Τί μεθύσι ήταν αυτό το χθεσινό΄! Με ένα ποτηράκι μόνο κοιτούσα μια φωτογραφία κι έγινα πιο λιώμα από ποτέ. Πονούσα στην αρχή μέχρι τα κόκαλα τα νεύρα πολύ άσχημη χαρμάνα. Μετά σκέφτηκα πως είναι κάποιο φλας μπακ από ουσίες και σηκώθηκα βγήκα στον αέρα κατούρησα έχυσα και συνήλθα αμέσως. Φύγαν οι πόνοι και με έπιασε μια γλυκιά ζαλάδα με μια σκοτωμένη ζήλια που ξάπλωσα κι έγραφα κάτι προς τον εραστή σου. Έπεφτε κάπου ένα αεροπλάνο και δεν μπορούσα να σηκωθώ κι αποκοιμήθηκα. Το καλό είναι ότι ξύπνησα χωρίς πόνο στο χέρι που είχα μέρες να σηκωθώ καλά.
Έχω προχωρήσει, ξέρω γιατί μ΄αρέσουν οι εραστές σου. Δεν μου αρέσουν οι εραστές σου. Μας βάζω στο κέντρο μαζί και μου φεύγει το κεφάλι. Ότι θέλω να κοιτάω από τον κόσμο είσαι εσύ. Όλοι οι εραστές του κόσμου είμαστε εμείς. Μας βάζω στο κέντρο μαζί και μου φεύγει το κεφάλι. Προσπαθώ να αστειευτώ για να διασκεδάσω λίγο την αγωνία μου και την υπερένταση. Πυρετός και κρύος ιδρώτας. Είσαι πολύ καλή, πως να στο πω. Είσαι η κορυφή του κόσμου. Τολμώ να σκεφτώ πως με θες. Δεν το είχα καταφέρει παλαιότερα αυτό συγνώμη. Να τολμήσω να σκεφτώ πως αυτό που αποπνέεις είναι για μένα. Και τώρα που το τολμώ στα βάθη μου φεύγει το κεφάλι. Το μαζεύω. Το ντύνω με διάφορα που καίγονται πάνω του όλα. Και λέω δωσ' μου μια μέρα για τα κορμιά. Ας ξεκινήσουμε από τα κορμιά που είναι κάτι "απλό" και κατανοητό. Συγνώμη που έπρεπε να χάσω τα πάντα για να σε δω. Θα μου έφτανε η γλώσσα σου. Θα μου έφτανε το μικρό σου δακτυλάκι. Θα μου έφτανε ένα άγγιγμα περαστικό "αθώο". Ακόμη μου φτάνει.
Είμαστε σπίτι μας ζεστά και έχουμε να φάμε να πιούμε και να χορέψουμε. ΕΙΜΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ. ΕΣΥ ΚΑΛΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ;
ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή