Ξεκίνησα πάλι τη φυσιοθεραπεία. Σήμερα μου έβαλε πιο πολλά ηλεκτρόδια. Είναι φοβερό το πως λειτουργεί το αυτόνομο νευρικό σύστημα να το βλέπεις μπροστά σου να κουνιούνται τα χέρια χωρίς εντολές από τον εγκέφαλο. Ένα κουτάκι στην πρίζα να σε κάνει μαριονέττα. Μπαίνω τελείως στο μυθιστόρημα μου με τον ηλεκτρικό πόλεμο και τα ραϊχοτέσλα. Υπάρχει μια ελπίδα να γιατρευτεί η φλεγμονή και ο τραυματισμός εκεί μέσα αρκεί να ξεχάσω το χέρι μου ότι υπάρχει, να μην το ζορίσω καθόλου, να κάνω τις θεραπείες και τις ασκήσεις μου. Δεν θέλω να μείνω χωρίς το δεξί μου, τα χέρια μου, τα καμάρια μου. Και τα δυο είναι ταλαιπωρημένα αλλά το δεξί παραείναι τραυματισμένο. Η υπεραιμάτωση κάνει καλό μου είπε, άρα και η τσουκνιδοθεραπεία θα βοηθάει. Θα κάνω τώρα τις φυσιοθεραπείες σωστά και μετά αν είναι θα κάνω βότανα, να μην τα κάνω όλα μαζί δεν πάει. Με έχει πάει πολύ πίσω αυτή η ιστορία μου αλλάζει συσχετισμούς και με επιτάσσει να βρω άλλους τρόπους. Έχει πέσει η αξία μου τώρα ως εργάτης όπως και να το κάνουμε. Δεν μπορώ να κερδίσω το μεροκάματο μου κι αυτό είναι μια ζημιά κάποιων χιλιάδων ευρώ ετησίως έτσι απλά. Γιατί γελάει ο θεός μαζί μου; Γιατί με φρενάρει και θέλει να με βγάλει αλλιώς. Θα ανέβαινα στην ταράτσα σου και θα σου άφηνα κάτι. Σίγουρα θα μου άνοιγαν κάπως οι πόρτες μέχρι εκεί θα με βοηθούσε το αγγελάκι μου αυτό που με σώζει συνήθως στο χιλιοστό. Μα δεν θα έπρεπε να το κάνω αυτό. Γιατί είπαμε και κλειδιά να έχεις πρέπει να χτυπάς πάντα το κουδούνι. Ίσως θέλει να με πάει κάπως αλλιώς. Το δέχομαι. Να κάνω πιο απαλά πράγματα να πηγαίνω πιο αργά. Λύσσα κακιά! Ναι θεέ μου, ο δεξιοτέχνης φαίνεται στο αργά και απαλά. Κι εγώ τώρα πρέπει να ανακτήσω το χέρι μου. Αλλά αν θέλετε να με πάτε καμιά βόλτα έτσι να με αναλάβετε εντελώς λίγες μέρες δεν θα έλεγα όχι. Κάθομαι έτσι κι αλλιώς. Έφυγα πάω.. τρέχω λίγο με τα παιδιά Όλα καλά. Όλα καλά;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή