Μέσα σε κάθε πονεμένη μου ιστορία
όπως καμπάνα κι αντιλαλος
βρίσκω χαρά σαν τύχη
να απευθυνθώ σε κάποιον
και ξέρω δεν μπερδεύομαι
ούτε υποκαθηστω, δεν γίνεται
Στα μάτια κοιτώ
κι είναι ο πόνος μου
ο παλιός και ο καινούριος ένας
δεν μπερδεύομαι
στα μάτια κοιτώ
και προτιμώ τον άνθρωπο απ τον θεό.
Είναι χαρά να μου απευθύνονται
να με κοιτάν στα μάτια
με έναν πόνο
καινούριο μαζί με τον παλιό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή