Και μιας και το φέρνει η κουβέντα από το πρωί αυτό. Όταν κάτσαμε δίπλα δίπλα να δούμε τα ποιήματα που δεν τα είδαμε ποτέ έτσι ενώ τα είχαμε εκεί για να πούμε δυο πράγματα και ήταν αυτά η μεγάλη η αφορμή και η αιτία. Γιατί δεν έβγαλες το τρίγωνο να τα δούμε; μου φαίνεται απίστευτο να μην έτυχες να σου μετρήσουν ποιήματά σου με το τρίγωνο και να μη μετράς κι εσύ τα δικά σου και των άλλων έτσι σαν πρώτο κριτήριο. Να πάρεις δλδ από την πρώτη λέξη ή το πρώτο γράμμα 45° γωνία προς τα κάτω να δεις τί λέει. Ή και πιο ανοιχτές και πιο κλειστές και από τις άλλες μεριές κτλ όπως κάνουμε. Και μη μου πεις πως δεν τσαλάκωσες στα 8 χαρτί να χαραχτεί στα τρίγωνα έτσι όλους τους ανέμους να κάτσεις μετά να το γράψεις και σαν άσκηση να δεις σε κάθε μεριά τι λέει και τί φέρνει. Εγώ που σε έχω μετρήσει με τρίγωνα βλέπω πως την έχεις λάβει υπόψιν σου την αρμονία με τα τρίγωνα και το ζύγισμα όπως γράφεις. Γιατί δεν μου είπες τίποτε από τα μυστικά σου κι ακόμη που τουλάχιστον αυτό με τα τρίγωνα που ζυγίζουμε το ποίημα φαινόταν πως το ήξερα και πως το ήξερες. Και θα μπορούσαμε εύκολα από αυτό και μόνο που είναι μια κοινή μύηση να αρχίζαμε την κουβέντα. Αλλά σα να μην ήθελες να ασχοληθούμε με αυτά που ήταν αυτά που για μένα είναι αυτά που μας ένωσαν και θα μας ενώνουν πρώτα από όλα. Τα ποίηματα. Κάτι τέτοιες απορείες έχω και βασανίζομαι. Είχες ήδη φύγει; Έχεις φύγει; Πως αφού μιλάμε ..
Αφού μιλάμε! Συνέχεια μιλάμε.
Εδώ γελάνε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή