η επέλαση του καλλιτέχνη...
δεν έχει μείνει τοίχος ταβάνι πάτωμα έπιπλα καλοριφέρ ...
-ALL LEFTS RESERVED-
η επέλαση του καλλιτέχνη...
δεν έχει μείνει τοίχος ταβάνι πάτωμα έπιπλα καλοριφέρ ...
τα πιο ωραία που είδα αυτές τις Απόκριες ήταν ο Σινόπουλος με πορτοκαλί περούκα και κράταγε πλακάτ με πεντάφυλλα που έλεγε, είμαι χασίστας φουντικός. κι έναν άλλο που είχε φτιάξει μια στολή με ένα κουτί μπροστά από το κεφάλι του κομμένο με θέσεις δυο καμπύλες κι έγραφε, δωρεάν μαστογράφος ακουμπήστε το στήθος σας εδώ.
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΘΕΟΣ
Ήρθε και ξαναήρθε
κι όλο θα έρχεται
σαν τον ξεχνώ
Στην σκέψη μου και στο κορμί μου
οδύνης πόνος περιοδικός
Πότε σε χρόνους ακαθόριστους
σαν τις συγκοινωνίες του Νότου
Και πότε με την στυγνή
την βάρβαρη συνέπεια Σαξόνων.
Ήρθε λοιπόν και ξαναήλθε
Λυτρώνοντας με φεύγοντας.
Πάντα η ερώτηση το πρόσωπο
κι απάντηση το σώμα.
Δεν ξέρω…
Δεν ξέρω, φώναξα
, κανένας μας δεν ξέρει.
Άγνωστος είναι ο Θεός!
Άγνωστος
κι Άθεος είναι.
Το 052
Σχίζοντας τα ασημόχαρτα
με τα στοιχεία και τα ονόματα
Συνθετικά υγρά μονά
Μαντιλάκια μιας χρήσης
Από αεροπλάνα πλοία και μαγαζιά
Έχει ανοίξει πολλά στη ζωή της
Κι έχει στην συλλογή της
Ιστορίες τέτοιες να λέει με τα κιλά
Γι΄αυτό κοίτα αγαπούλα μου
εσύ που ψάχνεις να εντρυφήσεις
κι εσύ που στον άνθρωπο ελπίζεις
τι περιμένεις από εκεί πολλά
Για το ταξίδι το μακρινό
που ονειρεύεσαι
Αυτή είναι φίλε μου ας το πούμε
είναι ένα αστικό λεωφορείο
Κι έχεις φάει τα χρόνια σου
Σε λάθος στάση περιμένοντας
το 052
ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΜΙΓΑΔΑ
Σταχτί δέρμα
Βρεγμένες στάχτες
Επιπλέει ο καημός
Στων σκοταδιών σας
τα βάθη τα ροζ
Παραθύρια ανοίγουν
Μαύρα μαργαριτάρια
Πάνω σε κιτρινισμένες
σελίδες παλιές
κόκκινες γραφές
Τα μάτια σας
Παράξενη μιγάδα
Αν θες …
Πάρε μου και το χθες
ΤΟ ΑΠΛΩΜΕΝΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΧΕΡΙ
Μετέωρο να μένει και παγωμένο
Πόσο να κρατήσεις το χέρι σου απλωμένο
Όσο ο απέναντί σου αλλού γυρνά.
Αμήχανα τότε το χέρι θα μαζευτεί
Μαζί με την σκέψη που μοιάζει
Δεύτερη τώρα και πιο αφηρημένη
("Είχε όντως το χέρι μου απλωθεί;")
Σκορπάει μες τον αέρα
Που σε διώχνει από εκεί
Για να ενωθεί πάλι σε ένα άλλο τοπίο
Όπως στρίβεις για αλλού να κοιτάς.
Εντάξει, δεν είναι να τα παίρνεις προσωπικά.
Κάνε κι εσύ πως απλά
Έφτιαχνες τα μαλλιά σου.