Κι εγώ θέλω Αθήνα γιατί θέλω εσένα. Αλλά δεν μπορώ να έρθω Αθήνα γιατί θέλω εσένα κι εσύ αυτό στην πραγματικότητα μου το έχεις αποκλείσει. Κι η ζωή μου έχει χάσει το χρώμα της. Δεν μπορώ να δω δεν μπορώ να ακούσω δεν μπορώ να φάω να μιλήσω να ξεκινήσω κάτι άλλο. Ούτε καν να περάσω στην ανυπαρξία δεν μπορώ να πεθάνω για να κάνω την δουλειά μου σωστά σαν εγκέφαλος. Έχω δουλειές στην Αθήνα που τις αφήνω και τις χάνω εκεί που θα έπρεπε να ευεβρίσκω κι άλλες και να είμαι συνέχεια εκεί όλο εκεί να εδρεύω εκεί. Έχω χάσει το ενδιαφέρον μου προσωπικά για τα πάντα. Κάθομαι με τις ώρες και κοιτάω τα κύματα και τα σύννεφα δεν μπορώ να κάτσω ούτε ταινία να παρακολουθήσω μόνο μ' αρέσει να ονειρεύομαι. Να ακούω τραγούδια που με εκτονώνουν και με γιατρεύουνε και κάθε λίγο βρίσκω σωτήρια ευτυχώς την διάθεση για ποίηση σπουδή και μελέτη. Και πολλές φορές χάνομαι τόσο πολύ στις παραισθήσεις που φτάνω κι έρχομαι φιλοσοφικά σε οργασμούς στο σώμα του σύμπαντος. ΑΠΑΝ Προσφέρω αυτή την θλιβερή ευτυχία μου έτσι. Δεμένη ΝΙΩΘΩ. Είναι τρομερό. Τί κρύβεται στις σκιές; Κοιτάω χαμηλά. Σηκώνω με γροθιές το σαγόνι μου για να σε κοιτάξω. Τρώω τα χέρια μου. Η ψυχή μου σπαράζει. Να σε αγγίζω. Με τα σπλάχνα μου να σ΄ αγκαλιάσω. Χωρίς την αγάπη σου είμαι χαμένη. Γιατί με τρελαίνει το κάλεσμά σου; ΠΥSSΤΑΑΚΑμμ
ΕΚΛΗΠΤΙΚΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ..
1 φορά το μήνα χάλια
1 φορά την εβδομάδα μέτρια
1 φορά την ημέρα καλά
1 φορά την ώρα πολύ καλά
1 φορά το λεπτό άριστα
1 φορά το δευτερόλεπτο Άριστα με τόνο!
ΦΤΙΑΧ'ΤΟ να βάζω φούστα. Ε ε κάνει ο κώλος μου να βάλω φούστα ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή