ΑΧΑΧΑΧΑ -με μαλώνανε που κλαψούριζα ..

 

ΠΟΝΑΩ ΚΑΙ ΠΑΩ

 Αγάπη μου, τα χέρια μας δεν έχουν επιστρέψει πρέπει να προσέξουμε. 

ΟΝ

ΝΟ

ΟΝ

Γλύκα, η πιο βαθιά γεύση

 

Γλυκό μου μακαγ-ρ-όν, μιλφέιγ και τσισκέικ και σου. Μακαγ-ρ-όν, είναι τα αγαπημένα μου γλυκά που μπορώ να φάω περισσότερο από όλα τα γλυκά. Τόσο απλά και κλασικά, σχεδόν παλιομοδίτικα, νοσταλγικά. Σαν ένα ήρεμο γλυκό όνειρο με μια πολύ ευχάριστη δροσιά μα και ζέστη. Ηρεμιστική γλύκα, δροσιά και ζέστη. Να αποκοιμιέμαι μες τα πλούτη, να αποκοιμιέμαι μες τα πόδια σου, στον λαιμό σου, στα μαλλιά σου στο στήθος σου, στην κοιλιά σου, στα αφτιά σου στο στόμα στη μύτη και τα μάτια σου. Γλύκα μου ηρεμιστική, το πιο δυνατό αγχολυτικό του κόσμου. Γλύκα, πατρίδα των αναστεναγμών της ηδονής και όλων των μουγκρητών της ευχαρίστησης.   Γλύκα της Κυριακής και της γιορτής. Της ευτυχίας γλύκα ..  

 

 Μαζέψαμε τα σταφύλια, φτιάχνω πατητήρι !  Τρέχω , είμαι καλά, πονάει λίγο ο ώμος μου.   Εσύ;

 αγάπη μου, λιονταρεύω, και θέλω να μου λες ΚΑΙ κανα μπράβο για να μη νιώθω ο μαλάκας του τσίρκου κι όχι να τα παίρνεις προσωπικάααααααααααααααααααααααα

ΑΧΑΧΑΧΑ

Ε ΑΗ στο ΔΙΑΟΛΟ

.. γίναμε εσύ και μπροστά είναι και άλλος; 

 Δεν δέχομαι δικαιολογίες ούτε από ντοκουμέντα αναιρετικά και παπάτζες για πειραματόζωα

Έχω φάει ασυγχώρητη υποβάθμιση και εμετική συμπεριφορά

 Αλλά σ΄αγαπάω σε μισώ και σε θέλω ..

αλλά όχι να είμαστε εσύ! τι κάνεις! ΒΡΙΖΩ

 

ήθελα να κάνουμε έρωτα

να χαθώ μέσα σου

να διαλυθώ 

να χάσω την ταυτότητά μου

να γίνω εμείς

 

ΑΧ .. Τσολιά μου

 Το μωρό μου αχ .. επιδίδεται με ζήλο στις αποκαλυπτικές νεκρολογίες

 .. αχ, την θέλει να είναι κλαρίνο τέζα κόκκαλο να τη γαμάει!

ω!

Τί μαλάκας είσαι, πάρε, 

και κάτσε κόκαλο .. 

Μπέικα θα την βγάζεις τεμπέλης.

ΕΥΖΩΝΑΣ !!!

Τσολιά μου ..  

γνώμη

 Ο ταν χαρίζεις ένα ποίημα, ας πούμε, σημαίνει πως λες, κοίτα αυτό το έγραψα για εσένα. Όταν λες, είναι δικό σου, σημαίνει καν’ το ότι θες.

Λοιπόν, ξέρω κάτι τέτοιες ιστορίες.

Ο Αβραμέας αυτοκτόνησε που έδωσε τους στοίχους του στον Σκρεμιτζή και τους έβγαλε με το όνομά του και τους τραγούδησε ο Στράτος και η Χαρούλα κι άλλοι μεγάλοι κι όλη η Ελλάδα. Και δεν ξέρω τι έγινε μεταξύ τους και που ο άλλος έλειπε και πως τον παραγκώνισε και τελικά έπεσε στο Λιμενάρι και κολύμπησε μέχρι τον Ήλιο και πνίγηκε. Κι ο άλλος έγινε ένας πουλημένος, ένα ψώνιο, ένας μαλάκας και μισός. Έχω γράψει κάποιες σελίδες πάνω σε αυτόν τον αστικό μύθο, κάπου είναι στα τετράδιά μου. Μα είναι φρίκη να δέχεται τιμές από αυτήν την πολιτεία αυτός ο μαλάκας, μου είναι αδιανόητο το πώς καταφέρνει και κοιτάει ακόμη τα ηλιοβασιλέματα αυτού του τόπου και κάθεται στους επισήμους και χλαπακιάζει στα τραπέζια τους.

Ο Νίκος που υπόγραφε τα γραπτά του Αντρέα, είναι μια ωραία ιστορία δύναμης, ένωσης και ισορροπίας. Αυτοί ήταν αδέρφια και τράβηξαν με σύμπνοια και αγάπη μέχρι το τέλος.

Ξέρω και την ιστορία του Γιάννη και του Γρηγόρη που κι αυτοί τσακωθήκανε γιατί κάπου πάτησε ο Γρηγόρης τον Γιάννη και κάτι του πήρε και κάπως τον παρέκαμψε και δεν τον υπολόγισε ας το πούμε. Πράγματα που ο Γιάννης έγραψε κυριολεκτικά με το αίμα του και στερήθηκε τον Ήλιο, την ελευθερία του και μια αξιοπρεπή ζωή για πάρα πολλά χρόνια.

Κι εγώ χάζεψα ανθρώπους να παρουσιάζουν το έργο «τους» χωρίς μια μνεία και μια αναφορά στην συμβολή μου. Τον Αντώνη ας πούμε, την στιγμή που έβγαινε από τα ρούχα του με κάποιους που έλεγε πως τον αντιγράφουν και χρησιμοποιούν τις ιδέες του.

Έφτασα στο συμπέρασμα πως οι διασημότητες έχουν περάσει πολύ άσχημα κι έχουν κάνει τραγικές υποχωρήσεις ή παραχωρήσεις για να βγουν σε ένα βήμα μια σκηνή και είναι σα να ακούω από το στόμα τους, εγώ έδωσα κόλο για να φτάσω εδώ και γι’ αυτό θα μπει το όνομά μου. Μια φάση τύπου, για να γίνεις ηγούμενος πρέπει να σε πάρει ο προηγούμενος. Κι εγώ που δεν έδωσα κόλο πρέπει να είμαι εντάξει που ακούγεται το έργο μου με το όνομα αυτού που έχει δώσει τον κόλο του για το βήμα. Αξίζεις ξεαξίζεις πρέπει να δώσεις κόλο και μη ζητάς από τον άλλο που έδωσε κόλο, του άρεσε δεν του άρεσε τον έδωσε, έχει παλέψει για το όνομά του έτσι ενώ εγώ δεν πάλεψα έτσι και δεν αξίζει το όνομά μου να ακουστεί.

Εγώ το όνομά μου το ψάχνω ακόμη και θα το ψάχνω μέχρι να πεθάνω φαντάζομαι. Δεν με πειράζει που δεν θα ακουστεί, είναι δευτερεύον για εμένα αυτό διότι χρησιμοποιώ το έργο μου στην προσωπική μου έρευνα πρώτα από όλα κι αν αυτό κάπου αγγίζει το οικουμενικό, το πρόσωπο εκεί πάλι αποκτά δευτερεύουσα σημασία. Δλδ από την μια μεριά έχουμε το πρόσωπο που οδεύει προς το σύνολο κι από την άλλη το σύνολο που οδεύει προς το πρόσωπο.

 Όμως κάθομαι και χαζεύω τον τρόπο με τον οποίο φέρονται σε εμένα και στο σώμα του έργου μου οι άνθρωποι που συνδιαλέγομαι και συνδημιουργώ  και μεταφέρομαι στην πράξη και στην ζωή και κρίνω αν θα μου άρεσε να βίωνα κάτι τέτοιο μαζί τους ερωτικά και δεν μου αρέσει ας πούμε δεν είναι αυτό που ψάχνω. Αυτό που ψάχνω χρειάζεται να είναι ζυγισμένο να είναι στα ίσια και ανοιχτά.

Κάπου διάβασα ότι Εγώ έγινα Εσύ. Έτσι το αποφάσισες και δεν με ρώτησες αφού σου είπα κάν’ τα ότι θες. Αφού ότι έγινε έγινε μέσα στην ιδιοκτησία σου κι εσύ γουστάρεις αμερικάνικους νόμους και πυροβολείς τάχα σε αυτοάμυνα. Γουστάρεις και αγγλικό ναυτικό δίκαιο και ότι βρεις και στην θάλασσα ξυλάρμενο το παίρνεις δικό σου. Ωραία. Θα πας μπροστά, δεν αμφιβάλω, είσαι σύμφωνη με το βαθύ εξουσιαστικό σύστημα και τους ισχύοντες νόμους.

              

        ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ

Η υποβάθμιση είναι στρατηγική που την χρησιμοποιούν κατά κόρον οι εβραίοι* για να αγοράζουν φτηνά να πουλάν να τζιράρει να επεκτείνονται και να εδραιώνονται στα σημεία που τους ενδιαφέρει να κρατούν για τον έλεγχο. Κάποτε καράφλιασα όταν το είδα αυτό και παράτησα την καριέρα μου, γιατί ήμουν κι ερωτευμένη και ήθελα να είμαι καλός άνθρωπος ήθελα να γίνω ο καλύτερος άνθρωπος για την αγαπημένη μου και δεν μου πήγαινε να πατάω σε κάρες και πτώματα.  Λοιπόν, ξέρω, υποβαθμίζουμε, πριν το κραχ αγοράζουμε και μετά το κραχ υπερεκτιμάμε και πουλάμε. Οικονομικά έχω σπουδάσει κι έχω δουλέψει διοικητικό στέλεχος σε κολοσσό. Να σε πουλήσω και να σε αγοράσω ξέρω αλλά αυτά είναι που καράφλιασαν έναν ερωτευμένο άνθρωπο. Κι όποιος τα δει δεν μπορεί να κάνει πια τον μαλάκα για να κρατήσει την καριέρα του ας πούμε και να έχει μια «αξιοπρεπή» διαβίωση αλλά και να είναι εντελώς αναξιοπρεπής στο βάθος.

Κάποιοι νιώθουν υψηλά πατώντας πάνω σε κάρες, όμως δεν πιστεύω πως κατάφεραν ποτέ να ερωτευτούν πραγματικά διότι ο Έρωτας είναι παιδί και λογικά τα παιδιά μας κάνουν να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για αυτά για να νιώσουμε άξιοι να κρατήσουμε ένα παιδί στην αγκαλιά μας πρέπει να είμαστε καθαροί και οι σκέψεις μας σκέψεις για έναν καλύτερο κόσμο, έναν ωραίο κόσμο. Ο Πλάτων ας πούμε έλεγε μέχρι και για τον Όμηρο πως δεν κάνει για παιδιά. Ο Έρωτας είναι παιδί, θέλει τέτοιο ανάλογο περιβάλλον για να τρέξει ελεύθερος, ειρηνικό, προστατευμένο, να μην υπάρχουν πονηροί εκεί πέρα και ζητιάνοι του Καρκαβίτσα. Το να παρουσιάζεις τον Έρωτα ως πόνο για κάποιον απόντα καμία σχέση δεν έχει με τα κλασσικά αγάλματα που βλέπουμε στα μουσεία και με το ΚΑΛΛΟΣ. Δεν είναι σωστό μωρή να δίνεις μια τέτοια εικόνα και να επικαλείσαι τον Πλάτωνα, προκαλείς σύγχυση, αλλοτρίωση, καριόλα, πουλημένη, άσχετη, ζητιάνα του Καρκαβίτσα που πιάνεις τα παιδιά στον ύπνο και τα κάνεις τέρατα για να κονομάς.

Πολύ ωραία τα γραπτά σας, μοιάζουν με τα χάδια της σκύλας της κακιάς που γλύφει τα μωρά τα δικά της και των άλλων με τρελή σαγήνη κι αυτά κάθονται ακίνητα από ηδονή και ζέστη κι έτσι ανοίγει το στόμα της και τα βουτάει, μισό Α προλαβαίνουν να πουν και τρέχει και πάει στην φωλιά της ή κάπου να κρυφτεί και τα τρώει. Κι ύστερα από κάτι μέρες που σκεφτόμουν πως δέχομαι αυτή τη σκύλα σπίτι μου και πως μου φέρεται τόσο πιστά και με κοιτάει στα μάτια με αγάπη κι ευγνωμοσύνη ήρθε και μου έριξε στη γάμπα ένα χάδι τόσο ηλεκτρισμένο και γοητευτικό που ανατρίχιασα κι έμεινα κι εγώ κόκκαλο. Γαυγίζει τους ξένους, έχει τρόπους για σαλόνια, ο Τζίμης την αγαπάει. Μου έφαγε τα γατάκια, ένα μου έχει μείνει και άρχισα να γίνομαι κι εγώ, κλείσε την πόρτα μη βγει το γατί, σαν αυτούς που κορόιδευα . Έχω προβληματιστεί. Αυτά είναι θέματα που σχετίζονται άμεσα μαζί μου ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΓΝΩΜΗ. Και ΣΥΓΝΩΜΗ/

 

σαρδέλα & βασικές αρχές υποτίμησης

 η σαρδέλα

Με εκείνους που με είδαν για σαρδέλα και με πάστωσαν και μου αφαίρεσαν το κεφάλι το πρόσωπο και με μάσησαν και με κατάπιαν .. τι να κάνω με τους άσχετους αυτούς, δεν είμαι σαρδέλα. Στις διαστάσεις που ζω δεν έχει τέτοιους. Στην κοινωνία μέσα βέβαια προωθείτε η σαρδελοποίηση, το να μην έχεις πρόσωπο, να μην χρειάζεται και να σε ρωτάνε. Το πρόσωπο στο μέλλον, και τώρα δλδ, θα είναι απλά ένα κλειδί για να ανοίγει η πόρτα προς το άτομο και το ατομικό κεφάλαιο. Εμένα με ενοχλεί που η ποίηση μου συνέβαλε στην σαρδελοποίηση σου και την εκούσια σαρδελοποίησή μου. Γι’ αυτό πάω στις διαστάσεις που τα πρόσωπα και τα κεφάλια τους έχουν κάποια αξία και χρησιμότητα σε συνδυασμό πάντα με το σώμα. Τα βιβλία εκείνα, που με περιέχουν ως σαρδέλα, λανθάνουν και σφάλουν. Μόνο στους εβραίους αρέσουν, νομίζω.  

 

 

 

σ' αγαπάω .. σε θέλω .. σε χρειάζομαι

 

.. σε άλλες διαστάσεις

Οι προηγούμενες μέρες ήταν πραγματικά πολύ δύσκολες. Νομίζω όμως πως βρήκα κάτι πάνω στην έρευνα μου, κάτι σημαντικό. Είδα πως, γνωρίζοντας τα φωνήεντα μέσα στο κεφάλι μου, τις περιοχές τους και με αρκετή σιγουριά να πω πως το Η –όπου και η  συχνότητα/διάσταση των ζώων-  είναι το σημείο πριν την αμυγδαλή .. (έκανα ένα ρεκόρ μετάβασης στην αργή κίνηση!) και είδα πως η διαδρομή από Ε σε REM κι από REM σε Η κι από Η σε Α είναι αυτή που ανοίγει το κανάλι του Η. Αλλά δεν μπορώ να τα πω απλά και κατανοητά. Αυτό που είδα είναι πως οι περισσότερες διαστάσεις υπάρχουν και είναι πιθανό να είναι τόσες όσες τα είδη από τα έμβια όντα, αρχικά ή και όλα τα όντα από, όπου δλδ μπορεί να κινηθεί η ψυχή .. ή και ακόμη πιο πέρα να σταθεί και να υπάρξει. Σκέφθηκα πως βρίσκοντας κάτι στο Η στην συνέχεια θα ανακαλύψω πράγματα και για τα άλλα φωνήεντα-συχνότητες-διαστάσεις. Τα φωνήεντα είναι στο μυαλό και τα σύμφωνα στο κορμί. Το θέμα μου είναι ότι σε έχω συνδέσει με αυτήν την έρευνα αφού με ηλεκτρίζει η σκέψη σου και χάρη σε εσένα έχω δει τόσα πολλά πάνω στα φωνήεντα. Και θα ήθελα να ασχοληθώ και με τα σύμφωνα που σημαίνει πως δεν χρειάζομαι μόνο την σκέψη αλλά το κορμί διότι η έρευνα μου τραβάει μεγάλη ανισορροπία χωρίς αυτό το πεδίο και πόσα δλδ να πω με φωνήεντα μόνο ..

Αγάπη μου .. καλά; Ανθισμένο σε βλέπω .. πες. Εγώ σε φορείο, χαμογελάω.