Έχω φουρτούνα. Αύριο θα είμαι πάλι στην Αθήνα και η καρδιά μου εσένα ζητάει, απεγνωσμένα και απελπισμένα. Φουρτουνιασμένα γιατί όλα μας τα αφήσαμε στον αέρα. ακόμη κι ότι αγκυρώσαμε σε άλλα ονόματα τα έχει κόψει αυτός ο αέρας. Θέλω να σ' αγκαλιάσω. Έστω να περπατήσω πλάι σου να κάτσω λίγο απέναντί σου. Θα ήθελα στο κρεβάτι σου να έρθω την νύχτα. Η καρδιά μου ξέρει όσα το μυαλό μου αγνοεί. Εσένα η καρδιά σου τί λέει; Θέλει να με δει; Λέω να βάλουμε το μυαλό στην υπηρεσία της καρδιάς, λέω πως αυτή είναι η δουλειά του. Χαρίτα μου, σ' αγαπώ. Όλα το ξέρουν πως εσένα αγαπώ. Και νιώθω πως κι εσύ μ' αγαπάς. Πρέπει να βρεθούμε δία ζώσης. Να βρούμε ένα μαζί. Είναι θέμα ισορροπίας και υγείας γιατί πάνω από όλα είναι θέμα σεβασμού προς το δώρο αυτό που μας δόθηκε της ζωής μέσα στη ζωή. Είμαστε ζωντανοί και μπορούμε να είμαστε μαζί. Όσο δεν είμαστε μαζί κάτι πάει πολύ λάθος. Είναι ανάγκη η επικοινωνία και η επαφή, κλαίω και πονάω.. γιατί .. γιατί καθόμαστε μες στο κρύο και την καταιγίδα και χαλάμε έτσι τα σπίρτα της καρδιάς; Σ' αγαπώ Χαρίτα σ' αγαπάω πάρα πολύ, για χίλιες ζωές σ' αγαπώ, διάλεξε μια να σου δώσω ένα φιλί, ότι φιλί σ' αρέσει, να σ' αγκαλιάσω όπως διαλέξεις εσύ διότι εγώ όλα τα νιώθω για σένα και μπορώ και θέλω ότι ότι θες από αυτά να σου δώσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή