σήμερα το πρωί καθάρισα το δυτικό λιθόστρωτο που ήταν εδώ και ενάμιση χρόνο λογγωμένο και έδινε μια εικόνα εγκατάλειψης όπως και πολλά άλλα εδώ γύρω με την περιπέτεια του χεριού μου. έβγαλα τα χόρτα με το γράβαλο και την αξίνα και το σκούπισα και φάνηκαν οι πέτρες και φώτισε ο τόπος ομόρφυνε πάρα πολύ. Το μεσημέρι με πήρε η φίλη μου η Ιουλία τηλέφωνο και μου είπε πως παραιτήθηκε από την γριά που φύλαγε κι ήταν εσώκλειστη από το '24 και πέταξα από την χαρά μου! Μετά σου λένε να μην πιστεύεις στο φενγκ σουι. Το δυτικό μέρος του σπιτιού είναι η κοινωνική ζωή και να μόλις το φρόντισα λίγο αμέσως λειτούργησε! Η Ιουλία είναι η μόνη φίλη που έχω εδώ, κανονική φίλη έμπιστη και πιστή που μου έχει σταθεί και της έχω σταθεί και δεν έχω κρατήσει κανέναν άλλο φίλο εδώ μπορεί να μιλάω με πολύ κόσμο έξω αλλά φίλους στενούς δεν έχω κι είναι μεγάλη χαρά που θα έχω πάλι κάποιον να κάνουμε πράγματα. Καθάρισα και λίγο στον βοριά που είναι τα ταξίδια και βοριοανατολικά που είναι ο μεγάλος εραστής, για να δούμε .. ευτυχώς που πιστεύω το φενγκ σούι και καθαρίζω κι έξω καμιά φορά και αφήνω μέσα χώρο στο σπίτι και σκουπίζω και καμιά φορά να ρέει η ενέργεια. Δουλεύω ακόμη στο βορινό δωμάτιο, έχει πολύ δουλειά γιατί είχε ζημιές από το ταβάνι μέχρι το πάτωμα θέλει πάλι τρίψιμο και βάψιμο και πολλά στοκαρίσματα και έκοψα το δάκτυλό μου πριν λίγες μέρες και έμεινα λίγο πίσω. Στο ανατολικό δωμάτιο θα πέσει η περισσότερη δουλειά γιατί ήταν της μικρής και έχει ζωγραφίσει με μαρκαδόρο δυο τοίχους όταν την έβαζα τιμωρία στο δωμάτιο της έκανε καταστροφές ξήλωνε μέχρι και τις γάζες που είχα βάλει ανάμεσα στα πατερά για να πετύχω ομοιομορφία στην ένωση του τοίχου με τα κυπαρίσσια που είναι ακανόνιστα ξύλα και έχει ζημιές τέτοιες μέχρι και στο ταβάνι μιλάμε η μικρή μέσα και τα κουτάβια έξω, θέλει πολύ δουλειά να το συνεφέρω οι φανέλες μου ζυγίζουν ένα κιλό παραπάνω από τον ιδρώτα. κοιμάμαι ας πούμε και την ακούω να καρφώνει και όταν σηκώνομαι βλέπω πχ έναν πίνακα καρφωμένο με ατσαλόπροκα ένα μέτρο από το έδαφος ύψος κάτι άκυρα και με τι δύναμη αυτό το παιδί που θέλει μπράτσα να βάλεις ατσαλόπροκα. Σπασμένα πλακάκια κτλ, η μικρή είναι ο δαίμονας της Τανζανίας αλλά ξυπνάω κάτι φορές και μου έχει δίπλα μου βάζο με λουλούδια ή έχει πάρει μόνη της το χαλί έξω και το πλένει, από τα καλύτερα μέχρι τα χειρότερα δλδ και κάτι ώρες μιλάει σα βόθρος και κάτι ώρες τραγουδάει τόσο γλυκά. Και θέλει και τα ζώα της μέσα στο σπίτι. Κι ο Ηρακλής μου φωνάζει πολύ τελευταία δεν μπορώ να του μιλήσω, έχω γίνει "της καρπαζιάς" εδώ μέσα.
Για το δικό μας θέμα .. τι να πω. Και τι να κάνω. Δεν λειτουργώ καλά σου λέω με κανέναν δεν μπορώ να χαρώ. Κι έχω περάσει το όριο της διεκδίκησης και βαδίζω στην περιοχή της καταδίκης και της ψόφιας και της τάχαμου αντίδρασης.
γράφω ..
Για να δω τα μάτια σου βρεγμένα και φωτισμένα
.. ένα κατεβατό μαλακίες σμιλεμένες με όλα τα ποιητικά εργαλεία
λέξεις κοινές πρόστυχες που λέει κι ο ποιητής κι εγώ δεν είμαι 70, να ήμουν 70 να έλεγα πως την βρίσκω μα βράζω ακόμη και δεν μπορώ να την βρω ακόμη πες κι ότι καταφέρω να σε φωτίσω και να σε βρέξω τί να το κάνω αν δεν είμαι εκεί να το δω και να το χαρώ. Ανιδιοτελώς .. πάμε καλά, ποιος τα κάνει αυτά; Υπάρχει ανιδιοτέλεια στον έρωτα; Τί είναι αυτό; Το αντίθετο του νάρκισσου ας πούμε; Θέλει δυο το έργο και στα ίσα, δεν παίζεται αλλιώς. Άκου ανιδιοτέλεια στον έρωτα! πως είναι αυτό; πως γίνεται αυτό;
