τι να την κάνω την μηχανή για την εξωλέμβια ..

Μαζεύεις κάτι φορές πράγματα που σου είναι άχρηστα. ας πούμε κάποιος σου δώρισε μια μηχανή για σκάφος ενώ δεν έχεις σκάφος και την κρατάς γιατί ονειρεύεσαι πως θα πάρεις σκάφος αλλά είναι απίθανο να το πάρεις τελικά. και έχεις ξενερώσει που την πας μια από δω μια από εκεί και όλο σκοντάφτεις πάνω της και την φτώχια σου θυμίζει και η λύση είναι να την πουλήσεις ή να την αφήσεις κάπου να την πάρει κανας άλλος καλύτερα να την δώσεις εσύ κάπου αφού είναι και δώρο και δεν είναι να πουλάς τα δώρα τέλος πάντων μπορεί κι εσύ να μην είσαι και τύπος που θα έμπαινες σε αυτή την διαδικασία με αγγελίες επίδοξους αγοραστές κτλ. τέλος πάντων την πας και την αφήνεις έξω από την εκκλησία και τελειώνει το πανηγύρι. Άκου δώρο μηχανή για εξωλέμβια χωρίς σκάφος! Μας δουλεύουνε ρε .. 

αγάπα τους εχθρούς του εχθρού σου

Διαφωνώ με τα δηλητήρια στην καλλιέργεια και γενικά με τις παρεμβάσεις στον κύκλο. Δεν θα ξεμπλέξεις ποτέ έτσι και θα αναγκάζεσαι συνεχώς να σκοτώνεις και να ταΐζεις με χημικά. Ενώ υπάρχει τρόπος να πετύχεις την ισορροπία και την υγεία σε βάθος χρόνου αφήνοντας τα πάντα να αναπτυχθούν και να ισορροπήσει το σύστημα έτσι διότι αυτό ξέρει καλύτερα από εσένα και τα ωφέλιμα θα τρώνε τα καταστροφικά και οι οργανισμοί που προσβάλουν αποφεύγουν τα ισορροπημένα συστήματα διότι γνωρίζουν πως θα βρουν εχθρούς εκεί μέσα και πάνε παρακάτω. Αυτοί που έμαθαν να τρέχουν στους γεωπόνους δεν το πιστεύουν αυτό κι ούτε έχουν την υπομονή να το δουν στην πράξη. Θυμώνουν κι όλας όταν τους το λες σε παίρνουν για τρελό. Η ελιά η δασκάλα μου είπε πως δεν θα πεθάνει αν τα αφήσω όλα μέσα να αναπτυχθούν κι ότι περισσότερο κινδυνεύει από τα δηλητήρια και τις παρεμβάσεις όσο κι αν αρχικά μπορεί να την δεις και να την λυπηθείς μετά έρχεται σε ισορροπία χημική και φυσική κι αυτή και το γύρω της σύστημα και η εικόνα της είναι μακράν καλύτερη από αυτή που παρακολουθεί κι επεμβαίνει ο γεωπόνος. Είναι κάτι σαν την εικόνα ενός πρωταθλητή κι ενός απλού αθλητή σε βάθος χρόνου ο αθλητής έχει πολύ καλυτερη υγεία απο τον πρωταθλητή όπως ας πούμε το απλό άλογο από το άλογο κούρσας. Αυτό εγώ πια μπορώ να το αποδείξω με την εικόνα των δέντρων μου και την εικόνα της ίδιας μου της ψυχής που βρίσκεται στο στάδιο που τώρα αρχίζει να μπαίνει σε ισορροπία αφού άφησα μέσα μου να λειτουργεί το καλό και το κακό χωρίς να επεμβαίνω ας πούμε το αφήνω όπως σα να τσακώνονται δυο παιδιά και θα επέμβεις αν υπάρξει κίνδυνος θάνατος αλλά είναι σπανιότατο να φτάσουν τα πράγματα εκεί βέβαια δεν έχει χρειαστεί και αν είναι έτσι λέω να σκοτωθούν ας είναι μια ώρα αρχητερα αφού δεν μπορείς να είσαι και συνέχεια εκεί και τι ζωή είναι αυτή να ζεις σε αυτή την τσίτα. Λοιπόν, όταν είσαι συνέχεια με την ψεκαστήρα στην πλάτη να ρίχνεις δηλητήρια θα ψοφήσεις κι εσύ γρήγορα και δηλητήρια θα τρως και θα ψοφήσεις πριν την ώρα σου. Το δέντρο που δεν τρώει λιπάσματα και δηλητήρια τα κλαριά του δεν γερνούν τόσο γρήγορα με μεγάλη διαφορά μπορώ να πω τελικά φτάνουν αργότερα στην μέγιστη απόδοση μα ζουν και περισσότερο κι η ώριμη φάση τους είναι η καλύτερη και η δυνατότερη. Όποιος μπορεί ας το καταλάβει. Δεν είναι λύση ο σύγχρονος συμβατικός γεωπόνος. Κι αυτό μεταφρασμένο πιάνει όλους τους τομείς τις λειτουργίες και τον ίδιο τον άνθρωπο. Πρόταση έχω να παρακολουθούμε και να ερευνήσουμε τους δαίμονες μας ο καθένας τους δικούς του για να αποκτήσουμε μια θεώρηση του αληθινού και φυσικά πραγματικού κόσμου. Το σύστημα του ο καθένας και οχι με κάθε δαίμονα του άλλου του άλλου του δίπλα συστήματος πως να το πω. Διότι αποδεδειγμένα κάτι πολυ κακό εμάς μπορεί να μας κάνει πολύ καλό και αντίστροφα. Είναι μάταιο να κοιτάς τα πράγματα μόνο του κάθε ένα σε εργαστήρια περισσότερη χασουρα βγαίνει παρα κέρδος σε σύνολο και βάθος χρόνου μιλώντας. Είναι μεγάλη συζήτηση και δεν γίνεται να την εξαντλήσω εδώ. Αυτός που ρίχνει δηλητήρια πάντως είναι από ήδη τελειωμένος κι ανήμπορος έως τεμπέλης άσχετος και ηλίθιος. Δεν χρειάζεται να μισείς, απλά αγάπα τους εχθρούς του εχθρού σου. 

κι όλο το κείμενο είχε μόνο δυο καλούς στίχους

 Το πιο πιθανό βεβαίως είναι να μην ήταν επεισόδιο αλλά μαλακία και κακία. Θα προτιμούσα να ήταν επεισόδιο. Αλλά στα επεισόδια τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι πολύ σφιγμένα και όλο το σώμα και τα μάτια αλλάζουν, αλλάζει όλο το πρόσωπο γίνεται σχεδόν αγνώριστο από την σκληράδα και την τσίτα.  Έχω φωτογραφίες από επεισόδιό μου και ξέρω. Είναι απίθανο να μην παρατηρήσει κάποιος μια κάποια αλλαγή σε αυτές τις συνθήκες. Εκτός αν είναι μόνιμο και αν τα ηρεμιστικά συνεφέρνουν την εικόνα, δεν ξέρω. Μάλλον ναι αν κρίνω από φίλους με τα ηρεμιστικά και τα αντιψυχωσικά μπορεί να φαίνεσαι καλά αλλά ούτε είσαι κι ούτε είναι λύση απλά μια κάλυψη φάση ξεπέτα και ξανα μανα. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Πάντως οι μαλακίες και οι κακίες είναι εύκολα πράγματα τα δύσκολα είναι το καλό και οι μαγκιές. 

 

  

 η κριτική είναι ωραία ασχολία αλλά όταν δεν συνοδεύεται από αυτοκριτική και από προτάσεις δεν είναι να λέγεται κριτική αλλά ξεφόρτωμα και στουρθοκαμηλισμός και τέτοια δικαιολογίες κι αποπροσανατολισμός και χάδια στο εγώ μας. Όταν κάνεις κριτική σε δεύτερο πρόσωπο και τρίτο έχει ενδιαφέρον και είναι κάτι αν κι εφόσον είναι συνειδητό. Όταν κάνουμε κριτική σε δεύτερο ή τρίτο πρόσωπο αν δεν έχουμε συνείδηση ότι μιλάμε και για τον εαυτό μας τότε είναι πρόβλημα μεγάλο. Είναι κάτι σαν δικαιολογία ας πούμε για τα δικά μας πραχθέντα και ότι έχουμε τέλος πάντων. Όταν ακούω ανθρώπους να κρίνουν λέγοντας τα χειρότερα για τον απέναντι χωρίς να έχουν πει ούτε μια κριτική για τον εαυτό τους είναι σα να τους βλέπω σε κρίση ψυχολογικού ενδιαφέροντος, έτσι. Παθαίνω κι εγώ και ξέρω. Αυτογνωσία αυτοκριτική και αυτοβελτίωση λοιπόν πάνω από όλα. Πιο εγωιστής είσαι όταν ασχολείσαι με τους άλλους παρά όταν ασχολείσαι με τον εαυτό σου. Είναι θέμα κοντραστ και ξέρω από τέτοιες παρουσιάσεις και κάδρα. Πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι και πες μου και τους εχθρούς σου να σου πω ακόμη πιο εύστοχα. 

Εύχομαι δύναμη και ισορροπία. Και να είναι περαστικό το επεισόδιο και συνειδητό πάνω από όλα. Η αυτοκριτική και η αυτογνωσία είναι οι άγκυρες της συνείδησης για να βλέπουμε πως και πότε και που ξεφεύγουμε ώστε να γνωρίζουμε πότε μπαίνουμε σε επεισόδιο να το καταλαβαίνουμε και με αυτά για όπλα να το παλεύουμε και να βγαίνουμε πάλι στο κεντρικό επίπεδο και την πλήρη συνείδηση και κεντρική συναίσθηση των πραγμάτων. 

Είναι φοβερό που δεν έχεις ανθρώπους να σε φρενάρουν ψυχολογικά. Κι εγώ πέρασαν κάποιες μέρες για να καταλάβω ότι ήσουν σε επεισόδιο και ήταν γι' αυτό έτσι τα λόγια σου.

         

 

Άνθρωπο της προκοπής δεν δύναται να βρεις στις θέσεις και στα πόστα. Σε αυτά προκρίνονται οι ανάπηροι κυρίως στο μυαλό για να ελέγχονται ασφαλώς και να είναι χειρισημοι αναλόγως. Το περίεργο είναι πως αυτό δεν συμβαίνει μόνο στις δουλειές αλλά και στις καρδιές. Μα δεν γνωρίζω αν συμβαίνει για τον ίδιο λόγο ή μπορεί γιατί ο έρωτας είναι η αγάπη των ελαττωμάτων κι ίσως να είναι ας πούμε η καλή πλευρά του ίδιου νομίσματος. Φαίνεται όμως σαν ο έρωτας να είναι να αγαπάς ελαττώματα. Ρωτήστε τους ερωτευμένους να σας πουν. Όχι αυτούς που θαύμασαν και πόθησαν από θαυμασμό κάποιον ούτε αυτούς που κοίταξαν τον ποθητό όπως κοιτάζουμε σε μια βιτρίνα κάτι που θέλουμε να αποκτήσουμε για γούστο ή για ανάγκη. Ρωτήστε τους πραγματικούς ερωτευμένους να σας πουν. Θα σας πουν πως αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν καν του γούστου μου, πως είχε πάνω του και μέσα του ότι αποστρεφόμουν απέφευγα φοβόμουν. Κι όμως μου δημιούργησε μια έλξη πέρα απο την λογική και τις δυνάμεις μου. Κάπως έτσι θα σας το πουν όσοι έχουν καταφέρει κάπως να το αποκρυσταλωσουν και να το περιγράψουν. Άνθρωπο να βρεις να μετράει σωστά μέχρι το δέκα και να έχει πιάσει θέση είναι απίθανο. Όλοι οι ανάπηροι έχουν τα πόστα. Όχι τόσο στο σώμα αλλά κυρίως στο μυαλό.

Βέβαια αυτό που βλέπω εγώ για ελάττωμα ένας άλλος μπορεί να το βλέπει για προτέρημα και να μην μπορεί να το ερωτευτεί αλλά να το προτιμήσει πχ για μια δουλειά του ή να το θαυμάσει και να το ποθήσει από γούστο ή κι ανάγκη.

Μετά το χουνέρι που έφαγα δεν είναι τα πράγματα ίδια. Κατά κάποιον τρόπο έγινε αυτό κάτι σαν το υπόμνημα του χάρτη που μου έδωσε την κλίμακα 10:1 κι έκανα βάση αυτού μια γενική διαίρεση και μικρινανε πολύ τα πράγματα ως προς την πραγματική τους θέαση ένταση και διάσταση. Σκέφτηκα. Ένας "καλός" άνθρωπος συνήθως λέει λιγότερο για να μην στεναχωρήσει τους γύρω του να μην τους αναστατώσει. Ένας "κακός" λέει παραπάνω για να τον συνδράμουν παραπάνω κτλ. Κι ένας γιν γιαν ισορροπημένος τα λέει όπως είναι κι αυτό είναι το σωστότερο για όλους. Το σίγουρο είναι ότι ούτε ο "καλός" αλλά ούτε ο "κακός" κάνουν για συνοδηγός γιατί θα σε πετάξουν έξω από τον δρόμο και μπορεί να σκοτωθείτε. Κι εγώ που θέλω να ταξιδέψω και να μην μείνω αταξιδευτη στεναχωρήθηκα πολύ με αυτά τα δεδομένα γιατί δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε μαζί και να κάνουμε όλα αυτά τα σοβαρά που ονειρεύομαι με την αγάπη μου. Και για πολλοστή φορά είδα πως δεν είναι σοβαρή και θα είχαμε πολλά προβλήματα με δράκους και τέρατα. Κι εγώ είμαι επιστήμονας και δεν μπορώ και δεν σηκώνω τέτοιες πλάκες όταν πρόκειται για υγεία οδήγηση εφαρμογή κτλ. Άλλο να πάθεις ένα ατύχημα από λάθος από μπλοκάρισμα εγκεφάλου ξέρω κι εγώ κι άλλο να είσαι σε ψυχωσικό και να βλέπει δράκους και τέρατα και να μην έχεις συνείδηση ότι είναι επεισόδιο, αυτά είναι πολύ επικίνδυνα πράγματα και το πιο ανησυχητικό είναι να έχεις ανθρώπους γύρω σου και να σε αφήνουν έτσι και να μην σε νοιάζουνται να σου πούνε κάτι ότι έχεις ξεφύγει και δημόσια. Τελικά, είναι ο βραχίονας σου ολικά καμμένος και όλα σου τα δάκτυλα και το σώμα ή ήταν ψυχωτικό επεισόδιο και το έβλεπες έτσι ενώ είναι μόνο ο καρπός σου και αυτή η περιοχή του καρπού και γύρω του και λαυροκαηκες και λίγο γενικά ελαφρώς; Ότι είναι σοβαρά μόνο ο καρπός, τέλος πάντων; Και το σοβαρότερο όλων είναι το ψυχωσικό που έπαθες και πώς αντιμετωπίζεται και αν μπορείς να έχεις συνείδηση μέσα σε αυτό για να προστατεύεσαι κι εσύ και οι γύρω σου από παρεξηγήσεις και η δημόσια εικόνα σου βεβαίως αν σε νοιάζει που πιστεύω πως σε ενδιαφέρει. Πάντως έχεις βραχίωνα και δάκτυλα έτσι δεν είναι και χέρι; Είναι κι αυτό πολύ σημαντικό αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι το μυαλό και η συνείδηση.

 

εργασίες μεταμόρφωσης σπιτιού

εδώ είναι το υπόγειο που δεν είναι ακριβώς υπόγειο είναι ένα μέτρο βάθος αλλά είναι και το μπροστα υπερυψωμένο άλλα 2 σκαλιά και κατεβαίνει με 4 λόγο εξωτερικής κλίσης και κρατάει τη γεωθερμία όμως πολύ καλά και η πέτρα και το καλοκαίρι είναι ο πιο ευχάριστος χώρος και σκέφτομαι να του βάλω μόνο κρεμαστά έπιπλα ένα κρεμαστό υπέρδιπλο στο βοριά που θα κλείνει με μια αυλαία και από την άλλη ένα κρεμαστό κρεβάτι καναπέ και δυο κερεμαστές πολυθρόνες και ίσως το μόνο σταθερό έπιπλο να είναι οι δυο ντουλάπες και ένα στογγιλό τραπέζι και ράφια κρεμαστά θα βάλω και πίνακες στους τοίχους και κάτι απλίκες σκέφτομαι.

  

έβαψα μαύρη την μεγάλη την καριόλα

την ετοιμάζω για το βορινό δωμάτιο με δυο ίδια κομοδίνα που έχω να μετασκευάσω να τους βάλω πόδια και να τα βάψω διχρωμία ανοιχτό φυσικό ξύλο που είναι με μαύρο ταμπλα από πάνω και μαύρες λεπτομέριες στα χερούλια. σήμερα ανέβηκα στο πάτωμα άδειασα την ντουλάπα του χολ και θα την πάρω από εκεί γιατί σκέφτομαι να φτιάξω ένα μικρό καθιστικό στην είσοδο αλλά τώρα θα προχωρήσω στο βορινό δωμάτιο να βάψω να επισκευάσω ότι είναι να ξεκινήσω να έρχομαι κατά τον νοτιά από το ανατολικό δωμάτιο που θα βάλω αυτή την καριολίτσα που δεν ξέρω ακόμη τί χρώμα να την κάνω να δω και τί κουρτίνες έχω και θέλω να κρατήσω και την τεχνοτροπία μοβ πορτοκαλί που έχει πολύ πετυχημένα στον ένα τοίχο και είναι σε καλή κατάσταση

 για να ανέβω στην σοφίτα να τελειώσω το μέσα εκεί που ακόμη δεν έχω σκεφτεί πως θα την κάνω αλλά θα κρατήσω την μεγάλη της καριόλα που μαρέσει και το σημείο που είναι γιατί βλέπει την θάλασσα από το παράθυρο και το βουνό από την άλλη. Ώστε να βγω έξω να ασχοληθώ με τον περιβάλλοντα χώρο και να φτιάξω την αυλόπορτα που έχω όλα τα υλικά. έχω πολλά υλικά πάρα πολλά υλικά να βάλω ότι είναι να ξεσκαρτάρω και να πετάξω την σαβούρα.  Πετάω συνεχώς, και αφήνω και έξω από την εκκλησία συνεχώς ρούχα και πράγματα στην πόρτα του πνευματικού κέντρου, αλλά έχω φτιάξει κι εδώ έξω έναν σωρό απίστευτο.