Είμαι χαρούμενη και το στομάχι μου δένεται κόμπος. Μη ρωτάς. Είμαι ο Λεωνίδας της Σπάρτης, ο Κολωκοτρώνης του Μωριά, ο Ναπολέων ο Βοναπάρτης, ο Μέγα Αλέξανδρος κι όλοι αυτοί μαζί κι άλλοι τόσοι. 

Καλά το έχει πει ο Γιάννης, οι ποιητές πρέπει να οπλοφορούνε. Κανονικά θα έπρεπε να πάρω κι εγώ ένα πιστόλι να στο βάλω στο πανέμορφο κεφαλάκι σου και να σου πω: πες, μ'αγαπάς; με θέλεις;

 

χαχ. Εντάξει, δεν χρειάζονται απειλές. Η ειρήνη και η γαλήνη είναι το ζητούμενο. Και νιώθω πολύ βαθιά μέσα μου πως σ'αγαπώ και μ'αγαπάς κι αυτό με κάνει να ξέρω πως είμαι έτοιμη. Έτοιμη για όλα, τα όμορφα, τα φρικτά, τα θεϊκά, τα μεγάλα. 

 

Σήμερα τα χρειάστηκα. 

Πρέπει να σε δω.

Είμαι αποφασισμένη.

 

Ανάσες

ΑΝΑΣΕΣ

ΤΟΥΓΚ ΣΑΝ ΣΟύΤΣΟΥ (10ος αι., Κίνα)

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝ' ΕΥΤΥΧΗΣ

Έφτασε στην υπέρτατη ενότητα 

πέρα από το "είναι" και "μη είναι".

Ποιός τολμηρός θ'ακολουθήσει αυτούς τους στίχους του;

Άφησε σ'άλλους τη

                  φιλοδοξία

                           του ασυνήθιστου.

Αυτός ειν'ευτυχής να επιστρέψει πίσω σπίτι του 

και να καθήσει ανάμεσα στις στάχτες.

Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ

  Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ

Την αξιοπρέπειά μου την σέβομαι μα και πολύ την μισώ.

Εγώ μελετώ ΤΑΟ και ΖΕΝ και δεν της δίνω πολύ σημασία, αδιαφορώ

Αλλά ο εαυτός μου φλέγεται από την επιθυμία να σαρκωθούμε.

Η αξιοπρέπειά μου δωρίζει χρυσές αλυσίδες ουράνιες και πάνω πάνω διάφανες 

Εγώ και ο εαυτός μου με ΤΑΟ ΖΕΝ και καημό μου λένε για την κατανόηση της αξιορέπειας στην μη αξιοπρέπεια.

Αλλά αυτά πάλι είναι πολύ γενικά και δεν έχουν αρχή και τέλος.

Συγκεκριμένα εγώ ο εαυτός μου και η κατανόηση της αξιοπρέπειας βρίσκουν την φώτιση στο φιλί μας. Τότε νιώθω πως έχουμε τα ίδια ακριβώς προβλήματα, τα μη προβλήματα. Νιώθω το συμπάντιο Ένα. 

Να πάμε στον Δάσκαλο του φιλιού. Αυτό είπε το όραμα

Αν έρθεις κι εσύ θα τον βρούμε. Αν πάλι δεν έρθεις

Ο Δάσκαλος του μη φιλιού τα ίδια λέει. Χωρίς το φιλί όμως.. 

Ο Δάσκαλος του φιλιού πάλι θα μας πάει στον δάσκαλο του μη φιλιού. Αλλά ο δάσκαλος του μη φιλιού είπε πως θα μας πήγαινε κι αυτός στον δάσκαλο του φιλιού κι έχουν περάσει κάτι αιώνια. 

Που λέω, ας γίνω εγώ το φίδι κι εσύ η ουρά του ...και το ανάποδο, το ίδιο είναι 

Που είναι το ίδιο το είναι. 

ΜΠΑΓΚΑΒΑΤ ΓΚΙΤΑ

(από το βιβλίο: Ένα θαύμα κάθε αρχή την οδηγεί, του Ερμαν Έσσε)

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ δε λέγανε να κλείσουν 

ούτε τα βάσανα  κι οι θλίψεις να μ'αφήσουν.

Αθώα θύματα παντού• μια κόλαση η χτίση 

τέτοια μια ζωή πώς άνθρωπος μπορεί για να τη ζήσει.

Η ψυχή μου πόλεμο δεν αντέχει 

τον αόματο θεό που άκτιρτα όλα τα συνέχει.

Την ώρα της πικρής κατήφειας 

αχτίδ' έλαμψε μέσα μου βοήθειας,

Απάγκιο ειρηνικό για τ'ανθρώπου το βίο 

από αρχαίο ινδικό βιβλίο:

"Πόλεμος και ειρήνη τα δυό τους είναι ίσα 

γιατί το πνεύμα δεν το ακουμπά του θανάτου η λύσσα.

Είτε κερδίζει η ειρήνη είτε χάνει 

η οδύνη αυτού του κόσμου δεν πρόκειται να γιάνει.

Εσύ όμως κουνήσου, μην κάθεσαι αυτού 

γιατί το να παλεύεις είναι θέλημα Θεού!

Όποιο και να' ναι όμως τ'αποτέλεσμα της πάλης 

τέλος στα βάσανα του κόσμου δε θα βάλεις"

"DON'T FOLLOW ME I'M A LOOSER TOO"

 

"DON'T FOLLOW ME I'M A LOOSER TOO"

Πικρέ ανθέ της σάρκας με τα άσπρα σου πέταλα φύλλα σεντόνια απ' Έρωτα κουβαριασμένα που δέθηκαν κόμπους να δραπετεύσουν τα αισθήματα ο από μέσα  αφρός απ'τα κύματα λουλούδι της δίνης αλμυρό και πικρό μα στο μάτι μου τόσο γλυκό..

Απαλά στα χείλη μου θε να σ'αγγίζω 

Απαλά στα χείλη σου απαλά  μη τυχών απο φύλλα και χείλη κάτι τσακίσει και πικραθεί.

Ξεχάστηκα 

και Πικράθηκα

Σε έκοψα και σε έβαλα μέσα στο βιβλίο. Εκεί είναι η θέση σου. Αν έχεις ψυχή ξαναφύτρωσε από την ρίζα σου. Να βγείς αλλιώς τώρα. Άντε. Περιμένω. Περιμένω να ξεσταχιάσεις να κάνεις τα σποράκια σου να τα τρώω στο σινεμά.

Πικρέ ανθέ της σάρκας με τα μοβ πιτσιλωτά σου πέταλα φύλλα τα δηλυτηριώδη. Όλου του κόσμου θα αναζητήσω τη γνώση που αποκαλήτει την σωστή δόση απ' το φάρμακο αυτό.

Σε έκοψα και σε έβαλα μες το βιβλίο. Ας δούμε τώρα τι ψυχή έχεις να βγεις πάλι αλλιώτικο.

Πικρέ της σάρκας ανθέ με τα κόκκινα πέταλα φύλλα σου που την Γης έσκισες κι ορθώθηκες μπρος στον Ήλιο ανθέ μεθυσμένε Ήλιε που τον αγέρα σπαθίζεις κι αγέρωχα σε λούζει όλη η νύχτα και στραφταλίζει πάνω σου όλη η αυγή

Don't follow me..

... λουλουδάκι. Γιατί θα σου ξεριζώσω τα αρχίδια και θα τα φάω. Όλες τις ρίζες σου. Μόνο ρίζες τρώμε εδώ στη ζούγκλα έτσι κι αλλιώς. 

Δώδεκα και τριάντα τη νύχτα θα φαίνεται ο Άρης από την Γη με γυμνό μάτι. Τι μας λέ

Λες! Εμείς οι cydorg τον βλέπουμε όλον τον καιρό.

Όταν σε βλέπω τραβιούνται όλα μου τα καλώδια. Λειτουργώ στο emergency. Φεύγει όλο μου το ρεύμα σε νεφελώματα και κεραυνούς ,χωρίς να το θέλω. 

 

 

Δεν υπάρχει ατιμότερο κι αισχρότερο πράγμα στον κόσμο από το να δημιουργείς -ή να έχεις δημιουργήσει τέλος πάντων- στον άλλο την εντύπωση πως τον αγαπάς -ή ότι τον αγάπησες- ενώ δεν τον αγαπάς -ή δεν τον αγάπησες τέλος πάντων-.  

ΔΙΚΉ ΤΟΥ

 

ΔΙΚΉ ΤΟΥ

Δεν είναι στο μυαλό

Του έδωσα την μνήμη μου.

Σε όλα όσα πέρασαν 

περνάν και θα περάσουν

μπροστά μου 

Είναι Αυτός.

Και πάλι ο Ρουμί τα είπε όλα..

 

Ο ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ

Κάποιος χτύπησε την πόρτα του Πολυαγαπημένου. Μια φωνή ρώτησε: "ποιός είναι;" "Εγώ", απάντησε ο επισκέπτης. Τότε η φωνή είπε: "δεν υπάρχει εδώ τόπος για μένα και για σένα" . Κ' η πόρτα έμεινε κλειστή.

Ύστερα από χρόνια μοναξιάς και στερήσεων, ο άνθρωπος ξαναπήγε και χτύπησε την πόρτα του Πολυαγαπημένου. Η φωνή ρώτησε: "Ποιός είναι;" "Εσύ", απάντησε ο επισκέπτης. Κ' η πόρτα άνοιξε. 

              ΡΟΥΜΙ

 Ανέκδοτο 

Πεθαίνει ένας παππούς κι όπως περνάνε με τον Άγιο Πέτρο την πύλη λέει ένα Αγγελάκι: κάτι βρωμάει τελευταία στον Παράδεισο. Και πετάγεται ο παππούς: Α εγώ από πέσιμο πήγα.

 

Γαμώ το Ιόνιό μου γαμώ

Πνίγεται η ζωή μου

 

Άσε μου λίγο μυαλό. Πιο σιγά. 

Παλεύω με ένα "μίνι εγκεφαλικό" απ' το πρωί. 

Σε αγκαλιάζω και γελάς και θα σου κόψω τη γλώσσα 

 

Όταν χύσω τα μυαλά μου όλα πάνω σου να είσαι εκεί να μου κρατάς το κεφάλι γιατί όταν το σκέφτομαι κάνει γύρω γύρω γύρω γύρω γύρω και νομίζω πως ξεβιδώνεται για να πετάξει

 

Εντάξει.  Φτάνει. Τα είπαμε. Πολλές φορές νιώθω πως σου μιλώ και προσπαθώ σα να πηγαίνω όταν έρχεσαι που λένε. Κι αν δεν πίστευα τόσο πολύ στην μοναδικότητά μου θα είχα κλατάρει από το πρώτο λεπτό. 

Ένα πράγμα θέλω μόνο. Κι αυτό που θέλω γίνεται. Πρώτη φορά θέλω κάτι που γίνεται! Τώρα τι λες εσύ... εσύ πες ότι θέλεις. Εγώ είμαι σίγουρη πως θέλω κάτι που γίνεται! Είναι να το γιορτάζουμε τώρα...

 

Αν μέτραγα όλα τα γκρεμοτσακίσματα που έχω φάει μαζί σου, θα είχα χαρτογραφίσει με τη μούρη μου όλο το φρέαρ των Μαριανών. Αλλά επειδή είμαι και των εξτρίμ σπορ ξέρω πως στο τέλος της διαδρομής έχει ένα καλό γεύμα. Και χιλοπίτες να είναι θα τις φάω με όρεξη. Όταν γκρεμοτσακίζεται κανείς είναι σωτήριο να συναντάει εμπόδια κι ότι άλλο τέλος πάντων μπορεί και τον φρενάρει. Για τους λάτρεις της αναρίχισης τα καρφιά είναι απαραίτητο αξεσουάρ και τέτοια.

Εγώ σκεφτόμουν βόλτες σε τίποτα μνημεία και λίγα κουλτουριάρικα πράγματα. Μουσικές ηλιοβασιλέματα αστεία και στίχους. Και λίγο "αλητεία" σε καναν περίπατο. Δυο τρία ταξίδια στον τρίτο κόσμο και ίσως να φτιάχναμε υλικό να κάναμε και κάποιες παρουσιάσεις με σπουδαίους ανθρώπους σε ιδιαίτερους χώρους. Πικνίκ εκδρομές με το αμάξι, φίλους. Μαγειρέματα, δουλειές στον δρόμο, πρόβες, στούντιο. Απομόνωση, κήπους, ξερονήσια με ξενοδοχείο τα αστέρια. Νυχτερινές διαδρομές στην πόλη. Έρευνα, συζητήσεις, στιχομυθίες, κινητοποιήσεις, έργα, ταινίες. Γλέντια δουλειές απομόνωση δημιουργία διαβάσματα. Γύμνια σε φτωχικά σκεπάσματα. Κι ένα έξυπνο σχέδιο για κάτι που να ενώσει τις ζωές μας.

Ε για να μην υποφέρει μωρέ...

 

Κάνει ένας τουρίστας οτοστοπ σε μια νταλίκα μπαίνει μέσα αλλά πέφτει σε έναν ψυχάκια νταλικιέρη. Όπως πήγαινε η νταλίκα μπροστά στον δρόμο είναι μια γιαγιά που πάει να περάσει απέναντι πατάει τέρμα τα γκάζια την πατάει σταματάει βγαίνει με την καραμπίνα μπαμ και την αποτελειώνει. Μπαίνει μέσα στο φορτηγό τον κοιτάει έντρομος ο τουρίστας γυρίζει ο νταλικιέρης και του λέει: ε για να μην υποφέρει μωρέ...

Πιο κάτω άλλο θύμα μπαμ με την καραμπίνα ε για να μην υποφέρει μωρέ. Αφού έχει φάει καμιά δεκαριά και ο τουρίστας έχει χεστεί πάνω του πέφτουν σε κάτι λάδια ντελαπάρει το φορτηγό αλλού ο τουρίστας αλλού ο νταλικιέρης. Σε κάποια φάση όπως είναι με σπασμένο πόδι ο τουρίστας και με τα μισά έντερα έξω βλέπει τον νταλικιέρη να έρχεται με την καραμπίνα. Πιάνει το σπασμένο πόδι με το ένα χέρι μαζεύει τα έντερα με το άλλο σηκώνεται χαμογελαστός και λέει στον φορτηγατζή: ευτυχώς δεν πάθαμε και τίποτα...

ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ

Τρέλα μου

ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΜΟΡΦΗ

 

ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΜΟΡΦΗ

Κάτι όρκοι του στις σόλες κολλημένοι και λερώνουνε το πάτωμα

Καρφιά του φτιάξανε το στρώμα μα 

απ' τους φακίριδες έμινε εκτώς και μετεξαιταστέος

 την θάλασσα εμπρός τους σαν έπινε με δέος 

μήπως στο στόμα του και από πίστη εγίνει γλυκό κρασί

Έχει από καιρό αποτρελαθεί

Μιλά στο άπειρο μα 

του έχει δώσει και μορφή

ΠΟΤΈ

 

ΠΟΤΈ

Αγάπη μου

, ποτέ, 

Μη φοβάσαι

 δεν θα τελειώσει.

Αγάπη μου, μην φοβάσαι

Δε θα τελειώσει ποτέ

, ποτέ,

Αγάπη μου, ποτέ

-η παράνοια-

δεν τελειώνει.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ

 

ΑΛΛΗ ΜΙΑ

Υπέρβαση

Μετάβαση

Κάθαρση

Λύτρωση

Ποίηση

 

Το ζήσουμε δεν το ζήσουμε εσένα το ίδιο σου κάνει. Δε σε νοιάζει. 

Ότι γεννήθηκα, μπουσούλησα, περπάτησα, είδα τον κόσμο, είδα στον κόσμο εσένα, δε σε νοιάζει. Ότι επέζησα και σ'ανακάληψα δε σε νοιάζει. Δε σε νοιάζει. Μα δε σε νοιάζει καθόλου μα καθόλου; 

Ξέρεις, δεν χρειάζομαι κανέναν να με σκοτώσει. Είμαι εδώ ολήκληρη και ζωντανή. Αν κάνω κι ένα μπάνιο θα φαίνομαι κι όλας έτσι, ολόκληρη και ζωντανή. Εντάξει, δεν αμφιβάλει κανείς. 

Άλλη μια γύρα θα γυρίσω το κορμί μου σαν τσιγάρο γελαστό. Μα θέλω να σε κοιτώ, στα μάτια να σε κοιτώ όταν το στρίψω. Άλλη μια φορά. Μια φορά με μάτια σταθερά. Γιατί τα μάτια που τα έχουν χάσει όλα δεν είναι πιά χαμένα.

Πατάνε χειρόφρενο στην ανηφόρα και στρίβουν το τελευταίο τσιγάρο ρεμπέτικα. Το σβήνουνε στη χούφτα και το φυσάνε. Εσύ δεν καπνίζεις τέτοια, που να τα βρεις, που να ξέρεις. Και πώς να στο αναλύσω πιο πολύ. Όλα στα είπα επιτόπου και -πάντα- στον χρόνο τους. Τι να σου αναλύσω ακόμα, την ταξική συνείδηση του Αλέξη Ζορμπά; Κι αυτό θα το κάμω

 

 

Ναι μωρό μου ..

Καλά κάνεις ..

Κι ας πονώ ..

 

Όταν δε μ'ακούει ο "θεός" βρίζω. Κάτι ώρες πολύ δύσκολες φτάνω στην ψυχολογία γαμίσι και ξύλο. Έχω θυμό. Δεν ξέρω τι φταίει περισσότερο "αδερφούλα", αλληλεπίδραση είναι κι ενώσεις χημικές. Πάρε τους στίχους και δες τι συμβαίνει πιο μέσα. 

Πολλές οι συμπτώσεις, πάρα πολλές. Βάλε τον κομπάρσο και γκρεμίσου. Όχι εσύ που είσαι ήδη στον γκρεμό, ο "άλλος", ο καινούριος, αυτός που ακόμη γεννιέται κάθε μέρα, για να ταϊστεί το τέρας της δημιουργίας.

 Γιατί τα κριτίρια είναι πεζά και τα πιο όμορφα φτερά εδώ δεν έχουν παρά "διακοσμητική" αξία. Κι όμως από αυτά τα φτερά είμαστε κάτι. Ερωτολόγοι καλλιτέχνες, λογοτέχνες, πες, Ποιηταί. Από αυτά τα φτερά που πετάνε "περιστεράκι" μου. Στον καλπασμό των αλόγων που τα προγγάνε και φσαπ.

 Είναι πολύ αυτό που νιώθω, μου λέει πως είμαι μεγαλύτερη. Κι αν είμαι τελείως τρελή θα το δούμε. Αλλά δεν είμαι. Η κατάσταση είναι μια τρέλα πάντως. Δεν υπάρχει αεροδρόμιο για τόσο μεγάλα φτερά. Ούτε ψαλίδι τέτοιο που να τα ψαλιδίσει.

Ποιός νοιάζεται! Κάνε με μια αγκαλιά τώρα. Πες πως απλά από περιέργια θέλεις να με φιλήσεις. 

στο BACKGROUND

 

στο BACKGROUND

Τα πίνω 

και σε παίζω στο background

Τα υπόλοιπα τρέχουν 

πάνω σου

"Ένα ούζο στο δύο"

Αέρας φύσιξε

κι έκλεισε η πόρτα

-Είναι μέσα κανείς;

 

Είναι η Ηγουμένη και πάει στο μοναστήρι με οτοστοπ. Σταματάει μια λιμουζίνα ανοίγει η πόρτα μια τύπισσα με την γούνα της διαμάντια βραχιόλια τζακούζι, την κερνάει μια σαμπάνια, της λέει που πάτε στο μοναστήρι; Τέκνον μου της απαντάει που το βρήκες τέτοιο όχημα; 

-ε, να έκανα  μια βίζιτα με έναν ναύαρχο και μου πήρε το αμάξι μου έφτιαξε και το τζακούζι

-και τα κοσμήματά σου τα ρούχα;

-πάω και με έναν εργοστασιάρχη...

-Μπράβο σου.

Φτάνουν στο μοναστήρι τρέχει η ηγουμένη στο κελί της πέφτει και προσεύχεται. Χρυπάει η πόρτα

-Ποιος είναι;

-ο ηγούμενος

-βρε άντε από κει εσύ και τα λουκούμια σου

52.

"Μια ριξιά ζαριών δεν καταργεί ποτέ την τύχη"

Όχι

Δεν είναι το "l'art pour l'art"

Η ανωτέρα εκδήλωσις των ποιητών και των ανθρώπων

Ούτε ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός που είναι απλώς πολιτική

Ούτε η τέρψις τάξεων προνομιούχων

Δεν είναι αυτά ο προορισμός των ποιητών

Γιατί δεν είναι δυνατόν 

Με την αφηρημένη μόνον ομορφιά

Ή με τη συμβατικώς παραστατική

Ή με το "όπερ έδει δείξαι" μόνον ή το "γαρ"

Να αντικατασταθούν ή να πνιγούν των ενορμήσεων οι ώσεις

Αφού ο λόγος δεν είναι λογική

Αφού το κάλλος δεν είναι αισθητική

Και το καλόν δεν είναι ηθική

Αφού "un coup de dés jamais n'abolira le hazard"

Αφού εν σπερματόζωον μονάχα αρκεί

Να γονιμοποιηθεί το ωάριο της γυναικός ή ο λόγος

Αφού μόνον ο έρωτας τον θάνατο νικά

Θάναι η ποίησις σ π ε ρ μ α τ ι κ ή 

Απόλητα ερωτική

Ή  δ ε ν  θ α  υ π ά ρ χ η.

     Ανδρέας Εμπειρίκος

 

ΧΑΙΚΟΥ

Ο Ήλιος λάμπει στην Ανατολή

Χωρίς γιατί

Ταξιδεμένη

 Μέσα σε "ξενη" βάρκα Ταξίδεψα

Καλημέρα αγάπη μου,

 που μου έχεις κόψει την καλημέρα.

Σου εύχομαι τα καλύτερα.

Εγώ μπόρεσα και ταξίδεψα. Έκανα το συναρπαστικότερο ταξίδι μέσα σε "ξένη" βάρκα και να που κοντεύω να περάσω απέναντι, στους τόπους που  δεν θα χρειάζονται βάρκες, Ιθάκες, έρωτες πατρίδες νησιά. 

Είδα το σώμα μου να ανθίζει όσο ποτέ, από ένα άγγιγμα "θείο". Είδα το μυαλό μου σε έκσταση, τα γόνατά μου νερό και τα μάτια μου να τυφλώνονται από ένα λευκό σκοτάδι. 

Την ώρα που τα άδεια δάκτηλα αγκιλώνονταν πιάνοντας μια ιδέα. Λιποθυμώντας μπροστά στο ανεστημένο που αναλήπτεται. 

Περπάτησα σαν να είχαν ρόδες τα πέλματά μου και πήγαινα πήγαινα μέσα στις ελιές κατά τον Βοριά όπως ένας άνθρωπος από την μοίρα βαριά χτυπημένος. 

Βρήκα κουράγιο φόρεσα τα κάτασπρά μου ρούχα και ήρθα να συναντήσω την απουσία. 

Ναι. Ταξίδεψα. Μέσα σε "ξένη" βάρκα και έφτασα εδώ που είμαι Ταξιδεμένη. Χωρίς όνειρο, χωρίς ελπίδα, χωρίς. Μα μόνο με έναν σκοπό. Από την "ξένη" βάρκα να βγω...

Για να ξαναρχίσω

Σε φιλώ

Η συνταγή για να μένει κανείς μόνος είναι να πιάνει μια κορυφή που να βλέπει θάλασσα

 

Η συνταγή για να μένει κανείς μόνος του είναι να πιάνει μία κορυφή που να βλέπει Θάλασσα.

Οι αντικειμενικές δυσκολίες είναι πολλές αλλά δεν είναι απαγορευτικές. Αν θέλεις κάτι πολύ να το κάνεις. Εγώ νιώθω ότι ανήκω σε μια φυλή σπάνια και ίσως να θέλει να ταξιδέψω χιλιάδες μίλια για να βρω "κάτι" από την φυλή μου. Προσπάθησα να βρω μια ζωή που να μ'αρέσει και να την αντέχω. Αφού όλα είχαν τελειώσει. Ορίστε. Μια λάθος εκτίμηση στην στροφή και βγαίνεις τελείως έξω από το δρόμο. Εγώ θέλω να φτάσω. Έχω πάλι πολύ μπερδευτεί. Βαστώ όμως μέσα μου ένα ακαίρεο που με τίποτα δεν μπορεί να σπάσει να το μοιράσω να τελειωνουμε. Είδες, καμιά φορά το γυαλί κολλάει πιο δυνατά από ότι ήταν πριν. Φτάνει και σε θερμοκρασίες που λιώνει. Πες μου τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς μαζί. Πες μου και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς χώρια. Εμένα η κλίση μου μπορεί να είναι να υποφέρω από Έρωτα. Έχω υποφέρει τόσο πολύ που πια λειτουργώ μόνο έτσι. Λέω να ξανακάνω κάτι που ξανάκανα αποτυχιμένα. Να το ξανακάνω αλλιώς. Να σου εμφανιστώ και να σου πω γειά σου, με έστειλε ο άγγελός σου να σε φιλήσω. Πώς να αρχίσω. Άκουσα πως έτσι ξαναρχίζουν όλα. Βλέπεις σε τι τραγική θέση έχω έρθει... κι εσύ κι άλλοι πέντε έξι εφτά ντόμινο γιατί είμαστε και σαρωτικές προσωπικότητες γαμώ το κέρατό μου. Έφτιαξα μια γωνιά που η επιβίωση είναι στην γη γατζωμένη και δεν την κουνάει κανείς. Είναι απλή, κατανοητή, ακουμπάει στον φυσικό κύκλο και σου αφήνει περιθώριο για σκέψη, για δράση ανθρωπιστική, καλλιτεχνική. Ακόμα καλύτερα καλλιτεχνική. Ας πούμε σου αφήνει αυτήν την ελευθερία κινήσεων που έχουν τα αγρίμια. Και θα ήμουν μία χαρά αν δεν μύριζα το ζευγάρωμά μας από τόσο μακριά. Αν δεν ένιωθα τόση μοναξιά χωρίς τις κουβέντες σου και το όνειρό μ.. Θέλω τώρα να τα βγούν όλα από μέσα. Να αδειάσω μήπως και κάτσω να βρω πως θα περάσουμε ωραία. 

ΣΙΝΑΠΙΑ ΣΕΚΑΝΣ

 

ΣΙΝΑΠΙΑ ΣΕΚΑΝΣ

Τέρμα τα παροχυμένα οι κρισάρες κτλ

Βρες θεό κι έλαΈρχομαι

"Ήλιε μου Ήλιε μου Έλα Ήλιε μου"

Πώς μιλάς έτσι στον Ήλιο!

, κόφτε πρόστιμο

Το Είδα ότι σε πιέζω

Κρίσεις παθαίνω Βασανίζομαι

Βγαίνει η μοναξιά στα χίλια πρόσωπα

Στα χείλια σβήνω

Τα νεύρα μου τραβάνε τη φωνή

Ο μετρονόμος έσπασε 

το φράγμα του χρόνου 

ο Χωματόδρομος

Γ

ΕΥΡΩΔΟΛΑΡΙΟ

 

ΕΥΡΩΔΟΛΑΡΙΟ

Η Κίνα δεν έχει ρύζι

"Η ώρα είναι έξι" παγκοσμίως

Ο κόσμος προβάρει 

τον αυτόματο

Κι εμείς...

 να πηγαίνουμε

σαν το ευρώ με το δολάριο.

Σίγουρα, πως έχει 

ήδη δρομολογηθεί

Μια μέρα 

Να ενωθούμε.

           

 

...παγάκι μου

Τι χαμπάρια;

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΣΟΛΕΣ

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΣΟΛΕΣ 

Ω η Αγάπη μου είναι Αληθινή!

Τα χέρια της μυρίζουνε κρεμύδι

και της πετάει λίγο το μαλλί

μες του σπιτιού τα ρούχα που 

έχουν απ' τις δουλειές ποτίσει

Ω η Αγάπη μου είναι Αληθινή!

Τα μάτια της έχουνε κοκκινίσει 

και αστραποβολούν καθώς 

η σκέψη της έρχεται και με βρίσκει

Ω η Αγάπη μου είναι Αληθινή!

Από τις έξι το πρωί 

θα'χει ξυπνίσει

ΞΈΧΝΑΤΟ

(Photos by me)

 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΟΧΙ

ΑΙΣΘΗΜΑ ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ

 

ΑΙΣΘΗΜΑ ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ

Το Παν κρατάω μέσα μου 

και το ενώνω

Εδώ είν' η Αρχή του Κόσμου

Ένας φλοιός που διαριγνίεται

Εγκάρσια τομή κόκκινοι πίδακες

Σπίθες παχιές φυλλορροούνε

Μνήμες 

Ουράνιες λίμνες

βροχή από Περσίδες 

στον άνεμο

που παίρνει τις ευχές

Εδώ είν' η Αρχή του Κόσμου

Εγώ είμ' η αρχή του Κόσμου

Το στατικά κινούμενο

 κυοφορούν το χρόνο

Το Παν κρατώ και τον ενώνω

Εμείς είμαστε εχθροί. Δεν το ξεχνάω

Α χαχ χα

 

Πάει ένας παπάς στη Μύκονο να ξορκίσει το κακό

Όπως έχει βγάλει το λιβανιστίρι και λιβανίζει τονε βλέπει μι@ τρανς και του λέει

Καλέ 'συ με το ριχτό     σου έχει πάρει φωτιά το τσαντάκι

ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ

 

ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ

Στην συλλογή με τα άϋλα 

πέφτει το σήμα

Η νότα έξω από τον αλγόριθμο

Κλείνει η γραμμή στεφάνι

Κι η στιγμή γέμισε νύχτα

ΑΣΠΑΣΜΟΣ

 

ΑΣΠΑΣΜΟΣ

Μια μέρα με ανοιχτές προσλαμβάνουσες θα με κοιτάξει ίσια στα μάτια

Με την αγκαλιά του μονώνοντας τα ηλεκτροσόκ που με μαστιγώνουν

Τότε ο κόσμος θα φωτιστεί από αυτή την ενέργεια 

για να δω πως στην αγκαλιά μου κρατώ τον φρουρό της ουτοπίας

Θα μου πει πως εδώ δεν χρειάζεται πια να με πολεμάω

 πως εδώ η μάχη με την κανονικότητα κάπου τελείωσε

Το μέσα μου θα ξεχυθεί στους δρόμους του

 με λουλούδια στα χέρια ζητωκραυγάζοντας την ξέφρενη ευτυχία

Ώσπου να επαναλληφθεί η Ιστορία.

 

Λοιπόν. Έχουμε τα σκυλιά μας να χαϊδεύουμε. Όλα εντάξει

 

Δλδ αν είσαι έντονα συναισθηματικά  εκφράζεσαι στην τέχνη που δεν χρειάζεται να απευθύνεται και κάπου

Πες τα σε 'καναν άσχετο

 

Κάποτε συγχνοτιστήκαμε πολύ. Νόμισα πως βρήκα μια αγάπη. Την αγάπη την παντοτινή, αυτή που νικάει το κακό, όπως στα παιδικά παραμύθια. Να είμαι πλάι σου και να είσαι πλάι μου ως μια αλήθεια που φωτίζει τον δρόμο και τα σκοτάδια. Ύστερα εξαφανίζεσαι. Δε μπορώ να ξέρω και όλες οι υποθέσεις που μπορεί να υπάρξουν αδυνατούν να μου αντισταθμίσουν την απώλεια. Μου ανοίγουν μια πόρτα στο πουθενά χωρίς τοίχους. Δεν θα ηρεμίσω αν δεν σε δω. Βασικά δεν ξέρω αν γίνεται να ηρεμίσω. Όμως δεν μπορώ να αφήσω έτσι τα πράγματα. Από τον θεό ως την τρέλα κάθε μέρα διανύω γυρεύοντάς σε, να βρω προσανατολισμό. Ότι είναι για σένα να στο δώσω, να ξεμπερδεύουμε. Αν δεν μπόρεσε κάτι τόσο δυνατό να σταθεί στην πραγματικότητα τίποτα δε θα μπορέσει να σταθεί και δεν πρέπει να στενοχωριέμαι για τους ανθρώπους που φεύγουνε από δίπλα μου εξαιτίας του. Μπορεί στο βάθος να είναι και σκέτη η θλίψη που πολεμώ. Η θλίψη για τα ανεπίδοτα αισθήματα, τα χαμένα ιδανικά, τις αγάπες και τα λουλούδια σε μια ζωή που ανατέλει μέσα στα ροζ σύννεφα και τα παντελόνια που τα τιμούν μόνο τα σύννεφα. Στο είπα. Εγώ θα 'ρθω, θα επιστρέφω σαν τον δολοφόνο στον τόπο του εγκλήματος, Ευτυχίας κι αγίας Λαύρας. Κι αν έτσι πάψει ο Έρωτας να με κινεί θα πω ότι είμαι ένα αεροπλάνο χωρίς τουρμπίνες που καταλάθος βγήκε έξω από την ατμόσφαιρα και αιωρείται ακυβέρνιτο έξω στο σύμπαν. Άχρηστα παλιοσίδερα δηλαδή. Δεν μπορώ τίποτα να αποκλείσω. Όταν προσπαθώ να βγω λίγο έξω από τον εαυτό μου οι συνθήκες είναι απαγορευτικές, απάνθρωπες, απογοητευτικές. Σε έχω μέσα μου και δεν θέλω να σε πετάξω εκεί έξω. Έτσι κι αλλιώς δε γίνεται κάτι τέτοιο αφού μου έχεις γίνει κράμα μου πιά κι ας υπάρχουν αφόρητες στιγμές που μετανιώνω. Ήθελα να σε ζεσταίνω και να γελάς. Να σε μετρώ πρώτη. Να πάρω το φιλί μας και να το έχω αιωνιότητα. Να βρω την αιωνιότητα και να την κάνω φιλί μας. Να σε συνοδεύω σε ιστορικές διαδρομές, μέχρι το κέντρο αν θέλεις κάπου να σου κάνω παρέα. Να λέμε ιδέες και να τις συζητάμε νοητά με παγκόσμιες προσωπικότητες. Να σου φτιάχνω και να μου φτιάχνεις σκηνικά. Να αγκαλιαζόμαστε και να ανταλλάζουμε σάλια. Να μιλήσουν οι γλώσσες μας τα πιο κατανοητά ακαταλαβίστηκα. Μπορεί μέσα στην ανθρωπότητα κι ο θεός να είναι θλιμένος. Σίγουρα όμως θα χαρεί όταν βρεθούμε. Εσύ, δε ξέρω .. κι εσύ; Θα χαρείς αγάπη μου;

 

Πότε φτάνουμε, έχει πολύ ακόμα;

 

Εμένα μ'αρέσουν τα ομηρικά έπη κι ας τα λένε ελληνικό μεσαίωνα. Κι ο μεσαίωνας καλός είναι, έχει το γούστο του. Δεν μπορώ να περιμένω και πολλά από την ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα κρύβεται ακόμα κι από τον ίδιο της τον εαυτό. Εγώ ξέρω πως το χου είναι το πιο ξεχού. Άστους να ψάχνονται, τι θέλει να πει ο ποιητής, αφού ο ποιητής ότι είναι να πει το λέει. Άσχετα που οι περισότεροι την τρώνε αμάσητη την ποίηση και περιμένουν να ακούσουνε το νόημα απ'τα έντερά τους. Άκου τι σου λέει ο ποιητής, όχι τα αυτιά σου. Τέλος τα παρεξηγημένα ποιήματα. Η περιγραφή είναι συγκεκριμένη, είναι τόση η έλξη που νιώθω που διαλύομαι. Αν ποτέ μου δινόταν μια αληθινή ευκαιρία να εξωτερικεύσω αυτή την ενέργεια με επίγια μέσα δεν ξέρω πώς γίνεται. Ξέρω; Ξέρει κανείς; Φαντάζομαι πως είναι μια αλληλεπίδραση, ένας χορός, συντονισμός δλδ κι έχουν περάσει αιώνες σε αυτό το κανάλι που είναι τόσο πλατύ όσο το ανοιχτό μυαλό και όλη η βλακεία του κόσμου μαζί.  Η υπεριφάνεια και η αμφιβολία μας. Ο γιατρός μου φοβάται την αντίδρασή σου. Δεν θέλω να κάνω τίποτα τραβηγμένο, την ψυχή μου να σου τραγουδήσω και να σε κοιτώ. Είπαμε, δεν ξέρει από ποίηση ούτε ο γιατρός. Μπορεί κι εγώ να νομίζω ότι ξέρω. Η ποίηση ξεπερνά την ανθρώπινη μνήμη. Περνά μέσα από την ανθρώπινη μνήμη το υπεράνθρωπο, μιλάει στην γονιδιακή γλώσσα με τον πλούτο του αρχετυπικού κώδικα πολύ πριν φτάσει στην σημερινή απλοποίηση, την δαρβινική μονοχρωμία που ζούμε κι εμείς όταν επιλέγουμε να πορευτούμε μαζί με το σύνολο και να μεταφράζουμε τους εαυτούς μας μέσο των ανθρωπιστικών επιστημών και των μαθηματικών τους πειραμάτων. Εγώ ξέρω και τον ρίχνω τον σέρβερ με είκοσι λέξεις αλλά δεν με ενδιαφέρει πια να τα βάζω με τα ελλατώματα του συστήματος έτσι για να τα βάζω με αυτό που με κοιτάει στραβά από γεννησιμιού μου. Έφτασα τόσο κοντά στην ευτυχία μόνο με μια συνειδητοποίηση. Κι είναι τόσο δυνατή που όσο και να με αποπήρες το μόνο που κατάφερες ήταν να διαγνωστώ με ερωτομανία και να ψευτοδέχομαι τη θεραπεία. Γιατί όμως εσύ επέλεξες τον αποπροσανατολισμό; Τι να θες άραγε με το να με θες μπερδεμένη και να πρέπει να φοράω ζουρλομανδία κάθε που ξεκινάω να κάνω μια κίνηση προς εσένα. Μια πρώτη απάντηση είναι πως δεν θες τίποτα από μένα. Απάντηση που με κάνει τίποτα, πράγμα που καθόλου δε στέκει εκτώς αν αντιστρέφεται και στο όλα. Με λίγα λόγια, μας γάμησες. Τουλάχιστον κάν' το και πράξη.

Όταν μάθω να κρύβομαι

Θα σου κλέψω την καρδιά

 

"Η κούκλα και η πανούκλα"

 

Βάλε τον κομπάρσο

 

Θα ξετρελαθείς με τα παιδιά, είναι ίδια με μένα! Ο Ηρακλής είναι λίγο πιο σοβαρός, σοβαρός όμως όχι ψαρωμένος. Κι η Νέδα παίρνει κεφάλια. Να πάμε στο καρουζέλ, ναι να ανεβούμε στα αλογάκια! Στα λαμπάκια και τους αγιοβασίληδες γιατί τελευταία φορά που βγήκαμε ήτανε σε κηδεία στον Αγιο Φανούρη. Μάτια μου, ακριβοθόρητα μάτια μου, τι ωραία που θα 'ναι!

 

Η Αλήθεια βρίσκεται κάπου μεταξύ σοβαρού και αστείου

              ΠΑΝΔΙΩΝΗ

Με εξοργίζει που δεν καταλαβαίνεις πώς να με κάνεις ότι θες

Πώς γίνεται το νερό Ηχώρ

Έτσι

 

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

Ως εν Ουρανό κι επί της Γης

 

Περίμενα το σημάδι σου 

γι' αυτό 

ότι μου πρότειναν πολύ αρνιόμουν 

...γιατί 

σου έδινα τη φωνή μου

 

Θυμό θυμό θυμό έχω θυμό θυμό

Κι ένα στομάχι χάλια

Μελανχολία

 

Βυθίζομαι. Φτάνω το βάθος που η εικόνα με αγκαλιάζει ως μια ερεβώδης ψυχοσυναισθηματική εμπειρία. 

Αν δεν άκουγα τη φωνή που κινεί τις λεπτομέριες του προσώπου σου θα μπορούσα να μεταφέρω το φανταστικό βίωμα στις διαστάσεις, τα στάδια και τους χρόνους μορφοποιητικής ροής της Πανγαίας. Μέσα στην ουράνια αγκαλιά. Και πιο πέρα, όσο πάει μέσα, στο βάθος που το πρόσωπο γεωμετρεί τους δρόμους του στοχασμού μου. Άκου, το βλέπω πεντακάθαρα, δεν είναι μόνο ένα. Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες, στο βρόντο, γιατί, το γενικό γίνεται ειδικό όμως το ειδικό πώς να γίνει γενικό; Το θέμα μας δεν παίρνει από φιλοσοφίες.. 

Δεν μελαγχολώ επειδή νιώθω βιολογικά και εγκεφαλικά μόνη. Μελαγχολώ διότι δεν έχω πετύχει ακόμα τον συνδιασμό, βιολογικά και εγκεφαλικά, στο επίπεδο που το οραματίζομαι όταν λένε πως χάνω την επαφή με το περιβάλλον.

Τώρα, που λέω πως χάθηκε και η δικιά μας "επαφή",  μένουν οι δυνατότες του εγκεφάλου μου χωρίς πεδίο. Και πηνίο. Δεν έχω θέση. Ανάμεσα σε ορθίους σε παίρνω αγκαλιά. Μόνος μου εδώ που εξαντλημένα ξαπλώνω. Αλλά δεν θα είναι έτσι για πολύ και δεν το σκέφτομαι να τα παρατήσω. Εκτός αν σταματήσει η Γη να κατέβω.

 

 

TsoU

NO NO NO

 

Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά

Project Αυτοακύρωση (τελικό)

 

Δε με πιάνουν τα παυσίπονα

Και ποζάρω για σένα

Τελευταία φορά

"Απομυθοποίηση"

(Photos by me)

 

Είναι αστείο γιατί είχα πιστέψει πως από μια μακρινή γωνία σε έπιανα

Σε έβλεπα ουσία του απείρου δύναμη που κινεί την δημιουργία πέρα από τα επίγεια 

Και γινόσουν του πόθου μου το εκμαγείο να σε έχω στην πλάση ολόκληρη

Είναι αστείο που είχα πιστέψει πως θα 'ταν για πάντα έτσι

Να μπορώ να σ'ανακαλώ στο μαγικό σκηνικό της ιδανικότητας 

Σε μια διάσταση μυστική 

..μέχρι που άνοιξε η ουράνια ρωγμή της υπόστασης τη γραμμή στην παλάμη του χάρτη το άχτι 

Το αχ τί

Στάση για Χαϊκού

 

Έλα να ξεμουδιάσουμε...

Ζωή ατελεύτητη στροφή

Γκαζώνεις γέρνεις

 

Σε μισώ που μου λείπεις τόσο πολύ

 

Ναι αγάπη μου Εντάξει  θα φτιάξει

Στο κάτω κάτω της γραφής

 

Όπως μου μπήκε αυτή η ιδέα έτσι να μου βγει. Έλα που μου την έβαλες να μου την ξε

Περνάμε καταράχι μανούλα μου 

Ηρέμισε χάμω    Άσε με χάμω  

Σαλτάρω

Πούστη;

 Πούστη τον είπε!

 Χαχαχ α

 κομμένη-  κάψε απήγανο

 

Τράβηξε πολύ το σκοινί .. Που το βρήκαμε τέτοιο σκοινί, από τζίνι; η ανεμόσκαλα του Γιόγκι Βουντού. Una Grande Artista. Την πατήσαμε όμως σα νήπια. 

Λες και παίζαμε με φασόλια. 

Πάντος είναι ωραίο να έχει η ζωή σου σκοπό, να φυλάει το φυλάκειο και να σου λέει ΑΛΤ έτσι και κάνεις βήμα σε έφαγα! Χαχ, αχ και τα μάτια θέλω να σου δέσω, να δεθούμε γενικά.. Ηδυπαθώς και με ασύλληπτη λιγούρα μέχρι το έγκλημα. Ξέρεις τώρα. Όχι ότι κινδυνεύουμε κάπου. Μποντλαιρικό μυστήριο, τσόχινο ταβάνι, δικτυωτό πορτατίφ και οι τοίχοι έχουν φτερά. 

Ναι, μια μέρα που θα έχουμε καθαρίσει μαζί όλα τα φασόλια του Τζακ, πάνω στο ημερολόγιο, θα φιληθούμε. 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

Τσούγδο 

Ε Τσούγδο

(Photo by me/ art Νέδα ☆ Ουράνιο Τόξο)

Ανέκδοτα με παπαγάλους

 

Είναι ένα σπίτι με έναν παπαγάλο. Σε κάποια φάση σταματάει στον κήπο ένα φορτηγό με κάρβουνο να το αδειάσει βγαίνει έξω ο ιδιοκτήτης του λέει μα εγώ δεν παράγγειλα τίποτα. Του απαντάει ο φορτηγατζής με το χαρτί του κύριε αυτό δεν είναι το τηλέφωνό σας η διεύθηνση κτλ. Πόσο έχει; 500 ευρώ. Του τα δίνει ξεφορτώνει φεύγει. Την επόμενη μέρα το ίδιο, το ίδιο. Πάει μέσα ο ιδιοκτήτης πιάνει τον παπαγάλο πούπουλα χαμός παίρνει ένα σφυρί του ανοίγει τα φτερά και τον καρφώνει τον παπαπάλο στον τοίχο. Έτσι όπως είναι ο παπαγάλος καρφωμένος βλέπει απέναντι στον άλλο τοίχο το κάδρο με τον εσταυρωμένο. Τον κοιτάει καλά καλά και του λέει: κι εσύ κάρβουνο παρήγγειλες;

 

Σε τσάκωσα. Κάθομαι μόνη μου και σε τσακώνομαι. Και είναι αστείο γιατί μπορεί να πέφτω έξω με τις σκέψεις μου και το ξέρω. Η  κανονικότητα δεν είναι το φόρτε μου και στην δική μας περίπτωση δεν έχω βρεί ούτε έναν συννειρμό που να παραμένει ακλόνιτος για μια μέρα. Δεν είπα ποτέ ότι δεν κάνω λάθη. Νιώθω όμως ότι δεν με εμπιστεύεσαι και ότι απαξιώνεις, ότι πολεμάς την ίδια την προσπάθειά μου. Κοίτα, εγώ δε θέλω να ζω καμιά Χίμερα με προσανατολισμένη παθολογία. Ούτε και να κλείσω την κινητήριο δύναμή μου σε κανένα κουτί  κουτί κουτάκι γοητευτικό και ξένο. Και δεν μπορώ να στο κάνω λιανά τόσα λιανά να πηδήξεις μέσα στην πισίνα του Σκρούτζ. Δεν είναι επικοινωνία αυτή που έχουμε και υποτήθεται πως προχωρούμε στο τέταρτο και τελευταίο στάδιο, μετά το Ένα, του πλατωνικού κάλλους. Βλακείες. Καψούρα, άχτι, αποθημένο. Αυτή η φωτιά είναι Ήλιος. Το μονοπάτι του Ήλιου. Τρέλα. Δε σταματά. Φταίει για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή, να το ξέρεις. Να κάνεις κάτι γι'αυτό και την ανθρωπότητα που περιμένει τα ποιήματα από το σμίξιμό μας να ανασάνει .. φυσική δικαιοσύνη. Τέλος, περάσω δεν περάσω από το Ένα, μάλλον το ακουμπήσω δεν το ακουμπήσω, εγώ θα φτάσω στο Κάλλος. Τέλος του μήνα θα είμαι εκεί. Να τελειώνουμε με αυτό το ένα. Άντε μπράβο. 

 

Γιατί αλλιώς δε μπορώ να πάρω τα πόδια μου

...μ

 

Ανέκδοτο

Είναι ένας και βλέπει τον άλλο μες την κουζίνα με μια σανίδα του σέρφ μπροστά από τον φούρνο μικροκκυμάτων Καλά του λέει τι κάνεις εκεί

- Ε είπα να ξεκινήσω με μικρό κύμα

Ανέκδοτα με παπαγάλους:

Είναι ένας με έναν παπαγάλο στον όμο δύο μέτρα και μπαίνει σε ένα μπαρ, τον κοιτάν, περνάει κάτι μάγκες έρχεται μια ωραία γυναίκα παραγγέλνει κάθεται στην άκρη. Περνάει η ώρα κλείνει το μαγαζί, πληρώνει ένα πεντοχίλιαρο παίρνει την γκαρσόνα και φεύγουνε. Την δεύτερη μέρα πάλι το ίδιο. Ε την τρίτη λένε οι μάγκες θα του μιλήσουμε. Πάνε του λένε ρε φίλε εμείς τόσο καιρό εδώ πέρα δηλαδή εσύ πώς την παίρνεις. Α τους λέει είμαι τυχερός. Έπεσα από αεροπλάνο στη ζούγκλα και σώθηκα και όπως διέσχιζα το δάσος βρήκα ένα λιχνάρι το έτριψα και μου έκανε το τζίνι τις ευχές όποτε βάζω το χέρι στην τσέπη να βγάζω πεντοχίλιαρο, να με γουστάρουν οι γυναίκες που θέλω και ...κι του είπα να μου δώσει μεγάλο πουλί

Οι εκατό παπαγάλοι:

Πέφτουνε κάποιοι με αεροπλάνο και σώζονται. Είναι στη ζούγκλα τώρα και τους πιάνουν οι Ζουλού και λένε θα σας βάλουμε σε ένα κλουβί με 100 παπαγάλους να βρήτε τον αρσενικό. Κι όποιος δεν τον βρίσκει στο καζάνι. Κλαίνε εκεί ένας δεν κλαίει. Μπαίνει ο πρώτος σκέφτεται ...αυτός για να γαμάει 99 θα είναι ο πιο αδύνατος...το πιάνει πάει στο καζάνι. Μπαίνει ο δεύτερος σκέφτεται και πιάνει τον πιο δυνατό, πάει κι αυτός στο καζάνι. Μπαίνουνε μπαίνουνε όλοι καζάνι μπαίνει κι ένας και τους λέει εγώ θα τονε βρω κι όχι μόνο θα τονε βρω θα τον γαμήσω κιόλας. Θα μας κλάσεις τ'αρχίδια απαντά ο παπαγάλος

 και τον αφήσανε ελεύθερο

 

Δαίμονα

Πέντε πράματα είναι, ένα μάτσο χαρτιά, μια δουλειά κι ένα δρομολόγιο. Αφού το έχω με τις συνθέσεις και μπορώ να κάνω απίστευτους συνδιασμούς, τι σε νοιάζει. Εμένα το μόνο που με βασανίζει είναι τα ερωτικά σου γούστα. Σου έχω φουσκώσει άπειρα μπαλόνια, τώρα σου γεμίζω σακιά με ελιές. Κάνω ολόκληρη τελετουργία. Ναι μωρό μου φοράω γάντια να είναι όμορφα τα χέρια μου και το μεσημέρι είμαι με το ραντάκι να έχω ομοιόμορφο μαύρισμα. Τραβάω βάρη και ιδρώνω σε σκέφτομαι περισσότερο που γυμνάζομαι και γίνομαι σίδερο να σε λιώσω, πεζοναύτης θάλασσά μου. Και τον στίχο θα γυμνάσω  να μη με βαρεθείς ποτέ.. έχω σκεφτεί τρακόσιες πενήντα χιλιάδες πρότζεκτ να κάνουμε μαζί. Αλλά εσύ θέλεις να κάνεις τα δικά σου. Θέλεις μόνο να κάνουμε έρωτα και ταξίδια.   Κι εγώ θέλω να μυηθώ στον έρωτα. Μαζί σου ξεκινάω, νιώθω το όλον και δεν ξέρω τίποτα. Ζεν μανία είναι να βρίσκεις αυτό το ένα στο άπειρο ,που το θέλεις και σου ταιριάζει, να ξεχωρίζει ολόφωτο στην κορυφή του βουνού από τα άπειρα και να πρέπει να ανέβεις το άπειρο βουνό για να το πιάσεις. Την ώρα που πάει βόλτα το σκύλο. Ναι τότε. Σίγουρα συμφωνεί μαζί μου η σκύλα σου. Έχουμε την πληοψηφία. Χαχ

Έλα, γέλα λίγο. Μου έχεις φάει τη γλώσσα, και δεν μπορώ να πω πολλά. Βιράρω πάνω κάτω την άγκυρα για να δυναμώσω τα φτερά. Με τρελαίνεις. Έχω φάει εγκεφαλική σωματική "απομυθοποίηση" λες και το έχουμε κάνει και με πιάνει και μούγκα γιατί ..

Περιμένω νέα σου

 

 

Άσε με να ζουλέψω μωρό μου ..

Είναι δρομολογημένα όλα, πέντε πράματα

ΚΡΕΜΑ

ΚΡΕΜΑ

Το μυαλό μου το ανακατεύω βράζει

Κρέμα που έχει πήξει 

και κολλάει στον πάτο

Θέλω να σε βάλω κάτω

Θέλω να με βάλεις κάτω

Θέλω να σε βάλω κάτω

Θέλω να με βάλεις κάτω

Θέλω να σε βάλω κάτω

 

Θέλω να θολώσουμε μαζί να σου δείξωΠώς βάφει το διάφανο

 

Μασάω τα χείλη σουΤα χείλια σου μασάω 

τα χείλη σου

Χ

.........

(Photo by me)

Benga Collega .. .

 

Γιατί οι λέξεις και οι προτάσεις που αναβοσβήνουν όλη μέρα μένουν μέσα μου και συμπιέζονται μέχρι που διαλύονται, γίνονται ένα πολύχρωμο νεφέλωμα και το ανασαίνω αμίλητα. Το τραβώ βαθιά σαν τσιγάρο βαρύ που με λιώνει.. Είπα είναι ευκαιρία να σε αφήσω στην ησυχία σου. Να πω κι εγώ πως δεν γουστάρω πιά κορίτσια. Ούτε αγόρια ούτε  ούτε ξωτικά και νεράϊδες ούτε τίποτα. Μόνο τη δική μου τρέλα. Τέλος του μήνα θα είμαι εκεί.

Πάσχει

 

Πάσχει 

Πολυβιταμινούχα στέριση εγκεφαλική

Καψούρα και ξυρίστικα γι'αυτή δύο φορές

Μιά που πήγα και μια που σε περίμενα

Στεγανά φυγοκεντρικά πτερήγια

Με ακονισμένα στόματα στο φινάλε

https://youtube.com/watch?v=GR7a73YFKsY&feature=share

Γρίφοι

 

Τί πέφτει χωρίς να χτυπήσει;

Το σκοτάδι

Ποιός έχει τα περισσότερα δόντια;

Ο κεραμυδόγατος.

Γιατί οι γορίλες έχουν μεγάλα ρουθουνια;

Διότι έχουν μεγάλα δάκτηλα.

..

 

Είσαι εδώ;

Ούτε κι εγώ

Το μαρτυράει το λιοπύρι κι η σκόνη

Δρομολόγιο με ανταπόκριση

Πάω μονοκόμματα απ'τη δουλειά

Χορεύεις;

Είδες τι ωραία είναι στην εξοχή

Τα παιδιά παίζουνε...

Μ'άρεσε πολύ η ιδέα σου σήμερα για εκδρομή

(Photos by me/ σήμερα)

Το γιατί και το γαμώτο

Κάνουνε μεγάλο κρότο

Ανέκδοτο

 

Είναι ένας στη ζούγκλα και τον κυνηγάει ένα λιοντάρι. Τρέχει τρέχει ανεβαίνει σε ένα δέντρο την σκαπουλάρει. Γυρνάει μετά από δυό μήνες στο χωριό του τους λέει με κυνήγαγε ένα λιοντάρι γλύστραγε έπεφτε έτρεχα γλύστραγε έπεφτε με κυνήγαγε έτρεχα έτρεχα. Τι λες ρε παιδί μου του λέει ένας εγώ θα είχα χεστεί πάνω μου. Έ του απαντάει κι εσύ από τι νομίζεις ότι γλύστραγε κι έπεφτε...

 

Αν ξεκινούσαμε από αυτά που γίνονται θα είχαμε τελειώσει τώρα. 

Αυτό που με πονάει περισότερο από όλα και με κάνει να θέλω να τα παρατήσω είναι η ζήλεια που νιώθω για τους άλλους σου έρωτες. 

Το κάνεις και το κάνω και λερώνονται όλα στη λάσπη.

Όσο τα σώματά μας θα μένουν ανεκπλήρωτα και δέκα και εκατό και πεντακόσιους να ρίξουμε μέσα το κενό μεγαλώνει και   θολώνει. 

Έρχονται ώρες που μισώ την αγάπη, την ζεστασία, την έκσταση, που δίνω σε άλλους ανθρώπους, γιατί δεν την παίρνεις εσύ.

Είσαι δίπλα μου κι όλα τα φώτα πέφτουν πάνω σου και γίνεσαι το μοναδικό μου πρόβλημα το άλυτο η σπαζοκεφαλιά η αιώνια 

Κι όμως γαμώτο θα μπορούσα να σε έγλειφα μερικούς αιώνες να πάθεις αμνησία από έρωτα μια ώρα να ηρεμίσω.

 

 

Μα εσύ βλέπεις το αίσθημα 

 καμίνι για ασβέστωμα, 

 

 

Σκανδιναβική θεραπεία μωρό μου

Μωρό μου, μου λείπεις

Ζουλεύω και

 θα τα καταφέρω

Σ'αγαπώ πολύ

Να προσέχεις τον εαυτό σου

 .. γιατί τον θέλω

Ημερολόγιο Θεμελίων

 

..

 

Άσκηση: Rose is a rose is a rose

 

Αντώνης Λιβερόπουλος / Εγώ στην κάμερα

Στους Δελφούς

 

 

..

 

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

Σε μια απατηλή ακινησία 

τρέχω στη βροχή, 

από κομμήτες και παλμοκκύματα

Ανοίγουν τα περιγράμματα

 κι αναμιγνίονται διάτρυτα.

Κύκλοι σε κλειστά μάτια

 χορός από κάρβουνα

Το Αίνιγμα της μηχανικής.

Healing Music

 

Πίνουμε ένα ποτήρι νερό και βάζουμε το 21 ,που είναι κάτι σαν προετοιμασία για να ανοίξουμε τις συχνότητες. Έχουμε νερό κοντά και πίνουμε στην αρχή και το τέλος του κομματιού. Μετά περνάμε στο δεύτερο κομμάτι που αυτό είναι το κύριο μέρος της θεραπείας.

Το δεύτερο κομμάτι:

https://youtube.com/watch?v=1gR6D8xAccQ&feature=share