Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

πούστη μου

 




..

 




σωστά;

 

ΤΑΧΙ ποιητικά είναι πχ το ραδιόφωνο.















ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΝΤΥΡΑ - ΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΑ σελ.25

 οι ηλικιωμένοι καρχαρίες στις Νότιες Θάλασσες καταπίνουν τροφή, ίση με τον όγκο τους επί δώδεκα.

  

αγάπη μου;

 


αυτά τα μπολάκια σου έλεγα.


 θα ρίξω κανόνι στα ηλεκτρόδια, δεν πήγα, δεν θα πάω. ψάχνω θεραπευτή 


.. διαβάζω τον ξένο σου καρδιά μου και πάω σε άλλο level θεραπείας.    

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

άναψε το φως φοβάμαι

 δεν θέλω να πάω αύριο για ηλεκτρόδια

ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥΣ 


είχα άσχημες σκέψεις σήμερα και δεν το συνηθίζω. και βουητό είχα πολύ.   την άκουσα και που έμαθα πως είναι άρρωστος βαριά ο Δάγλας. αναχαιτίζω από το πρωί κι εχθές το βράδυ άσχημες σκέψεις, για αρρώστιες και χαμούς. 

το ποίημα το ξεκίνησα χθες το βράδυ και το έκλεισα το πρωί. δεν είναι ωραίο. δεν είναι όμορφο.  είναι τόσο ωραίο και τόσο όμορφο όσο ο Καιάδας.    όταν σου ανοίγονται αυτά τα πεδία στο μυαλό κλείνουνε τα άλλα. αλλάζει το κύκλωμα. ας πούμε σήμερα δεν μπορούσα να ανοίξω ας πούμε το ποίημα στην σελ. 12 , στην σελ. 37 , στη σελ 71, στην σελ. 102-3. δεν μπορούσα σήμερα να τα ανοίξω αυτά τα ζωντανά που μ' αγαπάνε και μου κάνουν έρωτα στον εγκέφαλο. Να τα ανοίξω δεν μπορούσα σήμερα με κανέναν τρόπο όπως ανοίγω τα ποιήματα σα 3D εικόνες πιέζοντας λίγο τα μάτια θολώνοντάς τα κάπως καθαρίζει κι ανοίγουν. 



το χέρι μου σα πιασμένο το νιώθω βελτιώνεται

 δε πονάω, ΠΟΝΕΣΑ , είμαι εντάξει

εσύ;

 βρήκες τραγουδάκι ωχ

πολύ βαρύ .. το έφαγα

 μπέημπ .. τρώγετε; 


Έχω βγάλει εντελώς καμένα, άλλα λύσσα, ωμά, βρώμικα, κάποια με πιθανότητες για θανατηφόρα δηλητηρίαση, άλλα ότι να 'ναι, κάτι space, κάτι που δεν τρώγονται  και τα έχουμε φάει. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΙΑΤΙΚΑ. δε το λες άσκημο, ..το λες;

Μαγειρεύω και για επιδόρπιο χταπόδι κρασάτο κοκκινιστό με μακαρονάκι κοφτό κρεμμυδάκια μπαχάρια ΔΑΦΝΗ να βάλω;

ΠΟΝΑΩ


  

 τί λέει ο ένας τοίχος στον άλλο;















θα βρεθούμε στη γωνία...



 




ερμηνεία του ανεκπλήρωτου

 


Σιωπή αντηχεί στον καθρέπτη
και το δάκρυ μου μαύρο. Πέτρα 
που κυλάει και μπροστά μου πέφτει


Πως να σταθεί και να περπατήσει 

αυτό το πράγμα έχει δυσπλασία. 

Γι' αυτό την επόμενη φορά 

να προσέξουμε να αναπτύσει αρμονικά 

όλες του τις πλευρές και τα άκρα. 




  

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

 


ορίστε κοίτα αγάπη μου μαλακό γουνάκι λάμα αυθεντικό από το Νεπάλ. συλλεκτικό είναι πάνω από 30 χρόνια απαγορευμένα. το λιγότερο ένα κατοστάρικο στο νερό το πιάνει. τί να το κάνω αυτό να το χαϊδεύω. να έχω εσένα θέλω να χαϊδεύω ..





εσύ που θες να πάμε;

 


ονειρεύομαι να πάμε ένα καλοκαίρι για μπάνιο στην Πορτογαλία. στο Αβέιρο στην κόστα νόβα.  στον Ατλαντικό. δεν έχω μπει ποτέ μου στον ωκεανό, μόνο τα ποδαράκια μου έχω βρέξει στον αφρό του ..

να σκοτώσω τίποτα φάση λουι κενζ να πάμε στες νήσους της καλής ελπίδας; αφού έτσι κι αλλιώς δεν μας ταιριάζουν τα λουι κενζ εμάς εδώ παράταιρα μας είναι. κι από εργαλεία και πράγματα και γη είναι για σκότωμα πολύ πράμα. όχι ότι χρειάζεται κι ότι δεν γίνεται αλλιώς. αλλά το αισθάνθηκα λυτρωτικό αυτό κι όλα τα παράταιρα θέλω να φύγουνε από εμένα να λευτερωθώ. Στο είπα . στο έχω πει . θέλω να ζήσουμε μαζί την ζωή που μας ταιριάζει.

  

Έλα .. πάμε


Οι εξισώσεις τριγωνομετρίας με έναν άγνωστο είναι παιχνιδάκι. Επομένως αν ξέρεις τον άνθρωπο βρίσκεις τον προορισμό ή αν ξέρεις τον προορισμό βρίσκεις τον άνθρωπο. Έχεις δηλαδή γνωστέ τις δυο πλευρές και αμέσως βρίσκεις την τρίτη. Αν δεν ξέρεις ούτε τον προορισμό ούτε τον άνθρωπο, με μια γνωστή πλευρά, μόνο την δικιά σου (όσο γνωστή μπορεί να είναι κι αυτή), να βρεις τις άλλες δυο είναι δύσκολο και δεν βγάζει συγκεκριμένο αποτέλεσμα φτάνεις σε έναν συσχετισμό με αγνώστους. Με λίγα λόγια αν δεν ξέρεις που πας γύρνα πίσω που έλεγε κι ένας τρελός εδώ πέρα. Πάει καιρός που έχω κολλήσει στο ίδιο σημείο και φρόνιμο είναι να αλλάξω ερώτηση. Σταματάω λοιπόν το να’ρθω που είσαι και ξεκινάω το έλα που πάμε. Με σκοπό να φτάσω στο σκέτο .. έλα πάμε.  

 

Από χθες άνοιξε το χέρι και μπορώ να δέσω τα μαλλιά μου με πόνο αλλά ανοίγει το χέρι μέχρι πίσω.  Ψάχνω τον καλό ορθοπεδικό και δεν υπάρχουν ραντεβού μέχρι τον Μάρτη. Δεν θέλω να πάω φυσιοθεραπεία μετά από αυτό που έπαθα και δεν θέλω να πάω στον άλλο γιατρό που κάνει κορτιζόνες. Το χέρι μου είναι μονίμως μουδιασμένο και δεν είναι για τίποτα. Δεν μπορώ ακόμη να οδηγήσω διότι το αγροτικό δεν έχει υδραυλικό τιμόνι και το παπί δεν θα μπορέσω να το κρατήσω αν χρειαστεί κάποιος απότομος ελιγμός. Ούτε το πουλί μου δεν μπορώ να παίξω. Περνάω δύσκολα. Κοιμόμουν όλο το πρωί ξύπνησα να ξεπροβοδίσω τα παιδιά και ξανακοιμήθηκα μέχρι τις 12. Από τα χέρια κινδυνεύει κι η μέση μου που την έχω στρώσει με στρέτσινγκ καλλησθενική και μονόζυγο τα οποία δεν μπορώ να κάνω λόγο χεριού και αυτές τις μέρες έχει σκηνιάσει ελαφρώς και το πόδι μου.

Είδα που έγραψες για την Χαρούλα και συγκινήθηκα. Θυμάμαι το καλοκαίρι του 2008 είχα πάει μόνη μου στην αρχ.ολυμπία να την δω στην συναυλία, στην έχω πει την ιστορία. Είχα πάει μπροστά κι εκεί που της φωνάζανε να πει τραγούδια της φώναζα κι εγώ, την ατέλειωτη λέξη. Και με κοίταξε! Ναι εμένα με κοίταξε και κοιταχτήκαμε για μια στιγμή κατάματα. Δεν μπορώ να το ξεχάσω ποτέ. Θέλω να το βρω αυτό το σιντι. Το βρήκα!

Είμαι αισιόδοξη πως όλα είναι πολύ καλά και πάνε κατ ευχήν. Έχω ξεπεράσει πολλούς τραυματισμούς για να με ρίξει ένα χέρι. Σιγά σιγά θα είναι και πάλι λειτουργικό και με προσοχή θα κάνω τα πάντα με υπομονή και μοχλούς όπως ο Αρχιμήδης.

Θα κάνω τα πάντα αλλά ποιος είναι ο προορισμός μου; Να φροντίζω την οικογένειά μου και να ασχολούμαι με την τέχνη μου. Σε τρία πράγματα έχω ταλέντο, στην μαγειρική τον έρωτα και την ποίηση την μουσική. Διότι έχω στα μαθηματικά και την αλχημεία.

Θέλω ο άνθρωπός μου να είσαι εσύ. Αλλά θα ήταν θλιβερό να μην είμαι κι εγώ ο δικός σου. Συμπέρασμα μέχρι τώρα δεν έχει βγει. Τώρα είναι αλλιώς τα πράγματα. Όλα καλά με την ποίηση, τι γίνεται όμως με τον έρωτα και την μαγειρική. Με την οικογένεια.    Με ξυπνάει κι εμένα ο Τσιώλης. Εκεί ανάμεσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων δεν θέλω να χαθώ ούτε φευ έχω, είμαι καλά με τη Νάνσυ και με εσένα είμαι καλά ακόμα και στην χειρότερη εκδοχή είμαι εντάξει και θα μπορούσα να ξαναρχίσω. Τρις είναι οι λύσεις σε αυτό το παραμύθι. Κι έχω να επιλέξω για σένα τι να πω, αν είσαι άνθρωπος αν είσαι ο άγγελος μου ή αν είσαι δαίμονας κι αγγελοδαίμονας. Αν είσαι ο άνθρωπος μου είναι να κάνουμε και τα ανθρώπινα. Στις άλλες δυο περιπτώσεις μένει έτσι και ψάχνω άλλον άνθρωπο για τα ανθρώπινα, για την φωνή το χάδι τα φιλιά τα χαμόγελα την αγκαλιά το σεξ την συμπόρευση τις  χαρές και τις λύπες τις καθημερινές, την ζεστασιά και τα ζεστά όνειρα και όλα τα ένδοξα πράγματα που αξίζει να πράξει και να μοιραστεί κανείς να στοχεύσει και να χαρίσει τις νίκες του. Τα υπάρχοντα και τις κατακτήσεις του. Με τον συμπρωταγωνιστή της ζωής τους. Τα γυρίσματα αυτής της ταινίας της δικιάς μας ταινίας συνεχίζονται μα έχουν μείνει αγύριστες οι μεταξύ μας σκηνές και θα είναι πολύ θλιβερό αυτό το έργο αν μείνει έτσι. Αν μείνει έτσι με έναν άνθρωπο κι έναν αγγελοδέμονα στον αέρα μπορεί να αντιπροσωπεύει τους περισσότερούς αλλά για εμένα είναι πολύ θλιβερό έτσι το στόρυ. Για εμένα το ιδανικό είναι άνθρωπος και Θεός να γίνονται Ένα. Κι ύστερα ένα κι ένα να κάνουν δύο λογικά και μαγικά ότι θες.