Διάφανο που έσταξε και βάφτηκα
-ALL LEFTS RESERVED-
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026
ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ!
.. για να γίνει κατανοητό το κόλλημα που έχω με την βιομηχανική επανάσταση, που βρωμίζει την λέξη επανάσταση δλδ. Σκεφτόμουν τι να φορέσω. Ξεκινώντας από τα παπούτσια είπα, ωραία τα nike millenium και τα accics tiger και οι Dr.martins τα ορειβατικά τα κέτσουα αλλά για την δική μας περίπτωση θέλω κάτι πιο ιδιαίτερο, κάτι που δεν θα το έχει δει κανένας και άνετο να έχει φτιαχτεί για τα συγκεκριμένα πέλματα και τον σκελετό μου. Και τι να τρώγαμε σκέφτηκα και ήθελα άγρια μανιτάρια και κρέατα αλανιάρικα ήθελα τυριά αυθεντικά βότανα φρούτα και ψωμί άγιο πραγματικό. Βλέπεις. Σήμερα εμένα τώρα στο 2026 η βιομηχανική επανάσταση δεν μπορεί να μου προσφέρει τίποτε, μόνο με δυσκολεύει.
Σήμερα εγώ δεν πήγα για δουλειά. Με προέτρεψαν οι εργάτες να κάτσω μια μέρα αφού είμαι τραυματίας. Νιώθω καλά πέρα από ότι εχθές έκαιγε και έτσουζε το κούτελό μου. Μετά τις πρώτες βοήθειες συνεχίζω την θεραπεία του με βαλσαμόλαδο. Καρφώθηκα σε ένα πλέγμα που προεξείχε καθώς δούλευα νευρικά όπως συνηθίζω. Για να θυμηθώ να πάω να το φτιάξω εκείνο το σημείο είναι στην κεντρική πόρτα που δεν την έχω ολοκληρώσει διότι το σχέδιο έχει εκεί μια χτιστή πύλη με συρόμενη πόρτα. Μέχρι πρόβλεψη για ανσασέρ έχω, όλο το αρχιτεκτονικό σχέδιο είναι δικό μου και βέβαια έχει και λάθη κι έχουν δημιουργηθεί έτσι κάποιες σπαζοκεφαλιές που θα μου λύσει μια μέρα ένας αρχιτέκτονας ελπίζω. Έτσι σήμερα ξεκουράζομαι και με ξαναπήρε ο ύπνος το πρωί άλλες δυο ώρες. Θέλω να δω και από περιέργεια πως θα δουλέψουν μόνοι τους. Χαίρομαι που βοηθάω ανθρώπους. Η κατάσταση στα Φιλιατρά έχει αλλάξει πολύ. Βλέπεις καινούρια τεράστια μηχανήματα εκατοντάδων ευρώ και πολλούς εργάτες με συμβάσεις από το Βιετνάμ και το Νεπάλ. Μικροί παραγωγοί έχουν μείνει ελάχιστοι και όσοι δεν ασχολούνται και με πωλήσεις τελειώσανε φέτος με αυτή την τιμή θα αναγκαστούν να τα πουλήσουν στα φαντς κτλ. Είναι ξεριζωμός αυτό είναι μια αναίμακτη Παλαιστίνη. Να καταλήγεις μετανάστης στην ίδια σου την χώρα χωρίς προοπτική να καταφέρεις να ριζώσεις πραγματικά κάπου. Έτσι χάνεται το νόημα πιστεύω. Νόημα βρίσκει ο άνθρωπος όταν έχει κάτι να υπερασπιστεί κάτι με ιστορία και προοπτική. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει κάτι δικό του να ξέρει πως είναι να το νοιάζεται δεν μπορεί να ξέρει και πώς να νοιαστεί το κοινό. Αυτό είναι το βασικό μου επιχείρημα σε ότι αφορά την ιδιοκτησία. Τις οικοτεχνίες και τις ατομικές επιχειρήσεις. Ο άνθρωπος χρειάζεται να έχει δώσει και να δίνει τις εξετάσεις του ας το πούμε στην ιδιοκτησία του για να μπορέσει να περάσει στο επόμενο στάδιο που είναι η δημόσια ιδιοκτησία. Και βέβαια να διακυβεύεται κάτι για αυτόν σε σχέση με την δημόσια περιουσία. Οι εταιρίες ας πούμε που δεν έχουν να χάσουν τίποτε είναι αυτές που δεν πληρώνουν. Ακόμη και το ίδιο το κράτος σήμερα είναι μια τέτοια εταιρία. Δεν συμφωνώ με την πλήρη άρνηση της ιδιοκτησίας, αυτά είναι για πρόβατα και για ρομαντικούς εκτός τόπου και χρόνου. Και ποτέ τα πρόβατα δεν επαναστάτησαν και δεν περιμένω καμιά θεωρία να με προβατοποιήσει για το καλό μου να δώσω την γη μου σε οποιανδήποτε εταιρία και κρατική δλδ. Η γη μου δεν είναι για να κονομήσω. Η γη μου είναι για να ζήσω. Πως περιμένουμε από τους έλληνες που έμειναν χωρίς τόπο να νοιαστούν για την χώρα τους και ότι δημόσιο τέλος πάντων; Έλληνας δεν είσαι επειδή γεννήθηκες Έλληνας. Πώς είσαι έλληνας χωρίς να έχεις τόπο στην Ελλάδα. Πως είσαι έλληνας ή οτιδήποτε άλλο χωρίς να έχεις στην χώρα σου έναν τόπο που να μπορεί ανα πάσα στιγμή να σε ζήσει. Να τον έχεις κι ας μην τον κάνεις τίποτα. Ας τον έχεις εκεί κι ας πας στην Αθήνα αν σου αρέσει η πόλη. Τέλος πάντων αλλιώς μάχεσαι για την ιδέα και αλλιώς για κάτι χειροπιαστό. Και το ιδανικό είναι να μάχεσαι και για τα δυο αυτά μαζί δλδ και για τον ουρανό και για την γη. Είναι λυπηρό για μένα που υπάρχουν άνθρωποι χωρίς ιδιοκτησία. Από πού είναι αυτοί; Εξωγήινοι είναι; Κατάλαβες, από κάπου είναι; Κάποτε οι παππούδες τους είχαν την γη τους. Αυτό είναι το λογικό. Τι έγινε εκεί; Κάτι άσχημο έγινε εκεί και την έχασαν. Ακόμη και οι τσιγγάνοι είχαν τους τόπους τους, τα χειμαδιά τους και οι νομάδες ακλουθούσαν την ίδια διαδρομή αιώνες και η διαδρομή αυτή ήταν ο τόπος τους που τον νοιάζονταν και για αυτόν τον λόγο βεβαίως. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν τα σκέφτεται αυτά. Πουλάει την γη στα φαντς για να ζήσει άνετα σε ξένους τόπους, στον τόπο του. Η λέξη σεβασμός για εμένα βγαίνει από την λέξη βάση. Αυτός που δεν έχει βάση πραγματική με πέτρα και χώμα και ήλιο και νερό δεν περιμένω να σεβαστεί τίποτε κυρίως όταν έρθει η ώρα να δείξει πραγματικά ποιος είναι. Από ιδέες και είδωλα αιθέρα που λες κι εσύ άντε να υπάρχουν 100 άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα που να μπορούν να κρατηθούν από αυτά ως άνθρωποι κι όχι ως πρόβατα γιατί και οι ιδέες μαζεύουν πρόβατα. Μην κοροϊδευόμαστε. Εντάξει. Κι όταν μια ιδέα μου ζητάει να της δώσω τον τόπο μου δεν είναι καλή. Και δεν υπάρχει τίποτε να συζητήσουμε μετά την βιομηχανική επανάσταση, καμιά Γαλλική επανάσταση δεν μπορεί να μαζέψει αυτό το λάθος. Γι΄αυτό ο τέταρτος παγκόσμιος θα γίνει με πέτρες που είπε κι ο Αϊνστάιν. Είναι τρελό να μιλάμε για δικαίωμα στην στέγη. Δικαίωμα στον τόπο πρέπει να λέμε και αν είσαι μάγκας φτιάξε ότι θες. Ο σύγχρονος άνθρωπος ασχολείται με την ύπαρξη και ψάχνει το νόημα της ύπαρξης. Από εκεί καταλαβαίνεις πόσο χαμένος είναι. Να κάτσω εγώ να παρακολουθήσω τον χαμένο που ψάχνει το νόημα της ύπαρξης. Που δεν έχει ξεκινήσει καν δλδ. Ρε, πάρε μια οποιαδήποτε έννοια, πχ, την ελευθερία. Μπορείς να συλλάβεις κάτι; Το οτιδήποτε. Αν μπορείς έχεις αμέσως αμέσως ξεκινήσει να βλέπεις νόημα. Αν το ψάχνεις μέσα στην σύγχρονη κοινωνία δεν θα το βρεις ποτέ, έτσι νομίζω. Το νόημα χρειάζεται μια διαχρονική και μια κλασική βάση και η σύγχρονη ζωή τα έχει απολέσει αυτά. Δε πα να λέει ο Καρούζος. Ο Καρούζος δίνει την εικόνα για αυτά που λέω κι εγώ εδώ τώρα. Αλλά δεν πρέπει να δικαιώνεται το άτοπο ούτε η μοίρα του μετανάστη. Να δούμε το υπαρξιακό του άγχος ναι, να το δούμε ως την πληγή των ανθρώπων που δεν έχουν τίποτε. Δεν είναι ωραίο να μην έχεις τίποτε, να μην έχεις τόπο, ακόμη κι αν θελήσεις να φύγεις και να πλανηθείς μακριά του όσο είσαι δυνατός. Δεν είναι ωραίο όμως να μην έχεις τίποτε, όσο ψηλά κι αν κοιτάξεις. Ακόμη κι αν γίνουν όλοι έτσι, πάλι δεν θα είναι ωραίο. Ποτέ δεν θα είναι ωραίο. Καμιά ιδέα δεν μπορεί να το ωραιοποιήσει αυτό. Πάντα θα το συνοδεύει η αγωνία και το δράμα της αναζήτησης του νοήματος της ύπαρξης. Ενώ όταν έχεις κάτι να ζεις, το νόημα είναι να το φροντίζεις όπως σου αρέσει, να το βλέπεις να βελτιώνεται και να το παραδώσεις βελτιωμένο, όταν παραδώσεις. Η ιδιοκτησία είναι μεγάλη ερώτηση διότι σήμερα ο πλανήτης έχει βρεθεί σε αυτή την ανωμαλία ο περισσότερος κόσμος να είναι στο έλεος και όπου δεν περνάει αυτό με τα όπλα περνάει με μόδες και με το λάιφ στάιλ φάση καθρεφτάκια για χρυσό που κορόιδευαν τους Ινδιάνους. Και με την στοχευόμενη υποβάθμιση όπως συμβαίνει σήμερα εδώ με τον ελαιώνα. Ειδικά μετά από αυτό φέτος θα τα πάρουν όλα μπιρ παρά τα λόμπυ. Εγώ πρόλαβα. Θα κρατήσω. Μόνη η με παρέα θα κρατήσω. Μπορεί να μην κονομήσω φέτος αλλά λάδι με 3 ευρώ στο ελαιοτριβείο δεν θα δώσω. Θα το κάνω όλο σαπούνι να το πουλήσω 15 ευρώ κι ας στοκάρω φέτος για 5 χρόνια. Ευκαιρία να έρθω Αθήνα για πωλήσεις. Να μου δώσει η φετινή λαδιά δουλειά για 2-3 χρόνια μπροστά. Πόσο το ονειρεύομαι! Πάλι στον κόσμο. Κι είμαι τόσο κοντά. Και το θέλει κι ο θεός να γεμίσω σαπούνι φέτος.
Δεν θα το πιστέψεις! Τα παιδιά κάνανε ρεκόρ στα σακιά σήμερα χωρίς εμένα. Δεν ξέρω πώς να το ερμηνεύσω. Σίγουρα εκεί που πήγαν σήμερα είναι πιο στρωτό κι εύκολο το χωράφι.
Λοιπόν, είμαι καλά. Νιώθω καλά έτσι όπως πάνε τα πράγματα και έχω προοπτική και λύσεις. Νιώθω καλά με την ιστορία. Τα έχω τακτοποιήσει στο κεφάλι μου ωραία κι εντάξει. Έχω αποκτήσει υψηλά στάνταρ τουλάχιστον. Είμαι εντάξει. Κι αν έρθει κάτι στην ζωή μου θα έρθει για να με ολοκληρώσει προσωπικά και να κάνει ακόμη καλύτερη κι ευχάριστη την προσωπική μου ζωή. Πρωτίστως να με βγάλει από το ερωτικό μου αδιέξοδο. Τόσο απλά.