δεν ήθελα να μιλήσω για την πρεζούπολη του Άργους και για το τί είναι το κράτος εκεί, όπως και η μέσα Αθήνα άλλωστε, ούτε για την πουτανόπολη της Ηλείας ΓΙΑΤΙ δεν συγκλονίστηκα αφού έχω να κλαίω τον δικό μου άνθρωπο που έχει σκοτωθεί εκεί ο οποίος υπήρξε αργήτης και ο καλύτερος ντράμερ του κόσμου για μένα και βαπόρι και καταραμένος διότι με κόλλησε κάποτε στην πρέζα. Έχω ζήσει και λίγο στο Άργος κι υπάρχουν ιστορίες που δεν μπορεί να τις γράψει πχ ο Αλήτις ή δεν τις είδε και ίσως για αυτό να μιλά ρομαντικά για αυτόν τον κόσμο. Κι όποιος μιλά από συννεφάκια για την νύχτα και το που στέκεται και πως στέκεται η υποδομή της δεν έχει χάσει άνθρωπο από νύχτα ή δεν έχασε δικά του κομμάτια εκεί. Κι εγώ δεν μπορώ να τις γράψω ούτε να τις πω και που τις έζησα θα κινδυνεύω για πάντα. Η άποψή μου είναι ότι μόνο ανάπηροι μπαίνουν σε πόστα γενικά και μιλάμε τώρα για μια συμπλοκή αναπήρων και από τις δύο μεριές κι αυτή στο Άργος. Μπορεί και να μην ήταν αυτός που κυνηγούσαν αλλά μπορεί και να ήταν. Μπορεί να τον πυροβόλησαν στο κεφάλι από την τρέλα τους αλλά μπορεί και ο ίδιος πάνω στην τρέλα του να πήδηξε μέσα στους πυροβολισμούς και να ήταν πιο γρήγορος από αυτούς ας πούμε είναι το ίδιο πιθανό. Σίγουρα έγινε βραχυκύκλωμα πάντως. Μιλάς σαν χαζή ώρες ώρες και σε συναισθηματικό παραλήρημα. Κι εγώ το παθαίνω. Έχω δικό μου νεκρό να θρηνώ και όλα αυτά τα βλέπω όπως κακές αναμνήσεις που δεν χρειάζομαι. Οι δηλώσεις που προωθούνται με σκοπό να κανονικοποιηθεί το θέμα κτλ και για αποπροσανατολισμό κτλ θα έπρεπε να θάβονται να μην ακούγονται να μην ανακυκλώνονται τέτοια πράγματα να μην παίρνουν διαστάσεις και χώρο στο κεφάλι μας γιατί είναι κι αυτά σαν σφαίρες που ρίχνονται από την δίωξη και πηδάμε μέσα τους από κάποιο λυτρωτικό παραλήρημα ή που τις τρώμε από κάποιους εντελώς αρρωστημένους την ώρα που τρέχουμε να σωθούμε.