αγάπη μου, τί διαφορά έχει το κοιτάζω με το κυττάζω;  

και τί διαφορά έχει το καλλίτερα από το καλύτερα; 

είναι σύνθετα αυτά με τα διπλά γράμματα, έτσι είναι; 

όπως και η λέξη γράμμα είναι σύνθετη, έτσι δεν είναι; 

Άμε πια θεόμουρλη, κομπλεξική να λες χυδαίο τον Φάνη

 Κοίτα πόσα χάπατα έχεις μαζέψει εκεί πέρα που περνιούνται πως έχουν επίπεδο. Το βλέπεις;

και πόσους κρυόκωλους που νομίζουν πως κάνετε χιούμορ, ενώ αποκαλύπτεται το πόσο σκλάβοι και καταπιεσμένοι και φοβισμένοι είναι (είστε;) που αδυνατούν να εκφραστούν στα ίσια.  

.. πως την βρίσκεις έτσι;  αυτό είναι το "αστικά" ε, που ζεις και εκφράζεσαι .. έτσι είναι; είναι έτσι; 

Αν είναι έτσι καλύτερα κάτσε με τον τζοντζόν σου, τί να σε κάνω μωρή μπάρμπυ, στα δικά μου περιβάλλοντα θα μου ψοφήσεις στη βδομάδα πάνω και θα κλαίω.      

Ποια είναι αυτή .. που λέει χυδαίο τον Φάνη και υβριστή; Έχει κακές παραισθήσεις και δεν το ξέρει; 

 Αγάπη μου, παραλίγο να πετύχεις αυτό που λέω "βλέμμα για έμβρυο" ! Μπράβο. Θέλει λίγο .. λίγο πιο ζεστά και να εκπέμπει έτσι αλλά πιο δυνατά πολύ δυνατά και βαθιά το ενδιαφέρον. Όταν το πετύχεις αυτό είναι το βλέμμα που αποτρέπει το έγκλημα να ξέρεις και θα μπορείς να αντιμετωπίζεις και τους πιο πειραγμένους έτσι δεν θα φοβάσαι άνθρωπο, στα τετ α τετ, τουλάχιστον. Μπράβο, είσαι πολύ κοντά σε μια μεγάλη κατάκτηση! Κι ένα υπερόπλο. 

   

 

Οιωνός είπα και σταμάτησα τις εργασίες για σήμερα ... κι έπεσα σε βαριές σκέψεις. 

Ο Άλλος διαβάζει ντέζερτ ενώ γράφει ντιζέρτ, κι ανάποδα. Τέτοια παθαίνουν τα ΔΕΠΥ και τα δυσλεκτικά τα έρμα και μετά λες μα τόσο έξυπνος άνθρωπος πως έτσι!  

