έτσι για την καύλα εμείς πρέπει να βρισκόμαστε
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026
έρωτά μου ..
Θα ήθελα όλοι οι αγαπημένοι να είναι με τους αγαπημένους τους σήμερα και κάθε μέρα. Ας έχουν δυσκολίες και με σκαμπανεβάσματα οι σχέσεις -να σου λέω, ανέβα στο σκαπό, και να ανεβαινείς. Εδώ που βρέθηκα δεν φοβάμαι την ρουτίνα διότι διδάκτηκα την Ιεροτελεστία της ημέρας. Άσχετα που συχνά χάνω το μυαλό μου από την έλλειψη έρωτα, δηλαδή την έλληψή σου και παθαίνω διάφορα. Απόψε θέλησα και φρόντισα να μείνω μόνη στο σπίτι. Θέλω να μιλήσουμε. ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ
είδα ένα μακρύ περιπετειώδες όνειρο. ξύπνησα στις 8 και λόγο πόνου δεν το έγραψα γιατί το πρωί είναι η πιο δύσκολη ώρα για το χέρι μου και με ξαναπήρε ο ύπνος και ξύπνησα 12 και. ήταν σε μια παραλία με κολπίσκους και βράχια. όπως στο βιντεοκλιπ αλλά μέρα. είχε πολύ κόσμο κι είχα τσακωθεί με κάποιους γιατί είχα κάνει κάτι προκλητικό. το μόνο γνωστό πρόσωπο που θυμάμαι από το όνειρο είναι ο Έκτωρ ο οποίος είχε ένα σπίτι στην παραλία με μια βεράντα με κόσμο και με κάλεσε να πάω εκεί και νομίζω πως ξύπνησα όταν έφτασα εκεί και το είδα. σε είδα; εσύ ήσουν;
σήμερα πονάω πιο πολύ από εχθές. ίσως φταίει η προπονησούλα που έκανα χθες το μεσημέρι. ακίνητο πονάει, με ασκήσεις πονάει. θέλω καλό γιατρό να μου δώσει κατεύθυνση. σκέφτομαι την Δευτέρα να πάω πάλι στον ιδιωτικό γιατί πως να περιμένω έτσι μέχρι τον Μάρτη. πονάει σα χαλασμένο με αυτό το ηχόχρωμα του πόνου από τα νεύρα που με πονούσε παλιά και το πόδι όταν το είχα χαλάσει από την μέση. σταμάτησα τα βολταρεν γιατί δεν μπορώ να πάρω άλλα πήρα ήδη πολλά. δεν μπορώ να γράψω να οδηγήσω να μαλακιστώ να κάνω τις δουλειές μου. με το αριστερό πάει πολύ αργά. είναι γεγονός πως ένας που ασκήθηκε δεξιόχειρας όταν γράφει με το αριστερό γράφει αλλιώς. δεν μπορώ ας πούμε να γράψω αυτόματη ή μπρειν στορμ και παραλήρημα με το αριστερό πάω σα χελώνα. ούτε ηχογράφιση μπορώ να κάνω για καταγραφή γιατί έχω μάθει να γράφω με σιωπή κι όχι τόσο να προφέρω, έχω σχέση με το μολύβι και το χαρτί. το βιώνω λοιπόν σαν περιορισμό όλο αυτό ακόμη και στην γραφή. τόσο πολύ που χάνω την υπομονή και σκέφτομαι να κλείσω ραντεβού στο Ριο να πάω να το βάλω για σφάξιμο.
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
κοίτα αγάπη μου
πόσο πρησμένο είναι το δεξί στην πάνω πάπια και αντίχειρα με δείχτη
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΝΤΥΡΑ - ΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΑ σελ.25
οι ηλικιωμένοι καρχαρίες στις Νότιες Θάλασσες καταπίνουν τροφή, ίση με τον όγκο τους επί δώδεκα.
αγάπη μου;
αυτά τα μπολάκια σου έλεγα.
θα ρίξω κανόνι στα ηλεκτρόδια, δεν πήγα, δεν θα πάω. ψάχνω θεραπευτή
.. διαβάζω τον ξένο σου καρδιά μου και πάω σε άλλο level θεραπείας.
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026
άναψε το φως φοβάμαι
δεν θέλω να πάω αύριο για ηλεκτρόδια
ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥΣ
είχα άσχημες σκέψεις σήμερα και δεν το συνηθίζω. και βουητό είχα πολύ. την άκουσα και που έμαθα πως είναι άρρωστος βαριά ο Δάγλας. αναχαιτίζω από το πρωί κι εχθές το βράδυ άσχημες σκέψεις, για αρρώστιες και χαμούς.
το ποίημα το ξεκίνησα χθες το βράδυ και το έκλεισα το πρωί. δεν είναι ωραίο. δεν είναι όμορφο. είναι τόσο ωραίο και τόσο όμορφο όσο ο Καιάδας. όταν σου ανοίγονται αυτά τα πεδία στο μυαλό κλείνουνε τα άλλα. αλλάζει το κύκλωμα. ας πούμε σήμερα δεν μπορούσα να ανοίξω ας πούμε το ποίημα στην σελ. 12 , στην σελ. 37 , στη σελ 71, στην σελ. 102-3. δεν μπορούσα σήμερα να τα ανοίξω αυτά τα ζωντανά που μ' αγαπάνε και μου κάνουν έρωτα στον εγκέφαλο. Να τα ανοίξω δεν μπορούσα σήμερα με κανέναν τρόπο όπως ανοίγω τα ποιήματα σα 3D εικόνες πιέζοντας λίγο τα μάτια θολώνοντάς τα κάπως καθαρίζει κι ανοίγουν.
το χέρι μου σα πιασμένο το νιώθω βελτιώνεται
δε πονάω, ΠΟΝΕΣΑ , είμαι εντάξει
εσύ;
βρήκες τραγουδάκι ωχ
πολύ βαρύ .. το έφαγα
μπέημπ .. τρώγετε;
Έχω βγάλει εντελώς καμένα, άλλα λύσσα, ωμά, βρώμικα, κάποια με πιθανότητες για θανατηφόρα δηλητηρίαση, άλλα ότι να 'ναι, κάτι space, κάτι που δεν τρώγονται και τα έχουμε φάει. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΙΑΤΙΚΑ. δε το λες άσκημο, ..το λες;
Μαγειρεύω και για επιδόρπιο χταπόδι κρασάτο κοκκινιστό με μακαρονάκι κοφτό κρεμμυδάκια μπαχάρια ΔΑΦΝΗ να βάλω;
ΠΟΝΑΩ
ερμηνεία του ανεκπλήρωτου
Γι' αυτό την επόμενη φορά
να προσέξουμε να αναπτύσει αρμονικά
όλες του τις πλευρές και τα άκρα.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026
εσύ που θες να πάμε;
Έλα .. πάμε
Οι εξισώσεις τριγωνομετρίας με έναν άγνωστο είναι παιχνιδάκι. Επομένως αν ξέρεις τον άνθρωπο βρίσκεις τον προορισμό ή αν ξέρεις τον προορισμό βρίσκεις τον άνθρωπο. Έχεις δηλαδή γνωστέ τις δυο πλευρές και αμέσως βρίσκεις την τρίτη. Αν δεν ξέρεις ούτε τον προορισμό ούτε τον άνθρωπο, με μια γνωστή πλευρά, μόνο την δικιά σου (όσο γνωστή μπορεί να είναι κι αυτή), να βρεις τις άλλες δυο είναι δύσκολο και δεν βγάζει συγκεκριμένο αποτέλεσμα φτάνεις σε έναν συσχετισμό με αγνώστους. Με λίγα λόγια αν δεν ξέρεις που πας γύρνα πίσω που έλεγε κι ένας τρελός εδώ πέρα. Πάει καιρός που έχω κολλήσει στο ίδιο σημείο και φρόνιμο είναι να αλλάξω ερώτηση. Σταματάω λοιπόν το να’ρθω που είσαι και ξεκινάω το έλα που πάμε. Με σκοπό να φτάσω στο σκέτο .. έλα πάμε.
Από χθες άνοιξε το χέρι και μπορώ να δέσω τα μαλλιά μου με πόνο αλλά ανοίγει το χέρι μέχρι πίσω. Ψάχνω τον καλό ορθοπεδικό και δεν υπάρχουν ραντεβού μέχρι τον Μάρτη. Δεν θέλω να πάω φυσιοθεραπεία μετά από αυτό που έπαθα και δεν θέλω να πάω στον άλλο γιατρό που κάνει κορτιζόνες. Το χέρι μου είναι μονίμως μουδιασμένο και δεν είναι για τίποτα. Δεν μπορώ ακόμη να οδηγήσω διότι το αγροτικό δεν έχει υδραυλικό τιμόνι και το παπί δεν θα μπορέσω να το κρατήσω αν χρειαστεί κάποιος απότομος ελιγμός. Ούτε το πουλί μου δεν μπορώ να παίξω. Περνάω δύσκολα. Κοιμόμουν όλο το πρωί ξύπνησα να ξεπροβοδίσω τα παιδιά και ξανακοιμήθηκα μέχρι τις 12. Από τα χέρια κινδυνεύει κι η μέση μου που την έχω στρώσει με στρέτσινγκ καλλησθενική και μονόζυγο τα οποία δεν μπορώ να κάνω λόγο χεριού και αυτές τις μέρες έχει σκηνιάσει ελαφρώς και το πόδι μου.
Είδα που έγραψες για την Χαρούλα και συγκινήθηκα. Θυμάμαι το καλοκαίρι του 2008 είχα πάει μόνη μου στην αρχ.ολυμπία να την δω στην συναυλία, στην έχω πει την ιστορία. Είχα πάει μπροστά κι εκεί που της φωνάζανε να πει τραγούδια της φώναζα κι εγώ, την ατέλειωτη λέξη. Και με κοίταξε! Ναι εμένα με κοίταξε και κοιταχτήκαμε για μια στιγμή κατάματα. Δεν μπορώ να το ξεχάσω ποτέ. Θέλω να το βρω αυτό το σιντι. Το βρήκα!
Είμαι αισιόδοξη πως όλα είναι πολύ καλά και πάνε κατ ευχήν. Έχω ξεπεράσει πολλούς τραυματισμούς για να με ρίξει ένα χέρι. Σιγά σιγά θα είναι και πάλι λειτουργικό και με προσοχή θα κάνω τα πάντα με υπομονή και μοχλούς όπως ο Αρχιμήδης.
Θα κάνω τα πάντα αλλά ποιος είναι ο προορισμός μου; Να φροντίζω την οικογένειά μου και να ασχολούμαι με την τέχνη μου. Σε τρία πράγματα έχω ταλέντο, στην μαγειρική τον έρωτα και την ποίηση την μουσική. Διότι έχω στα μαθηματικά και την αλχημεία.
Θέλω ο άνθρωπός μου να είσαι εσύ. Αλλά θα ήταν θλιβερό να μην είμαι κι εγώ ο δικός σου. Συμπέρασμα μέχρι τώρα δεν έχει βγει. Τώρα είναι αλλιώς τα πράγματα. Όλα καλά με την ποίηση, τι γίνεται όμως με τον έρωτα και την μαγειρική. Με την οικογένεια. Με ξυπνάει κι εμένα ο Τσιώλης. Εκεί ανάμεσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων δεν θέλω να χαθώ ούτε φευ έχω, είμαι καλά με τη Νάνσυ και με εσένα είμαι καλά ακόμα και στην χειρότερη εκδοχή είμαι εντάξει και θα μπορούσα να ξαναρχίσω. Τρις είναι οι λύσεις σε αυτό το παραμύθι. Κι έχω να επιλέξω για σένα τι να πω, αν είσαι άνθρωπος αν είσαι ο άγγελος μου ή αν είσαι δαίμονας κι αγγελοδαίμονας. Αν είσαι ο άνθρωπος μου είναι να κάνουμε και τα ανθρώπινα. Στις άλλες δυο περιπτώσεις μένει έτσι και ψάχνω άλλον άνθρωπο για τα ανθρώπινα, για την φωνή το χάδι τα φιλιά τα χαμόγελα την αγκαλιά το σεξ την συμπόρευση τις χαρές και τις λύπες τις καθημερινές, την ζεστασιά και τα ζεστά όνειρα και όλα τα ένδοξα πράγματα που αξίζει να πράξει και να μοιραστεί κανείς να στοχεύσει και να χαρίσει τις νίκες του. Τα υπάρχοντα και τις κατακτήσεις του. Με τον συμπρωταγωνιστή της ζωής τους. Τα γυρίσματα αυτής της ταινίας της δικιάς μας ταινίας συνεχίζονται μα έχουν μείνει αγύριστες οι μεταξύ μας σκηνές και θα είναι πολύ θλιβερό αυτό το έργο αν μείνει έτσι. Αν μείνει έτσι με έναν άνθρωπο κι έναν αγγελοδέμονα στον αέρα μπορεί να αντιπροσωπεύει τους περισσότερούς αλλά για εμένα είναι πολύ θλιβερό έτσι το στόρυ. Για εμένα το ιδανικό είναι άνθρωπος και Θεός να γίνονται Ένα. Κι ύστερα ένα κι ένα να κάνουν δύο λογικά και μαγικά ότι θες.
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026
ποιος είναι ο στόχος ο κοινός ο προορισμός;
σήμερα η μέρα ήταν αποκάλυψη. εκτός από την καρέκλα η μικρή είχε σπάσει και ένα πλακάκι στη σκακιέρα με ένα χοντρό ξύλινο σκαμπό που της γλίστρησε στο σκαρφάλωμα και το βρόντηξε χάμω ακριβώς εκεί που υπήρχε κενό μια φυσαλίδα από την κόλλα μιλάμε για λαχείο αλλά τί λαχείο από τις 100 βροντηξιές βρήκε και το κενό. αυτό δεν είναι παιδί. έχει διαλύσει έπιπλα τοίχους σκεπή πόρτες παράθυρα δάπεδα. την άλλη φορά είχε ανοίξει την πάνω καταπακτή στο κελάρι και έπαιζε σημάδι πετροβολώντας τα μπουκάλια με τα κρασιά. ότι βίντατζ συλλογές είχα δεν υπάρχει τίποτα. αναγκάστηκα κάποια στιγμή και έχω εντοιχίσει ότι πράγματα έμειναν από ενθύμια αρχείο κτλ συναισθηματικής αξίας για να τα σώσω τα έχω χτίσει. ωστόσο σήμερα η μέρα ήταν αποκάλυψη και οι στοχασμοί στους οποίους οδηγήθηκα, η αυτογνωσία και το υπαρξιακό στίγμα μου που βρήκα μετά το σουρεάλ τρίλεπτο με την καρέκλα δεν πληρώνονται με τίποτα. θα την ευχαριστώ για πάντα που έζησα αυτή τη σκηνή.
ύστερα θυμήθηκα τον Πλάτωνα και την ερμηνεία του τριγώνου. το κοινό σημείο την παράλληλο των ζωών την διαγώνιο της παραλλήλου το τρίγωνο το ισοσκελές και την διχοτόμο. όσο πάει ο καθένας την ζωή του ευθεία δεν πρόκειται ποτέ να συναντήσει κανέναν. μόνο αντικείμενα θα συναντά και ακόμη και τα υποκείμενα της ζωής του ως αντικείμενα θα μπαίνουν στην ζωή του. σαφές κοινό σημείο προορισμού λοιπόν και ισοσκελισμένη η κλήση της πορείας των ζωών. οποιαδήποτε άλλη συνάντηση είναι εκτός προορισμού, της στιγμής , μάταιη και καταδικασμένη. φτιάχνε την ζωή σου όσο θες όμως να ξέρεις πως ο άλλος αν έρθει να σε συναντήσει να μπει στην ζωή σου, την ζωή σου που ακολουθεί την δική της πορεία, αντικείμενο της θα γίνει κι είναι αυτό πολύ θλιβερό. άνθρωποι χωρίς κοινό προορισμό καλύτερα να μην ξεκινάνε. η μεγαλύτερη αξία στην ζωή ενός ανθρώπου για μένα είναι ο άλλος άνθρωπος ο άνθρωπός του. κι εγώ θέλω πολύ στην ζωή μου έναν άνθρωπο ως υποκείμενο. τί προορισμό θέλω να έχω δεν γνωρίζω σαφώς. εσύ τί προορισμό έχεις; ξέρεις ποια είναι η Ιθάκη σου; Αν βλέπεις τον προορισμό σου δίπλα σου αν κοιτάξεις βλέπεις και τον άνθρωπό σου. σκέψεις κάνω. θέλω να το βρω. τί να λέει και το ανεκπλήρωτο και τα δράματα και οι καταδικασμένες στιγμές μπροστά σε ετούτα. και οι καψούρες και οι μεγάλες γνωριμίες και οι αναφορές και τα ταξί και τα τρένα και τα περίπτερα και τα λεφτά και τα φουλ πονταρίσματα είναι για να σκοτώνεται η ώρα και για να έχεις να λες ιστορίες για αγρίους και θηρία. σκέψεις κάνω γιατί με ενδιαφέρει να το βρω. με ενδιαφέρει να συμπορευτώ με έναν άνθρωπο από αρχή μέχρι τέλους.
η μικρή έσπασε χειροποίητο αντίγραφο λουι κενζ για ένα πιτόγυρο
ξύπνησα με ιμηκρανία. βρίσκομαι σε ένα "σανατόριο" στην περιοχή ναός Ανάληψης Φιλιατρών. δεν μπόρεσα να βγάλω τα παιδιά στην παρέλαση λόγο του χεριού μου και δεν ζήτησα βοήθεια. τα παιδιά πήραν τα ποδήλατα και πήγαν στο πανηγύρι. τους είπα να φάνε κάτι εκεί μα η Νέδα γύρισε με κορδέλα για τα μαλλιά αντί για φαγητό και διεκδικούσε το φαγητό του Ηρακλή ώσπου από τα νεύρα της για ένα πιτόγυρο 3 ευρώ πέταξε από την σκάλα μια καρέκλα άνω των 500 ευρώ και την έσπασε. μια καρέκλα που την έχουμε μαζί με τα λιγοστά μας εναπομένοντα κειμήλια για να μας βοηθάει να θυμόμαστε ότι καταγόμαστε από ευγενείς και δεν είμαστε τίποτα γύφτοι νομάδες πληβείοι. μια καρέκλα που έσωζε την αισθητική και επομένως και την ψυχή μας ως έναν βαθμό. Η αντίδρασή μου είναι απόγνωση. πετάχτηκα και μου ξέφυγε αρχικά ένα θα σε γαμήσω μα της μίλησα ήρεμα. της είπα ότι στερήθηκα αγάπη και ο πατέρας μου ζωή για αυτή την γαμοτραπεζαρία που την έχουμε για μούρη, πως έσπασε μια μούρη που στοίχησε πολλά. μια μούρη που θα της έδινε σε μια δύσκολη να φάει. και δείχνει κι έτσι πως είναι γύφτισσα πως δεν κάνει για σαλόνια. έδειξε να μετανιώνει βούρκωσε. είπε πως θα την φτιάξει.
με έβαλε σε πολλές σκέψεις και αλληγορίες αυτό το σκηνικό. έχω άλλη μια χαλασμένη από αυτό το σετ που την είχε χαλάσει ο αδερφός μου. πάνε για μετασκευή σε κάτι φουτουριστικό μεταμοντέρνο νταντά και ήδη έχω ιδέα!
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026
άγνωστα σκοτάδια όσο πλησιάζω
αλλά πρέπει να το πιστέψω για να μην τρελαθώ.
ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΟ !
και δεν μου έχεις αφήσει καρδιά για αλεξίπτωτο
ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΣΩ έτσι ..
; ΣΠΡΩΧΤΕ .. βλέπω δυο σύννεφα μαλακά
MAZI
συγχωρεσέ με
σεβντά ναλκά ντέρτι μεράκλωμα και διώρθωσε το τούμπαλιν σε τανάπαλιν
σε παρακαλώ ..
MAZI
κοίτα αγάπη μου πήραμε βαθμούς
η αλήθεια είναι ότι διαβάζαμε με πάθος, αλλά όσα μαθήματα μας αρέσουν. κι αυτά όλα ένα μισάωρο μια ώρα το πολύ. Και έχει και αντιπάθειες που δεν πειθαρχεί. μπράβο του όμως είναι μια πολύ καλή αρχή. τον στόχο τον πιάσαμε για μέσο όρο πάνω από 16, πήρε σχεδόν 18! Είναι καλό το παιδί μας. και φυσική είναι πολύ καλός αλλά είχε ατυχία στο διαγώνισμα πήρε 13,5 γιατί κόλλησε και πρόλαβε να απαντήσει μόνο στις 3 από τις 4 ερωτήσεις. είμαι χαρούμενη!
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026
ούτε στα πιο τρελά όνειρά μου τόσο ωραία
ξέρεις αγάπη μου πόσες μαχαιριές έφαγα για να αγκαλιάσω τον αρκούδο και με οδύνες που ξύπνησα μες την νύχτα πόσες ακόμα για να τον σηκώσω από το πάτωμα που είχε πέσει και για να τον ξαναγκαλιάσω. και τί σουγλιά στο αυτί πάλι έφαγα που με ρώτησε, η μικρή, τί είναι αυτό, για την φωτογραφία σου, που της είπα, από εδώ βάζω τραγούδια ..
είμαι λίγο καλύτερα
στάνιαρα με τόσο πόνο
όταν ο πόνος σε ξεπερνάει
πέφτει το σύστημα του μυαλού
θες δε θες κάνεις επανεκκίνηση
είναι ένας πόνος σαν αγκύλωση
και του λέω, εσύ την δουλειά σου εγώ την δικιά μου
-μου το δίδαξε μια ξαδέρφη μου αυτό πάει ανάλογα τη διάγνωση και για νεύρα μα μην το δοκιμάσετε μόνοι στο σπίτι-
και όσο και να πονάει παίρνω ανάσα βαρβερίζοντα
και κάνω την κίνηση αργά όσο γίνεται πιο αργά
και προχωράει.
τώρα έχει γυρίσει από πάνω κατά μέσα στον ώμο
και στον πάνω δικέφαλο. πιο χαλαρά σήμερα
δεν με κάνει να χάνω το μυαλό μου.
προχθές κι εχθές ήταν σαν ένας δαίμονας που
μου είχε πιάσει από το μπράτσο και με τραβούσε να το λιώσει
κι εγώ ήμουν σα μπετωμένη και δεν μπορούσε να με πάρει
μαζί του κι είχε κολλήσει ο χρόνος
στην στιγμή που κοβόταν το χέρι μου
αλλά σήμερα είμαι καλύτερα
Την νύχτα είχα πάρει έναν τεράστιο
άσπρο αρκούδο αγκαλιά με τρελό πόνο
και τον έσφιγγα κι όπως ξέσφιγγα
σιγά σιγά χαλάρωνε ο πόνος η οδύνη
με διπλό παναντολ ανάμεσα στο βολταρέν
και πάγο σε τρία σημεία μισή ώρα αλλαγές
τέτοια έξαρση σε επικονδηλίτιδα ούτε στον εχθρό μου
οι μαλακίες πληρώνονται.
εσύ καλά μωρό μου; που είσαι;
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026
μπράβο σου που δηλώνεις πως ένιωθες μόνη
τώρα που με έπιασε το βολταρεν να σου πω πως χαίρομαι έστω που σ' αρέσεις στις στιχομυθίες μας αλλά έχεις κι άλλες κομμένες φωτογραφίες και δείχνεις και δεν νιώθω μόνη.
το να βλέπεις το κακό σαν φίδι είναι πολύ λάθος πάντως
τα φίδια είναι Ιερά. οι άνθρωποι που τα σιχένονται και τα σκοτώνουν έχουν πρόβλημα. μόνο ο ατσούμπαλος, ο ασυνείδητος που δεν νιώθει που και πως περπατάει κινδυνεύει από φίδι το οποίο βρίσκεται σε άμυνα. τα φίδια της χώρας μας δεν επιτίθονται σε ανθρώπους μόνο αμύνονται. κι όλα αυτά που λένε για τους ερπετόμορφους κτλ είναι επικίνδυνα ηλίθιοι αρνητικά φορτισμένοι και φοβισμένοι αυτοί που τα λένε και ακολουθούν εκεί πέρα και διαιωνίζεται και το χάλι να δολοφονούνται χωρίς άλλη σκέψη τα ευλογημένα τα μυστήρια τα άκακα και τόσο χρήσιμα αυτά τα πανέμορφα πλάσματα. μόνο τον τρόπο που ζευγαρώνουν να δει κανείς θα καταλάβει πως πολλοί λίγοι άνθρωποι φτάνουν στο επίπεδο των φιδιών, σε αυτήν τουλάχιστον την πράξη, που λέει πάρα πολλά για το ποιον μας.
.. και για τα μεταλλικά μάτια τώρα το ακούω κι αυτό. τί κακό να έχουν τα μέταλλα και οι μεταλλιζέ αποχρώσεις! υπάρχουν πράγματα που αλλάζουν παθαίνουν αλχημεία με τα μέταλλά και κάποια χόρτα και κάποιοι μύκητες ας πούμε. και τα φίδια έχουν σχέση με τα μέταλλα και άλλα υλικά ας πούμε με τα καλάμια.
Εγώ τα λατρεύω και τα φίδια και τα μεταλλιζέ μάτια με σαγηνεύουν και τα θαυμάζω. και δεν μου αρέσουν αυτοί που σκοτώνουν τα φίδια από τον φόβο τους ούτε κι αυτοί που τα έχουνε για κακά και τα μισούνε. μακριά από εμένα τέτοιοι άνθρωποι. μα αναρωτιέμαι όμως γιατί τόσο μίσος για τα φίδια! ποιον συμφέρει αυτό! ποια η ανισορροπία που δημιουργείτε έτσι και ποια καινούρια ανάγκη και εξάρτηση δημιουργεί. είναι πολύ μεγάλη συζήτηση. και γράφω με το αριστερό. με το αριστερό έκανα δυόμισι ώρες να γράψω αυτά τα δυο κειμενάκια. πονάω πάρα πολύ.
στην μέση της νύχτας ξύπνησα σε κατάσταση πόνου για νοσοκομείο το χέρι μου στο μπράτσο ως τον αυχένα είναι σαν κράμπα με νευρόπονο. δεν ξέρω αν φταίει κάποιο ζόρισμα από την φυσιοθεραπεία ή αν έκανα κάτι στον ύπνο μου αλλά δεν υπάρχει καμία θέση που να με ανακουφίζει. η θεραπεύτρια που της τηλεφώνησα μου είπε πως συνήθως κατεβαίνει ο πόνος προς τα δάκτυλα όσο προχωρά η θεραπεία και δεν ξέρει γιατί ανέβηκε και μάλιστα τόσο έντονα. έβαλα πάγο αλοιφή και πήρα και σκονάκι βολταρεν και το έχω δέσει. δεμένο με πονάει μόνο ψηλά στο μπράτσο προς τον όμο πίσω. βρήκα την διαδρομή του πόνου και είναι το νεύρο της επικονδιλίτιδας από την βάση του λαιμού πάει πίσω στην κλείδα γυρίζει μέσα από την κλείδωση πίσω περνάει και σφίγγει τον έξω μυ στο μπράτσο πιάνει και τους δυο περνάει μέσα στον αγκώνα και χαλαρώνει κάπως κατεβαίνοντας. οι πόνοι είναι σαν τους ήχους. όσο πιο λεπτοί είναι τόσο πιο διαπεραστικοί κι ενοχλητικοί μου γίνονται. το τσούξιμο ας πούμε είναι επιφανειακός πόνος αντέχεται και μπορεί να είναι κι ωραίος σε κάποια φάση. αυτό που νιώθω σαν κράμπα νευρόπονος είναι εντελώς χάλια και ο περιορισμός στην κίνηση ρέπει προς το καταθλιπτικό. πάω να ανοίξω το χέρι μου και πονάω λες και με καρφώνουν με κάτι πολύ χοντρό. αυτό εγώ το έπαθα μέσα σε ταξί από το γαμημένο το αλυσοπρίονο που μου δάνεισε ο Χαρικλής χωρίς να μου δώσει την στήριξη που το κρεμάνε. μέσα σε μια ώρα είχα σπάσει και δεν το κατάλαβα και νόμιζα ότι είμαι πιασμένη. έβαζα θερμαντική , ότι χειρότερο, και συνέχισα μέχρι που έγινα για το φορείο. τώρα γράφω με το αριστερό. Θεε μου σ'ευχαριστώ που έχω κάπως καλά το αριστερό της καρδιάς τουλάχιστον. δεν έχω παρακολουθήσει ειδήσεις δεν ξέρω τί γίνεται με το κόμμα της χαροκαμένης. ξέρω την κοινωνία και κάτι λίγα από πολιτική στρατηγική και την σχέση πολιτικής και οικονομίας κι έτσι δεν περιμένω πολλά. η νομιμότητα και η ορθή χρήση των όρων είναι θετικό και απαραίτητο να συνθέτουν αυτά ένα πολιτικό δελτίο τύπου και όλες τις πολιτικές δηλώσεις. ακόμη κι αν είναι ενοχλητικά τότε αποκαλύπτουν τις προβληματικές καταστάσεις τις μέσα στον νόμο κι άρα στην πολιτική. στην πολιτική δεν χωράει συναίσθημα, κι όταν εμφανίζεται είναι ξεκάθαρα για τον χειρισμό την κοινής γνώμης, είναι μελετημένο και στοχευμένο δλδ κι όταν είναι πηγαίο πράγμα σπανιότατο να εμφανίζεται πολιτικό πρόσωπο τέτοιο τότε αυτό το πρόσωπο είναι ιδανικό πιόνι βιτρίνας που πολύ δύσκολα θα μπορέσει να δει ποτέ του πιο μέσα το μαγαζί. σήμερα το μεγάλο πεδίο της μάχης το κέντρο της είναι οι εταιρίες και όχι τα πολιτικά κόμματα. δυστυχώς όσο ασχολείσαι με την πολιτική σκηνή του σήμερα μόνο υπαλληλίσκους και ορντινάντσες θα συναντάς και ποτέ δεν θα φτάνεις στο κέντρο της μάχης. όμως μπορείς μέσο της πολιτικής να επηρεάσεις λίγο κάτι ας πούμε να προκαλέσεις μια καθυστέρηση σε κάποιο σχέδιο ή να πετύχεις μια πανάκριβη νίκη να πάρεις κάτι και να σου πάρουν από αλλού τα διπλά. μπορεί όμως κάτι να γίνει και να τους πιάσει ας πούμε η καθυστέρηση όπως τον Χίτλερ ο σοβιετικός χειμώνας. έχω φτάσει στο συμπέρασμα πως η αισθητική είναι η ειδοποιός διαφορά για όλα τελικά. Αν η χαροκαμένη στέκεται ψυχρή και σοβαρή με την χρήση των όρων και της πολιτικής ορολογίας αυτό είναι θετικό πρώτα από όλα για τον λόγο ότι δείχνει πως δεν θα γίνει εύκολα πιόνι. Αν δεν γίνεται όμως πιόνι θα βρει μεγάλο μπελά η καημένη εκεί μέσα. δυστυχώς με την πολιτική σήμερα η Ελλάδα είναι σαν την ταινία με τον Κωνσταντάρα που του λέει ο φίλος του, την χούφτωσες χούφτωστην χούφτωστην. κι αν δεν είσαι τέτοιος να χουφτώσεις την Ελλάδα μας μόνο με ζημιά βγαίνεις από εκεί μέσα και σηκωτός ή και οριζοντιωμένος.
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026
λάθος στον συμβολισμό/ μεγάλο πρόβλημα η κοινωνία
Τα φίδια και τα μεταλλικά μάτια δεν φταίνε σε κάτι που είναι τόσο σαγηνευτικά. Τα φίδια είναι σύμβολο υγείας και το μέταλλο δύναμης.
Τα ταξί που λες ήθελα να ήξερα ακριβώς τί είναι.
Ραπουνζέλ .. παραμυθΑΡΑ μου
σε ακούω
μίξες γελάκια σαλάκια γλιν γλόν τσίκ τικ παφ
νερό από την πηγή
.. η υψηλότερη κορφή του κόσμου είναι η μύτη σου.
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026
θάλασσα φτιάχνεις
H2O
agua mineralle
ψυχοφιλοσοφική καψούρα
Τα έχω πάρει με αυτό το περίμενε. Και περιμένει ο καθένας που περιμένει εκεί που περιμένει και τι τριγωνομετρία είναι αυτή. Το κι αν περιμένει, το οποίο είναι το πιο πονεμένο μαζί με όλες τις μαζοχιστικές του αναγνώσεις και τον «συνωστισμό» στην προκυμαία. Φεύγει το αίμα. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται αλλά είναι όπως τα βλέπει ο κανένας, έτσι τουλάχιστον μιλάει η λογική. Λοιπόν, όταν εγώ υπερεγώ και άλλο εγώ μπαίνουν μέσα σε ένα ψωμάκι και γίνονται σάντουιτσς κι εκμηδενίζονται οι μεταξύ τους αποστάσεις τότε καμία απόσταση δεν υπάρχει στο σύμπαν. Ο κόσμος δεν έχει γεννηθεί, βεβαίως. Για να γεννηθεί ο κόσμος πρέπει να βρεθούν δύο, τουλάχιστον, και στην τελική, δυο. Τώρα εμείς που «το έχουμε» .. που το βάλαμε; Έχω εγώ το δικό σου; Ποιο δικό σου έχω; ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΘΕΕ ΜΟΥ όχι εσύ! ΑΥΤΗ, όχι ΕΚΕΙΝΗ! Ετούτη .
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026
όταν ανοίγουν οι ακροστιχίδες σου ..
Αγάπη μου, ήθελα να σου πω πως σε θαυμάζω. Ιερό μωρό μου! Δεν θα στο έλεγα έτσι, αφού εξυπακούεται. Αλλά στο λέω και νιώθω μια εξιλέωση και από τις πατάτες που σου έχω πει και σου έχω κάνει. Θα ήθελα να σε λατρεύω χωρίς αυτό. Δεν είναι κακό που θέλω να σε λατρέψω και για αυτό. Αφού σε θαυμάζω και σε λατρεύω.. Μπορεί η υπερβολή να εξαρτάται από τις ανάποδες. Μπορεί. Έχω παρατηρήσει ότι χρειάζεται να υπάρχει κάποιος προσωπικός λόγος. Σταθερά υψηλός. Κι έχει να κάνει με τα ΙΕΡΑ την ΤΙΜΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ.
γίνεται της ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
έλυσα μια μεγάλη εξίσωση και μου βγήκε:
ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΣΟΥ <=> ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ
και σε κατηγορώ ευθέως γιατί με φτάνεις μέχρι που τα σπάω.
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026
μια βόλτα δωράκι για αργά αργά κι απαλά αν μπορείτε παρακαλώ γείρετε για ένα φιλί
Ξεκίνησα πάλι τη φυσιοθεραπεία. Σήμερα μου έβαλε πιο πολλά ηλεκτρόδια. Είναι φοβερό το πως λειτουργεί το αυτόνομο νευρικό σύστημα να το βλέπεις μπροστά σου να κουνιούνται τα χέρια χωρίς εντολές από τον εγκέφαλο. Ένα κουτάκι στην πρίζα να σε κάνει μαριονέττα. Μπαίνω τελείως στο μυθιστόρημα μου με τον ηλεκτρικό πόλεμο και τα ραϊχοτέσλα. Υπάρχει μια ελπίδα να γιατρευτεί η φλεγμονή και ο τραυματισμός εκεί μέσα αρκεί να ξεχάσω το χέρι μου ότι υπάρχει, να μην το ζορίσω καθόλου, να κάνω τις θεραπείες και τις ασκήσεις μου. Δεν θέλω να μείνω χωρίς το δεξί μου, τα χέρια μου, τα καμάρια μου. Και τα δυο είναι ταλαιπωρημένα αλλά το δεξί παραείναι τραυματισμένο. Η υπεραιμάτωση κάνει καλό μου είπε, άρα και η τσουκνιδοθεραπεία θα βοηθάει. Θα κάνω τώρα τις φυσιοθεραπείες σωστά και μετά αν είναι θα κάνω βότανα, να μην τα κάνω όλα μαζί δεν πάει. Με έχει πάει πολύ πίσω αυτή η ιστορία μου αλλάζει συσχετισμούς και με επιτάσσει να βρω άλλους τρόπους. Έχει πέσει η αξία μου τώρα ως εργάτης όπως και να το κάνουμε. Δεν μπορώ να κερδίσω το μεροκάματο μου κι αυτό είναι μια ζημιά κάποιων χιλιάδων ευρώ ετησίως έτσι απλά. Γιατί γελάει ο θεός μαζί μου; Γιατί με φρενάρει και θέλει να με βγάλει αλλιώς. Θα ανέβαινα στην ταράτσα σου και θα σου άφηνα κάτι. Σίγουρα θα μου άνοιγαν κάπως οι πόρτες μέχρι εκεί θα με βοηθούσε το αγγελάκι μου αυτό που με σώζει συνήθως στο χιλιοστό. Μα δεν θα έπρεπε να το κάνω αυτό. Γιατί είπαμε και κλειδιά να έχεις πρέπει να χτυπάς πάντα το κουδούνι. Ίσως θέλει να με πάει κάπως αλλιώς. Το δέχομαι. Να κάνω πιο απαλά πράγματα να πηγαίνω πιο αργά. Λύσσα κακιά! Ναι θεέ μου, ο δεξιοτέχνης φαίνεται στο αργά και απαλά. Κι εγώ τώρα πρέπει να ανακτήσω το χέρι μου. Αλλά αν θέλετε να με πάτε καμιά βόλτα έτσι να με αναλάβετε εντελώς λίγες μέρες δεν θα έλεγα όχι. Κάθομαι έτσι κι αλλιώς. Έφυγα πάω.. τρέχω λίγο με τα παιδιά Όλα καλά. Όλα καλά;
δηλώνω τραυματίας
Κι εγώ θέλω Αθήνα γιατί θέλω εσένα. Αλλά δεν μπορώ να έρθω Αθήνα γιατί θέλω εσένα κι εσύ αυτό στην πραγματικότητα μου το έχεις αποκλείσει. Κι η ζωή μου έχει χάσει το χρώμα της. Δεν μπορώ να δω δεν μπορώ να ακούσω δεν μπορώ να φάω να μιλήσω να ξεκινήσω κάτι άλλο. Ούτε καν να περάσω στην ανυπαρξία δεν μπορώ να πεθάνω για να κάνω την δουλειά μου σωστά σαν εγκέφαλος. Έχω δουλειές στην Αθήνα που τις αφήνω και τις χάνω εκεί που θα έπρεπε να ευεβρίσκω κι άλλες και να είμαι συνέχεια εκεί όλο εκεί να εδρεύω εκεί. Έχω χάσει το ενδιαφέρον μου προσωπικά για τα πάντα. Κάθομαι με τις ώρες και κοιτάω τα κύματα και τα σύννεφα δεν μπορώ να κάτσω ούτε ταινία να παρακολουθήσω μόνο μ' αρέσει να ονειρεύομαι. Να ακούω τραγούδια που με εκτονώνουν και με γιατρεύουνε και κάθε λίγο βρίσκω σωτήρια ευτυχώς την διάθεση για ποίηση σπουδή και μελέτη. Και πολλές φορές χάνομαι τόσο πολύ στις παραισθήσεις που φτάνω κι έρχομαι φιλοσοφικά σε οργασμούς στο σώμα του σύμπαντος. ΑΠΑΝ Προσφέρω αυτή την θλιβερή ευτυχία μου έτσι. Δεμένη ΝΙΩΘΩ. Είναι τρομερό. Τί κρύβεται στις σκιές; Κοιτάω χαμηλά. Σηκώνω με γροθιές το σαγόνι μου για να σε κοιτάξω. Τρώω τα χέρια μου. Η ψυχή μου σπαράζει. Να σε αγγίζω. Με τα σπλάχνα μου να σ΄ αγκαλιάσω. Χωρίς την αγάπη σου είμαι χαμένη. Γιατί με τρελαίνει το κάλεσμά σου; ΠΥSSΤΑΑΚΑμμ
ΕΚΛΗΠΤΙΚΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ..
1 φορά το μήνα χάλια
1 φορά την εβδομάδα μέτρια
1 φορά την ημέρα καλά
1 φορά την ώρα πολύ καλά
1 φορά το λεπτό άριστα
1 φορά το δευτερόλεπτο Άριστα με τόνο!
ΦΤΙΑΧ'ΤΟ να βάζω φούστα. Ε ε κάνει ο κώλος μου να βάλω φούστα ..
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026
Γεώργιος Σουρής
ΣΤῊ ΓΥΝΑΙ͂ΚΑ ΜΟΥ
Προσφιλές μου ταίρι, δίχως νὰ στὸ πῶ,
τὸ καταλαβαίνεις ὅτι σ᾿ ἀγαπῶ.
Κι ἂν μὲ σὲ κακιώνω στὴ κακή μου ὥρα
κι ἀρχινᾷ μουρμούρα καὶ κακογλωσσιά,
μοῦ ἀρέσει νά ῾χω καὶ ὀλίγη μπόρα,
μοῦ ἀρέσει λίγη φουσκοθαλασσιά.
-
Δίχως πεῖσμ᾿ ἀγάπη, δίχως λίγη πίκρα,
δὲν ἀξίζει διόλου καὶ δὲν ἔχει γλύκα.
Βάστα μου, γυναῖκα, μοῦτρα σοβαρὰ
καὶ κλωστὴ σοῦ κόβω, κάκια σοῦ κρατῶ,
ἐπειδὴ νομίζω πὼς καμμιὰ φορά
κι η πολλὴ μπουνάτσα φέρνει ἐμετό.
-
Προσφιλές μου ταίρι, δίχως νὰ στὸ πῶ,
τὸ καταλαβαίνεις ὅτι σ᾿ ἀγαπῶ.
Σ᾿ ἀγαπῶ μὲ γέλια, μὰ καὶ θυμωμένη
κι ἂν ποτὲ γυρίζω νὰ ἰδῶ καμμιά,
πάντα ὅμως κτῆμα ἰδικό σου μένει
ἡ καρδιά μου ὅλη καὶ ...ἡ ἀσχημιά.
απλοποίηση του μηχανισμού των Αντικυθήρων
Γαμιέμαι με τον έρωτα των ονείρων μου
ΕΙΣΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ
πνεύμα του δέντρου!
Εσύ * σωστό ουίσκι
ζωή μου λογική μου μάτια μου φως μου καρδιά μου ψυχή μου πνεύμα μου έρωτά μου -θεόμουνο- ..
Τα γενέθλιά σου δεν είναι απλά ένα συνηθισμένο ραντεβού... Την ημέρα που γεννήθηκε μια όμορφη ψυχή που άλλαξε τη ζωή μου προς το καλύτερο

Κάθε χρόνο, είσαι ο πιο κοντινός άνθρωπος στην καρδιά μου, και ο πιο αγαπημένος φίλος που έχω γνωρίσει ποτέ, και κάθε χρόνο είμαι ευγνώμων που είσαι μαζί μου σε κάθε στιγμή, την καλή πριν τη δύσκολη.
Θέλω να σου πω σήμερα ότι είσαι ένας ξεχωριστός άνθρωπος, η καλοσύνη σου, η καθαρή καρδιά σου, το γέλιο σου που χαλαρώνει και τα λόγια σου που πάντα με κολακεύουν χωρίς να νιώθω. Η παρουσία σου στη ζωή μου είναι μια αληθινή ευλογία, και η φιλία σου είναι κάτι για το οποίο είμαι περήφανος και λατρεύω με όλη μου την καρδιά.
Μαζί μεγαλώσαμε, γελάσαμε, κλάψαμε, περάσαμε πολλά, και σε κάθε στάδιο ήσουν δίπλα μου, στήριξη και ασφάλεια μου. Ποτέ δεν ένιωσα τόσο μόνος μαζί σου, και πίστεψέ με αυτό είναι ανεκτίμητο.
Σας εύχομαι ένα Νέο Έτος γεμάτο χαρά, ψυχική ηρεμία, εκπλήρωση ονείρων και επιτυχίες που ταιριάζουν στην όμορφη καρδιά σας. Κάθε ευχή που επιθυμείτε να πραγματοποιηθεί, κάθε κούραση να φεύγει και κάθε χαμόγελο να αφθονεί. Αξίζεις μια ζωή που να σου δίνει όπως σκοπεύεις και με το παραπάνω.
Ευχαριστώ που είσαι εσύ, ευχαριστώ που είσαι φίλος μου, ευχαριστώ που είσαι τόσο κοντά μου.
Σε αγαπώ αγάπη μεγάλη, και ελπίζω να είμαι πάντα δίπλα σου όπως είσαι εσύ δίπλα μου

Χρόνια πολλά κομμάτι της καρδιάς μου

ΕΙΜΑΙ Ο ΑΞΟΝΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
Τρελά ευτυχισμένΟς ΠΝΙΓΜΕΝΟΣ Στο σενάριο ότι έχουμε πάθει το ΙΔΙΟΝ. Και που αντιδρούμε εντελώς διαφορετικά κι έχουμε βαλτώσει που δεν έχει κάτσει να πάμε μια βόλτα στη Γη να χαρούμε κάπου τον έρωτά μας. φουρτούνα η ανηφόρα .. Βόρειο Ατλαντικό και τα στενά του Μαγγελάνου περνάω ταυτόχρονα.
ΕΙΜΑΙ Ο ΑΞΟΝΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
είμαι ο άξονας της Γης
βγαίνει και σε παραμάνα ..
ΟΠΟΥ ΝΑ 'ΝΑΙ ΒΑΖΩ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ
ΜΥΡΙΖΕΙ ΠΑΤΑΤΕΣ ΜΕ ΣΩΣ
αδιαθετησα
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026
σε κάποιον Δημήτρη
Σε κάποιον Δημήτρη (φτιάχνεται, ας το φτιάξει)
Νύχτας ελεημοσύνη
τρίζει μια καριόλα
Σφυρίζει και ψέλνει
ανασαίνει από το περιεχόμενο
σαν από εκκλησιαστικό όργανο
Πιο χαμηλά ψηλά
Χούφτες στα βυζιά
Χούφτες στα μαλλιά
Ανεμόμυλοι θαύματα
Μια κουράδα
βελάζει στη χαράδρα.
καλόΝ μΜμήνα ( είναι μπουκωμένο το ηχείο μου στο κρανίο )
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026
ο ρυθμός σου ο ρυθμός του κόσμου
Τα γαμίσια των ονείρων μου
οι ακροστιχίδες σου.
Δεν θέλω κανείς άλλος να σε διαβάζει έτσι.
ΚΑΤΟΥΡΗΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕΣ
και να κάνω τον μαέστρο στην ορχήστρα, κουμάντο στον ηχολήπτη τον παραγωγό κτλ. πάρ'το αλλιώς και τέτοια
απογοήτευση
Από έναν θρασύδειλο τίποτε της προκοπής μην περιμένεις. Τίποτε καλό δεν έχω να περιμένω από έναν θρασύδειλο. ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟ
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026
άμα είναι να μου κοπεί το γέλιο καλύτερα να μου κοπούν όλα τα άλλα
Τόσο που έχω γελάσει με τον πόνο μου , με το ΚΑΤΟΥΡΗΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΈΡΑΣΕ και με όλες τις προστυχιές που έχω γράψει εδώ μέσα. Τόσο πολύ που έχω διασκεδάσει τον πόνο μου. Για το πόση αγάπη έχω αρνηθεί για μια κινέζα. Πόσο επίπονα αστείοι έχουμε υπάρξει. Αν δεν μπορεί κάποιος τουλάχιστον να γελάει, τρελά και με όλη του την ψυχή, με αυτή την ιστορία, κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Και πιθανόν να είναι κι επικίνδυνη η φάση και φρόνιμο είναι να μην ενοχλώ ούτε τίποτε ρέστα δεν ζητάω.
Έχω γελάσει έχω κλάψει έχω νευριάσει έχω μαυρίσει έχω αστράψει έχω καρδιοχτυπήσει έχω κολλήσει έχω παραλύσει έχω διεγερθεί έχω ξενερώσει έχω χαρεί έχω λυπηθεί έχω οργισθεί. Τα έχω πάθει όλα. Και είναι αστείο να το παθαίνει κανείς αυτό έτσι. Όταν έχεις συνείδηση της τρέλας σου είναι πολύ αστείο όσο φρικιαστικό επίπονο και άσχημο κι αν είναι κι αστείο όταν καταφέρνεις και το κοιτάς ως τρίτος. Βλέπεις και πόσο πόντιος είσαι πόσο άστοχος και πόσο εκτός.
Φαντάσου τον τον μαλάκα που λέει, κατούρησα και μου πέρασε , ενώ είναι καψούρη και κόβει φλέβα και έχει και το ύφος αυτό. Δεν είναι για γέλια; Αν δεν γελάς με αυτό τότε με τί γελάς..
και με την καλή και με την ανάποδη όταν τα παίρνω
στην τελική μόνο τα νεύρα μου μου σπάνε αυτά τα βιβλία από τον συγκεκριμένο εκδοτικό.
κάτι άλλο είναι
Είναι πολύ εκνευριστικό να δηλώνεις την αγάπη σου με το έργο σου για κάποιον που τον έχεις στείλει ο ίδιος στην αθέατη πλευρά της Σελήνης. Είναι εντελώς σπαστικό να εκδηλώνεις τον έρωτά σου μέσα στο έργο σου για κάποιον που του τον έχεις αποκλείσει. Δεν μπορεί να είναι αυτό. Είναι εντελώς τρελό. Κάτι άλλο είναι.
Αγάπη μου τι σου είπε ο οφθαλμίατρος;
Μας είπες πως θα είναι κάτι διαφορετικό αλλά είναι η ίδια άρνηση που έχεις πάθει με την ποίηση και σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Ότι δεν μπορεί να μπει σε καμιά άλλη κατηγορία το χώνουμε στην ποίηση. Και αν πάει κανείς να πει πια η διαφορά ανάμεσα στην ποίηση και στον πεζό λόγο κοιτώντας αυτά τα γραπτά θα πει πως είναι μόνο το κόψιμο στο πόσες λέξεις μπορεί σηκώνει η κάθε σειρά. Γνωμικά αφορισμούς ρήσεις πρόζες κτλ τα λέμε ποίηση. Αυτό προκαλεί σύγχυση και αλλοτρίωση στον όρο. Ενώ η ποίηση είναι μουσική πρώτα από όλα δλδ αρμονία. Φτιάχνεται πάνω σε μοτίβα με εργαλεία και κανόνες. Ακόμη και το μεταμοντέρνο, ακόμη πιο δύσκολο το μεταμοντέρνο διότι προϋποθέτει αποδόμηση δλδ έχεις φτιάξει μπροστά σου πχ έναν δεκαπεντασύλλαβο και τον αποδομείς, αφαιρείς και προσθέτεις μέχρι το αποτέλεσμα. Στον κάθε στίχο έχει προηγηθεί μια εργασία δόμησης και μετά μια άλλη αποδόμησης. Έχει προηγηθεί το στάδιο αυτό δεν το πηδάς, ας είναι και μόνο μέσα στο μυαλό σου. Αλλιώς θα μπορούσε ο καθένας να κάνει τον Πικάσο. Το να παρουσιάζεις έναν σκελετό, το προσχέδιο ενός έργου και να στέκεται αυτό έτσι σημαίνει πως έχεις φτάσει στην τελειότητα πια, το έχεις δει τέλεια ντυμένο και το παρουσιάζεις γυμνό όπως θα ήταν ένα αψεγάδιαστο γυμνό. Η ποίηση είναι τέχνη και η τέχνη σκοπό έχει να αναδεικνύει να βελτιώνει να αποκαλύπτει να τονίζει και να υπογραμμίζει το σημαντικό και άξιο να ξεχωρίσει και να λάβει μια τέτοια περιποίηση και φροντίδα. Τώρα ότι δεν χωράει πουθενά στην λογοτεχνία το χώνουμε στην ποίηση. Κι αν κάποιος ασχολείται πραγματικά με την ποίηση τον πετάει η εποχή έξω όπως το '80 με '90 που άμα άκουγες ελληνικά ήσουν χωριάτης και παρωχημένος και ξεπερασμένος, πέρναγες σε μια μειονότητα υποτιμημένη ως καθυστερημένη. Έτσι και με την ποίηση καθαρά από κομπλεξισμό και τεμπελιά συμβαίνει όλη αυτή η σύγχυση περί του τί είναι ποίηση και που θα πέσουν να σε φάνε αν πας να πεις ότι αυτό δεν είναι ποίηση και ποιος είσαι εσύ που θα μας πεις τί είναι ποίηση αλλά αν πεις πως όλα είναι ποίηση μια χαρά τότε. Συγνώμη παιδιά, αλλά δεν είναι όλα ποίηση, ούτε ότι δεν χωράει στα άλλα ήδη της λογοτεχνίας πάει να πει πως είναι ποίηση.
Εσύ έχεις ταλέντο στην ποίηση, δεν καταλαβαίνω γιατί την αρνείσαι και γιατί κατηγοριοποιείς αυτά τα γραπτά σου εκεί. Που από τις εκατόν τόσες σελίδες αν είναι τα δέκα ποιήματα είναι ζήτημα. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το περιεχόμενο του έργου. Το περιεχόμενο είναι πάρα πολύ καλό. Είναι ένας ύμνος στην μπακουριά με κάποιες αναλαμπές έκφρασης της ανάγκης για αγάπη από και προς μια ανώτερη ιδέα που ως τέτοια εμφανίζεται στιγμιαία και χάνεται υπάρχοντας περισσότερο ως η έλλειψή της. Έχει μεγάλο τάργκετ γκρουπ αλλά δεν είναι εύκολο βιβλίο από θέμα υπερβολικής αφαίρεσης κυρίως. Και έτσι μοιραία θα περπατήσει δύσκολα στο ευρύ κοινό, αλλά μακάρι να διαψευστώ. Είναι κουλτουριάρικο βέβαια και αυτό τραβάει. Και απολογητικό μπορεί να είναι για κάποια δύσκολα πράγματα που μπορεί να βοηθήσει κάποιους να τους χαϊδέψει κάπως να τους απαλύνει και να αγαπηθεί γι' αυτό.
Δεν ξέρω αν μπορώ να είμαι αντικειμενική. Μάλλον δεν μπορώ. Και το έχω πάθει με όλες τις ποιητικές συλλογές σου στον συγκεκριμένο εκδοτικό. Τα προηγούμενα περάσαν χρόνια για να τα αγαπήσω. Και σε αυτό φταίγαν πολύ οι αφιερώσεις κυρίως και ότι είχα ανάγκη προτάσεις για μεταβάσεις. Όχι κάτι για να συνδέσω μνήμες και να λιώσω ετεροχρονισμένα στα σκοτάδια. Ούτε μ΄αρέσει να μαθαίνω πράγματα που θα ήθελα να ακούσω από εσένα από τα βιβλία τα περιοδικά και τις εφημερίδες διότι έτσι νιώθω ακόμη πιο ξένη. Νιώθω πάρα πολύ ξένη. Ότι πρέπει για να την κάνω. Μα πως που βρίσκω αντίκρισμα σε όλες τις ιστορίες και έρχεται και γίνεται όλο πολύ αντιφατικό και παίζει με την λογική μου. Είναι πολύ ενοχλητικό να παίζουν με την λογική σου, πιο ενοχλητικό κι από το να παίζουν με την καρδιά σου. Αν το έκανες επίτηδες θα είχα θυμώσει. Δεν πιστεύω όμως πως είσαι κακός άνθρωπος. Δεν μπορώ να ξέρω και σε αυτή την συνθήκη δεν μπορώ να χαρώ ή να λυπηθώ έτσι με αέρα κοπανιστό ή με κάποια πράγματα που θα ταίριαζαν κάπου και στην δική μου ιστορία ώστε να πω πως αναφέρεσαι σε κάτι από αυτά ακόμη κι όταν τα είδα αυτούσια κάποια.
ο έρωτας είναι γιατρός και στο γιατρό πρέπει να λέμε όλη την αλήθεια
Αραχνοΰφαντα τα κβάντα
να με ζεστάνουν δεν μπορούν το καταχείμωνο
Και της ψυχής μου το μονόχορδο
θέση δεν ψάχνει σε ορχήστρα
Πολλές φορές ταλαιπωρήθηκα
με εισιτήρια για ορθίους
στα λεωφορεία του πόθου
Για λίγη ζεστασιά ανάμεσα
σε παστωμένα κορμιά
Κανείς δεν είπε το όνομά μου
Κανένα τους δεν σταματάει στο σπίτι μου
Όλα το προσπερνούνε.
.............................................
Οι ιστορίες των ανθρώπων είναι οι ιστορίες των ανθρώπων. Η όποια σύγκριση και ταύτιση πάντοτε θα έχει κάποια απόκλιση. Είναι μια έτοιμη λύση. Κάπως έτσι χάνεται η ταυτότητα η ζωή η προσωπικότητα. Πετσοκόβεται και μπαίνει σε καλούπια. Σπάνια πια πολύ σπάνια πια τα εκμαγεία. Και η μαγία.
Ιστορίες ανθρώπων ελαττωματικών στην ευτυχία. Δεν μπορούν να σε δουν αλλά μπορούν να σε συγκρίνουν με κάτι που δεν. Μπορούν να συγκρίνουν το να σε δουν με κάτι που δεν.
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026
πιστεύω στα σοκ
Απόψε προσπαθούσα να ανάψω την φωτιά και δεν άναβε. Έφαγα πολύ ώρα να πάρει. Μου συμβαίνει κάποιες μέρες μα όχι συχνά. Είναι κάποιο σινιάλο από το υπερπέραν κι αυτό. Το ντουέντε τα θέλει στα ίσια τα ζύγια θάνατος και ζωή.
Να σε ρωτήσω; κάνεις κάτι την Παρασκευή; Θες να πάμε μια βόλτα κάπου οι δυο μας;
Το φιλί σου μ΄ανεβάζει
που λέει το τραγούδι.. Σε μια φάση ύπνου ξύπνιου είδα εμάς το κρεβάτι μας και το δωμάτιό μας. Δεν είμαι μέντιουμ, απλά μου βελτιώνεις τις μνήμες. Μέχρι που κάνεις όνειρα τους εφιάλτες μου!
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026
Ωραία ησυχία
Είμαι στην άλλη άκρη και χαζεύω την απέναντι και όλη την παλέτα. Δεν μπορεί να είναι τόσο πεζή η ζωή, μου κάνει πλάκα ! Με δοκιμάζει. Θα την τρελάνω ..
παλιά ερώτηση παγίδα
όταν βλέπω σε ένα βιβλίο κομμάτια από άλλο βιβλίο σημαίνει πως το άλλο βιβλίο πήγε για ανταλλακτικά; που λέμε οι μηχανικοί.
Μπράβο αγάπη μου
Όταν ένα βιβλίο δεν έχει σημείο να σε σκαλώνει δεν λέει. Έχει δυο τρία τέσσερα πέντε σημεία για σκάλωμα το δικό σου έχει πετύχει. Έχει ένα θέμα με την πλοκή του.
-Είναι απίστευτο πόσο ταξίδι έχω κάνει με το "είδωλό" σου σε μέρη που δεν έχεις σχέση. Έχω επέμβει στο σύμπαν με αυτόν τον τρόπο! μέσο μιας ατέλειωτης δύναμης από συναισθήματα. Με τάση και ένταση τρελή και πραγματική. -
Απύρετο κιόλας, μπράβο. Αν πάει καλά αυτό το βιβλίο θα είναι ενθαρρυντικό για την τύχη της ανθρωπότητας.
Συγχαρητήρια για την επιλογή χαρτιού.
μου φερθήκανε ως ένα αναλώσιμο δλδ
Δεν ήξερα κανέναν από τον κύκλο σου δεν συστήθηκα δεν γνώρισα. Ούτε πρόσωπα ούτε πράγματα ούτε καταστάσεις. Είναι λογικό να νιώθω ξένη. Να συνειδητοποιώ δλδ πόσο ξένη υπήρξα. Πολλές φορές το έχω σκεφτεί. Τεράστια κενά. Μοιάζει πως ήμουν ένας χριστουγεννιάτικος καλεσμένος που μαζεύει κάνεις από τον δρόμο έτσι για το πνεύμα των εορτών. Που δέχτηκε κάποιες αναλαμπές αγάπης κάποιες κρίσιμες ας πούμε στιγμές. Μα και που όντως του κλείσανε τελικά την πόρτα σα ξένο. Σου έστειλα την φωτογραφία των παιδιών μου και μου γύρισε πίσω ως σπαμ. Δεν υπάρχει τίποτα που να αξίζει να μένει στην ζωή μας κανείς χωρίς να έχει βάση την αγάπη. Την αγάπη για τον πρόσωπο, την προσωπικότητα και την ζωή της.
Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026
με έχεις χεσμένη
Αγάπη μου,
θα ήθελα να υμνώ την αγάπη μας όλη μέρα. Μου λείπει η αγάπη σου. Αύριο θα πάρω το βιβλίο σου, ίσως βρω κάτι εκεί μέσα. Θα βρω το πνεύμα που έχω ερωτευτεί κι αγαπάω που λαχταρώ και λατρεύω. Κατά τα άλλα θα δηλητηριαστώ από αφιερώσεις και θα ζηλέψω μέχρι άρνησης. Γιατί δεν μου τα είπες πρώτα εμένα όλα αυτά. Να μου πεις τα σχέδιά σου τις επιθυμίες τους πόθους σου. Να με ρωτήσεις να σε χύσω.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ
εννοούμε .. άνω τελεία
Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026
θέματα timings
Δεν έχω και καμιά κάψα με την ζωή στην Αθήνα. Ακόμα νιώθω δυνατή ότι μπορώ να πάω σε όποιο μέρος του κόσμου θέλω. Το ένιωθα και με μωρά και με τράπεζα. Ότι μπορώ ότι έχω δυνατότητες και δυναμική. Άσχετα που δεν νιώθω την ανάγκη .
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΘΑ ΕΡΧΟΜΟΥΝΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΡΘΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΘΑ ΕΡΘΩ ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΕ ΘΕΣ ΕΣΥ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΘΑ ΕΡΘΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ
Αν θες μια βόλτα θα έρθω για μια βόλτα. Αν θες να μπω στην καθημερινότητά σου έρχομαι μόνιμα. Όμως κάτι φορές που προσπάθησα να σου πω ότι μπορώ να κάνω κάτι να έρθω στην Αθήνα διότι θέλω να ζήσω κοντά σου εσύ αντέδρασες κάπως αρνητικά να το πω .. με αποτέλεσμα να διστάζω. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΕΣΥ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ;
























