γλυκιά ερημιά

 

ΓΛΥΚΙΑ ΕΡΗΜΙΑ

 

Γλυκιά που είναι η ερημιά

μακριά από του κόσμου τα βάσανα

από την βουή και την ψευτιά

τα γυάλινα τα κρύα κάστρα

 

Σαν νύχτα που κυλάει αργά

όπως για ακίνητα περνιούνται τα άστρα

κι ακούγεται στην σιγαλιά

ο αέρας η καρδιά κι η ανάσα

 

Γλυκιά που φαίνεται η ερημιά

στου πικραμένου τα ανθρώπινα τα μάτια

σαν γύρω τους απλώνονται αχνά στοιχειά

αυτών που θέλησε τα διάφανα χάδια

 

Κι ακούγεται πέρα βραχνά μια γλαύκα

σαν τραίνο που από τον κάμπο τον χαιρετά

Κι ακούγεται ένα αλύχτισμα που κι άλλα αρχινά

σα να ‘ρθε το πνεύμα και τον ζυγώνει σιμά

 

Μπορεί και να είναι η πεθυμιά του σαν κύμα

που βγαίνει απ’ την σκέψη και την φύση ξυπνά

Μπορεί και να είναι το πνεύμα που ήρθε

Η αγάπη η μεγάλη του που σε εκείνον γυρνά.

 

πες μου την αλήθεια ..

-την αλήθεια που θέλω

την αλήθεια που χρειάζομαι-

  

 αγάπη μου, τί διαφορά έχει το κοιτάζω με το κυττάζω;  

και τί διαφορά έχει το καλλίτερα από το καλύτερα; 

είναι σύνθετα αυτά με τα διπλά γράμματα, έτσι είναι; 

όπως και η λέξη γράμμα είναι σύνθετη, έτσι δεν είναι; 

 πως είναι αγάπη μου το χεράκι σου ;

ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ

 

                     Αγκαλιά με τον Πλάτωνα

 

Στην μαθητεία μου την πιο σπουδαία

Διδάχτηκα από πνεύματα αρχαία

Πώς να γαμιέμαι ανδρειωμένα

Στητά με το κεφάλι ψηλά 

Με αυστηρές γραμμές

Πάτημα ακλόνητο 

λαβές από πάλη

Ερώμενος να γίνομαι που αφήνει

στον εραστή του να γινεί η καμπύλη 

Ιδανικά να μπαίνει 

η μορφή της ιδέας

του ενός μέσα στον άλλον

ΕΓΩ ΠΟΛΛΑ

Μέχρι το ΕΝΑ

Μέχρι το ΚΑΛΛΟΣ

στην απέραντη ατέλειωτη νύχτα

 

ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΤΕΛΙΩΤΗ ΝΥΧΤΑ

 

Εκείνος που είδε τα γαλαξιακά μάτια

Βρέθηκε μέσα στην ατέλειωτη και απέραντη νύχτα

Που μένει αξημέρωτη

Και τα φώτα της είναι τα μακρινά άστρα

 

Αν ήταν κάπου εδώ

Θα πήγαινε προς τα εκεί να κατευθυνθεί

Μα όλοι το ξέρουν πως ο ουρανός είναι αδιάβατος

Και γράμματα δεν γράφουν τα αστέρια ή γράφουν με πέντε αστέρια όλο το αλφάβητο

 

Τα κοιτάζει καλά και βλέπει σύμβολα

Σε έναν απέραντο δίσκο

Λες από κάποιον χαμένο πολιτισμό

Τον πολιτισμό τον δικό του.

 

Μου λείπει η Γη

Μου λείπει η παρέα και τα γέλια.   

 

Μου λείπει μια βόλτα με το αυτοκίνητο

Και μια τρυφερή ερωτική στιγμή

Όπως τότε που το δοκιμάζαμε αυτό σαν παιχνίδι

και ζευγαρώναμε μόνο και μόνο για να δούμε πως παίζεται.

 Ελλάδα μου λοιπόν είμαι ο Γέρος του Μωριά που με έκλεισες στο Μπούρτζι να ψοφήσω και την σκλαβιά από τους αφέντες σου θέλησες πάλι. 

 

δεν γίνονται αυτά!  .. κοιτάτε ρε έναν μαλάκα διαιτητή που δίνει πέναλτι και κόκκινη κάρτα στον τερματοφύλακα για φάση που έγινε στην μεσαία γραμμή και πριν από την σέντρα.

τί να περιμένει ένας απελπισμένος κι άπιστος

 

Η στέρηση η ζήλεια κι η απελπισία με έφερε πολλές φορές σε σημείο να δεχθώ παρηγοριά. σελ. 88  είπες εσύ, εγώ λέω πως δεν υπάρχει τίποτα δικό σου που να μην με αφορά.

Ακόμη και στην αιωνιότητα και τον ιδανικό τόπο με έκρυψες στην σκιά σου και στις σκιές άλλων. Θέση δεν έχω δίπλα σου. Θέση δεν βρήκα δίπλα σου πουθενά.

Σε καλούσα στην θέση δίπλα μου κι εσύ με έστελνες σε κάτι θέσεις γαλαρίας και ορθίων κι εξόριστων και παρείσακτων και ανεπιθύμητων.   Ποιον, ΕΜΕΝΑ που είμαι κορυφή !  

Και τα δέχτηκα όλα σου. Και ζω σχεδόν είκοσι χρόνια μέσα στην στέρηση την ζήλεια και την απελπισία ενώ σου προσφέρω ότι έχω και δεν έχω.

Λοιπόν, θα σε σκότωνα μωρή αλλά βλέπω ένα φοβισμένο αγοράκι που το γαμήσανε στις πόρτες άσκημα και δεν πέρασε καλά ούτε στην κοινωνία. Γι’ αυτό και κρύβεται γι’ αυτό και κρύβει.  Και δεν μπορώ σ΄αγαπάω. Έτσι ξεγελιέμαι πέφτω στην αδυναμία και το πιθανότερο είναι να με σκοτώσεις πάλι εσύ. Γιατί η αλήθεια είναι ότι έχεις περάσει πολύ καλά, το ξέρω, οι καταθλιψάρες είναι όλοι καλοζώητοι  και οι πιο εύθυμοι άνθρωποι είναι κακοζωησμένοι.  

 

Θα ήθελα να σου γράψω κάτι ρομαντικό κάτι πολύ ρομαντικό αλλά η στέρηση κι η ζήλεια κι απελπισία με έχουν κάνει χάλια. Θέλω μόνο να σε δω. Θέλω να σε δω μόνο αν το θες κι εσύ. Πεθαίνω για την αγκαλιά σου και τα φιλιά σου τα πραγματικά. Για τα μάτια σου και την φωνή σου.   

Θέλω να είσαι καλά να γίνει καλά το χέρι σου. Να κάνεις αυτά που σου αρέσουν και σε ευχαριστούν. Είσαι σε μια ηλικία που πρέπει να έχεις καταλάβει και να έχεις φτιάξει τις συνθήκες ώστε να κάνεις μόνο ότι σου αρέσει και σε ευχαριστεί. Άρα το ότι δεν με βάζεις στην ζωή σου να σημαίνει ότι δεν σου αρέσω και δεν σε ευχαριστώ.

Σε ευχαριστώ πάντως που σου άρεσε να σε συνοδεύσω στην αιωνιότητα σε εκείνα τα δυο βιβλία της προηγούμενης δεκαετίας. Με γέμισαν ελπίδα πως θα ήθελες και στην ζωή. Μια ελπίδα που με κράτησε ως τώρα. Κι ας με έκρυβες εντάξει. Αλλά γιατί; Αφού είμαι κορυφή! Άρα .. ΠΡΟΕΧΕΙ ΑΛΛΟΣ προέχει άλλος. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΧΟΝΕΨΩ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΘΩ

 Απόψε θα παρακολουθήσω θέατρο. Παίζουν "οι συνένοχοι" του Γκαίτε.

 

 καλημέρα

παρακαλ

( .. δεν με ενδιαφέρει να ακούσω το όνομά μου που γράφει η κρατική ταυτότητά μου, μίλησα με νεκρούς και μου είπαν πως έχουν άλλα ονόματα εκεί -κι εδώ- έχουν τα παντοτινά τους ονόματα. Κι αυτό είναι πιο ενδιαφέρον. )