Αγαπούσα πολύ τον παππού μου τον Μιχάλη. Όλοι οι άλλοι τον φοβόντουσαν και τα παιδιά του πάρα πολύ. Μόνο η γιαγιά μου τον λάτρευε, πέθανε με το όνομά του στο στόμα της. Κι εγώ, που λόγο δυσλεξίας ΔΕΠΥ ξέρω 'γω του είχα σπάσει τα όρια που δεν πιάναν οι φοβέρες γιατί δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά αυτά με τιμωρίες τον λάτρευα. Ο παππούς μου ήταν μεγάλος τζογαδόρος και όταν τον πετύχαινα σε περίεργα στέκια τον χαιρέταγα και με κέρναγε ενώ οι άλλοι της οικογένειας ας πούμε θα είχαν κρυφτεί κάτω από το τραπέζι και θα έτρεχαν να φύγουν κατουρημένοι αν και με τον τρόπο του αυτόν τους έκανε όλους τους να μην υπήρχε ποτέ περίπτωση να τους συναντήσεις σε τέτοια μέρη. Κάναμε σα κόντρες στο δρόμο εγώ με την 250αρα την μηχανή κι αυτός με το παπί το 150αρι και με κέρδιζε γιατί ήξερε όλους τους δρόμους της περιοχής στο ακριβώς. Καθόμασταν στο καφενείο μαζί και πέρναγε καμιά κολάρα καμιά κούκλα και κοιταζόμασταν και λέγαμε μαζί πω πω! Είχαμε γίνει σα φίλοι. Ήταν πάνω από 80 και φόραγε όρθιος τις κάλτσες του και τα παπούτσια του με τέλεια ισορροπία. Τυφλώθηκε στα 91 του και αυτό τον έκανε να παραιτηθεί και να πεθάνει στα 92 του στις 12 12 2011 σε γηροκομείο στην Σπάρτη όπου τον πήγαν μετά την τύφλωσή του. Η καταγωγή του λέγετε πως ήταν από την προσηλιακή Μάνη μα κανείς δεν ξέρει από που και λέγετε ότι είχε έρθει από βεντέτα ως εργάτης στα χωράφια της γιαγιάς μου κι έτσι την παντρεύτηκε την έκλεψε και της χάρισε την την ομορφιά του την λεβεντιά του και 5 όμορφα κι έξυπνα παιδιά. Στην κηδεία του έγινα ντίρλα από ούζα και δεν θυμάμαι τίποτα. Κι ούτε το επώνυμό του υπάρχει αλλού. Ήταν μάστορας στο επάγγελμα και αυτός έχει χτίσει το γεφύρι του χωριού κι έκανε και κοινοτάρχης. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου κλέψανε πρόσφατα την χρυσή ταυτότητα του χεριού που μου είχε κάνει δώρο στην γέννησή μου. Θα είχε φαίνεται κερδίσει πολλά εκείνη τη μέρα γιατί δεν έκανε σε όλους τέτοια δώρα. Με έλεγε "λούκι" γιατί λέει ήμουν ίσα με ένα λούκι από καλαμπόκι όταν γεννήθηκα που ήμουν οκταμηνήτικο δυο κιλά.  Ή μπορεί κι από το λάκι το τυχερός, δεν ξέρω... αλλά μου έχουνε πει πως από το μαιευτήριο που με είδε στην Καλαμάτα του κόλλησε και με έλεγε "λούκι" ο παππούς μου δεν με είπε Νάνσυ ή Διονυσία.  Μια μέρα, νύχτα δλδ, σε ένα ξενυχτάδικο καλτ που τον είδα, ήμουν δεν ήμουν 16, και μου έδωσε τότε με τις δραχμές ένα πεντοχίλιαρο που ήταν πολλά λεφτά τότε και μου λέει να πας να πάρεις ρολόι να γυρνάς νωρίς σπίτι. Τέτοια ωραία μαλώματα μου έκανε ο παππούς μου. Με ξεχώριζε από όλους. Μου λείπει.

      

ξανά πιο πολύ

 

Η στάση ζωής δυτικό παράθυρο άβυσσος είναι η πιο ψυχεδελική. Αλλά το λούκι ο νεροχύτης κι η πίτσα είναι το πιο ευαίσθητο ψυχικά πανοραμικό πώς να το πω. Βέβαια τα κενά της αναρρωτικής είναι όλη η αγάπη και η παραίσθηση και το πιο ενδιαφέρον για την έρευνα και την επιστήμη.

Αγάπη μου, τα γυρίσματά σου οι αλλαγές σου με συνεπαίρνουν. Είσαι ασταμάτητη και φαίνεται ότι έχεις χρόνια στα ντεκς και φυσικό ταλέντο. Πως η ποιότητα και η διάρκεια σε χαρακτηρίζουν. Πως είναι ανοιχτό το τρίτο σου μάτι και τα βλέπεις όλα αυτά και τα ζεις! Και που ξεφεύγεις και γελάς μ΄αρέσει και που συνέρχεσαι πιο πολύ.

Έλιωσα, καμιά φορά σε βρίζω πως δεν το έχεις αλλά έρχονται κάτι τέτοιες αναγνώσεις και νιώθω γυναίκα κι αφήνομαι όσο δεν μου έτυχε ποτέ. Και ύστερα θέλω κι εγώ την στολή του ναύτη. Τα κενά της αναρρωτικής, την πίτσα στο λούκι και το δυτικό παράθυρο άβυσσος , τις βρύσες  την τρέλα το λιώσιμο τον Έλιοτ. Τις Τετάρτες τις Παρασκευές, μισή μέρα το πολύ να κρατάνε. Τα φιλιά τα γέλια τα νησιά.

Με έπιασε το στομάχι μου πάλι ψυχή κεφάλι πάνω κάτω. Είσαι ο Έρωτας προσωποποιημένος. Ποιος να σε διαβάσει έτσι και να μην λαβωθεί. Είναι πολλοί; Είναι πολύ. Είναι ξανά πιο πολύ.   Κι έχω μείνει πίσω ..

Κουρασμένοι μάχη !

 

 

εχθρέ μου ΟΚ

 Είμαι περήφανος πολύ για το ότι έχω τους εχθρούς που έχω. Με έναν περίεργο τρόπο τους αγαπάω. Συνδεόμαστε βαθιά.

Μα όπως κι οι φίλοι αραιώνουν και χαλαρώνουν οι δεσμοί και χάνονται έτσι κι οι εχθροί ξεφτίζουν. 

και μένεις μόνος ..

στην ανάγκη και στα δύσκολα ακόμη όποιος μένει σε βάζει να ανακαλύψεις τις αξίες απ' την αρχή. 

Δεν θα ήθελα να έχω προβλήματα σαμπάνιας. Είναι τα πιο θλιβερά τα πιο σε βάθος άλυτα τα πιο κούφια αδιέξοδα κι άχαρα που έχω δει. 

Θα ήθελα να έχω πάντα δίπλα μου τους "φτωχούς" μου φίλους και τους "πλούσιους" μου εχθρούς, να μένω ζωντανή και να παίρνω δύναμη κι από τους δύο. .

Έλα να σε δω λίγο και πάρε με και σπίτι σου μετά να μείνω ..

 Αύριο θα σε περιμένω 2μμ με 3μμ στο σύνταγμα απέναντι από τον άγνωστο στρατιώτη πάνω στα σκαλιά αν έχει καλό καιρό κι αν δεν έχει σε κάποια στάση εκεί γύρω. 

 

από μαλακία στο πληκτρολόγιο

 τενοντίτιδες ώμο βραχίωνα, θα δείξει η μαγνητική το Σάββατο

από το .. "μου λείπεις πολύ παραλύω"

βάλε..μου μυαλό να μας πάμε μια βόλτα 

 Πολύ όμορφο αγάπη μου μπράβο. Θα ήταν ωραία να ερχόμασταν να σου πούμε τα κάλαντα την Πρωτοχρονιά. Θα ήταν ωραίο να μας έβρισκε μαζί ο καινούριος χρόνος. Έχω μετανιώσει πολλές φορές για εκείνα τα Χριστούγεννα που δεν ήρθα μαζί σου. Δεν έχει νόημα όμως να σκέφτομαι τέτοια περασμένα κι ανεπίστρεπτα. Γιατί γίνονται έτσι τα πράγματα και να όπως χθες γίνεται μια μαλακία και καρατσεκάρεται πάντα η φάση. Τρόμαξα πάλι κι έγινα κουκίδα μέσα σε ένα ασύλληπτο θείο πλάνο. Αλλά δεν είναι κι ακριβώς έτσι. Σίγουρα είμαστε μέρος του δράματος και δεν είμαστε απλές μαριονέττες. Παίζει ρόλο η κάθε κατεύθυνση έχει και τον δικό της δρόμο. Θέλω να βγω από αυτό το πουθενά και να πέσω μέσα σου.

Η μικρή είναι σα να μην τρέχει τίποτα κάνει ποδήλατο και μαζεύει μανιτάρια. Φεύγουμε τώρα πάμε νοσοκομείο. Όλα καλά θα πάνε

     

 Κοιμήθηκα νωρίς αλλά πετάχτηκα στον ύπνο μου. Έχω ανησυχία με τα χέρια μου. Αυτές τις μέρες τα δοκίμασα στα ξύλα τρις ώρες την μέρα και πονάω. Θέλω πολύ να τα καταφέρω. Δεν πρέπει να δουλέψω δέμπλα και κανένα βαρύ εργαλείο. Μόνο στα πανιά ίσως τα καταφέρω. Ανησυχώ αν θα μου προσέξουνε τα δέντρα οι ραβδιστές. Αν θα τα καταφέρω να βρω τρεις τέσσερεις καλούς ανθρώπους από τον σωρό να φτιάξω ένα συνεργείο της προκοπής να ρολάρει χωρίς να χρειάζεται να το τραβάω μπροστά με το σώμα. Ξημερώνει και σε λίγες ώρες θα ξεκινήσω την πρώτη μου προσπάθεια. 

Γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

 

Αγάπη μου δεν θέλω να πεθάνουμε σήμερα. Δεν θέλω να πεθαίνουμε τόσο άδικα τις νύχτες. Θέλω να είμαστε καλά να λειτουργούμε να ξεκουραζόμαστε και να βρισκόμαστε. Διότι είναι θέμα ζωτικής σημασίας και όλα τα άλλα είναι μαλακίες. Μαλακίες που διορθώνονται κάπως τέλος πάντων. Το μόνο τουλάχιστον το κυριότερο που με πονάει είναι να μην με έχει για κανέναν μαλάκα γλίτσα κι ελεεινό το παιδί. Γιατί ξέρω ποια είμαι και με το υπερεγώ μου τα έχω κάνει ίσωμα. Αλλά το παιδί πάντα ακούει διπλά τριπλά και χιλιαπλά την μάνα του και οφείλει φυσικά να της συμπαραστέκεται. Όπως και το αντίστροφο.  

εδώ θα είμαι .. σε ακούω

Αχ μωρό μου τρυφερό μου μωρό πως αντέχω

 Σου δίνω την αγάπη μου και στη σπάει, σε ενοχλεί. Σε βάζω στην ζωή μου σου μιλάω εκφράζομαι για αυτά που σκέφτομαι που με απασχολούν και ξενερώνεις σα να μην σε ενδιαφέρουν το παίρνεις ότι γίνομαι χλιαρή. Χάνεσαι και δεν θες να δίνεις λογαριασμό σε κανέναν σα να μας ξεχνάς τελείως εμάς αλλά δε σ΄αρέσει να σου κάνουνε το ίδιο. Είναι σίγουρο ότι κάθε τόσο ψάχνεσαι ένα γύρω. Γι΄αυτό είπα κι εγώ άστηνε να χορτάσει τα φλερτ και τις περιπέτειες κι αν με αγαπάει θα πάω όταν ηρεμίσει και γίνει χούφταλο να τη γηροκομήσω. ΕΝΤΑΞΕΙ. Να σε κλείσω στον πύργο μου που ούτε ο Χάρος δεν θα πλησιάζει να φτάσεις τα διακόσια σέξυ χούφταλο γουστάρω όλα να στα κάνω. Πότε θα είσαι έτοιμη για απόσυρση πες μου να 'ρθω. Να μην ακούς και καλά για να μπορώ να σου μιλάω όσο θέλω να σου λέω πόσο σ' αγαπάω με έναν Έρωτα Θείο. Να σου κάνω και τον θείο. Κατάλαβες . Εγώ θέλω να χαρείς την ζωή σου να μην στερηθείς τίποτα να πας τα ταξίδια και τα "ταξίδια" που θες να πηγαίνεις μόνη σου και με τους φίλους σου χωρίς εμένα να τα έχεις κάνει πολύ όλα αυτά που σου αρέσουν. Δεν θέλω να σε περιορίσω εγώ και να στην σπάω και να σε διακόπτω από τα ενδιαφέροντά σου. Να σε βάλω εσώκλειστη στην καρδιά μου! Λες να μην θέλω να έχουμε μια σχέση χαλαρή; έτσι χαλαρή και παθιασμένη και ενδιαφέρουσα όπως σ΄αρέσει; Σου έφτιαξα συνθήκες για ότι θες τελικά και μου έφτιαξες άλλες τόσες. Τί θες; Σχέση Σαββάτου; Παρασκευής; Σαββατοκύριακου; Κάθε δεύτερου Σαββατοκύριακου; Σχέση διακοπών; Σχέση άσχετη; Σχέση πρώτου ραντεβού; Δεύτερου; Τρίτου; Σχέση γειτονιάς; Παράνομη; Κρυφή; Τυχαία; Πόλεμο;  Ότι θες αγάπη μου.. αφού το ξέρεις. Το ξέρεις; Τί θέλεις; Θέλεις κάτι που δεν έχεις σκεφτεί ή να μη μου το έχεις πει να μου το λες ανάποδα με στοιχεία για ανασκαφή να το βρω μόνη μου μαζί να στο δώσω να σε συναρπάσει και να σε συναρπάζει να μη σταματάει λεπτό να σε συναρπάζει και να έχει και διακόπτη με κοντρόλ στα χέρια σου να κλείνει να κλειδώνει να το βάζεις στην τσάντα σου και να βγαίνεις και λίγο να ξεσκάς. Μα κυρίως να μην σε προβληματίζω και ιδιαίτερα ..

              

μα όταν

 

ΜΑ ΟΤΑΝ

Είναι μια διέγερση από παντού. Μάτι τυφώνα εσωτερικό που σε σηκώνει και νιώθεις πως θα διαλυθείς και πως διαλύεσαι σα να επιστρέφεις και να ενώνεσαι με την προ κοσμική σκόνη. Κάτι πέρα από το είναι και το υπάρχω. Κάτι που έχει να κάνει με την πραγμάτωση της νοητής πορείας όλων των εκκινήσεων και την φανέρωση του Κβαντ. Ένα άπειρο γεμάτο κι ασύλληπτο είναι η αίσθηση της ερωτικής αγκαλιάς. Είναι συναίσθημα/ συνείδηση ασύλληπτη. Όμως αισθητή ως τρομερή διέγερση από το άπειρο Κβαντ. Κάτι πέρα από το είναι και το υπάρχω. Σ’ αγκαλιάζω και συνειδητοποιώ το απέραντο. Το ΕΝΑ ΑΠΕΙΡΟ και ΟΛΟΝ. Το ΙΔΙΟΝ που είναι το ΚΟΙΝΟΝ συν το υπόλοιπο από το ΚΟΙΝΟΝ ως το ΟΛΟΝ.

Αυτή η ερωτική αγκαλιά που αισθάνομαι να με ενώνει με το ΟΛΟΝ ΣΥΜΠΑΝ και με κάνει ΠΑΝ όταν την συλλογίζομαι μπαίνω σε μελέτη θανάτου όπως λένε την φιλοσοφία κι όπως θέλω να την εννοώ εγώ πολύ απλή και συνεχώς πιο απλή ως την μια λέξη. Κάτι πέρα από το είναι και το υπάρχω. Άπειρα πέρα και περί/ Αγκαλιάζω το μυστήριο. Τη βουή από το αεικίνητο. Την στατική κίνηση του Κβαντ. Και κοιτώ το Big Bang. Συμμετέχω σε αυτό ως προκοσμικό ΕΝΑ. Νιώθω αυτό το μυστήριο. Μελέτη Θανάτου. Είναι μια διέγερση από παντού/ είναι αυτή η προ ενέργεια που από αυτήν γεννιούνται όλες οι ενέργειες. Το προ υλικό που γεννιούνται όλα τα βασικά κι από εκεί ξεκινά ο χωροχρόνος κι από εκεί βγαίνεις και από αυτόν.

Τι σημασία να έχουν οι μικρές ιστορίες των όντων μπρος σε αυτό; Μουτζαλιές στο Κβαντ κι άλλα αριστουργήματα. Έχω αυτήν την σύλληψη του ασύλληπτου. Πως νιώθω το ουράνιο σώμα σου κολλημένο στο δικό μου προκοσμικά και παίρνω το φιλί σου με εκρήξεις στο ΣΥΜΠΑΝ που όλο γεννά.  Ζω σε μια προ κοσμική εποχή με μνήμες από το μέλλον. Σε φιλώ και βουίζει το στατικό αεικίνητο. Είμαστε δεμένοι όπως το γενετικό υλικό και κινούμαστε όπως ο κοχλίας. Δημιουργούμε έναν κώδικα που τρέχει και συνεχώς διευρύνεται και μεγαλώνει μέχρι την συνεχή επανάληψη / επανάληψη κι απαλοιφή του. Κι ακούω τους ανθρώπινους ήχους του και νιώθω την ανθρώπινη μορφή του. Και ησυχάζει κάπως το πνεύμα μου κι ανησυχεί η ψυχή μου μπρος το εύθραυστο και το περατό. 

Συνέχεια γεννιέται ο κόσμος. Μέσα μου πως χωρά όλο αυτό θέλω να βγει κλαίω. Θέλω να σ΄αγκαλιάσω να φιληθούμε να εκραγούμε. Πονάει το κεφάλι μου ..  πλησίασε σφίξε με γλύψε με δάγκωσέ με να καταλάβω πως είμαστε όντως μαζί. Μέσα μου πως χωρά όλο αυτό θέλω να βγει κλαίω.

Πανικός / Διαφυγή

    Όχι σε όλα. Εντάξει. Αλλά σε κάποια πράγματα είμαστε ίδιοι. Και σε πολλά αντίθετοι.. και αλληλοσυμπληρούμενοι. Και δεν νιώθω τόσο τσογλάνι για αυτό που συμβαίνει με τα αισθήματα και την ποίηση γιατί θέλω να πιστεύω πως σου αρέσει και την χαίρεσαι και την ζεις κι εσύ σε μεγάλο βαθμό όπως ζω κι εγώ την δικιά σου. Και προαισθάνομαι πως κάτι ετοιμάζεις πάλι γιατί έχει πέσει πολύ ησυχία με την δημιουργία σου σαν την νηνεμία πριν από την καταιγίδα. Εκτός αν... ωχΠάντα την ζητάω και ας με κάνει και χάλια μες τα νεύρα και να χάνω και την επαφή με το περιβάλλον. Έχει τρομερή επίδραση πάνω μου τέλος πάντων και μου λείπεις βαθύτερα και περισσότερο κάθε φορά. Κι ας σε τσακώνομαι πολλές φορές χωρίς να στο λέω πάντα εννοείται πως υπάρχουν και πράγματα που δεν σου έχω πει που με έχουν πληγώσει κυρίως από τις δηλώσεις σου που με αφήνουν στην απέξω κι έμαθα να μην τα θεωρώ μοτίβα κι άλλα που κατηγορώ αλλά είναι κάπως σα να γνωρίζω τις απαντήσεις σου αν στα πω και θέλω να τσακωνόμαστε μόνο για πράγματα που θα έβγαζαν κάπου κι έτσι έχω αποδεχτεί και κάποια που ξέρω πως θα ήταν χαμένος κόπος να σου πω κάτι και για πράγματα που είναι πια κι εκτός χρόνου κι από την θέση που είμαι και που δεν ερωτήθηκα. Μπορώ να τα πω ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΠΩ 

ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ να στα ζωγραφίζω 

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΝΙΚΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗ αν υπάρχει μεταθάνατον ζωή εγώ έτσι θα την πιστέψω/ αν αποδειχθεί στο πεδίο μου .. παιδί μου         

 ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΟΥ

 

τι αμαρτίες άραγε να πληρώνω ..

 

    μου λέει ο άλλος που έχει πάρει την μισή Ελλάδα αν γίνεται να τελείωσε πάνω του η άλλη δυο φορές όπως του είπε. και ο παράλλος που έχει γκόμενους σε όλους τους κλάδους και τα γεωγραφικά διαμερίσματα του κόσμου ότι είναι παρθένος από πίσω. και μια άλλη μου έλεγε για έναν άλλο πολύ περπατημένο που λέει δεν εκσπερμάτωνε ποτέ. και μια άλλη που το προτιμά γενικά και για λόγους ασφαλείας συνηθίζει το πρωκτικό να λέει πως αηδιάζει με τους γκέι. 

ρεεεε γιατί μου τα λέτε αυτά σε εμένα; με ψαρεύεται ή το έχετε βγάλει νύχτα το σχολείο και τα πήρατε με λάδωμα τα διπλώματα σας τα στείλανε σπίτι; εμένα βρήκατε ρε; βαλτοί είστε ή παίζετε με τον πόνο μου;

μα και εσύ κορίτσι μου .. με δυο δασκάλους γονείς να πως γίνεται να μη σ' αρέσει η αυστηρότητα και οι υποδείξεις; ακόμη κι αν έχεις περάσει στον αντίποδα. 

Εγώ παιδιά πάντως μετά από κάποια φάση κάπου μετά το πρώτο δίωρο μπαίνω σε άλλη διάσταση και δεν ξέρω με αυτές τις αισθήσεις να σας πω τι έχει γίνει. και που να τους βρείτε τώρα τους πρώην υπνωτιστές μου να τους ρωτήσετε στα τρελάδικα τα μοναστήρια τις ερημιές και τις ξενιτιές τους.  Προ Φ. αυτά κυρίως γιατί μετά κάτι έπαθα.. και δεν με πιάνει αυτό το ποτό όπως με έπιανε. μόνη μου ξέρω.. και το χαρτί μου

        ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΙΔΙΑ ΡΕΕΕ

πνεύμα

 

Κάτι φορές που τραβάει η σκέψη στο όνειρο και νιώθεις -σαν- πνεύμα. Αυτό είναι. Δεν είναι κάτι αλλιώτικο. Απλά ως πνεύμα πας μόνο όπου θες. Κι όπως θες. Με ότι είσαι. 

Ομ8ρφ14 μο5 Καλημ3ρ4

 

Σημασία έχει .. να κοιτάγεσαι μόνος σου στον καθρέφτη και να βλέπεις το Έναν και το άλλον  

κι άλλον  κι άλλον  κι άλλον !

Και να νιώθεις καλά.

Το παιδί που κρύβουμε μέσα μας

 

 

Σήμερα μου ήρθε αυτό το βιβλίο! Μου το έστειλε η κουμπάρα μου η Ελένη από Γερμανία δώρο για τα Χριστούγεννα. Είναι με ασκήσεις, από αυτά που μ' αρέσουν.  Και το επόμενο της ίδιας είναι το "η αυτοπεποίθηση μέσα μας". 

Θέλω πολύ να καταφέρουμε την αγάπη αγάπη μου. Όπως και να έχει...

Και που θέλω να σε κάνω ευτυχισμένη το θέλω φωτεινά και όχι σκοτεινά γιατί πρέπει. 

Μόλις το ξεκίνησα. Ότι μου κάνει εντύπωση θα σου λέω. 

Γκουρού Μουκ

Σε περίμενα .. όταν άκουσα την ωραία γλυκιά μουσική σου. Σε περίμενα. Παντοτινά Σε περίμενα. 

" Όσο δεν παίρνεται εντολές από έναν Μύστη, δεν μπορείτε να Τον βρείτε, γιατί...

Σε περίμενα. Με Θεία Ερωτική ευλάβια και αφοσιώση παντοτινά Σε περίμενα.

Όταν άκουσα την ωραία μουσική κατάλαβα πως βρήκα έναν Τέλειο Διδάσκαλο. Σε κοιτώ στην μέση των ματιών και βλέπω μια ζεστή φωτιά. Τον Θεό μου. 

Τότε φωτίστηκα, ζεστάθηκα, βρήκα την ευτυχία κι άλλαξα τη ζωή μου. Άρχισε να εκπληρώνεται το πεπρωμένο μου και να απομακρίνομαι όσο κι όπως μπορώ από τα εγκόσμια. 

Σ'αγαπώ σαν Τέλειο Διδάσκαλο. Κι όταν σε χάνω η ψυχή μου ξαναμπαίνει στον λαβύρινθο και νιώθω πόνο και θλίψη.

Μέσα μου κοιτώ στην μέση των ματιών και σε βρίσκω. Ακούω την ωραία μουσική και σου αφοσιώνομαι, όπως ένας Γκουρού Μουκ στον Τέλειο Δάσκαλό του. 

Κάθε μέρα σε πατατηρώ κι οι αναζητήσεις σου μου δίνουν τις εντολές. 

Σε κοιτώ στην μέση των ματιών και είμαστε ο ίδιος Θεός μας. 

Μα όταν χάνεσαι χάνομαι. Κι όταν χάνομαι χάνεσαι. Βασανίζομαι από το σώμα και τον νου μου.

Όμως παντοτινά θυμάμαι κι ανακαλώ την ωραία μουσική από το κέντρο των ματιών σου. Και θυμάμαι παντοτινά πως είμαι ο δικός σου Γκουρού Μουκ και είσαι ο Τέλειος Δάσκαλός μου.

(Φωτό από το βιβλίο: Η Επιστήμη της Ψυχής ΡΑΝΤΑ ΣΟΥΑΜΙ ΣΑΤΣΑΝΓΚ ΜΠΙΑΣ)