ναι γαμώτο

 ΝΑΙ

συν Αθηνά και χείρα κίνει

 διαβάζω πάντα τα ίδια βιβλία. είναι πάνω από δέκα μέρες τώρα που δεν οδηγώ κι έχω κάνει λίγους περιπάτους, τους περισσότερους με ομπρέλα και βροχή, στον χωματόδρομο και τα μονοπάτια εδώ γύρω που κατεβαίνω να πάρω την μικρή όταν έρχεται με το ταξί. εχθές ήμουν καλύτερα, μπορούσα να γυρίζω πλευρό υποφερτά. δεν πήγα στον γιατρό με τις κορτιζόνες, θα περιμένω τον Μάρτη να πάω στον καλό.   βάζω κρέμα βολραρέν, παγοθεραπεία, ιμάντα και για παυσίπονα παίρνω σαλοσπίρ το βράδυ και σαν αντιφλεγμονώδες. Θέλω να τα καταφέρω το καλοκαίρι να πηγαίνω στην θάλασσα. σκέφτηκα πως ακόμη κι αν δεν οδηγώ θα μετακομίσω στην σπηλιά στο ποτάμι και θα γιατρευτώ.     Θα σε δω μπροστά μου ένα ηλιοβασίλεμα στο Στόμιο την ώρα που θα ευχαριστώ και θα χαιρετάω τον Ήλιο.                      ΠΟΝΑΩ. Ξεχνιέμαι λίγο με όνειρα. περιμένω το γράμμα σου. νιώθω τις ανάγκες από αδύναμη θέση, πολύ εύθραυστο .. με τί να τυλιχτώ ;

έξω φυσάει η παγωμένη θύελλα .. -πολύ ωραία μουσική-  . ξύλα δεν. ας σκοτωθούνε τα μικρόβια

 σε είδα στο όνειρό μου. ήμουν στην πόλη που βλέπω στον ύπνο μου μα έμοιαζε πιο πολύ με την Αθήνα. Ήμουν στην Αθήνα στο σπίτι σου με τους ανθρώπους σου την οικογένεια σου. Κι ήταν περίεργο αυτό το ζεστοκρύο στην ατμόσφαιρα το κάπως μαγκωμένο αλλά μαγικό. Τέλος πάντων πόσο να καθόμουν νομίζω ήμουν δυο μέρες εκεί και κάτι της λογικής με έδιωχνε κι εσύ; με τρόπο; στα παιδιά μου να γυρίσω. έφυγα και περπάταγα ανέβαινα την Πειραιώς αλλά βρέθηκα και σε ένα άλλο σημείο με κουτούκια που έχω ξαναδεί πιο βόρεια μα ήταν ερημιά και όπως βγήκα πάλι στην Πειραιώς σε είδα ξαφνικά μπροστά μου σα να πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλο και αγκαλιαστήκαμε και φιληθήκαμε κι ήταν εκρηκτικό σα να έχασα την επαφή με το περιβάλλον και ήταν το πάνω χείλος σου από μέσα όπως το έγλυφα χιλιοδαγκωμένο αλλά δεν θυμόμουν να το είχα δαγκώσει εγώ μα το αντιμετώπισα περίεργα σαν ευαισθησία κι όχι σαν γεγονός μα κάπως με επανέφερε στην επαφή με το περιβάλλον. Εκείνη την ώρα πέρασε η αδερφή μου με ένα άσπρο γυαλιστερό τουριστικό λεωφορείο άδειο μόνο με τον οδηγό και με φώναξε ότι φεύγαμε από την πόλη με αυτό και έτρεξα και μπήκα μέσα κι εσύ έμεινες στην θέση σου και σε κοιτούσα όπως μίκραινες με την απόσταση. Και κάτι με έπιασε και κατέβηκα στο Γκάζι γιατί ήθελα να μείνω κι άλλο. Σκέφτηκα να πήγαινα στον Κεραμικό μα όταν είδα το λεωφορείο να φεύγει κάτι με έπιασε και έτρεχα να το ξαναπρολάβω και ξύπνησα κάπου εκεί που βγαίνει η Ιερά οδός. 

Χάρηκα που σας είδα. Σας αγαπώ πάρα πολύ. 

       

τι αξίζει να δώσεις σήμερα για ένα καλύτερο αύριο (από τα ντοκουμέντα της Καισαριανής)

 

Βλέπω και δεν μπορώ να συνέλθω τις φωτογραφίες της Καισαριανής από το facebook. Το μυαλό μου τερματίζει. Αμύνεται και θυμάμαι το βίντεο που μου έδειξε ο Γουίλσον μέσα από την βάρκα που έφτασε στην Ελλάδα πέρσι το καλοκαίρι. Ένα βίντεο την ώρα που είδανε την Γαύδο μετά από τρις μέρες στην θάλασσα από την Λιβύη -όπου και δυο άνθρωποι ανάμεσα τους έχασαν την ζωή τους από τις συνθήκες του ταξιδιού- .  Τα ολόχαρα πρόσωπα με τα σχεδόν σαλεμένα μάτια που τρέχανε δάκρια χαράς. Το βλέμμα από τον θάνατο στη ζωή. Ύστερα προσπαθώ να ξανακοιτάξω τις φωτογραφίες της Καισαριανής. Από αυτήν την ζωή στον θάνατο. Για ένα καλύτερο αύριο.   Το χαμόγελο του Μπελογιάννη , αμύνεται το μυαλό μου με το χαμόγελο του Μπελογιάννη.  

το style για όλα

 Αλλιώς στην εκκλησία αλλιώς στο καφενείο στην πλατεία αλλιώς στην σάλα αλλιώς στην τραπεζαρία κι αλλιώς στο δωμάτιο. Αλλιώς στον ουρανό αλλιώς στην γη κι αλλιώς στην θάλασσα. ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΥΛ για όλα:  ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ..

για τα ντοκουμέντα της Καισαριανής

 Ποιος άνθρωπος μπορεί να κοιτάξει και να δει πραγματικά αυτές τις φωτογραφίες χωρίς να πάθει κάποιο είδος κρίσης. Και χωρίς να πάθει αποσύνδεση ή αποστασιοποίηση για να προλάβει την κρίση; Το να τις κοιτάς ρομαντικά πας εκεί που κοιτάς μέσα από τα σύννεφα, έχεις ήδη σκοτωθεί. Προσωπικά δεν θα παραδεχόμουν την ιδεολογία μου. Να πω ότι είμαι κουμουνίστρια στους φασίστες γιατί; Μήπως είναι η Παναγιά μου αυτοί για να τους εξομολογηθώ την αλήθεια μου. Ψέματα θα έλεγα άρες μάρες κουκουνάρες. Ακόμη και για τις εξορίες μετά θα υπέγραφα χιλιάδες χαρτιά τους και θα τα έβλεπα για άκυρα πατσαβούρια όπως και τους ίδιους. Τί με νοιάζει τί λένε αυτοί για μένα και τί λένε οι άλλοι. Όχι από άρνηση ή προδοσία των πιστεύω μου μα διότι κρίνω πως δεν θα άξιζαν την αλήθεια μου αυτοί και δεν θα άξιζε η αλήθεια μου η ειπωμένη σε αυτούς να ανταλλαχτεί με την ζωή μου. Δεν ήταν Δημοκρατία εκεί για να κάνω τον Σωκράτη. Το να με πει κουμουνιστή ένας φασίστας δεν έχει κάποια αξία πόσο μάλλον να αξίζει την ζωή μου αυτό. Θα έβρισκα έναν άλλο τρόπο να δώσω την ζωή μου να φάω έστω έναν από αυτούς μαχόμενος κάπως. Το να ζήσω για την ιδέα είναι καλύτερο από το να πεθάνω για την ιδέα. Όχι για την ιδέα μου να μπω στην ουρά για σκότωμα. Θα είχα αντιδράσει θα με είχα φάει ίσως λίγες στιγμές νωρίτερα. Και πάλι όταν μετράει το κάθε δευτερόλεπτο για μια ακόμη ζωντανή στιγμή δεν ξέρω μπορεί να πήγαινα κι εγώ έτσι μεθυσμένη αγκαλιά με την ιδέα μέχρι τον τοίχο και το τέλος. Αυτοί οι άνθρωποι πήγαν θυσία στον Μινώταυρο χωρίς να προβάλουν αντίσταση στάθηκαν στην σειρά και τους έφαγε. Δεν το χωράει το μυαλό μου τέτοιο πράγμα. Για μια στιγμούλα ζωής ακόμη; Για έναν τίτλο τιμής, γιατί; Για να είναι εύστοχη η σφαίρα για λιγότερο πόνο, γιατί; Αν λέμε ένα γιατί για τον Σωκράτη για αυτούς πρέπει να πούμε πάρα πολλά γιατί. Τί μάχη είναι αυτή, δεν ξέρω. ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Τι είναι αυτό να αξίζει η ιδέα πάνω από την ζωή και πως στέκει. 

     

 

Αστερίξ! Μα τον Τουτάτη ..

 Ότι μου έδωσες, ότι πήρα, ότι μου έμεινε κι ότι μου άφησες, τα έχω μαζί μου. Γιατί θέλω να είμαι μαζί τους. 

αγάπη μου, είναι τα αστέρια στη θέση τους;

ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΤΛΑΣ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΤΙ; 

επόμενο ..

 Έχει πέσει όλη η μεταφυσική μου στο γκρεμό με αυτό το σενάριο. Δεν ξέρω πόση Νάνσυ απομένει εντός μου. Δεν υπάρχει απαρτία για να ψηφιστεί ένα τέτοιο σενάριο, η προσέλευση είναι αθρόα. Είναι σα να έχω πάρει όλα τα αντιψυχωσικά του κόσμου να έχω λοβοτομηθεί και θέλω μόνο να κοιμάμαι. Δεν το βλέπω να περπατάει. 

 

τρελαίνομαι είμαι κι η πρώτη!

.. γιατί ήρθε αυτό το σενάριο να εξετασθεί τώρα βλέπω επιτέλους πρώτη φορά ή με έχει τυφλώσει η ζήλια μου; Το σενάριο είναι επανάληψη τραύματος, μετασκευή πες, επομένως είναι δικό μου το θέμα. Αλλά παίζουνε τουλάχιστον κι άλλοι δύο στο έργο. Βρήκες επιτέλους μια κοπέλα και την ευκαιρία να κόψεις εντελώς με κάποιους και είμαι ένας από αυτούς. Μπορεί να είμαι κι ο πρώτος!