ξανά πιο πολύ

 

Η στάση ζωής δυτικό παράθυρο άβυσσος είναι η πιο ψυχεδελική. Αλλά το λούκι ο νεροχύτης κι η πίτσα είναι το πιο ευαίσθητο ψυχικά πανοραμικό πώς να το πω. Βέβαια τα κενά της αναρρωτικής είναι όλη η αγάπη και η παραίσθηση και το πιο ενδιαφέρον για την έρευνα και την επιστήμη.

Αγάπη μου, τα γυρίσματά σου οι αλλαγές σου με συνεπαίρνουν. Είσαι ασταμάτητη και φαίνεται ότι έχεις χρόνια στα ντεκς και φυσικό ταλέντο. Πως η ποιότητα και η διάρκεια σε χαρακτηρίζουν. Πως είναι ανοιχτό το τρίτο σου μάτι και τα βλέπεις όλα αυτά και τα ζεις! Και που ξεφεύγεις και γελάς μ΄αρέσει και που συνέρχεσαι πιο πολύ.

Έλιωσα, καμιά φορά σε βρίζω πως δεν το έχεις αλλά έρχονται κάτι τέτοιες αναγνώσεις και νιώθω γυναίκα κι αφήνομαι όσο δεν μου έτυχε ποτέ. Και ύστερα θέλω κι εγώ την στολή του ναύτη. Τα κενά της αναρρωτικής, την πίτσα στο λούκι και το δυτικό παράθυρο άβυσσος , τις βρύσες  την τρέλα το λιώσιμο τον Έλιοτ. Τις Τετάρτες τις Παρασκευές, μισή μέρα το πολύ να κρατάνε. Τα φιλιά τα γέλια τα νησιά.

Με έπιασε το στομάχι μου πάλι ψυχή κεφάλι πάνω κάτω. Είσαι ο Έρωτας προσωποποιημένος. Ποιος να σε διαβάσει έτσι και να μην λαβωθεί. Είναι πολλοί; Είναι πολύ. Είναι ξανά πιο πολύ.   Κι έχω μείνει πίσω ..