότητας. Θα ήθελα όμως να βρω έναν ρόλο που να μου αρέσει πιο συμβατό με την κατάσταση αντί να προσπαθώ να ταιριάξω την κατάσταση στον ρόλο. Κάτι που να μου αρέσει και για εμένα και για εσένα και να να δίνει και προοπτική βελτίωσης στην κατάσταση και να βασίζεται σε λογικές αλληλουχίες. Μιλάμε για τρελή σπαζοκεφαλιά τώρα. Ας ξεκινήσω πάλι με την σύσταση και την λειτουργεία του σύμπαντος, πιο βατό μου κάνει. Και ύστερα βγαίνω από το γενικό στο ειδικό. Είμαι στην Γη.

Είχαμε μείνει στα βασικά στοιχεία και στην αντιστοιχία τους με τις βασικές έννοιες. Το σίδηρο ας πούμε με ποια έννοια θα μπορούσαμε να το αντιστοιχίσουμε τον άνθρακα με ποια το οξυγόνο με ποια το Βόριο και με ποια το κάλλιο κτλ. έχω βάλει τον Έρωτα στο οξυγόνο και την Αγάπη στο υδρογόνο. θέλει δυο από αγάπη κι ένα από έρωτα το νερό; κατάλαβες είναι βασικά αυτά ξεκινούν το σύμπαν.  Ή δύο από έρωτα και ένα από αγάπη; Μεγάλη ερώτηση! Υδρογόνος ο Έρωτας του πάει καλύτερα και οξυγόνο η αγάπη. είναι όμως αέριο κι η αγάπη; δεν είναι στερεό; Το χάος που να το βάλω να το βάλω στο άζωτο; Στο μαγνήσιο να βάλω την ελευθερία; ναι άμα σου λείπει μαγνήσιο παθαίνεις και κράμπες. χα! σωστό!

ψυχοφιλοσοφική καψούρα

 

 

Τα έχω πάρει με αυτό το περίμενε. Και περιμένει ο καθένας που περιμένει εκεί που περιμένει και τι τριγωνομετρία είναι αυτή. Το κι αν περιμένει, το οποίο είναι το πιο πονεμένο μαζί με όλες τις μαζοχιστικές του αναγνώσεις και τον «συνωστισμό» στην προκυμαία. Φεύγει το αίμα.   Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται αλλά είναι όπως τα βλέπει ο κανένας, έτσι τουλάχιστον μιλάει η λογική. Λοιπόν, όταν εγώ υπερεγώ και άλλο εγώ μπαίνουν μέσα σε ένα ψωμάκι και γίνονται σάντουιτσς κι εκμηδενίζονται οι μεταξύ τους αποστάσεις τότε καμία απόσταση δεν υπάρχει στο σύμπαν. Ο κόσμος δεν έχει γεννηθεί, βεβαίως. Για να γεννηθεί ο κόσμος πρέπει να βρεθούν δύο, τουλάχιστον, και στην τελική, δυο. Τώρα εμείς που «το έχουμε» .. που το βάλαμε; Έχω εγώ το δικό σου; Ποιο δικό σου έχω; ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΘΕΕ ΜΟΥ όχι εσύ! ΑΥΤΗ, όχι ΕΚΕΙΝΗ! Ετούτη .

Εσύ * σωστό ουίσκι

 ζωή μου λογική μου μάτια μου φως μου καρδιά μου ψυχή μου πνεύμα μου έρωτά μου -θεόμουνο- ..

Ο γιατρός μου μου έχει πει να πιστεύω αυτό που μου αρέσει περισσότερο. ΑΡΑ Πάω με την λογική όταν πηγαίνει κι αυτή μαζί μου.

   

ΓΙατρεύτηκα

 Γιατρέ πρέπει να με πληρώσεις τώρα εσύ ένα σαραντάρι μαύρα στο χέρι, για το κονσομασιόν, αν θες να ξανάρθω.

για το σημάδι στον αντίχειρα

 Λουκάνικο πήγα να κόψω με τον σουγιά που είχα πάρει από το σουβενιρατζίδικο στην υψηλότερη κορυφή της Πορτογαλίας δίπλα στην Κοβίλια όπου πας μέχρι απάνω καμιά ώρα με αμάξι κι έχει δυο ίδια αστεροσκοπεία. Με εκείνο το γκολφ πάλι είχαμε πάει, το θυμήθηκα. Λουκάνικο τσορίτο ισπανικό ήτανε και το είχα μαζί μου μέχρι την Ορλεάνη. Και είχαμε και εκείνο το τυρί το καμομπέρ που μυρίζει μια ποδαρίλα υπέροχη. Μαζί με αρωματικά λιβάνια λάδια και τέτοια. 

Γιατρέ άμα ξενερώσω θα ' ρθω να στα πω με λεπτομέρειες.

Και αν θυμάμαι κάτι από τις εκδρομές με το σιτροέν που έκαιγε ηλιέλαιο. Δεν τα έχω πει σε κανέναν. 

Τα θέματα έχουν συνωστιστεί

 

Δεν είναι ακριβώς ότι έχουνε πέσει οι αντοχές μου. Απλά πιστεύω πως αξίζουμε κάτι καλύτερο και ουσιαστικότερο. Και βλέπω και κάποια θεματάκια ισορροπίας ώστε να είμαστε στα ίσια. Και αυτό το εστιάζω στο θέμα του συντρόφου όπως ήδη είπα. Και σκέφτομαι, αφού δεν μπορούμε να το συζητήσουμε πως θα πρέπει πάλι να βρω μόνη μου μια λύση και δεν ξέρω πως τι μπορεί να γίνει με τον συγχρονισμό των εταιροχρονισμένων κτλ ώστε να βρεθούμε κάπως στην ίδια θέση. Τέτοια σκέφτομαι για το πρακτικό μέρος των δράσεων που δύναμαι τέλος πάντων. Και δεν μπορώ να γελάσω ούτε να χαρώ με πειράγματα. Διότι είναι πολύ σκληρό για εμένα να κάνω πράγματα πάνω μου πέρα από την θέληση και την επιθυμία μου και θα προτιμούσα κάπως να βρεθεί μια ευχάριστη ισορροπία. Είμαι σε πολύ σοβαρές και πονεμένες σκέψεις. Να σώσω ότι μπορώ τέλος πάντων. Βέβαια θα ήθελα να μην σκέφτομαι τέτοια και να είχα μια καλύτερη και πιο ελαφριά διάθεση. Και να χαρώ με ότι υπάρχει. Αν πούμε πως υπάρχει κάποιος διάλογος μεταξύ μας θα τον χαρακτήριζα προβληματικό και ελλιπή και ανισοβαρή. Κι αυτό δεν είναι να το παραβλέπει κανείς. Η συνθήκη αυτή δεν βοηθάει. Χαλασμένα τηλέφωνα σκέτα είναι για τρελογιατρό. Κι επειδή τον έκοψα τον τρελογιατρό ότι με στέλνει πάλι στον τρελογιατρό θα πρέπει προς το παρών τουλάχιστον να το κόβω. Δεν υπάρχει η δυνατότητα για τρελογιατρό τώρα, αν με καταλαβαίνεις. 

            

UFO!

 θέλω δώρο. ένα χουλαχούπ. που να μπαίνεις μέσα και να σε βγάζει σε άλλο πλανήτη

 να προσγειωθώ τώρα εκεί UP! ssssssss

μπουρδέλο το υπόγειο ακόμα

 

Είναι τρέλα

 Φοβάμαι με τόσο αίσθημα την πιθανότητα μην είναι μαλάκας ο άλλος και με στείλει και πάρει η μπάλα όλο το σύστημα. Πράγμα δλδ που θεωρητικά στα λόγια έχει γίνει και σε πρώτο επίπεδο έχει γίνει. Αλλά και την απελευθέρωση της όλης ενέργειας και την διαχείρισή της. 

Είναι και κάποιες φορές που λέω άσ' το να το έχω για να γράφω γιατί δεν το έχω γράψει ακόμη αυτό που θέλω γιατί είμαι ανικανοποίητη ακόμη και στην ικανοποίηση και κάθε μέρα πεινάμε και πρέπει να τρώμε και υπάρχει μια αναλογική σχέση στην ποίηση και την ζωή ως προς την ικανοποίηση και είμαι τόσο βαρεμένη που κοβόμουνα κι έφευγα για να πάω να γράψω. Και δεν ξέρω πόσο ματαιόδοξο και μαζοχιστικό μπορεί να ακούγεται αυτό αλλά το έχω κάνει να πω ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ στα πικαρίσματα τουλάχιστον σε όλες τις σημαντικές κορυφώσεις λέω άντε γειά έτσι. Κι είμαι τρελή για δέσιμο και κανένας δεν με έχει δέσει να το ζήσω μια φορά για τα καλά να το υπερπηδήσω αυτό το φρένο το δικό μου το τρελό το φρένο.  Και να είμαι άραγε τόσο τσογλάνι που χρησιμοποιώ το αίσθημα έτσι; 

  ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΙΔΙΑ ΡΕΕΕ 

     

συναγερμός χτυπάει σαν με κοιτάς .. κλείνουν τα σύνορα με μιάς

 άλυτη προβληματική ... αχ γιατί! πως στρώνει αυτή η κατάσταση; 

δεν είναι καθόλου ευχάριστη κατάσταση. Είναι τρόμος. Περπατάω το μίλι για εκτέλεση σαν ήρωας ναι και μετά παθαίνω αυτό το συναγερμός χτυπάει. δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό μα κάνω ότι χαζομάρα υπάρχει για να διασκεδάσω τον τρόμο τον πόνο το ίδιο με θάνατο. κι ύστερα κάθε λεπτό πεθαίνω κι έχω αχρηστευτεί ερωτικά. και δεν είναι καθόλου παροδική κατάσταση αλλά είναι παγιωμένη ως άλυτη προβληματική. Και δεν φτάνει όλο αυτό έχουνε προστεθεί και απαγορευτικές παράμετροι και δείχνουν να έχουν εξαντληθεί και τα περιθώρια των επιτρεπτών προσπαθειών ...

     Βγες στο όφελος μου έλεγε ο γιατρός άσ' το αυτό .. πάει κι αυτός τον έκοψα από αρχές καλοκαιριού έχω να πάω τον έχω αφήσει ανενημέρωτο για τις εξελίξεις. Κι έχω βρει μέσα μου τρακόσιες δικαιολογίες γιατί δεν πάω. Αλλά δεν πάω διότι συνέβη αυτό. Και δεν θέλει ο τρελός μου φρένα. 

12:43

 12:44

12:45

λογική soul Kitchen

 

Κάποια λογική θα υπάρχει. ναι. είναι κάποια πράγματα που δεν ξεκινάνε με τη λογική. πρέπει να τα πάρεις ανάποδα να ξεκινάς ανάποδα. να βλέπεις τα πράγματα και να βγαίνεις από αυτά σε μια λογική. το να ξεκινάς με τη λογική σου δεν πολυβοηθάει. μάλλον έτσι πρέπει να ξεκινάμε όλες τις σκέψεις μας. το να έχει ο καθένας την λογική του και να προσπαθεί να την βάλει στα πράγματα δεν βοηθάει. καλύτερα κάθε φορά τα πράγματα να σε πηγαίνουν σε μια λογική. λες έχω μπροστά μου αυτό κι αυτό κι αυτό. σα να μπαίνεις στην κουζίνα και να βλέπεις υλικά και από αυτά να βλέπεις τί μπορείς να φτιάξεις και να φτιάχνεις αυτό που σ' αρέσει καλύτερα. και βουαλά γιατρέ μου η λογική μου. κάτι να τρώγεται. τί; δεν τρώγεται; κι εγώ πως το τρώω; ιδέες τρώω; αγέρα κοπανιστό; ναι. εντάξει. δεν θέλω άλλη βοήθεια. έφτασα κάπου που καμία βοήθεια δεν με βοηθάει. δεν είμαι πολύ καλά αλλά είμαι καλά με αυτό. αυτό θέλω που είμαι στο καλύτερο που μπορώ. τους έχω συγχωρέσει όλους. σε όλα δίνω κατανόηση. Θέλω μόνο να δω λίγο πάλι τα υλικά μου ήσυχα ήσυχα και να μαγειρέψω κάτι με αυτά.     Σας αγαπώ. Και σας ευχαριστώ. 

Πιθανότητες συντονισμού στο επεισόδειο

 

Σκέφτομαι μήπως θα έπρεπε να μιλάω λιγότερο. Όμως νομίζω πως κάπως πρέπει να επικοινωνήσω τα συναισθήματά με τους οικείους μου μήπως καταφέρω επιτέλους μια σχέση οικειότητας και επικοινωνίας. Αλήθεια πιστεύω πως είμαι καλός συνομιλητής κάποιες φορές, πως μ' αρέσει πάρα πολύ να συζητάω και να προβληματίζομαι. Και θα ήθελα να έστελνα τις προηγούμενες σκέψεις μου στην αδερφή μου. Όμως δεν μπορώ να το κάνω διότι μου έχει απαντήσει πως καμία σχέση δεν έχω με την απόφασή της να πουλήσει το χωράφι της κι εμένα ο κεντρικώς άξονας τον σκέψεων μου είναι πως έχω και μάλιστα πως υπήρξα και αφορμή. Βέβαια από τα λεγόμενα της μάνας φαίνεται πως η μάνα και ο τσακωμός τους ήταν η αφορμή. Κι εδώ βρίσκω μια πιθανότητα πως όντως να μην ήμουν εγώ η αφορμή με το γελοίο αυτό μισό σακί ελιές που καταχράστηκα και καταπάτησα κοινώς. Είναι πιθανό ο τρελός μου να λειτούργησε ως προαίσθηση. Δηλαδή να συναισθάνθηκε τις σκέψεις της μάνας και της αδερφής πως έπρεπε κάπως να με παρακάμψουν συναισθηματικά η αδερφή μου για να μπορέσει να πάρει ελαφρύτερα την απόφαση να δώσει αυτό το χωράφι. Η σκέψη δλδ πως αυτός ο βραχνάς της αδερφής μου που ήταν το χωράφι θα παρέμενε βραχνάς της για να βοηθήσει εμένα ώσπου να μπορέσω να το πάρω που είναι μέσα στα χωράφια μου. Κι αυτός ο βραχνάς συναισθηματικά να την έκανε να νιώσει πως είναι κάπως σαν να την εκμεταλλεύομαι κι εκείνη την στιγμή να ένιωσα την φόρτιση της σκέψης αυτής να ήταν εκείνη την στιγμή που πέρασα τα σύνορα και μπήκα και μάζεψα μισό σακί μια ώρα εκεί μέσα τραγουδώντας τον Λήσταρχο νταβέλη και νιώθοντας μια περίεργη μαγική οικειότητα και έλξη μέσα στα κλαδέματα τις μάνας μου που είχα 12 χρόνια να δουλέψω πάνω σε ελιά που φροντίζει η μάνα. Και θυμάμαι όλη αυτή την ώρα σαν μια πολύ παράξενη εμπειρία αντιφατικών συναισθημάτων καθώς και το ξύπνημα και το κατέβασμα. Κι ήταν ένα όμορφο επεισόδιο με γελοία ζημιά και σημάδια ως συνήθως είναι τα περισσότερα επεισόδια μου.          

Θα ήθελα να στείλω στην αδερφή μου τις σημειώσεις μου αλλά μου έχει ήδη απαντήσει πως ουδεμία σχέση δεν είχα εγώ στην απόφασή της να πουλήσει τώρα το χωράφι της που είναι μέσα στα χωράφια μου. Κι είναι τραγικό που δηλώνει έτσι για ένα χωράφι που είναι μέσα στην περίφραξή μου και γνωρίζει πως έχω βάλει πωλητήριο σε άλλο κομμάτι πολύ καλύτερο για να πάρω αυτό. Η όλη ιστορία θυμίζει μαλακισμένα περιουσιακά μπερδέματα που σκοτώνονται τα αδέρφια και πικραίνονται. Και πως θα πρέπει να το παρακάμψω κάπως συναισθηματικά. Και να μην το αισθάνομαι κάπως σαν προδοσία και σαν να μη με σκέφτηκε. Μα για μένα είναι πολύ πιθανό η ίδια η σκέψη της μαζί με την σκέψη της μάνας να με οδήγησαν στο επεισόδιο με την αράδα και το σακί και να εκφράστηκε εκεί η δύναμη των ενεργειών. Αφού αυτά έγιναν εκείνες τις μέρες και πιθανότατα την ίδια στιγμή και ώρα. 

 Συμπέρασμα: η αμφίδρομη δύναμη της σκέψης πάνω στα έμψυχα ή καταπάτηση μισό σακί. 

Μου προκαλεί συγκίνηση

 

( Αυτό το έργο δεν ρώτησα ακόμη ποιανού είναι. Το χαζεύω στο σαλόνι του γιατρού μου )

Δε ξανακοιτάω πίσω

 

ΜΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΜΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ

Συμπέρασμα: έχω δεύτερο εαυτό που κάνει τα δικά του.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ

Βλέπω και εφιάλτες

 

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ SOS!!!: Στον συνοστισμό φοράμε μάσκες γιατί ο βιοχημικός δεν αστειεύται. Και τραγόμαλα από πάνω ως κάτω για τα υπερηχητικά ραδιοπαλμοκύματα συχνοτικά κτλ. 

 Μια αυθεντική εμφάνιση μπούλας με τραγόμαλλο μπορεί να σε προστατεύσει. Η στολή αυτή η τραγοκούδουνη των βλάχων είναι η σωστή. 

Το τί θα μας παίξουν στις ειδήσεις μια μέρα το εχω δει. Την ημέρα της ατιμορησίας θα γίνει η πιο σημαντική καταγραφή. Ελάχιστοι απ' τον λαό θα επιζήσουν.

Και η καταγραφή θα είναι άχρηστη γιατί δεν θα υπάρχει πια λαός. Θα είναι χρήσιμη μονο για να μην ξαναϋπαρξει. Εγώ είμαι με τον λαό; θα καταφέρω να αλλάξω εκείνη την ώρα; 

 

Καλημέρα μωράκι μου

Είμαι πολύ χαρούμενη!

Είδα ένα απολαυστικό όνειρο μαζί σου..

Και ο Τζιμ είναι καλύτερα!

 με περίμενε στην πόρτα είπιε 3 ποτήρια γάλα στάθηκε για λίγο όρθιος έκανε βήματα και   με κοίταξε υπο γωνία!

Σήμερα έχω γιατρό. Σκεφτόμουν πως το ρομποτάκι της τεχνιτής νοημοσύνης απειλεί πολύ το επάγγελμα του ψυχιάτρου στο μέλλον και τρελάθηκα. Ειδικά στο δημόσιο όπως είναι. Ευχαριστώ και νιώθω τρομερή ευγνωμοσύνη που έχω άνθρωπο γιατρό και ιδιωτικό. Τον αγαπάω και τον νοιάζομαι τον γιατρό μου. Τον κοιτάω από πάνω μέχρι κάτω κάθε φορά και στα μάτια και στο στόμα και του κάνω κι εγώ διάγνωση αν είναι καλά στην υγεία του μη μου πάθει τίποτε και τρελαθώ. Σήμερα έχουμε ραντεβού μία η ώρα. 

Καλά είδα ένα όνειρο. Μωρό μου τους σβήνεις όλους και όλα σιγά σιγά να ξέρεις. Σε είδα σε σκηνικό της ηλικίας μου των 12 13. Λυτρωτικά ωραία και είμασταν μεγάλοι! 

Μας είδα σε έναν περίβολο σε ένα μεγάλο τραπέζι πολλοί άνθρωποι και καθόσουν απέναντί μου μα ήταν και μια κολώνα στη μέση και έπρεπε λίγο να γέρνω και να γέρνεις για να βλεπόμασταν. Και μόλις συναντιόταν το βλέμμα μας νιώθαμε τρομερή αναστάτωση και το θολώναμε και κάναμε ξέρεις τίς πάπιες. Και κάποια στιγμή πήγα σε ένα κράσπεδο και κάθησα και κάποια στιγμή περπάτησες και ήρθες κάπως σα να στάθηκες έτσι κάπως αφηρημένα κανα δυο μέτρα μπροστά μου και σηκώθηκα αργά και σου έπιασα το χέρι και μετά σε έσφιξα πάνω μου και αρχίσαμε και χορεύαμε κάτι σα μπλουζ που έγινε ταγκό και βάλς και είχανε μπλεχτεί τα κεφάλια μας σας κύκνοι και σου έπιασα τον κόλο και χάθηκε το χέρι μου εκεί μέσα κι ένιωθα πολύ ευτυχισμένη και σε είδα να χαμογελάς. Κι ύστερα άπλωσα την ζακέτα μου και κάθησες εκεί στο κράσπεδο που καθόμουν και κάτι πήγα να φέρω και είχα κάτσει δίπλα σου ένας μαλάκας πυροσβέστης γνωστός μου και μόλις με είδες του είπες εδώ καθόταν η Νάνσυ και σηκώθηκε κακόκεφα και κάθησα και σου αγκάλιασα όλο το χέρι και το έψαχνα και το ζούλαγα και άρχισα να το φιλάω από τον ώμο και όλο το χέρι σου και είχε αυτή σου την γεύση που την θυμάμαι μα ακόμη πιο αλμυρή από τον ιδρώτα που είχαμε χορέψει και είχαμε γύρει έτσι και λιώσει μέσα σε μια ευτυχία. Αλλά μετά κάπου σε έχασα γιατί είχανε έρθει γύρω γύρω διάφοροι και πέσαμε σε συζητήσεις και κάτι πήγα να φέρω πάλι και σε έχασα και σε έψαχνα και μου έδωσε ο πατέρας αυτής της φίλης μου που είχε τότε παλιά μου τα βιβλία της σολωμονικής και μου έδωσε μια μηχανή δρόμου που πρέπει να ήταν ένα σουζούκι παλιό γνωστού μου μια σκοτώστρα και μόλις την έπιασα να ανέβω άρχισε να τρέχει μόνη της και τις είχα πιάσει τα τιμώνια και την κυνηγαγα από δίπλα τρέχοντας κι εγώ με τα πόδια και κάποια στιγμή έδωσα ένα σάλτο και την καβάλισα και πήγαινε σαν τον διάβολο και σηκωνότανε σούζες και έφτασα σε αυτο το σπίτι της φίλης μου αυτής με την σολωμονική και ήταν σπίτι από μαγαζί και ήταν σκοτάδια και κάποιος είδα την πλάτη του άνοιξε την πόρτα και μπήκε και σκέφτηκα ότι ορίστε είναι ανοιχτά για να μπω να σε βρω εκεί μέσα ήσουν; και κοντοστεκόμουν συνοφριωμένη και δεν ήθελα να μπω πάλι εκεί μέσα. Και ξύπνησα.