Τα έχω πάρει με αυτό το περίμενε. Και περιμένει ο καθένας που περιμένει εκεί που περιμένει και τι τριγωνομετρία είναι αυτή. Το κι αν περιμένει, το οποίο είναι το πιο πονεμένο μαζί με όλες τις μαζοχιστικές του αναγνώσεις και τον «συνωστισμό» στην προκυμαία. Φεύγει το αίμα. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται αλλά είναι όπως τα βλέπει ο κανένας, έτσι τουλάχιστον μιλάει η λογική. Λοιπόν, όταν εγώ υπερεγώ και άλλο εγώ μπαίνουν μέσα σε ένα ψωμάκι και γίνονται σάντουιτσς κι εκμηδενίζονται οι μεταξύ τους αποστάσεις τότε καμία απόσταση δεν υπάρχει στο σύμπαν. Ο κόσμος δεν έχει γεννηθεί, βεβαίως. Για να γεννηθεί ο κόσμος πρέπει να βρεθούν δύο, τουλάχιστον, και στην τελική, δυο. Τώρα εμείς που «το έχουμε» .. που το βάλαμε; Έχω εγώ το δικό σου; Ποιο δικό σου έχω; ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΘΕΕ ΜΟΥ όχι εσύ! ΑΥΤΗ, όχι ΕΚΕΙΝΗ! Ετούτη .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή