ΣΠΟΥΔΗ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

 

 

Έρχομαι να σε βρω ..

Μωρό μου, τι κάνεις; Θα ήθελα να μιλήσουμε για μωρά παιδιά σκυλιά και πουλιά σε χρυσά κλουβιά να πούμε για τα γκασλάιτινγκ και τα γκοστινγκ βαμπάιρινγξ κτλ δεν ξέρω τίποτε αλλά μου αρέσει η κοινωνιολογία, έχω κάτι βιβλία του Τσόμσκυ ΠΟΥ δεν με τράβηξε πολύ και το ίδιο και οι φίλοι μου οι κοινωνιολόγοι από την Γαλλία τους έχω χάσει. Ο ένας δουλεύει σε τράπεζα(αχαχαχα) και η άλλη με μικρό παιδί και άντρα δεν έχω νέα. Να πιάσουμε το θέμα της ενέργειας και της τροφής πιστεύω πως αυτοί που ασχολούνται σοβαρά δλδ γελάω με το γκασλάιτινγκ, από πόνο γελάω γενικώς. Μόνο όταν σε χάνω συννεφιάζω. Διότι είσαι όλοι οι Δαίμονες και όλες οι Μούσσες, αν με καταλαβαίνεις, χαίρομαι .. που υπάρχεις και πρωταγωνιστούμε στο δράμα μας. Και έχεις γράψει αυτό το ποίημα που «θέλω να του αλλάξω τα φώτα».

Σπουδή στον πόνο

Ήρθαν ενισχύσεις, ο Γουίλσον με τον Σαϊντ. Θέλει να έρθει κι ο Μοχντ από Αθήνα. ΓΥΑΛΙΣΑΝΕ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΚΑΝΑΝΕ ΜΠΑΝΙΟ. Η μία μου κάλτσα τρύπια, κάθομαι με τις μπιτζάμες και περιμένω νέα από το γκαράζ. Παρακινήθηκα κι έριξα κι εγώ ένα σφουγκάρισμα την κουζίνα. ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ.  Δεν ξέρουν να τρώνε σε τραπέζι; Τρώνε σκυφτοί μπροστά στα χέρια τους πέφτουνε φαγητά γύρω από το ροτόντα λουί κενζ εποχή Ωνάση. Αυτή είναι κοινωνιολογία .. !

Λοιπόν .. αγάπη μου εσύ που είσαι;

Θα ‘ρθείς;

ΕΡΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ

 

 

 

 

 

   

Μπράβο σου (καναρίνι μου και μωρό μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (αυτά για να τα πεις .. είναι πιο βαριά από το να πεις αγάπη μου) να ξέρουμε τι λέμε ε ) ..

Το βλέπετε; Με επισκέπτεται ο Βούδας .. 

Του λέω, τί είναι τώρα αυτό, vampiring?

Όταν φεύγει/φεύγω από την διάσταση πέφτω/ει θύμα gosting ;

Είναι στο έτος 0 ο επιστήμονας .. πείτε τα με την γραμματέα μου

, 

  

 Τελικά θυμήθηκα καλύτερα, συγνώμη, έχω πιάσει μια φορά στα χέρια μου έργα του Τάσου Λειβαδίτη. Ήταν στην βιβλιοθήκη της Καλοχαιρέτα πριν 3 χρόνια περίπου ένα μεσημέρι στην Αθήνα. Αλλά εγώ χρειάζομαι μήνες και χρόνια και ζωές, αν είναι να μελετήσω πραγματικά κάτι το παντρεύομαι ισόβια. Αποζητώ την συναισθηματική σταθερότητα μέσα μου και τα όρια μου χρειάζονται από κάτι τέτοιο Ιερό τέλος πάντων. Όταν μάχεσαι για κάποιον και για κάτι Ιερό σου είναι πολύ καλύτερα κι έχεις περισσότερη δύναμη και τόλμη από όταν το κάνεις για εσένα και την ζωή σου. Μιλάμε για μια πανάρχαιη αρετή του ανθρώπου.  Αξίες όπως αυτή με γοητεύουν πάρα πολύ. Θέλω μια τέτοια σχέση ζωής. Εσύ να αφήνεσαι στον άλλο κι ο άλλος να αφήνεται σε εσένα την ώρα που μάχεσθε και οι δυο για κάτι το Ιερό.      Αυτά τα θέματα πως να τα αγγίξει η μοντέρνα ποίηση; εεεεεεεεεεεεεΕ , 

μαζί σου ..

Τον προηγούμενο μήνα έζησα ότι πιο συναρπαστικό περιπετειώδες και έντονο συνέβη ποτέ στην ζωή μου. Μακάρι όλα τα φθινοπωρινά επεισόδια της ζωής μου να πηγαίνουν έτσι σε αυτόν τον ίδιο δρόμο. 

  

  εμείς και οι εαυτοί μας, άνευ όρων

 Είναι Νοέμβρης του 2026! Ξεχρεώνω τη βάση μου. Οι ελιές είναι γεμάτες. Έχω τρελαθεί από την χαρά μου! Ελαφραίνω, με χαϊδεύει ένας αέρας ανεμελιάς κι ελευθερίας. Κοιτάζω τις ελιές με τόση αγάπη, αυτές με κάναν άνθρωπο.   Ναι, αυτές , όχι εσύ! αχαχαχ 

ΕΣΥ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΟ

μωρό μου ..

Πως! χορεύεται αυτό!

Αγάπη μου, σε ευχαριστώ. Είναι σα να το έχω διαβάσει αλλά δεν το έχω διαβάσει και κανένα έργο του Λειβαδίτη δεν έπεσε ποτέ στα χέρια μου, μέχρι χθες που διάβασα κάποια αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο και μαγεύτηκα. Το ύφος του έχει κάτι από συντριβή και βαρεμάρα. Είναι πράγματι πολύ δικό σου. Μπορεί και πιο δικό σου από τα δικά σου;

Βέβαια θα προτιμούσα το πιο βαθιά αγαπημένο σου βιβλίο να ήταν δικό μου. Αλλά, σε ευχαριστώ και για την ειλικρίνεια. Είναι είναι διαχρονικά μοντέρνο, αριστούργημα πραγματικά. Είναι ποιητικός μονόλογος, ποίηση. 

Είναι η ποίηση που δεν την απασχολεί η ποιητική της. Η Ποίηση που πετάει ας πούμε τα εργαλεία της και βγαίνει από το εργαστήριό της σε φευ φάση ελατήριο και πάει έναν περίπατο μονολογόντας φωναχτά προς τον άνθρωπο κοιτώντας το άπειρο. Προς το άπειρο κοιτώντας τον άνθρωπο. 

Έτσι γίνεται αλογίσιο το μάτι. 

Νιώθω. 

Τανγκό με τσάμικο.  

ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ; ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ;

διάλεξε κάτι ..

Διάλεξε κάτι δικό μου για μας ! αχαχαχαχ

 

   

 

ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΚΑΠΟΥ έχω τρελαθεί, δεν μπορώ να αρθρώσω, να υπολογίσω, ζαλίζομαι.

ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

 Αφού το νιώθω ότι είμαστε τόσο κοντά .. γιατί με κάνεις κορόιδο; 

 

ΑΧΑΧΑ

 

ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ ΜΩΡΗ

ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΑΨΟΥΡΙΖΩ 

..

 Είναι πορνόγερος , ευχαριστώ, έκανα πολύ μεγάλο κύκλο, θα σε πίστευα από την αρχή, έχω αμέτρητους κύκλους που τρέχω και θέλω να σε εμπιστεύομαι. Θα με βοηθάς και Θα με διευκολύνεις έτσι, αφού θέλω να πηγαίνουμε μαζί. Είναι πορνόγερος και σπάνια ποιητής; Κι αν είναι εξαιρετικά και ποιοτικά ποιητικός όμως! 

λέω, για τον φίλο σου που δεν μιλάτε από το '19 μου είπε λόγο κάποια κριτική του στον τότε εραστή σου. Τον φίλο σου λέω αυτόν που μου έλεγες τότε ότι είναι καλός αλλά ότι πίνει πολύ τελευταία και γίνεται μαλάκας. 

Αστέρι μου ..  πάνω στο ΗΘΟ ΠΑΘΟ που λέγαμε .. οι πορνόγεροι όταν γίνονται χυδαίοι θέλουν Ρουβίκωνα και αποκεφαλισμό; Κι αυτοί που καυλώνουν μαζί τους κι αυτοί; 

 

Δεν μου αρέσουν οι πορνοταινίες, τις βαριέμαι επιτόπου. Είναι περιττό να σου πω το δράμα μου. Πως όταν σε ερωτεύτηκα ήμουν με τον εραστή για ΓΚΙΝΕΣ και τον έστειλα για να διαβάζω με την ησυχία μου τα γραπτά σου. Και όλες οι σπασμωδικές μου κινήσεις που ακολούθησαν ήταν ένα δράμα, κοντά στην Σταύρωση.  

ΕΝΤΑΞΕΙ, ΟΥΤΕ Η ΠΡΩΤΗ ΕΙΜΑΙ ΟΥΤΕ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ .. Ας το διασκεδάσουμε λέω.

Εσύ που είσαι σα να είσαι η πρώτη και η τελευταία μου, εσένα κοιτάω για να ισορροπώ. 

Σε όλο αυτό το λαϊκό τσίρκο που φτιάχνω για ένα σου βλέμμα .. 

    

 

Κάνε με κορόιδο φτύνε με ξεφτίλισέ με ..       

Λοιπόν, αυτά οι σοβαροί άνθρωποι τα λύνουν ιδιωτικά σε ένα δωμάτιο που έχει οριστεί για αυτήν τη θεραπεία. Αν δεν βοηθήσεις σωστά τον άνθρωπό σου να τα λύσει αυτά κι αυτός εσένα, για τι αγάπη μιλάμε;      Και πως περιμένεις να ξεκινήσεις κάτι της προκοπής αν δεν τα λύσεις αυτά. Περιμένεις τον άλλο να τα λύσει μόνος του, πως, με θεωρίες και τρελογιατρούς, ή άνιωθα από επαγγελματίες ;  

 

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ

 

Καλημέρα

Πάνε κάποια χρόνια που ζω πολύ μοναχικά προσπαθώντας κυρίως να δω μέσα μου αλλά και να βρω έναν τρόπο με την ζωή και τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα για εμένα από το να νιώθω πως επικοινωνώ με κάποιον άνθρωπο, ότι με καταλαβαίνει και με αισθάνεται. Οι γιατροί μπορεί να σε καταλαβαίνουν αλλά δεν σε αισθάνονται, δεν επιτρέπετε δλδ. Οι φίλοι με νιώθουν αλλά δύσκολα με καταλαβαίνουν, μπορεί να με κατανοούν κάπου αλλά για να σε καταλάβει κανείς χρειάζεται να βιώσει τον βίο σου, να συμβιώσετε τέλος πάντων. Άλλο ένα πράγμα που χρεώνω στην βιομηχανική επανάσταση, στην εξειδίκευση δλδ, είναι αυτή η Βαβέλ που δίπλα σου μπορεί να είναι ο άλλος κι όμως αυτό το κλικ πιο ‘κει είναι μεγάλη απόκλιση. Η βάση δλδ, ποιος περνάει σήμερα καθημερινά από την βάση για να συναντιούνται οι άνθρωποι σε ένα τουλάχιστον επίπεδο. Η ζωή είναι στον αυτόματο κατά το μεγαλύτερό της μέρος κάθε μέρα κι απλά οι άνθρωποι προσφέρουν την ελευθερία τους το σώμα και την ψυχή τους κάποιες ώρες της ημέρας για να μπορεί η ζωή τους να είναι στον αυτόματο. Το κοινό σημείο των περισσότερων ανθρώπων είναι ότι η ζωή τους είναι στον αυτόματο και δίνουν την ενέργειά τους απρόσωπα για αυτό. Η μοναξιά δλδ, η μοναξιά του εντός κυρίως. Γι΄ αυτό χαίρομαι τόσο πολύ όταν νιώθω πως με αισθάνεσαι και με καταλαβαίνεις. Γι΄αυτό λυπάμαι τόσο πολύ όταν το χάνω κάπου αυτό, το εντελώς χαμένο στην πραγματικότητα σε αυτή την συνθήκη, που ούτε τηλέφωνο δλδ, από εκεί που έχουμε μείνει. Ξέρω ότι δεν επιτρέπεται να πάρω και δεν επιτρέπεται να πάρεις.

Ας  το δούμε λίγο αυτό ..      

Γιατί είναι τόσο δύσκολο. Συγνώμη. Τσαντίζομαι, αλλά ξέρω κιόλας πως είμαι τόσο εξουθενωμένη επειδή προσπάθησα τόσο πολύ, και πιστεύω κι εσύ, για να βρίσκομαι σήμερα σε αυτό το σημείο, δίπλα σου. Αυτό το δίπλα σου μπορεί δίπλα σου να το είχα καταφέρει πολύ νωρίτερα αν ήμουν μέσα στην πραγματική ζωή σου. Το λέω αυτό διότι οι αισθήσεις είναι η βάση για κάθε ανθρωπιστική έρευνα και γενικώς. ( Οι πραγματικοί μαθηματικοί είναι σε άλλο κόσμο, στον πραγματικό κόσμο μπορούν να επικοινωνήσουν μόνο με την μουσική νομίζω, με μοτίβα και παρατήρηση ή κάτι τέτοιο. Κι είναι θέματα αυτά. Ο αλγόριθμος θέλει έναν υπολογιστή ίσα με ένα τετράγωνο με τους καταρράκτες του Νιαγάρα από πάνω και πάλι είναι μια τρίχα από το άπειρο. )  Εγώ θέλω να σε καταλάβω και θα με ικανοποιούσε σε έναν βαθμό αν το έβλεπες αυτό θα ήταν ένα μπράβο για εμένα. Και πιστεύω και όπως κι εσύ και για εσένα. Δεν το πίστευα, νόμιζα πως απλά έπαθα κάποια ζημιά κι έχασα κι άλλη μια ΒΑΣΙΚΗ δεξιότητα, σιγά το πράγμα!!!!!!!!!!

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΡΕΛΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΛΕΕΙ Ο ΤΡΕΛΟΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΑΞΙΑ ..

Λοιπόν, αν δεν μπορώ να βασίσω την τρέλα μου πάνω σου έτσι, μπορώ να την βασίσω αλλιώς. Μπορώ να αλλάζω την τρέλα μου, ναι μπορώ, αποδεδειγμένα, μπορώ να την στρέφω και να την πηγαίνω όπου θέλω. Μεγάλο προσόν αυτό! Τύφλα να έχουνε οι βασικές δεξιότητες.

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ; ΝΑΙ ΕΓΩ ΚΑΝΩ ΠΙΣΩ ΣΕ ΑΥΤΟ, ΔΙΑΛΕΞΕ ΟΤΙ ΘΕΣ. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΤΙ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΥΝΗΘΩΣ. ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. 

ΕΣΥ ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΝΑ ΣΚΙΣΤΩ ..         τι χρειάζεσαι φως μου! Μάτια μου ..

  λίγη κατανόηση ρε παιδιά .. 

ΔΙΑΛΕΞΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΘΕΣ ΠΑΡΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΜΟΥ ΠΑΡΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΑΡΤΑ ΚΑΙ ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ

Αγκαλιά γυμνοί στο κρεβάτι ,, και να βρέχει

 

Υπάρχουν όνειρα κι όνειρα

αλλά

..

το εμείς είναι ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ!

Τα κουκου είναι ευπρόσδεκτα, είναι αναζωογόνηση κι άστονε να καθαρίσει .. θα έλεγε ο άσχετος ο αναίσθητος που δεν έχει νιώσει τον πόνο να ξέρει να μαζεύεται πριν γίνει ο φόνος

Μπορούμε να στεκόμαστε στο ένα μας πόδι αρκεί να έχουμε και το άλλο.

Και όταν λέμε το έχουμε, εννοούμε, σε σύνδεση και επικοινωνία. Δεν εννοούμε ότι ονειρεύεται ο καθένας κι ο καθένας στον κόσμο του και το μυθιστόρημά του και το ποίημα του. Ακούς εκεί ο καθένας το δικό του μυθιστόρημα, ποίημα και όνειρο και κατά τα άλλα πιστοί. Και νομίζουν αυτοί ότι είναι ΠΙΣΤΟΙ!!! 

 (ΓΕΛΑΩ ΑΠΟ ΟΔΥΝΗ)

.. δεν υπάρχει τίποτε σε αυτό το θέμα να συζητάμε. Να εξελισσόμαστε υπάρχει, παράλληλα κι επί της διαγωνίου.      

πέραν της φαντασίας

 ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΘΑΥΜΑ ΜΟΥ

ΠΕΡΙΜΕΝΩ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ

   ..  έργα να φτιάχνω για την καψούρα μου .. 

 

κεντράρω .. εσύ καλά;

Eίδα πως, στην ζωή, στα αισθήματα, δεν δουλεύουν εβραίο-αμερικανιές τύπου dead line. Να πεις, θα σε πάρω το 2028 και μέχρι το 2028 αν δεν απαντήσεις .. Δεν δουλεύουν τα dead line στην ζωή, δουλεύει σκέτο το dead.   

Έχω πολλά νεύρα υπερευαισθησία και υπερένταση. 

Τί μπορώ να πω σε κάποιον που με λιγουρεύεται, τί να πω όταν με πλησιάζει και ταιριάζει η χημεία μας. Να λέω κάτι κοινό για όλα τα ζώδια και τις περιπτώσεις. Να λέω κάτι δικό μου .. 

όπως, 

Ενδιαφέρομαι μόνο για αλληλέγγυους συνεργάτες και οικογενειακούς φίλους, δεν θέλω να έχω ρομαντικές περιπέτειες διότι έχω ηθικό-παθολογικό θέμα. 

BINGO!!! 

σπαγγετερία στα ξένα .. παίζει ακόμα; ΚΕΦΑΛΑΙΟ ;

 Αγάπη μου, σήμερα ήταν μια κοπιαστική μέρα και έπεται συνέχεια. Δεν θα το πιστέψεις! Είμαι στο δωμάτιο μου! Και τα παιδιά επίσης είναι στα δωμάτια τους, συγυρισμένα όλα στρωμένα και είναι και μια ευκαιρία για όρια. Μετακομίσαμε στα πάνω, κάτω θα έρθει κόσμος. Νιώθω μια πίεση, είναι μια δοκιμασία ας πούμε για την δουλειά και μια προοπτική να μπορέσω να αφήσω κάποιον εδώ να τρέχει το πλάνο. Μου αρέσει το επάγγελμά μου, το χωράφι με χρειάζεται 3-4 μήνες μόνο και είναι πανέμορφο. Μπορώ να ασχοληθώ με τις πωλήσεις στην Αθήνα 3-4 ώρες την ημέρα και να είμαστε πλούσια. Το πρόβλημα μου είναι ότι έπαθα ζημιά το '10 και δυσκολεύομαι με τους δίσκους, τα καπέλα που λέμε, να βάζω του μάνατζερ του μαρκετίστα, όπως ταιριάζει στον καθένα, εκεί έχω πάθει τη ζημιά, την είχα δλδ και πήγαινα ΤΑΝΧ γι' αυτό και κόλλησε αυτό το μηχάνημα με τα καπέλα ΤΙ βγάζει. Τι έχει γίνει εκεί μέσα ούτε θέλω να δω, αλλά πρέπει, διότι είχα ταλέντο φήμη killer ... ΜΑ ότι καπέλο και να βάλω .. ένα μαντίλι φοράω ω ω ω ω ωω τη μια βρίζω την άλλη γελάω

ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΝΑ ΒΑΛΩ 

.. ΔΩΣΕ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΔΥΝΑΜΗ στείλε ενισχύσεις.

       

 

για πείτε μας κύριε Σπανοβαγγελοδημήτρη Νικόλα του Νικόλα ..

 

.. και το φαγητό σου είναι καύλα

 

 Αγάπη μου, αδιαθέτησα, γι΄αυτό έχω τόσα νεύρα. Δεν ήθελα να πω κάτι κακό για το βιβλίο σου, τα βιβλία σου είναι πάρα πολύ ωραία, ιδιαίτερα, μαγικά. Τους δίνεσαι, το γουστάρεις, έχεις κριτήριο, κοιτάς ψηλά, φαίνεται αυτό.  

  

αχ μου γράφει βιβλίο το μωρό μου ..

 

ΑΑΑΑΑΑ! ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ

ΟΡΙΣΤΕ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ. 

ΤΙ ΕΞΥΠΝΟ ΜΩΡΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΠΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣΟ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ!!!!!!

ΑΛΛΑΞΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΡΑ, ΧΘΕΣ ..

 

 Ξύπνησα με δάκρυα. Τι θα γίνει με αυτή την συνθήκη; Έτσι θα μείνει; Αυτό είναι; Αυτό ήταν; Να το αποδεχθώ; Αυτό το ατέλειωτο είναι απλά ένα βαρέλι χωρίς πάτο; Υπάρχει εδώ κάποια προοπτική ανθρώπινη; Μια ζεστή καλημέρα, μια αγκαλιά, ενδιαφέρον, κάτι για το σώμα και την ψυχή; Σε αυτή την συνθήκη δεν υπάρχει τίποτε από αυτά. Αυτή η συνθήκη είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο.  Σε αυτή την συνθήκη είμαστε θύματα μιας παράνοιας, δυο παρανοιών και μπορεί και παραπάνω.

Ολοκλήρωσα τον κύκλο των τελευταίων σκέψεων πάνω στην ιστορία. Δεν έχω κάτι άλλο να θέσω. Αυτά ήταν τα πιο υψηλά που μπόρεσα να σκεφτώ και να κάνω. Έδωσα προσωπικά όλες μου τις δυνάμεις και την ενέργεια. Προσωπικά τα έδωσα και προσωπικά δεν έλαβα πίσω κάτι. Έλαβα κάτι κοινό που με αποπροσωποποιεί. Δεν έχω ανάγκη την αποπροσωποποίηση ή άλλη αποπροσωποποίηση, είχα από παιδί αρκετή για να παιδευτώ και να αποκτήσω την ταυτότητα του ποιητή. Το έργο και η ζωή μου είναι αρκετά δύσκολα για να πορεύομαι αποπροσωποποιημένη και στον έρωτα, σε αυτήν την πυρηνικότερη από όλες τις σχέσεις. Αν δεν υπάρχεις ως πρώτο πρόσωπο δεν μπορείς να υπάρξεις ούτε ως τρίτο. Τίποτε δεν μπορείς να κάνεις και να γνωρίσεις έτσι, έτσι παραιτείσαι και μπαίνεις στον αυτόματο, όπως κάνει τόσος κόσμος άλλωστε, εντάξει. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν γεννήθηκα για να αφεθώ στην ροή, αυτό έχω δει, δεν είναι τις ιδιοσυγκρασίας μου τέλος πάντων, ΕΧΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ που έχει και ανάγκες.

Όταν φτάνεις στο σημείο να γκρινάξεις για τις ανάγκες σου στον έρωτά σου η υπόθεση είναι τελειωμένη. Ο έρωτας μπορεί να μην είναι αλλά ως προσωπικότητα δλδ έχεις τελειώσει. Εγώ σου γκρινιάζω από την αρχή το έπαθα σαν το ανέκδοτο «ρε άη γαμήσου εσύ κι ο γρύλος σου . Δεν ξέρω γιατί το έπαθα έτσι μέσα σε δευτερόλεπτα, τέτοια σφοδρότητα ψυχική. Μένεις μαλάκας, ενεός που λες κι εσύ. Το παλέψαμε ωστόσο πάρα πολύ, θα έλεγε κανείς μέχρι και με υπερφυσικές και μεταφυσικές δυνάμεις. Άξιζε μια γιορτή ο κόπος και τα έργα. Καθημερινή γιορτή κι όχι κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα.

Σου είπα πως νιώθω πως έχουμε κοινή πορεία. ΣΟΥ ΕΙΠΑ πως είμαστε καλλιτεχνικό ζευγάρι κι εσύ μου είπες να πάω στον ψυχίατρο (ενώ πήγαινα ήδη) και μετά… ωχ, μην αρχίζουμε τέτοια.  Πώς να μην αρχίζουμε τέτοια αφού εκεί έχουμε μείνει. Εκεί έχουμε μείνει; Εκεί με άφησες. Και μένω εκεί; ΕΚΕΙ ΘΕΣ ΕΣΥ ΝΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙΣ ΕΤΣΙ; ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ; ΚΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ; ΡΕ ΔΕ ΓΑΜΙΕΣΑΙ ΛΕΩ ΕΓΩ. ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ.

Ανησυχώ βέβαια για σένα και ενδιαφέρομαι. Θέλω να σε δω. Σε θέλω. Θέλω να είμαστε μαζί. Κλαίω, δεν θέλω τίποτε άλλο. Δεν υπάρχει γομολάστιχα στην ζωή. Υπάρχει όμως ζωή μπροστά, όση υπάρχει, όπως υπάρχει. Και θυμώνω και θέλω να τα σπάσω όλα που είναι έτσι τα πράγματα. Και καίμε τόσο πολύτιμα πράγματα για να ζεσταθούμε μάταια μέσα σε αυτή την συνθήκη.  Εσύ δεν είσαι μέσα σε αυτή την συνθήκη, εσύ απλά την έφτιαξες για εμάς και πέταξες εκεί μέσα εμένα, για το ευχαριστώ.  ΜΠΡΑΒΟ. ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙΣ; ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ; ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΟΛΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ.      ΜΑΛΑΚΑ 6 ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΩΡΑ.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΠΕΡΝΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΟΥ ΔΙΟΤΙ ΔΟΚΙΜΑΣΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ. ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ. ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΛΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ.  ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΟ ΤΙ ΕΙΜΑΙ ΔΛΔ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ.  ΑΗ ΓΑΜΗΣΟΥ         , μαζί μου ..

.. ;

 

 Τί να σου βάλω αγάπη μου ..

μεθυσμένο δειλινό μου ..

Με τράβηξε ο Παντελής με το νταιχάτσου μέχρι το σπίτι του μάστορα. Περιμένω εξωτικούς συνεργάτες - συγκάτοικους.  ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΝΙΡΒΑΝΑ και κλείσε. Να το κλείσω από το στομάχι, Ω εσείς ποιμένες του αγρού .. να πάτε στα ΒΟΥΝΑ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕ, ΤΙ ΤΑ ΒΡΗΚΑΤΕ ΕΤΟΙΜΑ ΕΔΩ ΠΕΡΑ

   

Τί έγινε σήμερα; !!!!!!!!!! Δύο η ώρα μου βραχυκύκλωσε το αμάξι. Άκουγα ένα τςςς και σκέφτηκα πως θα ήταν βροχόνερα στην εξάτμιση, έβρεχε πολύ δεν έβλεπα καλά δεν άκουγα, αλλά αυτό δυνάμωνε όπως ανεβαίναμε στην κόντρα και μόλις λέει ο Ηρακλής ,μαμά θα σβήσει, έσβησε. (Πολύ λεπτοφυές στις αισθήσεις του αυτό το παιδί!) και βγαίνω και βλέπω καπνούς, ανοίγω το καπό και είχε πάρει φωτιά από την μπαταρία μέσα σε δευτερόλεπτά, πολύ αργά δευτερόλεπτα, πήρα ένα ξύλο το έπιασα με ένα μπουκάλι και με την μύτη πέταξα τον ένα πόλο και σταμάτησε να δίνει και ρίξαμε κι ένα μπουκάλι νερό. Καμένα καλώδια. Κάηκε μισό μέτρο καλωδιώσεις, ασφάλειες κτλ και μάλλον έχει πάρει και το δυναμό και η μίζα. Δεύτερη φορά που παίρνει φωτιά και κοντά κοντά, ακριβώς στους 6 μήνες. Την άκουσα, τα χρειάστηκα. Κι έμεινα χωρίς αμάξι που το χρειάζομαι για τις ελιές τώρα και είναι και δύσκολο στα ανταλλακτικά. Οι ελιές είναι θεόγιομες, μέχρι που σπάνε! Μιλάμε για το κεφάλαιο της διετίας, όσο και να το κάνουμε νιώθω κάποια πίεση και έχω και "λίγο" υπερένταση. Γιατί ο θεός γελάει μαζί μου! Όσα και να λύνουμε θα βγαίνουν άλλα για να είναι όσα πρέπει. Όσα πρέπει θα είναι ότι και να κάνουμε, γι΄αυτό ας κάνουμε ότι θέλουμε. Εγώ θέλω ένα εμείς για να φτάσω στο κάλλος, έχω βρει από εκεί έναν δρόμο.  Εσύ τί θέλεις; 

 

.. πες μου τι θέλεις γιατί με παίρνεις μήνες ολόκληρους μετά τον χωρισμό

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ;

Να έρθω να σου ζητάω τα ρέστα για τους στίχους; και για τους αστερίσκους;  ΑΧΑΧΑΧΑ!    

Πως; 

ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΦΙΛΕ ..

 

ΜΗ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΑΡΑΤΕ

ας δούμε λίγο τα χθόνια σύμβολα G, J ... 

Αλλά κι εδώ κοντά , ας δούμε το Α και το Δ το Π

ας δούμε το Φ !!!

το Χ

το Ξ ...

Κατάλαβες, άντε γειά .. 

-και να έχεις τον άνθρωπό σου να σε αφήνει στο έτσι-

Πότε μπορεί το Εμείς να γίνεται Εγώ

 

Στοχάστηκα πολύ να βρω πότε μπορεί το Εμείς να γίνεται Εγώ. 

Αφού διέσχισα Οργουελικά τοπία με ανήμπορους, με στρατιώτες, σε απολυταρχικά καθεστώτα, ανθρώπους νούμερα και μασονικές πυραμίδες. Εξαντλήθηκα, γιατί σ’ αγαπώ πάνω από την λογική μου. Έφτασα στο Εγώ πάω για το Εμείς να φέρω πχ νερό, ψωμί κτλ. Κάπως που να γίνεται Εγώ το Εμείς. 

Και πάλι μου στεκόταν κάπως ανάποδα κι ήταν πάντα πιο όμορφο και πιο υψηλό το Εγώ να γίνεται Εμείς παρά το Εμείς να γίνεται εγώ. Το τελευταίο με παρέπεμπε ακόμη σε μια συνθήκη πολεμική κι έκτακτης ανάγκης και σε κάτι πυραμιδοειδές αντιδημοκρατικό και μοναρχικό.

Ύστερα είπα, είμαι ένα τίποτα, είμαι ο κανένας και μπορεί ο καθένας να πάρει ότι θέλει από εμένα και να το υπογράψει για δικό του κι έφτασα στο μηδέν και μετά κάπως ένιωσα το Εγώ μου να ίπταται και να αιωρείται. Σφίχτηκε το στομάχι μου ένιωσα φόβο, κουκουλώθηκα κι άφησα μόνο μια χαραμάδα στα μάτια και χρειάστηκε να κάνω σειρές αναπνοών για να διώξω τον πανικό από το στήθος και πως έτσι βρέθηκα κοντά στα πολλά και είπα, τώρα είμαι κάπου κοντά στο Ένα και είπα όχι ο καθένας. Είπα, ο Ένας κι ένιωσα εφορία και τον πόνο να υποχωρεί και μια άλλη διάσταση να ανοίγεται γύρω μου παραμυθένια σαν τη πρέζα στη φλέβα και παραδείσια σαν θείο έρωτα κι άλλα απόκοσμα και τελειωμένα, ας το πούμε κομψά, αναχωρητικά.

 Και τρόμαξα κι είπα να ο Καθένας που γίνεται Ένας και θα γίνει κι άλλος κι άλλος κι άλλη κι άλλη κι Εγώ θα χαθώ. Γιατί γύριζα φαίνεται πίσω και κοιτούσα τα Πολλά κι έδωσα ένα σάλτο και πιάστηκα και κάθισα στο Ένα. Κι είπα, Εγώ ήμουν ένα τίποτα ένας κανένας κι από τα Πολλά βγήκα Ένας. Κι εκεί είναι που άρχισα να ψάχνω τις διαφορές ανάμεσα στο Εγώ και το Ένα. Είδα πως αυτά δεν είναι το ίδιο πράγμα και δεν μπορούν να έχουν το ίδιο όνομα κι αν ίδια ακούσεις να τα λένε μάλλον δεν είσαι στο Ένα αλλά πάλι πίσω στο Εγώ, δλδ στην αρχή του δρόμου.

Στοχάστηκα πολύ να βρω πότε μπορεί το Εμείς να λέγεται Εγώ. Από τον παράδεισο στον Όργουελ και τους Φαραώ πέρασα και πάλι πίσω και μπροστά πέρασα και ξαναπέρασα για να βρω πότε το Εμείς γίνεται Εγώ. Κι είδα τον Θεό και είπα, πάρε το εμείς και κάν’ το Εγώ, να γίνουμε εμείς Εσύ. Κι είδα το χάος κι όλους τους Θεούς του κόσμου, τον άνθρωπο και το Κάλλος.  

Ξέρω πως το πρώτο σκαλί προς το Κάλλος είναι το Εγώ, στο Εγώ πατάμε και το Εγώ πατάμε, για φτάσουμε στα Πολλά και τα Πολλά πατάμε και στα Πολλά πατάμε για να ανέβουμε στο Ένα και το Ένα πατάμε και στο Ένα πατάμε για να φτάσουμε στο Κάλλος, για φτάσουμε το Κάλλος. Το αιώνιο διαχρονικό Κάλλος. Το Εγώ γίνεται Εμείς και το Εμείς γίνεται Ένα. Κι έτσι ανεβαίνουμε πιστεύω. Όταν εσύ μου πας από το εμείς στο εγώ νομίζω ότι κατεβαίνεις, ότι είσαι στη κάθοδο δλδ. Κι αν έχεις να μου πεις το, όταν πήγαινες εσύ εγώ ερχόμουνα, εντάξει τότε. Μπράβο. Σ’ αγαπώ πέρα από την λογική μου. Και την λογική οποιουδήποτε άλλου.               

σαν θέλουν δυο

 

Ο πυρήνας του Εγώ είναι το Εμείς. Γι΄αυτό με έχει κλατάρει αυτή η συνθήκη αποξένωσης που συντηρεί την απόσταση και η απόσταση την αποξένωση. Δεν μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που κάνουν σεξ μέσα σε αυτή την συνθήκη, εξαιρουμένων των εργαζομένων και παθολογικών περιπτώσεων. Ο έρωτας είναι κάτι άλλο. Είναι πυρηνικός. Σε πάει με την μία στον πυρήνα και σου βάζει απέναντι το Εγώ και το Εσύ, αστεράκια που γυρίζουν γύρω γύρω.

 

Έψαξα και δεν υπάρχει τραγούδι με τίτλο, «σαν θέλουν δυο» . Ξεκίνησα να γράφω και μου βγαίνει .. κάπως, διότι η συνθήκη αποξένωσης.

 

Σχόλασε το σινεμά, ξανά, ρουτίνα

Καρφιά, βροχή, το τζάμι βογκά

 Στα αρχίδια της η κουρτίνα

 

Σαν θέλουν δυο

Άλλος κανένας

Σαν θέλουν δυο

Μετράει ο Ένας

 

 

\\\

…

  

ΑΧΑΧΑΧΑ -με μαλώνανε που κλαψούριζα ..

 

ΠΟΝΑΩ ΚΑΙ ΠΑΩ

 Αγάπη μου, τα χέρια μας δεν έχουν επιστρέψει πρέπει να προσέξουμε. 

ΟΝ

ΝΟ

ΟΝ

Γλύκα, η πιο βαθιά γεύση

 

Γλυκό μου μακαγ-ρ-όν, μιλφέιγ και τσισκέικ και σου. Μακαγ-ρ-όν, είναι τα αγαπημένα μου γλυκά που μπορώ να φάω περισσότερο από όλα τα γλυκά. Τόσο απλά και κλασικά, σχεδόν παλιομοδίτικα, νοσταλγικά. Σαν ένα ήρεμο γλυκό όνειρο με μια πολύ ευχάριστη δροσιά μα και ζέστη. Ηρεμιστική γλύκα, δροσιά και ζέστη. Να αποκοιμιέμαι μες τα πλούτη, να αποκοιμιέμαι μες τα πόδια σου, στον λαιμό σου, στα μαλλιά σου στο στήθος σου, στην κοιλιά σου, στα αφτιά σου στο στόμα στη μύτη και τα μάτια σου. Γλύκα μου ηρεμιστική, το πιο δυνατό αγχολυτικό του κόσμου. Γλύκα, πατρίδα των αναστεναγμών της ηδονής και όλων των μουγκρητών της ευχαρίστησης.   Γλύκα της Κυριακής και της γιορτής. Της ευτυχίας γλύκα ..  

 

 Μαζέψαμε τα σταφύλια, φτιάχνω πατητήρι !  Τρέχω , είμαι καλά, πονάει λίγο ο ώμος μου.   Εσύ;

 αγάπη μου, λιονταρεύω, και θέλω να μου λες ΚΑΙ κανα μπράβο για να μη νιώθω ο μαλάκας του τσίρκου κι όχι να τα παίρνεις προσωπικάααααααααααααααααααααααα

ΑΧΑΧΑΧΑ

Ε ΑΗ στο ΔΙΑΟΛΟ

.. γίναμε εσύ και μπροστά είναι και άλλος; 

 Δεν δέχομαι δικαιολογίες ούτε από ντοκουμέντα αναιρετικά και παπάτζες για πειραματόζωα

Έχω φάει ασυγχώρητη υποβάθμιση και εμετική συμπεριφορά

 Αλλά σ΄αγαπάω σε μισώ και σε θέλω ..

αλλά όχι να είμαστε εσύ! τι κάνεις! ΒΡΙΖΩ

 

ήθελα να κάνουμε έρωτα

να χαθώ μέσα σου

να διαλυθώ 

να χάσω την ταυτότητά μου

να γίνω εμείς

 

ΑΧ .. Τσολιά μου

 Το μωρό μου αχ .. επιδίδεται με ζήλο στις αποκαλυπτικές νεκρολογίες

 .. αχ, την θέλει να είναι κλαρίνο τέζα κόκκαλο να τη γαμάει!

ω!

Τί μαλάκας είσαι, πάρε, 

και κάτσε κόκαλο .. 

Μπέικα θα την βγάζεις τεμπέλης.

ΕΥΖΩΝΑΣ !!!

Τσολιά μου ..  

γνώμη

 Ο ταν χαρίζεις ένα ποίημα, ας πούμε, σημαίνει πως λες, κοίτα αυτό το έγραψα για εσένα. Όταν λες, είναι δικό σου, σημαίνει καν’ το ότι θες.

Λοιπόν, ξέρω κάτι τέτοιες ιστορίες.

Ο Αβραμέας αυτοκτόνησε που έδωσε τους στοίχους του στον Σκρεμιτζή και τους έβγαλε με το όνομά του και τους τραγούδησε ο Στράτος και η Χαρούλα κι άλλοι μεγάλοι κι όλη η Ελλάδα. Και δεν ξέρω τι έγινε μεταξύ τους και που ο άλλος έλειπε και πως τον παραγκώνισε και τελικά έπεσε στο Λιμενάρι και κολύμπησε μέχρι τον Ήλιο και πνίγηκε. Κι ο άλλος έγινε ένας πουλημένος, ένα ψώνιο, ένας μαλάκας και μισός. Έχω γράψει κάποιες σελίδες πάνω σε αυτόν τον αστικό μύθο, κάπου είναι στα τετράδιά μου. Μα είναι φρίκη να δέχεται τιμές από αυτήν την πολιτεία αυτός ο μαλάκας, μου είναι αδιανόητο το πώς καταφέρνει και κοιτάει ακόμη τα ηλιοβασιλέματα αυτού του τόπου και κάθεται στους επισήμους και χλαπακιάζει στα τραπέζια τους.

Ο Νίκος που υπόγραφε τα γραπτά του Αντρέα, είναι μια ωραία ιστορία δύναμης, ένωσης και ισορροπίας. Αυτοί ήταν αδέρφια και τράβηξαν με σύμπνοια και αγάπη μέχρι το τέλος.

Ξέρω και την ιστορία του Γιάννη και του Γρηγόρη που κι αυτοί τσακωθήκανε γιατί κάπου πάτησε ο Γρηγόρης τον Γιάννη και κάτι του πήρε και κάπως τον παρέκαμψε και δεν τον υπολόγισε ας το πούμε. Πράγματα που ο Γιάννης έγραψε κυριολεκτικά με το αίμα του και στερήθηκε τον Ήλιο, την ελευθερία του και μια αξιοπρεπή ζωή για πάρα πολλά χρόνια.

Κι εγώ χάζεψα ανθρώπους να παρουσιάζουν το έργο «τους» χωρίς μια μνεία και μια αναφορά στην συμβολή μου. Τον Αντώνη ας πούμε, την στιγμή που έβγαινε από τα ρούχα του με κάποιους που έλεγε πως τον αντιγράφουν και χρησιμοποιούν τις ιδέες του.

Έφτασα στο συμπέρασμα πως οι διασημότητες έχουν περάσει πολύ άσχημα κι έχουν κάνει τραγικές υποχωρήσεις ή παραχωρήσεις για να βγουν σε ένα βήμα μια σκηνή και είναι σα να ακούω από το στόμα τους, εγώ έδωσα κόλο για να φτάσω εδώ και γι’ αυτό θα μπει το όνομά μου. Μια φάση τύπου, για να γίνεις ηγούμενος πρέπει να σε πάρει ο προηγούμενος. Κι εγώ που δεν έδωσα κόλο πρέπει να είμαι εντάξει που ακούγεται το έργο μου με το όνομα αυτού που έχει δώσει τον κόλο του για το βήμα. Αξίζεις ξεαξίζεις πρέπει να δώσεις κόλο και μη ζητάς από τον άλλο που έδωσε κόλο, του άρεσε δεν του άρεσε τον έδωσε, έχει παλέψει για το όνομά του έτσι ενώ εγώ δεν πάλεψα έτσι και δεν αξίζει το όνομά μου να ακουστεί.

Εγώ το όνομά μου το ψάχνω ακόμη και θα το ψάχνω μέχρι να πεθάνω φαντάζομαι. Δεν με πειράζει που δεν θα ακουστεί, είναι δευτερεύον για εμένα αυτό διότι χρησιμοποιώ το έργο μου στην προσωπική μου έρευνα πρώτα από όλα κι αν αυτό κάπου αγγίζει το οικουμενικό, το πρόσωπο εκεί πάλι αποκτά δευτερεύουσα σημασία. Δλδ από την μια μεριά έχουμε το πρόσωπο που οδεύει προς το σύνολο κι από την άλλη το σύνολο που οδεύει προς το πρόσωπο.

 Όμως κάθομαι και χαζεύω τον τρόπο με τον οποίο φέρονται σε εμένα και στο σώμα του έργου μου οι άνθρωποι που συνδιαλέγομαι και συνδημιουργώ  και μεταφέρομαι στην πράξη και στην ζωή και κρίνω αν θα μου άρεσε να βίωνα κάτι τέτοιο μαζί τους ερωτικά και δεν μου αρέσει ας πούμε δεν είναι αυτό που ψάχνω. Αυτό που ψάχνω χρειάζεται να είναι ζυγισμένο να είναι στα ίσια και ανοιχτά.

Κάπου διάβασα ότι Εγώ έγινα Εσύ. Έτσι το αποφάσισες και δεν με ρώτησες αφού σου είπα κάν’ τα ότι θες. Αφού ότι έγινε έγινε μέσα στην ιδιοκτησία σου κι εσύ γουστάρεις αμερικάνικους νόμους και πυροβολείς τάχα σε αυτοάμυνα. Γουστάρεις και αγγλικό ναυτικό δίκαιο και ότι βρεις και στην θάλασσα ξυλάρμενο το παίρνεις δικό σου. Ωραία. Θα πας μπροστά, δεν αμφιβάλω, είσαι σύμφωνη με το βαθύ εξουσιαστικό σύστημα και τους ισχύοντες νόμους.

              

        ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ

Η υποβάθμιση είναι στρατηγική που την χρησιμοποιούν κατά κόρον οι εβραίοι* για να αγοράζουν φτηνά να πουλάν να τζιράρει να επεκτείνονται και να εδραιώνονται στα σημεία που τους ενδιαφέρει να κρατούν για τον έλεγχο. Κάποτε καράφλιασα όταν το είδα αυτό και παράτησα την καριέρα μου, γιατί ήμουν κι ερωτευμένη και ήθελα να είμαι καλός άνθρωπος ήθελα να γίνω ο καλύτερος άνθρωπος για την αγαπημένη μου και δεν μου πήγαινε να πατάω σε κάρες και πτώματα.  Λοιπόν, ξέρω, υποβαθμίζουμε, πριν το κραχ αγοράζουμε και μετά το κραχ υπερεκτιμάμε και πουλάμε. Οικονομικά έχω σπουδάσει κι έχω δουλέψει διοικητικό στέλεχος σε κολοσσό. Να σε πουλήσω και να σε αγοράσω ξέρω αλλά αυτά είναι που καράφλιασαν έναν ερωτευμένο άνθρωπο. Κι όποιος τα δει δεν μπορεί να κάνει πια τον μαλάκα για να κρατήσει την καριέρα του ας πούμε και να έχει μια «αξιοπρεπή» διαβίωση αλλά και να είναι εντελώς αναξιοπρεπής στο βάθος.

Κάποιοι νιώθουν υψηλά πατώντας πάνω σε κάρες, όμως δεν πιστεύω πως κατάφεραν ποτέ να ερωτευτούν πραγματικά διότι ο Έρωτας είναι παιδί και λογικά τα παιδιά μας κάνουν να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για αυτά για να νιώσουμε άξιοι να κρατήσουμε ένα παιδί στην αγκαλιά μας πρέπει να είμαστε καθαροί και οι σκέψεις μας σκέψεις για έναν καλύτερο κόσμο, έναν ωραίο κόσμο. Ο Πλάτων ας πούμε έλεγε μέχρι και για τον Όμηρο πως δεν κάνει για παιδιά. Ο Έρωτας είναι παιδί, θέλει τέτοιο ανάλογο περιβάλλον για να τρέξει ελεύθερος, ειρηνικό, προστατευμένο, να μην υπάρχουν πονηροί εκεί πέρα και ζητιάνοι του Καρκαβίτσα. Το να παρουσιάζεις τον Έρωτα ως πόνο για κάποιον απόντα καμία σχέση δεν έχει με τα κλασσικά αγάλματα που βλέπουμε στα μουσεία και με το ΚΑΛΛΟΣ. Δεν είναι σωστό μωρή να δίνεις μια τέτοια εικόνα και να επικαλείσαι τον Πλάτωνα, προκαλείς σύγχυση, αλλοτρίωση, καριόλα, πουλημένη, άσχετη, ζητιάνα του Καρκαβίτσα που πιάνεις τα παιδιά στον ύπνο και τα κάνεις τέρατα για να κονομάς.

Πολύ ωραία τα γραπτά σας, μοιάζουν με τα χάδια της σκύλας της κακιάς που γλύφει τα μωρά τα δικά της και των άλλων με τρελή σαγήνη κι αυτά κάθονται ακίνητα από ηδονή και ζέστη κι έτσι ανοίγει το στόμα της και τα βουτάει, μισό Α προλαβαίνουν να πουν και τρέχει και πάει στην φωλιά της ή κάπου να κρυφτεί και τα τρώει. Κι ύστερα από κάτι μέρες που σκεφτόμουν πως δέχομαι αυτή τη σκύλα σπίτι μου και πως μου φέρεται τόσο πιστά και με κοιτάει στα μάτια με αγάπη κι ευγνωμοσύνη ήρθε και μου έριξε στη γάμπα ένα χάδι τόσο ηλεκτρισμένο και γοητευτικό που ανατρίχιασα κι έμεινα κι εγώ κόκκαλο. Γαυγίζει τους ξένους, έχει τρόπους για σαλόνια, ο Τζίμης την αγαπάει. Μου έφαγε τα γατάκια, ένα μου έχει μείνει και άρχισα να γίνομαι κι εγώ, κλείσε την πόρτα μη βγει το γατί, σαν αυτούς που κορόιδευα . Έχω προβληματιστεί. Αυτά είναι θέματα που σχετίζονται άμεσα μαζί μου ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΓΝΩΜΗ. Και ΣΥΓΝΩΜΗ/

 

σαρδέλα & βασικές αρχές υποτίμησης

 η σαρδέλα

Με εκείνους που με είδαν για σαρδέλα και με πάστωσαν και μου αφαίρεσαν το κεφάλι το πρόσωπο και με μάσησαν και με κατάπιαν .. τι να κάνω με τους άσχετους αυτούς, δεν είμαι σαρδέλα. Στις διαστάσεις που ζω δεν έχει τέτοιους. Στην κοινωνία μέσα βέβαια προωθείτε η σαρδελοποίηση, το να μην έχεις πρόσωπο, να μην χρειάζεται και να σε ρωτάνε. Το πρόσωπο στο μέλλον, και τώρα δλδ, θα είναι απλά ένα κλειδί για να ανοίγει η πόρτα προς το άτομο και το ατομικό κεφάλαιο. Εμένα με ενοχλεί που η ποίηση μου συνέβαλε στην σαρδελοποίηση σου και την εκούσια σαρδελοποίησή μου. Γι’ αυτό πάω στις διαστάσεις που τα πρόσωπα και τα κεφάλια τους έχουν κάποια αξία και χρησιμότητα σε συνδυασμό πάντα με το σώμα. Τα βιβλία εκείνα, που με περιέχουν ως σαρδέλα, λανθάνουν και σφάλουν. Μόνο στους εβραίους αρέσουν, νομίζω.  

 

 

 

σ' αγαπάω .. σε θέλω .. σε χρειάζομαι

 

.. σε άλλες διαστάσεις

Οι προηγούμενες μέρες ήταν πραγματικά πολύ δύσκολες. Νομίζω όμως πως βρήκα κάτι πάνω στην έρευνα μου, κάτι σημαντικό. Είδα πως, γνωρίζοντας τα φωνήεντα μέσα στο κεφάλι μου, τις περιοχές τους και με αρκετή σιγουριά να πω πως το Η –όπου και η  συχνότητα/διάσταση των ζώων-  είναι το σημείο πριν την αμυγδαλή .. (έκανα ένα ρεκόρ μετάβασης στην αργή κίνηση!) και είδα πως η διαδρομή από Ε σε REM κι από REM σε Η κι από Η σε Α είναι αυτή που ανοίγει το κανάλι του Η. Αλλά δεν μπορώ να τα πω απλά και κατανοητά. Αυτό που είδα είναι πως οι περισσότερες διαστάσεις υπάρχουν και είναι πιθανό να είναι τόσες όσες τα είδη από τα έμβια όντα, αρχικά ή και όλα τα όντα από, όπου δλδ μπορεί να κινηθεί η ψυχή .. ή και ακόμη πιο πέρα να σταθεί και να υπάρξει. Σκέφθηκα πως βρίσκοντας κάτι στο Η στην συνέχεια θα ανακαλύψω πράγματα και για τα άλλα φωνήεντα-συχνότητες-διαστάσεις. Τα φωνήεντα είναι στο μυαλό και τα σύμφωνα στο κορμί. Το θέμα μου είναι ότι σε έχω συνδέσει με αυτήν την έρευνα αφού με ηλεκτρίζει η σκέψη σου και χάρη σε εσένα έχω δει τόσα πολλά πάνω στα φωνήεντα. Και θα ήθελα να ασχοληθώ και με τα σύμφωνα που σημαίνει πως δεν χρειάζομαι μόνο την σκέψη αλλά το κορμί διότι η έρευνα μου τραβάει μεγάλη ανισορροπία χωρίς αυτό το πεδίο και πόσα δλδ να πω με φωνήεντα μόνο ..

Αγάπη μου .. καλά; Ανθισμένο σε βλέπω .. πες. Εγώ σε φορείο, χαμογελάω.

 

  

 

 

 

 

.. αλλά θα μου περάσει, την παίρνω και μόνη μου .. ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ

 ΣΕ μισώ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΑ ΖΩΝΤΑΝΑ

/μαζί ΜΑΖΙ ήθελα να είμαστε.

.. μπορείς; 

.. θέλεις;

μου έχυσες τα μυαλά

 .. αγάπη μου;

ΟΜΟΡΦΗ

  

Να μη χάνεις το χιούμορ σου

 .. ας μιλήσει αυτός που έχει τους καλύτερους φρονιμίτες

 

βραχνάς βήχας μύξες

Ναι αυτό είναι ένα υψηλό σκεπτικό. Όμως νιώθω και πάλι υποτιμημένη. Όχι δεν υποτιμώ την ζωή. Το κοιτάω αλλά δεν το ξέρω. Το κοιτάω το φαντάζομαι και το πιάνω, λέει ο Αριστοτέλης. Αν μπορεί κάποιος να ζήσει βοριοευρωπαϊκά στην Ελλάδα. Να πάω από εκεί που ήρθε η Αρία φυλή και να ξανακατέβω.  

Ο ΚΕΡΑΥΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

και υπάρχουν και άπειρα τραγούδια

άσχετη δεν είμαι αλλά είμαι αρχάρια κι εσείς μου λέτε ότι παίρνεται 

από ντοκτορά κι απάνω. 

.. κρατήστε τα ρέστα

Κρατήστε τα ρέστα σας .. 

Εντάξει είμαι  

Λοιπόν, έκανα προπόνηση για τα δόντια. Με τα περισσότερα τραγούδια άντε να μου φύγει καμιά μπούφλα καμιά κλοτσιά .. δεν μου αρέσουν τα αίματα, τα φοβάμαι. 

Κόφωση εξάρθρωση τύφλωση κανέναν πνιγμό, τέτοια κάνω. είμαι επαγγελματίας, πως το λένε, δεν λερώνω. 

για την καύλα του θανάτου θα μπορούσα να βάψω ουρανοξύστη. Μου αρέσει να λερώνω στο βάψιμο, αυτό με εκτονώνει και με ισορροπεί.

ΕΙΜΑΙ ΕΝΤΟΝΟ ΑΤΟΜΟ

με κουράζω αφόρητα και θα ήθελα κάτι να μου σφίξει τα γκάζια.

ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΔΟΥΛΑ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΔΩ ..

ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ε, αγάπη μου μπορείς;

 

 

άλλαξε κάτι;

 .. περισσότερο καρδιοχτύπι και ζαλάδα

 

 

πέφτει το δίκτυο μου από Χονολουλού με τα μαχητικά της Ανδραβίδας σκάνε μπαμ

 

ΓΕΛΑΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΚΒΑΝΤΑ

(.. είμαι το ραδιοφωνάκι σου;)

 

από το στόμα του λύκου ..

 

χωρίς τα πούπουλα

 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ

δεν είναι αστείο; -Ε-

 

Τον βλέπεις τον κάθε μαλάκα από το χιούμορ του. Ο πιο μαλάκας είναι αυτός που γελάει μόνο αυτός με το χιούμορ του. Και νομίζω πως μου συμβαίνει αρκετά συχνά .. ιδιαίτερα στα μνημόσυνα και τις κηδείες καλών σε εμένα κι αγαπημένων μου ανθρώπων.

 

αντίο

 

mon amour

 

ΘΑ ΤΑ ΒΓΑΛΩ ΟΛΑ

 Ο σαρκασμός στον θάνατο είναι αναξιοπρεπής;

ΓΑΡΓΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΑ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΡΙΤΙ ΜΠΡΑ

ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΡΗΜΑ

 

 

Νιώθω ότι με προσβάλει κάπως ότι .. ποιοι φέρονται έτσι;

Με είχε πειράξει πολύ εκείνο το ποίημα που έλεγε, δεν έχω όρεξη να γνωρίσω κι άλλους κεραυνόπληκτους. Έκλαιγα γοερά έβριζα και αυνανιζόμουν. Ήμουν στην Αθήνα, είχα έρθει να σε βρω ..

Νιώθω συχνά ότι προσβάλεις την νοημοσύνη μου και την τιμή μου. Μα το ξέρω ότι δεν είναι έτσι. Ότι είναι κάπως πιο ευαίσθητο το πράγμα. Και για εμένα είναι πολύ ρομαντικό.     

... και εντάξει   

μου χύθηκε η κοτόσουπα δυο φορές.  Χάθηκε η μισή. Σιγά

 κατγούμαν ΜΗ ΠΕΦΤΕΙΣ

!!!!!!!!!!!!!!

βάλε διάφανο ..

πλασμαφαίρεση;

 .. εγώ πάντως εάν ήμουνα πούστης 

και είχα κι έιτζ θα το δήλωνα ευθείς εξαρχής 

για να μη βασανίζομαι 

και καψουρεύω και τσάμα.

..

Πλασμαφαίρεση;

ο Χρίστος κι η Παναγία!

φάε μάναμου γιαουρτάκι παραδοσιακό.

 

ΒΑΛΕ ΑΛΛΟ

 

Ε ΑΜΟΡΤΕΣΕΡ

 ΑΜΟΡΤΕΣΕΡ ΤΗΣ ΑΔΥΣΤΑΚΤΗΣ ΘΡΑΣΥΤΗΤΑΣ

ΔΕΝ ΑΝΤΑΧΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

 ΕΡΓΑΛΕΙΑ

ΠΛΗΚΤΡΑ

ΜΑΛΑΚΙΑ

σε θαυμάζω ..

 Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ

να ξαναβάλεις μαλάκα σε εξώφυλλο φεύγω

/ ήθελα εγώ να σου καταργήσω κλήση και ορθογραφία; 

/ πήγα εγώ να αποκλείσω κάποια ερμηνεία ;

ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ

ΠΟΥ ΠΟΣΟ

 

στερητικά (4/4 -ρε άσχετεεεεεεεεεεεε-)

 

ΣΤΕΡΗΤΙΚΑ

 

Έχει απάγγειο στη λάκκα

Είναι μαγεία η ακροθαλασσιά

Ο χρόνος χάνεται στην κοιλάδα

-Κι είπες- να ανέβουμε τα βουνά

 

Έχει αντηλιά στην χαράδρα

Η θερμοκρασία αλλάζει

Ανάλλογα με τα βράχια, νιώθω

εξάντληση, πονάω φριχτά

 

Θέλω χάδια φιλιά

Μια αγκαλιά

Θέλω χάδια φιλιά

Μια αγκαλιά

\

 Α

ΟΥ

ΟΥ

;Α

-

_

_

-

ΜΙΑ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ

 

Μια ενθάρρυνση

 

Μαζί σας μένω

Κερί αναμμένο

Ψυχή τε

και σώματι

ΝΑΝΣΥ

9ΚΑΙ ΜΗ ΜΕ ΤΣΑΝΤΙΖΕΤΑΙ 

ΜΗ ΣΑΣ ΒΑΛΩ ΚΑΝΑ ΟΣΚΑΡ 

ΣΤΟΝ ΚΟΛΟ6

"Σούλα μ' ακούς; "

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

η συνείδηση

                       στην Ανν τη νομπελίστα

 Η συνείδηση είναι ζουμιά .

   Ορίστε , βλέπεις  , ζουμιά

 Να βλέπεις ζουμιά

 να δουλεύει η συνείδηση ..

με φαλλό μπλακ λάιτ στα σκοτάδια

 

      ΜΕ ΦΑΛΛΟ ΜΠΛΑΚ ΛΑΙΤ ΣΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ

 

Πρέπει να ΤΟ παραδεχθώ πως

δεν μου είναι διόλου απεχθές

το πένθιμο μπαρόκ το πουτανιάρικο

Το ζόρικα εκλεπτυσμένο σε αυτό το πρόσωπο

που το φορά με βλέμμα συντριβής και βαρεμάρας

ερωτηματικό ερωτικό  .. ΟΚ, 

 ,μπορεί κι ερωτευμένο.

Δεν δείχνει εύκολο.

Θα ήθελα ΠΟΛΥ να το συνοδεύσω ..

 

Να έβαζα ένα πολύ καλό φινετσάτο μαντίλι

Να έβαζα χρώματα

ζώνη με λεπτομέρειες και μποτάκια πυγμαχίας

ελαστικό παντελόνι σωλήνα ξεσκισμένο

τισερτ κομμένο ξεχειλωμένο 

με πέτσινο γιελέκο κλασσικό

και πλαστική καπαρτίνα.

Αλλά και με φόρμες θα ερχόμουνα

Και -κυριλέ- ξεβράκωτο (μπράβο!)

θα ερχόμουνα, 

 , πιο εύκολα ..

το κέρδος

 ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ

           στην Ανν τη νομπελίστρια 

Εκείνο που δόθηκε σε όλους

παρ' το πολύ προσωπικά

Αυτό είναι το κέρδος

εσύ & το φαν κλάμπ μου!!!!!!!!!!!!!!! .. μου λέτε συγχαρητήρια;

 

 

 αγάπη μου, το κάναμε σε σκηνή!

 

πετάω

 

ΠΕΤΑΩ

                  στον πούστη που του αρέσουνε

 

 

Στον θυμό πατάω

Πηδάω

 Αχός χάος θυμός

 Πηδάω

Στον θυμό πατάω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

Σπρώχνω προς τα κάτω

Πετάω

...

Όποιος βρει ένα υψηλό σκεπτικό που να οδηγεί στις ακόλουθες πράξεις με ενδιαφέρει πολύ να μου πει

 

Με ποιο υψηλό σκεπτικό μπορεί ένας άνθρωπος να οδηγηθεί στις παρακάτω πράξεις: Να κάθεται με ενδιαφέρον στον χώρο του να συνδιαλέγεται με έναν άλλον άνθρωπο με αποτέλεσμα να ποιηθούν να συνδημιουργηθούν δλδ κάποια έργα. Μετά να κλείσει τον χώρο αυτό απρόσμενα χωρίς προειδοποίηση με αποτέλεσμα να αφήσει την πρόσβαση μόνο στον εαυτό του για αυτά τα έργα. Μετά από λίγα χρόνια να τα εκδώσει υπογράφοντας τα μόνο με το δικό του όνομα. Και ύστερα από αυτό να βρει μια αφορμή που να την παρατραβήξει ώστε να κατηγορήσει τον που εποίησαν μαζί κι έτσι να κόψει κάθε επαφή μαζί του.  Και να συνεχίζει έως σήμερα να εκδίδει βιβλία που περιλαμβάνουν κομμάτια του συγκεκριμένου διαλόγου, χωρίς ποτέ μα ποτέ να του το πει και να ρωτήσει κάπου την γνώμη του.     

το ΠΟΙΗΜΑ "σου" ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ διαβάζω ..

 

 

στο θέμα μας αγαπή μου .. ακούω

 

χάπατο

 

 Ήρεμα /να πεθαίνουμε όμορφα