Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

τι αξίζει να δώσεις σήμερα για ένα καλύτερο αύριο (από τα ντοκουμέντα της Καισαριανής)

 




Βλέπω και δεν μπορώ να συνέλθω τις φωτογραφίες της Καισαριανής από το facebook. Το μυαλό μου τερματίζει. Αμύνεται και θυμάμαι το βίντεο που μου έδειξε ο Γουίλσον μέσα από την βάρκα που έφτασε στην Ελλάδα πέρσι το καλοκαίρι. Ένα βίντεο την ώρα που είδανε την Γαύδο μετά από τρις μέρες στην θάλασσα από την Λιβύη -όπου και δυο άνθρωποι ανάμεσα τους έχασαν την ζωή τους από τις συνθήκες του ταξιδιού- .  Τα ολόχαρα πρόσωπα με τα σχεδόν σαλεμένα μάτια που τρέχανε δάκρια χαράς. Το βλέμμα από τον θάνατο στη ζωή. Ύστερα προσπαθώ να ξανακοιτάξω τις φωτογραφίες της Καισαριανής. Από αυτήν την ζωή στον θάνατο. Για ένα καλύτερο αύριο.   Το χαμόγελο του Μπελογιάννη , αμύνεται το μυαλό μου με το χαμόγελο του Μπελογιάννη.  


Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026

το style για όλα

 Αλλιώς στην εκκλησία αλλιώς στο καφενείο στην πλατεία αλλιώς στην σάλα αλλιώς στην τραπεζαρία κι αλλιώς στο δωμάτιο. Αλλιώς στον ουρανό αλλιώς στην γη κι αλλιώς στην θάλασσα. ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΥΛ για όλα:  ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ..




για τα ντοκουμέντα της Καισαριανής

 Ποιος άνθρωπος μπορεί να κοιτάξει και να δει πραγματικά αυτές τις φωτογραφίες χωρίς να πάθει κάποιο είδος κρίσης. Και χωρίς να πάθει αποσύνδεση ή αποστασιοποίηση για να προλάβει την κρίση; Το να τις κοιτάς ρομαντικά πας εκεί που κοιτάς μέσα από τα σύννεφα, έχεις ήδη σκοτωθεί. Προσωπικά δεν θα παραδεχόμουν την ιδεολογία μου. Να πω ότι είμαι κουμουνίστρια στους φασίστες γιατί; Μήπως είναι η Παναγιά μου αυτοί για να τους εξομολογηθώ την αλήθεια μου. Ψέματα θα έλεγα άρες μάρες κουκουνάρες. Ακόμη και για τις εξορίες μετά θα υπέγραφα χιλιάδες χαρτιά τους και θα τα έβλεπα για άκυρα πατσαβούρια όπως και τους ίδιους. Τί με νοιάζει τί λένε αυτοί για μένα και τί λένε οι άλλοι. Όχι από άρνηση ή προδοσία των πιστεύω μου μα διότι κρίνω πως δεν θα άξιζαν την αλήθεια μου αυτοί και δεν θα άξιζε η αλήθεια μου η ειπωμένη σε αυτούς να ανταλλαχτεί με την ζωή μου. Δεν ήταν Δημοκρατία εκεί για να κάνω τον Σωκράτη. Το να με πει κουμουνιστή ένας φασίστας δεν έχει κάποια αξία πόσο μάλλον να αξίζει την ζωή μου αυτό. Θα έβρισκα έναν άλλο τρόπο να δώσω την ζωή μου να φάω έστω έναν από αυτούς μαχόμενος κάπως. Το να ζήσω για την ιδέα είναι καλύτερο από το να πεθάνω για την ιδέα. Όχι για την ιδέα μου να μπω στην ουρά για σκότωμα. Θα είχα αντιδράσει θα με είχα φάει ίσως λίγες στιγμές νωρίτερα. Και πάλι όταν μετράει το κάθε δευτερόλεπτο για μια ακόμη ζωντανή στιγμή δεν ξέρω μπορεί να πήγαινα κι εγώ έτσι μεθυσμένη αγκαλιά με την ιδέα μέχρι τον τοίχο και το τέλος. Αυτοί οι άνθρωποι πήγαν θυσία στον Μινώταυρο χωρίς να προβάλουν αντίσταση στάθηκαν στην σειρά και τους έφαγε. Δεν το χωράει το μυαλό μου τέτοιο πράγμα. Για μια στιγμούλα ζωής ακόμη; Για έναν τίτλο τιμής, γιατί; Για να είναι εύστοχη η σφαίρα για λιγότερο πόνο, γιατί; Αν λέμε ένα γιατί για τον Σωκράτη για αυτούς πρέπει να πούμε πάρα πολλά γιατί. Τί μάχη είναι αυτή, δεν ξέρω. ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Τι είναι αυτό να αξίζει η ιδέα πάνω από την ζωή και πως στέκει. 

     

 

Αστερίξ! Μα τον Τουτάτη ..

 Ότι μου έδωσες, ότι πήρα, ότι μου έμεινε κι ότι μου άφησες, τα έχω μαζί μου. Γιατί θέλω να είμαι μαζί τους. 























αγάπη μου, είναι τα αστέρια στη θέση τους;

ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΤΛΑΣ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΤΙ; 





επόμενο ..

 Έχει πέσει όλη η μεταφυσική μου στο γκρεμό με αυτό το σενάριο. Δεν ξέρω πόση Νάνσυ απομένει εντός μου. Δεν υπάρχει απαρτία για να ψηφιστεί ένα τέτοιο σενάριο, η προσέλευση είναι αθρόα. Είναι σα να έχω πάρει όλα τα αντιψυχωσικά του κόσμου να έχω λοβοτομηθεί και θέλω μόνο να κοιμάμαι. Δεν το βλέπω να περπατάει. 


 

τρελαίνομαι είμαι κι η πρώτη!

.. γιατί ήρθε αυτό το σενάριο να εξετασθεί τώρα βλέπω επιτέλους πρώτη φορά ή με έχει τυφλώσει η ζήλια μου; Το σενάριο είναι επανάληψη τραύματος, μετασκευή πες, επομένως είναι δικό μου το θέμα. Αλλά παίζουνε τουλάχιστον κι άλλοι δύο στο έργο. Βρήκες επιτέλους μια κοπέλα και την ευκαιρία να κόψεις εντελώς με κάποιους και είμαι ένας από αυτούς. Μπορεί να είμαι κι ο πρώτος!


  


Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

firmamentum

 Το στερέωμα αν είναι θόλος. Ένας θόλος σίγουρα βοηθάει στην παρατήρηση του.






και κλακ

Σκέφτομαι πρακτικά. Έκανε πολλά κλικ. Ενώνονται εγκεφαλικά κέντα. Κατάκτηση! Όπως τότε που ένιωσα πρώτη φορά ενωμένα τα αυτιά μου με το μυαλό μου και γνώριζα τις νότες. Και τότε που άρχισα πρώτη φορά να αλλάζω την κινητική δύναμη σε βαρυτική διαπερνώντας την επιφάνεια.  Κάτι ευήβρα χθες τα μεσάνυχτα την ώρα που αυνανιζόμουν σα το φίδι.   


 

Εδώ είμαι, απλά ,
έχω κολλήσει στο
"έτσι για την καύλα"

 
 Μου αδειάζει το μυαλό τέλεια.


 


να τον ακούς τον μαλάκα .. σου

 έτσι για την καύλα εμείς πρέπει να βρισκόμαστε