να ξαναβάλεις μαλάκα σε εξώφυλλο φεύγω

/ ήθελα εγώ να σου καταργήσω κλήση και ορθογραφία; 

/ πήγα εγώ να αποκλείσω κάποια ερμηνεία ;

ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ

ΚΗΔΕΙΑ ΑΛΑ ΒΟΡΕΙΟ ΚΟΡΕΑ

 Ο ΚΙΜ ΔΙΕΤΑΞΕ:

όποιος δεν κλαίει καλά θα εκτελείται 

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΛΑ ΠΕΘΑΝΕ

 Τα έργα μου είναι έργα και αν θέλει να τα κρίνει κάποιος ας τα κρίνει ως έργα τέχνης. 

στην οργή 'ξηγιόνται στοργικά

 

Και σα στον έρωτα, ΚΚΕ εσωτερικού ψηφίζω

κάτι πρέπει να κάνω

 ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ 

για να είναι οι χυμοί σου ισορροπημένοι  .. να είσαι καλά ωραίος και να συλλογάσαι ελεύθερα 

 χρειάζεται να εκφράζεις και να εκτονώνεις και την αγάπη και το μίσος στο ακριβώς τους. Κι όταν λέμε στο ακριβώς τους εννοούμε, από τις ρίζες μέχρι τα ακρότατα κλωνάρια, κάτά πρόσωπο και στον αντίστοιχο βαθμό την ανάλογη ώρα πάνω στην στιγμή του.  

                        ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΗΝΕΙΣ ΕΤΣΙ 

 ήθελα να σε δω για να νιώσω άνθρωπος

και θέλω να σε δω και να νιώσω άνθρωπος

 ήθελα να σε δω και να νιώσω άνθρωπος

και θέλω να σε δω για να νιώσω άνθρωπος

 

Γράμμα σε έναν Μαρξιστή

( απόσπασμα )

 

… πως γίνεται ένα σύστημα που τα έξοδά του είναι συν το κέρδος να κερδίζει συνεχώς ένα σύστημα που στα έξοδα του δεν υπάρχει το κέρδος; Βλέπεις πως σε αυτό το ερώτημα απαντάει η ίδια η γλώσσα. Το κέρδος από μόνο του δεν είναι κάτι κακό, είναι η κινητήριος δύναμη κάθε πράξης.

Νομίζω πως η ανέλιξη συμβαίνει από ανταγωνισμό και η εξέλιξη από ευγενή άμιλλα.  Και πως το πρόβλημα δεν είναι το κέρδος αλλά η συνείδηση. Επίσης δε νομίζω να πέτυχε ποτέ κανείς τίποτε σπουδαίο χωρίς να πιέσει τον εαυτό του να τον λιώσει που λέμε. Εγώ τον λιώνω για να βγω μπροστά να βελτιωθώ να βγω στην συνείδηση, για να πηδήξω ένα εμπόδιο βάζω όλες μου τις δυνάμεις. Τότε δεν εργάζομαι χαλαρά πεντάωρο και πενθήμερο, αν θέλω να πετύχω μια σπουδαία εξέλιξη, μένω άυπνη και το βράδυ. Όποιος θέλει, όποιος δεν θέλει δεν γίνεται κάτι να τον βάλουμε με το ζόρι αλλά ούτε και να τον φρενάρουμε με το ζόρι.

Δε νομίζω πως ο σοσιαλισμός ή ο κομμουνισμός παρήγαγε συνείδηση, όπου δοκίμασαν να τον εφαρμόσουν. Το υπερπροστατευτικό περιβάλλον και το απόλυτα οργανωμένο, η καταπίεση και η ανελευθερία δεν είναι συνθήκες για να ακμάσει η συνείδηση. Μάλλον μια εύθραυστη και επιφανειακή συνείδηση αναπτύχθηκε εκεί.  Ποιες είναι οι συνθήκες που βοηθούν στην ανάπτυξη της συνείδησης, αυτό πρέπει να δούμε.

Γνωρίζουμε πως ο καπιταλισμός ο ιμπεριαλισμός μα και ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός δεν είναι κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθεί η συνείδηση. Σίγουρα ένας μεγάλος εχθρός της συνείδησης είναι η εξειδίκευση και σίγουρα η εμπειρία της επιβίωσης εκτός συστήματος βοηθάει και αποκαλύπτει τουλάχιστον πως λειτουργούν κάποια βασικά πράγματα. Γι’ αυτό και οι σπαρτιάτες που ανδρώθηκαν στον Ευρώτα νίκησαν τους Αθηναίους που ανδρώθηκαν στο στάδιο και την αγορά.

η νύχτα ξέρει

 σαν θάνατος είναι να πάω να γαμηθω.

η νύχτα ξέρει πόσο σε λατρεύω 

το φοβ και το φευ

 

Έρχομαι και θα έρχομαι γιατί 

 η έλευση και η ελευθερία

 έχουν την ίδια ρίζα.

Και πως είναι δυνατόν να σου αρέσει κάποιος που δεν έρχεται! 

Ορίστε τα πιθανά γιατί δεν έρχεται: 

από αδιαφορία

από δειλία

από εγωισμό

διότι προτιμά από εσένα κάτι άλλο να κάνει

ή μπορεί να συμβαίνει κάποιο πρόβλημα και κάποια δυσκολία που δεν μπορεί να σου εμπιστευθεί.

Όποια και να είναι η πιθανή  εξήγηση δεν μπορεί δεν πρέπει να σ' αρέσει κάποιος τέτοιος όσο ωραίος κι όμορφος να είναι. 

  

ένα όνειρο και ένα φως

 ένα φως κι ένα όνειρο 

Εδώ η σειρά στις λέξεις αυτές φτιάχνει δυο τελείως διαφορετικά νοήματα και καταστάσεις. Έχουν και οι δυο αρκετά μεγάλη δυναμική αλλά το φως κατα την γνώμη μου είναι δυνατότερο, τέτοιο που που μπορεί να ακόμη και να ανατρέπει την λέξη όνειρο ή να της δίνει εκκίνηση και λήξη ανάλογα και απόσταση βεβαίως. Είναι δυο λέξεις που φτιάχνουν έντονο κοντράστ μεταξύ τους. Ένα όνειρο κι ένα φως δίνει μια συνέχεια ή ασυνέχεια αλλά και το ένα φως κι ένα όνειρο επίσης. Το τί θα διάλεγε κάποιος από αυτά τα δυο έχει να δείξει πολλά. Εμένα μ' αρέσει το ένα όνειρο κι ένα φως μου κάνει ποιο ποιητικό. 

    Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΣ. ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΠΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΠΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΡΓΑΣΜΟ.

είσαι παντού ή πουθενά; ΠΕΣ ΜΟΥ θέλω να ξέρω που βρίσκομαι

 Ήθελα να πω κάτι πάνω στο θέμα της επιθυμίας του άλλου ως επιθυμίας σου κτλ. Ναι μεν αλλά. Βέβαια δεν έχω και πολύ πείρα καθόλου στην πράξη που να μια φορά μου έτυχε να θέλω κάποιον πάρα μα πάρα πολύ. Και έτσι πάντα συνέβαινε και με τρώγανε περισσότερο από ότι έτρωγα. Κι εκεί θέλω να πω πως όταν επιθυμείς κάποιον πάρα μα πάρα πολύ φαίνεται πως θες να δίνεις. Και συμβαίνει να τρως δλδ παραπάνω από ότι σε τρώνε. Βέβαια για αυτό χαλάνε κάπου κι οι σχέσεις οι ερωτικές γιατί δεν υπάρχει μια ισορροπία στο πάρε δώσε. Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν είναι να μένεις με τον μισό καημό ούτε να σε κατατρώνε εκεί πέρα και να τελειώνει έτσι η φάση ξετιναγμένη μα μισή πάλι. Αυτή είναι η πιο σοβαρή και βαθιά προβληματική στον έρωτα θεωρώ. Κι όσοι έχουμε πείρα στην ανισορροπία δεν μας λέει κάτι να ξεκινήσουμε κάτι τέτοιο ακόμη κι αν πεθαίνει και σκοτώνει για μας ο άλλος. Με εμάς τί συμβαίνει; Μου λες; Βλέπεις να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα; Αυτό είναι το πρόβλημα; Στάδιο Μαζωνάκης; Να καίγεσαι όπως καίγομαι. Και περίπατο έκανες και μας διέλυσες; Αχάριστη; Τίποτα δεν έχω δει ρε πούστη. Δεν βλέπεις τίποτα; Γιατί δεν δοκιμάζουμε; Έχουμε πάθει ταύτιση στον προβληματισμό αυτό; Στον Ήλιο εμένα τί μου έδωσες; Τί μου δίνεις στον Ήλιο εμένα; Κοκομπλόκο παθαίνουμε; Δηλητηρίαση; Είναι αστρονομικό το πόσο ΣΕ ΘΕΛΩ. Ανυπολόγιστο μάλλον. Δεν μπορώ να ξέρω τίποτε. Η επιθυμία μου είναι να είμαι η επιθυμία σου. Μόνο έτσι μπορώ να το καταλάβω αυτό το θέμα περί επιθυμίας του άλλου ως επιθυμίας σου. Έτσι ισορροπεί φαντάζομαι. Όταν είναι αδύνατο να διαχωρίσεις και να αποσαφηνίσεις τον ρόλο και το φύλο του καθενός εκείνη την στιγμή όπως το έχεις πει κι εσύ άλλωστε. Που δεν ξέρω αν το έχεις ζήσει με κάποιον άλλο ή το φαντάστηκες μαζί μου και το είδες. Γιατί αν το έχεις ζήσει με κάποιον άλλο εγώ βγαίνω εκτός θέματος και στο πουθενά. Και σε ένα τέτοιο πουθενά ούτε λογοτεχνία δεν μπορείς να κάνεις. ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ! με ψητά κοτόπουλα .. 

          υγ. Προσπάθησα να είμαι αστεία και ανέμελη, να μη σε πνίξει η αγάπη μου να μη σε πιέσει κάπου. Αλλά μπορεί και να το παράκανα έτσι και να νόμισες ότι έκανα κανα περίπατο στη φάση. Μπορεί να είναι αυτό. Μπορεί να είμαι και εκτός θέματος όμως. Κάτι στο ντεμί δεν παίζει. Ή του ύψους ή του βάθους κάτι είναι. Με ενοχλεί όπως και να έχει που δεν εκτιμάς τους κόπους μου .. ή που τους εκτιμάς και χάθηκες για γιατί είσαι αλλού και με λυπάσαι και με βοηθάς έτσι για να μην τρέφω ελπίδες; Πως όμως αφού γράφεις για μας. Για μας γράφεις ή έχεις μπει κι έχω μπει στην συμπάντια συχνότητα και την πιάνουμε όλοι ο καθένας με τον πόνο του; 

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ; 

πούστρα

 .. σε σκέφτομαι και με πονάει ο κόλος μου

Με εσένα περιμένω να ακούσω το ΝΑΜ;!

δεν έχω ιδέα

 

(είναι πηραγμένο το κομμάτι σε συχνότητα Στάλιν)

από εσάς μαθαίνω ..

δεν βλέπω κανένα πρόβλημα

έχει δημιουργηθεί ένα πρόβλημα εκ του μηδενός 

πραγματικά αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι μας

Όχι δεν είναι κομμάτι, πες τη λέξη..  την ατέλειωτη λέξη

Όταν το λέμε κομμάτι είναι το πρόβλημα.

ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΥΣΤΗ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΠΛΕΞΕΙ

 

έβαλα ένα τζιν αγάπη μου που πίνουνε οι χήρες .. 

ΦΩΤΙΑ ΝΕΡΟ

 

Πάντα είναι μια κατάλληλη ώρα να πειραματιστεί κανείς με πυρινικά ζητήτα;

Ή μήπως όχι;

ΟΧΙ ΟΧΙ ΌΧΙ

Μη στην ιμημάθεια

Αγνωστηκισμός καλύτερα.

Τα άκρα συναντώνται με ένα Ι ιηειηοιυ

ΙΥΗΟΙΕΙ  στη μέση

ί ι ί  που λέμε κι εμείς οι "βλάχοι".

ΨΥΧΡΟ ΥΔΩΡ

ΘΕΡΜΟ ΠΥΡ

ΓΗ ΠΙΚΡΗ 

ΟΥΡΑΝΕ ΓΛΥΚΗ

ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΛΜΥΡΗ

και ΑΕΡΑ ΞΙΝΕ

 

ΓΗ ΠΙΚΡΗ

ΟΥΡΑΝΕ ΓΛΥΚΗ

Αγκαλιά μου 

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

 

Και τί εννοεί ο Καβάφης γράφοντας:

"Πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους"

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ;

Εννοεί πως αυτοί που αυτοί που λένε τα ψέματα για μας μας μισούνε;

Ότι τα ψέματα για μας τα λένε αυτοί που μισούμε;

Ότι χωρίς να μην έχουμε μίσος για τους ψευδομένους;

Ότι μας αφαιρείται κάτι όταν δεν μισούμε τους ψευδομένους;

Να μη μισούμε τους ψεύτες; 

Ότι δεν χρειάζεται το μίσος για τους ψευδομένους;

Ότι όταν λέμε την αλήθεια δεν χρειάζεται να εκφράσουμε και το μίσος μας για το ψέμα;

Αυτό λέει;

Πως όταν λες την αλήθεια 

όταν αγαπάς την αλήθεια δεν χρειάζεται και να μισείς το ψέμα;

Ότι αυτός ο πληθωρισμός στο πλην χωρίς δίχνει έναν πληθωρισμό στο να μισείς το ψέμα όταν κι αφού αγαπάς και λέγεις την αλήθεια;

Ότι δηλαδή το μίσος των ψευδομένων δεν λέει την αλήθεια αλλά λέγοντας την αλήθεια είναι σα να μισείς το ψέμα και λέγοντας την αλήθεια πλήτονται και οι ψευδομένοι;

Μα λέει και πως λέγοντας την αλήθεια έχεις το μίσος των ψευδομένων;

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΚΑΒΑΦΗ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΣΟΥ; 

Για τον τεχνοσοσιαλισμό

 

Πραγματικά είναι μεγάλη ερώτηση αν ο τεχνολογικοσοσιαλισμός που έρχεται αν είναι προτιμότερος από το εγκληματικό το άδικο και γενικώς παρικμασμένο σύστημα που ζούμε τώρα. Κανονικά θα έπρεπε να πω με την μία ναι θέλουμε την τεχιτή νοημοσύνη να δικάζει αδέκαστα. Όμως έχω κάνει και σε λογιστήριο πολιεθνικής και ξέρω πως μπαίνει το χεράκι όπου χρειαστεί και τα φτιάχνει. Κι είναι εξίσου σκληρές οι βρωμιές με τα μπουρδελομπακάλικα αλλά εδώ μιλάμε για πρακτορικό προσωπείο και μαγειρέματα για υψηλούς σεφ. Το χεράκι μπαίνει και το αποτύπωμα σβήνει. Συνήθως το έγκλημα κατατμείται περνάει σε πολλούς και στα ψιλά. Έχω δει πως γίνονται τα εγκλήματα με μαθηματικά καθαρά και απομακρισμένα αν δεν είσαι ψίρας δεν παίρνεις γραμμή κάν. Βίγκαν γιόγκι που λες ο σφάχτης και ο ψήστης. Περίεργα πράγματα. Σαν τα τις εκκλησίας τα γνωστά τα φριχτά κι αυτά. Δεν ξέρω. Είναι μεγάλη ερώτηση. Φτάνω στον κυνισμό του Διογένη νιώθω καλύτερα. Προσπαθώ βέβαια να μην είμαι τόσο αρνητική με τα τεχνολογικά συστήματα και στον τεχνοσοσιαλισμό που έρχεται.

όπως μη πως δεν

Με τη στοργή δεν συνάδει ο αισθησιασμός.

Ο αισθησιασμός όμως όταν συνάδει με την στοργή είναι Έρωτας.

 

τιγρόλυκε

 

  Να σε βλέπω μάτια μου..