περνάω μια πολύ χάλια γρίπη

 ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΦΡΙΚΤΑ

σσσσσσσσσσσσσσσσσσΤς

 

είναι μαλάκες 

τους δώσανε το κομματάκι τους

και τεχνικό σύμβουλο offcourse 

ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΤΥΝΟΥΝ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΚΑΤΏΣΤΡΕΣ

ΧΑΡΟΚΑΜΕΝΗ ΨΗΦΙΖΩ 

ΠΟΥ ΧΥΝΟΜΕ

αλήθεια τίμια προσπάθησα κι εγώ

 αλλά με κλέβεις -από όλους-

η φλέβα σου

τα χείλη σου

το στήθος σου

η γλώσσα μας

Ποιος την κατηγορεί που βρήκε να απαγγιάσει η χαροκαμένη;

ΧΥΝΩΜΕΣΕΣΤΟΑΚΥΝΟΣΟΦΩΝ

μια χαρά είμαι και με μισό χέρι

 

Μπορεί να επανέλθει αλλά μπορεί και να μην. Έτσι μου είπε η φυσιοθεραπεύτρια πρώτη συνεδρία να το πάρουμε με το καλό δυο τρις φορές κι αν είναι στα ίδια θα βάλουμε τις βελόνες. Είναι πρησμένο έχει πια μόνιμη φλεγμονή. Είναι σπαστικό που το χαϊδεύει και πονάει. Μ΄ αυτά τα σκληρά και δυνατά χάδια που πάντα μ΄ αρέσαν αυτό πονάει. Υπάρχει πάντα η θάλασσα να κάνω ότι έκανα παιδί να χοροπηδάω να στρυφογυρίζω να κάνω κολοτούμπες και τρελούς χορούς. Να τα κάνω όλα αυτά που έκανα παιδί στον αέρα να τα κάνω μέσα στη θάλασσα να σηκώνω τεράστιες πέτρες και να φαίνονται ελαφρές. 

Στην αίθουσα θεραπείας ηλεκτροδίων ανέμιζαν από το κλιματιστικό κάτι πλαστικά στόρια και το ψεύτικο μεταλλικό κορδελάκι τους σαν χριστουγεννιάτικο στολίδι. Τα ηλεκτρόδια μουδιάζουν σαν το τσίμπημα της τσουκνίδας αλλά δεν πονάν τόσο όσο το τσούξιμο από το βότανο πονάνε κάπως πιο λίγο. Θυμάμαι τον φίλο μου τον δάσκαλο μου που μου έλεγε πως ότι πονάει είναι καλό ακόμη, αυτά που δεν πονάνε είναι το κακό, όταν το ζουλάς και πονάει είσαι καλά. Ο καρκίνος πχ δεν πονάει, πονάνε μόνο στο τέλος τα γύρω γύρω. 

Το χέρι, μου είπε ο Άλεξ που έχει εκείνα τα Θιβετιανά μπολάκια που κάνουνε την παλίρροια και την βροχή έχεις δει; , ότι είναι πρόβλημα με γυναίκα. Ναι σα χαρτορίχτρα ακούστηκε είχε πλάκα. Πρόβλημα, φίλε, με γυναίκα τα χέρια και τα πόδια με άντρα. Μπράβο.

Να έχεις εσύ αγάπη μου την υγειά σου! Ακους, ξυσταρχδσς

     

βγάζεις το σπαθί να πολεμήσεις τον Κόβαλο

 Βγάζεις το σιδερένιο σου σπαθί να πολεμήσεις τον Κόβαλο. Για μια στιγμή συγχρωτισμένη. Με ότι το μοναδικό απομένει. Με φόντο τα θλιβερά εργοστάσια και τις ερημωμένες υπαίθρους. Τα κέντρα των πόλεων. Και τους ανθρώπους τους που τα κουτσοκαταφέρνουν να επιλέξουν κάτι στενά.

Δεν με πειράζει αυτή η κοπέλα ούτε κάποιος άλλος κύριος. Αν μπορεί κάτι να αξιοποιηθεί χαρά μου να έχουμε τον ίδιο σκοπό. Εγώ για μια στιγμή συγχρωτισμένη ενδιαφέρομαι πονάω κι αγωνίζομαι. Η ανταύγεια που έφτιαξε η κοπέλα είναι πολύ ωραία. Κατεψυγμένη προψημένη δεν χρειάζεται απόψυξη την βάζεις στον φούρνο και την τρως σε 20'.

Το νούμερο ένα πρόβλημα είναι η τροφή. Είναι άσχημο να είναι γύρω μας μέσα μας τόσοι διψασμένοι και πεινασμένοι. Ποιο νόημα έχει μια τέτοια συμπαράσταση, φτάνεις κάποια στιγμή να δίνεις και το φαγητό σου και να κουτσοχαίρεσαι με αυτό ενώ λίγα μέτρα παρακάτω κάποιον θα σκοτώσεις για να φας. 

Σε επισκεφθήκανε κάτι "ξένοι" το μεσημέρι και πήγε πέντε το απόγευμα να φύγουν για να κάτσεις να φας τραγικά πεινασμένος. Μόλις έκλεισες την πόρτα έτρεξες στην κουζίνα. Λες, μεσημεριάτικα δεν ανοίγω την πόρτα ξανα. 

Δεν σε νοιάζει, λες, έχεις κάνει ασκήσεις κι αντέχεις. Θα βρεις κάποια ώρα μέσα στην μέρα να φας. Το έχεις περάσει σε άλλη διάσταση το θέμα. Τρως μόνο σαλάτες και καθόλου γλυκά. Δεν είναι ότι δεν σ΄αρέσουνε τα άλλα, απλά για να ελευθερωθείς τρως μόνο αυτά και σεφ που είσαι και μαγειρεύεις όλη μέρα τα άλλα. 

  

  

αργά μπέημπ

 

Φακίρη αναστενάρη με τα καρφιά και τα φίδια 

να κρεμαστούμε έχεις αρχίδια;

ΜΠΑΡΟΥΤΙ

 

ΔΙΝΩ ΣΥΝΑΓΗ 

ΠΡΟΣΕΧΤΕ 

ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΥΝΕΤΑΙ

ΤΑ ΛΕΜΟΝΑΔΙΚΑ

 ΈΧΕΙΣ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ 21 ;

ΜΗ ΜΕ ΠΙΑΝΕΤΕ 

ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΑΣΤΗ ΤΗΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ

..

φιλτράκια ενεργού άνθρακα

.. ένας σωσίας του Μητροπάνου που κάνει κάτι εντελώς λάθος και νικάει τον θάνατο; 

ΕΝΕΡΓΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ

ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΞΥΛΑ ΤΕΤΟΙΟ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ

..

σα πούστης να σε γιορτάζω

 

σαν ένα ντόμινο ψεμάτων που πέφτει και καρφώνεται πάνω μου

ΤΗΝ ΕΧΩ ΓΑΜΗΣΕΙ

 

Αν δν ειιναι ψεμα αυτό ,με τον ΠΑΝΤΕΛΗ 

ΤΙ 

ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΕΩ

ΤΗΝ ΕΧΩ ΓΑΜΗΣΕΙ

joline

 

ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ

νιώθω τόσο ΓΥΝΑΙΚΑ μαζί σου

 

συγκλονιστική Νέδα!

 

"αθώο"

 Τί μεθύσι ήταν αυτό το χθεσινό΄! Με ένα ποτηράκι μόνο κοιτούσα μια φωτογραφία κι έγινα πιο λιώμα από ποτέ. Πονούσα στην αρχή μέχρι τα κόκαλα τα νεύρα πολύ άσχημη χαρμάνα. Μετά σκέφτηκα πως είναι κάποιο φλας μπακ από ουσίες και σηκώθηκα βγήκα στον αέρα κατούρησα έχυσα και συνήλθα αμέσως. Φύγαν οι πόνοι και με έπιασε μια γλυκιά ζαλάδα με μια σκοτωμένη ζήλια που ξάπλωσα κι έγραφα κάτι προς τον εραστή σου. Έπεφτε κάπου ένα αεροπλάνο και δεν μπορούσα να σηκωθώ κι αποκοιμήθηκα. Το καλό είναι ότι ξύπνησα χωρίς πόνο στο χέρι που είχα μέρες να σηκωθώ καλά. 

Έχω προχωρήσει, ξέρω γιατί μ΄αρέσουν οι εραστές σου. Δεν μου αρέσουν οι εραστές σου. Μας βάζω στο κέντρο μαζί και μου φεύγει το κεφάλι.   Ότι θέλω να κοιτάω από τον κόσμο είσαι εσύ. Όλοι οι εραστές του κόσμου είμαστε εμείς. Μας βάζω στο κέντρο μαζί και μου φεύγει το κεφάλι. Προσπαθώ να αστειευτώ για να διασκεδάσω λίγο την αγωνία μου και την υπερένταση. Πυρετός και κρύος ιδρώτας. Είσαι πολύ καλή, πως να στο πω. Είσαι η κορυφή του κόσμου. Τολμώ να σκεφτώ πως με θες. Δεν το είχα καταφέρει παλαιότερα αυτό συγνώμη. Να τολμήσω να σκεφτώ πως αυτό που αποπνέεις είναι για μένα. Και τώρα που το τολμώ στα βάθη μου φεύγει το κεφάλι. Το μαζεύω. Το ντύνω με διάφορα που καίγονται πάνω του όλα. Και λέω δωσ' μου μια μέρα για τα κορμιά. Ας ξεκινήσουμε από τα κορμιά που είναι κάτι "απλό" και κατανοητό. Συγνώμη που έπρεπε να χάσω τα πάντα για να σε δω. Θα μου έφτανε η γλώσσα σου. Θα μου έφτανε το μικρό σου δακτυλάκι. Θα μου έφτανε ένα άγγιγμα περαστικό "αθώο". Ακόμη μου φτάνει. 

Είμαστε σπίτι μας ζεστά και έχουμε να φάμε να πιούμε και να χορέψουμε. ΕΙΜΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ. ΕΣΥ ΚΑΛΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ; 

ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ;

 

  

πνίγηκε στο μετάξι μέχρι το κόκαλο

 τέτοια κεφάλα νταούλι εσύ μου κάνεις ..

ΔΑΙΜΟΝ ΧΑΡΜΑΝΑ

 με δλαγκασε κκ τρλφτηκα τρύχτικα

ΚΑΤΟΥΡΗΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ

μες την κοινωνία σου ήρθε κι εσένα να λες ότι θέλεις

 Ούτε το βιβλίο σου κυκλοφορεί, το έχουνε σε αναμονή .

.. κι εγώ στην αναμονή είμαι και διαβάζω τον δισεκατομμυριούχο που ξεκινάει σε μια παραγκούπολη της Ασίας με έναν σερβιτόρο που κέρδισε το τηλεπαιχνίδι.  

ΠΑΝΤΩΣ ΑΝ ΣΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΜΗΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΓΙΑΤΡΟ 

ΩΧ, κατεβάζουνε την φωτό σου και σου χτύπησε γερμανικός συναγερμός; Να σου δώσω να στείλεις από το δικό μου θέλει κωδικό;

βάλτε και κανα τραγουδάκι

 Εσείς που πάτε από την σφύρα στον άκμονα και φτιάχνεται και δίχτυά από κουτάλια ..

 

ΟΒΕΡ

 Έχω ένα προαίσθημα, ας το πούμε, κάτι περιμένω από αυτό το βιβλίο. Περιμένω να μας δω πάλι μαζί. Πράγματα που θεριεύουν την στέρηση πολύ βασανιστικά που φέρνουν πυρετό και με αρρωσταίνουν από την στέρηση και την έλλειψη ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΥΛΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΕΔΩΝ. 

καλοτάξιδα αγάπη μου

 

ΕΙΣΑΙ Η ΘΕΑ ΜΟΥ

πάτε ΖΑΧΑΡΙΕ ποιο γαϊδούρ'εχεις μέσα

 

όχι -!- με μοντέλο

 ΜΕ ΟΝΟΜΑ

βλάκα\

..

ΑΧ αχ τσαμπουκάς

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ!

 .. πόσες μεταφορές χωράνε σε μια κυριολεξία και ποιες

ποιες θες; 

Ήμουν αφηρημένη. 

ΕΧΩ ΑΠΟΡΟΦΥΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙς

σε κάτι φανταστικό με ένα μοντέλο ..

NON STOP

 

Άκου τον Στέλιο πως κάθισε και ερμήνευσαι την λέξη κοινωνία ..

κοι ΝΟ νία

με ανάσα στο NO

Γειά ,καλά;

 

ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ

ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΟΥ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΔΕ ΜΕ ΕΣΤΗΣΕΣ ΠΟΤΕ 

και το νιαου βρε γατουλα

ΈΡΩΤΑ ΜΟΥ αγάπη μου θέλω να σου χτίσω ένα παλάτι χωρίς γωνίες

Πες μου που το θες, 

η περίεργη μακέτα

 Δεν είναι ακριβώς χαζοραντεβού.  Μπορεί να είναι ένα άλμα. Για μια στιγμή. Δεν την βολεύομαι την ζωή μου έτσι. Θέλω κάτι να κάνω. Θα μπορούσα να σου πω ότι θέλω κάτι να κάνω για σένα που με συγκινείς και δεν είναι ψέμα. Είναι πιο εύκολο όταν το κάνεις για τον άλλο έχεις κι ένα ανώτερο ιδανικό έτσι ένα ιδανικό καθρέφτισμα μια διευρυμένη οπτική από μια ιδανική ζωντανή γωνία. Το να το κάνεις για σένα είναι πιο δύσκολο, βλέπεις τα μισά κι αγωνίζεσαι μόνος. Το μαζί ανοίγει τις διαστάσεις προς τα μέσα. Η πράξη είναι το γίγνεσθαι. Το σώμα είναι ο κόσμος.  Άμα τα βάλουμε αυτά μαζί κάτι θα δούμε ..   . Βλέπεις λοιπόν, εσωτερικά, τον κόσμο πως είναι .. 

διημεράκι

 

ένα χαζοραντεβού

τσιμπήματάκια μόνο

.. έγινε μεσημέρι κι έχει κύριγμα  ο Πάτε Ζαχάριος για την κλωστή της Αμβροσίας 

θέλω να σε στήσω στη γωνία

 θησαυρέ μου

ΘΑΥΜΑ (ΜΟΥ)

ΑΙΣΘΗΡΣΤΙΑΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

μια πίπα να σε βάλω μέσα όλη

Είχε αρχίσει και βούιζε το κεφάλι μου από το απόγευμα τέτοια κέντα. Έχω όλη μου την πίστη πως μ'αγαπάς και με θες και θα σμίγουμε. Νομίζω ότι είμαστε μαζί και μεθάω. Κάθονται δίπλα μου άνθρωποι με κοιτάνε και μου μιλάνε και τρίζουν τα δόντια τους από την καύλα. Μόνο τέτοιοι έχουνε μείνει. Πρέπει να είναι πολύ δυνατό αυτό το πράμα. Από τη λάμψη σου με πιάνει σκοτοδίνη. Τα πάνω κάτω και τα κάνω πάτο. Από το ανά η πρόθεση. Γαμίσι είναι αυτός ο Έρωτας με έχει διαλύσει. Και τώρα με ξαναβιδώνεις. Κεφάλι μου

Σκαντζόχοιρε από Φαλλούς   

 

 

σκίζεις ε

 Μπράβο αγάπη μου 

πάρτε με

 

να λιβανίζω τα μπερδέματα ..

μαρτήριο

 

 

μαντίλι καλαματιανό

 Μιλάμε για τέντωμα καλό

συνεχίστε παρακαλώ ..

ΡΗΞΕ 

Τώρα, μου λείπεις και εσύ ξαφνικά, σαν υπόσχεση δεμένη μ’ έναν αντίλαλο, αστρικά δεμένο στο χέρι μου. Ακούω τους γύρω μου που μιλούν για το δριμύ ψύχος, για το ξαφνικό χιόνι, μα δεν με νοιάζει. Τίποτε πια δεν έχει σημασία, πέρα από τις νύχτες που μετρώ μέχρι να σε δω. Η καρδιά μου παίζει ταμ-ταμ, κατεβάζω όλο το ποτό μου και βάζω κι άλλο κι άλλο κι άλλο κι άλλο, μέχρι να πάρει φωτιά το μέσα μου. Θέλω να σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά, θέλω να κοιμηθώ μαζί σου και να έχω αγκαλιά το κεφάλι σου, αυτό που θα έχω αγκαλιά και θαμμένη ακόμη.

σώστο

ΣΗΚΩ

να σε δω μια στιγμή προλαβαίνω

 

μπεημπ

όλη μου την ζωή ψάχνω την αλήθεια. 

δεν θα το αφήσω έτσι αυτό/

 

ξεκινάμε τα κουλά

 δεμένο για ξεκούραση το χεράκι &18 φυσιοθεραπείες, σαν σ' άγνωστοι με ρώτησε,  ο Νταβέλης, αν είμαι Παναγάκη, μου έγραψε το πρωί. 4 φορές την ημ πάγο για 15 λεπτά ' 

σάλταρα στο ποτάμι και γέμισα την καρότσα ξύλα κορμό 42κ

μαγείρεμα κτλ τώρα άδειασα μια μαντήλα και το έχω κρεμάσει..

πουτάνα αλλοτρίωση ΜΕ ΕΦΑΓΕΣ 

ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ

 εσύ .. μωρό μου καλά; 

ΘΕΕ ΜΟΥ

 Όσες φορές ήρθα δεν είχα καλή συγκέντρωση δεν μπορούσα ούτε την προσευχή μου να πω. Δεν το πίεσα δεν μπορούσα να το πιέσω, το συναίσθημά μου να το διώξω. Σου έλεγα θέλω ένα φιλί αυτή τη νύχτα. Δεν έλεγα και κάτι καινούριο. Μα δεν υπάρχει να ζητήσω κάτι καλύτερο. Αλλά χρειάζεται να λέω την προσευχή μου νεράκι ;! και να μη βρίζω! 

 ΑΚΟΜΗ ΥΠΑΡΧΕΙΣ!

σταχτή στρατιώτη

ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

 

Σταχτή στρατιώτη βετεράνο

σε πιάνο μπαρ 

με καμουρφλαζ 

  τον κόσμο

Σήμα σου κάνω 

με καπνό που έμαθα από Ινδιάνο.

Στο μέτωπο μη πας

Έλα σε εμάς ..

Έλα σε εμάς

ΕΛΑ

έλα... σε εμένα

δωσ'μου Το

 

που έχεις κρυπφτεί θησαυρέ μου 

όλη μέρα προσπαθώ να καταλάβω τί γίνεται τη νύχτα

 

 Αυτόν τον απέναντί μου εαυτό σου δίνω και τον παίρνεις.

Κι εμένα .. πάλι εσύ με παίρνεις. 

από που κι ως που να με αφορά το έργο σου;

ΜΩΡΗ ΜΑΓΔΑΛΩ ΟΥΣΤΡΑ ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ

ξεμαλλιάζονται ή ξυρίζονται δε βλέπω ..

 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΡΟΣΕΧΩ

 Βγήκα για φαρμακείο και πήγα πρώτα στο βιβλιοπωλείο να παραγγείλω δυο αντίτυπα με διάθεση να ανεβάσω λίγο τον λογαριασμό και το βρήκα κλειστό κι αφού έκανα όλα τα φαρμακεία βόλτα βρήκα κάτω το μόνο ανοιχτό και διπλοπάρκαρα απ έξω  έτρεξα να πάρω τα χάπια μου και βγαίνοντας έπεσα πάνω στο Γούλα που μου φορτώθηκε να τον πάρω από τους πέντε δρόμους πάντα γελάω με αυτόν τον άνθρωπο. Πάει λέει στην Ευαγγελική εκκλησία για να τους γαμήσει στην ερμηνεία της Βίβλου και τον περιμένανε 40 χρόνια. Ρίξαμε πολύ γέλιο με κάτι πρόστιχα για την φαρμακοποιό του ΧαΪδεμένου. Έξω από το σινεμά δεν είδα τίποτα άδεια όλα. Μου έλεγε ο Γούλας πως φτιάχνει με τους μαύρους δεντρόσπιτα με κολώνες της ΔΕΗ να μείνει κάτι στην πόλη για την νεολαία που τζογάρει τα λεφτά της στην πλατεία. Γέλασα πάρα πολύ! Τρόμαξα απ΄τα γέλια.

    ΆΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΧΕΙ Ο ΒΑΡΩΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΝΟΡ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΣΙΤΑ ΤΕΝΤΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΤΟ ΚΑΘΗΣΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΚΑ ο μόνο για υπογραφές είμαι. Και για ενού άλλου την γυναίκα ότι βγήκε αναμαλλιασμένη από τη μαΐστρα και την πήγαινε ο άλλος από πίσω μην του την φάνε  ΓΕΛΑΣΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ   θα πεθαίναμε από τα γέλια αν δεν έφευγα από εκεί που είναι τα εκρηκτικά του Οικονομάκου άκου ερώτηση που βρήκαμε να γελάσουμε με τον Σωτήρη. Τομάρια...

κλαις ωραία

 είσαι προχωρημένος. γνωρίζεις πια διαστροφή σου χρειάζεται κι είσαι ερωτευμένος και δεν ξέρεις πως να της το πεις

..;

ΝΤΕΡΤΙ

 

 

Αγάπη μου με έχει πιάσει κάτι σα να μην υπάρχει αύριο και θέλω να σε δω. Είναι εντελώς παράλογο να ποντάρω σε κάτι τέτοιο και να έχω συγκεντρωθεί απόλυτα σε αυτή τη μεθυσμένη προσευχή. Συνειδητά έχει τρυπήσει ο χρόνος μια σκουλικότρυπα που δεν δουλεύει τίποτα εκεί μέσα παρά μόνο οι παραισθήσεις. Όταν όλος κι ο υπόλοιπος εγκέφαλος δεν περιμένει χαΐρι από τις αισθήσεις η σκουλικότρυπα και οι παραισθήσεις είναι παράδεισος. Βάζω τραγουδάκια και σ΄ακούω, γελάκια αναστεναγμοί σαλάκια μίξες κλάματα. Το κάνουμε με τις ώρες. Έτσι πάμε χαζεύοντας και μετά τρέχουμε το προλαβαίνουμε μπαίνουμε και μετά ξανα χαζεύοντας και μετά ξανατρέχουμε. Γινόμαστε διάφορα αξιοπερίεργα. Δεν το πιστεύω πως σε έχω στην αγκαλιά μου! Θέλω να το εκμεταλλευτώ τέλεια. Με συνεπαίρνει κάθε τόσο κολλάω επαναλαμβάνομαι για να καταλάβω. Δωσ’μου την ευτυχία σου στο ζητάω. Πως στο ζητάω. Σου λέω πως είναι απαραίτητο για την δικιά μου ευτυχία. Είναι μακρύς ο δρόμος. Η νύχτα τεράστια και η μέρα δύσκολη και θυσιαστική. Πιστεύω σε εμάς πάρα πολύ. Στον καθένα μόνο του δεν πολύ-πιστεύω.  Σε εμάς πιστεύω πάρα μα πάρα πολύ. Δεν φοβάμαι την φθορά. Δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος που να μας φτάνει.  Για εμάς εδώ σε αυτή τη ζωή. Πόσο πολύ ταιριάζουνε τα κορμιά μας και οι μυρωδιές μας και οι ήχοι μας. Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ ΕΝΤΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ.   Έστω σα μοιρολόι! Τι λέμε τώρα πρωί πρωί. Για αποχωρισμούς δλδ. Να σου πω μπράβο μωρό μου; Με τρελαίνεις με τη φούστα. Σ΄αρέσει η δικιά μου; Χάλια είναι ας τις βγάλουμε. Τι γλυκιά που είσαι έτσι. Κι είμαι του αλμυρού ρε μπέημπ αλλά είναι κάτι ώρες .. τέτοιες.

         

ΠΗΔΑ

 

πες το με δικά σου λόγια

 Μαζί σου ακολουθώ φάση το χειρότερο σενάριο και μου βγάζει θαύματα. ΚΑΙ ΠΑΤΑΤΕΣ

συγνώμη;

 

ε μωρό μου γιατί;

 γιατί το γουγλε μου έβγαλε για είσοδο έναν γκρι τάρανδο σε ένα ροζ χωράφι ;

αψ ..

βγάλε το Τ

 "...και η ανοησία της ύπαρξής μας κυρίως οφείλεται στην κατάσταση τοξίνωσης"

                                                       ΛΕΟΝ ΤΟΛΣΤΟΪ

- .. πως είπαμε το ονοματάκι σας;

- Οξίνωση Ανοησία της ΥΠΑΡΞΗΣ

 

Άντε να συντονιστείς με τον καστανά τώρα

ΑΝΤΕ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΣΤΑΝΑ ΤΩΡΑ

 Σου φωνάζω από το απέναντι βουνό

κάτι για το σώμα , δε μπορώ

μου φωνάζεις απ' το απέναντι βουνό

κάτι για το σώμα , Ω!

Αντίλαλος είναι, ίδιος

με το περασμένο που ανέβηκα βουνό.

Ω! 

Ανεβοκατεβαίνω τα βουνά

πάνω από το κρεβάτι μου

έξω από το παράθυρό μου

Τα συναισθήματά μου δεν κυριολεκτούν; 

Χαϊδεύω την καρδιά μου

Χαϊδεύω τα πόδια μου με τα μαλλιά μου

Φιλώ τα χέρια μου φιλάω

Τα χέρια μου μιλούνε

Το μυαλό μου δεν κυριολεκτεί

Κυριολεκτώ Εγώ από ένα βουνό

Κι εσύ Εσύ από ένα άλλο.

Οι άνθρωποι θέλουν να μεταφερθούν

Όχι σε εργαστηριακές συνθήκες , ούτε 

να ζήσουν στο φεγγάρι ή στον Άρη

ούτε ληστές στα ανάκτορα της Πλακεντίας 

και με την Πλακεντία στη σπηλιά τους.

 

Πάρε με για Μάνα-τζερ ..

 Κοίτα .. βγαίνει από χαμηλά. Μάζευψ'τη κέντρο και βγες ευθεία με λακτίσματα βγάλ'τη γωνία .

OTI KAI NA KANEIS *ARESI

αγάπη μου ΟΜΟΡΦΗ

ένα διημεράκι

 

μισό μισό

ψιτ

 

 

τί εννοεί οτιούν

 

(Αδιαθέτησα.)

πόσα το special?

ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕ ΜΑΘΕΙΣ ΑΡΧΑΙΑ; 

καλοκαιράκι μου παντοτινό ..

ΣΑΝ ΤΟ ΧΑΛΑΖΙ ΤΟ ΘΕΛΩ ΤΟ ΜΑΣΤΙΓΩΜΑ

το κρανίο σου μες την λεκάνη μου μοιάζει με άλιεν

 

μια κυριολεξία ζήτησα ..

 

 

ΕΤΣΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑ ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ

 

Έτσι να αγαπά ποιος ξέρει

 

Πράσινο χνούδι μαλακό σε αιώνιο κορμό χαϊδεύω κι αγκαλιάζω

Και σαλιγκάρι δροσερό στο πρόσωπό μου έχω να με περπατάει

Πιο κάτω βρίσκω χώμα σαν πούδρα απαλό με πέλμα γυμνό να πατάω.

Θα έρχεται θα έρχεται του Αυγούστου η θάλασσα

Τα χέρσα της άνοιξης τα χωράφια τα πικνολουλουδιασμένα θα ανθίζουν

Μια πεταλούδα αναστατωμένη θα έρχεται θα έρχεται

να κάθεται πάνω μου παίζοντας σαν βλέφαρα τα φτερά της

Όπως κι ένα κύμα απρόσμενο να με πιτσιλάει πάνω στο όνειρο

που έχει παχνιάσει τον ορίζοντα στο βλέμμα.

Αθώες ηδονές κι αισθήματα γλυκά δοσμένα

Πιάσε μια μέλισσα και πότισ’ τη στο στόμα σου απ΄το σάλιο σου να αντέχεις.

Να αντέχεις σταματημένος να κοιτάς την μυρμηγκοφωλιά του κόσμου.

 

Κόσμε που τρέχεις σε χαζεύω στη μυρμηγκοφωλιά

Κι έτσι καμιά φορά βγάζω φτερά και χάνομαι.

Κοιτάτε τα μυρμήγκια πως συνεννοούνται σύντροφοι!

Κοιτάτε πως δουλεύουνε χωρίς αφεντικά κι επιστασία

Χωρίς αστυνομία χωρίς βουλή και δικαστήρια

Κοιτάτε τα σύντροφοι πόσο καλά το καταφέρνουν

να εφαρμόζουνε τον σοσιαλισμό!

Κοιτάτε τα παρακαλώ σ’ αυτό το μαγικό ταξίδι

Στην πιο χρυσή Αθήνα

Στην πιο ωραία Μόσχα

Στην πιο ωραία Κούβα

Στην πιο αρχαία μυστική κυκλαδική πολιτεία. 

κι ύστερα βγήκαμε αλλού και πια δεν έχω αμάξι

 Κλαίω γιατί είναι τρομερό να έχεις έναν συνοδηγό και να σου λέει δεξιά στροφή και η στροφή να είναι αριστερά. Και ξανά μανά. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος να το κάνει αυτό; Δεν ξέρω αν σας μιλώ από τον άλλο κόσμο ή από αυτόν, πραγματικά δεν ξέρω. Μόνο που όντως με μπερδέψανε πολλές φορές με τους νεκρούς. Εγώ μπερδεύτηκα. Δε ξέρω

ANGEL

 

Ποιος με κοιτά

 Μου έδωσε κάπως δύναμη το φως που έπεσε μέσα στα σκοτάδια. Τον πόνο τον θυμό την απελπισία. Το φως μονομαχεί με τα σκοτάδια. Σκοτώνει τα σκοτάδια. Τα σκοτάδια σκοτώνει κι άλλον κανέναν ευτυχώς. Ορίστε, νίκησα, είμαι πάλι εδώ. Κι είσαι κι εσύ μαζί μου. Δεν ξέρω καν το όνομά σου. Αυτό πρέπει να βρω. Το όνομα σου να φωνάξω.  Και να σταθείς να με κοιτάξεις να με αφήσεις να πλησιάσω. Μα ούτε καν το δικό μου όνομα δεν ξέρω. Τότε θα το ακούσω και θα το αναγνωρίσω κι εγώ. . 

στο ίδιο τραίνο

 

Το moter του πλυντηρίου έχει 10 χρόνια εγγύηση αλλά στα ενδιάμεσα όλο και κάτι άλλο θα χαλάσει. Ένα χέρι ένα πόδι στην καλύτερη.  Ξύπνησα με κλάματα μα ήταν μόνο κατά το ξύπνημα και ο ξυπνητός μου εαυτός δεν τα άφησε να τρέξουν. Πρέπει να φροντίσω το χέρι μου. Πρήστηκε πολύ με την τσουκνιδοθεραπεία και δεν έχει ξεπρηστεί και ξυπνάω με έντονους πόνους και κατά την διάρκεια της νύχτας. Αύριο να θυμηθώ να κλείσω ένα ραντεβού με ορθοπεδικό. Να θυμηθώ κι άλλα τόσα που ξέχασα να κάνω να πληρώσω να φτιάξω. Έχω ξεμείνει από πρόγραμμα από όρεξη από ελπίδα από όνειρο από φως (;) . Είναι όμορφο το βουνό στην αντηλιά στην συννεφιά και στο αεράκι σαλεύουν τα δέντρα χορεύουν σφυρίζει η ανεμογεννήτρια κι η θάλασσα κυματίζει αφρισμένη άγρια σκουραίνει στα ρεύματα κι αλλού ασημίζει ανακατωμένη όπως δέχεται τις συννεφόπληκτες ηλιαχτίδες. Ω! Κι είναι τα χορτάρια όλο κίτρινες πιτσιλιές από τα χειμωνιάτικα λουλούδια. Το γατάκι νιαουρίζει στο παράθυρο κι έχει ο ουρανός αλλού τα γκρίζα του αλλού τα γαλανά τα χρυσά και τα άσπρα σα να φοράει όλες τις εποχές. Πολλές φορές αυτό το μηδέν μου φάνηκε ωραίο και πάντα θα είναι. Κι ας είσαι φτωχός και στερημένος να λες τίποτε δεν ζητώ και κάπως να μαλακώνει ο χώρος γύρω σου να γίνεται πιο γλυκός μαζί σου και κάτι να είναι σχεδόν σα να σου χαμογελά όπως ένας άγνωστος στον δρόμο. Φτου σου ομορφιά μου ηλεκτρικό μου ον. Εμείς θα κάνουμε ταξίδια στην παγκόσμια στην υπερσυμπάντια και υπερκόσμια παντοτινή Ελλάδα. Από το ίδιο σημείο. Έτσι όπως γυρίζει η Γη κι ο Ήλιος κι ο χρόνος ταξιδεύουμε. 

       .. κι ένα όνειρο ξεκλέβω ένα φιλάκι ένα όνειρο

κάτι απλό θα είναι

 Συμβαίνει κάτι και σε βγάζει από την πορεία σου αλλά δεν σε βάζει και σε μια άλλη και μένεις στο χάος. Σε αλλάζει. Δεν είσαι ο ίδιος. Μένεις σαν ξένος αλλά σαν, γιατί θα ήταν καλύτερα να ήσουν ξένος. Συμβαίνει κάτι με ονοματεπώνυμο δλδ όχι απλά κάτι. Ξεκινάς το κυνηγάς το κυνηγάς κι όλο και περισσότερο βγαίνεις από την πορεία σου κι όλο πιο μόνος μένεις. Γιατί δεν . Μια διέγερση ωραία μια τρέλα ένα κυνηγητό μια κούραση μια πίκρα και μια τρύπα στο νερό. 

Το ξέρω ότι θα είναι ωραίο, γι' αυτό δεν θέλω να το δω. Δεν μου αρέσανε ποτέ οι βόλτες στις βιτρίνες και το μπανιστήρι γενικώς. Να παίξω με τον πόνο μου τώρα δεν θέλω άλλο. Χαζές ελπίδες τί να τις κάνω να καώ κι άλλο. Θέλω να βάλω ένα φρένο είμαι μικρή να πω ας πούμε πως κάπου στο 2030 ίσως να είμαι καλύτερα να έχω αδειάσει την σκέψη μου και να μπορέσω να βρω έναν σύντροφο να αγαπηθούμε σαν άνθρωποι με σώματα και ζωές. Να αυτή η προοπτική με ενδιαφέρει και αν πρέπει να αφήσω αγαπημένες μου συνήθειες να τις αφήσω, τα βιβλία σου. Τα βιβλία σου και το όνειρο αυτό μου έδωσε πολλά αλλά με έχει βγάλει εκτός . Ορίστε πάλι έκαψα το φαγητό.   Δεν μίλαγα ποτέ άσχημα. Μωρή δεν είχα πει ποτέ μου καμιά μου αγαπημένη. Γενικά δεν έχω βριστεί με κανέναν αγαπημένον μου ποτέ. Να του λέω με τόση επιμονή ψόφα και να μην ψοφάει.

Είμαι σίγουρη πως θα μου αρέσει αλλά δεν θέλω πάλι να βυθιστώ σε καμιά τρέλα ούτε να κολυμπήσω σε κανέναν ουρανό. Θέλω μέχρι το 2030 να έχει αδειάσει το μυαλό μου να έχει καθαρίσει να βρω έναν άνθρωπο να δοθώ. Να γίνω ευτυχισμένη και χαρούμενη μέσα σε μια σχέση. Να βρω έστω την όρεξή μου για όμορφα πράγματα. Να βρω νόημα έστω στην μοναξιά μου να χαίρομαι τους ανθρώπους ως περαστικούς και χρηστικούς όπως έκανα έστω. 

Αν πρέπει να κλείσω τον υπολογιστή να τον κλείσω. Κάποια στιγμή πριν λίγες μέρες μόλις κατέβαινα τον Ταΰγετο έφαγα ένα σενάριο απίστευτο. Νόμιζα πως με περιμένεις να επιλέξω μόνη μου την Αθήνα. Πως είσαι τόσο θυσιαστική και αφοσιωμένη. Και πως φταίω που δεν πιστεύω και τραβάω αντίθετα και καθυστερώ. Μα δεν καταλαβαίνεις πως την Αθήνα την θέλω μόνο μαζί σου και πως θα τρελαθώ τόσο κοντά χώρια; Έφαγα το σενάριο αυτό πως με περιμένεις στην Αθήνα και δεν το άντεξα και μέθυσα άσχημα ήπια ότι είχα κι ήθελα να βρίσω και να γίνω σκιάχτρο να διώχνω τα πουλιά. Γιατί γιατί γιατί είναι τόσο παράλογο και τόσο αντιφατικά όλα τα δεδομένα. Τόσο άδικα σπαταλημένη αυτή η αγάπη στα χαρτιά και τόσα βράδια αδικοχαμένα και μέρες και εβδομάδες και χρόνια. Κάτι δεν μου κολλάει σε αυτό το κόλλημα. Μιλάω και δεν ξέρω αν λέω κάτι. 

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ. Δεν θέλω άλλο χρόνο χαμένο. Θέλω τουλάχιστον μέχρι το 2030 να είμαι σε θέση να χαρώ την προσωπική μου ζωή. Είναι μάταιο, το ξέρω πως θα το πάρω.  Απλά θέλω να είμαι κάπως προετοιμασμένη να μην τρελαθώ δεν θέλω να μπω σε κανένα ψυχοσικό πάλι. Πονάει. Και θα χρειάζομαι κάποιον να μου κρατάει τα μπόσικα και δεν ξέρω αν θα είμαι πάλι τυχερή που είχα την Ιουλία ένα μήνα δίπλα μου την άλλη φορά που έβλεπα κυκλώματα στις λάμπες και πάθαινα κηλίδωση από το μάτι στην πλάτη πόνους και με χτυπάγανε με τέσλα και πονάει πολύ σαν ηλεκτροσόκ πονάει πολύ αυτό είναι φευ κανονικό για μάζεμα. Τί έχουνε δει κι αυτά τα παιδιά. Αυτά τα παθαίνεις από τρελά αιτιατά, όταν σου λένε άσπρο και βλέπεις μαύρο κι όταν σου λένε μαύρο και βλέπεις άσπρο. Κι όχι να στο λέει ο οποιοσδήποτε να στο λέει η αγάπη σου ο έρωτάς σου. Δεν σου λέω ότι φταις, σίγουρα έχω το κατάλληλο έδαφος. Να σε σηκώνει στη αγκαλιά της και να σε πετάει στο κενό και άλλα ντάλλων. Εντάξει έχω ζήσει τρομερά πράγματα στα επεισόδια μου και στάθηκα τυχερή. Γιατί λες, αυτό κάτι μου θυμίζει μου θυμίζει αυτό αυτό κι αυτό και τί δουλειά έχει εκεί. Και πως είναι όλα αυτά ΠΥΛΗ. Το μυαλό δεν μπορεί να πάει στο απλό πάει στο σύνθετο κι έχω φτάσει στον τέταρτο παγκόσμιο. Εντάξει, πες μου ότι είναι κάτι απλό να ηρεμίσω. Κάτι απλό θα είναι. Απλή σκέτη λογοτεχνία. Θέλω να το δω.

     

     

ένα όνειρο και ένα φως

 ένα φως κι ένα όνειρο 

Εδώ η σειρά στις λέξεις αυτές φτιάχνει δυο τελείως διαφορετικά νοήματα και καταστάσεις. Έχουν και οι δυο αρκετά μεγάλη δυναμική αλλά το φως κατα την γνώμη μου είναι δυνατότερο, τέτοιο που που μπορεί να ακόμη και να ανατρέπει την λέξη όνειρο ή να της δίνει εκκίνηση και λήξη ανάλογα και απόσταση βεβαίως. Είναι δυο λέξεις που φτιάχνουν έντονο κοντράστ μεταξύ τους. Ένα όνειρο κι ένα φως δίνει μια συνέχεια ή ασυνέχεια αλλά και το ένα φως κι ένα όνειρο επίσης. Το τί θα διάλεγε κάποιος από αυτά τα δυο έχει να δείξει πολλά. Εμένα μ' αρέσει το ένα όνειρο κι ένα φως μου κάνει ποιο ποιητικό. 

    Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΣ. ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΠΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΠΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΡΓΑΣΜΟ.

το επισφράγισμα

 

ΤΟ ΕΠΙΣΦΡΑΓΙΣΜΑ

 

Την παρθενία του έχει κρατήσει

Ως επισφράγισμα σε έναν Ιερό σκοπό

Την ανθρωπότητα πως θέλησε να υπηρετήσει

Με αγνότητα και ήθος τέτοιο και άξιο

Που δεν επέτρεπε να διαιωνιστεί

το είδος άλλο έτσι από αυτόν.

Νιώθοντας ότι προορίστηκε

Για κάτι ανώτερο ακόμη κι από αυτό.

 

Τώρα εάν υπήρξαν κάποιες νύχτες

Που τον έπαιζε

Δεν αναφέρθηκε

Ποτέ και πουθενά δεν έγινε γνωστό

Αν ήταν θέμα χρόνου που δεν του έμενε

Από τον ιερό του τον σκοπό

Να βρει έναν άνθρωπο να προχωρήσει

Στα της έλξης τα γλυκά καθήκοντα.

 

Την παρθενία του ωστόσο έχει κρατήσει

Για έναν σκοπό Ιερό που θέλησε να υπηρετήσει

Στης ανθρωπότητας κάποιον ανώτερο προορισμό

Μα και δεν βρέθηκε Άνθρωπος 

κι ο χρόνος για τον Άνθρωπο

ως φαίνεται

στον δρόμο του αυτόν.  

δαντέλα και στρας .. με τρελαίνεις

Διότι χρειάζεται σκοπό η ζωή. Ναι να σε κρατάει και κάτι όταν πέφτεις. Εφόσον δεν περιμένεις να σε κρατήσει κανένας άνθρωπος! Κρατιέσαι από το που προσφέρεις στην ανθρωπότητα όλη. Κάποιος κάποιοι θα το πιάσουν να κρατηθείς κι εσύ έτσι όπως το τραβάνε να το πάρουν σε σηκώνουν. Σκοτώνεις κάτι ζωντανό, το προσφέρεις. Είναι ανθρωποθυσία. 

Τον λόγο δεν τον βλέπω ούτε εγώ. Μα αν υπάρχει κάποιος θα υπάρχει σοβαρός. Ακόμη κι αν είναι αυτός ο σοβαρότατος η τέχνη για την τέχνη.  Εγώ έγραψα προσωπικά κάποια ποιήματα που τα απευθύνω όλα. Τα γράφω φωνάζοντας ΠΑΡΟΝ! Φωνάζοντας πως είμαι εδώ.  Φωνάζοντας σε κάποιον που πιστεύω πως με ακούει, πως είναι ΠΑΡΟΝ. Αν λοιπόν η ποίηση θέλει απόντες για να ζήσει ας πεθάνει. Τι νόημα έχει να μιλάς σε κάποιον που έχει φύγει. Μπαίνεις σε μια άλλη διάσταση που είναι ΠΑΡΟΝ. Νιώθεις την παρουσία της ψυχής του πνεύματος του μέσα σε και γύρω ακόμη συναντάς την μορφή.   

 Αν λοιπόν η ποίηση θέλει απόντες για να ζήσει ας πεθάνει. Αντέ, όμως ας ζήσει κι αυτή. Αυτή μάλλον θα ζήσει περισσότερο από την άλλη που θέλει το ΠΑΡΟΝ. Είναι κάπως σαν ένα είδος Ιστορίας έχει θέματα αιώνων επί αιώνων και βάλε συν και τις ιστορίες του μέλλοντος.   Πως απευθύνεσαι στην απουσία και φωνάζεις ΠΑΡΟΝ; Φωνάζεις ΠΑΡΟΝ στους απόντες; Ε είσαι κι εσύ απόν.     Μαγκιά. Ωραίο. Αλλά … ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ βεβαίως.

Τέλος, επιλέγεις ποιους θα έχεις δίπλα σου και ποιους θα μνημονεύεις. Επιλέγεις εντελώς ελεύθερα για όσους μνημονεύεις. Και κερδίζεις αυτούς που έχεις δίπλα σου, όσοι αξίζουνε συνήθως χρειάζεται κάποιος κόπος. Να νιώθεις άξιος να πεις το όνομά τους. Όπως κι εγώ λέω το δικό σου όταν αναφέρομαι στο ποιητικό βιογραφικό μου και το συνολικό. Μα δεν περιμένω να κρίνω την αξία μου από κάτι ανάλογο. Κρίνω όμως τον άλλο, τα κριτήριά του δλδ. Και δεν με ενδιαφέρει τόσο η δυνατή εικόνα όσο η αδύναμη. Δεν μου λέει κάτι αν έχει ασπαστεί πρωτόκολλα και σαβουαρ βιβρ κι άλλες τέτοιες κιλότες για σκίσιμο. Τον άλλον τον σέβομαι αν αξίζει να τον σεβαστώ στο τσαλάκωμα του στην κραυγή του στην πτώση εκείνη που τρώει τα μούτρα του και στο πως ξεγυμνώνεται από την χαρά του, στην έκφραση του δέους της ηδονής του. Πόσο και πως δίνεται στη χαρά και πόσο και πως στην λύπη. 

Κι έχουν πολύ πλάκα οι αριστοκρατικοί τρόποι. Τους εκτιμώ ως προσόν για την κοινωνία και αισθητικά βεβαίως. Έχουν όμως αυτό το παρόν απόν. Είναι πραγματικά προορισμένοι για σκηνή και χειροκρότημα. ΜΠΡΑΒΟ. Στέκεσαι πάρα πολύ καλά, άψογα. Αφού αν είχα κάψα να υπηρετήσω την ανθρωπότητα σε εσένα θα έδινα τα έργα μου μέχρι και με το όνομά σου να τα βγάλεις τόσο καλά που στέκεσαι στις πιέσεις της έκθεσης. Είναι πάρα πολύ δουλειά για μένα δεν το έχω να το κάνω αυτό φυσικά καλύτερα να μείνω με οικείους. Όμως σε εσένα και το θαυμάζω και το διασκεδάζω και μ' αρέσει. Μέχρι ένα σημείο. Κι ας είναι να σταματήσαμε εκεί. Όπου νιώθεις καλύτερα εσύ αγάπη μου. Από όπου νιώθεις την μεγαλύτερη ασφάλεια από εκεί να κρατηθείς. Με πληγώνει "λίγο" που κρίνομαι έτσι ακατάλληλη και περιττή. Όχι για την εικόνα μου, η εικόνα μου είναι πολύ ισχυρή. Απλά για δυο πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε μαζί. Προτιμώ κι εγώ off the record. Off the record θα είμαι κι ας record. Στα τέτοια του. 

 

      

τον απέθαντο έχεις μωρή τέσσερεις η ώρα το πρωί

 Δε σε πιάνει ούτε η ξεφτίλα ούτε η ντροπή ούτε και σε άλλο γαλαξία να πάω

Μα μπορεί να παίζει μια πιθανότητα για το μόλις εκδημήσεις από τα εγκόσμια. 

άσε με μανούλα μου

Τί να ψάχνω αναφορές για το τρελάδικο. Να βγαίνω να βαρώ τις πόρτες με το κεφάλι. Να κάθομαι ακάλυπτη για τις περίεργες τις καυλωμάρες τις δικιές σου.. άσε με χάμω. Να πάρεις το Νόμπελ στο εύχομαι. Να βρεις κι έναν μαλάκα ωραίο να σε συνοδεύσει στην απονομή. Να έχει και κόλο ωραίο σα μουνί να σ' αρέσει. 

Η μαγεία έχει το «ελάττωμα» να είναι υπεράνω του νόμου

Μέρες ολόκληρες για μένα σπάνια κρατώ κι είναι ελάχιστες κάθε χρόνο τα τελευταία αυτά χρόνια που μεγαλώνω τα παιδιά. Ας πούμε σήμερα, που έχω πάει από εχθές την μικρή στην μάνα μου και θα την πάρω αύριο. Δεν μου λείπει και κάτι να κάνω, μόνο θα ήθελα να σε δω να κάναμε κάτι μαζί για μεγάλους ναι. Θλίβομαι περισσότερο όταν έχω έτσι μέρες για μένα και το μόνο που θα ήθελα είσαι εσύ που δεν ενδιαφέρεσαι να με δεις σε αυτές μου τις μέρες και στις άλλες και δεν ξέρω αν ενδιαφέρεσαι για κάποιες όποιες και ποιες είναι αυτές.

Βασικά δεν ξέρω να πω αν μου λείπει κάτι ή απλά δεν έχω όρεξη για κάτι άλλο. Μου λείπει συγκεκριμένα η συνουσία και κάτι που έχω ως ιδέα για την συντροφικότητα. Κι ίσως έτσι ένα ανθρώπινο ανακάτωμα μετά μουσικής. Ίσως κάποια ομαδική δημιουργία. Ή και μπορεί να παθιαζόμουν πάλι με κανένα ωραίο σαμποτάζ και κανα παγωτό τέτοιο πολιτικά. Μα με βαράει πιο κέντρο μου το πράγμα και θα ήθελα να ασχοληθώ με τα χαλασμένα μου τα ανολοκλήρωτα και ελλειμματικά προσωπικά. Στα προσωπικά μου βάζω μόνον έναν, εμένα κι εσένα. Αλλά δεν ξέρω να πω αν κάνω καλά αφού δεν μπορώ να πω πως βλέπω κάποια βελτίωση ή εξέλιξη πάνω σε κάτι ουσιώδες κι απτό. Και δεν ξέρω αν θα μπορούσα να θεωρήσω απτό κάποιο βιβλίο από το βιβλιοπωλείο.  Βιβλίο από το βιβλιοπωλείο, άκου πως ακούγεται!

Οι μνήμες οι ανακυκλωμένες είναι κάτι θλιβερό. Καταστροφή σκέτη. Τα όνειρα με ονοματεπώνυμο απουσίας. Γράμματα αλλαγμένης ή κι άγνωστης διεύθυνσης. Και τα όνειρα χωρίς όνομα ακόμη χειρότερα. Τυραννικές πράξεις είναι. Ο κόσμος του ενός ας μείνει ο κόσμος του ενός στην τελική αληθινά και γενναία. Κάτι τέτοιες ώρες κατανοώ και συμμερίζομαι τα περί τέχνης του Πλάτωνα. Φαίνεται πως Ιεραρχικά ο αναγνώστης είναι κάτω από τον γράφοντα και πρέπει να επαναστατήσει. Η μόνη του ελπίδα ισότητας φαίνεται πως είναι να κάνει μια επαναστατική ανάγνωση και να κάνει μια ανατροπή τέτοια που να συμβεί ως αλχημεία ή κάτι τέλος πάντων που να δημιουργεί μια θέση πλάι σου. Δεν είναι υπηρεσία η συγγραφή. Κι αν την πούμε λειτούργημα χάνει πολύ. Δεν είναι υπηρεσία και λειτούργημα η συγγραφή η ποίηση και γενικότερα η τέχνη. Η τέχνη είναι τέχνη. Η μορφή της δεν έχει και πολύ σημασία όσο έχει το άμορφο που δημιουργεί με την σειρά της αυτή η μορφή. Αυτή η μορφή είναι σαν άδειο αγγείο που γεμίζει με ότι θέλει να βάλει ο καθένας μέσα. Ρούχα για την ψυχή τα λένε κάποιοι πολύ εύστοχα.

Πλησιάζεις. Απομακρύνεται. Κάπου σε οδηγεί αυτό το πράγμα. Αν θες να παίξεις μαζί του πήγαινε. Μην φύγεις από την αλάνα. Μόλις νυχτώσει κοίτα να μαζευτείς σπίτι. Το να είσαι σοβαρός άνθρωπος δεν έχει να κάνει με το τι φοράς πως μιλάς και πως κάθεσαι και που απευθύνεσαι πως. Σοβαρός άνθρωπος είναι αυτός που βούλεται το λέγειν του πώς να το πω αυτός που νιώθει και πράττει αναλόγως του τι νοεί νιώθει. Θες πειθαρχημένα, πειθαρχημένα. Θες αχαλίνωτα, αχαλίνωτα. Όπως σου βγαίνει. Φτωχός πέθανε κι ο Μακιαβέλι, τα έγραψε για να μην σκάσει ο άνθρωπος τα έγραψε για να μην τα κάνει, όχι για να τα εφαρμόσει κάποιος άλλος προσθεού! Βλέπετε οι άνθρωποι δεν ξέρουν γιατί και πως γράφονται τα ποιήματα. Πως είναι μια προσωπική εκτόνωση ΑΥΤΟ ΑΝΤΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ και τίποτε άλλο.  Πράγμα το πιο σοβαρό.           Έγραφε ας πούμε ο Σολωμός αντί να πάει στο Μεσολόγγι έγραφε αντί να πάει να βουτήξει την Ζακυνθινιά.  Έτσι τα διαβάζουμε κι εμείς αντί εκτόνωσης. Να την βγάλουμε κι απόψε κάπως "ηρωικά" κι εμείς. Κι ας μην έχει παράτα κι ας έχει πρόστιμο. 

    

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ

, δεν είναι για τα δέκα ευρώ. Είναι λίγα τα δέκα ευρώ, είναι εντάξει για ένα αντίτυπο. Μα δεν θέλω κάποιο αντίτυπο, ούτε τσάμπα ούτε δώρο ούτε με αφιέρωση. ΔΕΝ ΘΕΛΩ  να περάσει το μονοπάτι μπολντόζα σφυρί και γκρειντερ. Θέλω το μονοπάτι να μείνει μονοπάτι. Θα μου περάσει .. θα δω τα οφέλη πως ύστερα θα μπορεί να ανεβαίνει φορτηγό να φέρνει πράγματα. Δεν ξέρω έχω κάτι σαν πένθος. Μα είναι λογικό. Δεν είναι;

  

παιδάκι μου εσύ ..

 Είναι κι οι στιγμές σαν εκείνες τις αριθμημένες τελείες στα σκίτσα που πρέπει να ενώσεις τις γραμμές για να δεις τελικά την εικόνα.

Μετά

Βλέπεις και κάτι βλέμματα που ξέρεις πως ακολουθεί από στιγμή σε στιγμή η αποστροφή. Το στρίψιμο της κεφαλής και άντε γειά. Βλέπεις λοιπόν και κάτι βλέμματα που καλύτερα να μην τα είχες δει.  

ονειρεύομαι μια στιγμή

 

Ο Άτλαντας κράταγε την Γη. Θα έπρεπε να υπήρχε στην μυθολογία και ένας που κρατάει τον χρόνο. Να κρατάει τον χρόνο σε μια στιγμή και να πιάνει το τώρα με το άλλο του χέρι. Να είναι τόσο δυνατός απ να τα κλείνει τα χέρια του. Γνωρίζω κι άλλους που το κάνουν αυτό μα δεν έχω ακούσει κάτι τέτοιο να αναφέρεται στην μυθολογία. Κι έτσι δεν ξέρω αν έχει κάποιο νόημα κι αν είναι δράμα ηρωικό αυτό.  Τι είδους γύμνασμα μπορεί να είναι.   

εξτένσιον

 

Κάπου υπήρξε μια συμφιλίωση με έναν τρόπο τύπου ημίμετρο, με κάτι λειψό, φάση ντέμο. O αντικατοπτρισμός της εποχής μας. Πολλά υποσχόμενα μαραφέτια που πίνουν τον κόπο μας σαν την βενζίνη τα αμάξια ας πούμε μια μάρκα στης ελευθερίας το κλαμπ. Συναρπαστικά παιχνίδια σε οθόνη 3D, για παντοτινά παιδάκια. Extensions. Κυριολεξία δεν ξέρω γιατί τρέχω τρέχω να φτάσω στο τέρας της πίστας να το διαλύσω να πέσει κάτω χρυσός. Κόβω το κρέας φυτοζωώ. Με ένα κουμπί γίνεται το σύνθετο απλό. Έξω από εδώ μέρος δεν έχω να διαβώ γωνιά να περπατήσω. Θα σε θυμηθώ σαν τρελό φορτηγό.  Χαρτί από λευκασμένο πολτό. Γάντι ιατρικό. Μπορώ και χωρίς μα δε μπορώ χωρίς. Να θυμάσαι. Πως συγκεντρώνονται οι μνήμες και τι συμβαίνει με το μοναδικό. Με τα ονόματα στις θέσεις και την θέση. Τι συνδέει. Τα ποιήματα γράφονται μετά. Πως είναι τα μέλλοντα ποιήματα δεσμά. Τώρα κι εγώ θα ζήσω και για όλα φταις εσύ. Σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει.       

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ

ο αυτός ο άλλος ο ίδιος

 σε αυτήν τη περίπτωση .. και σε κάθε περίπτωση τέτοια

είναι βασική ανάγκη και πέρα από το ένστικτο

άντε γειά μας

 

θέλω να σκέφτομαι τα καλά. Ότι έφτασα στο 2026 όπου είναι η τελευταία χρονιά του οικονομικού μου χρέους. Πως είμαι ασφαλιστικά ενήμερη κι έχω εξασφαλίσει τα εισοδήματα για να ξεχρεώσω. Πως παρόλη αυτή την ανηφόρα έχω φτιάξει ένα υπέροχο σπίτι με απίστευτες εγκαταστάσεις κι απέκτησα κι άλλο ένα που με λίγη δουλειά θα γίνει κι αυτό ένα υπέροχο καταφύγιο στην πόλη.  Πράγματα που κάποιοι μπορεί να τα βρήκαν έτοιμα όμως εγώ τα έφτιαξα με ιδρώτα και πόνο και τα εκτιμώ και τα χαίρομαι. Από το 2027 θα μπορώ να κάνω τελείως ελεύθερα άλματα να κάνω πραγματικά ότι μου γουστάρει χωρίς να παίζεται κάτι από το σπίτι μου. Ονειρεύομαι αυτή την μέρα κάτι σαν μέρα ενηλικίωσης. Γι' αυτό θέλω να είμαστε υγιείς και δυνατοί. Διότι την πραγματική "τρέλα" δεν την έχουμε ζήσει ακόμη. Θέλω αυτήν την τρέλα με χορτασμένες όλες τις ανάγκες μου τις βασικές. Μια πλήρης μέρα. Όλη μου την ζωή ως τώρα δίνω εξετάσεις. Θέλω μια μέρα το πνεύμα εντελώς ελεύθερο. Γι' αυτό παλεύω. Κι αυτό νομίζω πως είναι το καλύτερο που μπορώ να προσφέρω.   Εδώ, απαλλαγμένη από κάθε τί τεχνητά αναγκαίο γνωρίζω το πραγματικά αναγκαίο και την πραγματική πολυτέλεια.   

Ευχαριστώ όσους ήρθαν να με δουν στην φυλακή μου κι όσους θα έρθουν και φέτος. Εύχομαι να μην πεθάνω φέτος. Φέτος να μην πεθάνει κανείς αγαπημένος μας. Κι εύχομαι να κάνουμε ωραίες βόλτες εξερεύνησης και συλλογής. Ώσπου να γίνει όλη η ζωή να μοιάζει σπίτι και βόλτα εξερεύνησης και συλλογής. 

Για τα έργα εύχομαι να είναι άξια διαχρονικά και ιαματικά. Να δοξαστούμε στην εποχή μας, εμείς από εμάς πρώτα από όλα. Να ζήσουμε με καλούς απογόνους.    

Για εσένα θέλω να με γαμήσεις και να θυμάμαι μόνο εσένα. 

αχάριστη κι αλήτισσα

ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΑΛΙΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΧΝΑΩ

καλώς ήλθες 2026

 Ας είμαστε χαρούμενοι με ότι έχουμε. Να έχουμε υγεία και τα βασικά. ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ..

ΑΓΕΛΑΔΑ

 αχ μωρό μου _____Α

Θεέ νου βασάνα

που έχει το μπαλαούτι 

και τα γλωσσόφιλα 

αφρόμαλλα.

χρόνια πολλά καλή χρονιά

 χαζεύοντας τα πυροτεχνήματα μπαμ μπουμ κάθε χρόνο κι εμείς θέλουμε να αξιωθούμε ένα διημεράκι μεσοβδόμαδο