Αγάπη μου, γιατί μας αφήνεις να είμαστε έτσι; Σκέφτομαι πως δοκιμάζεις την πίστη μου και φυσικά αντιδρώ γιατί πατάς απάνω στον κάλο μου για να το κάνεις αυτό. Κι είναι και μάταιο διότι πίστη δεν έχω εκτός από κάτι στιγμές που βλέπω τον Θεό μπροστά μου. Αυτό που έχω και με κρατάει είναι η ελπίδα. Στην ελπίδα μου μπορώ να βασίζομαι και να βασιστείς κι εσύ αν θες. Η διαφορά της πίστης με την ελπίδα είναι στα αίτια και τα αιτιάτα. Η ελπίδα χρειάζεται κάτι να βλέπει. Εγώ συγκεκριμένα χρειάζομαι λογικές ελπίδες μόνο. Οι παράλογες πατάνε τον κάλο μου και αντιδρώ.