Είμαι καλύτερα, συνήλθα με το ξεμάτιασμα και μαγείρεψα κι έκανα του κόσμου τις δουλειές. Μέχρι και αξίνα έπιασα με το ένα χέρι κι έκοψα μολόχες. Γέμισα μισό αγροτικό πράγματα για πέταμα με ότι καθάρισα από κάτω από τον νεροχύτη και τον ξενώνα.  Μου ήρθε μια όρεξη για δουλειές. Ίδρωσα ένα μπλουζάκι. Θα πάρω τον Γουίλσον τις επόμενες μέρες και θα αρχίσω. Θα καθαρίσω το κτήμα από παλιά κλαριά και θα φτιάξω πάλι εδώ γύρω την ζούγκλα να γίνει αυλή. Θα βγάλω από το σπίτι τουλάχιστον ένα αγροτικό ρούχα και πράγματα να τα πάω στο καμπ μεταναστών στον Πύργο να πιάσουν τόπο. Θα επισκευάσω την μπετονιέρα και θα μάθω τον Γουίλσον οικοδομή να τελειώσω την στέρνα, το κελάρι και τους αρμούς και ίσως το υπόστεγο στον βοριά. Έχω όλα τα υλικά εδώ πέρα να τα βάλω να φύγουν από την μέση άμμοι και τσιμεντόλιθοι σίδερα ξύλα. Να ολοκληρώσω. Να αναπτερωθώ. Πάντα νιώθω καλύτερα όταν δουλεύω και παρακινούμε καλύτερα όταν δουλεύω μαζί με άλλους. Η γεύση μου είναι περίεργη και η μυρωδιά μου, μου μύριζε καλοκαίρι, ψημένο χορτάρι και άνθη καλοκαιρινά στην βραδινή υγρασία. Πολύ όμορφα. Μου μύριζε τώρα το μεσημέρι.  Το πήρα για πολύ καλό σημάδι αυτό!   Σκέφτηκα βέβαια και τις δουλειές που έχω στην Αθήνα. Μπήκα σε μια διαφορετική οπτική. Το βιβλίο σου πάντως να ξέρεις εδώ δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα.