άλλαξε κάτι;

 .. περισσότερο καρδιοχτύπι και ζαλάδα

 

 

πέφτει το δίκτυο μου από Χονολουλού με τα μαχητικά της Ανδραβίδας σκάνε μπαμ

 

ΓΕΛΑΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΚΒΑΝΤΑ

(.. είμαι το ραδιοφωνάκι σου;)

 

από το στόμα του λύκου ..

 

χωρίς τα πούπουλα

 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ

δεν είναι αστείο; -Ε-

 

Τον βλέπεις τον κάθε μαλάκα από το χιούμορ του. Ο πιο μαλάκας είναι αυτός που γελάει μόνο αυτός με το χιούμορ του. Και νομίζω πως μου συμβαίνει αρκετά συχνά .. ιδιαίτερα στα μνημόσυνα και τις κηδείες καλών σε εμένα κι αγαπημένων μου ανθρώπων.

 

αντίο

 

mon amour

 

ΘΑ ΤΑ ΒΓΑΛΩ ΟΛΑ

 Ο σαρκασμός στον θάνατο είναι αναξιοπρεπής;

ΓΑΡΓΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΑ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΡΙΤΙ ΜΠΡΑ

ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΡΗΜΑ

 

 

Νιώθω ότι με προσβάλει κάπως ότι .. ποιοι φέρονται έτσι;

Με είχε πειράξει πολύ εκείνο το ποίημα που έλεγε, δεν έχω όρεξη να γνωρίσω κι άλλους κεραυνόπληκτους. Έκλαιγα γοερά έβριζα και αυνανιζόμουν. Ήμουν στην Αθήνα, είχα έρθει να σε βρω ..

Νιώθω συχνά ότι προσβάλεις την νοημοσύνη μου και την τιμή μου. Μα το ξέρω ότι δεν είναι έτσι. Ότι είναι κάπως πιο ευαίσθητο το πράγμα. Και για εμένα είναι πολύ ρομαντικό.     

... και εντάξει   

μου χύθηκε η κοτόσουπα δυο φορές.  Χάθηκε η μισή. Σιγά

 κατγούμαν ΜΗ ΠΕΦΤΕΙΣ

!!!!!!!!!!!!!!

βάλε διάφανο ..

πλασμαφαίρεση;

 .. εγώ πάντως εάν ήμουνα πούστης 

και είχα κι έιτζ θα το δήλωνα ευθείς εξαρχής 

για να μη βασανίζομαι 

και καψουρεύω και τσάμα.

..

Πλασμαφαίρεση;

ο Χρίστος κι η Παναγία!

φάε μάναμου γιαουρτάκι παραδοσιακό.

 

ΒΑΛΕ ΑΛΛΟ

 

Ε ΑΜΟΡΤΕΣΕΡ

 ΑΜΟΡΤΕΣΕΡ ΤΗΣ ΑΔΥΣΤΑΚΤΗΣ ΘΡΑΣΥΤΗΤΑΣ

ΔΕΝ ΑΝΤΑΧΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

 ΕΡΓΑΛΕΙΑ

ΠΛΗΚΤΡΑ

ΜΑΛΑΚΙΑ

σε θαυμάζω ..

 Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ

να ξαναβάλεις μαλάκα σε εξώφυλλο φεύγω

/ ήθελα εγώ να σου καταργήσω κλήση και ορθογραφία; 

/ πήγα εγώ να αποκλείσω κάποια ερμηνεία ;

ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ

ΠΟΥ ΠΟΣΟ

 

στερητικά (4/4 -ρε άσχετεεεεεεεεεεεε-)

 

ΣΤΕΡΗΤΙΚΑ

 

Έχει απάγγειο στη λάκκα

Είναι μαγεία η ακροθαλασσιά

Ο χρόνος χάνεται στην κοιλάδα

-Κι είπες- να ανέβουμε τα βουνά

 

Έχει αντηλιά στην χαράδρα

Η θερμοκρασία αλλάζει

Ανάλλογα με τα βράχια, νιώθω

εξάντληση, πονάω φριχτά

 

Θέλω χάδια φιλιά

Μια αγκαλιά

Θέλω χάδια φιλιά

Μια αγκαλιά

\

 Α

ΟΥ

ΟΥ

;Α

-

_

_

-

ΜΙΑ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ

 

Μια ενθάρρυνση

 

Μαζί σας μένω

Κερί αναμμένο

Ψυχή τε

και σώματι

ΝΑΝΣΥ

9ΚΑΙ ΜΗ ΜΕ ΤΣΑΝΤΙΖΕΤΑΙ 

ΜΗ ΣΑΣ ΒΑΛΩ ΚΑΝΑ ΟΣΚΑΡ 

ΣΤΟΝ ΚΟΛΟ6

"Σούλα μ' ακούς; "

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

η συνείδηση

                       στην Ανν τη νομπελίστα

 Η συνείδηση είναι ζουμιά .

   Ορίστε , βλέπεις  , ζουμιά

 Να βλέπεις ζουμιά

 να δουλεύει η συνείδηση ..

με φαλλό μπλακ λάιτ στα σκοτάδια

 

      ΜΕ ΦΑΛΛΟ ΜΠΛΑΚ ΛΑΙΤ ΣΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ

 

Πρέπει να ΤΟ παραδεχθώ πως

δεν μου είναι διόλου απεχθές

το πένθιμο μπαρόκ το πουτανιάρικο

Το ζόρικα εκλεπτυσμένο σε αυτό το πρόσωπο

που το φορά με βλέμμα συντριβής και βαρεμάρας

ερωτηματικό ερωτικό  .. ΟΚ, 

 ,μπορεί κι ερωτευμένο.

Δεν δείχνει εύκολο.

Θα ήθελα ΠΟΛΥ να το συνοδεύσω ..

 

Να έβαζα ένα πολύ καλό φινετσάτο μαντίλι

Να έβαζα χρώματα

ζώνη με λεπτομέρειες και μποτάκια πυγμαχίας

ελαστικό παντελόνι σωλήνα ξεσκισμένο

τισερτ κομμένο ξεχειλωμένο 

με πέτσινο γιελέκο κλασσικό

και πλαστική καπαρτίνα.

Αλλά και με φόρμες θα ερχόμουνα

Και -κυριλέ- ξεβράκωτο (μπράβο!)

θα ερχόμουνα, 

 , πιο εύκολα ..

το κέρδος

 ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ

           στην Ανν τη νομπελίστρια 

Εκείνο που δόθηκε σε όλους

παρ' το πολύ προσωπικά

Αυτό είναι το κέρδος

εσύ & το φαν κλάμπ μου!!!!!!!!!!!!!!! .. μου λέτε συγχαρητήρια;

 

 

 αγάπη μου, το κάναμε σε σκηνή!

 

πετάω

 

ΠΕΤΑΩ

                  στον πούστη που του αρέσουνε

 

 

Στον θυμό πατάω

Πηδάω

 Αχός χάος θυμός

 Πηδάω

Στον θυμό πατάω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

...

Όποιος βρει ένα υψηλό σκεπτικό που να οδηγεί στις ακόλουθες πράξεις με ενδιαφέρει πολύ να μου πει

 

Με ποιο υψηλό σκεπτικό μπορεί ένας άνθρωπος να οδηγηθεί στις παρακάτω πράξεις: Να κάθεται με ενδιαφέρον στον χώρο του να συνδιαλέγεται με έναν άλλον άνθρωπο με αποτέλεσμα να ποιηθούν να συνδημιουργηθούν δλδ κάποια έργα. Μετά να κλείσει τον χώρο αυτό απρόσμενα χωρίς προειδοποίηση με αποτέλεσμα να αφήσει την πρόσβαση μόνο στον εαυτό του για αυτά τα έργα. Μετά από λίγα χρόνια να τα εκδώσει υπογράφοντας τα μόνο με το δικό του όνομα. Και ύστερα από αυτό να βρει μια αφορμή που να την παρατραβήξει ώστε να κατηγορήσει τον που εποίησαν μαζί κι έτσι να κόψει κάθε επαφή μαζί του.  Και να συνεχίζει έως σήμερα να εκδίδει βιβλία που περιλαμβάνουν κομμάτια του συγκεκριμένου διαλόγου, χωρίς ποτέ μα ποτέ να του το πει και να ρωτήσει κάπου την γνώμη του.     

το ΠΟΙΗΜΑ "σου" ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ διαβάζω ..

 

 

στο θέμα μας αγαπή μου .. ακούω

 

χάπατο

 

 Ήρεμα /να πεθαίνουμε όμορφα

 

 Δεν σε θέλουν δυνατό γι' αυτό προωθούν τέτοιες μαλακίες απόψεις και τις πλασάρουν τόσο ωραία για Νόμπελ! Κοίτα πόσο δυνατός γίνεσαι όταν είσαι καλά, ακόμη και με μια πιο δευτεροκλασάτη επιλογή, ακόμη κι αν δεν είσαι με την πρώτη σου επιλογή κοίτα πόσο δυνατός γίνεσαι. Όταν πονάς δεν μπορείς να σκεφτείς καλά, δεν μπορείς να σκεφτείς μπροστά, μένεις καθηλωμένος. Φτάνεις να γίνεσαι ανάπηρος στο πιο βασικό πράγμα. 

 Για να τελειώνουμε με αυτή τη μαλακία και με όλους τους εγωπαθείς ανώμαλους εδώ πέρα που στην πραγματικότητα δεν γουστάρουν ούτε τα άντερά τους και βαυκαλίζονται στις ονειροφαντασίες τους και καμώνονται ότι ξέρουν από "μουσική" επειδή έχουν πιάσει πεντακόσιες κιθάρες ή πέντε διάσημες ξέρω 'γω και ουσιαστικά "καμία". Λοιπόν, εγώ δεν καψουρεύτηκα στην απουσία, στην απουσία κοίταξα να ασχοληθώ με τους άλλους στόχους μου, στην απουσία έφυγα και στην απουσία φεύγω. Απλά καθυστερώ λίγο διότι δίνω στους ανθρώπους πραγματικά πάρα μα πάρα πολλές ευκαιρίες να το έχω καρατσεκαρισμένο που λέμε. Λοιπόν εγώ ξανακαψουρεύτηκα όταν είδα τα βιβλία που είχαν τα λόγια που είμασταν μαζί κι αυτό το θεώρησα ως παρουσία. Αν αυτό τελικά ήταν η κηδεία μου και η κηδεία του μαζί και δεν ήταν η νοσταλγία του μαζί και η επιθυμία του μαζί εγώ θα φύγω. Φεύγω δλδ διότι το έχω καρατσεκάρει και τελικά ήταν η κηδεία και δεν ενδιαφέρομαι να κάνω καριέρα πεθαμένου, για χόμπυ ίσως .. για λίγο να το κρατήσω και τιμής ένεκεν και ως τρίτος πια. 

   

    

ερμηνεία πάνω στο ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ

 

Bizzare

 

Ο υπέροχος Bizzare, ζωγράφος Στέλιος ΦαΪτάκης, είχε πει πως, πρέπει να μοιραζόμαστε τα μυστικά από τις ανακαλύψεις μας πάνω στα μέσα και τις τεχνικές της τέχνης μας, διότι αλλιώς θα σαπίσουν μέσα μας. Και συμφωνώ με αυτό βεβαίως. Ήταν ένας άνθρωπος που εργαζόταν αδιάκοπα πάνω στην τέχνη και τον εαυτό του νυχθημερόν και χάρισε πάρα πολλά στον κόσμο χωρίς να κοστολογεί έτσι κοντόφθαλμα και υλικά τον κόπο του που ήταν τεράστιος και ανυπολόγιστος. Αξίζει κανείς να ασχοληθεί να μάθει περισσότερα για αυτόν και για το έργο του και για την ζωή του και να παραδειγματιστεί από αυτά και την αξιακή του κλίμακα γενικότερα. Ο θάνατος του τον Οκτώβριο του ’23 με συντάραξε και μάλιστα όξυνε κατά πολύ τα ψυχικά προβλήματα που αντιμετώπιζα εκείνον τον καιρό. Και γιατί δεν ήξερα αν ήταν μοιραίο ή αν ήταν λόγο κάποιου πειραματισμού του η νεφρική ανεπάρκεια που τον βρήκε και διάβασα πως κατέληξε μέσα σε χειρουργείο στον εγκέφαλο. Η τέχνη του ενοχλούσε και σίγουρα είχε πολλούς εχθρούς. Κάθε έργο του ειδικά τα μνημειακών διαστάσεων όταν τα κοιτάς από κοντά σε πιάνει δέος. Μπόρεσε να εικονοποιήσει σκέψεις και αφηγήσεις που όταν τολμά ο εγκέφαλος μου να τις σχηματίσει τρομάζω γιατί ξέρω πως οι άνθρωποι που τόλμησαν να τις εκστομίσουν από ένα μεγάλο βήμα σκοτώθηκαν εξαφανίστηκαν θάφτηκαν ή και καταστράφηκαν ποικιλοτρόπως. Θαυμάζω πολύ αυτόν τον καλλιτέχνη που νόμιζα πως είχα πρωτοέρθει ζωντανά σε επαφή με το έργο του στην πρώτη μπιενάλε της Αθήνας αλλά τελικά τον γνώριζα από την εφηβεία μου αφού  είχε φιλοτεχνήσει εξώφυλλο δίσκου των terror ex crew και πολλά γκράφιτι κυρίως στην Αθήνα με το ετερώνυμο Bizzare. Βρίσκω πολλά κοινά μαζί του με τον τρόπο που ασκούμε κι εγώ συνήθως στην τέχνη μου. Χρησιμοποιώντας δλδ μια κλασική βασική τεχνική και ύστερα πάνω της κάποια επαναστατικά στοιχεία και εργαλεία φτάνοντας σε ένα πολύ συγκεκριμένο αποτέλεσμα που δεν χωράει πολλές ερωτήσεις. Η ζωντανή παρουσίαση του έργου, η εμπειρία του να δεις κάποια τοιχογραφία του ζωντανά με τα μάτια σου προκαλεί ένα βίωμα που δεν μπορείς να το έχεις κοιτώντας το από μια φωτογραφία. Αυτό έχω παρατηρήσει πως συμβαίνει και με τα δικά μου έργα που χάνουν πάρα πολύ όταν διαβάζονται από άλλους σε σχέση με την προσωπική μου ας το πούμε απαγγελία. Δεν έχω πρόθεση να συγκριθώ βεβαίως αλλά το επισημαίνω ως κάτι που με έδεσε με αυτόν τον ζωγράφο όσο με κανέναν άλλο καλλιτέχνη. Κι από εκεί κατάλαβα κι όλας πως στην τέχνη σου όταν έχεις λεπτομερές προσωπικό αποτύπωμα, όταν είσαι μια πραγματική ιδιοφυία, είναι αδύνατο να σε κλέψει να σε αντιγράψει κάποιος άλλος. Αυτά τα σπασικλάκια που αγκαλιάζουν το γραπτό τους και το δείχνουν μόνο στον δάσκαλο δεν έχουν δικιά τους προσωπικότητα και γι’ αυτό φοβούνται να δημιουργήσουν ανοιχτά διότι δεν έχουν τίποτε ουσιαστικά καινούριο να δώσουν. Μπορεί, μπορεί να το κάνουν και για το ατομικό κέρδος, δεν ξέρω. Όμως ο καλλιτέχνης χωρίς αρκετή συνείδηση για το κοινό καλό και την προσφορά και την επιστροφή του χαρίσματός τους στο σύμπαν ας το πούμε δεν νομίζω πως θα φτάσουν ποτέ στην αληθινή ευχαρίστηση και λύτρωση που προσφέρει η τέχνη κι ούτε εξελίσσονται βαθιά ώστε να φτάσουν κάποτε στην ισορροπία την αρμονία και την γαλήνη που προσφέρει η πνευματική διαδρομή και η κατανόηση των υπαρξιακών ερωτήσεων. Είναι μεγάλο κρίμα που μετά από τις εκθέσεις καταστρέφονταν οι τεράστιες τοιχογραφίες του Φαϊτάκη. Αυτά τα έργα όσοι τα είδαν πραγματικά βγήκαν πιο δυνατοί και πολύ κερδισμένοι ψυχικά νοητικά και πνευματικά. Είναι κρίμα τεράστιο γιατί ακόμη κι αν ακούν για τον ζωγράφο αυτόν δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν και να νιώσουν πόση και ποια  ήταν η προσφορά του.

θες δεν θες ξενερώνεις μετά

 Λυπάμαι που ο Γονίδης φαίνεται να συντάσσεται με την κακοκρατία. Μου άρεσε αυτό το κάτι το τσιγγάνικο που έχει η φωνή του και εκτονωνόμουν με κάποια τέτοια χαζοτράγουδα. Στην αρχή με τις απόψεις του έλεγα, δεν μπορεί μας δουλεύει, μας δοκιμάζει και κάτι άλλο θα εννοεί, κάτι άλλο θέλει να πει. Όμως συνέχισε έτσι χωρίς να δείχνει κάτι πως το πήγαινε κάπου αλλού και είναι το λιγότερο ενοχλητικό να έχει κανείς αποκρυσταλλώσει τέτοιες απόψεις. Θέλω δεν θέλω πια όταν τον ακούω κάνω αυτήν την σύνδεση στο μυαλό μου και δεν μπορώ να χαλαρώσω και να απολαύσω τα τραγούδια του. Ναι μεν μπορεί να διαχωρίσει κανείς το έργο από τον καλλιτέχνη αλλά οι επιλογές του καλλιτέχνη καμιά φορά μας αποκαλύπτουν κάτι που ίσως να μην είχαμε προσέξει και στο έργο του. Όταν ο καλλιτέχνης είναι υποκείμενο πως να τον ξεχωρίσεις από το έργο του; Για να τον ξεχωρίσεις θα πρέπει να τον δεις ως αντικείμενο. Ακόμη και η σκέτη ερμηνεία, το performing που λέμε, περνάει από έναν αγωγό που είναι η ψυχή του κάθε καλλιτέχνη κι αυτό σίγουρα κάπως επηρεάζει το αποτέλεσμα, ίσως σε κάποιες λεπτομέρειες που είναι δύσκολο να παρατηρηθούν αν δεν εμβαθύνεις ή κι αν ο στίχος ας πούμε δεν θίγει και δεν πραγματεύεται τα θέματα που χρειάζεται για να τον αποκαλύψουν.          

πουλημένοι... ότι σας συμφέρει ... και τα χάπατα από κάτω...

 Αντικειμενικά αν θέλαμε να μιλήσουμε, θα έπρεπε στις καλύτερες συλλογές σύγχρονης ελληνικής ποίησης να συμπεριληφθεί και η δικιά μου, το τελευταίο μου αυτό βιβλίο. Επομένως τα κριτήρια με τα οποία γίνονται αυτές οι συμπεριλήψεις δεν είναι αντικειμενικά ή πάσχουν τέλος πάντων. Δηλαδή δεν κρίνουν την ποίηση αυτήν καθ΄ αυτή αλλά προφανώς κρίνουν κάτι άλλο. Το τι μπορεί να είναι αυτό το άλλο μάλλον θα εξαρτάται από παράγοντες που μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί για την εποχή μας... Γι' αυτό θα ήταν αστείο να δώσω συγχαρητήρια. Τί συγχαρητήρια να δώσω, ή ακόμη και να τα δεχθεί κανείς, τί, για τα άλλα κριτήρια;  

όνειρο από ΛΑ (κούρδισμα από φλογέρα άλτο)

 

ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΟ ΛΑ

 

Ήθελα μια μέρα να σε έβρισκα 

γυμνή στο κρεβάτι μου

να μου χαμογελούσες να σου χαμογελούσα

να σ΄ αγκάλιαζα σφιχτά

Να έπλεχα το κορμί μου στο δικό σου

-για- να ακούσω το αίμα μας να κυλά 

    το αίμα μας να κυλά

-Να νιώσω- το χάδι από τις ανάσες μας 

και το χάδι απ’ τα νερά

    το χάδι απ' τα νερά

Θα σε φιλούσα και Θα με φιλούσες όταν 

άλλο πια δεν θα άντεχα και δεν θα άντεχες

-Θα ξεκινούσε ένα- ταξίδι 

που δεν χωράει στα μυαλά

Δεν χωράει στα μυαλά

Δεν χωράει στα μυαλά

Δεν χωράει στα μυαλά

 

Χρόνια πολλάααααααααααααγάπη μου!

 

Παρισινά μπορντέλα

 ΠΑΡΙΣΙΝΑ ΜΠΟΡΝΤΕΛΑ

 

 Πάντα με θλίβει ότι μου θυμίζει την ατμόσφαιρα

των Παρισινών μπορντέλων.

 

Αυτά τα βλέμματα από τα θηράματα

που ψάχνουν προστασία και δύναμη μοιάζουν πολύ λυπημένα

Ιδίως όταν εναλλάσσονται με εκείνα των θηρευτών

Όπου με μια κρυφή πονηρία χαιρέκακη κι έναν υπόκωφο θυμό του πάγου φέγγουν.

 Πάντα με θλίβει ότι μου θυμίσει την ατμόσφαιρα

Παρισινών μπορντέλων.

 

Πράγματα που για εμένα στέκονται εντελώς αντιερωτικά

και πονεμένα θέματα μου ανοίγουνε της ύπαρξης

και δράματα κοινωνικά της νύχτας.

Μοιάζουν με κράχτες κράζοντας μια πραμάτεια ικανοποίησης

πολύ μακριά από την ευχαρίστηση.       

 Πάντα με θλίβει η ατμόσφαιρα των Παρισινών μπορντέλων

 

Και ασχημίζει μες τα μάτια μου αυτό

που κάποιος άλλος θα έλεγε

την καλλονή των καλλονών.

Κωνσταντίνος Καβάφης

 «Επάνοδος από την Ελλάδα»


Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμ’, Έρμιππε.
Μεθαύριο, θαρρώ· έτσ’ είπε ο πλοίαρχος.
Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε·
νερά της Κύπρου, της Συρίας, και της Αιγύπτου,
αγαπημένα των πατρίδων μας νερά.
Γιατί έτσι σιωπηλός; Ρώτησε την καρδιά σου,
όσο που απ’ την Ελλάδα μακρυνόμεθαν
δεν χαίροσουν και συ; Αξίζει να γελιούμαστε; —
αυτό δεν θα ’ταν βέβαια ελληνοπρεπές.


Ας την παραδεχθούμε την αλήθεια πια·
είμεθα Έλληνες κ’ εμείς — τι άλλο είμεθα; —
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις της Ασίας,
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις
που κάποτε ξενίζουν τον Ελληνισμό.


Δεν μας ταιριάζει, Έρμιππε, εμάς τους φιλοσόφους
να μοιάζουμε σαν κάτι μικροβασιλείς μας
(θυμάσαι πώς γελούσαμε με δαύτους
σαν επισκέπτονταν τα σπουδαστήριά μας)
που κάτω απ’ το εξωτερικό τους το επιδεικτικά
ελληνοποιημένο, και (τι λόγος!) μακεδονικό,
καμιά Αραβία ξεμυτίζει κάθε τόσο
καμιά Μηδία που δεν περιμαζεύεται,
και με τι κωμικά τεχνάσματα οι καημένοι
πασχίζουν να μη παρατηρηθεί.


A όχι δεν ταιριάζουνε σ’ εμάς αυτά.
Σ’ Έλληνας σαν κ’ εμάς δεν κάνουν τέτοιες μικροπρέπειες.
Το αίμα της Συρίας και της Αιγύπτου
που ρέει μες στες φλέβες μας να μη ντραπούμε,
να το τιμήσουμε και να το καυχηθούμε.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ και ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Κατανοώ αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν από ντροπή κι ενοχή για τον άλφα βήτα τραυματικό τους  λόγο. Πρέπει να ασκηθούμε να βλέπουμε πίσω από τα προσωπεία. Πρέπει να ασκηθούμε και να βλέπουμε τι μας διεγείρει από φόβο κι από τραύμα και τι από τον ωραίο τον πραγματικό έρωτα αυτόν της ανώτερης συνείδησης και της εξελιγμένης διαλεκτικής. Να εξετάζουμε την ντροπή και την ενοχή μας και τι είναι αυτό που μπορεί να μας παραλύει και τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να απευθύνουμε και να εξομολογηθούμε την έλξη και την διέγερσή μας. Πιθανότατα να είναι κάποιος κόμπος της αβύσσου μας που εκδηλώνεται έτσι.

Πολλές φορές οι άνθρωποι αδυνατούν να δουν την ζημιά που τους έχουν κάνει δασκάλοι τους μέντορές τους ινδάλματά τους οι γονείς και οι άνθρωποι που θαυμάζουν. Είναι πολύ δύσκολο αυτό είναι πραγματικά πολύ δύσκολο αλλά φανερώνεται στις ερωτικές τους επιλογές και εκεί εξετάζεται πιο εύκολα. Στον τρόπο που μένει παθητικός κάποιος και στον τρόπο που γίνεται ο ενεργητικός ας πούμε. Διότι στον ωραίο τον πραγματικό έρωτα αυτό δεν υπάρχει, ο ανώτερος έρωτας είναι μια χορογραφία που είναι ισοδύναμη και ισοσκελισμένη και κάθε τι αλλιώτικο από αυτό είναι προβληματικό και έχει γράψει πολύ ο Φουκώ για αυτά. Και γι’ αυτό πονάς όταν φεύγει ο άλλος γιατί σε έχει ξεφτιλίσει και σου άρεσε ή τον ξεφτίλισες και σου άρεσε. Κι εκεί πρέπει να ακούσεις και να εντρυφήσεις και να εξετάσεις τον πόνο σου και την ντροπή ή την ενοχή σου βαθύτερα. Να καταφέρεις να πηδήξεις πάνω από αυτά και να τα αφήσεις πίσω σου ως έναν πολύ άσχημο εφιάλτη. Τότε θα έχεις ανέβει επίπεδο και θα βρίσκεσαι πιο κοντά στο ωραίο και το ΚΑΛΛΟΣ βεβαίως.

Διάβασα ξανά το μπορντό βιβλίο έχοντας παράλληλα να τρέχει στο μυαλό μου αυτή η απαίσια ταινία «το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι» και είδα κάποια κοινά μεταξύ τους και ένιωσα αποστροφή για την τραυματική παθητικότητα και την εξίσου τραυματική ενεργητικότητα των πρωταγωνιστών.  Βρήκα πολλά στοιχεία εξουσιασμού μέσω του σεξ είδα την ανισορροπία και την τραγική έλλειψη ουσιαστικής σύνδεσης, στήριξης κι αποδοχής, επικοινωνίας κι αγάπης. Αλλυλοσεβασμού σεβασμού αυτοσεβασμού πειθαρχίας και αυτοκυριαρχίας. Μίλια μακριά από το ωραίο το ευαίσθητο και το λεπτοφυές που μπορεί να ανοίγει τα ανώτερα επίπεδα που λαχταρά ο εξελιγμένος άνθρωπος και οι αναζητήσεις του.

Είναι γεγονός πως κάποιες καψούρες έρχονται για να σου θυμίσουν όλα σου τα τραύματα να τα συγκεντρώσουν και να σε δοκιμάσουν μέχρι να καταφέρεις να τις αποτινάξεις από πάνω σου όσες φορές χρειαστεί μαζί με όλα τα σκοτάδια της ιστορίας σου να αλλάξεις τον προσανατολισμό σου και να αφήσεις πίσω σου όλον τον εφιάλτη συνολικά. Αν μπορέσεις να διατηρήσεις την ντροπή ή-/και- την ενοχή σου από την αρχή μέχρι το τέλος νομίζω τελικά πως θα τα καταφέρεις κάποια στιγμή. Η ντροπή και η ενοχή είναι εσωτερικοί συναγερμοί της συνείδησης που βοηθούν ιδιαίτερα έναν άνθρωπο να προλάβει ή και να διορθώσει τον χαρακτήρα του και τον προσανατολισμό του αν όχι τις καταστάσεις. Η ντροπή και η ενοχή είναι συναισθήματα που έχουν δαιμονοποιηθεί από πολλούς που αρέσκονται να κωφεύουν, και που συμφέρει και κάποιους τρίτους αυτό βέβαια, ενώ μπορούν να είναι υγιή και ναι αυτά τα υγιή συναισθήματα είναι οι συναγερμοί της συνείδησης. 

Τέλος, θέλω να θυμίσω κάτι για την ευτυχία και την ευζωία. Ουκ εν τω πολλώ το ΕΥ. Μη ζηλεύεται τις περιπέτειες και τις κατακτήσεις τους πολεμοχαρείς και τους στρατόκαυλους. Τι να ζηλέψει ένας Διογένης από έναν Μέγα Αλέξανδρο; Ο Μεγαλέξανδρος όμως έχει να ζηλέψει από έναν Διογένη. Αλλά χρειάζεται να έχεις ανεπτυγμένη συνείδηση και εξελιγμένη διαλεκτική για να συνειδητοποιήσεις και να παραδεχθείς κάτι τέτοιο. Κρατήστε τον χρόνο και τον κόπο που πετάτε για μια εικόνα και ένα λάιφ στάυλ που τελικά θα σας οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο εξοντωμένο από την ίδια την υπερπροσπάθεια και την δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα γύρω σας μίλια μακριά από την πραγματική σας πατρίδα και τον αληθινό και πραγματικά ελεύθερο εαυτό σας τις ανάγκες και τα θέλω του. Τι να ζηλέψει ένας Διογένης από έναν Μεγαλέξανδρο! Είναι γεγονός ιστορικό και αδιαμφισβήτητο. Κι αν μπορείτε να σκεφτείτε τι είναι αυτό που ζήλεψε ο Μέγας Αλέξανδρος από τον Διογένη είστε σε καλό δρόμο.               

 

τέλος

 Σταθερά βλέπω "ανθρώπους" να μπαίνουν εδώ μέσα και έχω χρόνια να πάρω ένα σχόλιο. Κοίτα "άνθρωπε" αν σε ενδιαφέρει ο άλλος πραγματικά του λες μια κουβέντα. Κατάλαβες; ΟΥ ΝΑ ΧΑΘΗΤΕ ΠΑΡΑΣΙΤΑ. ΣΤΟΝ ΑΓΎΡΙΣΤΟ ΡΕΕΕΕΕΕΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ. ΠΑΡΤΑΛΙΑ. ΠΑΡΑΣΙΤΑ. ΨΗΡΕΣ. ΟΥ ΡΕ. ΜΑΤΑΚΙΔΕΣ ΑΝΩΜΑΛΑΡΕΣ ΓΕΛΟΙΟΙ. ΝΑ ΣΑΣ ΕΠΙΑΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΦΤΎΝΑΤΕ ΑΙΜΑ ΤΩΡΑ ΑΝ ΗΣΑΣΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ.     ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ γελοίοι 

 πόσα κιλά μαλάκας μπορεί να είσαι όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να χαροπαλεύει κι εσύ κάθεσαι και ρομαντζάρεις ..

 Γιατί φέρνεις στο προσκήνιο πάλι αυτόν τον μαλάκα; Μου έχουν πει πως ήσουν πολύ διαχυτική μαζί του δημόσια έδειχνες να τον διεκδικείς και να τον θέλεις πάρα πολύ. είσαι μια αναίσθητη, σε εμένα βρήκες να εξαντλήσεις όλη σου την αφλογιστία και την κακία και το μίσος. δεν είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Ερωτευμένη είμαι με αυτήν που θα ήθελες να είσαι. Να τονε βάλεις εξώφυλλο τον μαλάκα μπας και καταφέρω να ξενερώσω εντελώς και διαπαντώς κάποια στιγμή. ναι αυτός ο μαλάκας σου αξίζει να περιγράφει το έργο σου. Εννοείται πως εγώ σου πέφτω πάρα πολύ και δεν μπορείς να σταθείς δίπλα μου. Δεν μπόρεσες όσες χρυσές ευκαιρίες κι αν σου δόθηκαν και λογικά δεν θα μπορέσεις. Δεν είσαι εσύ αυτή που θέλω, είναι αυτή που θα ήθελες να είσαι αλλά δεν είσαι. γι' αυτό δεν κατάφερες να κάνεις ούτε 10μ από το δωμάτιο σου για να έρθεις να με βρεις. αυτός σου αξίζει ,κι αυτό που είχες ή και έχεις μαζί του, για να περιγράφει το έργο σου. τέτοιες σχέσεις σου πρέπουν και τέτοιες δημιουργίες για να σε περιγράφουν και ποτέ δεν θα νιώσεις αυτό που τόσο καλά περιγράφεις στα βιβλία σου, αυτή θα είναι αυτή που θα ήθελες να είσαι, αλλα δεν είσαι εσύ. Εκεί άλλωστε είναι και η διαφορά του ποιητή από τον συγγραφέα, κι εσύ είσαι συγγραφέας. Κι είσαι πολύ μακριά από τον ήρωά σου.              

 έχω κίτρινες μίξες

 

 

 Ήταν λίγο άστοχη η γκρίνια μου , το ένιωσα.

 

 Ήλπιζα ότι θα τα κατάφερνες και θα άλλαζε κάτι. Πίστευα πως θα είχες την ικανότητα δλδ τις υποδομές μέσα σου το κριτήριο και την ψυχή και τα μάτια να τα εκτιμήσεις και να τους φερθείς ανάλογα. Ότι πιο φωτεινό σου χαρίστηκε, η αγάπη και το πιο αθώο και ζεστό ενδιαφέρον, ο ανώτερος έρωτας αυτός, εσύ τον κλείδωσες και τον πέταξες στα σκοτάδια, τον εξαφάνισες από προσώπου γης κι έσβησες το όνομά του και τα ονόματά του. Μιλώ για τα ποιήματα που σου χάρισα. Αυτά που έχεις καταχωνιάσει και θάψει. δλδ για τον ιδρώτα τις σκέψεις και τα αισθήματα, τον κόπο και τα αποκτήματα μιας ψυχής. Ότι πιο φωτεινό ζεστό και αθώο σου χαρίστηκε ποτέ από ενήλικα εσύ το έθαψες και το καταχώνιασες και το εξαφάνισες. Καταλαβαίνω λοιπόν πως δεν είχες τις υποδομές και την δύναμη να δεχτείς κάτι τέτοιο. Άρα, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω που ήταν σα να τα πέταξα. Και μάλλον έγινε έτσι επειδή είμαι πιο μπροστά από την εποχή μου. Και θα τα βρει κάποτε αυτός που τους πρέπει. 

     

καλή επιτυχία

 Μάλιστα, ένα βιβλίο για τους μέτριους και αποτυχημένους που μπερκρουλιάζουν και πλουτίζουνε τους έξυπνους. Φοβερό τάργκετ γκρουπ, γεμάτος ο κόσμος, θα πουλήσει σίγουρα. Εμένα δεν με πιάνει βέβαια, εγώ ξέρω πως τα έδωσα ΟΛΑ και τα δίνω όλα και θα τα δίνω όλα κάθε φορά που το νιώθω και με το παραπάνω. Ωστόσο δεν το αποκλείω να σκάσω τα δέκα ευρώ για να το πάρω αν και πιθανότατα να είναι και αυτό μπαγιάτικο και ψιλοκολάζ στη φάση. Μ΄ αρέσει όμως η φωνή σου, ότι να λέει κι ο στίχος ..  μ' αρέσει η φωνή σου.   Σε κάποιες συγκεκριμένες τονικότητες ειδικά πάρα πολύ.

 Ο Νάρκισσος την βρίσκει με τον πνιγμό 

Και να γαμιέται με την στύση του κρεμασμένου

Κι αυτά είναι χιλιόμετρα μακριά 

από τον πραγματικό έρωτα. 

Είναι λογικό να τα βλέπει για αντιερωτικά 

ένας πραγματικά ερωτικός άνθρωπος.

Ένας ερωτικός άνθρωπος ας πούμε

δεν μπορεί να παρακολουθήσει πορνό 

χωρίς να του προκαλέσει κάποια αποστροφή

δλδ το σέξυ δεν είναι πάντα ερωτικό.

Όπως και το γυμνό αυτό καθ αυτό

δεν είναι από μόνο του ερωτικό

Η στάση το κάνει το ύφος και η έκφραση

 Μιλάμε για δυστυχίες, από τον έναν μαλάκα να πέφτεις στον άλλο. Αυτός που σε συζήταγε κι όλας. Που λένε πως άμα δεν γαμήσει δεν ζωγραφίζει. Ε βέβαια, με τέτοια κριτήρια, οι άνθρωποι της προκοπής δεν έχουν καμιά ελπίδα μαζί σου. Κι αν πάει κάποιος να σου δώσει κάτι καλό, να σε βάλει δίπλα του στα ίσα, παθαίνεις δυσανεξία, όπως έγινε με εμένα. Είδες το καθρέφτισμά σου και τρόμαξες.

 

αρρώστησα με το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι

 Μιλάμε για μεγάλο πλήγμα στην λίμπιντο στην αισθητική και την ισορροπία αυτή η ταινία και δεν κάνω καμιά πλάκα, έπεσε το ανόσοπητικό μου ξύπνησα χάλια πετάχτηκα μες την νύχτα με πόνο στο κεφάλι και στον λαιμό, κρύωσα. Από που να το πρωτοπιάσεις δλδ από την ανεκδιήγητη παθητικότητα της και την βοθρίλα και την παρταλίαση του να ξεκαυλώνει στο σακί. Δέκα βιάγκρα να έχεις πάρει το βλέπεις αυτό το έργο και σου πέφτει. Έχω φρικάρει που την συγκαταλέγει ο κόσμος στις πιο ερωτικές ταινίες. Γι' αυτό έχει τέτοια χάλια ο κοσμάκης είναι είναι εντελώς ξεπετοκακογαμημένος κακοποιημένος. Θρίλερ ήταν αυτό όχι ερωτική ταινία. Πρέπει να είσαι πάρα πολύ ανώμαλος για να πεις ερωτικό αυτό το πράμα.

χάλια μαύρα για λύπηση εντελώς

 Με έχουν κουράσει οι διφορούμενες παπαριές. Κι εκεί που πάω να βγω σε άτοπο έρχεσαι και μου λες ότι θες να τιμήσεις στο έργο σου αυτόν που άφηνε τους φίλους του να σε προσβάλουν σε κοινή θέα. Βέβαια κι εγώ όσο κι αν προσπάθησα που μέχρι και κατηγορία άδικη δέχτηκα για να μην σε μισήσουν δικοί μου άνθρωποι δεν τα κατάφερα, όχι από κάτι που είπα εγώ αλλά από την δική σου συμπεριφορά προς αυτούς και σε σχέση με εμένα.  Ωστόσο είναι ανωμαλία ακόμη κι αν απομονωθεί το γεγονός να θες να τιμήσεις κάποιον που άφηνε τους φίλους του να σε προσβάλουν χωρίς να κάνει κάτι, στον χώρο του και σε κοινή θέα. Τέτοια εκτίμηση δείχνεις στο έργο σου; Προφανώς γουστάρεις κι εσύ τα ασάλιωτα τα δίλεπτα και με τα ρούχα και το λιπαντικό σου είναι εντάξει. Τί να ευχαριστηθείς ρε μαλάκα με το λιπαντικό; Τον βιασμό; Μιλάμε για χάλια που όταν σου συμβαίνουν τουλάχιστον δεν τα καμαρώνεις και ψάχνεις τρόπους και παλεύεις με κάθε τρόπο να συνέλθεις. Είναι ανωμαλία δικιά σου να βάλεις αυτόν στο εξώφυλλο που άφηνε τους φίλους του σε κοινή θέα να σε προσβάλουν. Μιλάμε για χάλια μαύρα. Να πεθάνω δλδ να μαραζώσω εντελώς σαν τον Σιδηρόπουλο και το τραγούδι του "η ύστατη στιγμή". Βλέπεις έναν άνθρωπο να υποφέρει να πεθαίνει και του βάζεις να δει τέτοια, χρηστικές βολές. Τι μεγαλοψυχία δλδ , μπλάβο, διαλέγεις και τρως καλά. Θα τα δίνεις κι όλας. Έλα κατα δω να κάνεις κανα τέτοιο να το φας επί δέκα. 

     

... και θα βάλεις του εραστή σου στο εξώφυλλο; πάλι ε ,το τερπνόν μετά του οφελίμου .. ε όλους να τους βολέψεις κάπου να υπάρχουν στο έργο σου τη μεγάλη καρδιά που είσαι! θα βάλεις αυτουνού που μου έλεγες πως δεν είχε το πάθος που ήθελες .. ΧΑ! τόσο καλά μπράβο αφού δεν έχεις κανέναν καλύτερο τί να κάνεις κι εσύ βολέψου έτσι

 Τί σου άρεσε από το τελέυταίο τανγκό στο Παρίσι, είδες εσύ κάποιον αισθησιασμό σε όλη την ταινία; είδες κάποιον αισθησιασμό στο ένα και μοναδικό φιλί που δώσανε στην αρχή; ένα καύλωμα ξεκαύλωμα είδα εγώ και στην πρώτη σκηνή την γαμούσε όπως σχιάχνουμε το σακί για να το δέσουμε και αυτή του έκανε μαλάξεις στην πλάτη ίδια με αυτές που σου κάνει ένας προπονητής. ήταν δλδ θυελλώδεις εραστές αυτοί που το κάναν ένα λεπτό και με τα ρούχα έτσι; είδες αν ανταλλάξουνε καμιά λέξη με αισθησιασμό; που μιλάγανε σαν παλιοσειρούλες από τον στρατό ακόμη και μετά από τον βιασμό; που την έπλενε στην μπανιέρα όπως πλένουμε το καπό του αυτοκινήτου; που την σήκωνε αγκαλιά και την κουβάλαγε όπως κουβαλάμε τα κοιμισμένα παιδιά, είδες εσύ κάποιον αισθησιασμό στην αγκαλιά αυτή; είδες κανένα χάδι κανένα φιλί κανα κερί αναμμένο κανα ροδοπέταλο; είδες πουθενά το κόμπιασμα και το χάσιμο που σου προκαλεί ο έρωτας; τί παρτάλια ήταν αυτά και επιστρέφαν στις ζωές τους σα να μην έγινε τίποτα και άλλους είχαν στις ζωές τους πρωταγωνιστές κανονικότατα σα να μην τρέχει τίποτα. είδες παιδί μου κάποιον αισθησιασμό σε όλο το έργο η μόνη σκηνή που είχε κάποια ευαισθησία μεταξύ τους ήταν αυτή με τα κολοδάχτυλα. Μιλάμε για χάλια αν θεωρείται αυτό θυελλώδη έρωτα είναι να σας κλαιν οι ρέγκες. Μια τεμπελιά ένα ξεκαύλωμα. Δεν κάνανε ούτε μισή κίνηση να φτιάξει ο ένας μια ατμόσφαιρα για τον άλλο μια ιεροτελεστία ένα προκαταρτικό έστω. Μιλάμε για χάλια. Ούτε καν σεξ δεν το λες αυτό, αυτό το λες ξεκαύλωμα. Και με τι καυλώνανε δεν κατάλαβα αφού δεν υπήρχε αισθησιασμός μεταξύ τους, εντελώς άρρωστο και από αλλού όλο το συναίσθημα. Και η ευαισθησία που έβγαλε ο Πωλ ήταν όπως κλαις την μάνα σου ας πούμε και το κλάμα της αλληνής όπως όταν κλαις τον σκύλο σου. Θυελλώδης εραστές αυτοί; που το κάνανε σαν σακιά ένα λεπτό με τα ρούχα χωρίς ένα αισθησιακό χάδι ένα αισθησιακό φιλί και χωρίς προκαταρτικά; ΤΙ ΝΑ ΠΩ ..  να τους χαίρεστε τους θυελλώδης έρωτές σας και τους βιαστές σας, εγώ δεν θα πάρω. Είμαι μάλλον κάπως πιο ευαίσθητο και αισθησιακό πλάσμα. Για να μην πω για το επίπεδο και των δυονών τους, από σκέψη και αισθητική σκέψης και βασικές αρχές. Γάμησε τα. Τί μπορεί να σου δώσει αυτή η ταινία τι να κερδίσει κανείς βλέποντάς την. .. χάλια .. για λύπηση.

 .. κάτι τέτοια χάλια θα βάλεις κι εσύ στο εξώφυλλο. Ε τέτοιος είναι ο κόσμος αυτά του αρέσουνε καλά κάνεις αυτό πουλάει αυτό σ΄αρέσει. Εγώ πάντως θα το σκίσω το εξώφυλλο και μέσα ότι δε μου αρέσει το σκίζω. Χρακ στο δευτερόλεπτο. Όπως ο Πωλ την άλληνε που δε θυμάμαι πως την λέγανε. Μη ξεράσω. 

   

      

 Όμως και ξενερωμένη και χαλασμένη όταν είμαι από κάτι συνεχίζεις να με ενδιαφέρεις σαν άνθρωπος, και σαν καλλιτέχνης το ίδιο όσο πριν και πάντα από την αρχή.   

είναι μια ταινία για άσχετους που δεν έχουν βγάλει ποτέ τους από μέσα τους μια ολόκληρη νότα

 Με χάλασε αυτή η ταινία, το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι. Ήμουν καλά και με ξενέρωσε. Δεν την είχα δει, σήμερα το πρωί την είδα και δεν θέλω να την ξαναδώ. Απορώ γιατί την λένε ερωτική, δεν με έφτιαξε πουθενά, ίσα ίσα ξύπνησα φτιαγμένη και με χάλασε και δεν έχω συνέλθει, ξενέρωσα εντελώς από όλες τις πλευρές και τις απόψεις. Ούτε κάποια συγκίνηση μου προκάλεσε. Καλλιτεχνικά κάτι έλεγε αλλά από σενάριο εμένα τουλάχιστον δεν μου είπε κάτι. Εγκεφαλικά δλδ η αισθητική του ήταν χάλια για μένα γενικώς. Καμία σύνδεση δεν είχε κανένας με κανέναν εκεί μέσα. Όλοι οι χαρακτήρες ήταν εντελώς για πέταμα. Δεν θα ασχολιόμουν με τέτοιους τύπους. ΜΕ ΧΑΛΑΣΕ. ΕΧΩ ΞΕΝΕΡΩΣΕΙ

πεθαμένοι κάνουμε καλύτερα την δουλειά μας

 .. μπορείς να ανοιγοκλείσεις τα κέντρα σου; κλείσε τον κόλο σου το πουλί την κοιλιά σου την ψυχή σου την καρδιά σου τον λαιμό σου το μυαλό σου. κλείστα και ξανα άνοιχτα από κάτω προς τα πάνω και από πάνω προς τα κάτω. ρώτα τα ένα ένα ξεχωριστά. συμφωνούν σε κάτι; σε ένα πρόσωπο συμφωνούν; βάρα τον ήχο πάνω από τον ουρανίσκο, το μυαλό σου τί λέει; η καρδιά σου τί λέει; η ψυχή σου; βάρα πιο βαθιά βάρα στα βαθύτερα τί λένε αυτά; άμα δεν συμφωνούν παράτα το. άμα συμφωνούν δες αν συμφωνούν και του αλλουνού τα κέντρα. άκου από που σου μιλάει, προσπάθησε να του δώσεις θέματα από κάθε κέντρο κι άκου από κάθε κέντρο πως σου μιλάει. βγάζει μια νότα από όλο το ηχείο; και τί λέει αυτή η νότα. 

Μετά το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι δεν έχω κάτι να πω πέρα από αυτό που έγραψα παραπάνω, κι ότι πεθαμένοι κάνουμε καλύτερα την δουλειά μας.

Γιατί έβαλες αυτήν την ταινία; Βάλε άλλη. Μετά από αυτήν την ταινία δεν θέλω τίποτα να πω, δεν θέλω να ξαναμιλήσουμε ποτέ. Τέλος, πριν σκοτώσεις -ή και "σκοτώσεις"- κάποιον, σκέψου καλά τί είναι αυτός για εσένα, γιατί αν είναι το πιο σημαντικό αυτός για εσένα το πιθανότερο είναι να αυτοκτονήσεις μετά -ή και να "αυτοκτονήσεις".