.. βάζω ξύδι για να μην με τρώνε τα κουνούπια κι εκείνα εκεί... φαίνεται οι σκέψεις μου μου γλυκαίνουν το αίμα.
Αλλά οι στίχοι μου απόψε είναι σκληροί
Είναι τα όνειρα (τα οράματα)
κηδείες με ξένα κόλλυβα
των τότε των πεταμένων
των τώρα των πεθαμένων
.. και άντε βρες πως να κλείνει ωραία αυτό το ποίημα
.. σε ποιον μιλάς έτσι γλυκά; ποιος είναι ο εσένα;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή