Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

και κλακ

Σκέφτομαι πρακτικά. Έκανε πολλά κλικ. Ενώνονται εγκεφαλικά κέντα. Κατάκτηση! Όπως τότε που ένιωσα πρώτη φορά ενωμένα τα αυτιά μου με το μυαλό μου και γνώριζα τις νότες. Και τότε που άρχισα πρώτη φορά να αλλάζω την κινητική δύναμη σε βαρυτική διαπερνώντας την επιφάνεια.  Κάτι ευήβρα χθες τα μεσάνυχτα την ώρα που αυνανιζόμουν σα το φίδι.   


 

Εδώ είμαι, απλά ,
έχω κολλήσει στο
"έτσι για την καύλα"

 
 Μου αδειάζει το μυαλό τέλεια.


 


να τον ακούς τον μαλάκα .. σου

 έτσι για την καύλα εμείς πρέπει να βρισκόμαστε




Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

έρωτά μου ..







 

Θα ήθελα όλοι οι αγαπημένοι να είναι με τους αγαπημένους τους σήμερα και κάθε μέρα. Ας έχουν δυσκολίες και με σκαμπανεβάσματα οι σχέσεις -να σου λέω, ανέβα στο σκαπό, και να ανεβαινείς.       Εδώ που βρέθηκα δεν φοβάμαι την ρουτίνα διότι διδάκτηκα  την Ιεροτελεστία της ημέρας. Άσχετα που συχνά χάνω το μυαλό μου από την έλλειψη έρωτα, δηλαδή την έλληψή σου και παθαίνω διάφορα. Απόψε θέλησα και φρόντισα να μείνω μόνη στο σπίτι. Θέλω να μιλήσουμε. ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ





σ'αγαπώ ..




 

χρόνια πολλά

 


ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΖΩΗ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

 είδα ένα μακρύ περιπετειώδες όνειρο. ξύπνησα στις 8 και λόγο πόνου δεν το έγραψα γιατί το πρωί είναι η πιο δύσκολη ώρα για το χέρι μου και με ξαναπήρε ο ύπνος και ξύπνησα 12 και. ήταν σε μια παραλία με κολπίσκους και βράχια. όπως στο βιντεοκλιπ αλλά μέρα. είχε πολύ κόσμο κι είχα τσακωθεί με κάποιους γιατί είχα κάνει κάτι προκλητικό. το μόνο γνωστό πρόσωπο που θυμάμαι από το όνειρο είναι ο Έκτωρ ο οποίος είχε ένα σπίτι στην παραλία με μια βεράντα με κόσμο και με κάλεσε να πάω εκεί και νομίζω πως ξύπνησα όταν έφτασα εκεί και το είδα. σε είδα; εσύ ήσουν;

σήμερα πονάω πιο πολύ από εχθές. ίσως φταίει η προπονησούλα που έκανα χθες το μεσημέρι. ακίνητο πονάει, με ασκήσεις πονάει. θέλω καλό γιατρό να μου δώσει κατεύθυνση. σκέφτομαι την Δευτέρα να πάω πάλι στον ιδιωτικό γιατί πως να περιμένω έτσι μέχρι τον Μάρτη. πονάει σα χαλασμένο με αυτό το ηχόχρωμα του πόνου από τα νεύρα που με πονούσε παλιά και το πόδι όταν το είχα χαλάσει από την μέση. σταμάτησα τα βολταρεν γιατί δεν μπορώ να πάρω άλλα πήρα ήδη πολλά. δεν μπορώ να γράψω να οδηγήσω να μαλακιστώ να κάνω τις δουλειές μου. με το αριστερό πάει πολύ αργά. είναι γεγονός πως ένας που ασκήθηκε δεξιόχειρας όταν γράφει με το αριστερό γράφει αλλιώς. δεν μπορώ ας πούμε να γράψω αυτόματη ή μπρειν στορμ και παραλήρημα με το αριστερό πάω σα χελώνα. ούτε ηχογράφιση μπορώ να κάνω για καταγραφή γιατί έχω μάθει να γράφω με σιωπή κι όχι τόσο να προφέρω, έχω σχέση με το μολύβι και το χαρτί. το βιώνω λοιπόν σαν περιορισμό όλο αυτό ακόμη και στην γραφή. τόσο πολύ που χάνω την υπομονή και σκέφτομαι να κλείσω ραντεβού στο Ριο να πάω να το βάλω για σφάξιμο.  


 


     

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

κοίτα αγάπη μου

 


πόσο πρησμένο είναι το δεξί στην πάνω πάπια και αντίχειρα με δείχτη


το αριστερό κάπως την παλεύει


η παλάμη έχει πρησμένη την βάση του αντίχειρα




δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ξανακάνω βαριές και σκληρές δουλειές αλλά σκέφτομαι πως αυτό με βρήκε για να ηρεμήσω και να μου μείνει μόνο η απαλώτητα. ότι το έπαθα τώρα αυτό για να μάθω να είμαι πάντα τρυφερή μαζί σου. 






πούστη μου

 




..

 




σωστά;

 

ΤΑΧΙ ποιητικά είναι πχ το ραδιόφωνο.















ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΝΤΥΡΑ - ΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΑ σελ.25

 οι ηλικιωμένοι καρχαρίες στις Νότιες Θάλασσες καταπίνουν τροφή, ίση με τον όγκο τους επί δώδεκα.

  

αγάπη μου;

 


αυτά τα μπολάκια σου έλεγα.


 θα ρίξω κανόνι στα ηλεκτρόδια, δεν πήγα, δεν θα πάω. ψάχνω θεραπευτή 


.. διαβάζω τον ξένο σου καρδιά μου και πάω σε άλλο level θεραπείας.