Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

μπράβο σου που δηλώνεις πως ένιωθες μόνη

 τώρα που με έπιασε το βολταρεν να σου πω πως χαίρομαι έστω που σ' αρέσεις στις στιχομυθίες μας αλλά έχεις κι άλλες κομμένες φωτογραφίες και δείχνεις και δεν νιώθω μόνη. 



το να βλέπεις το κακό σαν φίδι είναι πολύ λάθος πάντως

 τα φίδια είναι Ιερά. οι άνθρωποι που τα σιχένονται και τα σκοτώνουν έχουν πρόβλημα. μόνο ο ατσούμπαλος, ο ασυνείδητος που δεν νιώθει που και πως περπατάει κινδυνεύει από φίδι το οποίο βρίσκεται σε άμυνα. τα φίδια της χώρας μας δεν επιτίθονται σε ανθρώπους μόνο αμύνονται. κι όλα αυτά που λένε για τους ερπετόμορφους κτλ είναι επικίνδυνα ηλίθιοι αρνητικά φορτισμένοι και φοβισμένοι αυτοί που τα λένε και ακολουθούν εκεί πέρα και διαιωνίζεται και το χάλι να δολοφονούνται χωρίς άλλη σκέψη τα ευλογημένα τα μυστήρια τα άκακα και τόσο χρήσιμα αυτά τα πανέμορφα πλάσματα. μόνο τον τρόπο που ζευγαρώνουν να δει κανείς θα καταλάβει πως πολλοί λίγοι άνθρωποι φτάνουν στο επίπεδο των φιδιών, σε αυτήν τουλάχιστον την πράξη, που λέει πάρα πολλά για το ποιον μας.  

     .. και για τα μεταλλικά μάτια τώρα το ακούω κι αυτό. τί κακό να έχουν τα μέταλλα και οι μεταλλιζέ αποχρώσεις! υπάρχουν πράγματα που αλλάζουν παθαίνουν αλχημεία με τα μέταλλά και κάποια χόρτα και κάποιοι μύκητες ας πούμε. και τα φίδια έχουν σχέση με τα μέταλλα και άλλα υλικά ας πούμε με τα καλάμια. 

Εγώ τα λατρεύω και τα φίδια και τα μεταλλιζέ μάτια με σαγηνεύουν και τα θαυμάζω. και δεν μου αρέσουν αυτοί που σκοτώνουν τα φίδια από τον φόβο τους ούτε κι αυτοί που τα έχουνε για κακά και τα μισούνε. μακριά από εμένα τέτοιοι άνθρωποι. μα αναρωτιέμαι όμως γιατί τόσο μίσος για τα φίδια! ποιον συμφέρει αυτό! ποια η ανισορροπία που δημιουργείτε έτσι και ποια καινούρια ανάγκη και εξάρτηση δημιουργεί. είναι πολύ μεγάλη συζήτηση. και γράφω με το αριστερό. με το αριστερό έκανα δυόμισι ώρες να γράψω αυτά τα δυο κειμενάκια. πονάω πάρα πολύ. 


    

    

 στην μέση της νύχτας ξύπνησα σε κατάσταση πόνου για νοσοκομείο το χέρι μου στο μπράτσο ως τον αυχένα είναι σαν κράμπα με νευρόπονο. δεν ξέρω αν φταίει κάποιο ζόρισμα από την φυσιοθεραπεία ή αν έκανα κάτι στον ύπνο μου αλλά δεν υπάρχει καμία θέση που να με ανακουφίζει. η θεραπεύτρια που της τηλεφώνησα μου είπε πως συνήθως κατεβαίνει ο πόνος προς τα δάκτυλα όσο προχωρά η θεραπεία και δεν ξέρει γιατί ανέβηκε και μάλιστα τόσο έντονα. έβαλα πάγο αλοιφή και πήρα και σκονάκι βολταρεν και το έχω δέσει. δεμένο με πονάει μόνο ψηλά στο μπράτσο προς τον όμο πίσω. βρήκα την διαδρομή του πόνου και είναι το νεύρο της επικονδιλίτιδας από την βάση του λαιμού πάει πίσω στην κλείδα γυρίζει μέσα από την κλείδωση πίσω περνάει και σφίγγει τον έξω μυ στο μπράτσο πιάνει και τους δυο περνάει μέσα στον αγκώνα και χαλαρώνει κάπως κατεβαίνοντας. οι πόνοι είναι σαν τους ήχους. όσο πιο λεπτοί είναι τόσο πιο διαπεραστικοί κι ενοχλητικοί μου γίνονται. το τσούξιμο ας πούμε είναι επιφανειακός πόνος αντέχεται και μπορεί να είναι κι ωραίος σε κάποια φάση. αυτό που νιώθω σαν κράμπα νευρόπονος είναι εντελώς χάλια και ο περιορισμός στην κίνηση ρέπει προς το καταθλιπτικό. πάω να ανοίξω το χέρι μου και πονάω λες και με καρφώνουν με κάτι πολύ χοντρό. αυτό εγώ το έπαθα μέσα σε ταξί από το γαμημένο το αλυσοπρίονο που μου δάνεισε ο Χαρικλής χωρίς να μου δώσει την στήριξη που το κρεμάνε. μέσα σε μια ώρα είχα σπάσει και δεν το κατάλαβα και νόμιζα ότι είμαι πιασμένη. έβαζα θερμαντική , ότι χειρότερο, και συνέχισα μέχρι που έγινα για το φορείο. τώρα γράφω με το αριστερό. Θεε μου σ'ευχαριστώ που έχω κάπως καλά το αριστερό της καρδιάς τουλάχιστον. δεν έχω παρακολουθήσει ειδήσεις δεν ξέρω τί γίνεται με το κόμμα της χαροκαμένης. ξέρω την κοινωνία και κάτι λίγα από πολιτική στρατηγική και την σχέση πολιτικής και οικονομίας κι έτσι δεν περιμένω πολλά. η νομιμότητα και η ορθή χρήση των όρων είναι θετικό και απαραίτητο να συνθέτουν αυτά ένα πολιτικό δελτίο τύπου και όλες τις πολιτικές δηλώσεις. ακόμη κι αν είναι ενοχλητικά τότε αποκαλύπτουν τις προβληματικές καταστάσεις τις μέσα στον νόμο κι άρα στην πολιτική. στην πολιτική δεν χωράει συναίσθημα, κι όταν εμφανίζεται είναι ξεκάθαρα για τον χειρισμό την κοινής γνώμης, είναι μελετημένο και στοχευμένο δλδ κι όταν είναι πηγαίο πράγμα σπανιότατο να εμφανίζεται πολιτικό πρόσωπο τέτοιο τότε αυτό το πρόσωπο είναι ιδανικό πιόνι βιτρίνας που πολύ δύσκολα θα μπορέσει να δει ποτέ του πιο μέσα το μαγαζί. σήμερα το μεγάλο πεδίο της μάχης το κέντρο της είναι οι εταιρίες και όχι τα πολιτικά κόμματα. δυστυχώς όσο ασχολείσαι με την πολιτική σκηνή του σήμερα μόνο  υπαλληλίσκους και ορντινάντσες θα συναντάς και ποτέ δεν θα φτάνεις στο κέντρο της μάχης. όμως μπορείς μέσο της πολιτικής να επηρεάσεις λίγο κάτι ας πούμε να προκαλέσεις μια καθυστέρηση σε κάποιο σχέδιο ή να πετύχεις μια πανάκριβη νίκη να πάρεις κάτι και να σου πάρουν από αλλού τα διπλά. μπορεί όμως κάτι να γίνει και να τους πιάσει ας πούμε η καθυστέρηση όπως τον Χίτλερ ο σοβιετικός χειμώνας. έχω φτάσει στο συμπέρασμα πως η αισθητική είναι η ειδοποιός διαφορά για όλα τελικά. Αν η χαροκαμένη στέκεται ψυχρή και σοβαρή με την χρήση των όρων και της πολιτικής ορολογίας αυτό είναι θετικό πρώτα από όλα για τον λόγο ότι δείχνει πως δεν θα γίνει εύκολα πιόνι. Αν δεν γίνεται όμως πιόνι θα βρει μεγάλο μπελά η καημένη εκεί μέσα. δυστυχώς με την πολιτική σήμερα η Ελλάδα είναι σαν την ταινία με τον Κωνσταντάρα που του λέει ο φίλος του, την χούφτωσες χούφτωστην χούφτωστην. κι αν δεν είσαι τέτοιος να χουφτώσεις την Ελλάδα μας μόνο με ζημιά βγαίνεις από εκεί μέσα και σηκωτός ή και οριζοντιωμένος.       

          

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

λάθος στον συμβολισμό/ μεγάλο πρόβλημα η κοινωνία

 Τα φίδια και τα μεταλλικά μάτια δεν φταίνε σε κάτι που είναι τόσο σαγηνευτικά. Τα φίδια είναι σύμβολο υγείας και το μέταλλο δύναμης.


 

Τα ταξί που λες ήθελα να ήξερα ακριβώς τί είναι. 




αντίδοτο γίνομαι

 


για τα αναντικατάστατα


Ραπουνζέλ .. παραμυθΑΡΑ μου

 



Αράπη μου 
που μου λιχνίζεις 
τα μαγεμένα μου φλουριά 
με φεγγαράδα 
στο ποτάμι



σε ακούω

 μίξες γελάκια σαλάκια γλιν γλόν τσίκ τικ παφ 



Αγάπη μου
γαμιέται ο ηχολήπτης
το κόβει πάνω στο καλύτερο

..







-ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ-



 


νερό από την πηγή

 .. η υψηλότερη κορφή του κόσμου είναι η μύτη σου.



ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ

Σε κάποια μάτια 
τα φτερά του έρωτα
μεγαλώνουν τόσο πολύ
που σκιάζουν την Γη
και βαστάνε τα χιόνια




 
Τα φτερά του έρωτα είναι 
τα φρύδια σου .. τα μάτια σου

 και το στόμα σου η πηγή



κουδουνίστρα κι η Γη

 



με την μύτη σου το παθαίνω* στάση Ραπουνζέλ







Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026

θάλασσα φτιάχνεις

  



η μεγάλη αδυναμία σε φωνή
η μεγαλύτερη συγγραφική διάνοια 
και ο συγκινητικότερος ποιητής
πρέπει να είμαι εγώ για σένα ερωτά μου
ΚΙ ΕΣΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ΤΙ
ΕΤΣΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ

.. γιατί μ΄αδειάζεις; ΘΑΛΑΣΣΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ

 



μαμά μαμά κάποιος είναι στην πόρτα

 


H2O

 agua mineralle



πάλι τον κάλο της ζήλιας μου πατάει αυτό το φεγγάρι κι η ζήλια γιατρεύεται μόνο με έρωτα , με έρωτα Έρωτα κι όχι με σεξ. 
Χρειάζεται με πολύ σοβαρότητα να προχωρήσουμε στην θεραπεία. Ένα συγκεκριμένο ραντεβού να πάμε κάπου να κάνουμε Έρωτα. Να βρισκόμαστε για να κάνουμε έρωτα. Αν δεν είναι σοβαρός λόγος αυτός τότε ποιος είναι αγάπη μου;  Δεν σου κάνω για άνθρωπος που μπορεί να κρατήσει τον όρκο του στον Ιπποκράτη; Ή μήπως εσύ δεν ξέρεις αν μπορείς ή δεν θέλεις; Μπορώ να γίνω η προσωπική αποκλειστική σου γιατρειά να γίνεις κι εσύ η δική μου. Πονάω πάρα πολύ σωματικά και ψυχικά. Ευσπλαχνίσου με, μη με απορρίπτεις. Πάρε με και κάνε μου όση αφαίρεση θέλεις. Θα το δεχτώ. Έχω την διάθεση να το δεχτώ. Να δεχτώ ότι θέλεις δικό μας, να εκφραστώ ελεύθερα να συμμετέχω σε αυτό. Να πιάσω την κλωστή σου να την κρατήσω. Είναι το νήμα μας αυτό που κρατώ. Να κρύψω όλα μου τα νύχια και όλα μου τα δόντια. Όπως ξεκινήσαμε μόνο με γλώσσα. Να μου τα βρεις εσύ γιατρέ μου όλα και να στα βρω. Να μεγαλώσουμε μαζί να ζήσουμε μαζί και να πεθάνουμε μαζί όπως οι μύστες. Όπως ΖΟΥΜΕ τώρα και τρέχουμε προς τον οργασμό μας. Όπως αυτόν που είχα το πρωί που σε έχυνα με τα χέρια στις τσέπες όρθια σα κανονιοβόλο πολυρουκετοβόλο, στον γάμο του καραγκιόζη  yeah. Ζαλίζομαι.   Πρέπει να με δεχτείτε γιατρέ. Γιατρέ από τότε που σας γνώρισα η κατάστασή μου κλιμακώνεται. Γλιστράω στις σκάλες και πέφτω μέσα σας. Σας αγαπώ. Έχουμε πολύ γαμίσι εδώ πέρα. Ξεκινήστε με μια Τρίτη τέλος πάντων. Θέλω να με ανα-λά-βεται. Σας παρακαλώ. Γιατρέ μου γίνεται ο εξωγήινος μου και περάστε με με τον ηλεκτρισμό από το κορμί μας στην ΑΛΛΗ την ΙΔΙΑ ΔΙΑΣΤΑΣΗ. Είναι ανάγκη να σας δω .. Χ____Α
   

  δε με πιάνουν τα ντεπόν μωρό μου ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΘΕΕ ΜΟΥ







κατέβα μωρή προϊστορία ..

 


ψυχοφιλοσοφική καψούρα

 


 

Τα έχω πάρει με αυτό το περίμενε. Και περιμένει ο καθένας που περιμένει εκεί που περιμένει και τι τριγωνομετρία είναι αυτή. Το κι αν περιμένει, το οποίο είναι το πιο πονεμένο μαζί με όλες τις μαζοχιστικές του αναγνώσεις και τον «συνωστισμό» στην προκυμαία. Φεύγει το αίμα.   Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται αλλά είναι όπως τα βλέπει ο κανένας, έτσι τουλάχιστον μιλάει η λογική. Λοιπόν, όταν εγώ υπερεγώ και άλλο εγώ μπαίνουν μέσα σε ένα ψωμάκι και γίνονται σάντουιτσς κι εκμηδενίζονται οι μεταξύ τους αποστάσεις τότε καμία απόσταση δεν υπάρχει στο σύμπαν. Ο κόσμος δεν έχει γεννηθεί, βεβαίως. Για να γεννηθεί ο κόσμος πρέπει να βρεθούν δύο, τουλάχιστον, και στην τελική, δυο. Τώρα εμείς που «το έχουμε» .. που το βάλαμε; Έχω εγώ το δικό σου; Ποιο δικό σου έχω; ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΘΕΕ ΜΟΥ όχι εσύ! ΑΥΤΗ, όχι ΕΚΕΙΝΗ! Ετούτη .