Τα παιδάκια πήγαν σχολείο. Χαρούμενα κι ανέμελα. Τι καλά. Τί καλά που έχω ένα φίδι Ιερό τηληγμένο στο δεξί και μια μαϊμου Ιερή στο αριστερό. Τί καλά που αγαπώ με όλη την καρδιά μου. Τί καλά που σ' αγαπώ κι εσένα αγάπη μου με όλη την καρδιά μου.
Κι αγαπώ όλο μου το είναι. Τρέμω από την υπερπροσπάθεια. Θα τα καταφέρω. Θα τα καταφέρνουμε και θα τα καταφέρω.
Μαγείρευα κόκαλα για τα σκυλιά από χθες στις 8μμ στην χύτρα και τα ξέχασα. Και ξύπνησα από μια απίστευτη μπόχα. Καμμένα κόκκαλα στη χύτρα. Μόλις τώρα τα έκλεισα. Αφού δεν κάηκε το σπίτι όλα καλά. Καίω φασκόμηλα. Δε παλεύεται
Και να είμαι ευγνώμον που έχει σφιχτεί το στομάχι μου και λιώνω και δυσκολεύομαι να κουνηθώ και νιώθω πως υποφέρω από την έλειψη της ενέργειάς σου γύρω μου από τις αισθήσεις μου που σε ζητούν. Που σε φωνάζουν που ουρλιάζου που δακρίζουν και θλίβονται και βουλιάζουν στην απόγνωση και την τρέλα.
Κι ακούω τη φωνή σου στο πόσο μου λείπει μέσα από τα έγκατα. Και παραλύω και προσεύχομαι να σε δω και να με κοιτάξεις κάπως που να καταλάβω πως είναι εντάξει να σε αγκαλιάσω να σε αναπνεύσω να σε γευτώ.
Να αγκαλιαστούμε αναπνέοντάς σε να σε γευτώ να ανακατευτούν οι αισθήσεις μας άκραντα
Κάτι παράπονα σκεφτόμουν και ήρθε ο κόρακας και με έκραξε. Και μαζεύτηκα.
Τί παράπονα να σου λέω πρωί πρωί. Γιατί δεν διαλέγουμε έναν τρόπο στην πραγματικότητα. Με έχουνε διαλύσει ο φιλόσοφος και ο οικονομολόγος μου. Που τα έχουνε κάνει τόσο σκατά στην προσωπική μας ζωή και θέλουνε και νόμπελ. Μη τους δω μπροστά μου σήμερα. Ειδικά αυτός ο οικονομολόγος μιλάμε για όλη την αναισθησία του κόσμου απάνω του την έχει τον έχω τσακωθεί άσχημα. Κι ο άλλος είναι κι επικίνδυνος.
Πρέπει να βρω έναν βασικό να έχω. Αυτόν που σ' αρέσει πιο πολύ θέλω να έχω. Ποιος είναι!
Ο μουσικός για δε σ' άρεσε που ήρθε τόσες φορές να σε κλέψει; και είναι κι ο πιο ωραίος μπίχτης.
Το ποιητή θες; Αν θες μωρό μου τον ποιητή αυτός είναι πολύ ντροπαλός κι αναιμικός ο μαλάκας δεν του βγαίνει φωνή λιποθυμάει δεν μπορεί ούτε το όνομά του να ξεστομίσει ο καημένος.
Εγώ πιο πολύ γελάω με τον νάρκισσο τον εργάτη που κοιτάει τα μπράτσα του και φτιάχνεται. Που λέει άντε ρε να πούμε και τσου ρε λάκη κοτούλα. Χα! Αυτός έχει πολύ πλάκα.. είναι για κάζο να του κάνουμε όλη την ώρα.
Ο Φιλόσοφος τα έχει με τον Ποιητή. Τον έχει αγκαζάρει τρελά λέμε και τονε πάει. Είναι μεγάλοι πούστιδες κι οι δύο.
Δεν ξέρω αγάπη μου ποιόνε να βρω. Εμένα; Εμένα! Και τί είμαι εγώ. Ένας μαέστρος μηδενιστής και ματαιόδοξος. Ένας παραπονιάρης.
Τον περφόρμερ θες; Το τσίρκο. Την αρκούδα. Με θες εμένα να είμαι το τέντυ μπεαρ σου; εμένα θες; Τον παλιάτσο;
Και μιας και το φέρνει η κουβέντα από το πρωί αυτό. Όταν κάτσαμε δίπλα δίπλα να δούμε τα ποιήματα που δεν τα είδαμε ποτέ έτσι ενώ τα είχαμε εκεί για να πούμε δυο πράγματα και ήταν αυτά η μεγάλη η αφορμή και η αιτία. Γιατί δεν έβγαλες το τρίγωνο να τα δούμε; μου φαίνεται απίστευτο να μην έτυχες να σου μετρήσουν ποιήματά σου με το τρίγωνο και να μη μετράς κι εσύ τα δικά σου και των άλλων έτσι σαν πρώτο κριτήριο. Να πάρεις δλδ από την πρώτη λέξη ή το πρώτο γράμμα 45° γωνία προς τα κάτω να δεις τί λέει. Ή και πιο ανοιχτές και πιο κλειστές και από τις άλλες μεριές κτλ όπως κάνουμε. Και μη μου πεις πως δεν τσαλάκωσες στα 8 χαρτί να χαραχτεί στα τρίγωνα έτσι όλους τους ανέμους να κάτσεις μετά να το γράψεις και σαν άσκηση να δεις σε κάθε μεριά τι λέει και τί φέρνει. Εγώ που σε έχω μετρήσει με τρίγωνα βλέπω πως την έχεις λάβει υπόψιν σου την αρμονία με τα τρίγωνα και το ζύγισμα όπως γράφεις. Γιατί δεν μου είπες τίποτε από τα μυστικά σου κι ακόμη που τουλάχιστον αυτό με τα τρίγωνα που ζυγίζουμε το ποίημα φαινόταν πως το ήξερα και πως το ήξερες. Και θα μπορούσαμε εύκολα από αυτό και μόνο που είναι μια κοινή μύηση να αρχίζαμε την κουβέντα. Αλλά σα να μην ήθελες να ασχοληθούμε με αυτά που ήταν αυτά που για μένα είναι αυτά που μας ένωσαν και θα μας ενώνουν πρώτα από όλα. Τα ποίηματα. Κάτι τέτοιες απορείες έχω και βασανίζομαι. Είχες ήδη φύγει; Έχεις φύγει; Πως αφού μιλάμε ..
Σου έχω πει ότι είχα κολλητό τον καλύτερο θρας ντράμερ του κόσμου. Μου έμαθε τη πρέζα. Μακαρίτης. Μόλις ξεκόλλησα έφυγε μετά από λίγους μήνες.
Τον είδα εκείνο το κακό βράδυ πότε ήταν πριν τρις τέσσερεις μέρες ήταν; ξημέρωμα 4 Μαρτίου Κουτουλίσαμε εδώ στον διάδρομο του σπιτιού μου μόλις τον είδα. Χάσου του είπα και χάθηκε.
Σε ευχαριστώ μωρό μου που είσαι δίπλα μου. Αυτές τις μέρες σε ένιωσα ακόμη πιο κοντά μου και σου είπα μυστικά μου. Και δεν φοβάμαι γιατί είμαι τρελή! Πιστεύω πως μόνο εσύ με καταλαβαίνεις. Κι ότι όλοι οι άλλοι με έχουνε για τρελή. Που κάπως με όλα αυτά τα μεσαιωνικά πνεύματα που κάνω παρέα θύματα της ιεράς εξαίτασης κτλ.
Μπορώ να τα πω απλά να ακουστώ τελείως τρελή για το 99,99999% δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Ποιος ασχολείτε με αυτά δεν ξέρω κανέναν ζωντανό εδώ και χιλιετίες να υπάρχει πάνω σε αυτό κάποιο έργο. Είμαι τρελή και μόνο με την τρέλα που νιώθω όταν ονειρεύομαι τον έρωτά μας μόνο σε αυτή την τρέλα νιώθω καλά με την τρέλα μου και θέλω να την μοιραστώ και να την εκφράσω. Σε εσένα αγάπη μου που μου το προκαλείς και με έναν μυστήριο τρόπο και μου το τρέφεις.
Μου λείπεις πάρα πολύ μωρό μου. Μπορώ να μείνω σε αυτή την τρέλα και τις μελέτες μου. Αλλά θέλω πιο πολύ μια προσγίωση. Είναι η ώρα μου. Είναι μεσημέρι , δεν είναι;
Σε φιλώ μωρό μου. Σ' αγκαλιάζω να κοιμηθώ λίγο είναι ανάγκη κι αυτό
Και χάρηκα που προχώρησε και η φιλοσοφική μου μελέτη. Η φιλοσοφική μου μελέτη είναι για νόμπελ περισότερο από την οικονομική. Η φιλοσοφική μου μελέτη είναι ότι πιο επικίνδυνο κάνω.
