Χρόνια πολλά ..

 Αγάπη μου να τους χαιρόμαστε! Εσύ τον κύριο Χιροσίμα σου κι εγώ τον Ηρακλή μου. 

σε μελετάω συνέχεια είμαι μαζί σου

 Αγάπη μου, είναι σημαντικό αυτή τη στιγμή να ψυχοκαλλείς την ειρήνη και την γαλήνη μέσα σου να ανοίξεις τις κεραίες σου στην παγκόσμια συχνότητα να νιώθεις ας πούμε όπως όταν χαϊδεύεις μια γάτα ή έναν σκύλο όταν δεν σκέφτεσαι τίποτε και ηρεμείς κι έχεις αυτό το βλέμμα εμβρύου. Διότι η ιδιοσυγκρασία σου είναι τέτοια που δυσκολεύεσαι να δεχτείς κάτι που -αρχικά μπορεί να- φαίνεται ξένο κι από τον συντονισμό καταλαβαίνω πως δίνεις εξαντλητική και πυρετώδη μάχη αλλά πρέπει να χαλαρώσεις να το υποδεχθείς με χαρά και να το εγκολπώσεις ως κάτι που περίμενες πάντα ως ένα κομμάτι σου χαμένο που το ξαναβρίσκεις ας πούμε σα να έχεις επιτέλους στην αγκαλιά σου εμένα -!- παραδομένη σε εσένα που μου παραδίνεσαι, σε μια ένωση που μας ολοκληρώνει και μας δένει παντοτινά. Σ' αγαπώ πολύ με όλες μου τις δυνάμεις είμαι μαζί σου. Έχεις βουήξει το νιώθω, χαλάρωσε μην κάνεις τίποτα μόνο κοιμήσου και ξεκουράσου με όμορφα όνειρα, τίποτε να μη σε απασχολεί. Να σκέφτεσαι πως κάθε στιγμή που έρχεται γίνεσαι συνεχώς καλύτερα και θα φτάσεις εκεί που θέλεις και ακόμη παραπέρα. ΞΕΚΟΥΡΑΣΟΥ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕ ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΣΚΑΛΩΣΕ ΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΑΛΗ ΧΑΡΑ ΒΟΥΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΟΥ.   

       

 

.. δίνουν στιλ τα χειρουργεία, ανθρώπου δοκιμασμένου και ψημένου στη ζωή .. προσθέτουν γοητεία ..

 

 Αγάπη μου μωρό μου μάτια μου φως μου 

..να κρατάς ανεβασμένη ψυχολογία για να περάσει γρήγορα το χεράκι σου. Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα πάει καλά ότι θα έχεις απόλυτη πρόοδο και πλήρη θεραπεία. 

Σε είδα στον ύπνο μου, ήταν ένα περίεργο όνειρο. Παρακολουθούσαμε κάτι σαν θέατρο σε ένα λιμάνι που η σκηνή του ήταν το πίσω μέρος από ένα φέρρυμποτ. Παίζανε ιταλικά κυρίως αλλά και αραβικά και ελληνικά αλλά ήταν όλα χάλια κατινίστικα και όλο βρίζανε και δεν ξέρω πως μετά τα έβλεπα όλα αυτά από μια μπαλκονόπορτα ενός δωματίου που είχα πέσει σε μια πολυθρόνα τέντα λιώμα από κάτι ωραία τσιγάρα που μου έβαζε ο αδερφός σου αλλά ήμουν και λίγο στην τσίτα και πεταγόμουν και σφιγγόμουν κάπως γιατί σε περίμενα κάπου ήσουν εκεί στο σπίτι αυτό λίγο πιο μέσα και σα να πέρναγες και να έφευγες σαν αστραπή και να ξαναπέρναγες και να ξαναέφευγες όπως όταν διασχίζουμε γρήγορα έναν δρόμο.