κι όμως .. και πάλι εμάς είδα κάτω από την ντισκομπάλα

 με όλα τα γραμμένα μας φιλιά όταν πρωτογνωριστήκαμε

ραντεβού δωμάτιο και κείμενο

 παλιόπαιδο .. γιατί δεν μου λες ότι δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια; δεν μπορώ να κοιμηθώ. σήμερα δεν πήγα ούτε θάλασσα είμαι πολύ δυστυχισμένη. δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. αλλά δεν γίνεται να μπω στο τρίτο στάδιο της ερωτομανίας. πρέπει να βρεθούμε με την θέλησή σου και μου πεις ότι δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. θέλω να λουστώ να περάσω ένα τρίμερ να πάρω το λεωφορείο και να έρθω στο κρεβάτι σου. να δέσουμε κάπου σταθερά το χεράκι σου ξέρω γω κάπως να μην γίνει καμιά ζημιά και να τυλιχτούμε σε ένα φιλί βαθύ και λάγνο. φως μου σε έχω πολύ άχτι. αχ τι σε έχω. δεν θυμάμαι πόσες φορές έχω έρθει σε αυτήν την κατάσταση. Θάλασσα είσαι. σε θέλω πλακωτό πολύ κλατς. τί ποίημα να γράψω έτσι. πως γράφεις ρε πούστη. μπορείς και γράφεις. παλιόπαιδο για να με τρελάνεις το κάνεις. ξέρω πως είναι. γι΄αυτό κι εγώ θα βάλω μαγιό να κάνω περπάτημα πασαρέλα με πλάτες και θα χορέψωω σάμπα. στο ίντερνετ; να ξεβρακωθώ και να ρίχνω κολοσκάμπιλα και βυζοσκάμπιλα σάμπα; πάμε καλά; πάμε ντουγρού έ. . έχω τρελαθεί. δεν γίνεται να είμαστε μακριά και χώρια. μωρό μου .. αγάπη μου .. μωρό μου .. αγάπη μου .. θέλω κείμενο. Όχι! θέλω ραντεβού και δωμάτιο. Θέλω κείμενο και ραντεβού και δωμάτιο. 

       εσύ; καλά; 

θα πάρεις;

Που ήμουν εγώ όταν με χρειαζόσουν;

Έλιαζα τις πατούσες μου στο ηλιοβασίλεμα.

δεν είχα καταλάβει

ήμουν σε άμυνα

έπεσα στον γκρεμό

δεν είχα καταλάβει

δεν ήξερα

νόμιζα πως είχα τρελαθεί

και ακόμη δεν ξέρω

αλλά δεν έχει σημασία πια, έγινε τώρα, έρθεις δεν έρθεις, ήρθες, πέρασες.

Σε θέλω, είσαι η ζωή μου. Θέλω να μένω κοντά σου. Μαζί σου. δεν θυμάμαι πόσες φορές στο έχω ξαναπεί. Περιμένουμε κάτι; .. ή .. 

είσαι θεόμουρλη και θα με μαζέψουνε; 

 

 

 

 

 

 ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟΝΕ ΦΑΓΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕ ΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΔΥΣΤΡΟΠΟΣ

 

Οιωνός είπα και σταμάτησα τις εργασίες για σήμερα ... κι έπεσα σε βαριές σκέψεις. 

Ο Άλλος διαβάζει ντέζερτ ενώ γράφει ντιζέρτ, κι ανάποδα. Τέτοια παθαίνουν τα ΔΕΠΥ και τα δυσλεκτικά τα έρμα και μετά λες μα τόσο έξυπνος άνθρωπος πως έτσι!  

Αγαπούσα πολύ τον παππού μου τον Μιχάλη. Όλοι οι άλλοι τον φοβόντουσαν και τα παιδιά του πάρα πολύ. Μόνο η γιαγιά μου τον λάτρευε, πέθανε με το όνομά του στο στόμα της. Κι εγώ, που λόγο δυσλεξίας ΔΕΠΥ ξέρω 'γω του είχα σπάσει τα όρια που δεν πιάναν οι φοβέρες γιατί δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά αυτά με τιμωρίες τον λάτρευα. Ο παππούς μου ήταν μεγάλος τζογαδόρος και όταν τον πετύχαινα σε περίεργα στέκια τον χαιρέταγα και με κέρναγε ενώ οι άλλοι της οικογένειας ας πούμε θα είχαν κρυφτεί κάτω από το τραπέζι και θα έτρεχαν να φύγουν κατουρημένοι αν και με τον τρόπο του αυτόν τους έκανε όλους τους να μην υπήρχε ποτέ περίπτωση να τους συναντήσεις σε τέτοια μέρη. Κάναμε σα κόντρες στο δρόμο εγώ με την 250αρα την μηχανή κι αυτός με το παπί το 150αρι και με κέρδιζε γιατί ήξερε όλους τους δρόμους της περιοχής στο ακριβώς. Καθόμασταν στο καφενείο μαζί και πέρναγε καμιά κολάρα καμιά κούκλα και κοιταζόμασταν και λέγαμε μαζί πω πω! Είχαμε γίνει σα φίλοι. Ήταν πάνω από 80 και φόραγε όρθιος τις κάλτσες του και τα παπούτσια του με τέλεια ισορροπία. Τυφλώθηκε στα 91 του και αυτό τον έκανε να παραιτηθεί και να πεθάνει στα 92 του στις 12 12 2011 σε γηροκομείο στην Σπάρτη όπου τον πήγαν μετά την τύφλωσή του. Η καταγωγή του λέγετε πως ήταν από την προσηλιακή Μάνη μα κανείς δεν ξέρει από που και λέγετε ότι είχε έρθει από βεντέτα ως εργάτης στα χωράφια της γιαγιάς μου κι έτσι την παντρεύτηκε την έκλεψε και της χάρισε την την ομορφιά του την λεβεντιά του και 5 όμορφα κι έξυπνα παιδιά. Στην κηδεία του έγινα ντίρλα από ούζα και δεν θυμάμαι τίποτα. Κι ούτε το επώνυμό του υπάρχει αλλού. Ήταν μάστορας στο επάγγελμα και αυτός έχει χτίσει το γεφύρι του χωριού κι έκανε και κοινοτάρχης. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου κλέψανε πρόσφατα την χρυσή ταυτότητα του χεριού που μου είχε κάνει δώρο στην γέννησή μου. Θα είχε φαίνεται κερδίσει πολλά εκείνη τη μέρα γιατί δεν έκανε σε όλους τέτοια δώρα. Με έλεγε "λούκι" γιατί λέει ήμουν ίσα με ένα λούκι από καλαμπόκι όταν γεννήθηκα που ήμουν οκταμηνήτικο δυο κιλά.  Ή μπορεί κι από το λάκι το τυχερός, δεν ξέρω... αλλά μου έχουνε πει πως από το μαιευτήριο που με είδε στην Καλαμάτα του κόλλησε και με έλεγε "λούκι" ο παππούς μου δεν με είπε Νάνσυ ή Διονυσία.  Μια μέρα, νύχτα δλδ, σε ένα ξενυχτάδικο καλτ που τον είδα, ήμουν δεν ήμουν 16, και μου έδωσε τότε με τις δραχμές ένα πεντοχίλιαρο που ήταν πολλά λεφτά τότε και μου λέει να πας να πάρεις ρολόι να γυρνάς νωρίς σπίτι. Τέτοια ωραία μαλώματα μου έκανε ο παππούς μου. Με ξεχώριζε από όλους. Μου λείπει.

      

 σε έβλεπα στο όνειρο μου. είμασταν εντελώς γιαπωνέζικα ίσα που αγγιζόμασταν ελαφρά δίπλα δίπλα. λυπήθηκα πάρα πολύ όταν ξύπνησα και είδα πως ήμουν στο κρεβάτι μου έβαλα τα κλάματα. μου είναι αδιανόητο να θες κάποιον να σε θέλει τόσο και να μην βρίσκεστε. δεν πάει το μυαλό μου τί άσχημη τρέλα μπορεί να είναι αυτή. δεν θέλω να έχεις καμιά τέτοια άσχημη τρέλα. γι' αυτό προτιμώ να σκεφτώ πως απλά δεν με σκέφτεσαι και δεν με θες και πως το ζω μόνη μου όλο αυτό από μια όμορφη τρέλα με σινιάλα από το υπερπέραν κι ηλεκτρομεταφορές από τα αστέρια κι οργόνη από άλλον χωροχρόνο και χιλιάδες συμπτώσεις. 

 

ενώ έχω δοκιμάσει τα πάντα από ουσίες -και ανθρώπους- και σε τέτοια εξωφρενική κατάσταση δεν βρέθηκα για να πεις ότι είναι από φλας μπακ δεν είναι

 όχι , με νοιάζει πολύ αν η χαρά είναι ψεύτικη. Κλαίω. Γιατί εκτροχιάζεται έτσι το μυαλό μου και κάνω την επαλήθευση και μου περισσεύουν πολλά μηδενικά. Στεναχωρήθηκα πολύ που μου μίλησε το παιδικό. όχι γιατί μου είπε κάτι κακό ή ότι δεν είμαι συνηθισμένη και ψύχραιμη, απλά γιατί κατάλαβα πως η ευτυχία μου και η αυτοπεποίθησή μου ήταν από τρέλα αυτές τις μέρες. Κι όντως φάλτσαρα και δεν με ένοιαζε που φάλτσαρα ενώ έχω αυτί και ας μην έχω ας πούμε Τη φωνή με ενδιαφέρει κανονικά να είμαι τουλάχιστον σωστή στις νότες. Αν και κουρδισμένη και σωστή έχω κάνει τα πιο τρελά μου. Γι΄αυτό σου λέω δεν ξέρω. Απλά το παθαίνω αυτό και πυροδοτείτε από κείμενά σου. Φτάνω σε ένα όριο πολύ έξω από το κανονικό μου όριο κι από εδώ και πέρα πρέπει κάποιος να με προσέχει τύπου κάποιος σαμάνος που προσέχει τούς που κοινωνάνε πεγιότ αγιουβάσκα και τέτοια ωραία μα ακόμη πιο πέρα. Ενώ είμαι τελείως σόμπερ. όμως δεν έχω εδώ τώρα κάποιον και είμαι στο μεταίχμιο και στεναχωριέμαι που πατάω όλα τα φρένα μου γιατί... άμα σου πω τις ιστορίες θα καταλάβεις γιατί αν περάσω στην φιλοσοφία και τον ηλεκτρισμό φεύγω εντελώς. Ας πούμε την άλλη φορά οδηγούσα με το ένα χέρι και το ένα πόδι για να μην κάνει κύκλωμα ηλεκτρικό παράλληλης σύνδεσης το σώμα μου μια ώρα από την Καλαμάτα μέχρι το Καλό Νερο μέχρι να πέσω στην θάλασσα για να αποφορτίσω τον ηλεκτρισμό μου, με πόνους ψυχοσωματικά ξέρω γω που ένιωθα από υπερ αυξημένο ηλεκτρικό φορτίο σε όλο μου το σώμα και με σπασμούς. Λοιπόν. Σε οποιοδήποτε άλλο τυπικό πολιτισμένο κράτος θα με είχανε μαζέψει και είναι τύχη που δεν μου συνέβει κάποιο ατύχημα. Και άλλες ιστορίες με τελετουργικές "περφόρμανς" εδώ γύρω και περιπέτειες καταδίωξης επιτελείων κλοιών κτλ. Κι είναι κρίμα για πέντε τέτοια τσίρκα να μπω σε μόνιμη αγωγή και να χάσω την υπόλοιπη υγεία μου το σώμα μου και το ταπεραμέντο μου και την κατα τα άλλα ωραία μου τρέλα. Επειδή διαβάζω κάτι κείμενα και βαράω χαϊλίκια και μετά επαληθεύω μαθηματικά πως δεν έρχεται από εσένα και ψάχνω να βρω από που μου έρχεται και ποιος σε χρησιμοποιεί εναντίον μου και φτάνω να φοράω Ιερατικό άμφιο να μιλάω με τους Ατλάντιους τον Ερμή τους ταπεινούς να σβήνω Ήλιους να αντιστρέφω αστερισμούς να στρατεύω τα αγρίμια να προκαλώ φαινόμενα να έχω θερμική όραση να μπαίνω σε άλλες διαστάσεις να βγαίνω στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο και την Αποκάλυψη. Αλλά αν όντως έρχεται από εσένα κι εσύ μου το αρνείσαι έτσι μαθηματικά τόσον καιρό τι θα γίνει; Ίσως κάτι πιο νορμάλ; Δεν ξέρω. Πάντως μέχρι στιγμής μπορώ και το κλείνω με κλάματα και στα πολύ δυνατά του με λεκάνες με νερά και βουτιά στη θάλασσα γιατί πιστεύω πως έχει να κάνει με ηλεκτρικό φορτίο, ηλεκτρομαγνητικό δλδ.  Αυτά αγάπη μου. Να προσέχεις να πάει καλά η θεραπεία σου και το έργο σου πάντα το θαυμάζω και το λαχταράω. Μπορώ και μεταφέρομαι ιδανικά και τέλεια μέσα από τις κυριολεξίες σου και αυτό είναι ποίηση. Αλλά δεν ξέρω αν το κάνεις εσύ ή αν το κάνω εγώ ή αν γίνεται μαζί. Μαζί θα ήθελα, το μαζί θα ήθελα. Και δεν μπορεί να είναι χειρότερο κι εντονότερο από την αποκάλυψη και τον 4ο παγκόσμιο. ή μπορεί λες; κοίτα να δεις που είναι το ίδιο .. να χαρούμε όμως πραγματικά και λίγο. Να πατάω τουλάχιστον μαθηματικά να μην ψάχνομαι να ξέρω τι συμβαίνει. Δεν το τραβάω. Το είδα που βγαίνει. Εδώ θα μείνω και στο μηδέν.