ΠΛΗΡΗΣ ΠΑΡΑΔΩΣΗ

 

.. και μπορεί να μην μου ρίχνει ούτε ένα βλέμμα!!! (για να με καψουρέψει το κάνει ο πούστης;)

ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

 Ζημιές παθαίνω από υπερβολική αυτοπεποίθηση, μάλλον. Δεν ήμουν συγκεντρωμένη σκεφτόμουν άλλα και πήγα να κάνω σέρβις την ώρα που μαγείρευα κιόλας και διάβαζα τη μικρή. ΛΑΘΟΣ ΒΙΔΑ, η πιο λάθος βίδα που γινόταν. Χοντρή μαλακία. Είχαν πεταχτεί τελικά οι μπίλιες μες την μηχανή όπως έφυγε το ελατήριο γιατί έβαλα και νεύρο. Έλυσε ο Θανάσης όλη την μηχανή για να τις βρει. Φλάτζες καινούριες μιλάμε και η δουλειά για πάνω από 150 ευρώ κόστος από μια μαλακία βίδα. Του έδωσα 3 μπαταρίες αυτοκινήτου παλιές και πράγματα για ανταλλακτικά από το πάρκο μου ένα παλιό ραδιόφωνο, ένα παλιό διπλό κασετόφωνο, μια χαλασμένη ρόμπιν(!) σουμπαρού μηχανή 200cc, ένα χαλασμένο τρυπάνι, μισό αλυσοπρίονο και 50 ευρώ. Δεν έχω πιά πάρκο με μηχανήματα, μου τα πήραν οι γύφτοι και αυτά τα τελευταία τα έδωσα στον Θανάση. Μια σακούλα με τροχούς έχω κρατήσει για να φτιάξω έναν κάποια στιγμή, και πόσο κάνει ένας τροχός δλδ, βλακείες. Έχει αδειάσει ο τόπος γύρω γύρω. Ένας σωρός είναι με σίδερα μια ντάνα κουφώματα κι ένας σωρός με όσα έχω πετάξει για κάψιμο μετά την τελευταία διάρρηξη. Α ναι και 5-6 παλιοποδήλατα. Θα βάλω την φωτιά και θα πάω μια μέρα και στα παλιοσίδερα στην Μεσσήνη και θα γίνουμε κυριλέ εδώ πέρα, δεν θα έχουμε πάρκο με υλικά για πατέντες, μαθήματα και περίεργα μαστορέματα. Και δεν θα μας ζηλεύουν κι οι γύφτοι.  Α ναι κράτησα κι έναν ανεμιστήρα πανέμορφο 10 κιλά σιδερένιο πράγμα βίντατζ του '70. Και μια κεροζάν! για την οποία αδιαφορούν όλοι .. κρυώνει κανείς θέλει κανείς κεροζάν, παφ και τάλιρο; 

    ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΕ

 Έχω κάνει μαλακία; Δεν ξέρω. Μάλλον. Γιατί εδώ την έκανα. Πήγα να αλλάξω λάδια στο παπί κι αντι να λύσω την 17άρα βίδα καταλάθος έλυσα την 14άρα και πετάχτηκε το ελατήριο κάτω της καδένας και πρέπει τώρα να το πάω σπρώχνοντας το πρωί στον Θανάση 4χλμ να το ανοίξουμε καπάκια να βάλει την το ελατήριο και να δει αν είναι η μπίλια κι όλα στην θέση τους.

    

κοίτα αγάπη μου ..

 

το κάνω κι εγώ το χορευτικό από το πνίγομαι(δεν πνίγομαι) του Μαζώ ..

πες ρε Στέλιο τα έχει όλα;

 

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙΣ ΜΩΡΗ;  ........ ΚΑΚΙΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΗ ΠΑΡΤΑΛΟ

 .. όλο και πιο συχνά τελευταία σκέφτομαι να σε βγάλω από την προσευχή μου. Δεν θέλω να καταντήσω σαν τον άλλονε εκεί που τον βλέπεις και τον λυπάσαι, με θαμπή ενέργεια κατεστραμμένη προσωπική ζωή γερασμένο πριν την ώρα του πειθήνιο δουλοπρεπή υποτακτικούλη μαλάκα θλιπτικό με περικεφαλαία θυσιασμένο για το χθες, κι ένα χθες του κερατά δλδ.  Είναι παράδειγμα προς αποφυγήν ο ανθρωπάκος, για θρίλερ τον βλέπω.  Συμπαθέστατος κατά τα άλλα, να είναι καλά .. που σε προσέχει

Άστο, δεν καταλαβαίνω πως αντέχεις τόση δυστυχία δίπλα σου! Μες το σπίτι σου. Πως αντέχεις..

 

 Τον καιρό εκείνο λοιπόν που κατηγορήθηκα άδικα κι εξωφρενικά για την σεξουαλική παρενόχληση, από τον άνθρωπο που είχα μέσα μου πολύ ψηλά, τότε είχα ένα μωρό τριών χρονών στην αγκαλιά μου κι ένα έξι και δεν είχα ακόμη βγει εντελώς από την δικαστική και συναισθηματική βέβαια περιπέτεια του γιού μου. Κανένας άνθρωπος που θα νοιαζόταν έστω ελάχιστα για εμένα ή τα παιδιά μου δεν θα μας έβαζε σε τέτοια δοκιμασία τότε, θα διάλεγε μια άλλη περίοδο ή έναν άλλο τρόπο τέλος πάντων. Για να μην καταρρεύσω ψυχοσυναισθηματικά τότε με την βοήθεια του γιατρού μου προσπάθησα να μεταφράσω το γεγονός συνειδητά όπως θα μου άρεσε εμένα καλύτερα. Τώρα νιώθω πιο δυνατή έχει περάσει πολύς χρόνος και επιθυμώ να κοιτάξω να δω την αντικειμενική αλήθεια του τότε και του σήμερα.   

 Στον Θεό όταν μιλάς και στους νεκρούς, ή κι όταν μιλάς σε εσένα, δεν χρειάζεται κανείς να σε ακούει. Όταν θες να σε ακούει κάποιος μιλώντας στον θεό ή στους νεκρούς ή σε εσένα, στην ουσία παύεις να μιλάς στον Θεό και στους νεκρούς αλλά μιλάς κι αναφέρεσαι σε κάποιους άλλους σε κάποιον άλλο σε κάτι άλλο, αυτή είναι η γνώμη κι η εμπειρία μου για ανθρώπους που έχουν τα λογικά τους.  Δεν έχω κάτι με τα "κοράκια" βέβαια. Τα κοράκια σε τιμάνε όταν πεθάνεις... που λέει κι ο στοίχος. Απλά δεν είναι το φόρτε μου ναι αποφεύγω τις κηδείες λόγο ευαισθησίας και προστασίας της ζωντανής μνήμης.  Την βρίσκω με το ΝΤΟΥΕΝΤΕ κι όχι με το μοιρολόι και τους επικήδειους, δεν είναι το ίδιο, δεν μπορεί να μπερδευτεί από κάποιον που έχει νιώσει το ΝΤΟΥΕΝΤΕ και ξέρει τι είναι. Αν η ανάγκη του άλλου είναι να ακούγονται δημόσια τα λόγια που θέλει να πει στους νεκρούς, δεν ξέρω να απαντήσω από που μπορεί να πηγάζει αυτή η ανάγκη και εννοείται όπως νιώθει ο καθένας σε αυτές τις περιπτώσεις ότι τον βοηθάει.. κι όπου είναι καλύτερος και νιώθει καλύτερα κι ότι τον έλκει κοιτά. Άλλος νιώθει καλύτερα στα νεκροταφεία κι άλλος στις παιδικές χαρές ας πούμε. Βέβαια και κάτι υποδηλώνουν όλα αν θέλει κάποιος να ψαχτεί, τίποτε δεν είναι τυχαίο όπως ξέρουμε. Πάντα θα υπάρχουν και καλές ειδήσεις κι ας μην πουλάνε κι ας μην τις κοιτάμε κι ας μην τις προτιμάμε τέλος πάντων κι ας μην θέλουμε να τις μοιραστούμε για τον αλφα βήτα φόβο μας ή ατομισμό μας ενώ μοιραζόμαστε αφειδώς την κακιά και στενάχωρή μας είδηση.            

.. να συνεχίσεις έτσι σε παρακαλώ .. διότι έτσι με βοηθάς να ξεκολλήσω από κάποιον που δεν με τιμά να είναι η επιλογή μου ύστερα από όσα υπέστηκα.  

 

Από εκείνο το πλοίο της θάλασσας λοιπόν σώθηκε μόνο ο καπετάνιος. Όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι βυθίστηκαν στα μαύρα σκοτάδια. Ο καπετάνιος λοιπόν που φρόντισε να κλειδώσει να εξαφανίσει στοιχεία και να πηδήξει πρώτος και να σώσει μόνο τα υπάρχοντά του ώστε σήμερα να βλέπει το φως του Ήλιου μόνο αυτός και τα δικά του πράγματα σίγουρα δεν είναι ένας καλός κι ευσυνείδητος καπετάνιος. Η θέση του φέρει ευθύνες για την τύχη του πλοίου του, των ανθρώπων και των πραγμάτων που ταξίδευαν κι εργάζονταν εκεί με την άδειά του. Δεν ενημερώθηκαν δεν προειδοποιήθηκαν ούτε καν να μαζέψουν τα πράγματά τους.  Ύστερα λέει πως αυτά τα πράγματα του δεν είναι από εκείνο το πλοίο αλλά του τα έδωσαν κάποιοι άλλοι ότι τα έφτιαξε με κάποιους άλλους τέλος πάντων, δηλώνει έτσι και καταλαβαίνουμε δλδ το γιατί δεν τον παίρνει να αναφερθεί στην αλήθεια. Με αυτό το πλοίο όμως ταξίδευε και τεράστιο πνευματικό μου σώμα. Πως λοιπόν να νιώθει ένας άνθρωπος που αντικρίζει να φιγουράρουν στις βιτρίνες του καπετάνιου το πνευματικό σώμα , το οποίο και δηλώνει πως είναι από αλλού, όταν ξέρει πως από υπαιτιότητα του καπετάνιου βεβαίως  το δικό του πνευματικό σώμα είναι χαμένο και δεν δύναται να το ξαναδεί και να το ξαναγγίξει. Είναι διπλός και τριπλός ο πόνος και δεν μπορεί κανένα παραμύθιασμα πλέον να τον κάνει γλυκό.  Είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που λυπάμαι όσους με αδικούν διότι είναι διαπιστωμένο πως συνήθως το πληρώνουν στο δεκαπλάσιο με έναν θα έλεγα μεταφυσικό τρόπο. Δεν χρειάζεται να κάνω εγώ τίποτε. Μόνο η αγάπη μπορεί και σώζει τις ψυχές. Δεν έχουν σχέση οι σύγχρονοι νόμοι της κοινωνίας μας. Η αγάπη για το όμορφο το δίκαιο και το αγαθό, που αναβλύζει από τις καρδιές μας και ξεδιψά τον διψασμένον, αυτή μόνο. 

Λοιπόν, το πνευματικό μου σώμα σίγουρα δεν ήθελα να καταποντιστεί για πάντα στα σκοτάδια και στον κρύο πάτο της θάλασσας. Εμπιστεύτηκα αυτόν τον άνθρωπο κι αυτό το πλοίο κακός κάκιστα όπως αποδεικνύεται. Ύστερα δέχτηκα κι αυτήν την εξωφρενική κατηγορία για σεξουαλική παρενόχληση κι όλα αυτά τα θολά τα είδα για αρκετό καιρό ως μια Θεία δοκιμασία. Για να δώσω χρόνο στην συγνώμη σε μια επανορθωτική κίνηση και να ερευνήσω κάτι που μπορεί να μην έβλεπα. 

   

Γιώργο σε ευχαριστώ

 

Όλος ο κόσμος θρηνεί για τον Μαζωνάκη και για το τι συνέβη στο σώμα του. Βρίσκω κάποια κοινά εδώ με αυτό που συνέβη και στο δικό μου πνευματικό σώμα που κάποτε εμπιστεύτηκα στα χέρια της «φίλης» μου της Χαρίτας. Τι συνέβη στο πνευματικό μου σώμα που εμπιστεύτηκα στην Χαρίτα; Ποια ήταν η τύχη του και που βρίσκεται τώρα, πεθαμένο, σκοτωμένο; Είναι θαμμένο ή πεταμένο, καμένο και εξαφανισμένο; Σίγουρα δεν θα ήθελα το υλικό μου σώμα να είχε αυτήν την τύχη, αν και είναι δύσκολο για μένα να διαχωριστεί το υλικό από το πνευματικό μου σώμα και μοιραία βίωσα βιώνω και θα βιώνω την τύχη που είχε, κι έχει και θα έχει, και βιολογικά δλδ ψυχοσωματικά σε μεγάλο βαθμό.   Λοιπόν, υλικά τουλάχιστον, είμαι κι εγώ ένας από τους ανθρώπους που έσωσε ο Μαζώ με τον θάνατό του. Γιώργο, σε ευχαριστώ.

 .. αρκετά συχνά διακρίνω στην έκφραση σου τα χαρακτηριστικά όπου έχουν οι παπαγάλοι και οι σπασίκλες. Μοιάζουν με τεράστιες αποθήκες ανταλλακτικών χωρίς να ξέρουν ή να μπορούν από αυτά να συναρμολογήσουν και να λειτουργήσουν το πιο απλό μηχάνημα. Καθόλου γοητευτικό.

.. και στο λέω για να το κάνεις συχνότερα, σε παρακαλώ .. μου μειώνει τον πόνο από την στέρησή σου.   

 .. αυτό το ιντελεκτουάλ ξεκατίνιασμα στο οποίο επιδίδεσαι και ασκήσε περιοδικώς με απωθεί 

και στο λέω για να το κάνεις συχνότερα σε παρακαλώ ..  χρειάζομαι τον εαυτό μου που και που .. 

 

μεμ μια μελωδεία την βγάζω ..