ΟΧΙ ΡΕΕΕΕ

 

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι έχει προχωρήσει η ανθρωπότητα επειδή έφτιαξε τα όπλα με κουμπιά κι έβαλε τα φάρμακα σε χάπια και έχει ίντερνετ και εργοστάσια ή κι επειδή μαζεύτηκαν οι άνθρωποι στις πόλεις και μιλάνε χαμηλόφωνα ή παπαγαλίζουν την τηλεόραση και το πολίτικαλ κορέκτ. Μιλάω για την πλειοψηφία και την γενική κατάσταση κι όχι για κάτι το ιδιαίτερο και εξαιρετικό που μπορεί να είσαι εσύ κι εγώ κατά βάση κι άλλη βάση κι άλλη βάση. Δεν πιστεύω πως η πόλη εξέλιξε τον άνθρωπο, μάλλον τον πολτοποιεί και τον ισοπεδώνει, όχι τόσο στην επιφάνεια αλλά περισσότερο σε βάθος και τον εισάγει σε μια πειθαρχεία μόνιμης καταπίεσης που του ατροφεί την προσωπικότητα και του ταΐζει την ατομικότητα. Κι όλα αυτά τα κακά ας πούμε της επαρχίας συνεχίζουν να υπάρχουν κι εκεί κάτω από το χαλί και μεταλλάσσονται και σε άλλα ακόμη πιο σκοτεινά κι απάνθρωπα. Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν θα έφευγε από την επαρχεία αν δεν τον έδιωχνε κάτι ή αν δεν ζητούσε κάτι ιδιαίτερο κι εξειδικευμένο όπως ας πούμε έναν δάσκαλο ή έναν γιατρό. Κι αν δεν τον έδιωχνε η στοχευόμενη υποβάθμιση που συντελείτε με απώτερο στόχο την ερήμωση για το ξεπούλημα του φυσικού της πλούτου. Η Μεσσηνία ας πούμε άδειασε το ’50 φύγαν σχεδόν οι όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι κυνηγημένοι, όσοι πρόλαβαν να μην τους σκοτώσουν οι χίτες και οι δοσήλογοι που έπιασαν όλες τις θέσεις εξουσίας και έκαναν κι ακόμη κάνουν ότι θέλουν και οδηγούν στην εξαθλίωση όποιον δεν τους αρέσει, και δεν τους ακολουθεί δουλοπρεπώς. Το ίδιο είναι και στην Αθήνα βέβαια αλλά εκεί χάνεται κάπως και μπορεί να μην φαίνεται τόσο πολύ αλλά έτσι είναι κι εκεί. Μα υπάρχουν πάντα κάποιες οάσεις και κάποια μέρη που κρατάνε ακόμη αντίσταση κι ίσως εκεί είναι πιο μαζεμένα και συγκεντωμένοι οι άνθρωποι και κρατάνε πιο αποτελεσματικά. Πιο επιφανειακά όμως γιατί χωρίς πρωτογενή τομέα τι να κρατήσεις. Από την Μεσσηνία πάντως δεν έφυγε κανείς από φτώχια ούτε από τα νησιά πιστεύω ούτε κι από άλλα μέρη της Ελλάδος διότι τα δάση και οι θάλασσες είναι πλούτος και δεν φύγαν από πείνα και φτώχια του τόπου, φύγαν κυνηγημένοι από τους δυνάστες και τους υπάλληλούς τους. Ποια φτώχια ρεεε εγώ φέτος τάισα και τους γύφτους λέμε. Κι από μυαλά ελεύθερα εδωπέρα, λόγο συνθηκών τέτοια που δεν γίνεται να υπάρξουν σε πολιτείες.

Εμένα μ’ αρέσει να προκαλώ, στην επαρχεία βρίσκω άπειρο κοινό για το χόμπυ μου αυτό. Κάνω κοινωνική περφόρμανς παράγω έργο. Στην πόλη οι άνθρωποι περπατάν κοιμησμένοι δεν βλέπουν γύρω τους τίποτα κι όντως είναι τόσα πολλά που είναι αδύνατον να δει κανείς κάτι πέρα από ένα ελάχιστο μια γραμμή στην πορεία του. Δεν ασχολούνται απλά. Απλά δεν ασχολούνται. Δεν ενδιαφέρονται για σένα και για μένα. Κατάλαβες. Δεν ξέρω όμως τι είναι καλύτερο, να ενδιαφέρονται έστω κι αρνητικά ή να μην ενδιαφέρονται καθόλου οι συνάνθρωποί σου οι συμπολίτες κι οι γείτονες. Κάλιο να σε ζηλεύουνε παρά να σε λυπούνται λέγανε οι παλαιοί. Το χειρότερο πράγμα είναι η αδιαφορία. Και η πόλη είναι γεμάτη αδιαφορία δει αναισθησία. Εγώ θα έρθω όμως στην πόλη. Θα έρθω αναγκαστικά, για δασκάλους και γιατρούς. Για «δασκάλους» και «γιατρούς». Ακόμη κι ενώ γνωρίζω πως η μεγαλύτερη δασκάλα είναι η ελιά και η φύση και ο καλύτερος γιατρός είναι ο ορίζοντας το δάσος κι η θάλασσα. Εσύ γιατί ασχολείσαι αρνητικά με την επαρχία; Βοηθάς την στοχευμένη υποβάθμιση έτσι το ξέρεις ότι εξυπηρετείς έτσι τα συμφέροντα αυτών που θέλουν να την ξεπουλήσουν; Πρόσεξε αγάπη μου γιατί συντάσεσαι με τους εχθρούς της πατρίδας και έτσι όπως μιλάς για την επαρχεία είναι το ίδιο με αυτούς που ανοίγουν το στόμα τους και λένε η Δημοκρατία είναι σκατά. Σκατά στο στόμα σας ρεεεε. Δεν είναι σκατά ούτε η Δημοκρατία ούτε η επαρχία. Δεν είναι η Δημοκρατία ο Κούλης ούτε η επαρχεία είναι οι μαλάκες αυτοί που σου πλήξανε το υπερεγώ σου. ΜΗ ΜΠΕΡΔΕΥΕΣΑΙ. ΜΗΝ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙΣ και μη σπέρνεις σύγχυση και αλλοτρίωση των εννοιών των θεμελίων και των θεσμών.  Φαίνεται το πλήγωμα σου καραμπαμ ότι σε πάει αλλά πως γίνεται να σε πληγώνουν μαλάκες ελεεινοί και τρισάθλιοι ε; γιατί; και ξεσπάς έτσι εξυπηρετώντας τα συμφέροντά τους;  ΟΧΙ ΡΕΕΕ. ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΕΤΣΙ; Να ξεφορτώσεις  την πίκρα σου και να σε συμπονέσουνε ότι μας πληξανε οι ούγκανοι και οι γύφτοι; Πες μου τους εχθρούς σου να σου πω ποιος είσαι. Εντάξει. Σιγά! Ταΐσαμε και τους γύφτους και ψυχαγωγήσαμε τους ούγκανους. ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΣ.