μια στάση εδώ

 αυτό το τραγούδι μου είχε κολλήσει αυτές τις μέρες από Κυριακή πρωί, αλλά το λέω κάποια σε πρώτο και κάποια σε δεύτερο ενικό και κάποια σε πληθυντικό, βάζω και τα δυο πρόσωπα μέσα. και εκεί που λέει, να με κοιτάζεις τάχα πως με λογαριάζεις το έχω κρατήσει έτσι γιατί θυμάμαι την τελευταία φορά που κοιταχτήκαμε.  το ύφος το ψεύτικο, δικό μου. εντάξει. τα είχα βάλει δίκαια όσο μπορώ ..  αλλά αλλάξω τραγούδι, δεν ήταν καλό , να βρω ένα κάπως πιο χαρούμενο θεραπευτικό κι αισιόδοξο ,, 

  

είναι με μουσική καταγωγή βρίσκω ότι έχει από το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας.