Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2022

 

Είναι τόσο μεγάλο τραίνο που όταν στρίβει τα φρένα του τσιρίζουν μεταλλικά.  Ήχος ίδιος με τροχό που ακονίζει μαχαίρια αλλά πολύ πιο δυνατός. Κι εγώ συνεχίζω να τον ακούω μαζί με τον ήχο από τα φιλιά μας και γίνεται χάλια το στομάχι μου ίσως περισότερο λόγο του αέρα που καταπίνω. Το μυαλό μου είναι σε εμφύλιο για κάτι που δεν χρειάζεται κι ούτε μπορεί να βγάλει άκρη. Όταν σε λέει μουσική είναι πιο λογικό, αλλά δεν το μπορεί κανείς τέτοιο δράμα.

Μου έχει μείνει ακόμα λίγη δουλειά και θα έχει σε λίγο πάλι ανοίξει ο ορίζοντας. Πρέπει να μη με νοιάζει αν εσύ είσαι εσύ ή είσαι εσύ και η μουσική ή αν είναι μόνο η μουσική. Δεν πρέπει να με νοιάζει. Όμως με καίει και με γονατίζει σα καημός και φέρνει ώρες ώρες στον Ξέρξη. Και είναι να συγκεντρώνομαι τώρα να πηδήξω από το τραίνο την κατάλληλη στιγμή. 

Γιατί έχω να τρέξω τις καινούριες ιδέες και προτάσεις μου μιάς και νιώθω ότι μπαίνω πια στην τελική ευθεία για να πέσει η ζωή μου πάνω στη δική σου. Να πέσει από τον ψηλότερο βατήρα με στιλ  καταδυτικής βουτιάς που να παίρνει και το παγκόσμιο. Αυτό θέλω! Και εσύ να κάνεις ότι θες..



Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2022

 



Είναι στροφή αλλά δε θα σε χάσω για κανένα λόγο.


Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2022

ΤΥΠΩ'ΤΑ

 

Πώς δεθήκαμε έτσι. Γίναμε χάντρες απ' το μπεγλέρι στα χέρια του. Το ένα μας κρατά και μας παίζει. Το κοιτώ που χαμογελά όπως ενθυμήται μια μιά της σκηνές που σε βλέπω μπροστά μου και δε με αφήνουν να ξεχάσω τι θα πει ευτυχία και νιώσιμο. Είσαι το πιο ευαίσθητο μέσα μου ον. Ακόμα κι όταν θυμώνεις και μου κάνεις κακό αισθάνομαι πως νιώθεις ένα μεγαλύτερο και τρελαίνομαι περισσότερο. Τα ανείπωτα είναι όλα ένα φιλί. Μα πώς να φιληθούμε μέσα στην κατάσταση και την συνθήκη που μιλάει για άλλους και για σεξουαλική παρενόχληση! Σου έχω πει πάρα πολλές παπαριές από αντίδραση και για ψάρεμα. Έστω, τελειωμένη υπόθεση και τελείως. Μα πιο πολύ φοβάμαι πως άμα αρχίσω να σε φιλάω μη τρομάζεις μήπως σε κόψω κομμάτια και μπλέξουμε. Δε ζω ούτε στιγμή έξω από αυτό το δράμα. Ανοίγω την πόρτα και χαζεύω την καταιγίδα. Νιώθω τόσο έντονα που τραβάω τον κεραυνό και όταν αναστενάζω ξεκινάν να ουρλιάζουν τα αγρίμια. Τα βράδια είναι απόκοσμα και σου παραδίνομαι σε χυσίματα μαραθώνια. Αν έρθεις σα μοναξιά μην έρθεις. Ούτε κι από αγάπη μόνο να έρθεις δε θέλω. Κι ούτε να φύγεις από αγάπη. Σου έχω πει πάρα πολλές παπαριές από αντίδραση και για ψάρεμα. Μπροστά σου ήμουν ο κουταλιανός στην κυρά του μπρος. Φαντάζομαι πως είναι αλήθεια ότι μπορώ να ζώ μαζί σου με χιλιάδες τρόπους που βασικά είναι ένας. Τα χιλιάδες κομματάκια που καταπίνω στο φιλί και γίνονται ένα. Γιατί όλα μου τα κομμάτια είναι για σένα. Κι ότι κι αν γράψω κι ότι κι αν διαβάσω  κι ότι κι αν κάνω ...ξέρεις πως είναι, χειρότερα. Τελειωμένη υπόθεση δηλαδή. Που ακούω τη φωνή σου και πεθαίνω να τυλιχτώ μες τα σπλάχνα σου. Και φτάνω να γίνομαι το κοράκι που τρώει τον Προμηθέα. 


Καβάλα στη μάντρα του σινεμά σε έχω σφιχτά και σε γλωσσοφιλάω. Η γλώσσα μου είναι της Αργούς τα κουπιά στις Συμπληγάδες. Κι έχω γίνει η λίμνη με τα παπιά που βρωμά νιτρογλυκερίνη. 

Άρωμα εαρινής νυκτώς. 


  Βγαίνει ο σαυροδυνόσαυρος με στιλέτα στη ράχη και τακούνια και στο κερατο κεραίες. Κι αποδομείται. Είναι

Γυμνός και μπαίνει ο φασίστας από το παρασκήνιο.

Τον βουτάει από τα μαλλιά και μένει άγαλμα

 Βασανιστής με βασανισμένο. Έρχονται με πλακάτ οι Θεοί από το μουσείο. Του το κολλάνε στη μούρη.  Στάζει το αίμα απ' το δάκτηλο. Φιλιούνται δυό στο πεύκο. 

Αρχίζουν να μιλάνε τα δέντρα. Λένε τα λαογραφικά. Αγορεύει μια συντρόφισα μερικά λεπτά που όλοι ασχολούνται με τα δικά τους. 


ΦΙΛΙΟΥΝΤΑΙ ΔΥΟ ΣΤΟ ΠΕΥΚΟ.


Όλοι έχουμε απορίες για τους συμβολισμούς.


Ξεκινάν τα όργανα και κλείνουν τον δρόμο. Έρχεται το φορτηγό με το λιόφυλλο ανατροπή πάνω στα μπάζα της κερκίδας. Περνάει η πεταλουδίτσα και τσανακώνεται και πέφτει κάτω ένα πεντοδόλαρο. Φεύγει η μπολντόζα. Κάθονται τα όργανα στη ξιλωμένη κερκίδα και παίζουν καψουροτράγουδα. "Φίλησέ με κι ας καούμε" και 

δε βγαίνει ζωή με τραγούδια, "

επαναστατώ κι από αγανάκτηση πεθαίνω".


 Τόσο γλυκά.


"Βάλε με φως μου βάλεμε"


...να σε φιλάω πάνω στη μάντρα.





Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2022

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2022

 

Ζηλεύω να σε έχω και νιώθω τον πόνο όλης της αδικίας του κόσμου. 






Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2022

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2022

Ο ορθογράφος

 Ο ορθογράφος



Είναι που

 όταν πατάω το Χι    

μου βγάζει αυτόματα  

 το όνομά σου.







Τόσο απλά, 15 χρόνια χόρεσαν μέσα σε ένα όνειρο

 

Είδα ένα όνειρο πολύ περίεργο. Με γενικό ρεζουμέ την απορεία.  Γαλήνιο παραταύτα. Τρώγαμε δυό άγουρα ροδάκινα σκέτη ανατριχίλα και κοιταζόμασταν, αυτή ήταν η πιο ωραία του στιγμή. Και μια άλλη που σε είδα μόνο με ένα βρακί να πηγαίνεις έναν διάδρομο προς ένα σκοτεινό δωμάτιο κι αφμιταλαντεύτηκα δυό δευτερόλεπτα να  ακολουθήσω αν γυρνούσες να με κοιτάξεις αλλά όχι την πλάτη σου. Δε γύρισες και δεν ήρθα. -Ίσως αυτά τα δευτερόλεπτα να είναι τα δυό χρόνια που πέρασαν και τα ροδάκινα όλα τα προηγούμενα.- Είχε και φάσεις με πολύ κόσμό το όνειρο και ήταν όλα καλά. 






Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2022

 

Θα αγκαλιαζόμασταν και θα δίναμε ένα σπουδαίο φιλί.

Που θα τραγουδούσε την ιστορία και τα ξεκούραστα φώτα του μέλλοντος. 

Θα σε αγκάλιαζα και θα δίναμε ένα πολύ σπουδαίο φιλί. 

Ο Ήλιος θα χόρευε τρελά μπρος πίσω όλες τις μέρες της αγάπης μας. Με το φεγγάρι να αναβοσβήνει και να τρεμίζει γυρνώντας ανάποδα τις τροχιές από τους πόνους και τα πάθη της χθόνιας μοναξιάς μας.

Το χώμα θα γίνονταν ο βωμός μας.

Τα βουνά οι αιώνιες αψίδες των μαχών μας και τα δέντρα με τα ζώα και τα φυτά θα φανέρωναν το ανεξίτηλο χρώμα τους και τα αρώματά τους. 

Θα δίναμε ένα σπουδαίο φιλί. 

Μάτι και κλειδί που θα άνοιγε έναν φεγγήτι στην άβυσσο. Μια πόρτα στη λογική με μια δαντέλα που ανεμίζει κι απομέσα ακούγεται η πιο ωραία μουσική. 

Πράγματα κι έννοιες που βρίσκουν πατρίδα σε λίγα σάρκινα χιλιοστά. Για να νιώθονται οι τέλειοι κύκλοι που διαγράφει το βότσαλο όπως πέφτει στην λίμνη. 

Θα δίναμε ένα σπουδαίο φιλί. Αν είχαμε στόμα. 



 

Είναι μια παραγεμισμένη βαλίτσα.

Κι είναι η λεία που στη φουρτούνα πετάγεται στη θάλασσα.

Είναι η αδικία που με πνίγει.

Κι είναι ένα κουλούριασμα.




Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2022

 



“Το πιο δυνατό πάθος μου, το πάθος της έκφρασης, στάθηκε μια ανεξάντλητη πηγή δυστυχίας για μένα. Ας είναι... Έπρεπε να φτάσω στο κατώφλι της αυτοκαταστροφής για να καταλάβω τουλάχιστο πως το σπουδαίο δεν είναι ν' αλλάξουμε τη ζωή μας ονειροπολώντας μιαν άλλη πιο ενδιαφέρουσα, αλλά να κάνουμε να λαλήσει τούτη η ζωή όπως μας δόθηκε. Σ' αυτή τη δική μας ζωή, την αναφαίρετη και μοναδική που δίνει χυμό στα έργα μας και τα κάνει όμοια με μας, πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε το θαύμα”

Γ. Σεφέρης



Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2022

ΣΟΝΕΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΒΟΛΗΣ

ΣΟΝΕΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΒΟΛΗΣ

 

Είναι να πούμε ότι ζούμε ένα δράμα ταξικό.

Και μία πολιτισμική περιτομή από αντιύλη.

Όσο το αντιbusiness σχέδιο θα αιμορραγεί

η απόσταση μας είναι για να θρέφει τον αγώνα.

 

Άλλα όχι λόγια τώρα, σε παρακαλώ.

Ξέρεις με ακρίβεια τι πρόκειται να γίνει.

Καταλαβαίνεις πως η μάχη γίνεται για ανάγκη

βασική∙ χαμένη από χαμένη μάχη.

 

Έλα, θα πούμε ότι ζούμε ένα δράμα ταξικό

που το γιγαντωμένο σύγχρονο "εγώ"

δεν το αντέχει και κωφεύει στο υπερπέραν.

 

Δίχως να ζήσει την αγάπη χωρίς κάδρο

και να κοιτάξει τον κυκλώνα μες το μάτι. 

Έλα και θα πούμε ότι ζούμε ένα δράμα θαύμα.






 



 




Όταν το πρώτο έρχεται τελευταίο

 



Ώστε και δε θέλεις να είμαστε μαζί 24 ώρες το 24ωρο..



Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2022

 


Όλοι οι άντρες 



 

Λαμαρίνες

 Κεραμύδια 

Έξω παιδιά





Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2022

Να πέφτει πάνω σου όλη μου η ζωή

 


Φτιάχνω μια performans με αυτό το τραγούδι. Δε σου λέω τίποτα .. Είναι για να πνιγούνε στο σάλιο μας όλοι.

Αυτός που πεθαίνει από τη ζήλεια του έχει κι άλλη πιο "ευθεία" ιδέα, που εννοείται μ' αρέσει περισσότερο, αλλά στην περίπτωση να πέσει πάνω μας καμιά χιονοστιβάδα με κόβει κρύος ιδρώτας. 



...θα το ξεπεράσω.           Δε παίζω.  

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2022

 

Αγκάθια κρεμάστρες 

Έγινε επίτηδες λάθος