Τρίτη 4 Ιουνίου 2024

Βιοπαλεστής Μεγάλος από κούνια κι από κοιλιά

 

Με συγκινεί η βιοπάλη. 

Οι περήφανοι άνθρωποι που στην ζωή τους γνώρισαν όλα τα όρια του ανθρώπου. 

Που τελειωτικά όμως δεν λύγησαν. Δεν πουλήθηκαν, δεν ψεύτισαν, δεν βολεύτηκαν. Δεν θέλησαν τον εύκολο δρόμο. 

Άνθρωποι που ακολουθούν την καρδιά τους ανοιχτά και μπρος στα αισθήματα δεν λογαριάζουν.  

Ένας τέτοιος άνθρωπος είμαι κι εγώ. Και με τέτοιους ανθρώπους θέλω να κάνω.  

Με συγκινούν οι πολυμήχανοι άνθρωποι, με γνώσεις επιβίωσης και Ιστορίας. 

Οι άνθρωποι που σέβονται τον άνθρωπο. Τον τόπο και τα πλάσματα του. Το χώμα, το σπίτι, το νερό, το φαϊ και τον ύπνο.

   


Δευτέρα 3 Ιουνίου 2024




Μιλάω πολύ
Μάλλον είμαι αυτή με τα μαλλιά.

Τί να σου πω 
ότι ταιριάζουμε τώρα

Που ανακατεύομαι
Σπάει το κεφάλι μου από το κλάμα και την αϋπνοία 

Που κοπανιέμαι στο στρώμα γιατί θέλω να σ' αγκαλιάζω ειδικά όταν είμαστε έτσι.

Και που 
δεν θα χωρέσεις
 ποτέ μόνο μέσα στο μυαλό μου. 






τούτοι οι μπάτσοι που 'ρθαν τώρα βρε

 




Σοφία, 

καλός ο Ψαραίος αλλά έχει μάπα κρασί. 

Άρα μάπας θα είναι κι αυτός. 

Τί ψάχνεις;


 


    

Δε ξέρω, βρείτε τα..

 

Κοιτώ το 4 κούπα που είναι η πόρτα σου και φαντάζομαι πως αυτός που το έκοψε γύρω με το ψαλίδι και το τρύπησε με τον διακορευτή είναι ο ίδιος που μου είχε ψαλιδίσει την φωτογραφία σου γύρω γύρω και μου την εξαφάνισε τελείως μετά και δεν την βρίσκω ενώ την είχα στο πορτοφόλι μου. Λέω πως το πιο πιθανό είναι η Νέδα που τα έκανε αυτά από επιθετική διεκδίκηση.  

  

Τον αξίζω τον σεβασμό αλλά και με το ξεπουπούλιασμα είμαι πιο λογικά εντάξει

 

Χθες έφτιαξα ένα τελετουργικό τσάι τριαντάφυλλο για ισορροπία και περίμενα σήμερα να είμαι καλύτερα. Υποθέτω πως η αντιτρομοκρατική με παρακολουθεί από ανασφάλεια δικιά της και νομίζει ότι κάτι κάνει μαζί μου ενώ αφήνει ανενόχλητους κάποιους να κόβουν τα πόδια από τα καβουράκια ενώ ξέρει τι λέει ο Φρόυντ για όλα αυτά και μπορεί να ξέρει τους πειραγμένους που με έχουν βάλει στο μάτι, ότι αυτούς είναι να βάλει στην θέση τους κι όχι εμένα που ζω τόσο απλά χωρίς να γυρεύω μια θέση στο εξουσιαστικό σύστημά τους. 

Δεν θα ασχοληθώ κι ίσως βαρεθούν γιατί δεν ελπίζω να καταλάβουν τι είμαι. Ναι, έκανα παρέα και με μαλάκες, το παραδέχομαι, για λόγους απαντήσεων, αλλά μέχρι εκεί. Έγραψα δέκα δυνατά κείμενα, άμεμπτα όμως γι’ αυτό και βγήκα γρήγορα από το παιχνίδι, το ίδιο με πέταξε έξω γιατί δεν στόχευα τις μισητές μαριονέττες. Ούτε τους όντως φταίχτες γιατί ποτέ δεν πας έτσι στον κάμπο ένας προς χίλιους.  

Και δεν με ενδιαφέρει να σώσω κανέναν, ούτε καν το εαυτό μου. Δεν έχω καμία χρησιμότητα ή εφαρμογή στον πόλεμο αυτό, αυτό είναι το μέλημά μου. Τσάμπα ασχολούνται μαζί μου και δεν πάνε να προστατεύσουνε κανένα καβουράκι. Δεν καταλαβαίνουν πόσα αθώα παιδάκια η αδιαφορία τους έχει πάρει στο λαιμό τους και συνεχίζουν να ασχολιούνται μαζί μου. Τι στο καλό μπορεί να βγάλουν από εμένα. Αφού βλέπω τους προστατευόμενους σας και τους πετάω φιλάκια και τους κλείνω το μάτι, μόνο για ψυχολογικούς λόγους.  Δεν ψάχνω τίποτα, δεν γυρεύω τίποτα, δεν ελπίζω δεν περιμένω κτλ. Μια ήσυχη γωνίτσα μόνο, πραγματικά, μια ήσυχη γωνίτσα για μας. Είναι θέμα χρόνου, σε τρακόσια χρόνια και βάλε όμως  θα είμαστε εντάξει.

Σήμερα κάνει πολύ ζέστη και δεν μπορώ να είμαι ευκολόπιστη και αφελής. Κι εσύ Δημήτρη δεν γίνεται να είσαι η αγάπη μου και να είσαι τόσο καλός μαζί μου ενώ σου έχω κάνει τόσα το προηγούμενο διάστημα για να σου πατήσω τον κάλο. Δεν ήμουν και τόσο σωστή για να χαίρω τον σεβασμό την εκτίμηση και τον ειλικρινή θαυμασμό σου, εκτός κι αν καταλαβαίνεις το μαρτύριο που τραβάω για να βρίσκω κάτι να φυσάω τη φωτιά για να μη θαφτούμε κάτω από τις στάχτες.  Μα είναι κι αλήθεια πως όλα αυτά έχουν συμβεί ειλικρινώς και πηγαία. Και τρέμω αν είσαι καλά κι αν θα μπορούσα ποτέ να κάνω κάτι καλό για εσένα. Αν υπάρχει ένας ωραίος κοινός και ισορροπημένος τόπος για μας, τα παιδιά, την αγάπη μας και τον έρωτά μας.


Ζωή μου




Έ3ΡΩΖ

ΡΟΖ
ΡΟΖ

Κυριακή 2 Ιουνίου 2024

Οι σημειώσεις του Ηρακλή

 

Είναι δέκα ψάρια σε ένα ενυδρείο και πνίγονται τα πέντε ποσα μένουν;




Τα ψάρια δεν πνίγονται.



ΝΕΔΑ

 

Ξώβεργα










Στο καλό μάνα μου καλό βόλι

 

Να το κλειδώνεις μέσα και να του λες σ'αγαπώ και να φεύγεις.  

Να το δένεις 

Γιατί το φροντίζεις και θες να το ξαναβρεις όταν γυρίζεις.

ε πάμε καλά 


Κάνουν τέτοια πράγματα στα ζώα τόσοι ανθρώποι...

Κλείνουν τις γάτες μέσα να μην τους φύγουν. 








Επιβολή τη δυστυχία είναι φρίκη

 Φίλε τα σκυλιά σε κλουβιά . 

Πάμε καλά;

 Πάνε το στο βουνό και αμόλα το να μπουλουκιάσει με τα τσακάλια 

να βρει την αγέλη του κι αν είσαι μάγκας ανέβαινε και κάθε τόσο να ταίζεις. 

Κάνεις ότι γουστάρεις στο σκυλί;

Σε ενοχλεί που αναπαράγεται; 

Που βολτάρει;

Το σκυλί είναι δικό σου όσο είσαι κι εσύ του σκυλιού.

Πολύ σοβαρό ρόλο παίρνετε


Μη με φρικάρεις





γιατί να χαρίζουν ακρωτηριασμένα καβούρια;




Τσακώθηκα στην παραλία. Ανέβασα αδρεναλίνη χίλια. Τους είπα, όποιος ξαναβγάλει πόδια από καβούρι θα έχει να κάνει μαζί μου και θα πάρω τη φιλοζωική. Και μίλησε κι όλας η επικίνδυνη που της δίνανε μικρή καβούρια που τους κόβανε τις δαγκάνες. Το ξέρεις ρε φίλε ότι αυτό τώρα δεν έχει χέρια και δεν μπορεί να φάει; Ποιός έκοψε τα χέρια του κάβουρα να του τα κόψω κι εγώ να πάει να τα βάλει με κανένανε στο μπόι του.  Και μου λέει το παράκανες, τα βάζεις με το παιδί. Άκου τί μου είπε! Εγώ μόνο το αγαπάω το παιδί και του λέω πως αυτά που βλέπει να τα κάνουν στο καβούρι θα τα κάνει κι αυτό στον εαυτό του γιατί έτσι όλοι κάνουμε ότι παθαίνουμε και μαθαίνουμε.  Ένας άλλος βρόνταγε το παιδί στην ξαπλώστρα. Και του λέω φίλε θα μεγαλώσει κι έχεις 70% πιθανότητες να σε βροντάει κι εσένα γέρο ανήμπορο χάμου στο κρεβάτι. Και γυρίζει και μου λέει το ξέρω και ήθελε και κουβέντα. Εγαμήθηκε σήμερα. Είναι επικίνδυνοι. Πολύ λίγη αγάπη πήρα.  

  

Σάββατο 1 Ιουνίου 2024

Η μικρή μας μοιάζει

 

Καμιά φορά συχνά πυκνά περνάει από το μυαλό μου εκείνο το ποίημα με τον τίτλο Ηρωδιάδα και θυμάμαι και την στιγμή που το πρωτοδιάβασα που ήταν φυσικά από εσένα. Υπάρχουν κάποιες ώρες που λέω πως μπορεί και να κάνεις πίσω για τα παιδιά και συνοφρυώνομαι γιατί το ακούω όπως ότι δεν μπορώ να μοιράσω δυο γαϊδουριών άχυρα. Εντάξει μπορεί να μην είμαι και τόσο δίκαια καμιά φορά όπως ίσως αυτές τις μέρες αλλά σίγουρα μπορώ και θέλω.

Γυρνάει στο μυαλό μου δηλαδή ,για να το πω κάπως, η εντύπωση ότι αρνείσαι τις συνθήκες κι όχι εμένα.  Όμως δεν μπορώ να το πω αυτό γιατί δεν μπορείς να αρνείσαι την ζωή κάποιου κι όχι τον ίδιο. Αυτά πάνε μαζί, αλλιώς έχουμε να κάνουμε με ανυπόστατη φαντασία και κάποιον φανταστικό άλλο. Κι έτσι πάντα αυτές οι σκέψεις με μαυρίζουν και τις παρατάω. Όχι τελείως βέβαια, κρατάω λίγο το πείσμα για καλύτερη ζωή και συνθήκες σε μια κοινή πόλη. Πότε κρατάω το πείσμα και πότε πότε και την αντίδραση γιατί νιώθω ότι κρίνομαι προκαταβολικά αρνητικά και αυτό μπε πληγώνει. Λειτουργεί πολύ αντίρροπα μέσα μου.

Η «μοναξιά» σε αυτόν τον αγώνα λειτουργεί πολύ αντίρροπα μέσα μου. Ξέρω ότι έχω πολύ καλά παιδιά με γερές τις πιο γερές βάσεις. Παρουσίας, πίστης, εμπιστοσύνης, κατανόησης, αγάπης και ειλικρίνειας. Που κύριο μέλημά μου είναι να τους μάθω επιβίωση, αυτονομία και αυτοσυντήρηση, να τα κάνω ακεραιότητες και να τους μεταλαμπαδεύω τον πολιτισμό μου. Να τους μάθω να σκέφτονται, να ερευνούν, να συλλέγουν, να κυνηγάνε και να ψαρεύουν, να θέτουν στόχους και όρια. Τα παιδιά δεν είναι εμπόδια ούτε βάρη είναι. Ακόμη και όταν τα κουβαλάς είναι αυτό το βάρος που κάνει πιο σταθερή και ασφαλή την πορεία του προσκυνητή προς την κορυφή. Τα παιδιά είναι αυτά που σώζουν τον ιδανικό κόσμο μέσα μας και έξω μας και γύρω μας. Ανοιχτές προσλαμβάνουσες, σταθερότητα και αγάπη θέλουν. Και για την δική μου περισσότερο ξεκούραση ένα ασφαλές περιβάλλον.

Ο Ηρακλής παρόλη την δοκιμασία που πέρασε και που ήρθε τόσο νωρίς αντιμέτωπος με πειραγμένους έχει βγει πιο χαλαρός και σταθερός και συγκεντρωμένος, εργατικός  ορθολογιστής. Η μικρή ήπιε πολύ Ντουέντε και ουρανό και μάχες πολύ λυσσασμένες. Το νανούριζα με την Θάλασσα το παιδί και υψηλή ποίηση.  Τι να σου κάνει το παιδί, θα δυσκολευτεί να βρει κάποιον τόσο βαρεμένο. Έχει μεγαλώσει με τους στίχους μας αυτό το παιδί, είναι τόσο μα τόσο δικό μας. Στον Ηρακλή ήμουν τελείως ψαρωμένη και πήρε τελείως κλασική παιδεία, μουσική φυσική μαθηματικά γλώσσα γυμναστική.    

Όλοι το λένε, είναι θαυμάσια τα παιδιά μας! Η μικρή θέλει μόνο λίγο ακόμη δουλειά με τα προσωπικά και τα ιδιωτικά να τα καταλάβει χωρίς να πληγωθεί το μωρό μου. Ορίστε σήμερα είναι εδώ και αναστατώνει τα πράγματα μου, κάνει μετακομίσεις στο δωμάτιό μου. Πήρε το μικρό γραφείο και το πήγε στην γωνία δίπλα στην σκάλα. Τουλάχιστον πήγε προς τη σκάλα!


 Μόλις κατεβαίνεις στον τοίχο ακριβώς αριστερά είναι μια πορτούλα για το δωμάτιό της. Κι έχει κι άλλη πόρτα μπροστά, μεγάλη και μεγάλο γραφείο, το καλύτερο και το μεγαλύτερο γραφείο του σπιτιού, άσχετα που το έχει κάνει σκάλα για να βγαίνει στα κεραμίδια.



Το ξέρω ότι τα λατρεύεις όσο κι εγώ και τρέμεις και ανησυχείς και θες το καλό τους. Να μην ανησυχείς. Ότι έγινε έγινε και το γινόμενο είναι ότι έχουν πάρει όλη μας την αγάπη και είναι πολύ εντάξει. Δεν ξέρω, βλέπεις κάτι άλλο;  

Καλά

Πάω να φτιάξω πικνικ για παραλία. Τα φορτώνουμε όλα στο παπί και τη βάρκα και πάμε με παπί και ποδήλατο. Και στις ανηφόρες ρίχνουμε και σχοινί για τράβηγμα. Όχι σε όλες όμως για να μην βγούμε τεμπέληδες. 

Σας αγαπώ φως μου.






   Ανάσες ..




 

Ένα δευτερόλεπτο κοιμήθηκα και είδα ότι μου φόραγες μονόπετρο.



 

Όχι μωρό μου μη το κάψεις αυτό με τη ντιβανοκασέλα στο θυρωρείο. 

Είναι πολύ καλό

 , το αστυνομικό που γράφεις..





Παρασκευή 31 Μαΐου 2024

Αυτό είναι διεκδίκηση!

 


Ήρθε λέει το έσπασε

Και πέταξε και τις μπογιές πινέλου στα σκουπίδια.

Γιατί δεν της χρειαζόμαστε λέει.





 

Η Νέδα! ήρθε πριν 5 λεπτά και μου έφερε έναν κίτρινο πάγο που τον έφτιαξε με νερό και κίτρινη μπογιά. Μου πήρε μια κόλλα και τον δίπλωσε. Να το πετάξουμε από το παράθυρο της λέω. Το πήρε κι έφυγε, είπε θα το σπάσει.





Είμαι φυσιολάτρης





Πως να είναι οι μέρες μας στην Αθήνα;

Εγώ πάντως που βλέπω στην φύση το σώμα σου φαντάζομαι μπορώ να βλέπω και στο σώμα σου την φύση. 






 

Καλό ξημέρωμα αγάπη μου

.. καλό ξημέρωμα θα σου λέω μέχρι να ξημερώσει.



Πέμπτη 30 Μαΐου 2024

 

Που είσαι φως της αγάπης μου φως μου. Στείλε μου κάτι. Μάτια μου. Στείλε μου πέντε έξι. Πετραδάκι να 'ρθω να σε βρω. Από αυτά τα τόσο γλυκά σου που παθαίνω αυτόν τον υπερκορεσμό που σε περνάει στην άλλη διάσταση και γίνομαι και σέρνομαι σα ζόμπι εδώ πέρα από υπεργλυκεμία. 

Ένα φιλί...

Αγάπη μου


 

Κρεμασμένος στον αέρα

 

Και πράγματι

...κρεμάστηκε.


Ένα παράδειγμα από κάτι.


.