( απόσπασμα )
… πως γίνεται ένα σύστημα που τα έξοδά του είναι συν το κέρδος να κερδίζει συνεχώς ένα σύστημα που στα έξοδα του δεν υπάρχει το κέρδος; Βλέπεις πως σε αυτό το ερώτημα απαντάει η ίδια η γλώσσα. Το κέρδος από μόνο του δεν είναι κάτι κακό, είναι η κινητήριος δύναμη κάθε πράξης.
Νομίζω πως η ανέλιξη συμβαίνει από ανταγωνισμό και η εξέλιξη από ευγενή άμιλλα. Και πως το πρόβλημα δεν είναι το κέρδος αλλά η συνείδηση. Επίσης δε νομίζω να πέτυχε ποτέ κανείς τίποτε σπουδαίο χωρίς να πιέσει τον εαυτό του να τον λιώσει που λέμε. Εγώ τον λιώνω για να βγω μπροστά να βελτιωθώ να βγω στην συνείδηση, για να πηδήξω ένα εμπόδιο βάζω όλες μου τις δυνάμεις. Τότε δεν εργάζομαι χαλαρά πεντάωρο και πενθήμερο, αν θέλω να πετύχω μια σπουδαία εξέλιξη, μένω άυπνη και το βράδυ. Όποιος θέλει, όποιος δεν θέλει δεν γίνεται κάτι να τον βάλουμε με το ζόρι αλλά ούτε και να τον φρενάρουμε με το ζόρι.
Δε νομίζω πως ο σοσιαλισμός ή ο κομμουνισμός παρήγαγε συνείδηση, όπου δοκίμασαν να τον εφαρμόσουν. Το υπερπροστατευτικό περιβάλλον και το απόλυτα οργανωμένο, η καταπίεση και η ανελευθερία δεν είναι συνθήκες για να ακμάσει η συνείδηση. Μάλλον μια εύθραυστη και επιφανειακή συνείδηση αναπτύχθηκε εκεί. Ποιες είναι οι συνθήκες που βοηθούν στην ανάπτυξη της συνείδησης, αυτό πρέπει να δούμε.
Γνωρίζουμε πως ο καπιταλισμός ο ιμπεριαλισμός μα και ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός δεν είναι κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθεί η συνείδηση. Σίγουρα ένας μεγάλος εχθρός της συνείδησης είναι η εξειδίκευση και σίγουρα η εμπειρία της επιβίωσης εκτός συστήματος βοηθάει και αποκαλύπτει τουλάχιστον πως λειτουργούν κάποια βασικά πράγματα. Γι’ αυτό και οι σπαρτιάτες που ανδρώθηκαν στον Ευρώτα νίκησαν τους Αθηναίους που ανδρώθηκαν στο στάδιο και την αγορά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή