ήρθε μια σκύλα εδώ την άνοιξη σε κακά χάλια τόσο που νόμιζα πως πέθαινε από καλαζάρ και ζευγάρωσε με τον Τζίμη και τις έδωσα φάρμακα για παράσιτα μέσα έξω και σιγά σιγά συνήλθε και γυάλισε η τρίχα της και δεν φαίνεται να έχει καλαζάρ και της έδωσα το όνομά σου λίγο αλλιώς την είπα Χάρις. Και μια μέρα μέσα στα μάτια μας και μέσα απ΄τα χέρια μας πήρε το πιο χοντρό γατάκι και έτρεξε και το έφαγε τόσο γρήγορα που την πήρα στο κατόπι με το μηχανάκι όπως το είχε στο στόμα κι έτρεχε και θύμωσα κι αν είχα αυτοκίνητο θα την είχα πάει στο βουνό αλλά μετά την συγχώρεσα και σήμερα μόλις βγήκα έξω μου είχε φέρει σκοτωμένη την κουκουβάγια που μιλούσα μαζί της μόλις χθες και το μεσημέρι αλλά και τη νύχτα πριν κοιμηθώ και τρελάθηκα. Η ζήλια της είναι ανεκδιήγητη με έχει πεθάνει. Γιατί να το πάθω αυτό σήμερα το πρωί! ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