ότι σε ομορφαίνει να κάνεις αγάπη μου ..

με τον θάνατο τα πάω σχετικά καλά ΔΕΝ ΗΛΠΙΖΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΚΑΤΙ ε καμιά φορά με πιάνει λίγο το παράπονο για τις αισθήσεις

 .. εγώ δεν πίστεψα ποτέ ότι έτρεξα πιο γρήγορα από τον ήχο και μάλιστα όταν το είπα "σταύρωνα δακτυλάκια" και σκεφτόμουν πως αυτό μπορούν να το κάνουν μόνο οι πεθαμένοι και οι ψυχές που αφήνουν το σώμα τους κι ότι κάτι τέτοιοι στίχοι είναι υβριστικοί προς τους Θεούς και πολλοί σύγχρονοι ποιητές -μετά τον υπερρεαλισμό- την πατάνε με κάτι τέτοια, από ψωνιά κυρίως, και προκαλούν την τύχη τους, όπως η αράχνη με την Θεά Αθηνά. Κι ούτε πως όλα είναι μπροστά πιστεύω. Δεν νιώθω πως είμαι πλάτη σε κανα "χείλος του τέλους του κόσμου" για να είναι όλα μπροστά. Στο κέντρο που βρίσκομαι υπάρχουν γύρω μου τα πράγματα και πολλές φορές επιλέγω να κάνω πίσω για τους άλλους της καρδιάς μου γιατί αυτό είναι δύναμη και καλοσύνη και δοτικότητα, πράγματα που απολαμβάνω να πράττω και με ανεβάζουν. 

Ο Νίκος ήταν πολύ γυναικάς και γενικώς έπεφτε μέσα. Ο επικήδειός σου είχε πολλά σάλια ήταν σα να περιέγραφες πως το κάνατε. Με πόνεσε με πόνεσε πιο πολύ από ότι ο χαμός του που τον ξέρω από παιδάκι ως φίλο του πατέρα μου και ως προσωπικότητα της πόλης και άνθρωπο σε στιγμές της ζωής μου, άνθρωπος της ζωής ανθρώπων της ζωής μου. Δεν κόλλησα με τις παρέες του στις παρέες του μου φαινόταν λιοντάρι σε ζούγκλα. Ήταν ο συγχωρεμένος, καλύτερος πιο ευαίσθητος έξω από το ασκέρι του ... κάποιες φορές τελευταία που κοιταχτήκαμε στα ίσια με χαρά φως και αλληλοσεβασμό. Δεν πήγαινα από εκεί, δεν ήθελα, καθόμουν στην Ιουλία. Τελευταία φορά που τον είδα την άνοιξη ήρθε αυτός εκεί που καθόμασταν και από αυτό και μόνο τον αγάπησα οριστικά και κατάλαβα και καλύτερα τί σκληρή μάχη έδινε μέσα στο ίδιο του το ασκέρι και την ζωή. Υποκλίνομαι στην δύναμή του και το ταλέντο του που του χρειάστηκε πολύ στην ζωή του. Ο Νίκος ήταν τρεις, ήταν και ο αδερφός του και η μάνα του, γι' αυτό κατάφερε τόσα .. αξιοζήλευτα. Έσκασα που σε είχε τον Αύγουστο του '10 . Είναι ήττα για εμένα όπως και να το κάνουμε. Περισσότερο διότι θέλησα μια βαθιά και ειλικρινή σχέση με ελεύθερα τα αισθήματα και τα φρονήματα, με σύνδεση κι επικοινωνία. Δεν την βρήκα. Ωστόσο συνεχίζω να πιστεύω πως την αξίζω ... μα ποιος την έχασε για να την βρω εγώ! Ο Νίκος να μας πει που την είχε αυτή την σχέση με την μάνα του και τον αδερφό του. Ο Νίκος κι ο Αντρέας κάτι μου είπε... 

Έχω χαρίσει αμέτρητους στίχους. Έχω αφήσει στον αέρα στο σύμπαν. Μόνος του κανένας δεν γίνεται ποιητής κι είναι γελοίο να λέει είναι δικό μου αυτό το ποίημα. Τι είναι το ποίημα νομίζεται κανένας μονόπλευρος έρωτας; Καλό είναι να ξέρουμε τι μας γίνεται και ποιοι είμαστε και πόσο σπάνιο είναι να είσαι μόνος και μόνος μόνος δεν είσαι ποτέ. Κι είναι τόσο στενάχωρο να λες είναι δικό μου αυτό το έργο είναι να τον λυπάσαι τον άνθρωπο που νιώθει τέτοια μοναξιά. Υπογράφουμε ναι, για πρακτικούς λόγους και για να προστατευθεί κάτι να αναλάβουμε την ευθύνη του ... γιατί άλλο; Υπογράφει ο ένας και ο κανένας για να μη μας διαλύσουν Αντρέα για να μην ζήσουμε πάλι τον εμφύλιο για μείνουμε ενωμένοι στο ΕΝΑ με την δύναμη όλων κι όλον. Λοιπόν... παρταλιές που πατάνε πάνω σε τέτοια παραδείγματα είναι εντελώς γελοίες. Αυθαιρεσίες και λεονταρισμοί στα χωράφια σας εντάξει και μέχρι ενός σημείου. Έχω χαρίσει και συνεχίζω να χαρίζω. Εσύ μπορείς να λες πως τα έγραψες εσύ, δικαίωμά σου είναι να τους φέρεσαι όπως νομίζεις στο σπίτι σου να κάνεις ελεύθερα ότι θες. Εγώ το όνομά μου το ακούω από πλήθη στις παναισθήσεις μου έχω ζήσει θεϊκά μεγαλεία, με κυνηγάνε μέχρι κι από το διάστημα, δεν στερούμε τον σεβασμό την τιμή και την δόξα, νιώθω πως ζω στην αλήθεια του Κβαντ. Τι να λέμε... αν εσύ ήθελες κάτι να μου πεις και μου το λες έτσι με τρόπο; 

Τι να πω,  ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ   

 

      

 

 

ΔΕΝ ΠΑΤΑΩ ΣΕ ΚΗΔΕΙΕΣ ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΓΑΥΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ

 προχθές βλέπω το Καραχαλάκι και μου λέει πλαγίως πως έχω πάρει αέρα να με βοηθήσει, μου έδινε το τηλέφωνό του, μου έκανε τον άντρα. Προβήματίστηκα.  ΕΧΩ ΜΗΔΕΝΣΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΕΣ 

εχθές σηκώθηκα και σφουγγάρισα κι ένιωθα που πονάς .. άδικα και σε δίκαζα ένοχη που σκέφτεσαι άσχημα

το βράδάκι μου είπε ο Πάνου για τον Καλόγερα 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑΒΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ

φίλε Μαρξιστή,

 .. το '10 στα Φιλιατρά;