Διάφανο που έσταξε και βάφτηκα
-ALL LEFTS RESERVED-
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026
.. πονάει πάρα πολύ η συνθήκη και η απόσταση, η ερημιά με το όνειρο και τη μνήμη. Είναι το πιο σημαντικό να έχεις δικό σου έναν άνθρωπο, πόσο μάλλον έναν έρωτα. Να μοιράζεστε και να χαίρεστε την ζωή. Πονάει πάρα πολύ η κατάσταση αυτή είναι μια κατάσταση που δεν καταλαβαίνω, με βγάζει στα περιττά, εμένα, το σώμα μου, την υπόστασή μου.
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026
που σε σκέφτομαι / πως σε σκέφτομαι
.. σκέφτομαι την ζωή μας στην Αθήνα
τα χαλίκια τα κύματα το λυκόφως
πλαγιές με χιόνια, παραλίες στον ωκεανό
Τα θυμήθηκα τα κουταλάκια, είμασταν μαζί, είναι παρμένα από τις στιχομυθίες μας. Δεν ξέρω γιατί με βασανίζεις έτσι. Δεν μπορώ μακριά σου αν με θες κοντά σου. Αν με θες κοντά σου δεν μπορώ μακριά σου. Δεν ξέρω τί μπορεί να σημαίνει αυτό με τα βιβλία που έφτιαξες από τις στιγμές μας. Γιατί ασχολείσαι έτσι όπως ασχολείσαι, να τα χωρίζεις, να τα χαρίζεις αλλού, να πονάω, να τρελαίνομαι. Δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο. Μου λείπεις. Από την αρχή μου λείπεις σα να είμαστε ζευγάρι, κι ότι έχω κάνει στην προσωπική ζωή μου να το έχω κάνει μαζί σου.
