Κωνσταντίνος Καβάφης

 «Επάνοδος από την Ελλάδα»


Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμ’, Έρμιππε.
Μεθαύριο, θαρρώ· έτσ’ είπε ο πλοίαρχος.
Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε·
νερά της Κύπρου, της Συρίας, και της Αιγύπτου,
αγαπημένα των πατρίδων μας νερά.
Γιατί έτσι σιωπηλός; Ρώτησε την καρδιά σου,
όσο που απ’ την Ελλάδα μακρυνόμεθαν
δεν χαίροσουν και συ; Αξίζει να γελιούμαστε; —
αυτό δεν θα ’ταν βέβαια ελληνοπρεπές.


Ας την παραδεχθούμε την αλήθεια πια·
είμεθα Έλληνες κ’ εμείς — τι άλλο είμεθα; —
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις της Ασίας,
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις
που κάποτε ξενίζουν τον Ελληνισμό.


Δεν μας ταιριάζει, Έρμιππε, εμάς τους φιλοσόφους
να μοιάζουμε σαν κάτι μικροβασιλείς μας
(θυμάσαι πώς γελούσαμε με δαύτους
σαν επισκέπτονταν τα σπουδαστήριά μας)
που κάτω απ’ το εξωτερικό τους το επιδεικτικά
ελληνοποιημένο, και (τι λόγος!) μακεδονικό,
καμιά Αραβία ξεμυτίζει κάθε τόσο
καμιά Μηδία που δεν περιμαζεύεται,
και με τι κωμικά τεχνάσματα οι καημένοι
πασχίζουν να μη παρατηρηθεί.


A όχι δεν ταιριάζουνε σ’ εμάς αυτά.
Σ’ Έλληνας σαν κ’ εμάς δεν κάνουν τέτοιες μικροπρέπειες.
Το αίμα της Συρίας και της Αιγύπτου
που ρέει μες στες φλέβες μας να μη ντραπούμε,
να το τιμήσουμε και να το καυχηθούμε.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ και ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Κατανοώ αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν από ντροπή κι ενοχή για τον άλφα βήτα τραυματικό τους  λόγο. Πρέπει να ασκηθούμε να βλέπουμε πίσω από τα προσωπεία. Πρέπει να ασκηθούμε και να βλέπουμε τι μας διεγείρει από φόβο κι από τραύμα και τι από τον ωραίο τον πραγματικό έρωτα αυτόν της ανώτερης συνείδησης και της εξελιγμένης διαλεκτικής. Να εξετάζουμε την ντροπή και την ενοχή μας και τι είναι αυτό που μπορεί να μας παραλύει και τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να απευθύνουμε και να εξομολογηθούμε την έλξη και την διέγερσή μας. Πιθανότατα να είναι κάποιος κόμπος της αβύσσου μας που εκδηλώνεται έτσι.

Πολλές φορές οι άνθρωποι αδυνατούν να δουν την ζημιά που τους έχουν κάνει δασκάλοι τους μέντορές τους ινδάλματά τους οι γονείς και οι άνθρωποι που θαυμάζουν. Είναι πολύ δύσκολο αυτό είναι πραγματικά πολύ δύσκολο αλλά φανερώνεται στις ερωτικές τους επιλογές και εκεί εξετάζεται πιο εύκολα. Στον τρόπο που μένει παθητικός κάποιος και στον τρόπο που γίνεται ο ενεργητικός ας πούμε. Διότι στον ωραίο τον πραγματικό έρωτα αυτό δεν υπάρχει, ο ανώτερος έρωτας είναι μια χορογραφία που είναι ισοδύναμη και ισοσκελισμένη και κάθε τι αλλιώτικο από αυτό είναι προβληματικό και έχει γράψει πολύ ο Φουκώ για αυτά. Και γι’ αυτό πονάς όταν φεύγει ο άλλος γιατί σε έχει ξεφτιλίσει και σου άρεσε ή τον ξεφτίλισες και σου άρεσε. Κι εκεί πρέπει να ακούσεις και να εντρυφήσεις και να εξετάσεις τον πόνο σου και την ντροπή ή την ενοχή σου βαθύτερα. Να καταφέρεις να πηδήξεις πάνω από αυτά και να τα αφήσεις πίσω σου ως έναν πολύ άσχημο εφιάλτη. Τότε θα έχεις ανέβει επίπεδο και θα βρίσκεσαι πιο κοντά στο ωραίο και το ΚΑΛΛΟΣ βεβαίως.

Διάβασα ξανά το μπορντό βιβλίο έχοντας παράλληλα να τρέχει στο μυαλό μου αυτή η απαίσια ταινία «το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι» και είδα κάποια κοινά μεταξύ τους και ένιωσα αποστροφή για την τραυματική παθητικότητα και την εξίσου τραυματική ενεργητικότητα των πρωταγωνιστών.  Βρήκα πολλά στοιχεία εξουσιασμού μέσω του σεξ είδα την ανισορροπία και την τραγική έλλειψη ουσιαστικής σύνδεσης, στήριξης κι αποδοχής, επικοινωνίας κι αγάπης. Αλλυλοσεβασμού σεβασμού αυτοσεβασμού πειθαρχίας και αυτοκυριαρχίας. Μίλια μακριά από το ωραίο το ευαίσθητο και το λεπτοφυές που μπορεί να ανοίγει τα ανώτερα επίπεδα που λαχταρά ο εξελιγμένος άνθρωπος και οι αναζητήσεις του.

Είναι γεγονός πως κάποιες καψούρες έρχονται για να σου θυμίσουν όλα σου τα τραύματα να τα συγκεντρώσουν και να σε δοκιμάσουν μέχρι να καταφέρεις να τις αποτινάξεις από πάνω σου όσες φορές χρειαστεί μαζί με όλα τα σκοτάδια της ιστορίας σου να αλλάξεις τον προσανατολισμό σου και να αφήσεις πίσω σου όλον τον εφιάλτη συνολικά. Αν μπορέσεις να διατηρήσεις την ντροπή ή-/και- την ενοχή σου από την αρχή μέχρι το τέλος νομίζω τελικά πως θα τα καταφέρεις κάποια στιγμή. Η ντροπή και η ενοχή είναι εσωτερικοί συναγερμοί της συνείδησης που βοηθούν ιδιαίτερα έναν άνθρωπο να προλάβει ή και να διορθώσει τον χαρακτήρα του και τον προσανατολισμό του αν όχι τις καταστάσεις. Η ντροπή και η ενοχή είναι συναισθήματα που έχουν δαιμονοποιηθεί από πολλούς που αρέσκονται να κωφεύουν, και που συμφέρει και κάποιους τρίτους αυτό βέβαια, ενώ μπορούν να είναι υγιή και ναι αυτά τα υγιή συναισθήματα είναι οι συναγερμοί της συνείδησης. 

Τέλος, θέλω να θυμίσω κάτι για την ευτυχία και την ευζωία. Ουκ εν τω πολλώ το ΕΥ. Μη ζηλεύεται τις περιπέτειες και τις κατακτήσεις τους πολεμοχαρείς και τους στρατόκαυλους. Τι να ζηλέψει ένας Διογένης από έναν Μέγα Αλέξανδρο; Ο Μεγαλέξανδρος όμως έχει να ζηλέψει από έναν Διογένη. Αλλά χρειάζεται να έχεις ανεπτυγμένη συνείδηση και εξελιγμένη διαλεκτική για να συνειδητοποιήσεις και να παραδεχθείς κάτι τέτοιο. Κρατήστε τον χρόνο και τον κόπο που πετάτε για μια εικόνα και ένα λάιφ στάυλ που τελικά θα σας οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο εξοντωμένο από την ίδια την υπερπροσπάθεια και την δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα γύρω σας μίλια μακριά από την πραγματική σας πατρίδα και τον αληθινό και πραγματικά ελεύθερο εαυτό σας τις ανάγκες και τα θέλω του. Τι να ζηλέψει ένας Διογένης από έναν Μεγαλέξανδρο! Είναι γεγονός ιστορικό και αδιαμφισβήτητο. Κι αν μπορείτε να σκεφτείτε τι είναι αυτό που ζήλεψε ο Μέγας Αλέξανδρος από τον Διογένη είστε σε καλό δρόμο.               

 

τέλος

 Σταθερά βλέπω "ανθρώπους" να μπαίνουν εδώ μέσα και έχω χρόνια να πάρω ένα σχόλιο. Κοίτα "άνθρωπε" αν σε ενδιαφέρει ο άλλος πραγματικά του λες μια κουβέντα. Κατάλαβες; ΟΥ ΝΑ ΧΑΘΗΤΕ ΠΑΡΑΣΙΤΑ. ΣΤΟΝ ΑΓΎΡΙΣΤΟ ΡΕΕΕΕΕΕΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ. ΠΑΡΤΑΛΙΑ. ΠΑΡΑΣΙΤΑ. ΨΗΡΕΣ. ΟΥ ΡΕ. ΜΑΤΑΚΙΔΕΣ ΑΝΩΜΑΛΑΡΕΣ ΓΕΛΟΙΟΙ. ΝΑ ΣΑΣ ΕΠΙΑΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΦΤΎΝΑΤΕ ΑΙΜΑ ΤΩΡΑ ΑΝ ΗΣΑΣΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ.     ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ γελοίοι 

 πόσα κιλά μαλάκας μπορεί να είσαι όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να χαροπαλεύει κι εσύ κάθεσαι και ρομαντζάρεις ..

 Γιατί φέρνεις στο προσκήνιο πάλι αυτόν τον μαλάκα; Μου έχουν πει πως ήσουν πολύ διαχυτική μαζί του δημόσια έδειχνες να τον διεκδικείς και να τον θέλεις πάρα πολύ. είσαι μια αναίσθητη, σε εμένα βρήκες να εξαντλήσεις όλη σου την αφλογιστία και την κακία και το μίσος. δεν είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Ερωτευμένη είμαι με αυτήν που θα ήθελες να είσαι. Να τονε βάλεις εξώφυλλο τον μαλάκα μπας και καταφέρω να ξενερώσω εντελώς και διαπαντώς κάποια στιγμή. ναι αυτός ο μαλάκας σου αξίζει να περιγράφει το έργο σου. Εννοείται πως εγώ σου πέφτω πάρα πολύ και δεν μπορείς να σταθείς δίπλα μου. Δεν μπόρεσες όσες χρυσές ευκαιρίες κι αν σου δόθηκαν και λογικά δεν θα μπορέσεις. Δεν είσαι εσύ αυτή που θέλω, είναι αυτή που θα ήθελες να είσαι αλλά δεν είσαι. γι' αυτό δεν κατάφερες να κάνεις ούτε 10μ από το σπίτι σου για να έρθεις να με βρεις. αυτός σου αξίζει ,κι αυτό που είχες ή και έχεις μαζί του, για να περιγράφει το έργο σου. τέτοιες σχέσεις σου πρέπουν και τέτοιες δημιουργίες για να σε περιγράφουν και ποτέ δεν θα νιώσεις αυτό που τόσο καλά περιγράφεις στα βιβλία σου, αυτή θα είναι αυτή που θα ήθελες να είσαι, αλλα δεν είσαι εσύ. Εκεί άλλωστε είναι και η διαφορά του ποιητή από τον συγγραφέα, κι εσύ είσαι συγγραφέας. Κι είσαι πολύ μακριά από τον ήρωά σου.              

 έχω κίτρινες μίξες

 

 

 Ήταν λίγο άστοχη η γκρίνια μου , το ένιωσα.

 

 Ήλπιζα ότι θα τα κατάφερνες και θα άλλαζε κάτι. Πίστευα πως θα είχες την ικανότητα δλδ τις υποδομές μέσα σου το κριτήριο και την ψυχή και τα μάτια να τα εκτιμήσεις και να τους φερθείς ανάλογα. Ότι πιο φωτεινό σου χαρίστηκε, η αγάπη και το πιο αθώο και ζεστό ενδιαφέρον, ο ανώτερος έρωτας αυτός, εσύ τον κλείδωσες και τον πέταξες στα σκοτάδια, τον εξαφάνισες από προσώπου γης κι έσβησες το όνομά του και τα ονόματά του. Μιλώ για τα ποιήματα που σου χάρισα. Αυτά που έχεις καταχωνιάσει και θάψει. δλδ για τον ιδρώτα τις σκέψεις και τα αισθήματα, τον κόπο και τα αποκτήματα μιας ψυχής. Ότι πιο φωτεινό ζεστό και αθώο σου χαρίστηκε ποτέ από ενήλικα εσύ το έθαψες και το καταχώνιασες και το εξαφάνισες. Καταλαβαίνω λοιπόν πως δεν είχες τις υποδομές και την δύναμη να δεχτείς κάτι τέτοιο. Άρα, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω που ήταν σα να τα πέταξα. Και μάλλον έγινε έτσι επειδή είμαι πιο μπροστά από την εποχή μου. Και θα τα βρει κάποτε αυτός που τους πρέπει. 

     

καλή επιτυχία

 Μάλιστα, ένα βιβλίο για τους μέτριους και αποτυχημένους που μπερκρουλιάζουν και πλουτίζουνε τους έξυπνους. Φοβερό τάργκετ γκρουπ, γεμάτος ο κόσμος, θα πουλήσει σίγουρα. Εμένα δεν με πιάνει βέβαια, εγώ ξέρω πως τα έδωσα ΟΛΑ και τα δίνω όλα και θα τα δίνω όλα κάθε φορά που το νιώθω και με το παραπάνω. Ωστόσο δεν το αποκλείω να σκάσω τα δέκα ευρώ για να το πάρω αν και πιθανότατα να είναι και αυτό μπαγιάτικο και ψιλοκολάζ στη φάση. Μ΄ αρέσει όμως η φωνή σου, ότι να λέει κι ο στίχος ..  μ' αρέσει η φωνή σου.   Σε κάποιες συγκεκριμένες τονικότητες ειδικά πάρα πολύ.

 Ο Νάρκισσος την βρίσκει με τον πνιγμό 

Και να γαμιέται με την στύση του κρεμασμένου

Κι αυτά είναι χιλιόμετρα μακριά 

από τον πραγματικό έρωτα. 

Είναι λογικό να τα βλέπει για αντιερωτικά 

ένας πραγματικά ερωτικός άνθρωπος.

Ένας ερωτικός άνθρωπος ας πούμε

δεν μπορεί να παρακολουθήσει πορνό 

χωρίς να του προκαλέσει κάποια αποστροφή

δλδ το σέξυ δεν είναι πάντα ερωτικό.

Όπως και το γυμνό αυτό καθ αυτό

δεν είναι από μόνο του ερωτικό

Η στάση το κάνει το ύφος και η έκφραση

 Μιλάμε για δυστυχίες, από τον έναν μαλάκα να πέφτεις στον άλλο. Αυτός που σε συζήταγε κι όλας. Που λένε πως άμα δεν γαμήσει δεν ζωγραφίζει. Ε βέβαια, με τέτοια κριτήρια, οι άνθρωποι της προκοπής δεν έχουν καμιά ελπίδα μαζί σου. Κι αν πάει κάποιος να σου δώσει κάτι καλό, να σε βάλει δίπλα του στα ίσα, παθαίνεις δυσανεξία, όπως έγινε με εμένα. Είδες το καθρέφτισμά σου και τρόμαξες.

 

αρρώστησα με το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι

 Μιλάμε για μεγάλο πλήγμα στην λίμπιντο στην αισθητική και την ισορροπία αυτή η ταινία και δεν κάνω καμιά πλάκα, έπεσε το ανόσοπητικό μου ξύπνησα χάλια πετάχτηκα μες την νύχτα με πόνο στο κεφάλι και στον λαιμό, κρύωσα. Από που να το πρωτοπιάσεις δλδ από την ανεκδιήγητη παθητικότητα της και την βοθρίλα και την παρταλίαση του να ξεκαυλώνει στο σακί. Δέκα βιάγκρα να έχεις πάρει το βλέπεις αυτό το έργο και σου πέφτει. Έχω φρικάρει που την συγκαταλέγει ο κόσμος στις πιο ερωτικές ταινίες. Γι' αυτό έχει τέτοια χάλια ο κοσμάκης είναι είναι εντελώς ξεπετοκακογαμημένος κακοποιημένος. Θρίλερ ήταν αυτό όχι ερωτική ταινία. Πρέπει να είσαι πάρα πολύ ανώμαλος για να πεις ερωτικό αυτό το πράμα.

χάλια μαύρα για λύπηση εντελώς

 Με έχουν κουράσει οι διφορούμενες παπαριές. Κι εκεί που πάω να βγω σε άτοπο έρχεσαι και μου λες ότι θες να τιμήσεις στο έργο σου αυτόν που άφηνε τους φίλους του να σε προσβάλουν σε κοινή θέα. Βέβαια κι εγώ όσο κι αν προσπάθησα που μέχρι και κατηγορία άδικη δέχτηκα για να μην σε μισήσουν δικοί μου άνθρωποι δεν τα κατάφερα, όχι από κάτι που είπα εγώ αλλά από την δική σου συμπεριφορά προς αυτούς και σε σχέση με εμένα.  Ωστόσο είναι ανωμαλία ακόμη κι αν απομονωθεί το γεγονός να θες να τιμήσεις κάποιον που άφηνε τους φίλους του να σε προσβάλουν χωρίς να κάνει κάτι, στον χώρο του και σε κοινή θέα. Τέτοια εκτίμηση δείχνεις στο έργο σου; Προφανώς γουστάρεις κι εσύ τα ασάλιωτα τα δίλεπτα και με τα ρούχα και το λιπαντικό σου είναι εντάξει. Τί να ευχαριστηθείς ρε μαλάκα με το λιπαντικό; Τον βιασμό; Μιλάμε για χάλια που όταν σου συμβαίνουν τουλάχιστον δεν τα καμαρώνεις και ψάχνεις τρόπους και παλεύεις με κάθε τρόπο να συνέλθεις. Είναι ανωμαλία δικιά σου να βάλεις αυτόν στο εξώφυλλο που άφηνε τους φίλους του σε κοινή θέα να σε προσβάλουν. Μιλάμε για χάλια μαύρα. Να πεθάνω δλδ να μαραζώσω εντελώς σαν τον Σιδηρόπουλο και το τραγούδι του "η ύστατη στιγμή". Βλέπεις έναν άνθρωπο να υποφέρει να πεθαίνει και του βάζεις να δει τέτοια, χρηστικές βολές. Τι μεγαλοψυχία δλδ , μπλάβο, διαλέγεις και τρως καλά. Θα τα δίνεις κι όλας. Έλα κατα δω να κάνεις κανα τέτοιο να το φας επί δέκα.