ΠΛΗΡΗΣ ΠΑΡΑΔΩΣΗ

 

.. και μπορεί να μην μου ρίχνει ούτε ένα βλέμμα!!! (για να με καψουρέψει το κάνει ο πούστης;)

ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

 Ζημιές παθαίνω από υπερβολική αυτοπεποίθηση, μάλλον. Δεν ήμουν συγκεντρωμένη σκεφτόμουν άλλα και πήγα να κάνω σέρβις την ώρα που μαγείρευα κιόλας και διάβαζα τη μικρή. ΛΑΘΟΣ ΒΙΔΑ, η πιο λάθος βίδα που γινόταν. Χοντρή μαλακία. Είχαν πεταχτεί τελικά οι μπίλιες μες την μηχανή όπως έφυγε το ελατήριο γιατί έβαλα και νεύρο. Έλυσε ο Θανάσης όλη την μηχανή για να τις βρει. Φλάτζες καινούριες μιλάμε και η δουλειά για πάνω από 150 ευρώ κόστος από μια μαλακία βίδα. Του έδωσα 3 μπαταρίες αυτοκινήτου παλιές και πράγματα για ανταλλακτικά από το πάρκο μου ένα παλιό ραδιόφωνο, ένα παλιό διπλό κασετόφωνο, μια χαλασμένη ρόμπιν(!) σουμπαρού μηχανή 200cc, ένα χαλασμένο τρυπάνι, μισό αλυσοπρίονο και 50 ευρώ. Δεν έχω πιά πάρκο με μηχανήματα, μου τα πήραν οι γύφτοι και αυτά τα τελευταία τα έδωσα στον Θανάση. Μια σακούλα με τροχούς έχω κρατήσει για να φτιάξω έναν κάποια στιγμή, και πόσο κάνει ένας τροχός δλδ, βλακείες. Έχει αδειάσει ο τόπος γύρω γύρω. Ένας σωρός είναι με σίδερα μια ντάνα κουφώματα κι ένας σωρός με όσα έχω πετάξει για κάψιμο μετά την τελευταία διάρρηξη. Α ναι και 5-6 παλιοποδήλατα. Θα βάλω την φωτιά και θα πάω μια μέρα και στα παλιοσίδερα στην Μεσσήνη και θα γίνουμε κυριλέ εδώ πέρα, δεν θα έχουμε πάρκο με υλικά για πατέντες, μαθήματα και περίεργα μαστορέματα. Και δεν θα μας ζηλεύουν κι οι γύφτοι.  Α ναι κράτησα κι έναν ανεμιστήρα πανέμορφο 10 κιλά σιδερένιο πράγμα βίντατζ του '70. Και μια κεροζάν! για την οποία αδιαφορούν όλοι .. κρυώνει κανείς θέλει κανείς κεροζάν, παφ και τάλιρο; 

    ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΕ

 Έχω κάνει μαλακία; Δεν ξέρω. Μάλλον. Γιατί εδώ την έκανα. Πήγα να αλλάξω λάδια στο παπί κι αντι να λύσω την 17άρα βίδα καταλάθος έλυσα την 14άρα και πετάχτηκε το ελατήριο κάτω της καδένας και πρέπει τώρα να το πάω σπρώχνοντας το πρωί στον Θανάση 4χλμ να το ανοίξουμε καπάκια να βάλει την το ελατήριο και να δει αν είναι η μπίλια κι όλα στην θέση τους.

    

κοίτα αγάπη μου ..

 

το κάνω κι εγώ το χορευτικό από το πνίγομαι(δεν πνίγομαι) του Μαζώ ..

πες ρε Στέλιο τα έχει όλα;

 

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙΣ ΜΩΡΗ;  ........ ΚΑΚΙΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΗ ΠΑΡΤΑΛΟ

 .. όλο και πιο συχνά τελευταία σκέφτομαι να σε βγάλω από την προσευχή μου. Δεν θέλω να καταντήσω σαν τον άλλονε εκεί που τον βλέπεις και τον λυπάσαι, με θαμπή ενέργεια κατεστραμμένη προσωπική ζωή γερασμένο πριν την ώρα του πειθήνιο δουλοπρεπή υποτακτικούλη μαλάκα θλιπτικό με περικεφαλαία θυσιασμένο για το χθες, κι ένα χθες του κερατά δλδ.  Είναι παράδειγμα προς αποφυγήν ο ανθρωπάκος, για θρίλερ τον βλέπω.  Συμπαθέστατος κατά τα άλλα, να είναι καλά .. που σε προσέχει

Άστο, δεν καταλαβαίνω πως αντέχεις τόση δυστυχία δίπλα σου! Μες το σπίτι σου. Πως αντέχεις..

 

 Τον καιρό εκείνο λοιπόν που κατηγορήθηκα άδικα κι εξωφρενικά για την σεξουαλική παρενόχληση, από τον άνθρωπο που είχα μέσα μου πολύ ψηλά, τότε είχα ένα μωρό τριών χρονών στην αγκαλιά μου κι ένα έξι και δεν είχα ακόμη βγει εντελώς από την δικαστική και συναισθηματική βέβαια περιπέτεια του γιού μου. Κανένας άνθρωπος που θα νοιαζόταν έστω ελάχιστα για εμένα ή τα παιδιά μου δεν θα μας έβαζε σε τέτοια δοκιμασία τότε, θα διάλεγε μια άλλη περίοδο ή έναν άλλο τρόπο τέλος πάντων. Για να μην καταρρεύσω ψυχοσυναισθηματικά τότε με την βοήθεια του γιατρού μου προσπάθησα να μεταφράσω το γεγονός συνειδητά όπως θα μου άρεσε εμένα καλύτερα. Τώρα νιώθω πιο δυνατή έχει περάσει πολύς χρόνος και επιθυμώ να κοιτάξω να δω την αντικειμενική αλήθεια του τότε και του σήμερα.   

 Στον Θεό όταν μιλάς και στους νεκρούς, ή κι όταν μιλάς σε εσένα, δεν χρειάζεται κανείς να σε ακούει. Όταν θες να σε ακούει κάποιος μιλώντας στον θεό ή στους νεκρούς ή σε εσένα, στην ουσία παύεις να μιλάς στον Θεό και στους νεκρούς αλλά μιλάς κι αναφέρεσαι σε κάποιους άλλους σε κάποιον άλλο σε κάτι άλλο, αυτή είναι η γνώμη κι η εμπειρία μου για ανθρώπους που έχουν τα λογικά τους.  Δεν έχω κάτι με τα "κοράκια" βέβαια. Τα κοράκια σε τιμάνε όταν πεθάνεις... που λέει κι ο στοίχος. Απλά δεν είναι το φόρτε μου ναι αποφεύγω τις κηδείες λόγο ευαισθησίας και προστασίας της ζωντανής μνήμης.  Την βρίσκω με το ΝΤΟΥΕΝΤΕ κι όχι με το μοιρολόι και τους επικήδειους, δεν είναι το ίδιο, δεν μπορεί να μπερδευτεί από κάποιον που έχει νιώσει το ΝΤΟΥΕΝΤΕ και ξέρει τι είναι. Αν η ανάγκη του άλλου είναι να ακούγονται δημόσια τα λόγια που θέλει να πει στους νεκρούς, δεν ξέρω να απαντήσω από που μπορεί να πηγάζει αυτή η ανάγκη και εννοείται όπως νιώθει ο καθένας σε αυτές τις περιπτώσεις ότι τον βοηθάει.. κι όπου είναι καλύτερος και νιώθει καλύτερα κι ότι τον έλκει κοιτά. Άλλος νιώθει καλύτερα στα νεκροταφεία κι άλλος στις παιδικές χαρές ας πούμε. Βέβαια και κάτι υποδηλώνουν όλα αν θέλει κάποιος να ψαχτεί, τίποτε δεν είναι τυχαίο όπως ξέρουμε. Πάντα θα υπάρχουν και καλές ειδήσεις κι ας μην πουλάνε κι ας μην τις κοιτάμε κι ας μην τις προτιμάμε τέλος πάντων κι ας μην θέλουμε να τις μοιραστούμε για τον αλφα βήτα φόβο μας ή ατομισμό μας ενώ μοιραζόμαστε αφειδώς την κακιά και στενάχωρή μας είδηση.            

.. να συνεχίσεις έτσι σε παρακαλώ .. διότι έτσι με βοηθάς να ξεκολλήσω από κάποιον που δεν με τιμά να είναι η επιλογή μου ύστερα από όσα υπέστηκα.  

 

Από εκείνο το πλοίο της θάλασσας λοιπόν σώθηκε μόνο ο καπετάνιος. Όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι βυθίστηκαν στα μαύρα σκοτάδια. Ο καπετάνιος λοιπόν που φρόντισε να κλειδώσει να εξαφανίσει στοιχεία και να πηδήξει πρώτος και να σώσει μόνο τα υπάρχοντά του ώστε σήμερα να βλέπει το φως του Ήλιου μόνο αυτός και τα δικά του πράγματα σίγουρα δεν είναι ένας καλός κι ευσυνείδητος καπετάνιος. Η θέση του φέρει ευθύνες για την τύχη του πλοίου του, των ανθρώπων και των πραγμάτων που ταξίδευαν κι εργάζονταν εκεί με την άδειά του. Δεν ενημερώθηκαν δεν προειδοποιήθηκαν ούτε καν να μαζέψουν τα πράγματά τους.  Ύστερα λέει πως αυτά τα πράγματα του δεν είναι από εκείνο το πλοίο αλλά του τα έδωσαν κάποιοι άλλοι ότι τα έφτιαξε με κάποιους άλλους τέλος πάντων, δηλώνει έτσι και καταλαβαίνουμε δλδ το γιατί δεν τον παίρνει να αναφερθεί στην αλήθεια. Με αυτό το πλοίο όμως ταξίδευε και τεράστιο πνευματικό μου σώμα. Πως λοιπόν να νιώθει ένας άνθρωπος που αντικρίζει να φιγουράρουν στις βιτρίνες του καπετάνιου το πνευματικό σώμα , το οποίο και δηλώνει πως είναι από αλλού, όταν ξέρει πως από υπαιτιότητα του καπετάνιου βεβαίως  το δικό του πνευματικό σώμα είναι χαμένο και δεν δύναται να το ξαναδεί και να το ξαναγγίξει. Είναι διπλός και τριπλός ο πόνος και δεν μπορεί κανένα παραμύθιασμα πλέον να τον κάνει γλυκό.  Είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που λυπάμαι όσους με αδικούν διότι είναι διαπιστωμένο πως συνήθως το πληρώνουν στο δεκαπλάσιο με έναν θα έλεγα μεταφυσικό τρόπο. Δεν χρειάζεται να κάνω εγώ τίποτε. Μόνο η αγάπη μπορεί και σώζει τις ψυχές. Δεν έχουν σχέση οι σύγχρονοι νόμοι της κοινωνίας μας. Η αγάπη για το όμορφο το δίκαιο και το αγαθό, που αναβλύζει από τις καρδιές μας και ξεδιψά τον διψασμένον, αυτή μόνο. 

Λοιπόν, το πνευματικό μου σώμα σίγουρα δεν ήθελα να καταποντιστεί για πάντα στα σκοτάδια και στον κρύο πάτο της θάλασσας. Εμπιστεύτηκα αυτόν τον άνθρωπο κι αυτό το πλοίο κακός κάκιστα όπως αποδεικνύεται. Ύστερα δέχτηκα κι αυτήν την εξωφρενική κατηγορία για σεξουαλική παρενόχληση κι όλα αυτά τα θολά τα είδα για αρκετό καιρό ως μια Θεία δοκιμασία. Για να δώσω χρόνο στην συγνώμη σε μια επανορθωτική κίνηση και να ερευνήσω κάτι που μπορεί να μην έβλεπα. 

   

Γιώργο σε ευχαριστώ

 

Όλος ο κόσμος θρηνεί για τον Μαζωνάκη και για το τι συνέβη στο σώμα του. Βρίσκω κάποια κοινά εδώ με αυτό που συνέβη και στο δικό μου πνευματικό σώμα που κάποτε εμπιστεύτηκα στα χέρια της «φίλης» μου της Χαρίτας. Τι συνέβη στο πνευματικό μου σώμα που εμπιστεύτηκα στην Χαρίτα; Ποια ήταν η τύχη του και που βρίσκεται τώρα, πεθαμένο, σκοτωμένο; Είναι θαμμένο ή πεταμένο, καμένο και εξαφανισμένο; Σίγουρα δεν θα ήθελα το υλικό μου σώμα να είχε αυτήν την τύχη, αν και είναι δύσκολο για μένα να διαχωριστεί το υλικό από το πνευματικό μου σώμα και μοιραία βίωσα βιώνω και θα βιώνω την τύχη που είχε, κι έχει και θα έχει, και βιολογικά δλδ ψυχοσωματικά σε μεγάλο βαθμό.   Λοιπόν, υλικά τουλάχιστον, είμαι κι εγώ ένας από τους ανθρώπους που έσωσε ο Μαζώ με τον θάνατό του. Γιώργο, σε ευχαριστώ.

 .. αρκετά συχνά διακρίνω στην έκφραση σου τα χαρακτηριστικά όπου έχουν οι παπαγάλοι και οι σπασίκλες. Μοιάζουν με τεράστιες αποθήκες ανταλλακτικών χωρίς να ξέρουν ή να μπορούν από αυτά να συναρμολογήσουν και να λειτουργήσουν το πιο απλό μηχάνημα. Καθόλου γοητευτικό.

.. και στο λέω για να το κάνεις συχνότερα, σε παρακαλώ .. μου μειώνει τον πόνο από την στέρησή σου.   

 .. αυτό το ιντελεκτουάλ ξεκατίνιασμα στο οποίο επιδίδεσαι και ασκήσε περιοδικώς με απωθεί 

και στο λέω για να το κάνεις συχνότερα σε παρακαλώ ..  χρειάζομαι τον εαυτό μου που και που .. 

 

μεμ μια μελωδεία την βγάζω ..

 

 

οι λέξεις στο μικροσκόπιο και στον μεγεθυντικό φακό και από παραμορφωτικά βιαστικά βλέμματα που μοιάζει να ενδιαφέρονται στην καλύτερη περίπτωση να ξεφορτώσουν και να ξεφορτωθούν

Είναι σημαντικό να μπορεί να μιλάει κανείς σωστά ελληνικά για να μην παρεξηγείται. Για κάποιους ανθρώπους, όπως κι εγώ, αυτό είναι πολύ δύσκολο κυρίως στον προφορικό λόγο αλλά και στον γραπτό που χρειάζεται να το δω άπειρες φορές και πάλι κάποια λάθη δεν τα βλέπω. Καλύτερα είναι να μην μιλάς δημόσια ή να στέλνεις μηνύματα εφόσον δεν μπορείς να εκφραστείς σωστά, διότι υπάρχει η πιθανότητα για μια σου λέξη κι ένα ατόπημα να βρεθείς σε δεινή θέση και να κριθείς και να κατακριθείς χωρίς δεύτερη ευκαιρία και χωρίς να υπάρχει από τους άλλους η διάθεση να ακούσουν τις εξηγήσεις σου. Βέβαια οι άνθρωποι που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες δεν μπαίνουν στον κόπο να σε καταλάβουν και να υπολογίσουν αυτό το ελαφρυντικό που δικαιούσαι αν έχεις δυσκολίες πως μεγάλωσες κι αν είχες την ευκαιρία και την δυνατότητα να γαλουχηθείς με τα σωστά ελληνικά ή και αργότερα στην πορεία σου αν τα κατάφερες και αν μπορούσες και να τα καταφέρεις.  Υπάρχουν άνθρωποι που δεν τα καταφέρνουν στα λόγια αλλά τα καταφέρνουν στην πράξη και το αντίστροφο. Η διάθεση και η κρίση των γύρω είναι συνήθως καταναλωτική επιφανειακή και βιαστική. Κάτι που δεν ανέχονται για τον εαυτό τους το κάνουν όμως στους άλλους. Εκεί βλέπεις πόσο μακριά είναι από το ΕΝΑ ακόμη κι από τα ΠΟΛΛΑ πόσο μάλλον από το ΚΑΛΛΟΣ. Είναι ακόμη στο ΕΓΩ, όσο καλά ελληνικά κι αν μιλάνε. Κάτι τέτοιες στιγμές καταλαβαίνω κι εγώ γιατί έχει γίνει αυτό που έχει γίνει και ησυχάζω.  Αφαιρώ όλα τα λόγια και κρατάω τις πράξεις και τους βίους και βλέπω. Ποιος ενδιαφέρεται πραγματικά να δώσει να βελτιώσει τον κόσμο και το περιβάλλον και ποιος ενδιαφέρεται να πατήσει τον άλλο και να τον προσπεράσει να πάει "εκεί που γίνεται" και που παίζεται το παιχνίδι που λέμε να φτάσει στο κέντρο της πίστας. Δεν ζηλεύω τέτοια πράγματα κι ούτε ποτέ μου αρέσαν τα μαγαζιά. Προτιμώ τα γλέντια στα σπίτια. Κι ούτε ήθελα να δοθώ στον κόσμο, σε πολύ λίγους έχω δοθεί κι από ακόμη λιγότερους έχω πάρει. Δυστυχώς υπάρχουν κάποιες θέσεις που μπορείς να δεις τον άλλο αλλά αυτός δεν μπορεί να σε δει όχι τόσο από θέση αλλά από βλέμμα, ότι δεν έχει το βλέμμα που χρειάζεται για να σε δει. Βλέπει μόνο όσα ξέρει κι όσα μπορεί και θέλει να δει. 

    

 είμαι χάλια από περίοδο

πήρα ντεπόν μοβ

Joyce Mansour

Joyce Mansour (1928-1986)

Άσε με να σ' αγαπώ
αγαπώ τη γεύση απ’ το παχύ σου αίμα
το κρατώ καιρό μέσα στο δίχως δόντια στόμα μου
η πυράδα του μου καίει το λαρύγγι
αγαπώ τον ιδρώτα σου
μ’ αρέσει να χαϊδεύω τις μασχάλες σου
περίρρυτες από χαρά
άσε με να σ' αγαπώ
άσε με να γλείφω τα κλειστά σου μάτια
άσε με να τα τρυπήσω με τη σουβλερή μου γλώσσα
και τη γούβα τους να γεμίσω με το θριαμβευτικό μου
σάλιο
άσε με να σε τυφλώσω.


Joyce Mansour, Ερωτικά, μετάφραση: Έκτωρ Κακναβάτος, Κείμενα, 1978.

 

αχ! Μαϊσα και Τσι! καλές μου δασκάλες του χορού από την Αφρική...

 

...μακάρι να βρω και φέτος μουσικούς χορευτικούς ανθρώπους ρυθμικούς να δουλέψουμε μαζί... 

(το δεξί μου χέρι στα ψηλά είναι ακόμη λίγο κούτσουρο, να το τραβάω κάθε πρωί να κάνω τις ασκήσεις του να συνέλθει. Νιώθω καλά, δυνατή, ότι είμαι εγώ και οι 300 του Λεωνίδα. Ελάτε ρεεε να είμαι εδώ, τι με παραφυλάτε και μπουκάρετε όταν φεύγω.,,  εσένα το χεράκι σου πως είναι;) 

 

 

με την "αγάπη που σκοτώνει"

 ΜΟΥ ΛΕΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ 

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ...

ΜΑ ΚΟΙΤΑΣ ΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΗΝ ΜΙΣΗ ΜΕΡΑ 

Α! "ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ" ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΙΣΗ  

ερωτήματα ρητορικά

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΡΗΤΟΡΙΚΑ

Είναι άχρονο το ΠΑΝ

Έχει το ΟΛΟΝ χρόνο

Έχει το ΕΓΩ τα ΠΟΛΛΑ

Είναι το ΚΑΛΛΟΣ ΕΝΑ

 

.. σκέφτομαι πως είσαι καλύτερα και κινείσαι καλύτερα τώρα που έθρεψε το χέρι σου και περπατάς την πόλη και πιστεύω πως ξέρεις τι κάνεις και γιατί το κάνεις κι ας μην ξέρεις που πας. Πως έχεις συνείδηση και κάποια λογική. Σε εμπιστεύομαι στο βάθος. Θα με βοηθούσε πολύ να μιλούσαμε. Θα με βοηθούσε να έβλεπα πάλι μαζί όλα όσα γράψαμε μαζί. 

  Θα με βοηθούσε να σε έβλεπα και να περνούσαμε χρόνο μαζί. 

 Σήμερα βρέχει ωραία ποτιστική βροχή όπως την ευχήθηκα. Ο ουρανός είναι σκοτεινός και κλεισμένος με σύννεφα ολόγυρα. Χτυπάει ο συναγερμός του ηλεκτρικού. Μπουμπουνίζει. Πέφτουν χοντρές στάλες βροχής. Σήμερα το πρωινό το αφιέρωσα στην ησυχία μου και σε εμένα. Πρακτικά είναι πολλά που τρέχουν στο ή ταν ή επί τας και μόλις προχτές κατάλαβα πως δεν μπορώ ακόμη να δουλέψω βαριά εργαλεία με σκανδάλη. Έκοβα ξύλα με το αλυσοπρίονο και στα δέκα λεπτά με έπιασε το χέρι μου, δεν ξέρω αν κάνω κάποιο λάθος τεχνικό, ναι, δεν έβαλα και περικάρπιο όπως μου είχε πει ο Στέλιος για τα εργαλεία με σκανδάλη, δεν έκανα πάντα καθημερινά τις ασκήσεις μου, άρχισα να πονάω και σταμάτησα. Την επόμενη μέρα ξύπνησα με πόνο, συνέχισα να κάνω άλλες δουλειές χωρίς βαριά εργαλεία με  σκανδάλη και σήμερα ξύπνησα σα να είμαι απλά λίγο πιασμένη στον ώμο το μπράτσο και τον αγκώνα. Το χέρι μου πρέπει να προσέξω. 

Εχθές μπήκα δυναμικά στην νέα σχολική χρονιά, όρια στα ηλεκτρονικά και διάβασμα με την μικρή όλη μέρα. Είναι πολύ πίσω και πρέπει να δουλέψουμε σκληρά. Μάλλιασε, φουσκώνει το στήθος της δεν έχει καμιά δικαιολογία πια, πρέπει να δει τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες. Πήρα το αυστηρό μου, το δεν σηκώνω κουβέντα και αντιρρήσεις, επιτέθηκε αντέδρασε, τη βούτηξα από τα αυτιά της κόλλησα το κούτελό μου στο δικό τις και τις είπα το και το, έβαλε τα κλάματα. Μα καλύτερα να κλαίει τώρα παρά μετά, ήδη είμαστε δυο χρονιές πίσω, θα πρέπει να δώσουμε μεγάλον αγώνα. Πρέπει να είμαι καλά και συγκεντρωμένη να τις δώσω τριπλό αυτό που δεν έδωσα τις προηγούμενες χρονιές να ασχοληθούμε με τα μαθήματα του σχολείου. Καταλαβαίνει, μπορεί να τα καταφέρει. Αλλά δεν της είναι ευχάριστο ούτε ενδιαφέρον και δυσκολεύεται αφού κι εγώ είχα παραιτηθεί. Πραγματικά με φτάνει να χρειάζομαι ηρεμίστηκα και να παλεύω να κρατήσω τον αυτοέλεγχο μου αλλά έχουμε και ωραίες στιγμές και προσπαθώ να της δώσω ένα νόημα για την αξία αυτού του κόπου και να την εμψυχώνω. Να μάθουμε την προπαίδεια και τους αριθμούς δλδ και να ξετρίξει στο διάβασμα και το γράψιμο.  Να κάνουμε πάλι σπίτι τα μαθηματικά της Τετάρτης μπας και βγούμε πραγματικά στις Πέμπτης καμιά φορά πως να γίνει να θυμάται τα ονόματα των αριθμών, είναι θέμα. Σημασία έχει ότι αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να τα δώσουμε όλα, φέτος, να δείξει αν γίνεται. 

Προχωρώ μετ' εμποδίων. Δεν μπορώ να ασχοληθώ με τίποτε αέρινο με τίποτε τύπου "αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήτανε πατίνι". Κλείνω κι άλλο, χρειάζομαι βοήθεια, χρειάζομαι πράγματα που να μην μου τρώνε τον ύπνο, πράγματα ουσιαστικά και φιλικά προσκείμενα που να μην μου δημιουργούν κι άλλες ανησυχίες. Ναι είμαι ένας άνθρωπος που έφτασε στα όρια του και κατάλαβε πως η ζωή του ζητάει όρια για να είναι κάπως πιο ξεκούραστη και μπορεί πιο όμορφη και πιο δίκαια και πόσα άλλα καλά. 

Η δικιά μας ιστορία έγινε δική σου ιστορία. Εγώ Είμαι Εντάξει με αυτό. Ήταν ένα ενδεχόμενο, πικρό μεν αλλά ήταν εξαρχής μια πιθανότητα. Η δικιά μας ιστορία έγινε δική σου ιστορία που μπορεί κάποιος να αγοράσει τα λόγια της με πενήντα ευρώ ξέρω 'γω. Μπορούν αυτά τα λόγια να ταιριάζουν κι αλλού, σαν κάρτες ας πούμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η αλήθεια του καθένα είναι προσωπική. Ο έρωτας πάντως δεν είναι προσωπική υπόθεση, χρειάζεται δύο που να συνδέονται να κάνουν διάλογο και συχνά να συμφωνούν. Λούστηκα πολλά από τα λάθη μου. Ήταν πολύ χρήσιμη εμπειρία. Ακόμη με φυλάς. Τώρα πια αυτό που ονειρεύτηκα είναι ο πήχης μου.      

Ήθελα να γνωρίσω τον Μαζώ. Πίστευα πως θα τον γνώριζα. Το πίστευα τόσο πολύ που δεν το είχα τρέξει. Όπως πιστεύω πως θα γνωρίσω και τον Κραουνάκη κάποια στιγμή και πως θα αγκαλιάσω την Χαρούλα. Πολύ λίγους ανθρώπους και καλλιτέχνες θαυμάζω να μιλάνε μέσα μου να έχω ζήσει τα έργα και τις ερμηνείες τους να τους αφήνομαι και να ασκούν επιρροή μέσα μου. 

 

   

                  

προσωπικά είμαι πολύ βυθισμένος

.. πρόσφατα θυμήθηκα εκείνο το απόγευμα στον Κούκο, που ένα σμήνος αγριόπαπιες μωλώπισε τον ουρανό. Το θυμήθηκα πριν λίγες μέρες. Μου ήρθαν κάποιες εικόνες και το συναίσθημα, το αίσθημα ξέρω 'γω. Δεν ελπίζω τίποτε αλλά πιστεύω προσωπικά πως μια μέρα θα συνέλθω, κάτι θα με βοηθήσει και θα συνέλθω.  Τώρα είμαι πολύ βυθισμένη. Τώρα είμαι πολύ βυθισμένο. Όταν ξεμπερδεύεται ο άνθρωπος ο ποιητής, που ψάχνει την αλήθεια, πως να ξαναπαραμυθιαστεί. Εννοώ πως τα αυθεντικά αισθήματα νομίζω πως συμβαίνουν μια φορά στην ζωή και δεν τον μπερδεύεις με άλλον. Όλοι οι άλλοι κι όλα τα άλλα σου μπερδεύονται με εκείνον. Ότι κι όσοι μπερδεύονται με εκείνον σημαίνουν τα προβλήματά σου, αυτά που πρέπει να λύσεις μέσα σου. Εντάξει, δεν έχω βαρεθεί, κανείς δεν βαριέται όταν πονάει, όταν η στέρηση μοιάζει σα να πεθαίνεις, όταν παλεύεις με τα κύματα της ψυχής σου και της ψυχής σας. Αγάπη μου, δεν μπορώ άλλο στο ΕΝΑ, κουράστηκα, θα βγω στο ΚΑΛΛΟΣ.

 ΕΓΩ/ΠΟΛΛΑ

ΕΝΑ/ΚΑΛΛΟΣ 

 Κουράγιο αγάπη μου ..

(θα μου περάσει κι εμένα ο πνιγμός)

 

 ΚΟΥΡΑΓΙΟ

 

 .. πονάει πάρα πολύ η συνθήκη και η απόσταση, η ερημιά με το όνειρο και τη μνήμη. Είναι το πιο σημαντικό να έχεις δικό σου έναν άνθρωπο, πόσο μάλλον έναν έρωτα. Να μοιράζεστε και να χαίρεστε την ζωή. Πονάει πάρα πολύ η κατάσταση αυτή είναι μια κατάσταση που δεν καταλαβαίνω, με βγάζει στα περιττά, εμένα, το σώμα μου, την υπόστασή μου.     

 

6 9 2026 η μαμα μου στον Αχέρωντα

 

το βρήκα στο φουμπου

 Την έχω γνωρίσει την Αγνή, έχει έρθει στο ΡΕΜ σε όνειρό μου. Είναι εντάξει άνθρωπος, μου ήρθε με ωραία ενέργεια.  

NOE '25

 

ΧΑΡΤΙ και ΦΩΣ, αντανάκλαση από υαλότουβλο

 

ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΤΕΡΟΥΜΑΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ; ΓΙΑΤΙ;

 

ΚΑΥΛΑ ΤΑ ΓΕΜΙΣΤΑ

που σε σκέφτομαι / πως σε σκέφτομαι

 

.. σκέφτομαι την ζωή μας στην Αθήνα

τα χαλίκια τα κύματα το λυκόφως

πλαγιές με χιόνια, παραλίες στον ωκεανό

 

 

 

 Τα θυμήθηκα τα κουταλάκια, είμασταν μαζί, είναι παρμένα από τις στιχομυθίες μας. Δεν ξέρω γιατί με βασανίζεις έτσι. Δεν μπορώ μακριά σου αν με θες κοντά σου. Αν με θες κοντά σου δεν μπορώ μακριά σου. Δεν ξέρω τί μπορεί να σημαίνει αυτό με τα βιβλία που έφτιαξες από τις στιγμές μας. Γιατί ασχολείσαι έτσι όπως ασχολείσαι, να τα χωρίζεις, να τα χαρίζεις αλλού, να πονάω, να τρελαίνομαι. Δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο. Μου λείπεις. Από την αρχή μου λείπεις σα να είμαστε ζευγάρι, κι ότι έχω κάνει στην προσωπική ζωή μου να το έχω κάνει μαζί σου.   

 

παντιέρα ΡΟΖΑ

 

ΟΤΙ ΠΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ

 

στην οργή 'ξηγιόνται στοργικά

 

Και σα στον έρωτα, ΚΚΕ εσωτερικού ψηφίζω

κουράστηκα με τα σπασικλάκια

 

Ψηφίζω ΚΚΕ, για την ανεμελιά, από συναισθηματικό κριτήριο.