Ο Τζιμ είναι σα να τρελάθηκε

 

Ίδια κατάσταση 

τρώει και πίνει 

 μα ίσως χειρότερα γιατί παρατήρησα πολύ ώρα πως έχει συνέχεια χαμένο το βλέμμα του.  

Δεν με κοιτάει. Κοιτάει στα χαμένα.

Ενώ με τα ζώα 

Με τα ζώα μου μιλάω πολύ με το βλέμμα.

Κοιταζόμαστε με τις ώρες κατάματα.

Κι ο Τζιμ από χθες είναι κάτω και στα χαμένα. 

ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ΣΥΜΠΑΝ

ΣΥΜΠΑΝ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ!

Πήγα να τον ταΐσω και σηκώθηκε ως καθηστός. Και σα να τρέμει λίγο και σαν πολύ κουρασμένος. Αλλά έφαγε και είπιε αρκετά. Μετά από λίγο τον είδα 5 μέτρα πιο κει στα χορτάρια αλλά κάνοντας δουλειές δεν πρόλαβα να δω πως πήγε εκεί. Κι ήταν σα να έπεσε ντεντ στα χορτάρια. Τον έφερα στα χέρια και τον έβαλα εδώ απέξω που κάθεται συνήθως.

Πριν τον ονομάσω τελικά Τζιμ το πρώτο του όνομα ήταν Γκαγκάριν. Και είναι αυτός που με ακολουθεί περισότερο από τα άλλα, την Άντζελα και τον Μπράουνι που κι αυτόν θέλω να τον μετονομάσω αλλά δεν έχω βρει ακόμη τί του ταιριάζει. 

Μπορεί να έχει πάθει τίποτε οστεοαρθρίτιδες που παθαίνουν και μετά ξανασηκώνονται γιατί στερήθηκε από 2 μηνώ το μητρικό γάλα που έχασα την Τάρα. Τώρα είπιε πολύ νερό. Σε καμιά ώρα θα του βάλω γάλα. Τί να κάνω; Να πάω για ενέσεις οστεοαρθρίτιδας; Τα ταΐζω κροκέτες και τους μαγειρεύω 2 φορές περίπου την εβδομάδα φίρες φρέσκες πέτσες και μεγάλα κόκαλα που παίρνω από το το κρεοπωλείο με πατατοκαροτόφλουδες διάφορα και ζυμαρικά. Τρώνε νομίζω  πολύ καλά και δίχνουν να μ' αγαπάνε πολύ και εμένα και τη μαγειρική μου. Αφού ο Τζιμ που με ακολουθεί παντού κατέβηκε μαζί μου στην πόλη πριν κάποιες μέρες που είχα πάει με τα πόδια και μπουλούκιασε με άλλα σκυλιά και τον έχασα κάνοντας δουλειές αλλά πριν ακόμη γυρίσω σπίτι αυτός είχε γυρίσει πρώτος που με προϋπάντησε κι όλας. 

Εδώ κτηνίατρος που να εμπιστεύομαι δεν υπάρχει. Και τόσες φορές που έχω πάει παλιά στον κτηνίατρο πέντε διαγνώσεις που κάνουνε όλες κι όλες αυτοί τις ξέρω απέξω και τα φάρμακα. Κάνω ενέσεις τα πάντα. Και πιστεύω ότι ή τίποτε ψυχοσωματικά βγάζει περίεργα ή αυτή την οστεοαρθρίτιδα την έχω ξαναδεί την πάθαινε ο Κούρο. Αλλά όχι τόσο βαριά. Και είναι 8 μηνών τώρα κι έχει περάσει νομίζω τον κίνδυνο για θανατηφόρες κουταβοαρρώστιες και τέτοια. Κι αν είχε κάτι τέτοιο δεν θα έτρωγε. 

Δεν θέλω να ακουστώ τρελή αλλά μπορεί να αποροφά κάτι ψυχόσωματικό για μένα για να με σώσει. Αυτό το έχω σκεφτεί για πολλά ζώα μου που υπάρχουν φορές σαν κάτι περίεργο συμβαίνει. Που και να είναι χρονικά μπροστά ή πίσω και σα συμπτωσεις. Και σα να δέχομαι μυνήματα από τα πνεύματα που με προστατεύουν. Τί να πω.

Να συνέλθει.