η μεγάλη αδυναμία σε φωνή
η μεγαλύτερη συγγραφική διάνοια
και ο συγκινητικότερος ποιητής
πρέπει να είμαι εγώ για σένα ερωτά μου
ΚΙ ΕΣΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ΤΙ
ΕΤΣΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026
H2O
agua mineralle
πάλι τον κάλο της ζήλιας μου πατάει αυτό το φεγγάρι κι η ζήλια γιατρεύεται μόνο με έρωτα , με έρωτα Έρωτα κι όχι με σεξ.
Χρειάζεται με πολύ σοβαρότητα να προχωρήσουμε στην θεραπεία. Ένα συγκεκριμένο ραντεβού να πάμε κάπου να κάνουμε Έρωτα. Να βρισκόμαστε για να κάνουμε έρωτα. Αν δεν είναι σοβαρός λόγος αυτός τότε ποιος είναι αγάπη μου; Δεν σου κάνω για άνθρωπος που μπορεί να κρατήσει τον όρκο του στον Ιπποκράτη; Ή μήπως εσύ δεν ξέρεις αν μπορείς ή δεν θέλεις; Μπορώ να γίνω η προσωπική αποκλειστική σου γιατρειά να γίνεις κι εσύ η δική μου. Πονάω πάρα πολύ σωματικά και ψυχικά. Ευσπλαχνίσου με, μη με απορρίπτεις. Πάρε με και κάνε μου όση αφαίρεση θέλεις. Θα το δεχτώ. Έχω την διάθεση να το δεχτώ. Να δεχτώ ότι θέλεις δικό μας, να εκφραστώ ελεύθερα να συμμετέχω σε αυτό. Να πιάσω την κλωστή σου να την κρατήσω. Είναι το νήμα μας αυτό που κρατώ. Να κρύψω όλα μου τα νύχια και όλα μου τα δόντια. Όπως ξεκινήσαμε μόνο με γλώσσα. Να μου τα βρεις εσύ γιατρέ μου όλα και να στα βρω. Να μεγαλώσουμε μαζί να ζήσουμε μαζί και να πεθάνουμε μαζί όπως οι μύστες. Όπως ΖΟΥΜΕ τώρα και τρέχουμε προς τον οργασμό μας. Όπως αυτόν που είχα το πρωί που σε έχυνα με τα χέρια στις τσέπες όρθια σα κανονιοβόλο πολυρουκετοβόλο, στον γάμο του καραγκιόζη yeah. Ζαλίζομαι. Πρέπει να με δεχτείτε γιατρέ. Γιατρέ από τότε που σας γνώρισα η κατάστασή μου κλιμακώνεται. Γλιστράω στις σκάλες και πέφτω μέσα σας. Σας αγαπώ. Έχουμε πολύ γαμίσι εδώ πέρα. Ξεκινήστε με μια Τρίτη τέλος πάντων. Θέλω να με ανα-λά-βεται. Σας παρακαλώ. Γιατρέ μου γίνεται ο εξωγήινος μου και περάστε με με τον ηλεκτρισμό από το κορμί μας στην ΑΛΛΗ την ΙΔΙΑ ΔΙΑΣΤΑΣΗ. Είναι ανάγκη να σας δω .. Χ____Α
δε με πιάνουν τα ντεπόν μωρό μου ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΘΕΕ ΜΟΥ
ψυχοφιλοσοφική καψούρα
Τα έχω πάρει με αυτό το περίμενε. Και περιμένει ο καθένας που περιμένει εκεί που περιμένει και τι τριγωνομετρία είναι αυτή. Το κι αν περιμένει, το οποίο είναι το πιο πονεμένο μαζί με όλες τις μαζοχιστικές του αναγνώσεις και τον «συνωστισμό» στην προκυμαία. Φεύγει το αίμα. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται αλλά είναι όπως τα βλέπει ο κανένας, έτσι τουλάχιστον μιλάει η λογική. Λοιπόν, όταν εγώ υπερεγώ και άλλο εγώ μπαίνουν μέσα σε ένα ψωμάκι και γίνονται σάντουιτσς κι εκμηδενίζονται οι μεταξύ τους αποστάσεις τότε καμία απόσταση δεν υπάρχει στο σύμπαν. Ο κόσμος δεν έχει γεννηθεί, βεβαίως. Για να γεννηθεί ο κόσμος πρέπει να βρεθούν δύο, τουλάχιστον, και στην τελική, δυο. Τώρα εμείς που «το έχουμε» .. που το βάλαμε; Έχω εγώ το δικό σου; Ποιο δικό σου έχω; ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΘΕΕ ΜΟΥ όχι εσύ! ΑΥΤΗ, όχι ΕΚΕΙΝΗ! Ετούτη .
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026
όταν ανοίγουν οι ακροστιχίδες σου ..
Αγάπη μου, ήθελα να σου πω πως σε θαυμάζω. Ιερό μωρό μου! Δεν θα στο έλεγα έτσι, αφού εξυπακούεται. Αλλά στο λέω και νιώθω μια εξιλέωση και από τις πατάτες που σου έχω πει και σου έχω κάνει. Θα ήθελα να σε λατρεύω χωρίς αυτό. Δεν είναι κακό που θέλω να σε λατρέψω και για αυτό. Αφού σε θαυμάζω και σε λατρεύω.. Μπορεί η υπερβολή να εξαρτάται από τις ανάποδες. Μπορεί. Έχω παρατηρήσει ότι χρειάζεται να υπάρχει κάποιος προσωπικός λόγος. Σταθερά υψηλός. Κι έχει να κάνει με τα ΙΕΡΑ την ΤΙΜΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ.
γίνεται της ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
έλυσα μια μεγάλη εξίσωση και μου βγήκε:
ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΣΟΥ <=> ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ
.. εσένα αγάπη μου το χεράκι σου πονάει;
το έφτιαξες;
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
ΜΕΧΡΙ ΜΙΣΟ ΚΙΛΟ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝΕ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΗΚΩΝΩ
ΕΙΜΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ._
ΜΟΝΟ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ
και σε κατηγορώ ευθέως γιατί με φτάνεις μέχρι που τα σπάω.
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026
μια βόλτα δωράκι για αργά αργά κι απαλά αν μπορείτε παρακαλώ γείρετε για ένα φιλί
Ξεκίνησα πάλι τη φυσιοθεραπεία. Σήμερα μου έβαλε πιο πολλά ηλεκτρόδια. Είναι φοβερό το πως λειτουργεί το αυτόνομο νευρικό σύστημα να το βλέπεις μπροστά σου να κουνιούνται τα χέρια χωρίς εντολές από τον εγκέφαλο. Ένα κουτάκι στην πρίζα να σε κάνει μαριονέττα. Μπαίνω τελείως στο μυθιστόρημα μου με τον ηλεκτρικό πόλεμο και τα ραϊχοτέσλα. Υπάρχει μια ελπίδα να γιατρευτεί η φλεγμονή και ο τραυματισμός εκεί μέσα αρκεί να ξεχάσω το χέρι μου ότι υπάρχει, να μην το ζορίσω καθόλου, να κάνω τις θεραπείες και τις ασκήσεις μου. Δεν θέλω να μείνω χωρίς το δεξί μου, τα χέρια μου, τα καμάρια μου. Και τα δυο είναι ταλαιπωρημένα αλλά το δεξί παραείναι τραυματισμένο. Η υπεραιμάτωση κάνει καλό μου είπε, άρα και η τσουκνιδοθεραπεία θα βοηθάει. Θα κάνω τώρα τις φυσιοθεραπείες σωστά και μετά αν είναι θα κάνω βότανα, να μην τα κάνω όλα μαζί δεν πάει. Με έχει πάει πολύ πίσω αυτή η ιστορία μου αλλάζει συσχετισμούς και με επιτάσσει να βρω άλλους τρόπους. Έχει πέσει η αξία μου τώρα ως εργάτης όπως και να το κάνουμε. Δεν μπορώ να κερδίσω το μεροκάματο μου κι αυτό είναι μια ζημιά κάποιων χιλιάδων ευρώ ετησίως έτσι απλά. Γιατί γελάει ο θεός μαζί μου; Γιατί με φρενάρει και θέλει να με βγάλει αλλιώς. Θα ανέβαινα στην ταράτσα σου και θα σου άφηνα κάτι. Σίγουρα θα μου άνοιγαν κάπως οι πόρτες μέχρι εκεί θα με βοηθούσε το αγγελάκι μου αυτό που με σώζει συνήθως στο χιλιοστό. Μα δεν θα έπρεπε να το κάνω αυτό. Γιατί είπαμε και κλειδιά να έχεις πρέπει να χτυπάς πάντα το κουδούνι. Ίσως θέλει να με πάει κάπως αλλιώς. Το δέχομαι. Να κάνω πιο απαλά πράγματα να πηγαίνω πιο αργά. Λύσσα κακιά! Ναι θεέ μου, ο δεξιοτέχνης φαίνεται στο αργά και απαλά. Κι εγώ τώρα πρέπει να ανακτήσω το χέρι μου. Αλλά αν θέλετε να με πάτε καμιά βόλτα έτσι να με αναλάβετε εντελώς λίγες μέρες δεν θα έλεγα όχι. Κάθομαι έτσι κι αλλιώς. Έφυγα πάω.. τρέχω λίγο με τα παιδιά Όλα καλά. Όλα καλά;
δηλώνω τραυματίας
Κι εγώ θέλω Αθήνα γιατί θέλω εσένα. Αλλά δεν μπορώ να έρθω Αθήνα γιατί θέλω εσένα κι εσύ αυτό στην πραγματικότητα μου το έχεις αποκλείσει. Κι η ζωή μου έχει χάσει το χρώμα της. Δεν μπορώ να δω δεν μπορώ να ακούσω δεν μπορώ να φάω να μιλήσω να ξεκινήσω κάτι άλλο. Ούτε καν να περάσω στην ανυπαρξία δεν μπορώ να πεθάνω για να κάνω την δουλειά μου σωστά σαν εγκέφαλος. Έχω δουλειές στην Αθήνα που τις αφήνω και τις χάνω εκεί που θα έπρεπε να ευεβρίσκω κι άλλες και να είμαι συνέχεια εκεί όλο εκεί να εδρεύω εκεί. Έχω χάσει το ενδιαφέρον μου προσωπικά για τα πάντα. Κάθομαι με τις ώρες και κοιτάω τα κύματα και τα σύννεφα δεν μπορώ να κάτσω ούτε ταινία να παρακολουθήσω μόνο μ' αρέσει να ονειρεύομαι. Να ακούω τραγούδια που με εκτονώνουν και με γιατρεύουνε και κάθε λίγο βρίσκω σωτήρια ευτυχώς την διάθεση για ποίηση σπουδή και μελέτη. Και πολλές φορές χάνομαι τόσο πολύ στις παραισθήσεις που φτάνω κι έρχομαι φιλοσοφικά σε οργασμούς στο σώμα του σύμπαντος. ΑΠΑΝ Προσφέρω αυτή την θλιβερή ευτυχία μου έτσι. Δεμένη ΝΙΩΘΩ. Είναι τρομερό. Τί κρύβεται στις σκιές; Κοιτάω χαμηλά. Σηκώνω με γροθιές το σαγόνι μου για να σε κοιτάξω. Τρώω τα χέρια μου. Η ψυχή μου σπαράζει. Να σε αγγίζω. Με τα σπλάχνα μου να σ΄ αγκαλιάσω. Χωρίς την αγάπη σου είμαι χαμένη. Γιατί με τρελαίνει το κάλεσμά σου; ΠΥSSΤΑΑΚΑμμ
ΕΚΛΗΠΤΙΚΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ..
1 φορά το μήνα χάλια
1 φορά την εβδομάδα μέτρια
1 φορά την ημέρα καλά
1 φορά την ώρα πολύ καλά
1 φορά το λεπτό άριστα
1 φορά το δευτερόλεπτο Άριστα με τόνο!
ΦΤΙΑΧ'ΤΟ να βάζω φούστα. Ε ε κάνει ο κώλος μου να βάλω φούστα ..
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)