Όπως έρχεται κάποια στιγμή που ξυπνάς και καταλαβαίνεις ότι το ΚΚΕ δεν θα κυβερνήσει ποτέ και βγαίνεις από αυτό το πρέζομα της θεωρίας και της αναμονής για το πότε θα γίνει η μεγάλη κίνηση πότε θα ωριμάσουν οι συνθήκες για το πότε το μπλόκο και η διαμαρτυρία θα παραμείνει στην θέση της και δεν θα είναι απλά μια παράσταση διαμαρτυρίας. Για το πότε θα δώσε εντολή το κόμμα να δώσεις το αίμα σου για την επανάσταση την δημοκρατία την δικαίωση και την δίκαιη κοινωνία. Έτσι ακριβώς ξυπνάς μια μέρα και από τον ανεκπλήρωτο έρωτα. Το πρέζομα της αναμονής και της θεωρίας και παίρνεις την τύχη σου στα χέρια σου. Μερικοί δεν ξυπνάνε ποτέ και ακολουθούν το κόμμα και το ψηφίζουν τυφλά μέχρι να πεθάνουν περνώντας όλη την ζωή τους μέσα σε αυτό το ωραίο σύννεφο. Γερνούν περιμένοντας να ωριμάσουν οι συνθήκες να κάνει το κόμμα την μεγάλη κίνηση να επαναστατήσει να κυβερνήσει. Ξεπέφτει λίγο λίγο σε συνήθεια και οπαδισμό σαν κάτι για να νιώθεις πως ανήκεις κάπου υψηλά κι έχεις ανώτερα ιδανικά τέλος πάντων. Γι' αυτό ειδικά οι Σταλινιστές είναι οι χειρότεροι και οι ψυχρότεροι φασίστες που έχω συναντήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή