Μας γάμησες με την Θήβα σου, όλο Σφίγγα λοιμό και τούμπαλιν. Λες και δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Στριμμένη δυσκοίλια. Να περιμένω την αναλαμπή σου .. στα βιβλιοπωλεία και το ίντερνετ. Κοράκι, μνημόσυνο κηδεία χαλβάδιασμα. Να κάτσεις στον Τζοντζον σου μωρή Μπάρμπυ που τον έχεις κάνει και φαίνεται εκατό χρονών από την ταλαιπωρία. Να του κάθεσαι μωρή του ανθρώπου, τον έχεις έτσι άντρα να σου στηρίζει το σπίτι και δεν του κάθεσαι. Να του κάθεσαι να είσαι σωστή. Τί μαλακίες είναι αυτές σα να του λες προβολή και μετάθεση σε είχα κάνει δεν σε είδα ποτέ. Γύρευε τί μαλάκας είναι κι αυτός και τι προβολή και μετάθεση σε είχε κάνει κι εσένα που κάθεται και σου κάνει τον άντρα χωρίς να του κάθεσαι. Να γαμιόσαστε αγάπη μου, να κάνετε έρωτα, να είστε σωστοί, να μην είστε μόνο για τα της επιβίωσης εκεί πέρα, δε λέει να τραβάς τέτοια ταφόπλακα σπίτι σου .. να κάνεις τέτοιο σαμποτάζ στον εαυτό σου για να γράφεις ποίηση και μαλακίες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή