ποτέ δεν κατάλαβα τι βρίσκουν οι άνθρωποι στο να έχουν γκόμενα ή γκόμενο. τί βρίσκουν σε αυτό το είδος σχέσης. πως ανοίγουν τα πόδια τους σε κάποιον που δεν του ανοίγουν την ζωή τους την καρδιά τους την ιστορία τα όνειρα και την ψυχή τους. το έχω κάνει. ποτέ δεν κατάλαβα και πως μπορούν να συζητούν τα γκομενικά τους με τους φίλους τους και να μην τα συζητούν με τον άμεσα ενδιαφερόμενο άνθρωπο. νιώθω εντελώς άβολα έρχομαι σε δύσκολη θέση σε τέτοιες συζητήσεις και τις βρίσκω από ανώφελες έως καταστροφικές. να σου πω εγώ για τον άλλον τι; να πω τι ακούγοντας μόνο την μια πλευρά; Λυσία να διαβάσετε παιδιά. εντάξει να πω ότι κάθομαι να ακούσω τον πόνο του φίλου μου να τον παρηγορήσω με καμιά παροιμία ή κανένα ρητό ή καμιά ιστορία που έχω ακούσει εντάξει να κάτσω να τον ακούσω να ξεφορτώνει σα φίλος που ακούει τα προβλήματα του φίλου να τα πει να ξεσκάσει αλλά πως να του πω εγώ κάτι χωρίς ιδία γνώση και πως να δω ως τρίτος κάτι που μου λέει ένας από την δικιά του πλευρά. το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να νιώσω πως αισθάνεται και να κάνω κάτι για αυτόν αλλά όχι κάτι για αυτό που μου λέει. πως τα κάνουν αυτά δεν καταλαβαίνω αφού το πιο πιθανό είναι να σε βγάλουν αλλού για αλλού αφού έτσι πάει μονόπαντα και όλο θα στρίβει προς την μια μεριά. το ίδιο είναι να ρωτάς άλλους να σου πουν για κάποιον που από κάπου μπορεί να τον ξέρουν. εντελώς άστοχο κι αυτό. λες και είναι μηχανές οι άνθρωποι που τα κόβουν όλα ίδια. εμένα με ενδιαφέρουν άνθρωποι μοναδικοί τέλος πάντων και ξέρω πως τα προτερήματα συνοδεύονται από ελαττώματα και στην τελική προτιμώ τον μαλάκα από τον δήθεν, προτιμώ την οποιανδήποτε προσωπικότητα από τον πως να τον πω πολίτικαλ κορεκτ στημένο. και δεν με ενδιαφέρει να γίνω γκόμενα ή γκόμενος κανενός. ανθρώπους θέλω ανοιχτούς στην αλήθεια. για φαντάσου να είμαι με τους φίλους σου και να ξέρω ότι ξέρουν αν έχω σταβό μουνί και πως το κάνω και πως την πέφτω και πως την βρίσκω και πως το χάνω χωρίς να ξέρω αν έχουν κι αυτοί στραβό μουνί ξέρω 'γω και την ιστορία της ζωής τους. ακούω που ακούω από μόνη μου διάφορα εκεί θα γίνει το κεφάλι μου βουή σαν το "θεός για μια μέρα" να δέχομαι και βλέμματα με συνειρμούς γάμησέ τα. άστο καλά κάνεις κράτα τους για σένα. πως τα κάνουν αυτά οι άνθρωποι ρε γαμώτι . επιτέλους έχω κοινό! .. έχω ενημερωθεί μου λέει ο άλλος και μου κόβει και την καλημέρα χωρίς να δεχτεί κουβέντα. και η άλλη μου την κόβει και προκαταβολικά. μπράβο ρε αυτοί έτσι είναι οι πιστοί φίλοι σκυλιά και σκυλάκια να του λες φάτονε και να τον τρώει. μπράβο. αυτές είναι σχέσεις ανθρώπινες! αυθύπαρκτες αυτόβουλες με ιδία άποψη ελεύθερα πνεύματα κτλ. άλλο να υποστηρίξεις τον φίλο σου αν τύχει και δεις πως χρειάζεται και γίνει κάτι εκεί μπροστά σου και άλλο να είσαι σκυλάκι ή να έχεις φίλους σκυλάκια. πάρε ένα σκυλάκι κανονικό τότε με τρίχωμα και ουρά και πραγματική χρυσή αύρα. τί να πω. άλλος κόσμος. το δέχομαι. θέλω να προσπαθήσω τουλάχιστον. εντάξει. γίνομαι και σίριαλ το κάνω και σε σκηνή πάνω. είναι κουλό να με εμπιστεύεσαι σε άλλους και να μην εμπιστεύεσαι εμένα. εγώ πάντως δεν μπορώ να δω σοβαρά κανέναν και να του αφεθώ κανέναν που δεν με εμπιστεύεται και δεν μου ανοίγει την καρδιά του. να νιώσω ότι μου ανοίγεται να το δω στον τρόπο στον ήχο στα μάτια στο ύφος και στον αέρα του. σταθερά. δεν βγαίνει τίποτα με τα γκομενικά. τί έρωτας είναι αυτός; πίνεις ένα ποτό το ίδιο είναι και είσαι και με τον εαυτό σου πιο εντάξει.
κέρασε τα παιδιά που με ψηφίσανε.
κι εσείς που με μαυρίσατε σας το φυλάω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή