Αραχνοΰφαντα τα κβάντα
να με ζεστάνουν δεν μπορούν το καταχείμωνο
Και της ψυχής μου το μονόχορδο
θέση δεν ψάχνει σε ορχήστρα
Πολλές φορές ταλαιπωρήθηκα
με εισιτήρια για ορθίους
στα λεωφορεία του πόθου
Για λίγη ζεστασιά ανάμεσα
σε παστωμένα κορμιά
Κανείς δεν είπε το όνομά μου
Κανένα τους δεν σταματάει στο σπίτι μου
Όλα το προσπερνούνε.
.............................................
Οι ιστορίες των ανθρώπων είναι οι ιστορίες των ανθρώπων. Η όποια σύγκριση και ταύτιση πάντοτε θα έχει κάποια απόκλιση. Είναι μια έτοιμη λύση. Κάπως έτσι χάνεται η ταυτότητα η ζωή η προσωπικότητα. Πετσοκόβεται και μπαίνει σε καλούπια. Σπάνια πια πολύ σπάνια πια τα εκμαγεία. Και η μαγία.
Ιστορίες ανθρώπων ελαττωματικών στην ευτυχία. Δεν μπορούν να σε δουν αλλά μπορούν να σε συγκρίνουν με κάτι που δεν. Μπορούν να συγκρίνουν το να σε δουν με κάτι που δεν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή