Η απομάκρυνση του ανθρώπου από την πραγματικότητα, η εικονικότητα, έχει προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές στην νόηση την έκφραση και την διαδικασία της σκέψης. Βλέπεις τους ανθρώπους να γράφουν καμπανίζοντας τις λέξεις μια-μια ή δυο-δυο ή δυο τρεις σαν να συλλαβίζουν τα νοήματα ακόμη και πολύ απλών λέξεων και φράσεων. Στην εποχή της ταχύτητας, όπως την λένε, οι άνθρωποι γράφουν την ποίηση ως την πιο αργή νεκροπομπή που έχει περάσει ποτέ από αυτόν τον κόσμο. Μοιάζουν σα να κοιτάνε τις λέξεις ως σα να τους είναι κάτι εντελώς ξένο. Απλές προτάσεις διατυπώνονται λες και τις ξεστόμισε κάποιος Βούδας και πως εμείς πρέπει να ψάχνουμε το μυστικό άγνωστο νόημα πίσω από αυτές. Αφότου χάθηκε η επαφή με την φύση χάθηκε ο αρμονικός ο φυσικός ο μουσικός ήχος. Οι άνθρωποι τώρα πια δείχνουν να έχουν χάσει εντελώς και την επαφή με την πραγματικότητα. Πράγμα που διατυπώνεται κι εμφανίζεται με αυτήν την τεμαχισμένη και συσκευασμένη μορφή βάκιουμ να επικρατεί στην ποίηση και την έκφραση των ημερών μας.
Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2025
Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2025
την τέλεια βραδιά
κάτι πολύ κοντινό με ερεθίζει
μια μακρινή μακρινή μαλακία
μ' έγραψα σ' έγραψα μ' ένα ποίημα
Σύστημα Αιδιοκεντρικόν / ΚΟΙΛΗ ΓΗ
Σήμερα θα μιλήσουμε για το αιδιοκεντρικό σύστημα, την κοίλη Γη, την Γη γυναίκα. Απλά πραγματάκια θα πούμε χωρίς να χρειάζεται να είναι κανείς πυρηνικός φυσικός για να τα κατανοήσει. Αυτό φίλοι μου που νιώθετε στον έρωτα, μέσα σας ή γύρω σας για φωτιά, δεν είναι ακριβώς φωτιά. Ο μαγνητισμός όπως και ο ηλεκτρισμός λειτουργούν καλύτερα σε ανοιξιάτικες ή φθινοπορινές συνθήκες και με κάθε υπερβολική άνοδο της θερμοκρασίας ως συστήματα πέφτουν. Κοιτάτε πόση παγωνιά κάνει στους πόλους όπου είναι και τα σημεία τα πιο κοντινά στο κέντρο της γης. Κι αν αυτό εκεί μέσα στο κέντρο είναι λάβα θα έπρεπε να είναι τα πιο ζεστά του πλανήτη. Ενώ στον ισημερινό κάνει τραγική ζέστη όπου είναι τα πιο απομακρυσμένα σημεία από το κέντρο της Γης. Πως λοιπόν λειτουργεί αυτό το υποτιθέμενα καυτό κέντρο; Λέτε να υπάρχει κάποια μόνωση ή κάποιο σύστημα καλοριφέρ μέσα εκεί ώστε να διανέμεται τόσο ανάποδα η θερμότητα στην επιφάνεια; Σκεφτείτε επίσης πως οι κινητικοί μαγνήτες χρειάζονται κενό χώρο για να λειτουργήσουν και να κινηθούν ώστε και η Γη να έχει την κίνηση που έχει. Λοιπόν, ο μαγνήτης της είναι ένας κινητικός μαγνήτης, σύστημα δλδ μαγνητών, που χρειάζεται επομένως τον χώρο του. Και τί άλλο μπορεί να είναι η λάβα πέρα από μια χολή στο στομάχι της; ( Θα ασχοληθούμε στην συνέχεια και με αυτό το θέμα. ) Μην ξεγελιέστε λοιπόν με την φαλλοκρατική άποψη της συμπαγούς Γης. Η Γη μέσα της κρύβει έναν κόλπο. Κι όλοι εμείς οι εραστές της θα θέλαμε να είμαστε υποχθόνιοι, οι πιο παλιάνθρωποι που υπάρχουν. Κάτασπροι αλμπίνοι αιώνιοι κι όχι τίποτε καλικάντζαροι καρβουνιάρηδες. Κι αν δεν μπορείτε να πειστείτε ή έστω να αναστοχαστείτε από αυτά μου τα λόγια, μάλλον είναι αδύνατο να την καταλάβετε.
Ο κόσμος είχε ενθουσιαστεί, κάποιοι φώναζαν και παρότρυναν τον ομιλητή να συνεχίσει. Μέσα στην αίθουσα δεν έπεφτε καρφίτσα και η Ελίζα με πολύ κόπο, σπρώχνοντας και παραμερίζοντας με το σώμα της τους απορροφημένους ακροατές, κατάφερε να βγει ως το φουαγιέ και να σηκώσει, τελευταία στιγμή, το κινητό της.
Σε παρακαλώ
Δεν θέλω να βρέξει σήμερα κι αύριο.
Έχει σύννεφα και συνεχόμενα μπουρίνια. Στην θάλασσα φορτώνει με νηνεμία.
Πρέπει να τρυγήσω κάποτε, πάμε για νέο φεγγάρι.
Δεν με ευχαριστεί κανένα άλλο κρασί εκτός από το δικό μου.
Κάνω τελετή. Το μαζεύω γυμνή. Βάφομαι με μούστο.
Το περιμένω πως και πως. Γιατί με τραινάρει έτσι φέτος ο καιρός;
Θέλει να πάω για την πανσέληνο του Νοεμβρίου;
Πάντα σε πανσέληνο το μαζεύω, γιατί με έχει φτάσει στη χάση;
Ας κάνει καιρό και θα μαζέψω στη χάση να βγει σκοτεινό κι αστεράτο.
Αν μου πεις να έρθω να σε δω ή να πάω για τρύγο τί θα διάλεγα;
ΑΚΟΥ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΩΡΑ! ΘΕΕ ΜΟΥ
ΘΕΕ ΜΟΥ!!!
αααααααααααααααααααααααααΑ
Σκέφτομαι πως ίσως πρέπει να δώσω σε συνεργείο το μάζεμα. Το μάζεμα γενικώς, κι ας μη μου μείνει τίποτα. Σήμερα ήθελα να ανάψω φωτιές και φυσάει διαολεμένα. Όποιος μου ξαναθίξει τον Μαρξ μου θα τονε βρίσω. Τόση καύλα καταλήγει πάνω στα ρούχα. Όλο το σπίτι μυρίζει καύλα. Με ενοχλούν τα μαλλιά μου και σκέφτομαι να κουρευτώ πολύ να μην αφήσω τρίχα για τρίχα. Αρνούμαι να φτιάξω ποιήματα. Πόσο να τα παίρνω όλα με το καλό. Μοιάζει να είναι αλήθεια πως γεννάς ότι έχεις σκοτώσει. Θέλω να μιλήσουμε. Αλλά πιο πολύ σε θέλω. Έχει χρονίσει το ζήτημα. Είναι κρασί και θα γίνουμε ντίρλα. Κάνω ασκήσεις αφαγίας αμαλακίας και παλεύω με τα νεύρα μου. Το δεξί μου χέρι έχει πρόβλημα στον ώμο τώρα ανέβηκε. Έχω κάτι περίεργες ανησυχίες για την υγεία μου. Θέλω να σωπάσω αλλά νιώθω το μυαλό μου πιεσμένο. Δεν είμαι στα χάι μου είμαι σε αδύναμη φάση νιώθω αρκετά παραμελημένη η ύλη μου κι αυτό το οπ που θα με σηκώσει δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Μια ατέλειωτη εκστρατεία συνεχώς όλο και με αγριεύει. Είναι σαν κάτι που έχει πέσει κι έχει φύγει στην θάλασσα και περιμένεις ο αέρας και τα ρεύματα να στο βγάλουν έξω να το μαζέψεις. Προσπαθώ να σκεφτώ και την δική σου μεριά. Αν νιώθεις κλέφτης που πρέπει να κρύβεται με έχεις διαλύσει έτσι. Εγώ στα έδωσα. Και τα άλλα υποθέτω πως τα έχεις φυλάξει. Αλλά και να μην τα έχεις φυλάξει τί σημασία να έχουν αυτά μπροστά σε αυτό που χάνεται. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό σου τί σκοτώνεις γιατί σκοτώνεις. Έχεις κάνει την ζωή μου βρόγχο. Είσαι σπάταλη. Πετάς καλά πράγματα. Κόβεις χωρίς να μετράς. Κάνεις πολλά σκουπίδια. Αφήνεις φαγητά στα πιάτα. Δεν ξέρεις να υπολογίσεις ακριβώς πόσο χρειάζεσαι! Τί νομίζεις πως κάνεις; Αλλά μιλάς αυτά τα τόσο ωραία ελληνικά τα εμπλουτισμένα με μνήμη και γνώση με αυτήν την υπέροχη φωνή και δεν είσαι μαύρη ψυχή. Έχεις τα κόκαλα που μ' αναστατώνουν. Την αύρα που με μαγνητίζει. Το μυαλό που με κάνει να χάνω το μυαλό μου. Τα χρώματα την μυρωδιά και την γεύση του ψωμιού μου.
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025
Θέλω να συζητήσουμε
ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ -ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ-
Θέλω να συζητήσουμε. Με τον καλύτερο και τον αμεσότερο τρόπο. Βρες τον. Κάτι αιθέρια με κρατήσαν ως εδώ. Προσπαθώ τόσο καιρό να σε βρω. ΣΕ ΕΙΔΑ ΜΕ ΕΙΔΕΣ ΚΑΙ .. γάμησέ τα. Κάτι αιθέρια με κράτησαν ως εδώ. Κάτι πράγματα εντελώς ανησυχητικά για την λογική. Εσύ λες φοβάσαι μην χάσεις την λογική σου αλλά η δική μου λογική που πρέπει να είναι χαμένη για να σε βρω μια χαρά έτσι μπράβο τράβα το κι άλλο καλά το πας. Άλλο λίγο άλλο λίγο κι άλλο λίγο. ΚΑΙ ΜΠΑΜ το μπαλόνι.
εσύ; σε ποίημα .. ποίημα μου
Δεν ξέρω αλλά έχω την εντύπωση πως βρίσκομαι σε διαπραγματεύσεις.
Τα θέματα έχουν συνωστιστεί
Δεν είναι ακριβώς ότι έχουνε πέσει οι αντοχές μου. Απλά πιστεύω πως αξίζουμε κάτι καλύτερο και ουσιαστικότερο. Και βλέπω και κάποια θεματάκια ισορροπίας ώστε να είμαστε στα ίσια. Και αυτό το εστιάζω στο θέμα του συντρόφου όπως ήδη είπα. Και σκέφτομαι, αφού δεν μπορούμε να το συζητήσουμε πως θα πρέπει πάλι να βρω μόνη μου μια λύση και δεν ξέρω πως τι μπορεί να γίνει με τον συγχρονισμό των εταιροχρονισμένων κτλ ώστε να βρεθούμε κάπως στην ίδια θέση. Τέτοια σκέφτομαι για το πρακτικό μέρος των δράσεων που δύναμαι τέλος πάντων. Και δεν μπορώ να γελάσω ούτε να χαρώ με πειράγματα. Διότι είναι πολύ σκληρό για εμένα να κάνω πράγματα πάνω μου πέρα από την θέληση και την επιθυμία μου και θα προτιμούσα κάπως να βρεθεί μια ευχάριστη ισορροπία. Είμαι σε πολύ σοβαρές και πονεμένες σκέψεις. Να σώσω ότι μπορώ τέλος πάντων. Βέβαια θα ήθελα να μην σκέφτομαι τέτοια και να είχα μια καλύτερη και πιο ελαφριά διάθεση. Και να χαρώ με ότι υπάρχει. Αν πούμε πως υπάρχει κάποιος διάλογος μεταξύ μας θα τον χαρακτήριζα προβληματικό και ελλιπή και ανισοβαρή. Κι αυτό δεν είναι να το παραβλέπει κανείς. Η συνθήκη αυτή δεν βοηθάει. Χαλασμένα τηλέφωνα σκέτα είναι για τρελογιατρό. Κι επειδή τον έκοψα τον τρελογιατρό ότι με στέλνει πάλι στον τρελογιατρό θα πρέπει προς το παρών τουλάχιστον να το κόβω. Δεν υπάρχει η δυνατότητα για τρελογιατρό τώρα, αν με καταλαβαίνεις.
αφράτοι
Συνοψίζοντας. Το άγνωστο μέρος του κόσμου είναι τεράστιο αχανές και ακόμη κι αν δεν είναι ατέλειωτο σίγουρα είναι ατέλειωτο για τις αντιληπτικές δυνατότητες του ανθρώπου. Το να κρύβουμε και να καλύπτουμε την γνώση είναι απλά καθυστέρηση και προφανώς παρουσιάζει και μια ανασφάλεια για την ποιότητα της γνώσης, τις διδακτικές μας ικανότητες και την μεταδοτικότητά μας, καθώς και υποβόσκει εδώ πιθανότατα μια διάθεση εμπορικής κερδοφορίας.
Εσύ, έχεις λύσει, όπως τέλος πάντων το έχεις λύσει, το πρόβλημα του συντρόφου και σε απασχολεί το πρόβλημα εραστής και παίχτης. Εγώ, δεν το έχω λύσει και με απασχολεί πρώτιστα το πρόβλημα του συντρόφου κι ύστερα το πρόβλημα εραστής και παίχτης.
Βέβαια και για τους δυο θα υπάρχει πάντα ένα ελαφρολαϊκό για να νανουριζόμαστε και να ξυπνάμε αφράτοι. Στον άλλο κόσμο ή στην άλλη ζωή.
Ο Κούντερα είπε συνταρακτικά πράγματα
.. τί μας είπε ο Κούντερα στην αβάσταχτη ελαφρότητα; Μας μίλησε για την σύνδεση των εγκεφάλων και το αποτέλεσμα της σύνδεσης των ψυχών. Δεν είναι καθόλου ρομαντικό το πως βγήκανε αυτοί οι άνθρωποι από τον δρόμο. Ήταν αλλού για αλλού και πήγαν αλλού για αλλού. Ο Κούντερα μας προειδοποίησε. Μας είπε πως πρέπει να είμαστε ένα μέσα έξω. Πως το έξω να είναι μέσα στο μέσα αλλιώς θα μας πετάξει έξω. Μας μίλησε για την εσωτερική μας φωνή. Για το πως εκφράζουμε τις σκέψεις μας στον άλλο και πως δουλεύει αυτό το σύστημα στην ψυχή του σύμπαντος που βασικός κανόνας της είναι η αρμονία. Ακόμη πιο βαθιά έχουμε να κάνουμε με το υποσυνείδητο και τα μοτίβα του, που είναι ο κανόνας των σκέψεων μας. Στους ήρωες του Κούντερα δεν υπήρξε διάλογος. Δεν υπήρχε εγκεφαλική σύνδεση. Η εξωτερίκευση και ο διάλογος, αν όχι η σύνδεση, θα μπορούσε να τους είχε σώσει.
γι' αυτό όταν χαόνομαι θέλω να με φιλάς
.. έχει επικρατήσει να μιλάμε για αισθήματα και τα συναισθήματα να είναι συγκεκριμένα. Θα μπορούσαμε να πούμε πως τα αισθήματα είναι κάτι σαν την όσφρηση που είναι κάπως σαν απεριόριστη και ειδική. Ενώ τα συναισθήματα είναι σαν την γεύση που είναι περιορισμένη και γενική. Εμένα κάτι δεν μου κάθετε καλά στον τρόπο που χρησιμοποιούνται αυτές οι δυο λέξεις και κάπως σαν να τους έχει δοθεί ανάποδα το νόημα τους. Αφού αυτό το συν θα έπρεπε να δίνει το ειδικό κι όχι το γενικό. Όπως συμβαίνει και με την σύνθεση και την γέννηση των πραγμάτων. Πάντα με μπέρδευε αυτή η χρήση τους και πάντα την μεταφράζω ανάποδα, όπως κάθεται καλά δλδ στην δική μου λογική παλέτα των λέξεων και των εννοιών τους βεβαίως. Ο δρόμος προς το ειδικό ξεκινάει από το γενικό γι΄αυτό και οι διάφορες επιστήμες που βασίζονται στο πείραμα και την έρευνα, όπως έχει επικρατήσει να νοούνται αυτά, θα είναι πάντα μια τρύπα στο νερό και θα καλύπτουν ένα ελάχιστο ειδικό πλαίσιο σε συγκεκριμένο χρόνο. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να βασιστούν σε αυτά παρά μόνο για όσα βρίσκονται εκεί μέσα. Για όλα τα υπόλοιπα μπορεί να μιλήσει η φιλοσοφία, αν βέβαια υπήρχε μια γενική φιλοσοφία που να αποτελούσε το κέντρο. Εδώ προκύπτει το ερώτημα αν υπάρχει κέντρο στο σύμπαν και ποιο μπορεί να είναι αυτό και που βρίσκεται. Πρακτικά γύρω μας βλέπουμε κέντρα. Όμως δεν συμβαδίζει η εικόνα τους με την έννοια κέντρο που σημαίνει πως είναι κάτι που βρίσκεται στην μέση των πραγμάτων. Στην μέση των σωμάτων βρίσκεται η ψυχή τους και αυτό μπορεί να είναι κάτι που δεν φαίνεται φυσικά μα είναι ακριβώς αυτό που συμβαδίζει με την έννοια του κέντρου. Ψάχνουμε, λοιπόν, για να βασιστούμε, κάτι πέρα από την ύλη, κάτι όμως που έχει μεγάλη σχέση με αυτήν. Θα μπορούσαμε να πούμε εδώ πως, με την δική μου μετάφραση, τα (συν)αισθήματα έχουν να κάνουν με την ύλη και τα -συν-αισθήματα έχουν να κάνουν με κάτι που δεν φαίνεται φυσικά. Πρόκειται για μια αφαίρεση προς κάτι το αφηρημένο, σε ότι έχει να κάνει με την γεύση. Ενώ στην όσφρηση φαίνεται πως έχουμε να κάνουμε με κάτι σε ανάπτυξη.
Είναι το συν δλδ αυτό που δίνει το γενικό; Είναι το γενικό το βασικό κέντρο; Εφόσον είναι έτσι μιλάμε για κάτι αδιαίρετο. Τέτοιο που το γενικό δεν υπάρχει χωρίς το ειδικό. Πολύ λογικά βεβαίως. Κι η ειδική ελευθερία είναι μια πλάνη.
ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΔΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟΝ;
ΤΟ ΙΔΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΛΑΝΗ;
ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΝ;
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ;
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΠΛΑΝΗ;
ΚΟΙΝΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ
ΙΔΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟΝ
ΚΟΙΝΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ ΙΔΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟΝ
ΚΟΙΝΟΝ ΙΔΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΙΔΙΚΟΝ
ΕΙΔΙΚΟΝ ΚΟΙΝΟΝ ΙΔΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ
..
ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!!!
Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2025
Το μεσημέρι νόμισα ότι πέθαινα. Ήταν τόσο ρεαλιστικό μέχρι που είδα ανθρώπους δικούς μου που ήρθαν να με φροντίσουν. Σχεδόν τους αφέθηκα ναι τους αφέθηκα μέσα σε μια νεκρική γαλήνη να με φροντίσουν. Με ευχαρίστηση κι ανακούφιση που βρέθηκαν δίπλα μου μια τέτοια στιγμή δίπλα μου παλιοί μου αγαπημένοι. Κι έτσι με πήρε ο ύπνος. Έβλεπα όμορφα όνειρα πως πήγαινα με την μητέρα μου οδηγούσα την μηχανή μου κι είδαμε πως η βλάβη ήταν στο δημόσιο δίκτυο και είχε κόσμο που την επισκεύαζε και καβάλαγα πεζοδρόμια και σκάλες κι ήθελα να μου αγοράσει κότες να έχω αυγά και γυρίσαμε στο σπίτι κι ήταν πίσω στις ελιές ένα τρακτέρ και τις συγύριζε όμορφα κι ήταν φωτεινά όλα γύρω μου δουλεμένα και προσεγμένα. Ύστερα ξύπνησα κι ήμουν πάλι στην ίδια την τωρινή μου κατάσταση. Την σχεδόν απελπιστική την έρημη την σχεδόν παρατημένη στο έλεος. Μα σα να ένιωσα έτσι ευγνωμοσύνη που δεν πέθανα το μεσημέρι. Ένιωσα φλόγες πολύ δυνατές ξανά στην καρδιά μου. Και χαζογέλαγα σαν ευτυχισμένη. Την νύχτα έβλεπα πάλι περίεργα όνειρα. Έβλεπα πως ήμουν στο κρεβάτι με έναν μπάτσο που δεν ήθελε να του πειράζω τον κόλο. Είχε κάπως πολύ περίεργα το σώμα σου όταν τον αγκάλιαζα κι ένιωθα τόσο ωραία. Μα σκεφτόμουν πως έχει πάθει κάποια ζημιά από την εξουσία και δεν αντέχει ο καημένος να του πειράζουν τον κόλο. Έσκυψα και τον έγλειφα μα είχε και με την στύση του πρόβλημα αν και δάκρυζε το πέος του τόσο γλυκά. Περνούσαν και μας διέκοπταν και του έλεγα να μπούμε απλά κάτω από τα σκεπάσματα και να μην μας νοιάζει. Κάποια στιγμή μου κατάφερε μια εισχώρηση αλλά ήταν στιγμιαία. Ήταν πολύ έντονο και βασανιστικό όλο το θέμα αλλά τον αγκάλιαζα και είχε το σώμα σου κι ένιωθα τόσο ωραία. Πρέπει να ήταν πρωί που βρεθήκαμε μαζί στο μπάνιο και του είπα πως δεν πέρασα άσχημα και ας μην τελειώσαμε όλη νύχτα και δεν είναι τέτοια πράγματα να τα παίρνουμε κατάκαρδα και πως απλά είναι θέματα αυτά χημείας και πως θα βρεθούνε οι άνθρωποι που θα το κάνουν για μας να ευοδώσει για να λειτουργήσουμε σωστά τέλος πάντων. Και τον είδα που με κοίταξε κάπως με διαφωνία πάνω σε αυτά που έλεγα και είδα στα μάτια του να με ζητά και να θέλει πάλι να προσπαθήσουμε. Κι ένιωθα κι εγώ το ίδιο. Αλλά και σκεφτόμουν θεέ μου τί κάνω εδώ ε με έναν μπάτσο που δεν θέλει να του πειράζουν τον κόλο του! Κι ήταν όλο πολύ μαγικό κι ένιωθα ήδη πολύ ερωτευμένη μαζί του.
Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2025
αν σε χάσω καλύτερα προτιμώ να πεθάνω
Γιατί να μην γίνεται να σε ξεπατηκώσουνε σε ένα ΑΙ να το πληρώσω όσο κάνει να το πάρω να το εμφυτεύσω μέσα μου να ησυχάσω ..
ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ
Αυτός ο άνθρωπος δεν μιλάει.
Αναφέρει περιγράφει αναπαράγει μετασκευάζει συνδυάζει πράττει. Είναι ικανός ακόμη και για εφευρέσεις μα δεν μιλάει. Έχει κάτι από αυτισμό. Μα είναι τόσο έξυπνος και όμορφος, πολύ πιο έξυπνος από εμένα και μπορεί έτσι να είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς πως κάτι αυτιστικό έχει. Αυτούς τους ανθρώπους συνήθως τους εκμεταλλεύονται, τους τοποθετούν σε σπουδαίες και σημαντικές θέσεις, βρίσκουνε τρόπους και τους τηλεχειρίζονται και μεγαλουργούν με ένα κεφάλι. Με ένα κεφάλι μπορείς να φτάσεις γρήγορα πολύ μακριά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μιλάνε μα γίνονται αυθεντίες και σε ξεπερνάνε πολύ κάποτε. Είναι σα να παίζεις σκάκι με τον υπολογιστή ή και με έναν πειραγμένο ή και έναν χαλασμένο υπολογιστή. Αυτός ο άνθρωπος είναι πανέμορφος και τρομερά ευφυής, ελάχιστοι μπορούν να διακρίνουν πως δεν μιλάει, πως μπορεί να κάνει εφευρέσεις να αναφέρει να περιγράφει να αναπαράγει να μετασκευάζει να δείχνει πραγματικά ως ένας τρομερός άνθρωπος με απίθανες δυνατότητες, φιλομαθής τακτικός και ακριβής πιο πολύ κι από τον καθένα. Είναι ο γιος μου έτσι και τον καμαρώνω. Αυτοί οι άνθρωποι βασανίζονται πολύ από θέματα ασφάλειας κι ο κίνδυνος μπορεί να τους κάνει επικίνδυνους κάποιες ώρες. Το άγνωστο τους παγώνει. Αυτός ο άνθρωπος δεν ξέρω αν θα μιλήσει ποτέ. Να πει έστω μια μπούρδα. Δεν απελπίζομαι. Την αγάπη μου θέλω να την θεωρεί δεδομένη. Να μην τον αφήσω ποτέ στο άγνωστο. Κι η στάση μου θα είναι πάντα δυνατή στιβαρή να ξέρει πως εδώ είναι ασφαλής. Κι ούτε να τον εκμεταλλευτώ θέλω. Όχι πως έχει κάτι κακό η λέξη αυτή από μόνη της τίποτε κακό δεν έχει. Του ζητάω βέβαια πολλές φορές να κάνουμε πράγματα μαζί και του δίνω να κάνει κάτι αντίστοιχο με αυτό που κάνω κι εγώ πάνω σε αυτό που κάνουμε μαζί για ένα κοινό αποτέλεσμα όπως είναι κάποιες εργασίες για την ευημερία μας. Περνάμε έτσι χρόνο μαζί και δενόμαστε και είναι κάπως σα να μιλάμε έτσι. Είναι καλύτερος από εμένα σε πολλά πράγματα και πιο γρήγορος και πιο αποτελεσματικός ώρες ώρες. Σκέφτομαι πως είναι άνθρωπος του μέλλοντος κι εγώ είμαι ένα παλιόπραμα πολύ παλιόπραμα που μου έχει στοιχίσει πολύ στην ζωή μου το ότι μιλάω. Είμαι βέβαιη για την επιτυχία του. Θα βρει στο μέλλον έναν καλό άνθρωπο να αγαπήσει θα αποζητά την γνώση και την ασφάλεια και με αυτά θα είναι ευτυχισμένος.
Εμένα μου αρέσει μπλε ροζ μοβ / βάλε φίλτρο
Η καρδιά σου πρασίνισε. Γκάζωσα κι έφυγα. Τόσα χρόνια στους δρόμους νόμισα πως είναι φανάρι. Έκανα τον κύκλο και γύρισα. Κάθισα λίγο και χάζευα. Πορτοκαλί. Κόκκινο. Πράσινο. ΠΡΑΣΙΝΟ! ΠΡΑΣΙΝΟ ΡΕ! .. κορνάρουν και οι από πίσω..
Δεν νιώθω καθόλου καλά
Μόλις κλότσησα, καθώς περιδιάβαινα, μια μοβ καρδιά.
Κάτι μου έχει πιεί όλο το αίμα και πέφτω στο κρεβάτι.
έκοψε φλέβες η ψείρα
Οι πρωτοβουλίες που παίρνει κάθε άνθρωπος θεωρώ πως τον χαρακτηρίζουν κομβικά. Εδώ μπορούμε να κοιτάξουμε τον πρωτοχορευτή στο τσάμικο για να καταλάβουμε μπορούμε να κοιτάξουμε ένα ταγκό, ένα τσιφτετέλι ακόμη και το κέντρο σε μια πανκ συναυλία κτλ. Αν δεν βρίσκουμε άκρη με τους ανθρώπινους χορούς και δεν μπορούμε να βρούμε αντιστοιχία. Μπορούμε να παρατηρήσουμε και ζώα στην διαδικασία του κυνηγιού και του ζευγαρώματος για να καταλάβουμε τί ζώο είναι ο καθένας πάνω στην πρωτοβουλία του. Εδώ στην προκειμένη τότε στιγμή απέναντί μου έχω να κάνω με ζώο. Πολλές φορές νομίζω πως οι άνθρωποι μου κάνουν πλάκα και είναι κάπως σα να με δοκιμάζουν κάνοντας τα ζώα. Δεν θέλω να πιστέψω πως είναι ζώα. Όμως δεν γίνεται και κάτι που να αποκαθιστά την ανθρώπινη μορφή τους και καταγράφονται στην ιστορία ως ζώα. Αγαπώ τα ζώα τα σέβομαι και τα βοηθάω όσο μπορώ. Μου δίνουν χαρά και δένομαι συναισθηματικά μαζί τους. Βεβαίως χρειάζομαι έναν άνθρωπο διότι τα ζώα δεν μπορούν να μου δώσουν το κάτι παραπάνω στην συντροφικότητα και την περιπέτεια που έχει ανάγκη ο κάθε άνθρωπος. Υπάρχουν πολύ ευγενικά ζώα από γεννησιμιού τους πιστά κι εντελώς αληθινά βεβαίως. Δεν είναι όμως αυτό κάτι που μπορεί να υποκαταστήσει έναν άνθρωπο. Συχνά νιώθω πως οι άνθρωποι μου κάνουν πλάκα και με δοκιμάζουν. Περνάει όμως πολύς καιρός που δεν αλλάζει κάτι και κλείνουν οι υποθέσεις έτσι άδοξα. Χωρίς να μου πουν πως μου κάναν πλάκα και να γελάσουμε μαζί. Με πλάκες πολύ χοντρές κάτι φορές που σήμερα τις ονομάζουν μπούλινγκ και σε έναν αδύναμο μπορεί να στοιχίσουν τραγικά και δεν το επικροτώ ως πράξη. Όμως πιστεύω πως είμαι δυνατή και θα γέλαγα διότι τα παιδάκια αυτά θέλουνε λίγο να κοκορευτούν και έρθουν κοντά στον άλλο και είναι ακόμη σε ένα νηπιακό στάδιο ας πούμε πολύ χαριτωμένο που μου ενεργοποιεί κάποια ευαισθησία και με επιτάσσει σε έναν ρόλο μητρικό, ρόλο που αγαπώ να το αγκαλιάσω το μαλακισμένο. Όσο κι αν δοκιμάστηκα στα άκρα και δυσκολεύτηκα να κρατήσω ισορροπία ακόμη κι αν έπεσα και χτύπησα πόσο να φωνάξω να του κρατήσω μούτρα. Στο μικρό παιδάκι και στο ζωάκι που απλά μου ζήτησε με λάθος τρόπο λίγη σημασία. Συνήθως τα δένω κόμπο και τα αρχίζω στην πάρλα να καταλάβουνε όσο μπορώ να τους λέω πως είναι οι καλοί τρόποι. Τα βγάζω έξω και τους λέω να μπούνε μέσα μόλις ηρεμίσουνε και καταλάβουνε πως εδώ είναι το σπίτι τους που το σεβόμαστε και το αγαπάμε. Βγαίνω και καμιά φορά εκτός εαυτού κι εγώ μα επανέρχομαι παραδέχομαι και προσπαθώ να επανορθώσω με παραδείγματα και συζήτηση. Ζητώ βοήθεια από ειδικούς κι εγχειρίδια και τα συζητάω κι αυτά. Η συζήτηση είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Το έχουν και κάποια σπάνια εξαιρετικά ζώα που το μαθαίνουν από τον άνθρωπο. Εγώ δεν είμαι ψυχασθενής αλλά παθαίνω κάποια δύσκολα επεισόδια και μπορώ να καταλάβω πως είναι να είσαι ψυχασθενής και τι φροντίδα μπορεί να χρειάζεσαι και πως θα έπρεπε να φέρεται κάποιος που πραγματικά ενδιαφέρεται για κάποιον τέτοιον άνθρωπο. Ασθενώ ψυχικά δηλαδή κι εγώ κατά περιόδους και γενικά βαστάω δύσκολη ισορροπία. Αλλά την βαστάω κι έχω αποκτήσει κάποια συνείδηση. Άλλωστε έχω περάσει την πιο δύσκολη ηλικία και την πέρασα σχετικά καλά σε ότι έχει να κάνει με την συμπεριφορά μου προς εμένα και τους άλλους. Δεν θα έπαιζα με την ψυχή κανενός. Το έχω κάνει παλιά για δουλειές και παραλίγο να χάσω την δική μου ψυχή. Βλέπω πολύ κόσμο να το κάνει. Καταρχήν το κάνουν κατά κόρον οι μαρκετίστες οι «πολιτικοί» και οι άρχοντες. Είναι μια μαλακία είναι ένα κέρδος που το πληρώνεις με την δική σου ψυχή και δεν το θέλω αυτό για μένα και τα παιδιά μου και τους αγαπημένους μου και το περιβάλλον μου όλο. Αυτή η πονηριά δεν είναι εξυπνάδα για κανέναν είναι κάτι εντελώς κοντόφθαλμο με πολλαπλάσιο εξωτερικό κόστος. Διαφωνώ κάθετα. Δεν κάνει για κανέναν υγιή άνθρωπο. Αλλά δεν θα αποκλείσω από την ζωική αλυσίδα εγώ τα παράσιτα θα υπάρχουν και θα βοηθούν όσους έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να τους σώζουν κι όλας κάποια στιγμή σώζει έτσι και το μαχαίρι και το μαχαίρι και τις φλέβες σου να κόψεις πάνω σε ένα επεισόδιο πάρα πολύ υψηλής αρτηριακής πίεσης μπορεί να σου σώσει την ζωή.
Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2025
ΡΩΤΑΩ ρωτάω εσένα
καρδούλα μου και ματάκια μου
Μη νομίσεις πως κρατάς και τίποτα μεγάλης αξίας. Κάτι ταλαιπωρημένα όργανα είναι που θέλουν φροντίδα. Σύντομα, που θα τελειώσει αυτή η άθλια ιστορία, σκοπεύω να βάλω καινούργια.
.. και από μαθήματα και κοινωνικές στήλες έχει ο Θεός. Ανοίγω και το ράδιο.
ΑΝΤΕ ΛΕΓΕ .. ΣΕ ΑΚΟΥΩ
πεινάς;
νυστάζεις;
θες να πας τουαλέτα;
έχεις δουλειά;
σου έτυχε κάποια υποχρέωση;
Δεν σε ενδιαφέρει το θέμα;
Θεωρείς πως δεν έχει σημασία;
Πως δεν είναι της παρούσης;
Πως υπάρχουν άλλες προτεραιότητες;
Προσωπικές εκκρεμότητες;
Κάποιο πρόβλημα υγείας;
Θέλω να φιληθούμε να τυλιχτούμε να χυθούμε
Με χωράς και σε χωράω. Είσαι ότι πιο εκπληκτικό μου συνέβη. Κλαίω. Ότι πιο όμορφο. Είσαι αυτό που με ανοίγει που θέλω να του ανοίγομαι.
Μου πήρες τα μάτια μου και μου έδωσες κάτι κεραίες να έχω, ούτε που ήξερα τί είναι αυτά πως λειτουργούν. Κάπως κάτι προσπάθησα να το βρω από την μεταμόρφωση του Κάφκα ότι είχα διαβάσει. Τόσο δύσκολο! Τόσο τραυματικό και το πιθανότερο θανατηφόρο. Ο κόσμος σου με λιώνει από έρωτα. Μου δίνεις την προσοχή που χρειάζομαι την γλύκα την πίκρα την λεπτότητα την αισθητική που λατρεύω την ευαισθησία μέσα στην ωμότητα, την ευφυΐα την μνήμη και τις γνώσεις. Τις διακυμάνσεις και την ποικιλία στα επίπεδα. Τον αισθησιασμό στα άκρα ατέλειωτα.
Σου έδωσα την καρδιά μου και τα μάτια μου. Μου λείπουνε μάτια μου. Να μου τα βάλεις στην θέση τους να με πάρεις ολόκληρη να μην τα στερούμε και σε στερούμαι. Σου έδωσα το δέρμα μου το στόμα μου το κρέας τα κόκαλά μου. Που τα έχεις και γαυγίζουν τα σκυλιά; Γιατί δεν μου τα βάζεις στη θέση τους; Αφού έρχομαι διάτρητη από τόσες τρύπες και σου παραδίνομαι να ενωθώ με τα κομμάτια μου που είναι δικά σου και δεν θέλω να στα πάρω πίσω. Τα πέταξες; Άμα τα πέταξες έχουμε θέμα.
Τι κρατάω εγώ από εσένα; Τί μου έδωσες να κρατήσω; Κάτι να έχουμε μαζί..
Μου μιλάς μιλάς μου τα λες όλα και γυρίζεις από την άλλη, Κλείνεις και φεύγεις σα να έγινε κάτι κακό. Τί πρέπει να κάνω; Τι μπορεί να κάνει μια καφκική κατσαρίδα με έναν άνθρωπο. Τόσο πολύ την βρίσκεις με την κατσαρίδα που με αφήνεις με αυτή την μεταμόρφωση να με κοιτάς και να αποστρέφεσαι; Πάτα με λιώσε με να δεις είμαι όλο ζουμιά.
Έχεις εσύ ανθρώπους άλλους δεν θέλεις. Εγώ για σένα μια κατσαρίδα είμαι δεν έχω ούτε όνομα ούτε έργο. Όμως να ξέρεις πως από όσους έχεις γύρω σου δεν πιστεύω πως είναι κάποιος καλύτερός μου. Ίσος μου μπορεί κάποιος εξαιρετικός μακαρίτης εκεί πέρα. Κι έτσι μπορώ να κοιτάω ήρεμα αυτόν τον άνθρωπο στον καθρέπφτη. Κι εσένα και την κατσαρίδα σου.
Τον γλάρο θα τονε σπάσω.
θέλω να αφεθώ -πολύ συγκεντρωμένα-
Μπορώ να ξυριστώ. Δεν πιστεύω να πιστεύει κανείς πως δεν διαθέτω αυτή την ενέργεια την λειτουργία την προσοχή την συγκέντρωση και την λεπτοφυεία προς τον εαυτό μου. Να το κάνω για πάρτη μου το έχω κάνει. Και για τον άλλον το έχω κάνει. Μου ήρθε μια επιθυμία κάποια στιγμή να μην το θέλω για πάρτη μου ή για τον άλλο. Από τότε δεν μπορώ αλλιώς, κι ούτε με κατάλαβε κανείς.
Πολλές φορές σκέφτομαι πως από κάποιες φάσεις έχω επιβιώσει από θαύμα. Και θα ήθελα πράγματι κάποιον πολύ προσεκτικό λεπτοφυή και συγκεντρωμένο. Κάποιον που να θέλω αφεθώ στα χέρια του, να του δώσω τα γυαλιά μου και το ξυράφι. Σαν τελετή κάπως. Και δεν παραιτούμαι από αυτό το όνειρο.
Ακόμη κι αν είναι να έχω ξεγελαστεί τόσο ώστε να κινδυνέψω να πληγωθώ πολύ θέλω να βρίσκομαι τουλάχιστον σε μια καλή θέση και να είναι όσο τον δυνατόν πιο σύντομη η μάχη αυτή.
πενθώ όσους αρνήθηκαν το φιλί
αυτούς που κάνουν φιλάκια στον αέρα κι αυτούς που δεν φιλάνε -με ορθάνοιχτα μάτια, κεντραρισμένα προς το τρίτο μάτι- .
λεβέντη μου κι αλήτη μου
Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025
τελειώσαμε και μείναμε μονάχοι
δυο δυο στη μπανιέρα δυο δυο
ποια γάτα λες
η γλάστρα με το καναρίνι
Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2025
ο άχρηστος Ο ΑΧΡΙΣΤΟΣ !
που ούτε για τα θελήματα δεν κάνει.
ο άλλος λέει είναι κατά της ιδιοκτησίας αλλά μπορεί να κάθετε να έχει τον σπιτονοικοκύρη στο κεφάλι του.
ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
Παραλίγο να τρελαθώ! και η μπανάνα την κοιλιά της κοιτάει
"
Ω εσείς ποιμένες που κατοικείτε στους αγρούς
που μόνο την κοιλιά σας κοιτάτε.
Ξέρουμε εμείς να λέμε ψέματα
μα ξέρουμε να λέμε και αλήθειες ..
"
Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2025
sos TO IΔION !
το Γρέκι μου ΡΕΕΕΕ!
Ποιος ανύπαρκτος, ποια μπανάνα διαφωνεί με την ελάχιστη ατομική ιδιοκτησία; Με το ΚΟΙΝΟΝ πρωταρχικο δικαίωμα το ΙΔΙΟΝ της προσωπικότητας.
Το αίμα μου να χύσω.
Κατά της ιδιοκτησίας σου λέει ο άλλος. Με εξαγριώνουν τέτοιες απόψεις. Ρε, μπανάνα. Πως να στο πω, κοίτα το DNA πόσο είναι ΚΟΙΝΟ και πόσο ΙΔΙΟΝ. Αν βάλεις όλο το DNA κοινό τί θα πάρεις; Ξέρεις τί θα πάρεις; ΠΑΡ'ΤΟ και έλα από το γρέκι μου να χύσω το αίμα μου εγώ ΕΓΩ είμαι ΕΓΩ κι εσύ δεν θα είσαι ΕΣΥ. Εσύ θα είσαι κάτι ατελές ανάμεσα σε άνθρωπο και μπανάνα.
Άκου κατά της ιδιοκτησίας, δεν πάμε καλά. Ενώ πρέπει να χύνουμε το αίμα μας για το δικαίωμα στην ελάχιστη ατομική ιδιοκτησία. Για το γρέκι μας. Και τί είναι το γρέκι και πως είναι ..
-Μη με ταράζεις με τέτοιους προβληματισμούς- Αυτά είναι Φυσικό Δίκαιο. Το έχει και στο μουσείο στους Δελφούς το DNA. Το ήξερε το Μαντείο βέβαια για το ΚΟΙΝΟΝ και το ΙΔΙΟΝ τα υβρίδια τα μεταλλαγμένα την ισοπέδωση και το πως σπάει ο κρίκος της ζωής και κονταίνει η αλυσίδα και μακραίνει από έναν άνθρωπο που ούτε σπίτι δεν θέλει να έχουμε.
Συγνώμη αγάπη μου. Είσαι κατά της ελάχιστης ιδιοκτησίας; Έχεις πειστεί πως δεν χρειάζεται να έχουμε το δικό μας σπίτι που εκεί μέσα φυσικά κάνουμε ότι θέλουμε; Έχουμε τέτοιο θέμα;
ΧΑΡΙΤΙΝΗ ΞΥΔΗ
"Giving me head on the unmade bead".
Μετά από χρόνια, θα ανακαλέσω πως ήταν
καλοκαίρι στη Μυρτιά· τρελαμένα τζιτζίκια, από την κάψα των 42°C, μας ζάλιζαν
με τα σόλο τους.
Θα θυμηθώ πως, τα αναλύσαμε όλα, το
μεσημέρι εκείνο.
Εσένα, που, όταν ήρθες με φόρα και
τόλμη, σαρωτικός, σαν ήρωας του Νικολαΐδη, εγώ είχα κουραστεί, από την
προσμονή, την αναμονή, τις αναβολές και την προσδοκία.
Εμένα, που σε αντιμετωπίζω πλέον σαν
κόλπο σε πόκα, με μπλόφες και φλου πονταρίσματα, μετρώντας τη μια χασούρα μετά
την άλλη.
Τα παιδιά-ερείπια της Γάζας· λωρίδα
φωτός που δύει στο βάθος του ορίζοντα.
Τις εμμονές μας, μίση, πάθη, λάθη, και
κόστη ανυπολόγιστα, στον βωμό των εγωισμών. Την περηφάνια μας, τις πράξεις
ανιδιοτέλειας, προσφοράς και αλληλεγγύης.
Ανασυστήθηκαν οι μνήμες, από τις
μπλοκαρισμένες αισθήσεις.
Ένα δωμάτιο στο Chelsea Hotel, είπες.
Μια κλίνη μεγάλη και ξέστρωτη.
"Γιατί άλλος τρόπος από το σώμα δεν
υπάρχει".
Όταν είσαι και παραβάτης και αισθηματίας
μαζί, όμως, και κυρίως δεινός ποκαδόρος, όλα τελούν υπό αίρεση. Υπό αναχώρηση.
Τα πάντα βρίσκονται, την ίδια στιγμή, εντός και εκτός ιστορίας.
Οι ερωτικοί άνθρωποι δεν είναι φθαρτοί,
είπα.
Αλλά, είναι μαχαίρια δίκοπα.
"Είναι αγών ο έρως. Αγών
επικρατήσεως."
Γιατί η στάση μας στα πράγματα και στη
ζωή, η στάση μας απέναντι στα πρόσωπα που επιλέγουμε, αποτελεί τη σύνδεση με
ό,τι, λυτρωτικό, ακυρωτικό, νικημένο ή νικηφόρο, αισιόδοξο και λυπημένο,
βαθύτερα βλέπουμε στα μάτια του άλλου. Είναι η δυνάμει καθολική ελευθερία μας.
Ο έρωτας είναι αυθύπαρκτος, πρωτογενής
και υπεράνω προσώπων. Ο μεγάλος έρωτας είναι θέμα προσώπων.
Παράλληλα, είναι μια διέξοδος
(ενδεχομένως και άσκηση) να διαχωρίζεις την πράξη, εκφράζοντας, σωματοποιημένα,
τη φοβία ότι η σύγκλιση του πρωτογενούς με το πνευματικό και το συναίσθημα,
μπορεί να οδηγήσει σε μια μεγαλειώδη, αλλά επικίνδυνη κορύφωση. Επικίνδυνη, ως
εισιτήριο για την απόλυτη παράνοια του ανεξέλεγκτου, ξέφρενου, έρωτα, η οποία
ενέχει την πιθανότητα του κινδύνου της εγκατάλειψης.
Βέβαια, όσο και να στρέφεις την πλάτη σε
αισθήματα, δεν σου την στρέφουν αυτά.
Ο τρόπος που κάνουμε έρωτα, μάλλον
περισσότερο και από τις επιλογές μας, αποκαλύπτει τα πάντα για εμάς.
O έρωτας στα φτηνά ξενοδοχεία ίσως είναι
η πιο αναχωρητική και η πιο εξομολογητική αίσθηση που γνωρίζω.
Σε αυτό το σημείο, καταλάβαμε, μάλλον,
από τι κουράζονται οι άνθρωποι. Πώς άθελά τους γίνονται φιλύποπτοι. Γιατί
φοβούνται περισσότερο το μαζί από τη μοναξιά τους.
Καταλάβαμε πως η Γάζα είναι η λωρίδα που
θα μας διαφοροποιεί από το ανάλγητο, το λίγο, το μικρό, το δειλό, το μίζερο και
το απάνθρωπο.
Καταλάβαμε πως η Γάζα είναι ένας δρόμος,
ο οικουμενικός πόνος, που θα μας σημαδεύει για πάντα, μια λωρίδα φωτός που η
προοπτική της λιγοστεύει όσο προχωρούμε προς το βένθος του ορίζοντα.
Κάπως έτσι, έσπασε ο κρίκος ανάμεσα στο
όνειρο και την πραγματικότητα:
Ο άνθρωπος πρέπει να μοχθεί, κάθε
στιγμή, για την ύπαρξή του και την αγάπη. Αλλιώς, δεν νοείται ζωή. Η αγάπη δεν
είναι θέμα αντανακλαστικών, αλλά μια πράξη υπέρτατη. Δεν είναι ικανοί όλοι οι
άνθρωποι για τόσο υψηλές πράξεις. Επίσης, οι άνθρωποι δεν είναι κατά περίσταση.
Τα δεδηλωμένα αισθήματα φέρουν ευθύνες και υποχρεώσεις.
"Giving me head on the unmade bead".
Στίχος που θα μας στοιχειώνει ατέρμονα,
ομολογήσαμε. Επειδή η ποίηση είναι ο πιο ζωντανός, ο πιο εναργής, ο πιο
αντισυμβατικός, οργανισμός στο βασίλειο των εμψύχων.
Ήταν καταμεσήμερο, όχι ένα οποιοδήποτε,
ήταν το ένδοξο καταμεσήμερο, της 26ης Ιουνίου 2025 anno Domini, στη Μυρτιά, με
42 βαθμούς Κελσίου, αισθητή θερμοκρασία, κατά τη διάρκεια του οποίου έκλεισαν
κύκλοι και λογαριασμοί. Γύρω, και εντός μας, συνέβαινε, συμβαίνει, θα συμβαίνει
"έρως, θέρος, πόλεμος".
ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ
Ναι αγάπη μου, δεν έχω παράπονο, με έχεις χρυσοπληρώσει.- Δεν τα έφαγα, τα έχω -. Θέλω να έχουμε μαζί ένα σπίτι ολόδικό μας. Πάντα το ήθελα. Κι ότι και να γίνεται να τραβάμε την ζωή και να φτιάχνουμε κάπου ένα σπίτι ολόδικό μας. Σπίτι σου θέλω να είμαι και να είσαι κι εσύ το δικό μου. Με την μεταφορά αυτή να ανοίγεται σε κάτι ζωντανό και ουσιαστικό, σημαντικότατο και σπουδαίο.
Αλλά όχι στο νοίκι να μην μπορούμε να βάλουμε ούτε ένα καρφί. Στην Αγγλία στο νοίκι ούτε να καπνίζουνε δεν μπορούν οι ανθρώποι. Ένα σπίτι ολόδικό μας. Με όλον τον μόχθο και το μεράκι.
Είναι θέμα αυτό; Προκείπτει εδώ κάποιο θέμα με τις απόψεις μας περί ιδιοκτησίας και ιδιοκατοίκησης; Μήπως είσαι κατά της ελάχιστης ατομικής ιδιοκτησίας και της ιδιοκατοίκησης;
Πολύ σοβαρά μωρό μου
Σου βάζω στα χέρια τα γυαλιά μου. Το ξυράφι! και κάθομαι ολάνοιχτη και σε κοιτώ.
Μόνο με εσένα το παθαίνω αυτό.
Παθιάζομαι
Όταν είσαστε έτοιμοι να μου πείτε να σας μιλήσω και για την Γη δίσκο. Να είστε έτοιμοι να φουσκώσετε και για την κοίλη Γη να σας πως να σας δείξω και υποχθόνιους. Και εξωγήινους και τέτοια. Όλα θέλω να σας τα πω. ΟΛΑ
θανατική μελέτη
Την στιγμή που τα μηχανήματα είναι πιο θορυβώδη από τους ανθρώπους και την φύση έχουμε πρόβλημα. Όταν είναι πιο ισχυρά από τα φυσικά. Πως να μπορέσεις να μελετήσεις! Φαντάσου την Γη πως αγαπάει τον Ήλιο και πλησιάζει λίγο λίγο και κάποια στιγμή θα ενωθούν. Κι όταν ο Ήλιος φάει όλους τους πλανήτες σβήνει και γίνεται πια καλός αγωγός ηλεκτρισμού και τον τραβάει μια μεγάλη Γη και πέφτει πάνω της και τις φυτεύεται κάρβουνο σβηστό και γίνεται ο πυρήνας της. Και με την σύγκρουση παίρνει φωτιά και ξανανάβει και την έχει πετάξει και κάτι έτη φωτός πιο πέρα από την θέση της και βέβαια βλέπει καθαρά τα αστεράκια που γυρίζουν γύρω από το κεφάλι της με τέτοιο μπαμ και αστεράκια βλέπει και Ήλιους και πλανήτες.
"μόλις πλυθώ και ξυριστώ" .. στο τέλος τον γαμπρό και είναι για γέλια χωρίς τρίχες γελάω κι εγώ
Ο ουρανός σγουρός και πολύ χτενισμένος σήμερα. Και σα να φορούσε φιλέ μια τέλεια μπόλια. Τα έσερνε από την ανατολή το φεγγάρι, τέτοια σύννεφα, σα να τα έριχνε σαϊτιά προς την Δύση.
Ο Ηλιοκεντρικός σύγχρονος άνθρωπος έχει δώσει στην Γη μια θέση που έφερε πραγματική υποβάθμιση στην Γη. Ο Γαιοκεντρικός όπως και να το κάνουμε αποδεδειγμένα της φερόταν καλύτερα. Κι εμένα δε με νοιάζει ποιος έχει ακαδημαϊκό δίκιο στην προκειμένη. Αυτό που βλέπω είναι πως οι μύθοι μας κάνουν καλύτερους και μας μαθαίνουν τον όμορφο και υψηλό τρόπο κι όχι η επιστήμη. Η επιστήμη έτσι όπως κοιτάει αν ήταν τοξότης πάντα θα βάραγε χαμηλά.
Το ΟΛΟΝ δεν είναι πρόβλημα. Το ΣΥΝΟΛΟΝ ΕΙΝΑΙ. Το ΙΔΙΟΝ είναι ένα μόνιμο πρόβλημα. Εγώ αγαπώ τα προβλήματα και περνάω πολύ ώρα μαζί τους. Είναι άλλωστε κι αυτά μια μειονότητα που πρέπει να στηρίζεται και να προστατεύεται κι όχι να εκλείψει. Στον Ήλιο δεν υπάρχει ΙΔΙΟΝ, όπως δεν υπάρχει και σε κανέναν ΠΥΡΙΝΑ. Κάποτε ο Ήλιος σβήνει μικραίνει πέφτει σε μια μεγάλη Γη και φυτεύεται. Η Γαιοκεντρική άποψη φαίνεται να είναι από τότε. Από μια αρχή. Από την αρχή. Οι Ηλιοκεντρικοί μας δείχνουν μια μέση. Όμως αυτά τα δυο σημεία της Ιστορίας, εν ισχύ, ηλιοκεντρικό και γαιοκεντρικό, θα μπορούσαν να μας δώσουν μιαν ιδέα για το ΤΕΛΟΣ.
Θα μπορούσα κι εγώ να ξεκινούσα μόνη μου το ταξίδι. Αποδεχόμενη ένα σύστημα από αυτά τα δυο που είναι τα πιο γνωστά μελετημένα ας πούμε. Όμως κάθομαι εδώ και σε κοιτάω. Κι όλες μου οι σκέψεις γυρίζουν γύρω μας. Σκέφτομαι μέχρι και την Γη αχιβάδα, υδράργυρο, κοχύλι με μαργαριτάρι. Ένα μάτι, πιο κάτω δύο μάτια, μια μύτη ένα στόμα κι άλλο στόμα. Ένα φιλί. Μια έκρι-κ-σή. Μια αρχή γαιοκεντρική μια μέση ηλιοκεντρική και μετά.. Μετά πρέπει να είσαι μεγάλο κεφάλι για να το βρεις. Να σε γουστάρουν και τα πνεύματα.
δεν βλέπω κανένα πρόβλημα
έχει δημιουργηθεί ένα πρόβλημα εκ του μηδενός
πραγματικά αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι μας
Όχι δεν είναι κομμάτι, πες τη λέξη.. την ατέλειωτη λέξη
Όταν το λέμε κομμάτι είναι το πρόβλημα.
16 - 16 ΜΠΑΙΝΩ
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21
Ένα 16 μόνο του είναι δύσκολος αριθμός.
Τα δυο 16 όμως ως 14 είναι ένας πολύ καλός αριθμός.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
Κάποια στιγμή ήρθε η Άρτεμις, όπως νόμισα, η Θεά και μου είπε να σε κυνηγήσω. Λες κι είσαι κανα θήραμα να σε θυσιάσω ή να σε φάω. Σε έχω ερωτευτεί πολύ περίεργα κι αρνήθηκα και με μεταμόρφωσε σε λύκο. Επάνω στον μεγάλο πόλεμο χαθήκαν όλοι οι άλλοι λύκοι κι έμεινα εγώ μόνο. Κι ήρθε ο τοξότης που είναι γυναίκα αυτός αφού έχει τέτοιες θηλυκές ευαισθησίες μαγικές και μιλάει με στόμα γυναικείο κεφάλι το πέος του και τα αρχίδια του είναι στήθια. Που τέλος πάντων αγγίζουν αυτήν την αλήθεια και ταυτίζονται μαζί της, ξέρεις. Δεν ψάχνω εκείνο το τρομαγμένο κοριτσάκι το έχω βρει και είναι στην αγκαλιά πανίσχυρων αντρών όλοι τους Ιστορικά πρόσωπα και η τρέλα αυτή κι αυτοί είναι κομματιασμένη ευτυχώς και ηττημένη όπως και ως το Βατερλό, ξέρεις. Κοιτάω την φωτιά και βλέπω μιαν αληθινή γυναίκα. Μπαίνω στην Θάλασσα και την νιώθω. Βγαίνω στον άνεμο και μιλάω με έναν αληθινόν άντρα στον Ωκεανό στον Ουρανό στον Ήλιο. Κοιτάω εσένα μέσα μου με γουρλωμένα μάτια. Θέοι και Θεές, όπως νόμισα, ασχοληθήκαν με το θέμα μας. Κι έρχεται πάλι η Άρτεμις και μου λέει να σε κυνηγήσω. Παλαιά διαθήκη έγραφε ο Τολστόη. Εγώ είμαι Παγάν κι Ανίμ στο θρήσκευμα. Θέλω να τους σέβομαι βεβαια τους Θεούς όλους. Και δεν ξέρω γιατί ενώ λέω πως είμαι Παγάν κι Ανίμ έρχονται, όπως νομίζω, Αυτοί του Πάνθεου σε Εμένα ως μορφές από στοιχεία. Κάπου στο 3000πΧ με 1600πΧ το υπολογίζω πως είναι το τραύμα μου στην εποχή του Χαλκού. Λες να είναι πιο πίσω; Μωρό μου. Κι από εμένα δεν σε ξεχωρίζω.
Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025
Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΛΥΚΟΣ
"
Σύντομα θα ξεκινούσε η πιο δύσκολη μάχη
Έπρεπε να μάθει σε όλους να ζουν ειρηνικά
"
ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΠΕΡΕΖ - ΖΥΣΤΙΝ ΜΠΡΑΞ
Αγάπη μου πλένει!!!
Έχω ξετρελαθεί! πλένει! το νερό ήτανε δεν ξέρω τι έγινε με τον θερμοστάτη έχει πάρει φόρα πλένει κανονικά. Και το ρεύμα μια χαρά στο συν, κάπου μηδενίζει ξανανεβαίνει, αλλά είναι στο συν δεν τραβάει καν από την μπαταρία! Καλά μιλάμε πλημμύρα τα νερά γιατί το έχω συνδέσει πατέντα από το ντουζ για την μίξη της θερμοκρασίας και χάνει από τις συνδέσεις όταν δεν τραβάει ζορίζεται να τις πετάξει και χάνει νερά. Αλλά αν δουλεύει έτσι δεν είναι τίποτε να μονωθούν οι συνδέσεις. ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΩ ΤΙΠΟΤΑ ΕΧΩ ΞΕΤΡΕΛΑΘΕΙ! Θα έχουμε καθαρά ρούχα!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ
πήρα το παλιοπλυντήριο το φοιτητικό του αδερφού μου από την Κοροβίλα. το έβαλα στο μπάνιο και εδώ το αυτόνομο δεν το σηκώνει δεν το βλέπει καν. πήγα να του μπερδέψω τον θερμοστάτη και του έριχνα ζεστό νερό κάτι έκανε και σταμάταγε στο ξέβγαλμα. το έβαλα χωρίς ξέβγαλμα και πάλι σταμάταγε. το ρεύμα εδώ δεν το άκουγε. η τάση ψηλά κατέβαζε παραγωγή σα να μην το έβλεπε καν. δεν ξέρω αν φταίει η σύνδεση νερού γιατί την έκανα πρόχειρα με αταίριαστα υλικά και έχανε. Θα πάω να ξαναδοκιμάσω μήπως και δεν είναι από ρεύμα και είναι από νερό.
Όπως και να το κάνουμε θέλουμε καινούριο, ενεργειακό με διπλή παροχή. Θέλω να το παλέψω αυτό το παλιοπλυντήριο λίγο ακόμη διότι δεν υπάρχει προϋπολογισμός για κάτι τέτοιο τώρα είμαι και λίγο μείον σε αυτά που θα έπρεπε να έχω αυτήν την στιγμή για τα καλλιεργητικά ώστε να πάρω την σοδειά. Κάνω το Μαμπά εδώ πέρα. Εννοείται πως θέλω να βάλω φούστα και να γυρνάω στα Φάληρα να με συνοδεύει βέβαια κάποιος. Κάποιος βέβαια που να το κάνει κέφι κι όχι να γαμάει αβέρτα για να βρει σεβασμό.
Έκαψα πάλι το φαγητό ..
ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ!!!
Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025
μίλα μου κινέζικα ..
"ΘΑΝΑΣΗ" , ΤΕΛΕΙΩΝΕ> ΜΑΣ ΓΑΜΗΣΕΣ ΚΡΥΟ ΖΕΣΤΗ ΠΑΡΛΑ ΜΟΥΓΚΑ
σε λαμβάνω
ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ; ΔΕΝ ΠΑΣ ΚΑΛΑ. ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ;
-------------------------------------------
Αγάπη μου, όλα καλά θα πάνε.
δεμένοι στο βασανιστήριο της σταγόνας
ΛΕΟΝ ΤΟΛΣΤΟΗ
"
Τα ίδια θα πάθουν κι οι Γάλλοι. Άκου με που σου λέω. Θα τους κάνω να φάνε αλογίσιο κρέας!
"
καλημέρα
ρεπό:
η ταξιθέτρια
ο παλιάτσος
ο ροκσταρ
ο ρεμπέτης
η φτερού
ο ανάρχας επανάστας
η μαγείρισσα
η αστρολόγος
η δασκάλα χορού
ο στρατιώτης
η μάγισσα
ο Ιερέας
η φιλόλογος ο κουρέας και η κουφή. Οι υπόλοιποι πάρτε από την σημαία ..
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2025
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΕΤΣΙ
Σήμερα έγραψα την υπογραφή μου αλλιώς. Δεν μου βγήκε η υπογράμμιση που βάζω. Δεν ξέρω αλλά λογικά θα πρέπει να υπογράφω πάντα όπως είναι στην ταυτότητά μου διότι θα προκληθεί σύγχυση και θέλω να το παρακολουθήσω λίγο εσωτερικά αυτό πως θα πάει. Το πρωί σε μια αίτηση που έκανα ήταν η ίδια όπως πάντα αλλά απόψε σε μια υπεύθυνη δήλωση δεν έβαλα την υπογράμμιση αυθόρμητα και η δεύτερη γραμμή έγινε πιο κοντή χωρίς να βγει από το Δέλτα. Μα εντάξει μου άρεσε, μπορεί και πιο πολύ. Προκύπτει ωστόσο εδώ ένα θέμα με τα προηγούμενα έγγραφά μου και εύχομαι να είναι περαστικό. Να μπορέσω πάλι να υπογραμμίσω το όνομα και να τραβήξω δυο μεγάλες ίσιες γραμμές. Ή να τις ενώσω και να αφήσω την υπογράμμιση. Μου προέκυψε σήμερα αυτό το μεγάλο θέμα.
Βασανιζόμουν με συναισθήματα και σκέψεις βασανίζομαι. Για την έκφραση. Τις εκφράσεις. Τα εσωτερικά εξωτερικά. Το καμπάνισμα που κάνουν τα ανέκφραστα και δεν κρύβεται στο έχω ξαναπεί. Δεν κρύβεται όταν έχεις τον άλλο απέναντί σου και τον κοιτάς ως τρίτος όταν κοιτάς με συνείδηση δεν κρύβεται τίποτα. Ακόμη και όταν γράφεις. Όταν γράφεις κάνεις ότι θες όπως το θες. Βέβαια θες να το θέλει κι αυτός που θες. Δεν θέλω να σχολιάσω για χθες. Με βγάζεις από τα ρούχα μου. Δεν ήταν άσχημα. Εσύ με κουρντίζεις μέχρι το αμήν. Εντάξει, όταν νομίζω πως με παρατάς μου βγαίνει και λίγο σαλτάρισμα προς το κακία με ταυτόχρονο εξορκισμό πεσ' το έτσι είναι. Και είναι εξοντωτικό χωρίς φιτμπακ. Εντάξει δεν ξέρω από που έρχεται έρχεται από τον ουρανοβυθό.
υγ. Το παιδί είναι τρομερό. Μου φαίνεται απίστευτο το νούμερο πάνω στην τούρτα. Έχω χαζέψει. Να της πεις τις ευχές μου.
υγ2. Δεν μου βγαίνει να πω κάποια συγνώμη άλλη από αυτή ότι δεν είμαι βιολογικά κάπου εκεί κοντά τώρα. Και το λέω και στους δυο μας.
ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ
Αγάπη μου, παίξε μου λίγο groovy
Πέρασα από την γεώτρηση και δούλευε. Καλά με τέτοιον κατακλυσμό τί ποτίζουν .. θα ξέμεινε στον χρονοδιακόπτη.
ΜΩΡΜΑΛΑΚΕΣ ΡΕΜΠΕΛΟΙ
μίλα μου ρώσικα
.. σκούπισα μουχλιασμένη τροφή, φτερά, ένα μωρό σκορπιό, έπεσε μια ακρίδα στο κεφάλι μου στην πόρτα την τίναξα και κ-λ-αίω λιβάνι την λερναία ύδρα.
με πέθανες
Kαήκαμε baby, πάλι έκανα τελετές για αρχαίους, καταλάθος, αποκοιμήθηκα στις εννιάμισι και ξύπνησα δυο και δέκα με το γκάζι ανοιχτό από τις εννιά να βράζουν τα κοχυλάκια της μικρής για το σχολείο. Ευτυχώς που έχω μύτη και ξύπνησα από την μυρωδιά του εντελώς πατωμένου. Και είχε μείνει ένας πόντος μαύρος πολτός μέσα στην κατσαρόλα και κουνιότανε ακόμη λίγο. Αυτός είναι εξευμενισμός! Δοκιμασμένο, φεύγουν όλα τα παράσιτα τα τρωκτικά κτλ. Θα κάνει μέρες να ξεμυρίσει εδώ μέσα.
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2025
Όφυ ΙΕΡΕ
ΟΦΥ ,
Κάποτε έβγαλα τον κόλο μου, πάνε πολλά χρόνια. Μαλακιζόμουνα τόσο πολύ που δεν το κατάλαβα εκείνη την ώρα. Στην πορεία έμαθα πως θα μπορέσω να το ξαναβάλω στην θέση του. Ένα λάδι είναι και μια στοργική κίνηση, ένα βαρύ και έντονο χάδι. Ξέρεις, δεν επανέρχεται μόνιμα εντελώς, θέλει την θεραπεία του κάθε τόσο. Τα ξέρεις αυτά όφυ κι από την ανάποδη, όπως αλλάζεις κι εσύ δέρμα την Άνοιξη.
--------------------------------------------------
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ
βαράω κόκκινα η φακίρω
ΠΟΥΣΤΡΑ μου σε λατρεύω
τέτοια πούστρα είμαι κι εγώένα φιλάκι θέλει μόνο
μου λείπεις ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
Βρέχει, μου έχει κάνει τα σταφύλια και τα βότανα τις ελιές νερομπούρμουλα. Θέλω να τρυγήσω το Σάββατο στις 11 του μήνα και θέλω τουλάχιστον 5 μέρες ήλιο πριν. ΘΕΕ ΜΟΥ .. με πάει για την άλλη Πέμπτη! ΚΙ ΩΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ
Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025
χρόνια πολλά
Υγεία. Να χαίρεσαι ότι αγαπάς. Να το χαρείς να περάσεις όμορφα.
Θέλω να κάτσω λίγο πιο 'κει. Εκεί που είμαι πραγματικά, από δική σου χωροταξία. ΘΕΕ ΜΟΥ τα σκέλια μου κοιτάζω .. φακ
Η αλήθεια είναι μια ιδέα της πραγματικότητας. Είναι θα λέγαμε κάτι που ανοίγεται από την άβυσσο ως τα ουράνια τα μήκη και τα πλάτη. Ρίχνεις από την πραγματικότητα ένα νοητό σκοινί και αγκυρώνεσαι σε ένα άστρο. Η πρώτη γραμμή φτιάχνει έναν πρώτο χώρο. Δημιουργούνται έτσι πορείες μέσα το κομμάτι της αλήθειας.
Η πραγματικότητα είναι μια ιδέα της αλήθειας. Με το πραγματικό σου σώμα, είσαι ένας κόκκος πουαντιγισμού. Δύσκολη τέχνη το χρώμα. Η έκφραση ο εξπρεσιονισμός. Ο εξπρεσιονιστικός πουαντιγισμός είναι ασκητική διαδικασία. Ο πειθαρχημένος θα βγάλει ένα αποτέλεσμα σαν κυψέλη. Κουβαλάει κάθε φορά όσο μπορεί. Ο πιο γειωμένος θα το κάνει μυρμηγκοφωλιά. Θα έχει δηλαδή διακυμάνσεις και κάποιες διαδρομές κάποιες για να κουφαίνεσαι και κάποιες για να χαζεύεις να κλαις κάποιες για να γελάς. Δεν ξέρω αν σε σαγηνεύουν τα μυρμήγκια κι αν τα κοιτάς με τις ώρες να κοιτάς. Και να παίζει δίπλα ο Μαργαρίτης σε ποδοσφαιρικό σύλλογο.
Το δώρο σου είναι κρυμμένο σε urban εικονοστάσι.
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025
είναι καλά το φτερό μου το είδα
Ηρέμισα κάπως με τα φιλιά. Είναι κάτι φορές σαν ουρλιαχτά για να χωρέσω όσο περισσότερα μπορώ από εσένα.
Νιώθω πως δεν έχω τίποτα. Τα υπάρχοντά μου είναι όλα υγρά και σάλια. Ωραία σαν λύτρωση.
.. και τονε ζήλεψα αυτόν. Πήγες και τον είδες. Εμένα όχι.
Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2025
όλοι δρόμοι είσαι εσύ
γιατί στέκεται αδύνατο να μιλάμε και να βρισκόμαστε;
.. γιατί με άφησες μ' αυτόνε; ΘΑ ΦΥΓΩ ΦΕΥΓΩ ΓΕΙΑ
αγάπη μου, δεν μου αρέσουν καθόλου αυτοί που κατηγορούν τα ερπετά. Στο έχω πει επαννηλιμένως
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2025
και βάψιμο
παλιά φορτισμένα αντικείμενα: πέρασμα τα 40 κύματα και λιάσιμο 2 μήνες.
ΓΙΑ ΜΑΖΕΨΟΥ ΛΙΓΟ
Στάθηκε αδύνατον να με εμπιστευθείς. Είμαι έμπιστος άνθρωπος όσο λίγοι στον κόσμο. Εμπιστεύθηκες χειρότερους από εμένα κι αυτό με πλήγωσε και με θύμωσε εν μέρη πολύ. και δεν ήθελα να πηγαίνω σε αυτά τα μέρη. Κι ούτε θα πάω αν δεν νιώσω πως με εμπιστεύεσαι. Δεν είμαι σιδεροφάγος. Τα πράγματά μου λιώνουν στα χέρια μου. Κι αν σπάω κάτι το κάνω για να ξεσπάσω και φροντίζω να βουτήξω εκείνη την ώρα κάτι μικρής αξίας. Δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος αλλά είναι ο καλύτερος που έχω βρει για μένα. Είμαι έντονος άνθρωπος και προσπαθώ πολύ νομίζω κι αυτό μου δημιουργεί μια εικόνα χθόνιας επιθετικής διάθεσης. Νιώθω πως κι εσύ προσπαθείς και κάτι ώρες πετάω από την χαρά μου. Είσαι βαθιά σου πολύ στην τσίτα φάση αισθητηριακή εγκεφαλική υπερδιέγερση και ντρέπεσαι όταν τρομάζεις προτιμάς να θυμώνεις κι αυτό σου δημιουργεί την εικόνα μιας εμφανέστατα επιθετικής διάθεσης. Και είναι αυτά όλα κοινά μας σημεία. Ενώ έχω δει τόσες φορές πως θέλουμε απλά να αγαπηθούμε. Μπερδεύτηκα πόσες φορές. Δεν μου αρέσει το θυμωμένο σεξ ούτε κι εσένα. Ούτε το εχθρικό με τίποτα. Εμένα δεν μου αρέσουν ούτε οι ξένοι. Δεν μου αρέσει το σεξ με χαλάει αυτό το ποτό δεν μου άρεσε ποτέ. Πια δεν το πίνω ούτε στην χειρότερη χαρμάνα. Σ' αγαπώ τόσο πολύ σε θαυμάζω σε σέβομαι που δεν θα σου έδινα κάποιον σκάρτο κάποιον που δεν θα ήταν σίγουρος πως θα σε προστατεύσει και θα σε προφυλάξει πως θα σταθεί στο ύψος του σε ότι αναλάβει. Κι αν καμιά φορά το "ξεφτιλίζω" λίγο στην παιδική χαρά και ρίχνω το επίπεδο από το στομάχι και κάτω ξέρω πως αυτά τα κέντρα μου εκείνη την ώρα τουλάχιστον είναι εντάξει να φιλοξενηθεί εκεί και η ψυχή και το κεφάλι και η καρδιά. Και προσπαθώ πάντα να είναι εντάξει και γιατί δεν θέλω να κάνω πράγματα που δεν σου αρέσουν να ενοχλώ με τίποτα. Μου ήρθε κεραμίδα με αυτό το κατηγορητήριο πήγα να χάσω τα λογικά μου. Σίγουρα ήταν ατύχημα και παρεξήγηση. Θα μπορούσαμε να το είχαμε αποσαφηνίσει αλλιώς το θέμα. Τί τρόπος είναι αυτός που τον κάνεις συνέχεια; Πρέπει ο άλλος να έχει κυκλώπεια θεμέλια για να μην πέσει. Δε σκέφτηκες πως έχεις απέναντί σου έναν ερωτευμένο άνθρωπο; Δεν το σκέφτηκες. Ούτε κι εγώ. Σε όλα αυτά τα κοινά μας. Έρχεται η παραίσθηση και μου το λέει. Έχω τρελαθεί. Κι έχω ξετρελαθεί. Αγάπη μου εφόσον είναι έτσι τα πράγματα χάνουμε τόσον καιρό πολύ ομορφιά από τις αισθήσεις. Άρχισα να σε κυνηγάω για να στο πω. Έδωσες έδωσα όλα μας τα χρήματα στις "φιλανθρωπίες" τον τζόγο και στις ορχήστρες. Είναι ένα θαύμα για το ότι μας έμεινε το υπόγειο. Δεν έχω αυτήν την στιγμή ούτε παπούτσι. Τρώμε χθεσινό ψωμί και κόκαλα. Κι εσύ κοιτάζεις κατά την Πάρνηθα πάλι και το τί κάνει ο κόσμος και πως την περνάει. Θέλεις να πηγαίνεις μόνη σου σινεμά. ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΣΙΝΕΜΑ; ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ; ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΣΟΥ ΚΛΕΙΣΤΑ;
Ξέρω για μένα σε εσένα θέλω να πιστέψω
Άλλαξα πολλά λάβαρα και ζωές ψάχνοντας να βρω μια λύση. Τώρα είμαι φίλος της φύσης. Το κρατώ αυτό πολύ καιρό και είναι σα να έχω καταλήξει κάπου καλά. Δεν έχω καμία σχέση με "φιλόζωους" και "οικολόγους". Ασχολούμαι με τον άνθρωπο μέσο της Ποίησης και της Φιλοσοφίας. Έχω επιβιώσει σε συνθήκες που κάποιοι θα της λέγανε απάνθρωπες κι εγώ τις λέω φυσικές και επιβιώνω. Βρίσκω τον δρόμο μου σαν το νερό. Δεν είμαι πολεμοχαρής άνθρωπος. Είμαι πεζοναύτης και Βούδας. Δεν είναι ότι επειδή δεν με ξέρει ούτε η μάνα μου πρέπει να συστηθώ σε κάποια μάνα, πατρίδα ή οτιδήποτε. Η αυτογνωσία με ενδιαφέρει και να αποκτώ μιαν αντίληψη του κόσμου. Συνέβει και με ενδιαφέρεις και θέλω να είμαι κοντά σου. Όσο έχω ουρανό και θάλασσα μπορώ και υποφέρω την Γη. Στον ξαφνικό πόνο αν είναι πολύς βρίζω και ουρλιάζω και μετά θυμάμαι τις τεχνικές αναπνοής και τις κάνω και μπαίνει πάλι σε μια υποφερτή τροχιά το πρόβλημα. Λυπάμαι για τις κακίες και είναι το χειρότερό μου να λυπάμαι. Έχω μάθει να παγώνω τον θυμό μου. Κόβεται καλύτερα και μαγειρεύεται πιο μαλακά. Μ΄αρέσει να ταυτίζομαι. Να έρχομαι σε μηδενική απόσταση με τον απέναντι τον αντίκρυ. Όπως είναι η ευγενική αγκαλιά στην πάλη η ισοπαλία. Αυτές είναι ευτυχισμένες στιγμές. Βρίσκομαι σχεδόν εκτός κοινωνίας. Εκτός πατρίδας. Εκτός θρησκείας. Δεν είναι εύκολο να πηγαίνεις από τα κατσάβραχα διότι δεν θέλεις να μπεις στην διαδικασία να βρεις να πληρώσεις διόδια. Στα κατσάβραχα έχει πολύ ομορφιά για μένα πιο πολύ από τους δρόμους. Είναι σχεδόν σίγουρο πως δεν θα συναντηθούμε αν δεν το επιδιώξουμε. Είναι δεδομένο πως χρειάζεται ταξίδι κάθε φορά που θέλουμε να βρεθούμε. Πολλές φορές βαράμε αντίθετες κατευθύνσεις σα να χωρίζουμε. Και πονάει. Πονάει η έλλειψη η στέρηση του ανθρώπου του σπιτιού η κούραση από τον δρόμο. Οι ζωντανοί πονάνε όχι οι νεκροί. Αποφεύγω και τα νεκροταφεία. Σίγουρα τα μαλλιά μου και τα νύχια μου προτιμώ να τα καίω και να μην τα ρίχνω στα σκουπίδια ακόμη και τα ρούχα κι όλα αυτά μέχρι που βγάζω και λιάζω τους καθρέπφτες.
Από εχθρό σε έκανα αντίπαλο και τώρα πάλι φίλο θα σε έχω
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΙΣΩ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΩ ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΩ
Η Βικτώρια είναι μια καταθλιπτική πλατεία. Θυμάμαι πως σε όλες τις νίκες μου έκλαιγα γιατί αντίκριζα μια ιστορία αποχωρισμού μέσα σε μια θύελλα κάποιοι που χαμογελούσαν σαν περασμένα. Τα χαμόγελα, τα κλάματα , οι αδρές κι οι έκλογες κινήσεις συνθέτουν τον άνθρωπο. Είναι τόσο δύσκολο να ανοιτάξεις. Δεν ληστεύω μνήμη. Η μνήμη στο καμιά θα. Δεν χρειάζεται να πίσω, να εκβιάσω να εξαγοράσω για ποτέ. Εκεί που θέλω έρχεται και με βρίσκει όταν το νιώθει μαζί σου πιά. Τα έργα μας μοιάζουν ένα φτερό από παγώνι. Να κοιτάξεις. Κράτησες για λίγο το φτερό.
ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ
ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2025
UFO!
θέλω δώρο. ένα χουλαχούπ. που να μπαίνεις μέσα και να σε βγάζει σε άλλο πλανήτη
να προσγειωθώ τώρα εκεί UP! ssssssss
