ΝΤΕΡΤΙ

 

 

Αγάπη μου με έχει πιάσει κάτι σα να μην υπάρχει αύριο και θέλω να σε δω. Είναι εντελώς παράλογο να ποντάρω σε κάτι τέτοιο και να έχω συγκεντρωθεί απόλυτα σε αυτή τη μεθυσμένη προσευχή. Συνειδητά έχει τρυπήσει ο χρόνος μια σκουλικότρυπα που δεν δουλεύει τίποτα εκεί μέσα παρά μόνο οι παραισθήσεις. Όταν όλος κι ο υπόλοιπος εγκέφαλος δεν περιμένει χαΐρι από τις αισθήσεις η σκουλικότρυπα και οι παραισθήσεις είναι παράδεισος. Βάζω τραγουδάκια και σ΄ακούω, γελάκια αναστεναγμοί σαλάκια μίξες κλάματα. Το κάνουμε με τις ώρες. Έτσι πάμε χαζεύοντας και μετά τρέχουμε το προλαβαίνουμε μπαίνουμε και μετά ξανα χαζεύοντας και μετά ξανατρέχουμε. Γινόμαστε διάφορα αξιοπερίεργα. Δεν το πιστεύω πως σε έχω στην αγκαλιά μου! Θέλω να το εκμεταλλευτώ τέλεια. Με συνεπαίρνει κάθε τόσο κολλάω επαναλαμβάνομαι για να καταλάβω. Δωσ’μου την ευτυχία σου στο ζητάω. Πως στο ζητάω. Σου λέω πως είναι απαραίτητο για την δικιά μου ευτυχία. Είναι μακρύς ο δρόμος. Η νύχτα τεράστια και η μέρα δύσκολη και θυσιαστική. Πιστεύω σε εμάς πάρα πολύ. Στον καθένα μόνο του δεν πολύ-πιστεύω.  Σε εμάς πιστεύω πάρα μα πάρα πολύ. Δεν φοβάμαι την φθορά. Δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος που να μας φτάνει.  Για εμάς εδώ σε αυτή τη ζωή. Πόσο πολύ ταιριάζουνε τα κορμιά μας και οι μυρωδιές μας και οι ήχοι μας. Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ ΕΝΤΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ.   Έστω σα μοιρολόι! Τι λέμε τώρα πρωί πρωί. Για αποχωρισμούς δλδ. Να σου πω μπράβο μωρό μου; Με τρελαίνεις με τη φούστα. Σ΄αρέσει η δικιά μου; Χάλια είναι ας τις βγάλουμε. Τι γλυκιά που είσαι έτσι. Κι είμαι του αλμυρού ρε μπέημπ αλλά είναι κάτι ώρες .. τέτοιες.