Μπορεί να επανέλθει αλλά μπορεί και να μην. Έτσι μου είπε η φυσιοθεραπεύτρια πρώτη συνεδρία να το πάρουμε με το καλό δυο τρις φορές κι αν είναι στα ίδια θα βάλουμε τις βελόνες. Είναι πρησμένο έχει πια μόνιμη φλεγμονή. Είναι σπαστικό που το χαϊδεύει και πονάει. Μ΄ αυτά τα σκληρά και δυνατά χάδια που πάντα μ΄ αρέσαν αυτό πονάει. Υπάρχει πάντα η θάλασσα να κάνω ότι έκανα παιδί να χοροπηδάω να στρυφογυρίζω να κάνω κολοτούμπες και τρελούς χορούς. Να τα κάνω όλα αυτά που έκανα παιδί στον αέρα να τα κάνω μέσα στη θάλασσα να σηκώνω τεράστιες πέτρες και να φαίνονται ελαφρές.
Στην αίθουσα θεραπείας ηλεκτροδίων ανέμιζαν από το κλιματιστικό κάτι πλαστικά στόρια και το ψεύτικο μεταλλικό κορδελάκι τους σαν χριστουγεννιάτικο στολίδι. Τα ηλεκτρόδια μουδιάζουν σαν το τσίμπημα της τσουκνίδας αλλά δεν πονάν τόσο όσο το τσούξιμο από το βότανο πονάνε κάπως πιο λίγο. Θυμάμαι τον φίλο μου τον δάσκαλο μου που μου έλεγε πως ότι πονάει είναι καλό ακόμη, αυτά που δεν πονάνε είναι το κακό, όταν το ζουλάς και πονάει είσαι καλά. Ο καρκίνος πχ δεν πονάει, πονάνε μόνο στο τέλος τα γύρω γύρω.
Το χέρι, μου είπε ο Άλεξ που έχει εκείνα τα Θιβετιανά μπολάκια που κάνουνε την παλίρροια και την βροχή έχεις δει; , ότι είναι πρόβλημα με γυναίκα. Ναι σα χαρτορίχτρα ακούστηκε είχε πλάκα. Πρόβλημα, φίλε, με γυναίκα τα χέρια και τα πόδια με άντρα. Μπράβο.
Να έχεις εσύ αγάπη μου την υγειά σου! Ακους, ξυσταρχδσς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή