Τώρα, μου λείπεις και εσύ ξαφνικά, σαν υπόσχεση δεμένη μ’ έναν αντίλαλο, αστρικά δεμένο στο χέρι μου. Ακούω τους γύρω μου που μιλούν για το δριμύ ψύχος, για το ξαφνικό χιόνι, μα δεν με νοιάζει. Τίποτε πια δεν έχει σημασία, πέρα από τις νύχτες που μετρώ μέχρι να σε δω. Η καρδιά μου παίζει ταμ-ταμ, κατεβάζω όλο το ποτό μου και βάζω κι άλλο κι άλλο κι άλλο κι άλλο, μέχρι να πάρει φωτιά το μέσα μου. Θέλω να σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά, θέλω να κοιμηθώ μαζί σου και να έχω αγκαλιά το κεφάλι σου, αυτό που θα έχω αγκαλιά και θαμμένη ακόμη.