ανηθα -φτου- ΑΘΗΝΑ ΑΘΗΝΑΑΘΗΝΑ

ΤΟ πρωί τέχνη ...

μεσημέρι ΤΡΑΒΗγμαατα 

απόγευμα στη ΛΕΩΦΟΡΟ

 περπάτημα στο πεδίο ..

με περίοδο

 ΕΝΤΑΞΕΙ 

και γάμησε μου το πρόγ\γραμμα 

Κουρασμένοι μάχη !

 

νΑχ ΡΙΤΑ

 

 

΅ΕΜΣκΚ

 Εγώ ... πήγα στην Αγ. Κυριακή. 

Μετά από ολόκληρο χειμώνα 

Σήμερα έκανα αμμόλουτρα

κι ένιωθα λίγο τρελή

Κρύβομαι στα μαλλιά μου.

πονεμένοι στίχοι

είμαι χαλασμένη γιατί 

υποφέρω όταν έρχομαι Αθήνα 

η Αθήνα είναι γεμάτη πληγές

κι αύριο πρέπει να ανέβω

ψάχνω να βρω κάτι ΄

όμορφο να σκεφτώ

μα η ζήλεια με τρώει.

Θα ήθελα να σε δω

...

πονεμένοι στίχοι σαν στίχοι 

που ποτέ δεν έγιναν ποιήματα

 

τί θα γίνει με τα βοσκοτόπια

 

ΤΑ ΖΗΤΑΝΕ ΕΤΑΙΡΙΕΣ;

 

ΜΙΛΙΑ ΤΟ ΕΚΜΑΓΕΙΟ

 EKEINOS O TSOPANIS MONOS TOY ESKASE

OMORFOS POU EINAI O ORWEL!

TA DASH XWRIS KOPADIA AGRIEYOYNE

KAI TA BOSKOTOPIA AKOMA ERMA

 

George Gavriel Painter

 

καλά οι δημοσιογράφοι κονομάνε απο την δυστυχία . εσύ όμως; γιατί τα αναπαράγεις; θα πάθουμε τπτ αν δεν μάθουμε για κανα τραγικό θάνατο ή θα μας πουν αναίσθητους αν δεν τον παίζουμε σε ριπλέυ; κανα καλό νέο πουθενά δεν βρίσκεται ποτέ να μας βάλετε να ακούσουμε; ΘΑ ΣΑΣ ΚΟΨΩ από ενημέρωση ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ όλο σκατά νέα λέτε, ισορροπία μηδέν. Κάτι για το παιδάκι μέσα σας να βάζατε μια φορά έτσι να σας πέρναγε από το μυαλό ότι υπάρχει κάπου κι αυτό... μπαααααααααα, ποιος το γαμεί το μαλακισμένο ε. είσαστε σοβαροί πολίτες εσείς και δεν πρέπει να αποστρέφεται το βλέμμα σας από τα σκατά ότι θα το σώσετε το έργο νομίζετε έτσι. αλλά μια καλή πρόταση ένα καλό παράδειγμα για κεινο το παιδάκι που έχουμε όλοι μέσα μας που να βρείτε, πρέπει να το έχετε κιολας δεν βρίσκεται έτσι εύκολα αυτό. το παιδάκι μέσα σας που είναι; το πετάξατε μισοπεθαμένο στην έρημη πλατεία και φύγατε; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΚΑΛΕ ...  ΨΑΧΤΕ ΤΟ ΛΙΓΟ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ...        ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΤΕ ΡΕΕΕ και μιλάτε λογικά κ με ψυχραιμία, σε ποιο υπόγειο ζει η καρδιά σας , ζει η καρδιά σας; 

 

 είναι τόσο ομορφιά εξω μυρίζει τέλεια! μΑζεψα βότανα χέρι ξεχέρι διοτι έχω γράψει κι εξετάσεις αίματος και θέλω να είναι καλές. μαζέψαμε κ διαφορα ειδη χώματος γιατί στην μικρή αρέσει το μακιγιαζ κ φτιάχνουμε χρωμΑτιστες πούδρες με άργιλο χωμα και χρώμα απο λουλούδια νερό ή λάδι ανάλογα. οι ελιές μου δείχνουν πως θα έχουν παραγωγή κ το ευχομαι διοτι θα μου πάει κανα χιλιαρικο το χέρι τουλάχιστον κ δεν περισευει. φαίνεται όμως πως θα έχω σοδιά. κάνω όνειρα να είμαι γερη και να φτιάξω πάλι τα ωραία και ποιοτικά που έφτιανα εδω με τα φυσικά υλικά για την διατροφή κ την διασκέδαση. ανέβηκα 3 μέρες Αθήνα κι ηταν αρκετές για να θυμηθώ πως δεν ειναι για μένα και για κανέναν ανοιχτό ευαίσθητο κι ελεύθερο άνθρωπο δλδ με αισθητική κι αισθητηριακή ευαισθησία κι ανοιχτωσια αισθήσεων πως να το πω έβλεπα παντού γύρω μου ψυχές κουμπωμένες όσο ξεκούμπωτα κι αν φορούσαν. έναν άνθρωπο ανοιχτό να χαμογελά η ψυχή του δεν είδα. πηγμένους ειδα πολλούς κι ανέκφραστους. σίγουρα πρέπει να είσαι συνέχεια σε άμυνα για να μη σε καταπιει αυτό το πράγμα θέλει να είσαι συνεχώς σε αφαίρεση. δεν ξέρω τι μπορεί να αξίζει ώστε να περνά κανείς τέτοια ταλαιπωρία. και τι επικοινωνία μπορει να αναπτύξεις έτσι σε τέτοιες συνθήκες κατα την διάρκεια ενός καφέ ή ενός ποτού κτλ όταν ταυτόχρονα πρέπει να κάνεις αφαίρεση δισεκατομύρια πραγματα κ καταστάσεις. λογικά όλα αυτά τα αισθητήρια έχουν βουλώσει μόνιμα και θα είναι αδύνατον τώρα να καταλάβει κάποιος τι εννοώ όπως δεν είναι ευκολο να καταλάβεις κι έναν αυτιστικό αλλά κ πόση ευτυχία πέρνει κανείς και δεος μέσα σε αυτές τις συχνότητες όταν είναι ευχάριστες να τις λαμβάνεις να έρχεσαι σε επαφή με τα ερεθίσματα. ωστόσο θέλω να φτιάξω το σπίτι μου εκεί και να μου συμβει και κάτι τόσο δυνατό που να αξίζει έναν τέτοιο συμβημασμό ή έστω να με τραβάει να ανεβαίνω για να μην είμαι και τόσο σνομπ με την κοινωνία κ την πόλη και με τα προβλήματα και τους τρόπους των ανθρώπων εκεί. Είναι τόσο όμορφα εδω έξω. μόνο τα κολοαεροπλάνα τα μαχητικά που περνάνε κάθε λίγο μου θυμίζουν αυτό το χάλι που συμβαίνει στην ανθρωπότητα. να έρθεις μια μέρα να χωθούμε στην σκουλικότρυπα εδώ πέρα έχει τόσα πολλά πράγματα να κάνουμε και μέρη να πάμε αν προσγειωθείς εδω πέρα..

      

 την δευτέρα ξεκινάω τις θεραπείες στον Πανούτσο κ ειμαι χαρούμενη. ειμαι 3 μήνες με παγωμένο ώμο. αλλά βλέπω το τέλος σε αυτη την ταλαιπορία και πήρα να διαβάζω πάλι το ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΚΑΘΕ ΑΡΧΗ ΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΕΙ! είναι κάθε δυο τρις πέντε μέρες και θα πηγαινοέρχομαι αυθημερόν.   

δε θέλω πια μεγάλες αναλύσεις διανοήσεις κτλ μια ανοιχτή καρδιά καλή μου φτάνει ορεξάτη που να τα έχει βρει με τη ζωή να της βρίσκει να γουστάρει να δίνεται

 

ποτέ δε μ' άρεσε ιδιαίτερα η παρέα με ποιητές. 

εγώ είμαι λογοτέχνης του ήχου στιχουργός ως μαέστρος μουσικός και περφόρμερ καλλιτέχνης φάση εργάτης της ζωής με το σώμα.

μ' αρέσει όταν ξυπνάω το πρωί να τεντώνομαι και να κλάνω.  

piohamila

 

 Οι περισσότεροι άνθρωποι δένονται με το δώσε κάποιοι λίγοι με το πάρε και μερικοί με το παρέδωσε.  Εμένα μ' αρέσουν οι δοκιμασμένοι άνθρωποι, αυτοί μπορούν και με το τίποτε ή σχεδόν με το τίποτε, και αυτοί που  δένονται με το μοίρασμα. 

Δεν τρώω γλυκά αλλά μπορεί μια σπάνια στιγμή να κάνω χιλιόμετρα για να βρω ένα γλυκό όταν το ζητήσω. Αυτό που ζητώ συνέχεια κάθε μέρα είναι τα τυριά. Λατρεύω τα τυριά.

Θα ήθελα μια μέρα να δω τα λαϊκά και μπλουζ ολόκληρα να μην είναι έτσι μισά και ξεκομμένα. Δεν πιστεύω πως δεν είχες άλλο υλικό για να φτιάξεις ένα βιβλίο και χρησιμοποιησες έτσι αυτό το υλικό. Όμως δεν ξέρω γιατί το έκανες αυτό και γιατί με έκλεισες απ έξω. Δεν είναι ωραίο όπως και να έχει το βίωσα ως απόρηψη και ως κάτι που δεν ήθελες άλλο. Τέλος πάντων δικαίωμα σου. Γιατί όμως επανήλθες εκεί έτσι με αυτόν τον τρόπο δεν ξέρω. Πιστεύω ωστόσο πως  ακόμη κι όταν εμείς δεν υπολογίζουμε τα "πράγματα" αυτά υπάρχουν κι όταν δεν τα υπολογίζουμε το μόνο που καταφέρνουμε είναι να φτάνουμε σε λάθος αποτελέσματα. Γι αυτό οι πράξεις μας και οι παρεμβάσεις μας στα βήματά τους καλύτερα είναι να έχουν το σύμβολο <=> που σημαίνει ότι μπορείς να κινηθείς και μπρος και πίσω. 

Μου την δίνουν οι άνθρωποι που χαλάνε πράγματα που δεν ξέρουν να τα φτιάξουν να τα επισκεβάσουν να τα μετασκεβασουν. Δεν έχουν κατανοήσει το περί ψυχής του Αριστοτέλη και δεν ξέρουν την σωστή σειρά για να χρησιμοποιούν τις αισθήσεις τους. Είναι βάρβαροι με λίγα λόγια επικίνδυνοι καταστροφάκιδες του κερατά.  Δεν βγαίνει ζωή μαζί τους, γία μένα ,στο διάολο πάνε από μόνοΙ τους τέτοιοι Άσχετοι βάρβαροι χαλάνε τη γη. 

 

εχθρέ μου ΟΚ

 Είμαι περήφανος πολύ για το ότι έχω τους εχθρούς που έχω. Με έναν περίεργο τρόπο τους αγαπάω. Συνδεόμαστε βαθιά.

Μα όπως κι οι φίλοι αραιώνουν και χαλαρώνουν οι δεσμοί και χάνονται έτσι κι οι εχθροί ξεφτίζουν. 

και μένεις μόνος ..

στην ανάγκη και στα δύσκολα ακόμη όποιος μένει σε βάζει να ανακαλύψεις τις αξίες απ' την αρχή. 

Δεν θα ήθελα να έχω προβλήματα σαμπάνιας. Είναι τα πιο θλιβερά τα πιο σε βάθος άλυτα τα πιο κούφια αδιέξοδα κι άχαρα που έχω δει. 

Θα ήθελα να έχω πάντα δίπλα μου τους "φτωχούς" μου φίλους και τους "πλούσιους" μου εχθρούς, να μένω ζωντανή και να παίρνω δύναμη κι από τους δύο. .

χαράς σύνολος πόνος

 Μέσα σε κάθε πονεμένη μου ιστορία

 όπως καμπάνα κι αντιλαλος

 βρίσκω χαρά σαν τύχη

 να απευθυνθώ σε κάποιον

και ξέρω δεν μπερδεύομαι

 ούτε υποκαθηστω, δεν γίνεται

Στα μάτια κοιτώ 

κι είναι ο πόνος μου

 ο παλιός και ο καινούριος ένας

δεν μπερδεύομαι 

στα μάτια κοιτώ

και προτιμώ τον άνθρωπο απ τον θεό. 

Είναι χαρά να μου απευθύνονται

να με κοιτάν στα μάτια

με έναν πόνο

 καινούριο μαζί με τον παλιό  

 

ΕΙΜΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΕΧΙΑ 

ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΩΡΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ 

ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ 

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΑΕΙ.

Ευχαριστώ

 

 

 

 

 

ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΑΡΧΩ -κι ανάποδα-

 

ότι έχει προοπτική το αντέχω δίνομαι

τα τελειωμένα τα αποτελειώνω 

ΕΧΩ ΠΛΑΝΟ φτιάχνω  δε μιλάω

να το ζήσω κ' αυτό που έζησες να μΆΘΩ 

-φτάνω ζάντα έφτασα σόλες-

 

Έλα να σε δω λίγο και πάρε με και σπίτι σου μετά να μείνω ..

 Αύριο θα σε περιμένω 2μμ με 3μμ στο σύνταγμα απέναντι από τον άγνωστο στρατιώτη πάνω στα σκαλιά αν έχει καλό καιρό κι αν δεν έχει σε κάποια στάση εκεί γύρω. 

 

μα υπήρχε περίπτωση να ξεχάσω ποτέ τέτοια γκολάρα

 

-Θα ζήσω σε ρωτώ

-Μόνο αν μείνεις μαζί μου

.. αυτό όπως και τόσα άλλα δικά μας ..

 

 ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ 

ΠΕΣ ΜΟΥ

Ω! ΜΩΡΟ ΜΟΥ

 Χαρά μου είσαι ο ερωτικός μου άγγελος που

με προστατεύει από τεμπέληδες και κομπλεξικους

διαβάζουν για τα μεγάλα μου αισθήματα και κιοτευουν 

και μένουν αμίλητοι και κρυμμένοι 

βλέπουν τον πήχη εκεί ανεμοδαρμένο  και παραιτούνται

 και για δικαιολογίες λένε άσ' τη είναΙ αλλού αυτή

Άγγελε του έρωτα μου εσύ! Κανείς δεν σε έχει φτάσει ..

ποίημα φιλοσοφικόν

 

Αχ ΡΟΥΛΑ

 

μόνο σοβαρές προτάσεις

 αγαπητέ λέοντα ,

η Αριάνα λέει να μην απομονώνεσαι αυτές τις μέρες να βγεις να δεις κόσμο. να βγειΣ αγάπη μου να βγεις και για μένα να περάσεις όμορφα.

 Θα είμαι καλά πάντα προς το καλύτερα και το ίδιο επιθυμώ και για εσένα.  Θα χαρώ να

σου παρουσιάσω σε αποκληστηκότητα μ8νο για σένα μία περφόρμανς ... με ελεύθερο θέμα,  αν θέλεις κι έχω υλικό που μοιάζει ατέλειωτο με κέντρο εμάς βεβαίως. Βέβαια δέχομαι και επιθυμώ τις συνδημιουργίες.

με προοπτική τον γάμο 

ή καΙ έστω τηΝ φιλία.

υλικό των περασμένων ημερών

 

 

 

 

 

πρόταση ντοκιμαντέρ

 ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: ΓΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (LAND OF TRUTH)

Ταυτότητα Έργου Το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους «Γη της Αλήθειας» (Land of Truth) είναι μια παραγωγή της Escape Velocity Films, σε σκηνοθεσία του πολυβραβευμένου Κώστα Καλόγηρου. Με συνοδοιπόρο την εικαστικό, ζωγράφο και ποιήτρια Δώρα Πανταζοπούλου, το έργο ξεκινά τα γυρίσματά του τον Μάιο του 2026. Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό οδοιπορικό στα Φιλιατρά, την Αίγινα, την Πάτρα, τον Ταΰγετο και τη Γαύδο, που αναζητά την έννοια της «Αλήθειας» όχι ως μια αφηρημένη ιδέα, αλλά ως βιωμένη εμπειρία πολύ ιδιαίτερων ανθρώπων. Logline Από τις κορυφές του Ταϋγέτου έως την απομονωμένη Γαύδο, ένας πολυβραβευμένος σκηνοθέτης και μια εικαστικός ακολουθούν τα ίχνη της «αλήθειας» μέσα από τις ιστορίες προσφύγων, βιοκαλλιεργητών και ανθρώπων της γης, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό της σύγχρονης Ελλάδας που επιμένει να δημιουργεί κόντρα στους καιρούς. Σημείωμα και Σκηνοθετική Προσέγγιση Η σκηνοθετική μου ματιά πηγάζει από μια βαθιά λατρεία για το βουνό, τον άνθρωπο και το Θείο. Η «Γη της Αλήθειας» δεν είναι ένα θρησκευτικό ντοκιμαντέρ, αλλά ένα ανθρωπιστικό δοκίμιο βασισμένο στην αγάπη και την αλληλεγγύη, αξίες που πρεσβεύει ο Ιησούς Χριστός. Η κάμερα θα συνομιλήσει με την Ορθόδοξη παράδοση και τους πατέρες της, αλλά και με την Ελεύθερη Ευαγγελική Εκκλησία, αναζητώντας το ίχνος του Θεού στις πράξεις των ανθρώπων. Αισθητικά, το έργο συνδυάζει το Cinema Verite με ποιητικά πλάνα (Cinematic Tableaux), δίνοντας έμφαση στους φυσικούς ήχους του ανέμου και της γης. Η Δώρα Πανταζοπούλου θα αλληλεπιδρά με το περιβάλλον, μετουσιώνοντας την πραγματικότητα σε τέχνη μέσα από τα έργα και τις σημειώσεις της, που θα ενταχθούν οργανικά στην αφήγηση. Το ντοκιμαντέρ θίγει καίρια κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό και την εγκατάλειψη της επαρχίας, πάντα όμως μέσα από το πρίσμα του «ανθρώπινου μεγαλείου». Η Δομή του Οδοιπορικού (Treatment) Μέρος Α: Η Επιβίωση και η Φιλοξενία (Μεσσηνία - Φιλιατρά) Η διαδρομή ξεκινά με τον Φάτα, έναν 26χρονο πρόσφυγα από τη Σιέρα Λεόνε που ζει νόμιμα στα Φιλιατρά, ο οποίος καταθέτει την αλήθεια του για το ταξίδι από την Τουρκία και την αντιμετώπιση που βρήκε στην Ελλάδα. Η ιστορία του συναντά τον Φιλήμονα Νικολόπουλο, έναν άνθρωπο που ξεκίνησε από το μηδέν στις εξαγωγές και σήμερα προσφέρει φαγητό και φροντίδα στους πρόσφυγες, και τον φαρμακοποιό Χριστόφορο Ψιλόπουλο, που μετά από 40 χρόνια προσφοράς συνεχίζει να εξάγει το λάδι της γης του. Στην ίδια περιοχή, η κυρα-Φανή, 96 ετών και πλέον τυφλή, ξετυλίγει την ιστορία της: από το πλύσιμο στις σκάλες της Αθήνας μαζί με τον σύζυγό της Δημήτρη, μέχρι τη διαχείριση του εμβληματικού κυλικείου στη Χαριλάου Τρικούπη, μεγαλώνοντας πέντε παιδιά με μόνο όπλο την αλήθεια του μόχθου. Μέρος Β: Η Επιστροφή στις Ρίζες (Ορεινή Μεσσηνία - Αιγάλεω - Ταΰγετος) Ανεβαίνουμε στην οροσειρά Αιγάλεω, στα 950 μέτρα, όπου ο Στασινός Χρονόπουλος μιλά για τον οικισμό της Μάλης και τις αλήθειες της ζωής στο βουνό. Στην Ανάληψη Φιλιατρών, η βιοκαλλιεργήτρια Νάνσυ Παναγάκη αναλύει την προσπάθεια επιστροφής των κατοίκων στη γη τους. Η σύνδεση με τη φύση κορυφώνεται στις Κιτριές και τον Ταΰγετο, όπου οι αδελφοί Αλέκος και Δημήτρης Αλοίμονος ζουν ανάμεσα σε άγρια άλογα, βότανα και μελίσσια. Παράλληλα, ο Φιλήμονας Νικολόπουλος, εκπαιδευτικός και ιερέας στην ελεύθερη ευαγγελική εκκλησία, προσφέρει μια πνευματική προσέγγιση για την αγάπη προς τον άνθρωπο. Μέρος Γ: Η Συνέχεια και η Κοινότητα (Αίγινα - Γαύδος) Στην Αίγινα, τρεις γενιές της οικογένειας Χατζόγλου (εταιρεία Αιγινήτες) καταθέτουν τη δική τους αλήθεια μέσα από τον εναλλακτικό τουρισμό και τη διοργάνωση συνεδρίων. Το ταξίδι ολοκληρώνεται στο νοτιότερο άκρο, τη Γαύδο. Εκεί, ο Νίκος και η Ελευθερία Λιουδάκη, οι γονείς των δύο μοναδικών παιδιών του νησιού, αποτελούν τη ζωντανή ελπίδα για το μέλλον, ενώ οι παππούδες στα Βατσιανά παραδίδουν τις τελευταίες, ατόφιες αλήθειες μιας ζωής στην άκρη του κόσμου.