ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ
για να είναι οι χυμοί σου ισορροπημένοι .. να είσαι καλά ωραίος και να συλλογάσαι ελεύθερα
χρειάζεται να εκφράζεις και να εκτονώνεις και την αγάπη και το μίσος στο ακριβώς τους. Κι όταν λέμε στο ακριβώς τους εννοούμε, από τις ρίζες μέχρι τα ακρότατα κλωνάρια, κάτά πρόσωπο και στον αντίστοιχο βαθμό την ανάλογη ώρα πάνω στην στιγμή του.
ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΗΝΕΙΣ ΕΤΣΙ
( απόσπασμα )
… πως γίνεται ένα σύστημα που τα έξοδά του είναι συν το κέρδος να κερδίζει συνεχώς ένα σύστημα που στα έξοδα του δεν υπάρχει το κέρδος; Βλέπεις πως σε αυτό το ερώτημα απαντάει η ίδια η γλώσσα. Το κέρδος από μόνο του δεν είναι κάτι κακό, είναι η κινητήριος δύναμη κάθε πράξης.
Νομίζω πως η ανέλιξη συμβαίνει από ανταγωνισμό και η εξέλιξη από ευγενή άμιλλα. Και πως το πρόβλημα δεν είναι το κέρδος αλλά η συνείδηση. Επίσης δε νομίζω να πέτυχε ποτέ κανείς τίποτε σπουδαίο χωρίς να πιέσει τον εαυτό του να τον λιώσει που λέμε. Εγώ τον λιώνω για να βγω μπροστά να βελτιωθώ να βγω στην συνείδηση, για να πηδήξω ένα εμπόδιο βάζω όλες μου τις δυνάμεις. Τότε δεν εργάζομαι χαλαρά πεντάωρο και πενθήμερο, αν θέλω να πετύχω μια σπουδαία εξέλιξη, μένω άυπνη και το βράδυ. Όποιος θέλει, όποιος δεν θέλει δεν γίνεται κάτι να τον βάλουμε με το ζόρι αλλά ούτε και να τον φρενάρουμε με το ζόρι.
Δε νομίζω πως ο σοσιαλισμός ή ο κομμουνισμός παρήγαγε συνείδηση, όπου δοκίμασαν να τον εφαρμόσουν. Το υπερπροστατευτικό περιβάλλον και το απόλυτα οργανωμένο, η καταπίεση και η ανελευθερία δεν είναι συνθήκες για να ακμάσει η συνείδηση. Μάλλον μια εύθραυστη και επιφανειακή συνείδηση αναπτύχθηκε εκεί. Ποιες είναι οι συνθήκες που βοηθούν στην ανάπτυξη της συνείδησης, αυτό πρέπει να δούμε.
Γνωρίζουμε πως ο καπιταλισμός ο ιμπεριαλισμός μα και ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός δεν είναι κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθεί η συνείδηση. Σίγουρα ένας μεγάλος εχθρός της συνείδησης είναι η εξειδίκευση και σίγουρα η εμπειρία της επιβίωσης εκτός συστήματος βοηθάει και αποκαλύπτει τουλάχιστον πως λειτουργούν κάποια βασικά πράγματα. Γι’ αυτό και οι σπαρτιάτες που ανδρώθηκαν στον Ευρώτα νίκησαν τους Αθηναίους που ανδρώθηκαν στο στάδιο και την αγορά.
Έρχομαι και θα έρχομαι γιατί
η έλευση και η ελευθερία
έχουν την ίδια ρίζα.
Και πως είναι δυνατόν να σου αρέσει κάποιος που δεν έρχεται!
Ορίστε τα πιθανά γιατί δεν έρχεται:
από αδιαφορία
από δειλία
από εγωισμό
διότι προτιμά από εσένα κάτι άλλο να κάνει
ή μπορεί να συμβαίνει κάποιο πρόβλημα και κάποια δυσκολία που δεν μπορεί να σου εμπιστευθεί.
Όποια και να είναι η πιθανή εξήγηση δεν μπορεί δεν πρέπει να σ' αρέσει κάποιος τέτοιος όσο ωραίος κι όμορφος να είναι.
ένα φως κι ένα όνειρο
Εδώ η σειρά στις λέξεις αυτές φτιάχνει δυο τελείως διαφορετικά νοήματα και καταστάσεις. Έχουν και οι δυο αρκετά μεγάλη δυναμική αλλά το φως κατα την γνώμη μου είναι δυνατότερο, τέτοιο που που μπορεί να ακόμη και να ανατρέπει την λέξη όνειρο ή να της δίνει εκκίνηση και λήξη ανάλογα και απόσταση βεβαίως. Είναι δυο λέξεις που φτιάχνουν έντονο κοντράστ μεταξύ τους. Ένα όνειρο κι ένα φως δίνει μια συνέχεια ή ασυνέχεια αλλά και το ένα φως κι ένα όνειρο επίσης. Το τί θα διάλεγε κάποιος από αυτά τα δυο έχει να δείξει πολλά. Εμένα μ' αρέσει το ένα όνειρο κι ένα φως μου κάνει ποιο ποιητικό.
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΣ. ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΠΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΠΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΡΓΑΣΜΟ.
Ήθελα να πω κάτι πάνω στο θέμα της επιθυμίας του άλλου ως επιθυμίας σου κτλ. Ναι μεν αλλά. Βέβαια δεν έχω και πολύ πείρα καθόλου στην πράξη που να μια φορά μου έτυχε να θέλω κάποιον πάρα μα πάρα πολύ. Και έτσι πάντα συνέβαινε και με τρώγανε περισσότερο από ότι έτρωγα. Κι εκεί θέλω να πω πως όταν επιθυμείς κάποιον πάρα μα πάρα πολύ φαίνεται πως θες να δίνεις. Και συμβαίνει να τρως δλδ παραπάνω από ότι σε τρώνε. Βέβαια για αυτό χαλάνε κάπου κι οι σχέσεις οι ερωτικές γιατί δεν υπάρχει μια ισορροπία στο πάρε δώσε. Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν είναι να μένεις με τον μισό καημό ούτε να σε κατατρώνε εκεί πέρα και να τελειώνει έτσι η φάση ξετιναγμένη μα μισή πάλι. Αυτή είναι η πιο σοβαρή και βαθιά προβληματική στον έρωτα θεωρώ. Κι όσοι έχουμε πείρα στην ανισορροπία δεν μας λέει κάτι να ξεκινήσουμε κάτι τέτοιο ακόμη κι αν πεθαίνει και σκοτώνει για μας ο άλλος. Με εμάς τί συμβαίνει; Μου λες; Βλέπεις να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα; Αυτό είναι το πρόβλημα; Στάδιο Μαζωνάκης; Να καίγεσαι όπως καίγομαι. Και περίπατο έκανες και μας διέλυσες; Αχάριστη; Τίποτα δεν έχω δει ρε πούστη. Δεν βλέπεις τίποτα; Γιατί δεν δοκιμάζουμε; Έχουμε πάθει ταύτιση στον προβληματισμό αυτό; Στον Ήλιο εμένα τί μου έδωσες; Τί μου δίνεις στον Ήλιο εμένα; Κοκομπλόκο παθαίνουμε; Δηλητηρίαση; Είναι αστρονομικό το πόσο ΣΕ ΘΕΛΩ. Ανυπολόγιστο μάλλον. Δεν μπορώ να ξέρω τίποτε. Η επιθυμία μου είναι να είμαι η επιθυμία σου. Μόνο έτσι μπορώ να το καταλάβω αυτό το θέμα περί επιθυμίας του άλλου ως επιθυμίας σου. Έτσι ισορροπεί φαντάζομαι. Όταν είναι αδύνατο να διαχωρίσεις και να αποσαφηνίσεις τον ρόλο και το φύλο του καθενός εκείνη την στιγμή όπως το έχεις πει κι εσύ άλλωστε. Που δεν ξέρω αν το έχεις ζήσει με κάποιον άλλο ή το φαντάστηκες μαζί μου και το είδες. Γιατί αν το έχεις ζήσει με κάποιον άλλο εγώ βγαίνω εκτός θέματος και στο πουθενά. Και σε ένα τέτοιο πουθενά ούτε λογοτεχνία δεν μπορείς να κάνεις. ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ! με ψητά κοτόπουλα ..
υγ. Προσπάθησα να είμαι αστεία και ανέμελη, να μη σε πνίξει η αγάπη μου να μη σε πιέσει κάπου. Αλλά μπορεί και να το παράκανα έτσι και να νόμισες ότι έκανα κανα περίπατο στη φάση. Μπορεί να είναι αυτό. Μπορεί να είμαι και εκτός θέματος όμως. Κάτι στο ντεμί δεν παίζει. Ή του ύψους ή του βάθους κάτι είναι. Με ενοχλεί όπως και να έχει που δεν εκτιμάς τους κόπους μου .. ή που τους εκτιμάς και χάθηκες για γιατί είσαι αλλού και με λυπάσαι και με βοηθάς έτσι για να μην τρέφω ελπίδες; Πως όμως αφού γράφεις για μας. Για μας γράφεις ή έχεις μπει κι έχω μπει στην συμπάντια συχνότητα και την πιάνουμε όλοι ο καθένας με τον πόνο του;
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ;
έχει δημιουργηθεί ένα πρόβλημα εκ του μηδενός
πραγματικά αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι μας
Όχι δεν είναι κομμάτι, πες τη λέξη.. την ατέλειωτη λέξη
Όταν το λέμε κομμάτι είναι το πρόβλημα.
Πάντα είναι μια κατάλληλη ώρα να πειραματιστεί κανείς με πυρινικά ζητήτα;
Ή μήπως όχι;
ΟΧΙ ΟΧΙ ΌΧΙ
Μη στην ιμημάθεια
Αγνωστηκισμός καλύτερα.
Τα άκρα συναντώνται με ένα Ι ιηειηοιυ
ΙΥΗΟΙΕΙ στη μέση
ί ι ί που λέμε κι εμείς οι "βλάχοι".
ΨΥΧΡΟ ΥΔΩΡ
ΘΕΡΜΟ ΠΥΡ
ΓΗ ΠΙΚΡΗ
ΟΥΡΑΝΕ ΓΛΥΚΗ
ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΛΜΥΡΗ
και ΑΕΡΑ ΞΙΝΕ
ΓΗ ΠΙΚΡΗ
ΟΥΡΑΝΕ ΓΛΥΚΗ
Αγκαλιά μου
Και τί εννοεί ο Καβάφης γράφοντας:
"Πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους"
ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ;
Εννοεί πως αυτοί που αυτοί που λένε τα ψέματα για μας μας μισούνε;
Ότι τα ψέματα για μας τα λένε αυτοί που μισούμε;
Ότι χωρίς να μην έχουμε μίσος για τους ψευδομένους;
Ότι μας αφαιρείται κάτι όταν δεν μισούμε τους ψευδομένους;
Να μη μισούμε τους ψεύτες;
Ότι δεν χρειάζεται το μίσος για τους ψευδομένους;
Ότι όταν λέμε την αλήθεια δεν χρειάζεται να εκφράσουμε και το μίσος μας για το ψέμα;
Αυτό λέει;
Πως όταν λες την αλήθεια
όταν αγαπάς την αλήθεια δεν χρειάζεται και να μισείς το ψέμα;
Ότι αυτός ο πληθωρισμός στο πλην χωρίς δίχνει έναν πληθωρισμό στο να μισείς το ψέμα όταν κι αφού αγαπάς και λέγεις την αλήθεια;
Ότι δηλαδή το μίσος των ψευδομένων δεν λέει την αλήθεια αλλά λέγοντας την αλήθεια είναι σα να μισείς το ψέμα και λέγοντας την αλήθεια πλήτονται και οι ψευδομένοι;
Μα λέει και πως λέγοντας την αλήθεια έχεις το μίσος των ψευδομένων;
ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΚΑΒΑΦΗ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΣΟΥ;
Πραγματικά είναι μεγάλη ερώτηση αν ο τεχνολογικοσοσιαλισμός που έρχεται αν είναι προτιμότερος από το εγκληματικό το άδικο και γενικώς παρικμασμένο σύστημα που ζούμε τώρα. Κανονικά θα έπρεπε να πω με την μία ναι θέλουμε την τεχιτή νοημοσύνη να δικάζει αδέκαστα. Όμως έχω κάνει και σε λογιστήριο πολιεθνικής και ξέρω πως μπαίνει το χεράκι όπου χρειαστεί και τα φτιάχνει. Κι είναι εξίσου σκληρές οι βρωμιές με τα μπουρδελομπακάλικα αλλά εδώ μιλάμε για πρακτορικό προσωπείο και μαγειρέματα για υψηλούς σεφ. Το χεράκι μπαίνει και το αποτύπωμα σβήνει. Συνήθως το έγκλημα κατατμείται περνάει σε πολλούς και στα ψιλά. Έχω δει πως γίνονται τα εγκλήματα με μαθηματικά καθαρά και απομακρισμένα αν δεν είσαι ψίρας δεν παίρνεις γραμμή κάν. Βίγκαν γιόγκι που λες ο σφάχτης και ο ψήστης. Περίεργα πράγματα. Σαν τα τις εκκλησίας τα γνωστά τα φριχτά κι αυτά. Δεν ξέρω. Είναι μεγάλη ερώτηση. Φτάνω στον κυνισμό του Διογένη νιώθω καλύτερα. Προσπαθώ βέβαια να μην είμαι τόσο αρνητική με τα τεχνολογικά συστήματα και στον τεχνοσοσιαλισμό που έρχεται.
Πήγα στο Πανεπιστήμιο και είπα το πιο ιδιωτικό μου ποίημα. Το μεγατόνους πονεμένο. Το χαρισμένο. Σε έψαχνα και πήγα μήπως σε βρω εκεί. Έχω κάνει πανδύσκολα πράγματα για τα μέτρα μου την ζωή τις ιδέες μου και τον χαρακτήρα μου.
Πως γίνεται να γίνονται όλα αυτά και να μην γίνονται τα απλά. Ας μου εξηγήσει κάποιος ας απαντήσει. Όχι ότι μου χρειάζεται καμιά απάντηση. Τα απλά μπορούνε να γίνουν; Είμαι εγώ μες την καρδιά σου; Ή είναι ο άλλος ο μαλάκας; Σε ενδιαφέρει να ζήσουμε μαζί μια σχέση ζωής; Δεν ζητώ απαντήσεις. Πράξεις ευθύβολές προς αυτόν τον στόχο με ενδιαφέρουν. Με νοιάζει να σε δω πρώτα από όλα. Φέρε μου πίσω τα χρώματα στην καρδιά μου. Μη με αφήνεις έτσι με παράπονα και θυμούς και πείνα και δίψα και πληγές αιώνιες. Αλλά, αν είναι ο άλλος ο μαλάκας στην καρδιά σου άσε με έτσι και μη με μπλέκεις πουθενά μαζί σας. Κάνε κάτι και σβήσ'το αυτό από εκεί πέρα, γιατί το αφήνεις έτσι αυτό εκεί; Πάνω στο πτώμα μου να λες τα σ' αγαπώ σου εσύ στον μαλάκα. Σβήσ' το. Ή άστο έτσι να μένει για πάντα ατιμωμένο να είμαστε για λύπηση όλοι επειδή το θες εσύ. Να σε βλέπουμε να είσαι και περήφανη για την έντυπη καριολιά με το νταβατζιλίκι. Με πατάς αλλά δεν έχω πεθάνει ρε. Εγώ την ξεκίνησα την μαλακία αυτή; Δεν ξέρω ποιος την ξεκίνησε.. Δεν έχει τόση σημασία ποιος την ξεκίνησε, μαζί το ξεκινήσαμε αλλά αυτό το αιματοκύλισμα πρέπει να κλείσει. Να χαρούμε λίγο. Είναι ανάγκη.
Εμένα το μόνο τραγούδι που μου έρχεται είναι το such a lonly day
Ασχολούμαι με το πείραμα της βρύσης.
Εχθές την έφτιαξα μετά από δυο μήνες και σήμερα ενω την κοιτάω που δεν στάει μόλις μπαίνω στο μπάνιο την ακούω να στάζει κανονικά στην ίδια ένταση και συχνότητα με τις προηγούμενες μέρες. Και θέλω να μετρήσω το φαινόμενο πως θα πηγαίνει και πότε θα εξαφανιστει. Να το έχω για μέτρο. Χαχ. Να μάθω να υπομένω.
'Οταν πίνω 'κανα ποτηράκι παραπάνω υποφέρω χειρότερα. να όπως εχθές το βράδυ. γι' αυτό πρέπει να είμαι σόμπερ να το αντιπαλεύω. το πίνω και ξεχνώ δεν ισχύει με εμένα. είναι που είναι αυτός ο καιρός πολύ παγωμένος γιατί έχω κάνει φόκους ότι δίνω τα λάδια και μαζεύω λεφτά να πάρω ένα μικρό κατάστημα στο κέντρο. να τα δώσω όλα να κάνω το σάλτο και να χρεωθώ άλλο λίγο για να πατήσω κάπου κάπως δυνατά. Και θέλω να το κάνω γιατί δεν ξέρω πότε θα μου δοθεί πάλι τέτοια καλή χρονιά αφού εμένα μου χαμογελάει κάθε 12 χρόνια και είναι η χρονιά μου φέτος. να τα δώσω όλα κι ας μείνω στον μείον. το μηδέν το βλέπω μπροστά μου και είναι πολύ ευχάριστο που πατάει σε ουράνια ανοίγματα. Κανείς δεν φαντάζεται πόσο σοβαρός άνθρωπος και τί κουμαντάρω. την ίδια ώρα που φροντίζω ότι φτιάχνω η προοπτική του να είναι να τρέχει αυτόματα και να νιώθω ανεξάρτητη. Μ' αρέσουν οι παππούδες που πάνε και φυτεύουν δέντρα, έτσι θα γίνω. Μάλλον όντως με διασκεδάζουν οι ιδέες και οι προοπτικές και δεν ξέρω αν γίνεται να ζω χωρίς να φαντάζομαι. Κι όμως είναι λίγα τα πράγματα στην ζωή που όταν τα ζεις μπορούν να σε διεγείρουν σε τέτοιο βαθμό που να μην ξέρεις αν τα ζεις ή τα φαντάζεσαι. Εσύ. Αλλά με εμένα είναι μόνιμα έτσι, να μην ξέρω αν το φαντάζομαι ή το ζώ. Αν είσαι εσύ ή εγώ. Εσύ είσαι συγγραφέας, εργάζεσαι για το κράτος τα πρωινά και ζεις με την οικογένειά σου πολύ κοντά στο κέντρο. Εγώ έχω έναν ελαιώνα και μια οικοτεχνία που την κινώ ίσα που τα βασικά γιατί τον περισσότερο χρόνο τον περνώ χαζεύοντας με μάτια πλάνα ή δουλεύοντας χειρωνακτικά για να μπορώ ταυτόχρονα να ονειρεύομαι και προσγειώνομαι μόνο για τα βασικά. Μαζί σου το έπαθα αυτό, το είχα κατά πολύ αλλά εσύ με αποτελείωσες baby. Και τώρα πρέπει πάλι να σκέφτομαι επιχειρηματικά;
